இந்த நூல் மார்க்சிய-லெனினியத்தின் அடிப்படைத் தத்துவங்கள் எவ்வாறு
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
கோட்பாட்டு அடித்தளத்திலிருந்து புரட்சிகர நடைமுறைக்கு
மார்க்சிய–லெனினிய அடிப்படைக் கோட்பாடுகளின் அறிவியல்
கட்டமைப்பு
ஒரு அறிவியல் கோட்பாடு என்பது சில கருத்துக்களின் தொகுப்பல்ல;
அது உலகைப் புரிந்துகொள்ளவும்,
விளக்கவும், மாற்றவும் உதவும் ஒழுங்கமைந்த சிந்தனை முறையாகும்.
மார்க்சிய–லெனினியமும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. அது தத்துவம்,
வரலாறு, பொருளாதாரம், அரசியல் மற்றும் புரட்சிகர நடைமுறை ஆகிய அனைத்தையும்
ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடைய ஒருங்கிணைந்த அறிவியல் அமைப்பாகக் காண்கிறது.
எனவே,
மார்க்சிய–லெனினிய அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை கற்பிக்கும்
அல்லது கற்கும் போது, ஒவ்வொரு கருத்தையும் தனித்தனியாகப் படிப்பது போதுமானதல்ல. அவை ஒன்றிலிருந்து
ஒன்று எவ்வாறு வளர்கின்றன, ஒன்றை ஒன்று எவ்வாறு பூர்த்தி செய்கின்றன, இறுதியில் சமூக மாற்றத்திற்கான அறிவியல் வழிமுறையாக எவ்வாறு
உருவாகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இதனால்தான் இந்த நூல்
கோட்பாட்டு அடித்தளத்திலிருந்து
வரலாற்று வளர்ச்சி, அங்கிருந்து புரட்சிகர நடைமுறை என்ற அறிவியல் வரிசையைப் பின்பற்றுகிறது.
1. முதல் நிலை: தத்துவ அடித்தளம் – உலகை அறிவது
எந்த அறிவியலுக்கும் முதலில் தேவைப்படுவது அதன் உலகக் கண்ணோட்டமாகும். உலகம்
எவ்வாறு இயங்குகிறது? மாற்றம் எவ்வாறு நிகழ்கிறது? மனித சமூகம் எந்த விதிகளின் அடிப்படையில் வளர்கிறது?
போன்ற அடிப்படை கேள்விகளுக்கு விடையளிக்காமல் அரசியல்
கோட்பாட்டை உருவாக்க முடியாது.
இதற்கான விடையை மார்க்சிய–லெனினியம் இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதம் மூலம் வழங்குகிறது.
இயற்கை, சமூகம்,
மனித சிந்தனை ஆகிய அனைத்தும் இடையறாத இயக்கம்,
முரண்பாடு மற்றும் வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் வழியாக
இயங்குகின்றன. எந்த நிகழ்வையும் தனிமையில் அல்ல, அதன் தொடர்புகள், முரண்பாடுகள் மற்றும் வரலாற்று வளர்ச்சியோடு இணைத்தே ஆய்வு
செய்ய வேண்டும். இது மார்க்சிய–லெனினியத்தின் தத்துவ அடிப்படையாகும்.
ஆனால் தத்துவம் மட்டும் போதாது. மனித சமூகம் எவ்வாறு உருவாகிறது,
ஏன் மாறுகிறது, ஏன் சுரண்டல் தோன்றுகிறது, ஏன் புரட்சிகள் நிகழ்கின்றன என்பதற்கான அறிவியல் விளக்கமும்
அவசியமாகிறது.
அங்கேயே வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் உருவாகிறது.
மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை உற்பத்தி செய்யும் முறை,
அதனுடன் தொடர்புடைய உற்பத்தி உறவுகள்,
வர்க்க அமைப்புகள் மற்றும் அரசியல் நிறுவனங்களே சமூக
வளர்ச்சியின் அடிப்படை என்பதை மார்க்சிய–லெனினியம் விளக்குகிறது. இதனால் வரலாறு
அரசர்களின் அல்லது பெரிய மனிதர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு அல்ல;
உற்பத்தி முறைகளின் மாற்றங்களும் வர்க்கப் போராட்டங்களும்
உருவாக்கும் சமூக இயக்கமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.
இதன் அரசியல் விளைவாக அறிவியல் சோசலிசம் உருவாகிறது. சோசலிசம் ஒரு நன்னெறி கனவோ அல்லது சமத்துவ
விருப்பமோ அல்ல; முதலாளித்துவத்தின்
உள் முரண்பாடுகளிலிருந்து தோன்றும் வரலாற்று மாற்றத்தின் அறிவியல் விளக்கமாக
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கல்ஸ் அதை நிறுவுகின்றனர்.
எனவே,
இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதம் உலகை விளக்குகிறது;
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் சமூக வளர்ச்சியை விளக்குகிறது;
அறிவியல் சோசலிசம் சமூக மாற்றத்தின் வரலாற்று திசையை
விளக்குகிறது. இந்த மூன்றும் இணைந்ததே மார்க்சிய–லெனினிய உலகக் கண்ணோட்டம்
ஆகும்.
2. இரண்டாம் நிலை: வரலாற்று வளர்ச்சி – மார்க்சியத்திலிருந்து
லெனினியம் வரை
கோட்பாடு உயிரற்ற சூத்திரம் அல்ல. அது புதிய வரலாற்று நிபந்தனைகளில் தன்னை
வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
மார்க்ஸ் ஆய்வு செய்த காலத்தில் முதலாளித்துவம் சுதந்திரப் போட்டி
முதலாளித்துவமாக இருந்தது. ஆனால் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் அது ஏகபோக
முதலாளித்துவமாகவும், நிதி மூலதனத்தின் ஆதிக்கமாகவும், உலகளாவிய ஏகாதிபத்திய அமைப்பாகவும் மாறியது.
இந்த மாற்றங்களை விளக்குவதற்காக லெனின் மார்க்சியத்தை படைப்பூக்கத்துடன்
வளர்த்தார். ஏகாதிபத்தியத்தின் பொருளாதார இயல்பு, உலகளாவிய சமமற்ற வளர்ச்சி, தேசிய விடுதலைப் போராட்டங்களின் முக்கியத்துவம்,
தொழில்முறை புரட்சியாளர்களின் கட்சி,
அரசின் வர்க்கத் தன்மை மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்க ஆட்சியின்
அவசியம் ஆகியவற்றை அவர் விரிவாக ஆய்வு செய்தார்.
இதனால் லெனினியம், மார்க்சியத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை மறுக்கும் புதிய தத்துவமாக அல்ல;
மாறாக, புதிய வரலாற்று நிபந்தனைகளில் அவற்றின் படைப்பூக்கமான
வளர்ச்சியாக விளங்குகிறது.
3. மூன்றாம் நிலை: கோட்பாட்டிலிருந்து நடைமுறைக்கு
மார்க்சிய–லெனினியத்தின் மிக முக்கியமான தனிச்சிறப்பு,
அது உலகை விளக்குவதில் மட்டும் நிற்காமல் அதை மாற்றுவதற்கான
நடைமுறை வழியையும் முன்வைப்பதாகும்.
மார்க்ஸ், ஃபயர்பாக்கைப்
பற்றிய தனது பதினொன்றாவது ஆய்வுரையில், உலகத்தை வெவ்வேறு வழிகளில் விளக்கியுள்ளனர்;
ஆனால் முக்கியமானது அதை மாற்றுவதாகும் என்று
குறிப்பிடுகிறார். இந்தக் கருத்தே மார்க்சிய–லெனினியத்தின் நடைமுறைத் தத்துவத்தின்
மையமாகும்.
இதிலிருந்தே கட்சி, வர்க்கப் போராட்டம், அரசு,
புரட்சி மற்றும் சோசலிச மாற்றம் ஆகியவை தோன்றுகின்றன.
(அ) கட்சி
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அரசியல் உணர்வை வளர்த்து,
வரலாற்றுப் பணியை ஒழுங்குபடுத்தும் முன்னணிப் புரட்சிகர
அமைப்பாக கட்சி புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. கட்சி என்பது தேர்தல் இயந்திரம்
மட்டுமல்ல; அது
கோட்பாடு,
அமைப்பு மற்றும் நடைமுறை ஆகியவற்றின் ஒருமையை உருவாக்கும்
அரசியல் கருவியாகும்.
(ஆ) வர்க்கப் போராட்டம்
சமூக மாற்றத்தின் இயக்க சக்தி வர்க்கங்களுக்கிடையிலான முரண்பாடாகும்.
பொருளாதாரப் போராட்டம், அரசியல் போராட்டம் மற்றும் கருத்தியல் போராட்டம் ஆகிய மூன்றும் ஒன்றுக்கொன்று
தொடர்புடையவை. இவற்றை ஒருங்கிணைப்பதே புரட்சிகர அரசியலின் அடிப்படையாகும்.
(இ) அரசு
அரசு என்பது நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல; அது வரலாற்றில் தோன்றிய வர்க்க ஆதிக்கத்தின் கருவி. எனவே
அரசின் இயல்பை புரிந்துகொள்ளாமல் சமூக மாற்றத்தின் பாதையை புரிந்துகொள்ள முடியாது.
(ஈ) புரட்சி
புரட்சி என்பது சதி, திடீர் கலகம் அல்லது ஆட்சியாளர்களின் மாற்றம் மட்டுமல்ல. அது சமூகத்தின்
பொருளாதார அடித்தளம், அரசியல் அதிகாரம் மற்றும் வர்க்க உறவுகளில் ஏற்படும் தரமான மாற்றமாகும்.
புரட்சி வரலாற்று நிபந்தனைகளின் விளைவாக உருவாகிறது; அதே நேரத்தில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அரசியல் தலைமையையும்
தேவைப்படுத்துகிறது.
(உ) சோசலிச மாற்றம்
புரட்சிக்குப் பிறகும் வரலாறு முடிவடைவதில்லை. சோசலிச சமுதாயத்தை உருவாக்கும்
நீண்டகால மாற்றம் தொடங்குகிறது. உற்பத்தி உறவுகளின் மாற்றம்,
பொருளாதாரத் திட்டமிடல், ஜனநாயகத்தின் புதிய வடிவங்கள்,
கல்வி மற்றும் பண்பாட்டு மாற்றங்கள் ஆகிய அனைத்தும் சோசலிச
மாற்றத்தின் பகுதிகளாகும்.
4. இந்தக் கட்டமைப்பின் உள்தர்க்கம்
இந்த நூலின் அத்தியாய வரிசை சீரற்ற தொகுப்பல்ல; ஒவ்வொரு பகுதியும் அடுத்த பகுதியை அவசியமாக உருவாக்குகிறது.
- இயங்கியல்
பொருள்முதல்வாதம் உலகம் எவ்வாறு இயங்குகிறது என்பதை விளக்குகிறது.
- வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதம் சமூக வளர்ச்சியின் விதிகளை விளக்குகிறது.
- அறிவியல்
சோசலிசம் அந்த வளர்ச்சியின் வரலாற்றுத் திசையை விளக்குகிறது.
- லெனினியம்,
புதிய ஏகாதிபத்தியக்
காலத்தில் இந்தக் கோட்பாடுகளை வளர்க்கிறது.
- அதிலிருந்து
கட்சி, வர்க்கப் போராட்டம், அரசு மற்றும் புரட்சி பற்றிய நடைமுறை அரசியல்
உருவாகிறது.
- இறுதியில்,
சோசலிச மாற்றம் இந்த முழுக்
கோட்பாட்டின் வரலாற்று நோக்கமாக அமைகிறது.
இவ்வாறு, ஒவ்வொரு
கோட்பாடும் தனித்து நிற்பதில்லை; முந்தைய கோட்பாட்டின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டு,
அடுத்த நிலைக்கான அறிவியல் அடித்தளத்தை உருவாக்குகிறது.
முடிவுரை
மார்க்சிய–லெனினியம் என்பது தத்துவம், வரலாறு, பொருளாதாரம் மற்றும் அரசியல் ஆகியவற்றின் இயந்திரச் சேர்க்கை அல்ல. அது உலகைப் புரிந்துகொள்வதிலிருந்து சமூகத்தை மாற்றும் புரட்சிகர நடைமுறை வரை தொடர்ச்சியாக வளர்கின்ற அறிவியல் சிந்தனை முறையாகும். இந்த அறிவியல் ஒழுங்கைப் புரிந்துகொள்ளாமல் மார்க்சிய–லெனினியத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. எனவே, இந்நூல் கோட்பாட்டை நடைமுறையுடன் இணைக்கும் இந்த உள்தர்க்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதுவே வாசகரை வெறும் கருத்துகளை மனப்பாடம் செய்யும் நிலையைத் தாண்டி, அவற்றின் பரஸ்பர உறவையும் வரலாற்று வளர்ச்சியையும் புரிந்துகொள்ளும் நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும்.
.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
