தமிழகத் தேர்தல் அரசியல்: மார்க்சிய வர்க்க ஆய்வும் விமர்சனமும்- ஒலி வடிவில்

இந்தக் கட்டுரை தமிழகத் தேர்தல் அரசியலில் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் (தவெக) வரவு மற்றும் அதைக் குறித்து நிலவும் கம்யூனிச நிலைப்பாடுகளை ஆழமாக விமர்சிக்கிறது. புதிய கட்சி உருவாக்கும் இளைய தலைமுறை

எழுச்சியை இடதுசாரிகள் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்ற வாதங்களை நிராகரிக்கும் இப்பாடம், மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாடுகளின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது. அனைத்து முதலாளித்துவக் கட்சிகளும் ஆளும் வர்க்கத்தின் கருவிகளே என்றும், கவர்ச்சிகரமான மாற்றங்களை நம்பி கம்யூனிஸ்டுகள் தங்கள் வர்க்க சுயேச்சையை இழக்கக் கூடாது என்றும் இது எச்சரிக்கிறது. தேர்தல் வெற்றிகளை விட வர்க்கப் போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதே உண்மையான கம்யூனிசப் பாதை எனச் சுட்டிக்காட்டும் இக்கட்டுரை, நிதி நெருக்கடி அல்லது தேர்தல் கணக்குகளுக்காக முதலாளித்துவ சக்திகளுடன் சமரசம் செய்துகொள்வதைக் கண்டிக்கிறது. இறுதியாக, தற்போதைய அரசியல் சூழல் என்பது தேசிய மற்றும் சர்வதேச ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளின் வெளிப்பாடே தவிர, அது உழைக்கும் மக்களுக்கான புரட்சி அல்ல என்பதை இக்கட்டுரை தெளிவுபடுத்துகிறது.

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

...

தமிழகத் தேர்தல் அரசியல்: மார்க்சிய வர்க்க ஆய்வும் விமர்சனமும்

தேர்தல் களம் ஒரு போர்க்களம் போலத் தெரிந்தாலும், அது உழைக்கும் மக்களுக்கான போர் அல்ல. அது சுரண்டும் வர்க்கங்களுக்கு இடையிலான உட்பூசல். உழைக்கும் மக்களின் துன்பங்கள் நீங்க வேண்டுமானால், அவர்கள் தேர்தல் வாக்குறுதிகளை நம்பியிருப்பதை விடுத்து, தங்கள் உரிமைகளுக்காக வர்க்க ரீதியாகத் திரண்டு போராடுவதே ஒரே வழி..

இதனை மறுத்து தங்களை கம்யூனிஸ்ட் என்பவர்கள் பேசும் வாதம் இரண்டை ஆய்வு செய்வோம். அவையாவன

1). இப்பொழுது தமிழகத்தின் நிலைக்கு வருவோம்:-திமுகவும் அண்ணா திமுகவும் மாறி மாறி கடந்த 58 -59 ஆண்டுகளாக மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வந்தும் இங்கே கம்யூனிஸ்டுகளால் வளர முடியவில்லை.இன்று அந்த இரண்டு கட்சிகள் இல்லாத ஒரு புதிய ஆட்சி தலைமை வருகிறது என்றால் அதை ஆதரித்து மக்கள் நல கோரிக்கையை முன்னிறுத்தி விஜய் கட்சியுடன் சேர்ந்து

பயணிப்பது நாட்டு மக்களின் நலன் சார்ந்தும் கட்சியின் எதிர்காலம் சார்ந்தும் சிறந்த வளர்ச்சியை உருவாக்க முடியும் என்று நான் நம்புகிறேன். இவை ஒரு கட்சியின் புலம்பல்

இன்னொன்று

2). தவெக தலைமையில் தமிழகத்தில் நடந்த தேர்தல் மாற்றம் என்பது Gen- -Z எழுச்சி ஆகும். அது புரட்சி அல்ல....போராட்டத்தில் முகிழவில்லை..... ஆனால் மக்களிடம் Gen-Z .இடம் அந்த உள்ளடக்கம் உள்ளது.....அதற்கான வடிவத்தை தவெக என்ற முதலாளித்து சட்டகமே உருவாக்கிக் கொடுத்துள்ளது.....ஆனால் வரலாற்றுப் பழையதை நிராகரித்து வீசியுள்ளது......இது இந்தக் கட்டத்தில் ஒரு புதிய அடுத்த கட்ட மாற்றத்திற்கான கூறே......இந்த புதிய கூறை மட்டும் நாம் வரவேற்கிறோம். இந்திய பத்திரிக்கைகள் தமிழகத்து Gen Z எழுச்சியைப் பற்றி எழுதுவதை திமுக படிப்பது அவசியமில்லை சரி......இடதுசாரிகளும் படிக்காமல் பாஜக திட்டங்கள் மேல் பழியைப்போடுவது பரிதாபமே.....

ஒவ்வொரு பழையவற்றை தூக்கியெறியும் சிறு துரும்பையும் கம்யூனிஸ்டுகள் தங்கள் புதிய பாதையின் நட்பு சக்தியாக்க வேண்டும்......வரலாற்றைப் பின்னோக்கி திருப்புபவர்கள் அல்ல கம்யூனிஸ்டுகள்.... நடக்கும் நிகழ்வுகளை வர்க்க போராட்டத்திற்காக ஒருபடி மேல் முன்னோக்கி தள்ளுபவர்கள்.....

நேபாளத்தில் நடந்தது போல் விஜய் தலைமையில் அல்லாமல் கூட Gen Z புரட்சி தமிழகத்தில் முதலாளித்துவமே தனக்கான மாற்றத்தை நிகழ்த்தலாம்......பழைய சுரண்டல் ஆட்சியாளர்களை அடித்து நொறுக்கும் ஒவ்வொரு அடியையும் .......சுத்தியலுடன் இணைத்து தலைமை தாங்க தன் சுய திட்டத்துடன் தன்னை வளர்த்தெடுத்துக் கொள்பவனே கம்யூனிஸ்ட்...... இவையும் ஒரு புரட்சி பேசி வளர்ந்த குழுவில் இருந்தவர் நிலையே!

இருவரும் மறந்து போனதை நாம் மார்க்சிய ஆசான்களின் வழிகாட்டுதலில் இருந்து தேடுவோமே!

பாராளுமன்ற வாதமா அல்லது புரட்சிகர உத்தியா? - ஒரு மார்க்சிய லெனினிய விமர்சனம்

மார்க்சிய-லெனினியம் என்பது வெறும் தேர்தல் வெற்றிகளுக்கான கருவி அல்ல; அது சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு புரட்சிகர அறிவியல். சமீபகாலமாக கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தேர்தல் களத்தில் "நீச்சல் தெரியாமல்" ஓரங்கட்டப்படுகின்றன என்றும், அதனால் புதிய முதலாளித்துவ சக்திகளுடன் (உதாரணமாக தமிழகத்தில் தவெக போன்ற கட்சிகள்) கைகோர்த்து வளர வேண்டும் என்றும் முன்வைக்கப்படும் வாதங்கள், மார்க்சிய அடிப்படையில் சில முக்கியக் கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

1. பாராளுமன்றத்தை பயன்படுத்துதல் vs பாராளுமன்ற வாதம்

லெனின் தனது 'இடதுசாரி கம்யூனிசம்: ஒரு இளம்பருவக் கோளாறு' என்ற நூலில், பாராளுமன்றத்தைப் பயன்படுத்துவது என்பது புரட்சிகரப் போராட்டத்தின் ஒரு அங்கமே தவிர, அதுவே இலக்கல்ல என்று தெளிவுபடுத்துகிறார்.

• விமர்சனம்: கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் "நீச்சல் அடிக்கத் தெரியாமல்" இருப்பதாகக் கூறுவது, அவர்கள் தேர்தல் கணக்குகளில் (Arithmetic) தோற்றுப்போவதை மட்டுமே குறிக்கிறது. ஆனால், கம்யூனிஸ்டுகளின் வெற்றி என்பது எத்தனை இடங்களைப் பிடிக்கிறோம் என்பதில் இல்லை; தேர்தல் மேடையைப் பயன்படுத்தி எவ்வளவு தூரம் வர்க்க உணர்வை மக்களிடம் கொண்டு செல்கிறோம் என்பதில்தான் இருக்கிறது. 'தேர்தல் வெற்றிதான் வளர்ச்சி' என்று கருதுவது 'பாராளுமன்ற வாதம்' (Parliamentary Cretinism) என்னும் வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு இட்டுச் செல்லும்.

2. முதலாளித்துவ முரண்பாடுகளும் கம்யூனிஸ்டுகளின் பாத்திரமும்

முதலாளித்துவக் கட்சிகளுக்குள் இருக்கும் முரண்பாடுகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற வாதம் சரியானதுதான். ஆனால், அந்த முரண்பாட்டைப் பயன்படுத்தி ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தனது வர்க்க சுயேச்சையை (Class Independence) இழந்துவிடக் கூடாது.

• விமர்சனம்: திமுக, அதிமுக போன்ற பழைய கட்சிகளை நிராகரித்துவிட்டு விஜய் தலைமையிலான புதிய கட்சியை ஆதரிப்பது என்பது 'ஒரு முதலாளித்துவத் தலைமையிலிருந்து இன்னொன்றுக்கு மாறுவது' மட்டுமே. இது "குறைந்தபட்சத் தீமை" (Lesser Evil) என்ற தர்க்கத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தது. மார்க்சிய லெனினியம் என்பது ஒரு முதலாளித்துவ சக்தியின் பின்னால் வால்பிடிப்பது (Tailism) அல்ல; மாறாக உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கான தனித்துவமான அரசியல் பாதையை உருவாக்குவதாகும்.

3. புதிய சக்திகள் மற்றும் 'Gen-Z' எழுச்சி குறித்த பார்வை

தவெக போன்ற கட்சிகளின் வருகையை 'Gen-Z' எழுச்சியாகவும், அதை கம்யூனிஸ்டுகள் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் கூறுவது வர்க்க ஆய்வுக்கு உட்பட்டது அல்ல.

• விமர்சனம்: ஒரு கட்சியின் உள்ளடக்கம் (Content) என்ன? அதன் வர்க்கத் தன்மை என்ன? அது யாருடைய நலனைப் பிரதிபலிக்கிறது? என்பவையே முக்கியம். வெறும் 'மாற்றம்' என்ற முழக்கத்திற்காக ஒரு முதலாளித்துவ கட்டமைப்பை கம்யூனிஸ்டுகள் தாங்கிப் பிடிப்பது, அந்தப் புதிய கட்சி செய்யப்போகும் அதே மக்கள் விரோதக் கொள்கைகளுக்கு கம்யூனிஸ்டுகளையும் பொறுப்பாக்கிவிடும். நேபாளத்தில் நடந்தது ஒரு மக்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தின் விளைவு; அதை ஒரு தனிநபர் கவர்ச்சியால் உருவான கட்சியுடன் ஒப்பிடுவது வரலாற்றுப் பிழையாகும்.

4. நிதி ஆதாரமும் மக்கள் தொடர்பும்

மக்களிடம் நெருங்கிச் சென்றால் நிதி ஆதாரம் வரும் என்பது உண்மை. ஆனால், அதற்காக ஒரு பெரிய முதலாளித்துவக் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைத்தால் மட்டுமே வளர்ச்சி சாத்தியம் என்பது முரண்பாடானது.

• விமர்சனம்: கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பலம் அதன் தொண்டர்களிடமும், வர்க்கப் போராட்டத்திலும்தான் இருக்க வேண்டும். தேர்தல் நிதி அல்லது தேர்தல் வெற்றிக்காக கொள்கைகளைத் தளர்த்திக் கொள்வது கட்சியை ஒரு 'தேர்தல் இயந்திரமாக' மாற்றிவிடுமே தவிர, 'புரட்சிகர சக்தியாக' மாற்றாது.

---

முடிவுரை

தேர்தல் என்பது கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஒரு போர்க்களம், அதுவே ஒரு கூடாரம் அல்ல. திமுகவிற்கு பயந்தோ அல்லது நிதி நெருக்கடிக்காகவோ முடிவெடுப்பது எவ்வளவு தவறோ, அதே அளவு தவறு "புதிய முகம்" என்ற போர்வையில் வரும் மற்றொரு முதலாளித்துவ அரசியலுக்குப் பலியாவது.

கம்யூனிஸ்டுகள் "நீச்சல் அடிக்கக் கற்க வேண்டியது" கூட்டணிக் கணக்குகளில் அல்ல; மாறாக மக்களைத் திரட்டி வர்க்கப் போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதில்தான். எந்தவொரு முதலாளித்துவச் சட்டகத்திற்குள்ளும் சிக்காமல், தனது வர்க்க அரசியலை சமரசமின்றி முன்னெடுப்பதே உண்மையான மார்க்சிய-லெனினியப் பாதையாக இருக்க முடியும்.

குறிப்பு: உங்கள் வாதத்தில் இருக்கும் "மக்கள் நலன்" மற்றும் "கட்சியின் வளர்ச்சி" என்ற அக்கறை நியாயமானதே. ஆனால், அந்த வளர்ச்சி ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு அதன் அடிப்படைத் தன்மையை (Identity) இழப்பதன் மூலம் கிடைக்குமானால், அது நீண்டகால நோக்கில் உழைக்கும் வர்க்கத்திற்குப் பின்னடைவாகவே அமையும்.

வர்க்கச் சமரசமா அல்லது வர்க்கப் போராட்டமா? - தவெக குறித்த ஒரு மார்க்சிய விமர்சனம்

தமிழக அரசியலில் "மாற்றம்" என்ற போர்வையில் எழும் புதிய முதலாளித்துவக் கவர்ச்சி அரசியல் (Populism), மார்க்சிய-லெனினியத்தைப் பேசுபவர்களிடமே ஒருவித குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. குறிப்பாக, தமிழக வெற்றி கழகத்தின் (தவெக) வரவை "Gen-Z எழுச்சி" என்றும், அதை கம்யூனிஸ்டுகள் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் முன்வைக்கப்படும் வாதங்கள், லெனினியம் எச்சரித்த "சந்தர்ப்பவாதம்" மற்றும் "பாராளுமன்ற வாதத்தின்" நீட்சியாகவே தெரிகிறது.

1. வர்க்கத் தன்மையை மறைக்கும் 'Gen-Z எழுச்சி' வாதம்

விவாதப் பகுதியில், தவெக-வின் வரவை ஒரு வரலாற்று மாற்றத்திற்கான கூறாகச் சித்தரிப்பது மார்க்சிய முறைக்கு எதிரானது. மார்க்சியம் எதையும் அதன் வர்க்கத் தன்மையைக் கொண்டே (Class Character) மதிப்பிடுகிறது.

• விமர்சனம்: "Gen-Z" என்பது ஒரு வயது வரம்பைக் குறிக்கும் குறியீடே தவிர, அது ஒரு வர்க்கம் அல்ல. ஒரு கட்சியின் வடிவம் "முதலாளித்துவச் சட்டகம்" என்று ஒப்புக்கொண்டுவிட்டு, அதன் உள்ளடக்கத்தில் மாற்றத்திற்கான கூறு இருப்பதாகக் கூறுவது ஒரு தர்க்கப் பிழையாகும். முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் உருவாகும் எந்தவொரு மாற்றமும், ஒரு சுரண்டல் வடிவத்திலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மாறுவதே ஒழிய, அது உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கான விடுதலையல்ல.

2. 'சுத்தியலுடன் இணைத்தல்' - பிழையான ஒப்பீடு

"பழைய சுரண்டல் ஆட்சியாளர்களை அடித்து நொறுக்கும் ஒவ்வொரு அடியையும் சுத்தியலுடன் இணைக்க வேண்டும்" என்ற வாதம் மிகவும் ஆபத்தானது.

• விமர்சனம்: கம்யூனிஸ்டுகளின் 'சுத்தியல்' என்பது தொழிலாளி வர்க்கத்தின் சுயேச்சையான அரசியல் அதிகாரத்தைக் குறிக்கிறது. ஒரு சினிமா நட்சத்திரத்தின் பின்னால் அணிதிரளும் ரசிகர் கூட்டத்தையோ அல்லது புதிய முதலாளித்துவக் கட்சி முன்னெடுக்கும் "மாற்றத்தையோ" சுத்தியலுடன் இணைப்பது என்பது, கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை ஒரு முதலாளித்துவக் கட்சியின் "வால்" (Tailism) ஆக்குவதாகும். லெனின் தனது 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' (What is to be done?) நூலில் குறிப்பிட்டது போல, உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கு வெளியே இருந்து திணிக்கப்படும் அரசியல் உணர்வு, அவர்களை முதலாளித்துவத்தின் அடிமைகளாகவே வைத்திருக்கும்.

3. நேபாள புரட்சியுடன் ஒப்பிடுவது வரலாற்றுத் திரிபு

நேபாளத்தில் நடந்தது ஒரு நீண்டகால மக்கள் யுத்தம் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டம். அதை ஒரு தேர்தல் கட்சி மற்றும் நட்சத்திர அரசியலோடு ஒப்பிடுவது புரட்சிகர வரலாற்றைக் கொச்சைப்படுத்துவதாகும்.

• விமர்சனம்: நேபாளத்தில் கம்யூனிஸ்டுகள் நிலப்பிரபுத்துவ ஒழிப்பை வர்க்கப் போராட்டத்தின் மூலம் முன்னெடுத்தனர். தமிழகத்தில் தவெக முன்வைக்கும் அரசியல் என்பது திமுக-அதிமுக மீதான அதிருப்தியைத் தனது அதிகாரக் கனவுக்காகப் பயன்படுத்தும் வெறும் தேர்தல் உத்தி மட்டுமே. இதில் எவ்வித வர்க்கப் போராட்டக் கூறுகளும் இல்லை.

4. பழைய சக்திகளை நிராகரிப்பதும் புதிய சந்தர்ப்பவாதமும்

திமுக-வை விமர்சிப்பது என்ற பெயரில், மற்றொரு வலதுசாரி அல்லது முதலாளித்துவ சக்தியைத் தூக்கிப் பிடிப்பது 'கடலில் இருந்து தப்பித்து நெருப்பில் விழுவதற்கு' ஒப்பானது.

• விமர்சனம்: கம்யூனிஸ்டுகள் பழையவற்றைக் கைவிட வேண்டும் என்பது உண்மைதான். ஆனால் கைவிட வேண்டியது மார்க்சியக் கொள்கைகளை அல்ல, மாறாக ஆளும் வர்க்கக் கட்சிகளின் பின்னால் செல்லும் அடிவருடித் தனத்தைத்தான். "நிதி ஆதாரம் வரும்" அல்லது "மக்கள் நெருங்குவார்கள்" என்பதற்காக ஒரு வலதுசாரித் தன்மையுள்ள கட்சியுடன் கைகோர்ப்பது, கட்சி உறுப்பினர்களின் வர்க்க உணர்வை மழுங்கடித்துவிடும்.

முடிவு: கம்யூனிஸ்டுகளின் உண்மையான பணி

மார்க்சிய-லெனினியத்தின் படி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் வேலை என்பது:

1. உழைக்கும் வர்க்கத்தின் சுயேச்சையான அரசியல் சக்தியை (Independent Political Force) கட்டுவது.
2. முதலாளித்துவத்தின் ஒரு பிரிவை வீழ்த்த மற்றொரு பிரிவுடன் கைகோர்ப்பது அல்ல; மாறாக ஒட்டுமொத்த முதலாளித்துவ சுரண்டல் முறையையும் அம்பலப்படுத்துவது.
3. தேர்தல் களத்தை ஒரு மேடையாகப் பயன்படுத்தி புரட்சிகர அரசியலைப் பரப்புவதே தவிர, தேர்தல் வெற்றிக்காக கொள்கைகளை அடகு வைப்பதல்ல.

எனவே, தமிழகத்தில் தவெக போன்ற புதிய முதலாளித்துவ சக்திகளின் வரவை ஒரு "புரட்சிகர கூறாக" காண்பது, மார்க்சிய லெனினியத்தின் அரிச்சுவடியைத் தெரியாமல் பேசுவதாகும். கம்யூனிஸ்டுகள் அந்தந்த நேரத்து வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது கொள்கைகளைத் துறப்பது அல்ல, மாறாக கொள்கைகளை நிலைநாட்ட உத்திகளைக் கையாள்வதே ஆகும்.

---

"முதலாளித்துவ பாராளுமன்ற முறை ஒரு மோசடி என்பதை மக்களுக்கு விளக்குவதும், அந்த மோசடிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க மக்களைத் திரட்டுவதுமே கம்யூனிஸ்டுகளின் கடமை." - வி.இ. லெனின். 

++++++++++++++++++++++

தேர்தல் வெற்றிக்குப் பின் உழைக்கும் மக்களின் நிலை என்ன?

தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற கட்சி, உழைக்கும் மக்களின் துன்பங்களைத் துடைக்கிறதா? என்ற உங்கள் கேள்விக்கு லெனின் மிகத் தெளிவாகப் பதிலளிக்கிறார்:

"ஒவ்வொரு சில ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை, ஆளும் வர்க்கத்தின் எந்த உறுப்பினர் நாடாளுமன்றத்தில் மக்களை ஒடுக்கப் போகிறார் என்பதைத் தீர்மானிப்பதே முதலாளித்துவ நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் உண்மையான சாரம்."

 தேர்தல் வாக்குறுதிகள் என்பவை வெறும் கவர்ச்சிகரமான "விற்பனைத் தந்திரங்கள்" (Marketing Tactics). வெற்றிக்குப் பின், எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் அவை பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் நலன்களுக்கும், கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் லாபத்திற்கும் முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. உழைக்கும் மக்கள் சந்திக்கும் துன்பங்களுக்குக் காரணம் தனிநபர்களோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சியோ அல்ல; மாறாக அந்தத் துன்பங்களை உற்பத்தி செய்யும் "முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையே" ஆகும்.

 தீர்வு என்ன? (மார்க்சியப் பாதை)

தேர்தல் மூலம் மட்டுமே உழைக்கும் மக்களின் துன்பங்கள் தீர்ந்துவிடும் என்பது ஒரு மாயை. பாராளுமன்றப் பாதையை மார்க்சியம் முழுமையாக நிராகரிக்கவில்லை என்றாலும், அதை ஒரு பிரசார மேடையாகவே பார்க்கிறது.

 உண்மையான மாற்றம் என்பது:

வர்க்க உணர்வு:- உழைக்கும் மக்கள் தங்களை ஒரு தனி வர்க்கமாக உணர்ந்து அணிதிரள வேண்டும்.

மக்களின் நேரடிப் போராட்டம்:- சாலைகளிலும், தொழிற்சாலைகளிலும் முன்னெடுக்கப்படும் போராட்டங்களே ஆளும் வர்க்கத்தைப் பணிய வைக்கும்.

அரசியல் மாற்றம்:- வெறும் ஆட்சி மாற்றம் (Change of Government) அல்லாமல், சமூகக் கட்டமைப்பையே மாற்றும் அதிகார மாற்றம் (Change of System) நிகழ வேண்டும்.

 முடிவுரை:-தேர்தல் களம் ஒரு போர்க்களம் போலத் தெரிந்தாலும், அது உழைக்கும் மக்களுக்கான போர் அல்ல. அது சுரண்டும் வர்க்கங்களுக்கு இடையிலான உட்பூசல். உழைக்கும் மக்களின் துன்பங்கள் நீங்க வேண்டுமானால், அவர்கள் தேர்தல் வாக்குறுதிகளை நம்பியிருப்பதை விடுத்து, தங்கள் உரிமைகளுக்காக வர்க்க ரீதியாகத் திரண்டு போராடுவதே ஒரே வழி.

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

1). முந்தைய கட்டுரை வாசிக்க ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை பயன்ப்டுத்தவும் தோழர்களே

2). இதற்கு முந்தைய பகுதியை வாசிக்க கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.