கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய "தத்துவஞானத்தின் வறுமை" என்ற நூலின்
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்தப் இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
கார்ல் மார்க்ஸின் The Poverty of Philosophy (1847) நூலை வெறும் சுருக்கமாக அல்லாமல் பியர்-ஜோசப் புரூதோனின் Philosophy of Poverty நூலுக்கான மறுப்பாக 1847-ல் எழுதப்பட்டது. இதில் மார்க்ஸ், புரூதோனின் பொருளாதார மற்றும் தத்துவக் கருத்துக்களை விமர்சித்து, பின்னர் Communist Manifesto (1848) மற்றும் Capital (1867) ஆகியவற்றில் முழுமையாக வளர்ச்சியடையும் தனது வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாத அணுகுமுறையை தெளிவுபடுத்தத் தொடங்குகிறார். (Marxists Internet Archive)
அறிமுகம்: ஏன் இந்த நூல் முக்கியமானது?
1840களில் ஐரோப்பா தொழில்துறை முதலாளித்துவத்தின் வேகமான வளர்ச்சியை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தது. தொழிலாளர் வர்க்கம் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது; அதே நேரத்தில் பல்வேறு சோசலிச சிந்தனைகளும் பரவின. அவற்றில் பிரெஞ்சு சிந்தனையாளர் பியர்-ஜோசப் புரூதோன் முக்கியமானவர். அவர் பொருளாதார முரண்பாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டாலும், அவற்றை புரட்சியால் அல்ல, "நியாயமான பரிமாற்றம்" போன்ற சீர்திருத்தங்கள் மூலம் சமரசப்படுத்த முடியும் என்று கருதினார்.
மார்க்ஸ் இதை அடிப்படையாகவே எதிர்த்தார். அவரது பார்வையில், முதலாளித்துவத்தின் முரண்பாடுகள் ஒழுக்கவியல் பிரச்சினைகள் அல்ல; அவை உற்பத்தி உறவுகளின் வரலாற்று முரண்பாடுகள். எனவே, அவற்றை ஒழுக்கநெறி அல்லது சீர்திருத்தத்தால் அல்ல, வரலாற்று சமூக மாற்றத்தின் மூலம் மட்டுமே தீர்க்க முடியும். (Marxists Internet Archive)
புரூதோனின் அடிப்படைத் தவறு
மார்க்ஸின் விமர்சனத்தின் மையம், புரூதோன் பொருளாதாரக் கருத்துக்களை வரலாற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட, நிரந்தரமான வகைகளாகக் கருதுகிறார் என்பதாகும்.
மதிப்பு, பணம், போட்டி, தனியார் சொத்து, ஊதியம் ஆகியவை மனித சமுதாயத்தில் எப்போதும் இருந்தவை அல்ல; அவை குறிப்பிட்ட வரலாற்றுக் கட்டங்களில் உருவான சமூக உறவுகளின் வெளிப்பாடுகள் என்று மார்க்ஸ் வலியுறுத்துகிறார். அதனால், அவற்றை "நல்ல" மற்றும் "கெட்ட" அம்சங்களாகப் பிரித்து திருத்துவது சாத்தியமில்லை.
வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதத்தின் வெளிப்பாடு
இந்த நூலில் முதன்முறையாக மார்க்ஸ் மிகவும் தெளிவாக முன்வைக்கும் கருத்து:
உற்பத்திச் சக்திகள் மாறும்போது, உற்பத்தி உறவுகளும் மாறுகின்றன; அதனுடன் சமூக உறவுகளும் மாறுகின்றன.
மார்க்ஸின் புகழ்பெற்ற எடுத்துக்காட்டு:
"கைமில் (hand-mill) நிலப்பிரபுவின் சமூகத்தை உருவாக்குகிறது; நீராவி இயந்திரம் (steam-mill) தொழில்துறை முதலாளியின் சமூகத்தை உருவாக்குகிறது." (Marxists Internet Archive)
இதன் பொருள், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மட்டுமல்ல, அதனுடன் தொடர்புடைய உற்பத்தி முறை முழு சமூக அமைப்பையும் மாற்றுகிறது என்பதாகும்.
மதிப்பு மற்றும் உழைப்பு
புரூதோன் "நியாயமான பரிமாற்றம்" மூலம் பொருளாதார அநீதியைச் சரிசெய்யலாம் என்று கருதினார்.
மார்க்ஸ் பதிலளிக்கிறார்:
பிரச்சினை பரிமாற்றத்தில் இல்லை; உற்பத்தியில்தான் உள்ளது.
தொழிலாளி தனது உழைப்புச் சக்தியைச் சரக்காக விற்க வேண்டிய நிலையே முதலாளித்துவச் சுரண்டலின் அடிப்படை. பின்னர் Capital நூலில் "உபரி மதிப்பு" (Surplus Value) என்ற கோட்பாடாக விரிவடையும் சிந்தனையின் ஆரம்ப வடிவம் இந்நூலில் காணப்படுகிறது. (Marxists Internet Archive)
போட்டி, ஏகபோகம் மற்றும் முதலாளித்துவ இயக்கம்
புரூதோன் போட்டியையும் ஏகபோகத்தையும் எதிர்மறை சக்திகளாகக் கண்டார்; இரண்டின் நல்ல அம்சங்களை இணைக்கலாம் என்று எண்ணினார்.
மார்க்ஸ் அதற்கு மாறாக, போட்டியும் ஏகபோகமும் முதலாளித்துவத்தின் உள்ளார்ந்த இயக்கத்தின் இரண்டு கட்டங்கள் என்று விளக்குகிறார். கட்டுப்பாடற்ற போட்டி, மூலதனத்தின் குவிப்பை அதிகரித்து, இறுதியில் ஏகபோகத்தையே உருவாக்கும்.
தொழில்ப் பிரிவினை மற்றும் இயந்திரங்கள்
புரூதோன் தொழில்ப் பிரிவினையை இயற்கையானதாகக் கருதினார்.
மார்க்ஸ், தொழில்ப் பிரிவினையும் வரலாற்றில் மாறிக்கொண்டே இருக்கும் ஒரு சமூக அமைப்பாகவே பார்க்கிறார்.
அதேபோல், இயந்திரங்கள் தாமாகவே மனித முன்னேற்றத்தை உருவாக்குவதில்லை; அவை எந்த சமூக உறவுகளுக்குள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதே முக்கியம். முதலாளித்துவத்தில், இயந்திரங்கள் தொழிலாளியின் உழைப்பை விடுவிப்பதற்குப் பதிலாக, உற்பத்தித் திறனை உயர்த்தி மூலதனக் குவிப்பை விரைவுபடுத்தும் கருவியாக மாறுகின்றன.
தொழிலாளர் அமைப்புகளின் அவசியம்
புரூதோன் வேலைநிறுத்தங்களையும் தொழிலாளர் சங்கங்களையும் பயனற்றதாகக் கருதினார்.
மார்க்ஸ் இதற்கு எதிராக, வேலைநிறுத்தங்கள் வெறும் சம்பளப் போராட்டங்கள் அல்ல; தொழிலாளர் வர்க்கம் தன்னை ஒரு அரசியல் சக்தியாக ஒழுங்கமைத்துக் கொள்ளும் பள்ளி என்று விளக்குகிறார். இந்த சிந்தனை பின்னர் லெனினின் கட்சிக் கோட்பாட்டிற்கும் தொழிலாளர் இயக்கப் புரிதலுக்கும் அடித்தளமாக அமைந்தது.
மார்க்சிய–லெனினிய முக்கியத்துவம்
லெனின், மார்க்ஸ் கற்பனாவாத சோசலிசத்திலிருந்து அறிவியல் சோசலிசத்துக்கான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியதாகக் குறிப்பிட்டார். The Poverty of Philosophy அந்த மாற்றத்தின் முக்கிய கட்டங்களில் ஒன்றாகும். இதில் மார்க்ஸ்:
பொருளாதார வகைப்பாடுகள் வரலாற்று வகைப்பாடுகள் என்பதை நிறுவுகிறார்.
சமூக உறவுகள் உற்பத்தி முறையுடன் இணைந்தவை என்பதை விளக்குகிறார்.
வர்க்கப் போராட்டத்தை சமூக மாற்றத்தின் இயக்க சக்தியாகக் காட்டுகிறார்.
சீர்திருத்தவாதம் மற்றும் அறிவியல் சோசலிசம் இடையேயான வேறுபாட்டை தெளிவுபடுத்துகிறார். (Marxists Internet Archive)
முடிவுரை
The Poverty of Philosophy என்பது புரூதோனுக்கு எதிராக எழுதப்பட்ட மறுப்பு நூல் மட்டுமல்ல. அது மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரத்தின் உருவாக்கத்தில் ஒரு தீர்மானகரமான படியாகும். இந்த நூலில் மார்க்ஸ், பொருளாதாரக் கருத்துக்களை வரலாற்று வளர்ச்சியிலிருந்து பிரித்து விளக்க முடியாது என்பதை நிறுவுகிறார். சமூக உறவுகள், உற்பத்திச் சக்திகள் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டம் ஆகியவற்றின் இயக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் முதலாளித்துவத்தை விளக்க முடியாது என்ற அடிப்படைச் சிந்தனையை அவர் வலியுறுத்துகிறார். இந்த அணுகுமுறையே பின்னர் Communist Manifesto மற்றும் Capital ஆகியவற்றின் கோட்பாட்டு அடித்தளமாக வளர்ச்சி பெற்றது. (Marxists Internet Archive)...
சகாப்தத்தில், உள்ளவைகளை அவை வரலாற்று பூர்வமானதும் மாறும் தன்மை கொண்டது
என்றும் கருத வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்திக் கூறுவதன் மூலம் விஞ்ஞானத்திலுள்ள
வரலாற்று கோட்பாட்டை உருவாக்கி செழுமைப்படுத்தினார். சமுதாய உண்மை நிலைக்
கூறுகளைப் பற்றிய எந்த ஒரு உண்மையான விஞ்ஞான பூர்வமான படிப்பாராய்ச்சிக்கும்
இந்தக் கோட்பாடுதான் அடிப்படையானது என்பதை எடுத்துக் காட்டினார்.
தத்துவத்தின் வறுமை
பிரவுதானுக்கு எதிராகத் தனது புத்தகத்தை எழுதுவதற்கு
மார்க்ஸிற்கு ஒப்பிடும்போது மிகக் குறைவான காலமே பிடித்தது. அது பிரெஞ்சு மொழியில்
இருந்தது. 1847 ஏப்ரல் தொடக்கத்தில் அது பெரும்பாலும் பூர்த்தி
செய்யப்பட்டு, பாரிஸில் இருந்த ஏ. பிராங்க் மற்றும் பிரஸ்ஸல்ஸில் இருந்த
சி.ஜி. வோக்ளர் என்னும் வெளியீட்டாளர்களிடம் அனுப்பப்பட்டது. 1847 ஜூன் 15 ஆம் தேதி மார்க்ஸ் அதற்கு ஒரு சிறிய முன்னுரை எழுதினார்.
ஜூலை தொடக்கத்தில் அந்தப் புத்தகம் தத்துவஞானத்தின் வறுமை எம். பிரவுதானுடைய
"வறுமையின் தத்துவம்" (*Marx
and Engels, Selected Correspondence, p. 35.*)என்னும் நூலுக்குப் பதிலுரை என்னும்
தலைப்பில் வெளிவந்தது.
பிரவுதானைப் பற்றி விமர்ஸனம் செய்யும் பொழுதிலேயே,
மார்க்ஸ் தனது
புத்தகத்தில் தனது சொந்த தத்துவஞான, பொருளாதாரக் கருத்தோட்டங்களையும் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
மற்றும் தொழிலாளி வர்க்க இயக்கத்தைப் பற்றியும் அதனுடைய உபாயங்களைப் பற்றியும் சில
தெளிவான கருத்துக்களையும் வெளியிடுகிறார். முதல் தடவையாக அச்சிட்ட வடிவத்தில்
விஞ்ஞான பூர்வமான, வாதப் பிரதிவாத வடிவத்தில் வரலாற்றியல் பொருள் முதல்
வாதத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை எடுத்து வைத்தார். இக்கருத்துக்கள் பெரும்பாலும்
ஜெர்மன் சிந்தாந்தம் என்னும் நூல் எழுதப்பட்டபோது உருவாக்கப் பட்டவை. இந்தக்
கோட்பாடுகள், பூர்ஷ்வா அரசியல் பொருளா தாரத்தையும் பூர்ஷ்வா உற்பத்தி
முறையையும் பற்றிய விமர்ஸனத்திற்கு ஆரம்ப வழி முறையிலான அடிப்படையாக அமைவுற்றன.
தத்துவஞானத்தின் வறுமை என்னும் நூல் தோன்றுவதற்கு முன்பாக
மார்க்ஸ் ஏற்கனவே ஒரு கூர்மை மிக்க தத்துவஞானி என்னும் பெயர் பெற்றிருந்தார்.
ஆனால் ஒரு பொருளியல் ஞானி என்னும் பெயர் இன்னும் எடுக்கவில்லை. எனவே இந்தப்
புத்தகம் மார்க்ஸிற்கு அரசியல் பொருளாதாரத்தில் ஒரு பொது அரங்கேற்றம் போல்
அமைந்தது. 1880 ஆம் ஆண்டில் அவரே எழுதினார்: "இந்நூலில் இருபது
ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் மூலதனம் என்னும் பெரு நூலில் விரிவாக விளக்கப்பட்ட
தத்துவத்தின் கருவடிவம் அடங்கியிருந்தது."¹ தத்துவஞானத்தின் வறுமை என்னும் நூல் முதலாவதாகப் பக்குவ
முதிர்ச்சி பெற்ற மார்க்ஸிய நூல்களில் ஒன்றாகும் என்று லெனின் கருதினார்.
மார்க்ஸ் கூறினார்: பிரவுதான் ஹெகலுடைய தர்க்கவியல் முறையை
அரசியல் பொருளாதாரத்திற்குப் பிரயோகம் செய்வதற்கு முயன்றார். ஆனால் அவர்
தர்க்கவியல் முறையின் சாராம்சத்தைச் சரியானபடி புரிந்து கொள்ளாத காரணத்தால் மேலும்
பொருளாதார உண்மைநிலைக்கூறுகளைத் தொகுப்பாய்வு செய்வதற்கு அத் தர்க்க வியல் முறைகளை
விஞ்ஞான பூர்வமாகப் பிரயோகம் செய்வது என்பதில் அந்த உண்மைநிலைக் கூறுகளில்
உள்ளடங்கியுள்ள உண்மையான முரண்பாடுகளின் சிக்கல்களை அகற்றும் வேலை
உள்ளடங்கியிருக்கின்றன என்னும் உண்மையின் காரணத்தால் அவர்,
அரசியல்
பொருளாதாரத்தின் சில அருவமான கருத்துவகைப் பிரிவுகளிலிருந்து செயற்கையான பொருளாதார
முரண்பாடுகள் சிலவற்றை நிர்மாணித்து அமைக்கும் வேலையைச் செய்து கொண்டிருந்தார்(*Marx, Engels, Werke, Bd. 19, S.
229.*). எனவே அதன் மூலம்
அவர் அடைந்தது உண்மையான தர்க்கவியல் அம்சங்களுக்குப் பதிலாக,
குதர்க்கமான ஏமாற்று
வித்தைகள் குவிந்த முரண்பாட்டமைப்புகள்தான். ஹெகலுடைய முரண்பாடுகளின்
கோட்பாட்டிலிருந்து மறை ஞானமான - எண்ண முதல்வாத வடிவத்தைக் கடன் வாங்கிக் கொண்டு
பிரவுதான் அதனுடைய உண்மையான பகுத்தறிவு அம்சத்தைக் கொன்றுவிட்டார். இணக்குவித்தல் அல்லது முரண்
பாடுகளை நீக்குதல் என்னும் ஹெகலுடைய கருத்தை அவர் முழுமையாகத் திரித்துக்
கூறிவிட்டார். அதைப் பற்றி அது ஒரு புதிய குணத்தன்மைக்குப்புரட்சிகரமாக மாற்றம்
ஏற்படுவது என்று முன் வைக்காமல் ஒரு குறிப்பிட்ட உண்மைநிலைக் கூற்றின் "கெட்ட
பகுதியை" நீக்குவது என்றும், அது "நல்ல பகுதியுடன்" மோதிய ஒன்று என்றும்
கூறினார். எனவே பிரவுதானுடைய விருப்பம் முதலாளித்துவத்தையும் அதன் அடிப்படையையும்
தகர்த்தெறிவதல்ல, ஆனால் பண்ட் உற்பத்தியின் "கெட்ட பகுதிகளை",
அவை தவறாகப்
பயன்படுத்தப்பட்ட முறைகளை நீக்கிவிடுவது என்பதுதான். மார்க்ஸ் வலியுறுத்திக்
காண்பித்தது: பிரவுதானுக்கு தர்க்கவியல் இயக்கம் என்பது "நல்லவற்றிற்கும்
அல்லனவற்றிற்கும் இடையில் குருட்டுக் கோட்பாட்டளவில் வேறுபடுத்திக்
காட்டுவது" என்பதும், எனவே அவரிடம் "ஹெகலுடைய தர்க்கவியல் இல்லை அவருடைய
சொல்லாட்சி மட்டும்தான் இருந்தது." அதே சமயத்தில் அவர் உண்மையில் மானசீகவியல்
வாதியாகத்தான் இருந்தார்.¹( *Karl Marx, The Poverty of
Philosophy, Moscow, 1966, p. 98.*)
பிரவுதான் பழைய செம்மொழி இலக்கிய பூர்ஷ்வா அரசியல்
பொருளாதாரவாதிகளிடமிருந்து அவர்களுடைய தவறான கருத்தோட்டத்தை அதாவது பூர்ஷ்வா
சமுதாயத்தின் பொருளாதார வகைப் பிரிவுகள் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கக் கூடியவை
என்னும் தவறான கருத்தோட்டத்தைக் கடன் வாங்கி அவைகளையே நிலை கொண்டிருக்கிற சமுதாய
அமைப்பு முறையிலுள்ள "கெட்ட பகுதிகளை" நீக்கி விடுவதற்கும் ஒரு புதிய
"சமநிலை" யான ஒன்றை உருவாக்கி அமைப்பதற்கும் அடிப்படையாகக் கொண்டார்.
அவர் ஆங்கிலேய சோஷலிஸ்டுகளான ஜான் பிரான்ஸிஸ்பிரே,
வில்லியம் தாம்சன்
மற்றும் ரிக்கார்டோவின் இதர சீடர்கள் செய்த தவறுகளையே திரும்பவும் செய்தார்.
அவர்கள் பூர்ஷ்வா அரசியல் பொருளாதார முதல் கூறுகளிலிருந்து குறிப்பாக உழைப்பின்
உற்பத்தி மதிப்பு தத்துவத்திலிருந்து ஒரு சோஷலிஸ் சமுதாய அமைப்பை ஊகித்து உருவாக்க
முயன்றார்கள். இதை மார்க்ஸ் ஏற்கனவே 1845 மற்றும் 1846-ல் அவருடைய விஞ்ஞான ஆராய்ச்சி மூலம் கற்பனாவாத முயற்சி என
எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். தத்துவஞானத்தின் வறுமை" என்னும் நூலில் மார்க்ஸ்
எடுத்துக் காட்டியுள்ளது: பிரவுதானின் "விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்பு"
பிரேயும் அந்தப் பிரிவின் இதர எழுத்தாளர்களும் கூறியுள்ள கற்பனாவாதத் திட்டங்களுடன்
நெருங்கிய உறவு கொண்டுள்ளதாகும். இருப்பினும் ஆங்கிலேய சோஷலிஸ்டுகள் இந்தத்
திட்டங்கள் எல்லாம் இடைக்கால நடவடிக்கைகளேயாகும்,
சோஷலிஸ வழிகளில்
சமுதாயத்தை அடிப்படையிலேயே மாற்றுவதற்கான இடைக்கால நடவடிக்ககளேயாகும் என்பர்.
அதற்கு நேர்மாறாக பிரவுதான் அவர் ஒரு உண்மையான ஒட்டு-மூலிகை என்னும் வகையில் தனி
உடைமையான சிறிய அளவு உற்பத்தி முறையின் கஷ்டங்கள் நோய்கள் அனைத்திற்கும்
நிவாரணமளிக்கும் அனைத்து நோய்போக்கும் மாமருந்தாக அவைகளை நம்பினார்.
அரசியல் பொருளாதாரத்தைப் பல வகையான முதலீடு தனமான
கருத்தமைவுப் பிரிவுகளாகவும் மற்றும் வரட்டுக் குணமான கருத்தமைவுப் பிரிவுகளாகவும்
மனிதவள முதலீட்டு எண்ண முதல்வாத முறையிலும் குறைத்தும் நாத்திகத்தைக் கால்
மார்க்ஸ் கடுமையாகத் தாக்கினார். மற்றும் உண்மையான பொருளாதார விஞ்ஞானம் என்பது
சமுதாயத்தின் பௌதிகப் பொருளாதார வாழ்க்கையின் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகப் பொருளாதார
உற்பத்தியின் நிலைமைகளின் புறநிலையான வளர்ச்சிப் போக்கைப் பற்றிய ஒரு ஞானத்தை
அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்றும் மார்க்ஸ் வாதாடினார்.
பிரித்தெடுக்கப்பட்ட அருவமான கருத்துக்கக் கூறுகள் மற்றும் தர்க்கவாத கருத்துவகைப்
பிரிவுகள் அவைகளே. இந்த வளர்ச்சிப் போக்குகள்,
உண்மை நிலைக்
காட்சிகளின் பிரதிபலிப்பாக இருந்தால்தான் விஞ்ஞான பூர்வமான புலனறிதலின்
கருவிகளாகக் காரியம் செய்யக்கூடியவைகளாக இருக்கலாம். ஆனால் உண்மை உறவுகள்,
அவைகளை
வெளிப்படுத்தும் பொருளாதார கருத்தமைவு வகைப் பிரிவுகளைப் போன்றவை என்றென்றைக்கும்
நிலைத்திருப்பவையல்ல. வரலாற்று முறையில் மாற்றம் கொள்ளக்கூடியவை. இதிலிருந்து
தெரிந்து கொள்வது என்னவென்றால், விஞ்ஞான முறையில் புலனறிதலை விளக்கிடும் வளர்ச்சியில்,
இயக்கத்தில் உள்ள
நிலைமைகள், உண்மை நிலைக்காட்சிகள்,
அவைகளின்
வெளிப்படுத்தல்கள் - விஞ்ஞான கருத்தமைவுப் பிரிவுகள் - ஆகியவற்றின் கிரகித்தலை
உள்ளடக்கி கொண்டிருக்கிறது. இவற்றின் தர்க்கவியல் வளர்ச்சியும் இயக்கமும் அவைகளில்
உள்ளடங்கியுள்ள முரண் பாடுகளின் மோதல்களினால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன.
**ஜெர்மன் சித்தாந்தம்** நூலில் சமுதாய உண்மை
நிலைக்காட்சிகளின் தொகுப்பாய்விற்குப் பொருள் முதல்வாத தர்க்கவியல் முறைகளைப்
பயன்படுத்திப் பிரயோகம் செய்த பல உதாரணங்கள் அடங்கியுள்ளன. இதன் செயல்பாக்கில்
மார்க்ஸ் சமுதாய வளர்ச்சியில் புறநிலையாக உள்ளடங்கியுள்ள தர்க்கவியல் வளர்ச்சிப்
போக்குகளைக் கொண்டு வந்தார். (உற்பத்திச் சக்திகள் மற்றும் உற்பத்தி உறவுகள்,
வர்க்கங்களுக்கிடையிலுள்ள
பகைமை வடிவத்திலுள்ள எதிர் எதிர் சக்திகளின் ஒற்றுமையும் போராட்டமும்,
அளவு
மாற்றங்களிலிருந்து குணமாற்றங்களுக்கு மாறிக் செல்வது,
பரிணாமத்திலிருந்து
புரட்சிக்கு மாற்றம் அடைவது ஆகியவற்றின் தர்க்கவியல் முறைகள்.) தத்துவஞானத்தின்
வறுமை நூலில் பொருள் முதல்வாத தர்க்கவியல் முறைகளைப் பற்றி அதிகமாக விசேஷ கவனம்
செலுத்தி அதன் சாரமான அம்சங்களைப் பொதுமைப்படுத்தினார்.
ஹெகல் தர்க்கவியலை சிந்தனை ஒன்றினுடைய பண்புப் பொருளாக
மட்டுமே மாற்றினார், ஆன்மாவின் பண்பாகவே மாற்றினார். அதன் மந்தமான செயவற்ற
பொருள் இதர உயிருரு என்று எடுத்துக் கூறினார். இதற்கு நேர்மாறாக மார்க்ஸ் பௌதிகப்
பொருளாதாரயத உண்மைநிலைக் காட்சியைக் கண்டார். அதிலிருந்து கருத்துக்கள் மற்றும்
கருத்துருவங்களின் பிரதிபலிப்பு ஏற்படுகின்றன. அதுதான் தர்க்கவியல் இயக்கத்தின்
முதலாவது மூலாதாரமாகும். தர்க்கவியல் பற்றி ஹெகலுடைய எண்ண முதல்வாத,
மாயவாத
கருத்தோட்டத்திற்கு நேர்மாறாக மார்க்ஸ் தெளிவான பொருள் முதல்வாதியாக எடுத்துக்
காட்டினார். ஹெகலுடைய முறைக்கும் தன்னுடைய விஞ்ஞான வழிமுறைக்கும் இடையில்
பிரிக்கும் கோட்டைத் தெளிவாக வரைந்து காட்டினார்.
மார்க்ஸ் மேலும், ஆகத் துல்லியமான விஞ்ஞானபூர்வமான வடிவத்தில் வரலாற்றைப்
பற்றிய பொருள் முதல்வாதக் கருத்தோட்டத்தின் கோட்பாடுகளை முன் வைத்தார். அதன்
சாராம்சத்தைப் பற்றி கீழ்க்கண்டவாறு வரையறுத்து விளக்கிக் கூறினார்: உற்பத்திச்
சக்திகளும் உற்பத்தி உறவுகளும் ஒரு ஒன்றுபட்ட உருவாக அமைப் பெறுகிறது. அதனால்
உற்பத்திச் சக்திகளின் தொடர்ச்சியான வளர்ச்சி உற்பத்தி முறையில் மாற்றம்
உண்டாவதைத் தவிர்க்க முடியாத தாக்குகிறது. அவர் எழுதினார்: "சமுதாய உறவுகள்
உற்பத்திச் சக்திகளுடன் மிகவும் நெருக்கமாக இணைந்து பிணைந்து இருக்கின்றன. புதிய
உற்பத்திச் சக்திகளை சேகரித்து அடைவதற்காக மனிதர்கள் அவர்களுடைய உற்பத்தி முறைகளை
மாற்றுகிறார்கள்; அவர்களுடைய உற்பத்தி முறையை மாற்றுவதில்,
அவர்களுடைய வாழ்க்கைத்
தேவைகளைச் சம்பாதிப்பதற்கான வழியை மாற்றுவதில் அவர்கள் தங்களுடைய சகல சமுதாய
உறவுகளையும் மாற்றுகிறார்கள். கை அரவை எந்திரம் நிலப்பிரபுவுடன் உள்ள சமுதாயத்தைக்
கொடுக்கிறது. நீராவி எந்திரம் எந்திரத் தொழில் முதலாளியுடன் உள்ள சமுதாயத்தைத்
தருகிறது."¹
மார்க்ஸ் வரையறுத்து விளக்கிக் கூறினார்: "உற்பத்திச்
சக்திகள்" என்னும் கருத்துருவத்தில் உற்பத்திக்கருவிகள் மாத்திரமல்ல,
*(பக்கத்தின் இறுதியில் அடிக்குறிப்பு எண் 1-க்கான விபரம் பகுதியாக மறைந்துள்ளது)*
தொழிலாளர்களும் அடங்குவர். அவர் மேலும் கூறினார்:
"மிகப்பெரிய உற்பத்தியாகும் சக்தி புரட்சிகரமான வர்க்கம் தானேயாகும்."¹(
1. *Karl Marx, The Poverty of Philosophy, p. 151.*)
இந்த நூலில் மார்க்ஸ் பிரவுதானை விமர்ஸனம் செய்வதோடு
நின்றுவிடவில்லை. எல்லாவிதமான பூர்ஷ்வா பொருளாதாரவாதிகளின்,
செம்மொழி இலக்கியப்
பொருளாதார வாதிகள் உட்பட அனைவரின் அடிப்படையான தவற்றைச் சுட்டிக்காட்டினார் -
மதிப்பு, உழைப்புப்பிரிவினை
(வேலைப் பிரிவினை) கடன், பணம் முதலியவற்றைப்பற்றி அவைகள் கண்டிப்பான விதிகளைக் கொண்ட
கருத்தமைவு வகைப்பிரிவுகள் என்னும் கருத்தோட்டங்களின் அடிப்படைத் தவறுகளை மார்க்ஸ்
சுட்டிக்காட்டினார். பூர்ஷ்வா உற்பத்தி முறையின் விதிமுறைகள் இயற்கையான
விதிமுறைகள் என்றும் அவை சமுதாய உற்பத்தியை என்றென்றைக்கும் நிரந்தரமாக
நிர்வகிக்கும் என்றும் அவர்கள் கருத்துக்கள் முன்வைத்ததை மார்க்ஸ் கடுமையாக
கூர்மையாக விமர்ஸனம் செய்தார். உற்பத்தியின் ஒவ்வொரு கட்டத்திற்கும் ஒரு தொடக்கம்
இருக்கிறது. எனவே அதற்கு ஒரு முடிவும் இருக்க வேண்டும். எனவே எடுத்துக்காட்டாக
நிலப்பிரபுத்துவ நிறுவனங்கள் செயற்கையானவை என்றும் பூர்ஷ்வா நிறுவனங்கள் மட்டுமே
இயற்கையானவை என்றும் கூறுவது தவறாகும். காரணம் நிலப்பிரபுத்துவ நிறுவனங்களும்
அவர்களுடைய காலத்தில் "இயற்கையானவையாக" பூர்ஷ்வாக்களுடைய காலத்தில்
புதிய நிலநேரம் கட்டாயம் வரும். அப்போது பூர்ஷ்வா உற்பத்திமுறை தகுதியற்றதாகப்
போகும். பூமியிலிருந்து அவை மறைந்து போகும். அத்துடன் பூர்ஷ்வா உறவுகளின் அமைப்பு
முறைகளும் மறைந்து போகும்.
மார்க்ஸ் அரசியல் பொருளாதாரத்தின் பல்வேறு கருத்தமைவு
வகைகளைப் பற்றிய குறிப்பாக மதிப்புப் பற்றிய அடிப்படையான கருத்தமைவு வகையைப்
பற்றிய தொகுப்பாய்வுக்கு ஒரு புதிய வழிமுறையிலான அணுகு முறையை அனுசரித்தார். ஆனால்
பிரவுதானைப் பொறுத்தவரையில் மதிப்பையும் இதர கருத்தமைவு வகைகளைப் போலவே
"மதிப்பை"ப் பற்றிய கருத்தாகவே அதாவது மனதின் சுத்தமான கருத்துருவமாகவே
எடுத்துக் கொண்டார். மார்க்ஸ் கூறினார்: உழைப்பின் உற்பத்திப் பொருள்கள் என்றைக்கு
முதல் முதலில் வர்த்தகத்தின் குறிக்கோளாக ஏற்பட்டதோ அன்றைக்கு உற்பத்தி-விநியோகத்தின்
வளர்ச்சியின் அந்த வரலாற்றுக்கட்டத்தில் மதிப்பு தனது மூலவேரை முதல் தோற்றத்தைக்
கொண்டிருக்கிறது. **தத்துவஞானத்தின் வறுமை**யில் பண்டங்களின் வடிவமைந்துள்ள மனித
1. *Karl Marx, The Poverty of Philosophy, p.
151.*
உழைப்புதான் மதிப்பு என்று கையாளுகிறார். பண்டத்தில்
உற்பத்திக்கு சமுதாய ரீதியில் அவசியமான உழைப்புநேரத்தின் அளவு மூலம் அதன் மதிப்பு
நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. ஸ்மித்தும் ரிக்கார்டோவும் இதைத்தான் கூறினார்கள். ஆனால்
மார்க்ஸ், மனித உழைப்பின் உற்பத்திப் பொருள்கள் பண்டங்கள் ஆவதும்,
அவை மதிப்பின்
வடிவத்தைப் பெறுவதும் (மதிப்பைப் பற்றிக் கூறும்போது "பண்ட மாற்று
மதிப்பு" என்னும் சொற்களைத்தான் அடிக்கடி அதிகமாக மார்க்ஸ்
உபயோகப்படுத்துகிறார், அதுதான் சரியான சொல்லாக முழுமையான அர்த்தமுள்ளதாக உள்ளது)
ஒரு குறிப்பிட்ட திட்டவட்டமான சமுதாய நிலைமைகளில்தான். அப்போது உற்பத்தி சமுதாயத்
தன்மையாகியுள்ளது. ஆனால் உழைப்பு இன்னும் நேரடியாக சமுதாயத் தன்மையைப் பெறவில்லை.
தனிப்பட்ட பண்ட உற்பத்தியாளர்களுக்குிடையில் உள்ள சமுதாயத் தொடர்பிணைப்பை மதிப்பு
செயலுருவாக்குகிறது, வெளிப்படுத்துகிறது.
பிரவுதான் மதிப்பிற்கும் இரண்டு பக்கங்களைக் கண்டார். இதர
கருத்தமைவு வகைப் பிரிவுகளைப் போலவே இதற்கும் நல்ல பக்கமும் கெட்ட பக்கமும்
உள்ளதாகக் கருதினார். கெட்ட பக்கம் (மதிப்பு அந்த வார்த்தையின் சரியான
அர்த்தத்தில் அதாவது பண்டமாற்று மதிப்பு) நீக்கப்பட வேண்டும். நல்ல பக்கம் (ஒரு
பொருளின் பயன்பாடு, அதன் பயன்பாட்டு மதிப்பு - உபயோக மதிப்பு) நிலை
நிறுத்தப்பட்டு வளர்க்கப்பட வேண்டும். இந்த முரண்பாடு,
மதிப்பின் இந்த
இருவிதத் தன்மை, மதிப்பின் கருவியாக உள்ள பணத்தைப் பயன்படுத்தாமல்
பண்டங்களின் பரிமாற்றத்தை மட்டும் ஏற்படுத்துவதன் மூலம் தீர்க்கப்பட முடியும்
என்று அவர் நம்பினார். மார்க்ஸ், பணம் அது தானாக பூர்ஷ்வா சமுதாயத்தில் முரண்பாடுகளைத்
தோற்றுவிக்கவில்லை, ஆனால் பூர்ஷ்வா அமைப்பு முறையே அதன் அடித்தளத்தில்
முரண்பட்டு நிற்கிறது. மதிப்பும், பணமும் இருப்பதை அவசியமாக்குகிறது என்று நிரூபித்தார்.
மார்க்ஸ் எழுதினார்: "பணம் ஒரு பொருளல்ல,
அது ஒரு சமுதாய
உறவு."¹ முதலாளித்துவத்தின் உள்ளார்ந்த உயிர்த் தொடர்பான பிணைவான
முரண்பாடுகளை, பணத்தை நீக்குவதன் மூலமாக ஒழித்து விட முடியாது. காரணம்,
இந்த முரண்பாடுகள்
உற்பத்தியின் வடிவத்தில் எழுந்திருக்கின்றன. அவை முதலாளித்துவ தனிச்
சொத்துடைமையின் விளைவாகும்.
மார்க்ஸ் தனது உபரி மதிப்பு தத்துவத்தின் ஆரம்பக்
கருத்துரைகள் சிலவற்றை இங்கு முன் வைக்கிறார். அவைகளை அவர் தனது எழுத்துக்களில்
விரிவாக விளக்கினார். ஆனால் அவர் இன்னும் பழைய செம்மொழி நூல்களிலிருந்து கடன்
வாங்கின கருத்துருவங்களைக் கொண்டே அதாவது "உழைப்பு ஒரு பண்டம்" என்றும்
"உழைப்பின் மதிப்பு", "உழைப்பின் விலை" என்றும் அவர் கையாண்டுப் புதிய
மூலதனத்திற்குள் நிரப்பினார். அவை கரண்டல் சாராம்சத்தைக் கொண்டு வருகின்றன.
உழைப்பும் மார்க்ஸ் உழைப்பு ஒரு தனி சிறப்பான பண்டம்,
அதை விலைக்கு
வாங்கிடுவதும் பயன்படுத்துவதும் மனிதனை மோகமடையந்தும் பெறுகின்றது என்று
கருதுகிறார். விரிவான யோசனைகளில் மார்க்ஸ் சேமிப்புச் செல்வக் குவியலின் பொது
விதிமுறைகளை அக்காலத்து உருவாக்கியுள்ளார். இதின்கீழ் கண்டவற்றுள் உறவுகளில்
அதிலேதான் தெளிவிகிறது. அதினின்று உழைப்பிற்கு அதிலேதான் ஏழ்மையும் உற்பத்திச்
செய்யப்படுகிறது.
முதலாளித்துவ உற்பத்தியின் சாராம்சத்தைப் பற்றி மார்க்ஸ்
புரிந்து கொண்டிருந்த முறை, அது பற்றிய அவருடைய ஞானம் ஒரு புதிய அணுகுமுறையை,
முதலாளித்துவ உற்பத்தி
முறையின் வரலாற்று ரீதியான தன்மையைப் பற்றிய ஒரு புதிய அணுகுமுறையை அனுமதித்துச்
செயல்படுத்த உதவியது. தத்துவஞானத்தின் வறுமை என்னும் நூலில் மார்க்ஸ்
விரிவுபடுத்தி விளக்கினார்: முதலாளித்துவ உற்பத்தியின் முதன்மையான கட்டங்களை
மிகவும் மாண்புகுந்த எளிய சாதாரண கூட்டுறவு, மனுபாக்சரிங் என்னும் தொழில் உற்பத்தி முறை,
பின்னர் யாக்டரி
என்னும் பெரிய தொழிற்சாலை உற்பத்தி முறை. அவர் வேலைப்பிரிவினை,
மற்றும் எந்திர
இவைகளின் பரஸ்பர வர்க்கத்தைப் பற்றி விவரமாகக் கொண்டு வருகிறார். மார்க்ஸ்
குறிப்பாக வலி யுறுத்திக் கூறுகிறார்: முதலாளித்துவத் தொழிலாளாகை (யாக்டரி) மூலம்
தொழிலாளர்களுக்குண்டாக்கிக் கொடுத்தன நிலைமைகள் நீக்கியமாக,
மனிதத் தன்மையுள்ளதல்ல;
அது மிகவும் வறுமையாக
உற்பத்தியின் வளர்ச்சியையும் சேமிப்புக் குவியலையும் முன்னுக்கு மேலே உயர்த்திக்
கொண்டு வந்திருக்கிறது.
1. *Karl Marx, The Poverty of Philosophy, p.
107.*
இதன் நடுவிலிருந்து நவீனகாலத் தொழிலாளி வர்க்கம் தோன்றி
யிருக்கிறது.
பழைய செம்மொழி இலக்கிய அரசியல் பொருளாதாரத்திற்கு எதிரி
மார்க்ஸ் இன்னும் தன்னுடைய விமர்ஸனத்தைப் பூர்த்தி செய்யவில்லையாயினும் தத்துவ
ஞானத்தின் வறுமை, பொருளா தார ஆய்வு நிலையையும் படிப்பாராய்ச்சியில்
மொத்தத்தில் ஒரு புதுமையான ஆராய்ச்சி வழிமுறையிலான முகப்புரைகளின் அடிப்படையில்
நிறைவேற்றியிருக்கிறது. அவர் பாட்டாளி வர்க்க அரசியல் பொரு ளாதாரத்தை முந்தைய பழைய
எழுத்துரைகளில் உள்ள பகுத்தறி பூர்வமான அம்சங்கள் அனைத்தையும் பயன்படுத்துக்
கொண்டு முற்றிலும் ஒரு புதிய அடிப்படையில் விவரித்து விளக்கத் தொடங்கினார்.
பூர்ஷ்வா அரசியல் பொருளாதார வாதிகள் மற்றும் கற்பனா வாத
சோஷலிஸ்டுகளுடைய குறுகிய எல்லைகளுக்குட்பட்ட பகுத்தாயான எண்ணப்போக்கிற்கு
நேர்மாறாக மார்க்ஸ், பூர்ஷ்வா சமுதாயத்தின் முரண்பாடுகளைத் தீர்ப்பதற்கும்
மாற்றத்தை செயலி படுத்துவதற்குமான உண்மையான சமுதாய சக்திகளைச் சுட்டிக்
காட்டினார். விஞ்ஞானத்தையும் புரட்சிகரமான நடைமுறையையும் இணைக்கும் வழிகளை வரைந்து
காட்டுவதிலும், தங்கள் மனங்களில் மட்டுமே விஞ்ஞான உண்மையைத் தடவித்தேடிக்
கொண்டிருப்ப தற்குப் பதிலாக வரலாற்றின் முன்னேற்றத்திற்காக உணர்வு பூர்வமாக
வெளிப்படுத்துவதற்காகவும் தொழிலாளி வர்க்கச் சிறுபான்மையினர் கடமை உணர்வுடன்
இருந்தார்கள் என்று அவர் சொன்னார். உண்மையான புரட்சிகரமான விஞ்ஞானத்திற்கு,
முதலாளித்துவ முறையின்
முரண்பாடுகளைப் பற்றியும், இந்த முரண்பாடுகள் அந்த முதலாளித்துவ முறை தவிர்த்த
முடியாமல் வீழ்ச்சியடைவதை சுமந்து கொண்டிருந்த உண்மையைப் பற்றியும்,
தொழிலாளி வர்க்கத்தைத்
தெளிவுபடுத்தித் தயாரிப்படுத்தும் கடமையைக் கொண்டிருக்கின்றன.
மற்றொரு அடிப்படையான பிரச்சினை,
தொழிலாளி வர்க்கத்தின்
வேலை நிறுத்தப் போராட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி பிரவுதான் கூறுவது தவறு
என்பதற்கு மார்க்ஸ் ஸ்தூலமான நிரூபணத்தை முன் வைத்தார். பிரவுதான் அதன்
முக்கியத்துவத்தை மறுத்தார். அவர், தொழிலாளர்கள் தொழிற்சங்கங்களில் பங்கு கொள்ள மாட்டார்கள்,
பங்கு கொள்ளக்கூடாது
என்று கூறினார்.
நிலைக்கொண்டிருக்கின்ற சமுதாய அமைப்பு முறையைத்
தொழிலாளர்கள் எதிர்ப்பதில் எந்தப் பயனுமில்லை,
அது வீணானது என்று
பூர்ஷ்வா அரசியல் பொருளாதாரவாதிகள் கூறி நிலைநாட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதே
சமயத்தில் கற்பனாவாத சோஷலிஸ்டுகள் மக்களைப் போராட்டத்திலிருந்து திசை
திருப்புவதற்காக பலவீனமான திட்டங்களை முன் வைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
தொழிலாளர்களுக்கு அவர்களுடைய கூட்டமைப்பு அவர்களுடைய வர்க்கப் போராட்டத் திற்கு
ஒரு பள்ளிக்கூடமாகும் என்று மார்க்ஸ் நிரூபித்தார். விரிவான உழைக்கும் வெகுஜனப்
பகுதி ஏழ்மையுற்று வலுவிழந்து வாடி வதங்குவதற்குக் காரணமான முதலாளிகளால்
அடிமைப்படுத்தப் படுவதற்கும் போட்டியினால் பிரிந்து சின்னாபின்னமாவதற்கும் காரணமான
சுரண்டல் மிக்க முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையை புரட்சிகரமாகத் தாக்குவதற்குத்
தயார்ப்படுத்தக்கூடிய பள்ளிக்கூடமே தொழிலாளர் சங்கங்கள் என்பதை மார்க்ஸ்
நிரூபித்தார். ஆனால் அவர்களுடைய பொதுவான நலவுரிமைகளின் பதிவின்கீழ் இந்த வெகுஜனப்
பகுதி படிப்படியாக தங்களுக்குள் கூடிக் கலந்து ஒன்றுபட்டு,
ஆரம்பத்தில் தொழில்
வாரியாக ஒன்றுசேர்ந்து முதலாளிகளுக்கு எதிராக நாளுக்கு நாள் அதிகமாக ஸ்தாபன
ரீதியான எதிர்ப்பைக் கொடுக்கிறார்கள். "இந்தப் போராட்டத்தில் - ஒரு மெய்யான
உள்நாட்டு யுத்தத்தில் - வரக்கூடிய யுத்தகள மோதலுக்கு அவசியமான எல்லோரும்
ஒன்றுபட்டு வளர்ச்சியடைகிறார்கள்."¹( *Karl Marx, The
Poverty of Philosophy, p. 150.)
முன்னேற, பாட்டாளி வர்க்கம் தன்னுடைய சொந்த நலவுரிமை களுக்கும்
நிலையிலும் உள்ள சமுதாய அமைப்பு முறைக்கும் இடையில் உள்ள அடிப்படையான
முரண்பாடுகளைப் பற்றியும் அந்த அமைப்பு முறையில் ஒரு அடிப்படையான புரட்சிகரமான
மாற்றத்தைக் கொண்டு வருவதற்காகத் தன்னுடைய சக்திகள் அனைத்தையும் ஸ்தாபன ரீதியில்
உருவாக்கவும் ஒன்றுதிரட்டவும் வேண்டிய அவசியத்தையும் நாளுக்கு நாள் அதிகமாக உணரத்
தொடங்குகிறது. இந்த சோஷலிஸ வர்க்க போதத்தைப் பெறுவது என்பது பாட்டாளி வர்க்கத்தை
"முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக ஏற்கனவே திரண்டுள்ள ஒரு வர்க்கமாக ஆனால்
இன்னும் தனக்காகத் திரண்டு நிற்காமல்" உள்ள ஒரு மக்கள் திரட்சி என்னும்
நிலையிலிருந்து "தனக்காக உள்ள ஒரு வர்க்கம்" என்னும் நிலைக்கு மாற்றுவது
என்பதில் தீர்மானமான முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். தொழிலாளர்களின் பொருளாதாரப்
போராட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தி மார்க்ஸ்,
அப்போராட் டம்
நிச்சயமாக ஒரு புரட்சிகரமான அரசியல் நடவடிக்கையாக வளரும்,
ஏன் என்றால் ஒரு
வர்க்கத்திற்கெதிராக மற்றொரு வர்க்கம் நடத்தும் எந்தப் போராட்டமும் ஒரு அரசியல்
போராட்டம்தான் என்பதைக் கண்டறிந்தார். இந்த சூத்திரம் புரட்சிகரமான பாட்டாளி வர்க்க
இயக்கத்தின் ஒரு கேந்திர முக்கியத்துவமான கோட்பாட்டை அதாவது பாட்டாளி வர்க்கத்தின்
பொருளாதார போராட்டமும் அரசியல் போராட்டமும் ஒரு ஒற்றுமையாக,
அந்த அரசியல்
போராட்டம் அதனுடைய விடுதலைக்கு மிகக் கேந்திரமான முக்கியத்துவம் மிக்கதாகும்
என்னும் கோட்பாட்டைத் தீர்மானமாக நிர்ணயித்தது.
வர்க்கப் பகைமையையே அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு சமுதாயத்தில்
நிச்சயமாக ஒரு கூர்மையான சமுதாய மோதலை அனுபவிக்கும் என்று மார்க்ஸ் சொன்னார். ஒரு
தொழிலாளி வர்க்க வெற்றி இவையெல்லாம் துடைத்தெறியும் போதுதான் ஒரு புரட்சிகரமான
கொந்தளிப்பு இல்லாமல் சமுதாயத்திற்கு உற்பத்திச் சக்திகளின் வளர்ச்சிக்குள்ள
தடைகளை நீக்குவதற்கு முடிகிறது. அப்போதுதான் "சமுதாயப் பரிணாம வளர்ச்சிகள்
அரசியல் புரட்சிகளாக இருக்காது". தற்சமயத்திற்கு மார்க்ஸ்,
ஜார்ஜ் சாண்ட் தனது 'ஜில்கா' என்னும் பெயருள்ள நாவலுக்கு எழுதியுள்ள முகவுரையின் இறுதி
வாசகங்களை மேற்கோள் காட்டிக் கூறினார்: "சண்டை அல்லது சாவு;
ரத்தக்களரி மிக்க
கொடூரமான போராட்டம் அல்லது அடியோடு அழிதல். இவ்வாறுதான் இந்தப் பிரச்சனை
இரக்கமின்றி முன்வைக்கப்படுகிறது."¹
மார்க்ஸினுடைய நண்பர்கள் **தத்துவஞானத்தின் வறுமை** என்னும் நூல் வெளியிடப்பட்டதைப் பற்றி பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு கட்சி தோன்றுவதற்கு இது ஒரு மகத்தான தத்துவார்த்த வெற்றி என்று கண்டார்கள். வெயிடிமேயருடைய உதவியுடன் ஜெர்மனியில் கம்யூனிஸ்டான பெர்டினாந்து உல்ப் என்பவர் 'வெஸ்ட் பாலிஷ் டாம்ப்பூட்' என்னும் சஞ்சிகையில் இந்த நூலைப்பற்றிய ஒரு மதிப்புரை எழுதி வெளியிட்டார். பிரெஞ்சு சோஷலிஸ்டுகளுடனும் ஜனநாயகவாதிகளுடனும் நடத்திய ஒரு உரையாடலில் ஏங்கல்ஸ் கூறினார்: மார்க்ஸினுடைய நூல் "நமது வேலைத்திட்டமாக அமைந்துள்ளது".
Karl Marx
The Poverty of Philosophy
Answer to the Philosophy of Poverty
by M. Proudhon
Written: First half of 1847
Source: The Poverty of Philosophy, by Karl Marx, Progress Publishers, 1955;
First Published: in Paris and Brussels, 1847
Translated: from the French by the Institute of Marxism Leninism, 1955;
Online Version: mea 1993; Marx/Engels Internet Archive (marxists.org) 1999;
Transcribed: Zodiac;
Proofed: and corrected by Matthew Carmody, 2009;
HTML Markup: Brian Baggins.
PDF and Word versions in one file.
Introduction
Foreword
Preface to the First German Edition (1885)
Introduction to the Second German Edition (1892)
Chapter One: A Scientific Discovery
Part 1: The Antithesis of Use Value and Exchange Value
Part 2: Constituted Value of Synthetic Value
Part 3: Application of the Law of the Proportionality of Value
Chapter Two: The Metaphysics of Political Economy
Part 1: The Method
Part 2: Division of Labour and Machinery
Part 3: Competition and Monopoly
Part 4: Property or Ground Rent
Part 5: Strikes and Combinations of Workers
Introduction to this Version
In this work Marx critiques the economic (chapter one) and philosophical (chapter two) doctrine of P.J. Proudhon.
Marx started work on this book in January 1847, as can be judged from Engel's letter to Marx on January 15, 1847. By the begining of April 1847, Marx's work was completed in the main and had gone to the press. On June 15, 1847 he wrote a short foreward.
Published in Paris and Brussels in 1847, the book was not republished in full during Marx's lifetime. Excerpts from section five of Chapter Two appeared in different years, mostly between 1872 - 1875 in papers such as La Emancipacion, Der Volksstaat, Soical-Demokrat, and others. In 1880 Marx attempted to publish the Poverty of Philosophy in the French socialist newspaper L'Égalité, the organ of the French Workers' Party, but only the foreword and section one of Chapter One were published.
This translation is from the original 1847 French edition. It has been updated to also include the changes/corrections Marx made in the copy of the book he presented to N. Utina in 1876, as well as the corrections made by Frederick Engels in the second French edition and the German editions of 1885 and 1892. The first English edition of this work was published in 1900 by Twentieth Century Press. Note: italics in quotations are as a rule Marx's. Also, references added in brackets correspond to the same edition Marx used.
Philosophy of Poverty by Proudhon.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
