“மூலதனம்”
(Das
Kapital) என்பது
வெறுமனே பொருளாதார நூல் அல்ல.
மார்க்ஸின்
ஆய்வில் பொருளாதாரம், அரசியல், சட்டம், வர்க்கம், அரசு, சுதந்திரம், சொத்து, குடும்பம், சித்தாந்தம், மதம், சந்தை, உலகச் சந்தை ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத தனித்தனி
உலகங்கள் அல்ல.
அவை
அனைத்தும் வரலாற்றில் குறிப்பிட்ட உற்பத்தி உறவுகளால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட
சமூக உறவுகளின் வெவ்வேறு வடிவங்களாகும்.
இதுவே மூலதனம் நூலின் அறிவியல் மையத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முதல் புள்ளியாகும்....
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
மார்க்ஸின் “மூலதனம்” (Das Kapital) என்பது வெறும் பொருளாதாரக் கணக்குகளை விளக்கும் நூல் மட்டுமல்ல, அது முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் ஆழமான சமூக உறவுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்யும் ஒரு அறிவியல் கருவியாகும். பொருட்கள் மற்றும் பணத்திற்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் மனித உழைப்பையும் வர்க்க உறவுகளையும் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுவதே இந்த நூலின் முதன்மை நோக்கமாகும். பொருளாதாரம், அரசியல், சட்டம் மற்றும் சமூகம் ஆகியவற்றைத் தனித்தனிப் பிரிவுகளாகப் பார்க்காமல், அவை அனைத்தும் ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைக்கப்பட்ட சமூக இயக்கத்தின் வடிவங்கள் என்று இக்கட்டுரை விளக்குகிறது. இயந்திரங்கள் அல்லது தொழில்நுட்பம் என்பது வெறும் கருவிகள் அல்ல, அவை மூலதனத்தின் அதிகாரத்தின் கீழ் எவ்வாறு உழைப்பாளர்களைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதை மார்க்ஸ் இதில் நுணுக்கமாக ஆராய்கிறார். உழைப்புச் சக்தியிலிருந்து உருவாகும் உபரி மதிப்பு மற்றும் அதன் மூலம் நிகழும் சுரண்டல் முறையை விளக்குவதன் வழியாக, முதலாளித்துவத்தின் மர்மமான தோற்றத்தை இந்நூல் உடைத்துக் காட்டுகிறது. இறுதியில், மூலதனம் என்பது ஒரு நிலையான பொருள் அல்ல, அது மனிதர்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடான சமூக உறவுகளால் இயங்கும் ஒரு தொடர்ச்சியான இயக்கம் என்பதை இப்பாடம் வலியுறுத்துகிறது.
மூலதனம்: சமூக உறவுகளின் அறிவியல் மற்றும் முதலாளித்துவ இயக்கமுறை
1. மார்க்ஸ் கண்டுபிடித்தது “பொருளாதாரம்” அல்ல — மூலதனத்தின் சமூக உறவு
மார்க்ஸுக்கு முன்பே பொருளாதார அறிஞர்கள் பொருட்கள், பணம், விலை, கூலி, இலாபம், வட்டி, நிலவாடகை போன்றவற்றைப் பற்றி எழுதியிருந்தனர்.
ஆனால் மார்க்ஸின் அடிப்படை கேள்வி வேறுபட்டது:
மூலதனம் என்றால் என்ன?
ஒரு இயந்திரம் மூலதனமா?
பணம் மூலதனமா?
தங்கம் மூலதனமா?
தொழிற்சாலை மூலதனமா?
மார்க்ஸின் பதில் இவற்றைக் கடந்துசெல்கிறது.
ஒரு இயந்திரம் தனியாக “மூலதனம்” அல்ல. ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக
உறவுக்குள் அது மூலதனமாக செயல்படுகிறது.
பணம் தனியாக மூலதனம் அல்ல. அது ஒரு குறிப்பிட்ட இயக்கத்தில், குறிப்பிட்ட உற்பத்தி உறவுகளுக்குள் மூலதனமாக மாறுகிறது.
அதனால் மூலதனம் என்பது வெறும் பொருள் அல்ல; அது மனிதர்களுக்கிடையிலான ஒரு சமூக உறவு, ஆனால் பொருட்களின் உறவாகத் தோன்றும் சமூக
உறவு.
இதுதான் மார்க்ஸின் அரசியல் பொருளாதார விமர்சனத்தின் மையமான
கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று.
2. “பண்டம்” முதல் தொடங்குவதன் காரணம் என்ன?
மூலதனம் முதல் தொகுதியின் முதல் அத்தியாயத்தையே
மார்க்ஸ் “பண்டம்” என்ற வடிவிலிருந்து
தொடங்குகிறார்.
இது தற்செயலான தேர்வு அல்ல.
முதலாளித்துவ சமூகத்தில் செல்வம் “பண்டங்களின் மாபெரும்
குவியலாக” தோன்றுகிறது என்று மார்க்ஸ் குறிப்பிடுகிறார்.
ஒரு பண்டத்திற்கு:
- பயன்பாட்டு
மதிப்பு உள்ளது;
- மதிப்பு
உள்ளது;
- பரிமாற்றத்தில்
அது மற்றொரு பண்டத்துடன் உறவு கொள்கிறது;
- அதன்
மதிப்பு மனித உழைப்புடன் தொடர்புடையது.
இங்கிருந்து மார்க்ஸ் மிக ஆழமான ஒரு சமூக உண்மைக்குச்
செல்கிறார்.
மனிதர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் உற்பத்தி உறவுகளில்
ஈடுபடுகிறார்கள். ஆனால் முதலாளித்துவ சமூகத்தில் அந்த மனித உறவுகள் பெரும்பாலும் பொருட்களுக்கிடையிலான
உறவுகளாகத் தோன்றுகின்றன.
இதைத்தான் மார்க்ஸ் பண்ட வழிபாடு (Commodity Fetishism) என்ற கருத்தின் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறார்.
இதன் மூலம் மூலதனம் ஏற்கனவே
பொருளாதாரத்தைத் தாண்டி மனித சமூக உறவுகளின் அறிவியலாக மாறுகிறது.
3. உழைப்பின் பின்னால் மனிதன் இருக்கிறான்
ஒரு சட்டை சந்தையில் ரூ.1,000க்கு விற்கப்படுகிறது என்று
வைத்துக்கொள்வோம்.
அந்த விலையை மட்டும் பார்த்தால் நமக்கு என்ன தெரியும்?
சட்டையின் விலை தெரியும்.
ஆனால் மார்க்ஸ் கேட்பது:
இந்தப் பொருளின் பின்னால் என்ன சமூக உறவுகள்
உள்ளன?
பருத்தியை உற்பத்தி செய்த விவசாயி இருக்கிறார்.
நூல் தொழிலாளி இருக்கிறார்.
துணி உற்பத்தித் தொழிலாளி இருக்கிறார்.
ஆடைத் தொழிலாளி இருக்கிறார்.
இயந்திரம் இருக்கிறது.
மூலப்பொருள் இருக்கிறது.
போக்குவரத்து இருக்கிறது.
வணிகம் இருக்கிறது.
நிதி இருக்கிறது.
சந்தை இருக்கிறது.
இவை அனைத்தும் குறிப்பிட்ட சமூக உறவுகளுக்குள்
இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆனால் சந்தையில் நமக்குத் தெரிவது ஒரு பொருள் மற்றும் அதன் விலை மட்டுமே.
இதுதான் முதலாளித்துவ சமூகத்தின் மர்மமான தோற்றம்.
மார்க்ஸின் அறிவியல் முறை அந்தத் தோற்றத்தைத் துளைத்துச்
சென்று, பொருளின் பின்னால்
மறைந்திருக்கும் மனித உழைப்பு மற்றும் சமூக உறவுகளை வெளிப்படுத்துகிறது.
4. “பொருளாதாரம் தனி; அரசியல் தனி” என்ற பிரிப்பு ஏன் பிரச்சினை?
இங்கே நாம் முக்கியமான ஒரு தவறான அணுகுமுறையை அடையாளம் காண
முடியும்.
சிலர்:
பொருளாதாரம் — தனி
அரசியல் — தனி
சமூகம் — தனி
பண்பாடு — தனி
சட்டம் — தனி
அரசு — தனி
என்று ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனி ஆய்வுப் பெட்டிகளாகப்
பிரித்துவிடுகின்றனர்.
இதன் மூலம் குறிப்பிட்ட ஒரு துறையைப் பற்றி சில தகவல்களைச்
சேகரிக்க முடியும்.
ஆனால் மார்க்சிய சமூக அறிவியலை உருவாக்க முடியாது.
ஏனெனில் மார்க்ஸின் ஆய்வின் பொருள் தனித்தனி நிகழ்வுகள்
அல்ல; அவற்றுக்கிடையிலான புறநிலை உறவுகளும்
முரண்பாடுகளும் ஆகும்.
உதாரணமாக “கூலி” என்பது வெறும் பொருளாதாரப் பிரச்சினையா?
இல்லை.
கூலி உறவுக்குப் பின்னால்:
- உற்பத்திச்
சாதனங்களின் உடைமை;
- தொழிலாளியின்
உழைப்புச் சக்தி;
- முதலாளியின்
கட்டுப்பாடு;
- சொத்துரிமை;
- ஒப்பந்த
உறவு;
- சட்டம்;
- அரசின்
பாதுகாப்பு;
- தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் அமைப்பு;
- வர்க்கப்
போராட்டம்
ஆகியவை உள்ளன.
எனவே கூலியை வெறும் “சந்தை விலை” என்று மட்டும் ஆய்வு
செய்தால், அதன் சமூக உள்ளடக்கம்
மறைந்துவிடுகிறது.
5. தொழிலாளி “சுதந்திரமானவர்” — ஆனால் எந்த அர்த்தத்தில்?
மார்க்ஸின் பகுப்பாய்வில் முதலாளித்துவ சமூகத்தின் ஒரு
பெரிய முரண்பாடு இங்கே வெளிப்படுகிறது.
தொழிலாளி சட்டரீதியாக சுதந்திரமானவர்.
அவர் அடிமை அல்ல.
அவர் தனது உழைப்புச் சக்தியை சந்தையில் விற்கிறார்.
முதலாளியும் அதை வாங்குகிறார்.
இருவரும் சட்டத்தின் முன் சுதந்திரமான சந்தைப்
பங்கேற்பாளர்களாகத் தோன்றுகின்றனர்.
ஆனால் இந்தச் சமத்துவத் தோற்றத்தின் பின்னால் என்ன
இருக்கிறது?
ஒருபுறம்:
உற்பத்திச் சாதனங்களை உடைய முதலாளி.
மறுபுறம்:
தனது உழைப்புச் சக்தியை விற்பதைத் தவிர
வாழ்வதற்கான வேறு வழியில்லாத தொழிலாளர்.
இதனால் சந்தையில் சமமானவர்களாகத் தோன்றும் இருவருக்கிடையே
உற்பத்தி செயல்முறையில் ஒரு வர்க்க உறவு உருவாகிறது.
இங்கே பொருளாதாரம், சட்டம், சுதந்திரம், சொத்து, வர்க்கம் ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று பிரிந்தவை அல்ல.
அவை ஒரே சமூக உறவின் வெவ்வேறு பரிமாணங்கள்.
6. உழைப்புச் சக்தி என்ற பண்டத்தின் கண்டுபிடிப்பு
மார்க்ஸின் மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று உழைப்புச் சக்தி (labour-power) என்ற கருத்தைத் தெளிவுபடுத்தியதாகும்.
தொழிலாளர் தனது “உழைப்பை” விற்கிறார் என்று பொதுவாகச்
சொல்வோம்.
ஆனால் மார்க்ஸின் நுணுக்கமான பகுப்பாய்வில் தொழிலாளர்
சந்தையில் விற்கும் பொருள் உழைப்புச் சக்தி.
அதன் மதிப்பு தொழிலாளியின் வாழ்க்கைத் தேவைகளுடன்
தொடர்புடையது.
ஆனால் உற்பத்தி செயல்முறையில் அந்த உழைப்புச் சக்தி
உருவாக்கும் மதிப்பு, அதன் மதிப்பை
விட அதிகமாக இருக்கக்கூடும்.
இந்த வேறுபாட்டிலிருந்து உபரி மதிப்பு (surplus value) உருவாகிறது.
இதுதான் முதலாளித்துவ சுரண்டலின் அறிவியல் ரகசியத்தை
மார்க்ஸ் வெளிப்படுத்தும் இடம்.
7. உபரி மதிப்பு: தனிநபர் முதலாளியின் பேராசை அல்ல
மார்க்ஸின் பகுப்பாய்வை “முதலாளி பேராசைக்காரன்” என்ற
ஒழுக்க விமர்சனமாகக் குறைத்துவிடக் கூடாது.
ஒரு தனிநபர் முதலாளி நல்லவராக இருக்கலாம்.
அவர் தொழிலாளர்களை அன்புடன் நடத்தலாம்.
ஆனால் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் கட்டாயம் வேறொன்றைத்
திணிக்கிறது.
முதலாளி முதலீடு செய்கிறார்.
உற்பத்தி செய்கிறார்.
உபரி மதிப்பைப் பெறுகிறார்.
மீண்டும் முதலீடு செய்கிறார்.
போட்டியில் மற்ற முதலாளிகளுடன் மோதுகிறார்.
உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது.
செலவைக் குறைக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது.
உற்பத்தியை விரிவுபடுத்த வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது.
அதனால் மூலதனத்தின் இயக்கம் தனிநபர் விருப்பத்தால் மட்டும்
தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை.
மூலதனத்தின் சமூக உறவுகள் முதலாளியையே ஒரு
குறிப்பிட்ட வகையில் செயல்படத் தள்ளுகின்றன.
இதுதான் மார்க்ஸின் பகுப்பாய்வின் தனித்துவம்.
8. மூலதனம் ஒரு நிலையான பொருள் அல்ல — அது ஒரு இயக்கம்
மார்க்ஸின் பார்வையில் மூலதனம் ஒரு பொருளாக கிடக்கவில்லை.
அது தொடர்ந்து இயக்கத்தில் இருக்கிறது.
பணம் → பண்டங்கள்
→ உற்பத்தி → புதிய பண்டங்கள் → அதிக பணம்
என்ற சுற்றில் அது இயங்குகிறது.
அதாவது:
M – C … P … C′ – M′
என்ற இயக்கத்தில் முதலீடு செய்யப்பட்ட மதிப்பு தன்னை
விரிவுபடுத்திக் கொள்கிறது.
இங்கே முக்கியமானது:
M′ > M
அதாவது ஆரம்பத்தில் செலுத்தப்பட்ட மதிப்பை விட அதிகமான
மதிப்பு மீண்டும் கிடைக்கிறது.
இந்த அதிகரிப்பு வெறும் வணிகத் தந்திரத்தின் விளைவு அல்ல.
அதன் அடிப்படையில் உற்பத்திச் செயல்முறையில் உழைப்புச்
சக்தியால் உருவாக்கப்படும் உபரி மதிப்பு இருக்கிறது.
எனவே மூலதனம் என்பது “ஒரு தொகை பணம்” அல்ல.
தன்னைத் தானே பெருக்கிக்கொள்ளும் மதிப்பின்
இயக்கம்.
9. மூலதனம் வளரும்போது தொழிலாளியும் சமூகமும் மாறுகின்றன
மூலதனம் வளர்வது வெறும் பணத்தின் அளவு அதிகரிப்பாக இல்லை.
அது:
- உற்பத்தி
முறையை மாற்றுகிறது;
- தொழில்நுட்பத்தை
மாற்றுகிறது;
- தொழிலாளர்களின்
பணியை மாற்றுகிறது;
- உழைப்புப்
பிரிவினையை ஆழப்படுத்துகிறது;
- நகரமயமாக்கலை
வேகப்படுத்துகிறது;
- உலகச்
சந்தையை விரிவுபடுத்துகிறது;
- சிறு
உற்பத்தியாளர்களை மாற்றுகிறது;
- உற்பத்தியை
சமூகமயமாக்குகிறது;
- செல்வத்தை
சில கைகளில் குவிக்கிறது.
இதனால் மூலதனத்தின் இயக்கம் முழு சமூகத்தின் அமைப்பையும்
மாற்றும் இயக்கமாக மாறுகிறது.
இதுதான் மூலதனம் நூலை
வெறும் பொருளாதார நூலாக வாசிக்க முடியாததற்கான இன்னொரு காரணம்.
10. இயந்திரம் பற்றிய மார்க்ஸின் ஆய்வு இதை மிகத் தெளிவாகக்
காட்டுகிறது
மூலதனம் முதல் தொகுதியின் இயந்திரங்கள் மற்றும் நவீன
தொழில்துறை பற்றிய பகுதிகளைப் பார்த்தால், மார்க்ஸ் தொழில்நுட்பத்தை தனியாக ஆய்வு செய்வதில்லை.
“இயந்திரம்
வந்துவிட்டது; உற்பத்தி
அதிகரித்துவிட்டது” என்று அவர் நிறுத்திக்கொள்வதில்லை.
அவர் கேட்பது:
மூலதனத்தின் கீழ் இயந்திரம் எவ்வாறு
பயன்படுத்தப்படுகிறது?
அது தொழிலாளியின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கிறது.
ஆனால் அதே நேரத்தில்:
- தொழிலாளியின்
பணியை மாற்றுகிறது;
- உழைப்பின்
கட்டுப்பாட்டை அதிகரிக்கிறது;
- தொழிலாளர்
போட்டியை உருவாக்குகிறது;
- பெண்கள்
மற்றும் குழந்தைகளின் உழைப்பைப் பயன்படுத்தும் வாய்ப்பை மாற்றுகிறது;
- வேலை
நேரத்தை நீட்டிக்க உதவுகிறது;
- சில
தொழிலாளர்களை தேவையற்றவர்களாக்குகிறது;
- தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் நிலைமையை மாற்றுகிறது.
அதாவது தொழில்நுட்பம் ஒரு நடுநிலையான பொருளாக மட்டும் ஆய்வு
செய்யப்படவில்லை.
அது எந்த சமூக உறவுக்குள்
பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதே முக்கியம்.
இது இன்றைய செயற்கை நுண்ணறிவு, தானியக்கம், தரவு மற்றும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களைப்
புரிந்துகொள்ளவும் மிக முக்கியமான மார்க்சியப் பாடமாகும்.
11. “தொழில்நுட்பம் தான் பிரச்சினை” என்று கூறுவது ஏன் போதாது?
இன்றைய உலகில் செயற்கை நுண்ணறிவு தொழிலாளர்களின் வேலைகளை
மாற்றுகிறது என்று ஒருவர் கூறலாம்.
ஆனால் மார்க்ஸின் முறையில் கேள்வி அங்கே முடிவதில்லை.
கேள்விகள்:
AI யாருடைய உடைமை?
அதற்குத் தேவையான தரவு யாருடைய
கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது?
கணினி உள்கட்டமைப்பு யாருடையது?
அதன் மூலம் உருவாகும் உற்பத்தித் திறனின்
பலன் யாருக்குச் செல்கிறது?
தொழிலாளர்களின் வேலை நேரம் குறைகிறதா அல்லது
வேலையிழப்பு அதிகரிக்கிறதா?
தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் உருவாகும் உபரி
மதிப்பு யாரால் கைப்பற்றப்படுகிறது?
இவை அனைத்தும் மார்க்ஸின் அடிப்படை முறையிலிருந்து எழும்
கேள்விகள்.
அதனால்:
“தொழில்நுட்பம் நல்லதா கெட்டதா?”
என்பது மார்க்சியத்தின் முழுமையான கேள்வி அல்ல.
“எந்த உற்பத்தி உறவுகளுக்குள் எந்த வர்க்க நலனுக்காக
தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்படுகிறது?”
என்பதே ஆழமான கேள்வி.
12. “மூலதனத்தின் ஆரம்பத் திரட்டல்” ஒரு தூய பொருளாதார நிகழ்வு
அல்ல
மூலதனம் முதல் தொகுதியின் “ஆரம்ப மூலதனத் திரட்டல்” (Primitive Accumulation) பற்றிய அத்தியாயங்கள் இதற்கு மிக முக்கியமான
சான்றாக உள்ளன.
மூலதனம் எங்கிருந்து வந்தது?
முதலாளிகள் சேமித்த பணத்திலிருந்து மட்டும் தானா?
மார்க்ஸ் இந்த எளிய கதையை நிராகரிக்கிறார்.
நிலத்திலிருந்து உற்பத்தியாளர்களைப் பிரித்தல், விவசாயிகளின் சொத்துரிமை பறிப்பு, காலனித்துவ கொள்ளை, அடிமை வணிகம், அரசின் சட்டங்கள், வன்முறை, நிதி அமைப்புகள் போன்ற வரலாற்றுச் செயல்முறைகள்
முதலாளித்துவத்தின் உருவாக்கத்தில் பங்கு பெற்றன.
இங்கே நாம் மிகத் தெளிவாகக் காண்கிறோம்:
மூலதனத்தின் வரலாறு = பொருளாதார வரலாறு
மட்டும் அல்ல.
அது:
பொருளாதாரம் + அரசியல் + சட்டம் + அரசு +
வன்முறை + சொத்துரிமை + வர்க்கப் போராட்டம் + உலகளாவிய விரிவாக்கம்
ஆகியவற்றின் வரலாற்று ஒருங்கிணைவு.
13. அரசு எங்கே வருகிறது?
“மார்க்ஸ்
பொருளாதாரத்தை மட்டுமே பார்த்தார்” என்று கூறுபவர்கள் மூலதனம் நூலின் பல பகுதிகளை கவனிக்காமல்
விடுகிறார்கள்.
குழந்தைத் தொழிலாளர் சட்டங்கள், வேலை நேரச் சட்டங்கள், தொழிற்சாலைச் சட்டங்கள், சொத்துரிமை, நிலப் பறிப்பு, அரசின் தலையீடு ஆகியவற்றைப் பற்றி மார்க்ஸ் விரிவாக
ஆராய்கிறார்.
இதன் பொருள்:
அரசு பொருளாதாரத்திற்கு முற்றிலும் வெளியில்
நிற்கும் ஒரு தனி உலகம் அல்ல.
முதலாளித்துவ சமூகத்தில் சட்டம் மற்றும் அரசியல்
நிறுவனங்கள் உற்பத்தி உறவுகளுடன் குறிப்பிட்ட வகையில் இணைந்திருக்கின்றன.
ஆனால் இதை “அரசியல் = பொருளாதாரத்தின் நேரடி பிரதிபலிப்பு”
என்று எளிமைப்படுத்துவதும் மார்க்சிய முறை அல்ல.
உண்மையான மார்க்சிய ஆய்வு ஒவ்வொரு உறவின் ஒப்பீட்டளவிலான தன்னாட்சியையும், அதே நேரத்தில் அவற்றின்
வரலாற்று ஒன்றிணைப்பையும் ஆராய
வேண்டும்.
14. வர்க்கம் என்பது வெறும் வருமானப் பிரிவு அல்ல
மார்க்ஸின் மூலதனம் நூலின்
இறுதிப்பகுதியில் வர்க்கங்களைப் பற்றி கேள்வி எழுப்பும் இடம் மிகவும்
முக்கியமானது.
வர்க்கம் என்பது:
“யார்
அதிகம் சம்பாதிக்கிறார்கள்?”
என்ற புள்ளிவிவரப் பிரிவாக மட்டும் புரிந்துகொள்ளப்பட
முடியாது.
வர்க்க உறவின் அடிப்படை:
உற்பத்திச் சாதனங்களுடன் மனிதர்கள்
கொண்டிருக்கும் உறவு மற்றும் உற்பத்திச் செயல்முறையில் அவர்களின் சமூக நிலை.
முதலாளி உற்பத்திச் சாதனங்களின் உடைமையாளர்.
தொழிலாளர் தனது உழைப்புச் சக்தியை விற்பவர்.
இவர்களுக்கிடையிலான உறவு தனிநபர் உறவு அல்ல.
அது ஒரு சமூக வர்க்க உறவு.
அதனால்தான் மார்க்சிய வர்க்கப் பகுப்பாய்வு வெறும்
“பணக்காரர் vs ஏழை” என்ற
பட்டியலாக இருக்க முடியாது.
15. சமூகத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் தனித்தனியாகப் பிரிப்பது
என்ன ஆபத்தை உருவாக்குகிறது?
ஒருவர்:
“நான்
பொருளாதாரத்தை மட்டும் ஆய்வு செய்கிறேன்.”
என்று கூறினால், அவர் முதலாளித்துவத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட பரிமாணத்தை ஆய்வு
செய்யலாம்.
மற்றொருவர்:
“நான்
அரசியலை மட்டும் ஆய்வு செய்கிறேன்.”
என்று கூறலாம்.
மற்றொருவர்:
“நான்
சாதியை மட்டும் ஆய்வு செய்கிறேன்.”
என்று கூறலாம்.
மற்றொருவர்:
“நான்
மதத்தை மட்டும் ஆய்வு செய்கிறேன்.”
என்று கூறலாம்.
இவை அனைத்தும் குறிப்பிட்ட வரம்பில் பயனுள்ள ஆய்வுகளாக
இருக்கலாம்.
பிரச்சினை அவை தனித்தனி துறைகளாக ஆய்வு
செய்யப்படுவதில் மட்டும் இல்லை.
பிரச்சினை எப்போது உருவாகிறது என்றால்:
அந்தத் தனிப்பட்ட பரிமாணத்தை சமூகத்தின்
முழுமையிலிருந்து பிரித்து, அதுவே சமூகத்தின் அடிப்படை இயக்கம் என்று அறிவிக்கும்போது.
அப்போது மார்க்சிய முழுமைச் சிந்தனை உடைந்து விடுகிறது.
16. மார்க்ஸின் முறை: “முழுமை” மற்றும் “குறிப்பிட்டதன்மை”
மார்க்ஸின் அறிவியல் முறை ஒவ்வொன்றையும் ஒன்றாகக்
கலக்கிவிடுவது அல்ல.
அதே நேரத்தில் ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாகப்
பிரித்துவிடுவதும் அல்ல.
அவர் முதலில் குறிப்பிட்ட பொருளை அதன் தனித்துவத்தில் ஆய்வு
செய்கிறார்.
பண்டம்.
மதிப்பு.
பணம்.
மூலதனம்.
உழைப்புச் சக்தி.
உபரி மதிப்பு.
வேலை நாள்.
இயந்திரம்.
கூட்டுறவு.
உற்பத்தி.
மறுஉற்பத்தி.
மூலதனத் திரட்டல்.
ஆரம்பத் திரட்டல்.
பின்னர் அவற்றுக்கிடையிலான உறவுகளையும் இயக்கத்தையும்
வெளிப்படுத்துகிறார்.
இதனால் “குறிப்பிட்டது” மற்றும் “முழுமை” ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.
முழுமையைப் புரிந்துகொள்ள குறிப்பிட்ட உறவின் அறிவியல்
ஆய்வு தேவை.
குறிப்பிட்ட உறவைப் புரிந்துகொள்ள அது அமைந்துள்ள
முழுமையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இதுவே இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாத ஆய்வின் முக்கிய
அம்சமாகும்.
17. “தோற்றம்” மற்றும் “உள்ளடக்கம்”
மார்க்ஸின் ஆய்வின் இன்னொரு ஆழமான அம்சம்:
வெளியில் தோன்றுவது மற்றும் அதன் உண்மையான
சமூக உள்ளடக்கம் ஒன்றாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
சந்தையில்:
முதலாளி ↔ தொழிலாளர்
இருவரும் சுதந்திரமானவர்கள் போலத் தோன்றுகின்றனர்.
ஆனால் உற்பத்தி செயல்முறையில்:
மூலதனம் ↔ உழைப்பு
என்ற வர்க்க உறவு வெளிப்படுகிறது.
சந்தையில்:
சமமான பரிமாற்றம்
போலத் தோன்றுகிறது.
உற்பத்தியில்:
உபரி மதிப்பைப் பெறும் உறவு
வெளிப்படுகிறது.
பொருட்களில்:
அவற்றின் சொந்த மதிப்பு இருப்பது போலத்
தோன்றுகிறது.
ஆனால் அவற்றின் மதிப்பின் பின்னால்:
மனிதர்களின் சமூக உழைப்பு
இருக்கிறது.
இதுதான் மார்க்ஸின் அறிவியல் விமர்சனத்தின் வலிமை.
18. “மூலதனத்தை” மனிதர்களிடமிருந்து பிரிக்க முடியாது
மூலதனத்தைப் பற்றி பேசும்போது:
“முதலீடு
அதிகரித்தது.”
“மூலதனம்
வளர்ந்தது.”
“சந்தை
விரிவடைந்தது.”
என்று பேசுவது எளிது.
ஆனால் மார்க்ஸ் கேட்பார்:
யார் உற்பத்தி செய்கிறார்கள்?
யார் உடைமையாளர்கள்?
யார் உழைக்கிறார்கள்?
யார் உபரி மதிப்பைப் பெறுகிறார்கள்?
யாருடைய உழைப்பு சமூகச் செல்வமாக மாறுகிறது?
இதனால் “மூலதனம்” என்ற சொல்லுக்குள் மறைந்திருக்கும் வர்க்க உறவு வெளிப்படுகிறது.
19. மார்க்ஸின் ஆய்வில் மனிதன் மறைந்துவிடவில்லை
சிலர் மார்க்ஸின் மூலதனம் நூலைப்
படிக்கும்போது:
பண்டம், மதிப்பு, பணம், மூலதனம், உபரி மதிப்பு...
என்று பொருளாதாரப் பிரிவுகள் மட்டுமே இருப்பதாக
நினைக்கலாம்.
ஆனால் அவற்றின் பின்னால் முழுமையான மனித சமூக வரலாறு
இருக்கிறது.
மனித உழைப்பு.
மனிதத் தேவைகள்.
மனிதர்களின் சமூக உறவுகள்.
மனிதர்களின் வர்க்க உறவுகள்.
மனிதர்களின் போராட்டங்கள்.
மனிதர்களின் உற்பத்தி.
மனிதர்களின் மறுஉற்பத்தி.
மனிதர்களின் சொத்துரிமை உறவுகள்.
இதனால் மூலதனம் என்பது
பொருட்களைப் பற்றிய நூல் போலத் தோன்றினாலும், அதன் ஆழத்தில் அது மனிதர்கள் உருவாக்கிய ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக அமைப்பின்
அறிவியல் உடற்கூறியல்.
20. இதிலிருந்து உருவாகும் மார்க்சிய விமர்சனத்தின் அடிப்படை
எனவே மார்க்சியத்தைப் பயன்படுத்துவதாகக் கூறும் ஒருவர்:
பொருளாதாரத்தை அரசியலிலிருந்து முற்றிலும்
பிரித்துவிட்டால்,
அவர் முதலாளித்துவத்தின் சமூக இயக்கத்தைப்
புரிந்துகொள்வதில் ஒரு பகுதியை இழக்கிறார்.
அரசியலை பொருளாதாரத்திலிருந்து முற்றிலும்
பிரித்துவிட்டால்,
அரசியல் நிறுவனங்கள் இயங்கும் பொருளாதார மற்றும் வர்க்க
அடித்தளத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.
சாதியை வரலாற்று உற்பத்தி உறவுகளிலிருந்து
முற்றிலும் பிரித்துவிட்டால்,
சாதியின் பொருளாதார அடித்தளங்களையும் அதன் வரலாற்று
மறுஉற்பத்தியையும் புரிந்துகொள்வது கடினமாகிறது.
மதத்தை சமூக உறவுகளிலிருந்து
பிரித்துவிட்டால்,
மதத்தின் சமூகச் செயல்பாட்டை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள
முடியாது.
அரசை வர்க்க உறவுகளிலிருந்து
பிரித்துவிட்டால்,
அரசின் வரலாற்றுப் பங்கு பற்றிய மார்க்சிய விளக்கம்
சிதைந்து விடுகிறது.
அதேபோல:
பண்பாட்டை உற்பத்தி மற்றும் வர்க்க
உறவுகளிலிருந்து முற்றிலும் பிரித்துவிட்டாலும் பிரச்சினைதான்.
தேடல் தொடரும்....
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
