பின்னை மார்க்சியம்-முதல் அத்தியாயம் மீதான மார்க்சிய-லெனினிய மதிப்பீடு-05

மனிதகுலத்தின் வரலாறு புரட்சிகள், மக்கள் எழுச்சிகள், அரசியல் மாற்றங்கள், போர்கள், வர்க்க மோதல்கள், பல்வேறு சமூக நலன்களின் மோதல்கள் என வெளித்தோற்றத்தில் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்றதும் முரண்பாடானதுமான எண்ணற்ற நிகழ்வுகளின் தொகுப்பாகத் தோன்றுகிறது. ஆனால் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் இந்த நிகழ்வுகளின் பின்னால் செயல்படும் மனிதர்களின் சமூக உற்பத்தி, உழைப்பு, பொருளாதார உறவுகள் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டங்களை ஆராய்ந்து அவற்றின் உள்ளார்ந்த இயக்க விதிகளை வெளிப்படுத்துகிறது.

எனது படிப்பறையே நான் படிக்க 

இயற்கையின் வளர்ச்சிக்கும் மனிதச் சமூகத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சிக்கும் ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு உண்டு: இயற்கைத் தன்னிச்சையான புறவய விதிகளின் அடிப்படையில் வளர்கிறது; ஆனால் சமூக வரலாற்றில் செயல்படுவது உணர்வும் நோக்கமும் கொண்ட மனிதர்களே. இருப்பினும் மனிதர்கள் தங்கள் வரலாற்றைத் தாங்களே உருவாக்கினாலும், அவர்கள் விரும்பியபடி உருவாக்குவதில்லை; ஏற்கெனவே நிலவுகின்ற பொருளாதார, சமூக மற்றும் வரலாற்று நிலைமைகளுக்குள், அவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டும் அவற்றுடன் போராடியும் தங்கள் வரலாற்றை உருவாக்குகின்றனர்.”

“மனிதர்கள் வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த சூழ்நிலைகளில் அல்ல—ஏற்கெனவே நிலவுகின்ற சமூக உறவுகளுக்குள் செயல்பட்டு, அவற்றை மாற்றுவதன் மூலமே தங்கள் வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள்.”

இது குறிப்பாக மார்க்ஸின் The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte நூலில் வரும் “மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள்; ஆனால் தாங்கள் விரும்பியபடி அல்ல...” என்ற புகழ்பெற்ற கருத்துடனும்,வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத விளக்கங்களுடனும் ஒத்திசையும் கருத்துச் சுருக்கம். இதனை இந்த நூலாசிரியர் எந்தளவுக்கு ஏற்றுள்ளார் என்பது கேள்விகுறியாக உள்ளன முதல் அத்தியாயம் முழுமையின் சாரத்தில் பார்க்கும் பொழுது; சரி விமர்சனதிற்கு செல்வோம்...

பின்னை மார்க்சியம்-முதல் அத்தியாயம் மீதான மார்க்சிய-லெனினிய மதிப்பீடு

இந்த மதிப்பீட்டில் கீழ்க்கண்ட ஆறு நூல்கள் அளவுகோலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

• ஃபாயர்பாக் பற்றிய ஆய்வுரைகள் (1845): நடைமுறைச் செயற்பாடு (praxis); உண்மையின் சோதனை நடைமுறையே.

• ஜெர்மன் சித்தாந்தம் (1845-46): வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம்; கருத்தியல் பற்றிய விமர்சனம்.

• டூரிங் மறுப்பு (ஏங்கெல்ஸ், 1878): இயக்கவியல், வரலாற்று இயக்கம், அரசின் உதிர்தல்.

• பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும் (லெனின், 1909): அறிவியல் பொருள்முதல்வாதம்; அகநிலைவாத விமர்சனம்.

• ஏகாதிபத்தியம்: முதலாளித்துவத்தின் உச்சகட்டம் (லெனின், 1916): ஏகபோகம், நிதி மூலதனம், சீரற்ற வளர்ச்சி.

• ரஷ்ய-சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின்மா பெரும் விவாதம் (1956-1966): திருத்தல்வாதம், சகவாழ்வு, வர்க்கப் போராட்டம் சோசலிசத்தின் கீழும் தொடர்தல்.

ஒவ்வொரு பிரிவிலும் உரை கூறுவது, மூல நூலிலிருந்து விலகல், மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம் ஆகியவை வரிசையாகத் தரப்பட்டுள்ளன.

பிரிவுகள் 1-6: மார்க்சியத்திலிருந்து சார்த்தர் வரை

1. மார்க்சியத்திலிருந்து பின்னை மார்க்சியத்திற்கு

நூல் கூறுவது: மார்க்சியம் வரலாற்றையும் சமூகத்தையும் புரிந்துகொள்ளும் அறிவுத்துறை மரபு. பின்னை மார்க்சியம் அதன் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட விளக்கங்களின் வரம்புகளிலிருந்து தோன்றியது.

விலகல்: ஃபாயர்பாக் ஆய்வுரைகளில் மார்க்ஸ் அறிவையும் நடைமுறையையும் பிரிக்கவில்லை. ஆனால் நூல் கூறுவது அறிவை உரையாடலாகப் பார்க்கும் போக்கை முன்வைத்து நகர்கிறது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: 'இயந்திர நிர்ணயவாதம்' குற்றச்சாட்டுக்கு ஏங்கெல்ஸ் 1890 கடிதத்திலேயே பதில் உள்ளது: பொருளாதாரம் இறுதியில் நிர்ணயிக்கும்; மேற்கட்டுமானமும் வரலாற்றின் மீது செல்வாக்கு செலுத்துகிறது. இதனை இந்த நூலாசிரியர் ஏன் புரிந்திருக்கவில்லை அல்லது தனக்கேற்ற வகையில் எழுதிக் கொண்டார்.

2. முதலாளித்துவத்தின் விமர்சனத்தைத் தாண்டிய வரலாற்றுப் பார்வை

நூல் கூறுவது: மூலதனத்தின் பண்ட மாயம் சமூக உறவுகளைப் பொருட்களின் உறவுகளாக மறைக்கிறது; இது கருத்தியல் ஆய்வுக்கு அடித்தளமாகிறது.

விலகல்: பண்ட மாயம் உற்பத்தி முறையுடன் இணைக்கப்படாமல் தனிக் கருத்தாக நிறுத்தப்படுகிறது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: ஜெர்மன் சித்தாந்தத்தில் மனிதர்கள் வாழ்வு நிலைமைகளை உற்பத்தி செய்யும் விதத்திலிருந்தே சிந்தனை வடிவம் பெறுகிறது என்ற மார்க்சின் இரட்டைப் பார்வை (வரலாற்றை மனிதர்கள் உருவாக்குகிறார்கள்; ஆனால் தாங்கள் விரும்பும் சூழ்நிலைகளில் அல்ல) இங்கு இந்த நூலாசிரியர் மார்க்சிய ஆசான் சொன்னதையே ஏற்காமல் புதிய பாணியில் பேசுகிறார்.

3. வரலாற்று வெற்றியும் வரலாற்றின் சிக்கலும்

நூல் கூறுவது: ரஷ்யப் புரட்சி மேற்கு ஐரோப்பாவில் அல்ல, பின்தங்கிய ரஷ்யாவில் நிகழ்ந்தது; இது முன்கணிப்புகளில் சிக்கலை உருவாக்கியது.

விலகல்: லெனின் ஏகாதிபத்தியம் நூலில் வழங்கிய விளக்கத்தை நூல்  குறிப்பிடவில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: லெனினின் பார்வையில் ஏகாதிபத்தியம் சீரற்ற வளர்ச்சியுடன் இயங்குகிறது; சங்கிலியின் பலவீனமான கண்ணி உடையும். ரஷ்யா அந்தக் கண்ணி. இது முன்கணிப்புத் தோல்வி அல்ல. அதற்கான பணியினை லெனின் பல்வேறு கட்டங்களில் செய்தார். ஆனால் இதனை எதனையும் செய்யாமல் புரட்சி தானாக நிகழாது. இதனைப்பற்றி லெனின் “நமது இயக்கத்தின் உடனடி பணிகள் (1899)” என்ற கட்டுரையில் விளக்கியுள்ளார். இந்த நூலாசிரியர் புரட்சிக்கான பணியை ஏற்க மார்க்சிய அடிப்படைகளை புரிந்திருத்தல் அவசியம்.

4. மேற்கத்திய மார்க்சியம்

நூல் கூறுவது: ஆண்டர்சனின் 'மேற்கத்திய மார்க்சியம் குறித்த பரிசீலனைகள்' (1976) சிந்தனையாளர்கள் நேரடி அரசியலிலிருந்து விலகி தத்துவம், பண்பாடு பக்கம் சென்றதைச் சுட்டுகிறது.

விலகல்: ஆண்டர்சன் இதை அரசியல் தோல்வியின் விளைவாகக் கண்டார்;  நூல் இதை 'கோட்பாட்டு முன்னேற்றம்' போலக் காட்டுகிறது. புரட்சிகர நடைமுறையை கைவிட்டு வால் பிடிக்கும் அரசியலை கையில் எடுத்ததை ஏற்கிறது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: தத்துவ விவாதம் நடைமுறை அரசியலிலிருந்து துண்டிக்கப்படும்போது அது அடிப்படையிலிருந்தே விலகிப் போகும் பிரச்சினையாகும் என லெனின் எச்சரித்தார். இதை மார்க்சிய லெனினியம்  'பேராசிரியர் -அறிவிஜீவிகளின்' வாதம் என விமர்சிக்கிறது.

5. கிராம்சி: மேலாதிக்கம், ஒப்புதல், பொது அறிவு

நூல் கூறுவது: ஆளும் வர்க்கம் அடக்குமுறையால் மட்டுமல்ல, ஒப்புதலாலும் ஆட்சி செய்கிறது.

விலகல்: கிராம்சி மேலாதிக்கத்தின் இறுதி அடிப்படை உற்பத்தி உறவுகளே என்று வலியுறுத்தினார்; நூல்  அந்தக் குறிப்பை விட்டுவிடுகிறது. ஜெர்மனி தத்துவ ஞானத்தில் சொல்லாதவையோ அல்லது டூரிங்க் மறுப்பில் சொல்லாதவையோ ஏன் வரலாற்று பொருள்முதல்வாதம் பற்றி பயர்பாக் அறிக்கையில் அவர்கள் கூறாத எதனையாவது கிராம்சி கூறியுள்ளாரா? மார்க்சியம் கூறியவற்றையே முழுமையாக ஏற்காமல் என்ன ஆராச்சியோ இந்த நூலில்?

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: பொது அறிவை மாற்றும் போராட்டம் வர்க்க அரசியல் கட்சியின் தலைமையில் நடக்க வேண்டுமா, அல்லது கதையாடல்களின் பன்மையில் கரைய வேண்டுமா? கிராம்சி எதை வலியுறுத்தினார் நூலாசியர் விளக்கம் எதனை நிலை நிறுத்த?

6. சார்த்தர்

நூல் கூறுவது: 'இயக்கவியல் பகுத்தறிவின் திறனாய்வு' தனிநபர் செயற்பாட்டையும் வரலாற்று அமைப்பையும் இணைக்க முயன்றது.

விலகல்: சார்த்தர் தனிநபர் திட்டத்திலிருந்து தொடங்கினார்; மார்க்ஸ் உற்பத்தி முறையிலிருந்து தொடங்கினார்.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: லெனின் தனிநபர் வீரத்தை வரலாற்று இயக்கத்தின் மையமாக வைப்பதை எதிர்த்தார். வர்க்கம் மற்றும் கட்சியின் கூட்டு நடைமுறையே மாற்றத்தின் வாகனம் என்பது மார்க்சிய லெனினிய நிலைப்பாடு.

பிரிவுகள் 7-12: லக்கான், 1968, பின்னை நவீனத்துவம், போத்ரியா

7. லக்கான்

நூல் கூறுவது: நனவிலி மனம் மொழியைப் போலக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது; தன்னிலை பிளவுபட்டது. எனவே வர்க்க அடையாளம் முன்கூட்டியே வழங்கப்பட்டதல்ல.

விலகல்: லக்கானின் கோட்பாடு உளப்பகுப்பாய்வின் உள் கேள்விகள். அவற்றை வர்க்கத் தன்னுணர்வுக்கு நேரடியாக மாற்றுவது ஒரு கோட்பாட்டுப் பாய்ச்சல்.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: வர்க்கத் தன்னுணர்வு வர்க்க நிலைமையிலிருந்தும் அறிவியல் சமூகப் பகுப்பாய்விலிருந்தும் உருவாகிறது. 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' நூலில் லெனின், தொழிலாளர்களுக்குப் புரட்சிகர உணர்வு வெளியிலிருந்து, கோட்பாட்டின் வழியாக வருகிறது என்றார்.

8. 1968: இடதுசாரி அரசியலின் எல்லைகள்

நூல் கூறுவது: 1968 மாணவர், தொழிலாளர், பெண்ணிய, போர் எதிர்ப்பு இயக்கங்களின் சங்கமம்; இவற்றை வர்க்கப் போராட்டத்தின் வெறும் வெளிப்பாடுகளாகச் சுருக்க முடியாது.

விலகல்: நூல் சில தவறான இணைப்புகளைச் செய்கிறது. 'சாலிடாரிட்டி' போலந்துத் தொழிற்சங்கம் (1980-81); 1968-உடன் நேரடித் தொடர்பில்லை. பிராக் வசந்தம், ஆப்கானிஸ்தான், கம்போடியா ஆகியவற்றை ஒரே பட்டியலில் வைப்பது வரலாற்று வேறுபாடுகளை மறைக்கிறது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: பெண்ணியம், இனப் போராட்டம், சுற்றுச்சூழல் ஆகியவை முதன்மையான முரண்பாடுகள் அல்ல; அவை இன்றைய ஏகாதிபத்திய சுரண்டலில் மேலோங்கியுள்ளது. இருந்தும் அவை வர்க்க போராட்டத்தோடு உழைக்கும் மக்களின் பரந்த அணியுடன் இணைக்கப்பட வேண்டியவையே தனித் தனியான போராட்டங்கள் அல்ல. வர்க்கப் பார்வை மற்ற போராட்டங்களை அழிப்பதில்லை; அவற்றை ஒருங்கிணைக்கிறது.இதனை இங்கே தனித்தனி போராட்டங்களை கட்டியமைப்பதன் மூலம் ஒன்றுப்பட்ட வர்க்க போராட்த்தை மறுக்கிறது. இறுதியாக மார்க்சிய அடிப்படையையே மறுக்கிறது.

9. புதிய சமூக இயக்கங்களும் 'வர்க்கம்' குறித்த மறுபரிசீலனையும்

நூல் கூறுவது: புதிய சமூக இயக்கங்கள் வர்க்கத்தைத் தாண்டிய கோரிக்கைகளை முன்வைத்தன; வர்க்கத்தை ஒரே அடிப்படை முரண்பாடாகக் கருதுவது கேள்விக்குள்ளானது.

விலகல்: மார்க்ஸ் வர்க்கத்தை மட்டுமே முரண்பாடாகக் கருதவில்லை; ஆனால் அதற்கு வரலாற்று முதன்மைத்தன்மை அளித்தார். நூல்  இதை 'பொருளாதார நிர்ணயவாதம்' என்று சுருக்குகிறது; மார்க்சிய வாசிப்பில் வர்க்கம் அரசியல் நிலையையும் உள்ளடக்கியது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: இன, பாலின ஒடுக்குமுறைகள் வர்க்கத்தோடு தொடர்புடையவை ஆனால் அதற்குள் சுருங்காதவை என்பதை மார்க்சிய லெனினியம் ஏற்கிறது. ஆனால் அவை முதலாளித்துவ சுரண்டலுடன் இணைந்து செயல்படுவதால், வர்க்கப் பகுப்பாய்வின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

10. அமைப்பியல், பின் அமைப்பியல் மற்றும் அறிவுத்துறைச் சவால்

நூல் கூறுவது: ஃபூக்கோ, டெரிடா, பார்த், டெலூஸ், குவத்தாரி ஆகியோர் நிலையான கட்டமைப்புகள், அர்த்தத்தின் நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றைச் சவாலுக்கு உட்படுத்தினர்.

விலகல்: உரை இவர்களை ஒரே வகையில் தொகுக்கிறது; ஃபூக்கோவின் அதிகாரக் கோட்பாடும் டெரிடாவின் கட்டுடைத்தலும் வெவ்வேறு அடிப்படைகளைக் கொண்டவை. 'ஃபீலிக்ஸ் கத்தாரி' என்பது Félix Guattari என்று திருத்தப்பட வேண்டும்.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: லெனின் 'பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும்' நூலில் அறிவை அகநிலைக்குள் கரைப்பதை எதிர்த்தார். பின் அமைப்பியல் 'உண்மையை மொழி உருவாக்குகிறது' என வாதிடும்போது அது லெனின் விமர்சித்த அகநிலைவாதத்தின் நவீன வடிவம் என மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 

11. பின்னை நவீனத்துவமும் பெருங்கதையாடல்களின் நெருக்கடியும்

நூல் கூறுவது: லியோதார்தரின் 'பெருங்கதையாடல்கள் மீதான அவநம்பிக்கை' மார்க்சியத்தையும் ஒரு பெருங்கதையாடலாக வாசிக்க அனுமதிக்கிறது.

விலகல்: மார்க்ஸ் வரலாற்று விதிகளை அறிவியல் அடிப்படையில் கண்டறிய முயன்றார்; அவற்றைக் கட்டுக்கதை என்று கருதவில்லை. நூல்  இரண்டையும் ஒரே சட்டகத்தில் வைக்கிறது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: 'எல்லாக் கதைகளும் சமமானவை' என்பது அரசியல் ரீதியாக ஆதிக்கக் கதைகளுக்குச் சேவை செய்கிறது. அறிவியல் சமூகவியல் அனுபவ ஆதாரங்களுடன் சோதிக்கப்படும் கோட்பாடு. புறநிலை வரலாற்று விதிகள் உள்ளன.இங்கே தடம்புறல்வதை காணலாம்.

12. போத்ரியா: உற்பத்தியைத் தாண்டிய குறியியல் உலகம்

நூல் கூறுவது: நுகர்வு, குறிகள், உருவகப்படுத்தல் ஆகியவை முதலாளித்துவத்தின் மையமாகிவிட்டன; உற்பத்தி மையச் சட்டகம் போதாது.

விலகல்: மார்க்ஸ் பண்டத்தின் பயன்பாட்டு மதிப்பு, பரிமாற்ற மதிப்பு இரண்டையும் பகுத்தாய்ந்தார். போத்ரியா உற்பத்தியை முற்றிலும் விலக்குகிறார்; இதுவே பெரிய விலகல்.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: உற்பத்தி உறவுகளை விலக்கினால் சுரண்டலைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. விளம்பரமும் குறியீடும் உபரி மதிப்பை விற்பனை செய்ய உதவும் சேவகர்கள்; அவை உற்பத்திக்கு மேலான தனி உலகம் அல்ல.

பிரிவுகள் 13-17: டெரிடா, சோசலிச அனுபவம், நவதாராளவாதம், 'பின்னை', இரண்டு பாதைகள்

13. டெரிடா: மார்க்சின் 'ஆவிகள்'

நூல் கூறுவது: சோவியத் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னும் மார்க்சின் கேள்விகள் திரும்பி வருகின்றன; டெரிடா மார்க்சியத்தை மீட்க முயலவில்லை, அதன் ஆவி தொடர்கிறது என்கிறார்.

விலகல்: டெரிடா மார்க்சின் பகுப்பாய்வை ஏற்காமல் அதன் 'விமர்சன உள்ளுணர்வை' மட்டும் எடுத்துக்கொள்கிறார்; நூல்  இதை வலியுறுத்தவில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: 'ஆவி' என்ற உருவகம் அறிவியல் விதிகளை மங்கச் செய்கிறது. வர்க்கப் போராட்டமும் உற்பத்தி முறையின் முரண்பாடுகளும் உண்மையான பொருள்சார் நிகழ்வுகள்; அவை ஆவிகளாகத் திரும்புவதில்லை, புதிய வடிவங்களில் தொடர்கின்றன.

14. சோசலிச அரசியல் அனுபவத்தின் நெருக்கடி

நூல் கூறுவது: ஹங்கேரி, பிராக், ஆப்கானிஸ்தான், கம்போடியா அனுபவங்கள் அரசு-சோசலிசத்தின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்தின; லக்லாவும் மூஃபேவும் அதிகாரக் குவிப்பையும் ஜனநாயகப் பற்றாக்குறையையும் விமர்சிக்கின்றனர்.

விலகல்: நூல்  இரு வேறுபட்ட விமர்சனங்களை ஒன்றாகக் கலக்கிறது: முதலாளித்துவத்தின் மார்க்சிய விமர்சனம், குறிப்பிட்ட அரசு-சோசலிச ஆட்சி முறைகளின் விமர்சனம்.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சோவியத் தலைமையை 'திருத்தல்வாதம்' என்று குற்றம்சாட்டியது; சோவியத் தரப்பு சீனத் தலைமையை 'சாகசவாதம்' என்றது. மார்க்சிய லெனினியப் பார்வையில் ஸ்டாலின் காலத்தின் சில தத்துவ நடைமுறையில் ஏற்பட்ட தவறான போக்குகளை விமர்சிக்க வேண்டும்; ஆனால் அதற்காக வர்க்கப் பகுப்பாய்வையும் சோசலிசப் பாதையையும் கைவிடத் தேவையில்லை. அதனை அன்றைய குருசேவ் தொடங்கி வைத்த ஏகாதிபத்திய சார்ப்பையும் அதனால் சோசலிச கட்டுமாணத்தில் ஏற்பட்ட பின்னடைவுகளையும் புரிந்துக் கொள்ளாத நூலாசிரியர் மார்க்சியத்தை மறுக்கும் தரப்புகளின் கருத்துகளை கடன் வாங்கியுள்ளார்.

15. நவதாராளவாதமும் முதலாளித்துவத்தின் மாற்றமும்

நூல் கூறுவது: 1970-80-களின் நவதாராளவாத மாற்றம் தனியார்மயமாக்கல், தொழிற்சங்கப் பலவீனம், நிதி மூலதன விரிவாக்கம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு வந்தது.

விலகல்: உரை நவதாராளவாதத்தின் வர்க்க இயல்பை விளக்கவில்லை; யாருடைய நலனுக்காக நிறுவப்பட்டது என்ற கேள்வி எழுப்பப்படவில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: லெனினின் ஏகாதிபத்தியக் கோட்பாட்டின் பார்வையில் நவதாராளவாதம் ஏகபோகம், நிதி மூலதனம், மூலதன ஏற்றுமதியின் புதிய கட்டம். ஹார்வியின் 'உடைமை இழப்பின் வழி மூலதனச் சேர்க்கை' இதை விரிவாக்குகிறது. 'வர்க்கம் மறைந்தது' அல்ல; வர்க்க உறவுகள் உலக அளவில் ஆழமாகியுள்ளன. உரையில் 'ஏகாதிபத்தியம்' என்ற சொல்லே இடம்பெறவில்லை.

16. 'பின்னை' என்றால் என்ன?

நூல் கூறுவது: 'பின்னை' என்பது காலவரிசை மட்டுமல்ல, 'மார்க்சியத்தைத் தாண்டிச் செல்வது' என்ற கோட்பாட்டுப் பொருளையும் கொண்டது.

விலகல்: எந்த அளவுக்கு, எந்தக் கொள்கைகளை விட்டு என்பது தெளிவாக இல்லை; உரை தெளிவான அளவுகோல் தரவில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: வர்க்கப் பகுப்பாய்வு, உபரி மதிப்புக் கோட்பாடு, ஏகாதிபத்தியம், புரட்சியின் தேவை ஆகியவற்றை நிராகரித்தால் அது மார்க்சியத்திற்குப் புறம்பானது. சமூக வளர்ச்சியில் அதன் வடிவங்களை புரட்சிக்கான தயாரிப்புக்கு வளர்த்தெடுப்பது மார்க்சியத்துக்குள்ளான வளர்ச்சி; லெனின் அதைத்தான் செய்தார் முதலாளித்துவதிற்கான மார்க்சிய விதிமுறைகளை ஏகாதிபத்திய காலக்கட்டதிற்காக வளர்த்தெடுத்தார். அதற்கான கட்சி புரட்சிக்கான கோட்பாடு இத்தியாதி... இதனை இந்த நூல் எங்காவது பேசியுள்ளதா?

17. பின்னை மார்க்சியத்தின் இரண்டு முக்கிய பாதைகள்

நூல் கூறுவது: லியோதார்தர், போத்ரியா ஒரு பாதை (மார்க்சியத்திலிருந்து தூரம்); லக்லாவ்-மூஃபே மற்றொரு பாதை.

விலகல்: இந்தப் பிரிப்பு பயனுள்ளதா என்பதனை புரிந்துக் கொள்ள! ஜிஜெக், நெக்ரி எந்தப் பாதையில் என்பது விளக்கப்படவில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: லக்லாவ்-மூஃபே பாதை மார்க்சியத்திலிருந்து விலகும் பாதையை இதனை கவனத்திற்குரியது; ஆனால் வர்க்கத்தின் மையத்தை மறுத்ததும், புரட்சிகர கட்சியின் பங்கைக் குறைத்ததும் அதன் பலவீனங்கள் என மார்க்சிய லெனினியம் முன்வைக்கிறது.

பிரிவுகள் 18-21: லக்லாவ்-மூஃபே, பின்னை vs புதிய மார்க்சியம், சோவியத் வீழ்ச்சி, கோட்பாட்டு இடமாற்றம்

18. லக்லாவ்-மூஃபே: தெளிவான கோட்பாட்டு வடிவம்

நூல் கூறுவது: 'மேலாதிக்கமும் சோசலிச உத்தியும்' (1985) கதையாடல், இணைப்பு, எதிர்மறை முரண்பாடு, தற்செயல்தன்மை, தீவிர ஜனநாயகம் ஆகிய கருத்துகளை உருவாக்கியது.

விலகல்: 'எதிர்மறை முரண்பாடு' (antagonism) என்பதை வர்க்க முரண்பாட்டுக்குப் பதிலாக வைப்பதே லக்லாவ்-மூஃபேவின் முக்கிய விலகல்;  நூல் இதை மென்மையாக மட்டுமே குறிப்பிடுகிறது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: 'முதலாளித்துவ ஜனநாயகம் எப்போதும் வர்க்க ஜனநாயகமே' என்றார் லெனின். 'தீவிர ஜனநாயகம்' வர்க்க அதிகாரத்தின் மையத்தை விட்டு குடிமைக் கோரிக்கைகளின் பன்மையில் கவனம் செலுத்துகிறது. அக்கோரிக்கைகள் முதலாளித்துவ அரசின் வரம்புக்குள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டால் அவை சுரண்டல் அமைப்பை மாற்றுமா, அல்லது அதன் சீர்திருத்த வடிவமாக மட்டுமே நிலைக்குமா என்பதே கேள்வி.

19. பின்னை மார்க்சியம் மற்றும் புதிய மார்க்சியம்: வேறுபாட்டின் அவசியம்

நூல் கூறுவது: புதிய மார்க்சியம் அடிப்படைச் சட்டகத்தைத் தக்கவைக்கிறது; பின்னை மார்க்சியம் அதையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

விலகல்: பொதுவாகச் சரியான வேறுபாடு. ஆனால் 'புதிய மார்க்சியம்' என்ற சொல் மார்க்சிய லெனினியம் அடிப்படையில் பெரும்பாலும் திருத்தல்வாதத்தின் பிற பெயர்களில் ஒன்றாகவே பயன்படுத்தப்படுகிறது;  நூல்  இதை நடுநிலையாகக் காட்டுகிறது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: 'புதுப்பித்தல்' மார்க்சியத்துக்குள்ளேயே நடக்கலாம்; லெனின் ஏகாதிபத்தியம், புரட்சி ஆகியவற்றின் பகுப்பாய்வைப் புதுப்பித்தார், அடிப்படைகளை நிராகரிக்கவில்லை. அடிப்படைகளை நிராகரிப்பதே மார்க்சியத்திலிருந்து விலகி ஓடுதல் வெளியேறுதல் ஆகும்.

20. சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சி: மார்க்சியம் முடிந்துவிட்டதா?

நூல் கூறுவது: 1989-91 நிகழ்வுகள் மார்க்சியத்தின் வரலாற்று நம்பகத்தன்மையைச் சிதைத்தன; ஆனால் முதலாளித்துவ விமர்சனம் மறையவில்லை.

விலகல்: நூல் வீழ்ச்சியை அரசியல் நெருக்கடியாக மட்டுமே பார்க்கிறது; பொருளாதார, சமூக, அதிகாரத்துவ காரணங்கள் ஆராயப்படவில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: அதிகாரத்துவ சிதைவு, பொருளாதாரத் தேக்கம், கட்சியில் அதிகாரத்துவ-முதலாளித்துவ போக்குகள், குருச்சேவுக்குப் பிந்தைய திருத்தல்வாதம் ஆகியவை காரணங்கள். இவை சோசலிசத்தின் தோல்வியல்ல; குறிப்பிட்ட கட்சித் தலைமைகளின் திசைமாற்றத்தின் விளைவுகள். அதிலிருந்து பாடம் பெறுவது அவசியம்.

21. பின்னை மார்க்சியத்தின் கோட்பாட்டு இடமாற்றம்

நூல் கூறுவது: வர்க்கத்தின் முன்கூட்டிய அடையாளம், வரலாற்றின் தவிர்க்க முடியாமை ஆகியவை மறுபரிசீலனை செய்யப்படுகின்றன; தற்செயல்தன்மை, அரசியல் போராட்டம், கருத்தியல் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகின்றன.

விலகல்: இது மார்க்சின் பல அடிப்படைக் கருத்துகளைத் தொடுகிறது போல் உள்ளன; ஆனால் இது தொடர்ச்சியா முறிவா என்பதை நூல் தெளிவாக்கவில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: மார்க்ஸ் வரலாற்றைத் தற்செயலானதாகவும் பார்த்தார்: 'மனிதர்கள் தங்கள் வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள்; ஆனால் தங்கள் விருப்பப்படியல்ல.' லெனின் சூழல் சார்ந்த வாய்ப்புகளை (conjuncture) வலியுறுத்தினார். எனவே தற்செயலை முன்னிலைப்படுத்துவது மார்க்சிய லெனினியத்தை நிராகரிக்காது; ஆனால் வரலாற்று அவசியத்தை மறுப்பதை நிராகரிக்கும். இவை மார்க்சியத்திலிருந்து விலகளே!

பிரிவுகள் 22-25: தொடர்ச்சியா நிராகரிப்பா, ஒருமித்த கோட்பாடு, அடிப்படைப் பிரச்சினைகள், வரைபடம்

22. பின்னை மார்க்சியம்: நிராகரிப்பா, தொடர்ச்சியா?

நூல் கூறுவது: பின்னை மார்க்சியம் ஒரே நேரத்தில் விமர்சனமும் தொடர்ச்சியுமாகும்.

விலகல்: எந்த அடிப்படைகளை ஏற்கிறது, எவற்றை நிராகரிக்கிறது என்ற பட்டியல் உரையில் இல்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: (அ) உபரி மதிப்பு, சுரண்டல், வர்க்கப் போராட்டம், புரட்சி, அரசு பற்றிய கோட்பாடுகள்; (ஆ) வரலாற்று ஒருமைவாதம், பொருளாதார ஒற்றை நிர்ணயவாதம், வரலாற்று முன்கணிப்புத் திட்டம். இதனை பேசும் பொழுது இவை மார்க்சியத்துடன் ஒத்துப்போகிறது; அவர்களின் மறுப்பது மார்க்சியத்திலிருந்து விலகுவதாகும். ஆக ஒரு நிலைபாடின்றி என்ன சொல்கிறார் நூலாசிரியர்? 

23. பின்னை மார்க்சியம் ஓர் ஒருமித்த கோட்பாடு அல்ல

நூல் கூறுவது: லக்லாவ், ஜிஜெக், நெக்ரி, மன், பாலிபர், ஜேம்சன், ஹார்வி ஆகியோர் ஒரே கோட்பாட்டைப் பகிர்வதில்லை.

விலகல்: கருத்து சரியானது; ஆனால் எதற்கு இந்த கண்ணா மூச்சு விளையாட்டு எல்லோரும் ஒரே நிலைப்பாட்டை கொண்டவர்கள் அல்ல பின் வெவ்வேறு நிலைப்பாட்டை கொண்டவர்களை ஒருங்கிணைக்கும் நூலாசிரியர் தவறியும் மார்க்சிய மூலங்களை ஏற்க தயாரில்லை.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: ஹார்வியும் ஜேம்சனும் ஏகாதிபத்தியம், மூலதனக் குவிப்பு பற்றிய பல கருத்துகளில் மார்க்சிய லெனினிய கோட்பாடுகளுடன் உடன்படுகிறார்கள். நெக்ரியின் 'பன்மைக்கூட்டம்' (multitude) வர்க்கக் கூட்டுறவுக்கு மாற்றாக வைக்கப்படுவதால் விமர்சனத்துக்குள்ளாகிறது. ஜோடி மன் கட்சியின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துவது மார்க்சிய லெனினியதிற்கு நெருக்கமானது. ஆனால் லெனின் சொன்ன பிச்சைகாரன் வாந்தி போல் இந்த கலவை எதற்காக இங்கே பேசு பொருள் இந்த நூலாசிரியர் குறிப்பிடுவாரா?

24. பின்னை மார்க்சியத்தின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள்

நூல் கூறுவது: வர்க்கத்தின் மையம், சிறப்புரிமை பெற்ற அகநிலை, பொருளாதார நிர்ணயம், வரலாற்று இலக்கு, பொதுவான விடுதலைக் கதையாடல், கட்சியின் வடிவம், பண்பாட்டின் பங்கு ஆகிய கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

விலகல்: சில கேள்விகள் மார்க்சியத்தின் அடிப்படைகள் அல்ல, அவற்றின் குறிப்பிட்ட விளக்கங்களே. 'பொருளாதார நிர்ணயம்' என்பது ஏங்கெல்ஸ் மறுத்த எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவம். இவற்றை வேறுபடுத்தாமல் பட்டியலிடுவது குழப்பத்தை உருவாக்கும்.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: வர்க்கம் முதன்மையானது, ஆனால் பல ஒடுக்குமுறை வடிவங்களுடன் பின்னிப்பிணைந்தது. தொழிலாளி வர்க்கம் 'சிறப்புரிமை' அல்ல, வரலாற்றுப் பாத்திரம். பொருளாதாரம் இறுதியில் நிர்ணயிக்கிறது, ஆனால் மேற்கட்டுமானத்துக்கும் செயல்பாடு உண்டு (ஏங்கெல்ஸ்). கட்சியின் பங்கு மார்க்சிய லெனினியத்தின் மையக் கேள்வி; அந்த கட்சி ஜனநாயக மத்தியதுவத்தின் அடிப்படையிலானது.

25. அறிவுத்துறை வரைபடம்

நூல் கூறுவது: மார்க்ஸ் முதல் சமகால விவாதங்கள் வரையிலான பாதைகளை வரைபடமாகத் தொகுக்கிறது; அவை நேர்கோட்டு வளர்ச்சி அல்ல என எச்சரிக்கிறது.

விலகல்: வரைபடத்தில் லெனின், ரஷ்யப் புரட்சி, ஏகாதிபத்தியம், சீன-சோவியத் விவாதம் ஆகிய மைல்கற்கள் விடுபட்டுள்ளன. ஆகையால் இவை முழுமையை மறுத்து அவர்களின் கோட்பாட்டை முன்னிலைப்படுத்துதலே!

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: மார்க்சிய லெனினிய வரைபடம் 'மார்க்ஸ்-ஏங்கெல்ஸ்-லெனின்-ஸ்டாலின்-மாவோ' தொடர்ச்சியைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். லெனின் ஏகாதிபத்தியக் காலத்துக்கு மார்க்சியத்தைப் பொருத்தினார்; மாவோ மக்கள் யுத்தக் கோட்பாட்டையும், சோசலிசத்தின் கீழும் வர்க்கப் போராட்டம் தொடர்கிறது என்ற கருத்தையும் வளர்த்தார். சீன-சோவியத் விவாதம் திருத்தல்வாத ஆபத்து குறித்த முக்கியமான திருப்புமுனை. இதனை நூலாசிரியர் எங்கேயும் பேசவே இல்லை. இவை மார்க்சிய ஆசான் களின் நிலைப்பாடுகளை ஏற்றுக் கொள்ளத போக்கே!

26. முடிவாக: மார்க்சுக்குப் பிறகு மார்க்சியம் என்றால் என்ன?

நூல் கூறுவது: பின்னை மார்க்சியம் அரசியல் நெருக்கடி, சமூக இயக்கங்கள், அறிவுத்துறை நெருக்கடி ஆகிய மூன்றின் சந்திப்பில் உருவானது. மார்க்சியம் மறக்கப்படவில்லை; அது ஒரு கேள்வியாக மாறியது.

விலகல்: நூல் 'கேள்வியாக மாறுதலை' நேர்மறையாகக் காண்கிறது. ஆனால் ஏங்கெல்ஸ் கூறியபடி மார்க்சியம் ஒரு 'செயல் வழிகாட்டி'; கேள்விகளை வைத்துக்கொண்டு பதில்களைக் கைவிடுவது அதன் அடிப்படைக்கு முரணானது.

மார்க்சிய-லெனினியக் விமர்சனம்: 'சுரண்டல் ஏன் நிலைக்கிறது, அதை எப்படி ஒழிப்பது' என்ற கேள்விக்கு உபரி மதிப்புக் கோட்பாடும் புரட்சிகர கட்சியின் வழிமுறையும் பதில்கள். உண்மையான மார்க்சிய முடிவு: கேள்விகள் நீடிக்கின்றன; பதில்கள் வரலாற்று அனுபவத்தின் வழியாகத் திருத்தப்படுகின்றன.

நூலில் காணப்படும் வரலாற்றுப் பிழைகள்

1. 'சாலிடாரிட்டி' இயக்கம் போலந்துத் தொழிற்சங்கம் (1980-81); 1968 நிகழ்வுகளுடன் தொடர்புபடுத்துவது தவறு.

2. 'ஃபீலிக்ஸ் கத்தாரி' என்பது Félix Guattari.

3. நூலில் ஏகாதிபத்தியம் என்ற கருத்தே இடம்பெறவில்லை; உலக முதலாளித்துவ பகுப்பாய்வில் இது பெரிய விடுபடல்.

சுருக்க அட்டவணை: நூல் எங்கே விலகுகிறது?

நூலின் நிலைப்பாடு	மூல நூல்	மா-லெ பார்வை
பொருளாதார நிர்ணயம் இயந்திரத்தனமானது	ஏங்கெல்ஸ் 1890 கடிதம்	மேற்கட்டுமானத்துக்கும் செயல்பாடு உண்டு; நிர்ணயம் இறுதியில்
வரலாறு நிர்ணயிக்கப்பட்டதல்ல	ஆய்வுரைகள், ஜெர்மன் சித்தாந்தம்	மனித நடைமுறையும் வரலாற்று நிலைமைகளும் இணைந்தவை
வர்க்கம் மையமற்றது	வர்க்கப் பகுப்பாய்வு	வர்க்கம் மையம்; பிற ஒடுக்குமுறைகளுடன் பின்னிப்பிணைந்தது
அறிவு கதையாடலால் கட்டமைக்கப்படுகிறது	ஆய்வுரைகள், லெனின்	அறிவு புறநிலை யதார்த்தத்தின் பிரதிபலிப்பு; நடைமுறையால் சோதிக்கப்படுகிறது
ரஷ்யப் புரட்சி 'முன்கணிப்புத் தோல்வி'	லெனின், ஏகாதிபத்தியம்	சீரற்ற வளர்ச்சியின் விளைவு; பலவீனமான கண்ணி
சோவியத் வீழ்ச்சி = மார்க்சியத்தின் தோல்வி	சீன-சோவியத் விவாதம்	திருத்தல்வாதத்தின் விளைவு; மார்க்சியம் அல்ல
நவதாராளவாதம் வர்க்கத்தை மறைத்தது	லெனின், ஏகாதிபத்தியம்	வர்க்கம் உலக அளவில் ஆழமானது; ஏகாதிபத்தியத்தின் புதிய கட்டம்

இறுதிக் குறிப்பு

இந்த நூல் பின்னை மார்க்சியத்தை வரலாற்று-அறிவுத்துறை நிகழ்வாக விளக்குவதில் பிரச்சினை இல்லை, ஆனால் இதனை மார்க்சியத்தோடு இணைப்பதுதான் பிரச்சினையே! இவை தன்னை மார்க்சியம் என்பது ஏற்புடையவை அல்ல. ஏனெனில் இவை மார்க்சிய லெனினிய தத்துவத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாத பொழுது மார்க்சியம் என்று பேச எந்த அடிப்படையுமே இல்லை. இந்த நூல் மார்க்சியத்தின் பொருள்முதல்வாத அடிப்படை, உபரி மதிப்புக் கோட்பாடு, ஏகாதிபத்தியம், புரட்சிகர கட்சி ஆகியவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளவோ போதுமான அளவு கையாளவில்லை என்பதும், மார்க்சிய லெனினிய பார்வையில் விமர்சனம் என்ற பெயரில் நூலில் மார்க்சிய சொல்லாடலை பயன்படுத்திக் கொண்டு மார்க்சியமாக காண்பிக்க முயன்றுள்ளது அவ்வளுவே! இந்த நூல் மார்க்சியத்தை மறுத்தும் மார்க்சியதிற்கு எதிரான பல கருத்துகளை முன் வைத்தும் தன்னை மார்க்சியம் என்பதும் ஏற்புடையவை அல்ல; இறுதியில் மார்க்சியத்தின் அடிப்படைகளையே நீக்க முயல்கின்றன போக்கை எப்படி ஏற்பது?. 

முடிவாக, மார்க்சியத்தை காலத்திற்கேற்ப வளர்த்துக்கொள்வதும், புதிய சமூக நிகழ்வுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்வதும் அவசியம்தான். ஆனால், அந்த மறுவாசிப்பு என்பது மார்க்சியத்தின் அடிப்படை விதிகளான வர்க்கப் போராட்டம், வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் (Proletarian Dictatorship) ஆகிய கோட்பாடுகளைத் தகர்ப்பதாக இருக்கக் கூடாது. பின்னை மார்க்சியம் எழுப்பிய பண்பாட்டு மற்றும் கருத்தியல் கேள்விகள் கவனிக்கத்தக்கவை என்றாலும், மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் அவை பாட்டாளி வர்க்கத்தின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்குப் பதிலாக முதலாளித்துவ அமைப்புக்குள்ளேயே சமரசம் செய்து கொள்ளும் கோட்பாட்டு விலகல்களாகவே காணப்படுகின்றன.

அந்த வேறுபாட்டைக் காட்டுவதே இந்த மதிப்பீட்டின் நோக்கம்.. தொடரும் அடுத்த அத்தியாயம் அடுத்த விமர்சனத்தில் தோழர்களே...

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• இதற்கு முந்தைய விவாதம் இந்த இணைப்பை அழுத்தி வாசிக்கவும் தோழர்களே
  
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

ஊழியர் பயிற்சி- நூல் பிடிஎப் வடிவில்

ஊழியர் பயிற்சி நூலின் முன்னுரை

கம்யூனிஸ்டு கட்சி, தொழிலாளி வர்க்கத்தின், உழைக்கும் மாமக்கள் அனைவரின் அரசியல் தலைவனாகவும் ஸ்தாபன அமைப்பாளாகவும் விளங்குகிறது. தொழிலாளி வர்க்கத்தின் ஒருங்கினைத்து ஸ்தாபன ரீதியாக ஒன்றுபடுத்தவும் கம்யூனிஸ்டு கட்சி துணை புரிகிறது; அதற்கு விஞ்ஞான பூர்வமான செயல்திட்டத்தை வகுத்துக்கொடுக்கிறது. இவ்வாறு கம்யூனிஸ்டு கட்சி வெகுஜன புரட்சிகர தொழிலாளர் இயக்கத்தை விஞ்ஞான சோசலிசத்துடன் இணைக்கிறது.

கடந்த கால சமுதாயப் புரட்சிகளைப் போல் புரட்சிகர கம்யூனிச இயக்கம் தானாகவே நிறைவேற்றப்படவில்லை; மாறாக இது சுய உணர்வுடன் விஞ்ஞான ரீதியாக அறிந்துணரப்பட்ட மனித சமுதாய வரலாற்று வளர்ச்சியின் புறவய விதிகளின் அடிப்படையில் நடத்தப்படுகிறது. பல மில்லியன்களை இட்டுச் செல்லும் பரவலான இந்த இயக்கத்திற்கு ஈடு இணையில்லை. இந்தத் தொடர்பில் அரசியல் தலைவர்கள், ஸ்தாபன அமைப்பாளர்கள், உழைக்கும் மாமக்களின் வழிகாட்டிகள் ஆகியவற்றுக்கான தொண்டர்களைப் பயிற்றுவிக்கும் பிரச்சினை குறிப்பாக மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும்.

ஊழியர் பயிற்சி நூலை பிடிஎப் வடிவில் டவுன்லோட் செய்து வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

முதலாளி வர்க்கத்தின் ஆதிக்கத்தை முறியடிப்பதற்காகவும் சோசலிசம், கம்யூனிசத்தின் முடிவான வெற்றிக்காகவும் முக்கியமான வர்க்கப் போராட்டங்கள் வெடித்துள்ள சகாப்தத்தில் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கான புரட்சித் தொண்டர்களை உருவாக்கிப் பயிற்றுவித்ததில் மகத்தான பங்கு லெனினைச் சாரும்.

அவரது படைப்புகள் அனைத்திலும் கட்சிக்கான, பொருளாதார துறைக்கான தொண்டர்களைப் பயிற்றுவிப்பது, அவர்களை மேம்படுத்துவது, மக்கள் மத்தியில் அவர்களின் பாத்திரத்தையும் செல்வாக்கையும் அதிகரிப்பது ஆகியவற்றைப் பற்றிய அக்கதை தெட்டத் தெளிவாகச் செய்யப்படுகிறது. தொண்டர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதிலும் அவற்றை நடைமுறை ரீதியாகச் சோதித்துப் பார்ப்பதிலும் கட்சியின் மிக முக்கியக் கடமைகளில் ஒன்று அடங்கியுள்ளது என்பதை லெனিন கண்டார். "தேவையானவர்களைத் தேடுங்கள், அவர்களின் நடவடிக்கைகளைக் கண்காணியுங்கள்—இதை மக்கள் மதிப்பிடுவார்கள்" என்றார் லெனினி.

பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ், சமூக-ஜனநாயகக் கட்சியின் நிலைநக்கலும் விளக்கமும், ரஷ்ய சமூக-ஜனநாயகவாதிகளின் கடமைகள், என்ன செய்ய வேண்டும்? போன்ற தனது ஆரம்ப காலத்திய படைப்புகளிலேயே லெனின், உழைக்கும் மாமக்களின் புரட்சிப் போராட்டத்திற்குத் தேவையான தலைவர்களை, குறிப்பாக முழுநேர புரட்சிவீரர்களை—இவர்களின் உதவியின்றி தொழிலாளி வர்க்கம் மூலிகைகளை வெற்றி கொள்ள இயலாது—உருவாக்குவதை முன்னணியில் வைத்தார். "முழுநேர எழுச்சியாளராகவும் ஸ்தாபன அமைப்பாளராகவும் பிரச்சாரகர்த்தாவாகவும் மாற்ற திறமை மிக்க ஒவ்வொரு தொழிலாளிக்கும் உதவி புரிவதே நமது கடமை" என்று அவர் எழுதினார்.

தொழிலாளி வர்க்கத்தின் மத்தியிலிருந்தே புரட்சித் தொண்டர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து முன்மொழிவது இதில் முக்கியக் கடமையாகும் என்று அவர் கருதினார். கட்சியின் தலைமை ஊழியர்கள் மக்களுடன் இடையறாத தொடர்பு உடையவர்களாகவும் தன்னலமற்று புரட்சிக்குப் தம்மை அர்ப்பணித்தவர்களாகவும் மக்களின் எல்லையற்ற நம்பிக்கையை உடையவர்களாகவும் விளங்க வேண்டும்.

ஆனால், அவர்கள் மக்களுடன் கலந்து மறைந்து தொழிலாளர்கள் மத்தியில் தானாகத் தோன்றக் கூடிய கோரிக்கைகளை ஆதரிப்பதுடன் தங்களது பணியை மட்டுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று இதற்குப் பொருளாகாது. ரஷ்யாவின் இறுதியில் சமூக-ஜனநாயகவாதிகளின் மத்தியில் "பொருளாதாரவாதம்" என்றழைக்கப்பட்ட சந்தர்ப்பவாத போக்கு தோன்றியது. சமூக-ஜனநாயகம் ஜார்முறைக்கு எதிரான அரசியல் போராட்டத்தை விட்டு தொழிலாளர்களுக்கு புரட்சிக் கல்வி புகட்டுவதையும் விடுத்து வேலை நேரத்தைக் குறைத்தல், ஊதிய உயர்வு போன்ற தொழிலாளர்களின் பொருளாதார கோரிக்கைகளுக்கான போராட்டத்துடன் தனது நடவடிக்கையை மட்டுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று "பொருளாதாரவாதத்தின்" பிரதிநிதிகள் கருதினர். லெனினின் "பொருளாதாரவாதத்தை" வன்மையாகக் கண்டடித்தார். தொழிலாளர்களின் நிலைமைகளை மேம்படுத்துவதற்கான போராட்டத்திலும் தொழிலாளி வர்க்கக் கட்சி பங்கு கொள்ள வேண்டும் என்பதில் எந்தவித சந்தேகமுமில்லை. ஆனால், கட்சியின் முக்கியக் கடமை, முதலாவதாக எதேச்சதிகாரத்தையும் பின் முதலாளித்துவத்தையும் முறியடிப்பதற்கான, சோசலிசப் புரட்சிக்கும் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்திற்கும் நடத்தப்படுவதான அரசியல், புரட்சிப் போராட்டமேயாகும். "முக்கியக் கவனம் தொழிலாளர்களைப் புரட்சிவீரர்களாக உயர்த்துவதற்காகச் செலுத்தப்பட வேண்டுமேயன்றி, "பொருளாதாரவாதிகள்" கூறும்படி நாமே "தொழிலாளர் வெகுஜனம்" வரை

கீழிறங்கும் வகையில் செலுத்தப்படக்கூடாது" என்று லெனின் எழுதினார்.

புரட்சிப் போராட்டத்தின் ஆரம்பக் கட்டங்களில் இருந்தே, முழுநேரப் புரட்சியாளருக்கும் மக்கள் லட்சியத்திற்கான போராட்ட வீரருக்கும் அவசியமான உயர்ந்த தனிக்குணங்களைக் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு புகட்ட வேண்டும் என்று லெனின் போதித்தார். சமூக-ஜனநாயகவாதியின் இலட்சியம் தொழிற்சங்கத்தின் செயலாளராக இருத்தல் கூடாது; மாறாக, பொதுஜனங்களின் மத்தியில் எப்போதும் இருக்கக் கூடிய மக்கள் மாமேதையாக இருக்க வேண்டும். புரட்சிவீரன்—கம்யூனிஸ்து தனது பிரஜைக்குரிய கடமையின் முழு முக்கியத்துவத்தையும் ஒட்டுமொத்தமாக புரட்சி இயக்கத்தின் முழுப்பொறுப்பையும் உணருகிறான்.

தொழிலாளி வர்க்கத்தின், மக்களின் நலன்களை, குறுகிய தனிப்பட்ட மற்றும் வேலைக்குழுக்களின் நலன்களுக்கு மேலாக வைக்கும் கம்யூனிஸ்டுகளின் திறமையை லெனின் உயர்வாக மதிப்பிட்டார். உயர்ந்த ஸ்தாபனரீதியான கட்டுக்கோப்பிற்காகவும் ஒழுக்கத்திற்காகவும், எதிர்காலத்தை இயலாது சுமத்தப்படும் சோதனைகளையும் இன்னல்களையும் பொறுத்துக்கொள்ளும் திறமைக்காகவும் அவர் போர்டார்.

அதே சமயம், பதவிமோகம், தந்நலம் மற்றும் சகதோழர்களுடனான உறவில் மரியாதையின்மை ஆகியவற்றுக்கெதிரான சகியாமையைக் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு புகட்ட வேண்டியதான அவசியத்தைப் பற்றி கட்சி ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை மீறுவதைக் குறிக்கக்கூடிய, உழைப்பாளி கள் விடுதலை இயக்கத்தின் நலன்களுக்கு பெரும் கேடு விளைவிக்கக்கூடிய கர்வம், "கம்யூனிச கர்வம்" போன்ற "குணங்கள்" வெளிப்படுவதை அவர் கடுமையாகக் கண்டித்தார்.

கட்சித் தொண்டர்களை சரிவரத் தேர்ந்தெடுத்து கல்வி புகட்டுவதற்கான முக்கிய நிபந்தனை ஜனநாயகம் மத்தியத்துவத்தைப் பற்றிய லெனினியக் கோட்பாடுகளைக் கண்டிப்பாக பின்பற்றுவதாகும்; இத்தொகுதியில் இடம் பெற்றுள்ள லெனினின் பல படைப்புகள் இதற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை.

கட்சி கீழிருந்து மேல் வரை ஜனநாயக ரீதியில் கட்டப்பட்டிருப்பதுதான் உன்கட்சி ஜனநாயகத்திற்கு வழிவகை செய்கிறது என்று லெனின் சுட்டிக்காட்டினார். கட்சியின் எல்லா உறுப்பினர்களும் கட்சிப் பணிகளை சம உரிமையுடன் செய்கிறார்கள் என்பது இதன் பொருள். கட்சியில் எல்லாப் பதவிகளில் உள்ளவர்களும் தலைமை உறுப்புகளும் மேலிருந்து நியமிக்கப்படுவதில்லை, மாறாக, தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். அவர்கள் கட்சி உறுப்பினர்கள் முன்னும் மக்களின் முன்னும் தங்களது நடவடிக்கைகளைப் பற்றி அவ்வப்போது அறிக்கை சமர்ப்பிக்கக் கடமைப்பட்டவர்களாகிறார்கள். கட்சித் தலைமை பதவிகளுக்கு முன்மொழியப்பட்ட தலைவர்கள் இப்பதவிகளைத் தற்காலிகமாகத்தான் வகிக்கிறார்கள்: குறிப்பிட்ட காலம் முடிந்ததும் இவர்கள் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம்.

விமர்சன சுதந்திரம், கட்சியால் திட்டமிடப்படும் நடவடிக்கைகளைப் பற்றிய விவாத சுதந்திரம் ஆகியவற்றுக்கும் முடிவுகளை பொதுவாக உருவாக்கி ஏற்பதற்கும் ஜனநாயகம் மத்தியத்துவம் வழிவகோடுகிறது. கட்சித் தலைமையைப்பற்றிய எல்லா விஷயங்களும் பெரும்பான்மை வாக்கின் மூலம் தீர்மானிக்கப்படும். கட்சிக் காங்கிரசுகளால் ஏற்கப்பட்ட எல்லா முடிவுகளையும் நிறைவேற்றுவது கம்யூனிஸ்டுகளுக்குக் கட்டாயமானதாகும். நடவடிக்கைகளின், மன ஒற்றுமையும் இதன் மூலம் சாத்தியமாகிறது. எல்லாக் கட்சி நடவடிக்கையிலும் சுறுசுறுப்பாக பங்கு கொள்ளும் வாய்ப்பையும் மக்களின் உண்மையான தலைவனாக தன்னைப் பயிற்றுவித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பையும் கட்சியின் ஒவ்வொரு உறுப்பினருக்கும் ஜனநாயகம் அளிக்கிறது என்பதிதான் அதன் முக்கியத்துவம் அடங்கியுள்ளது.

பரந்த ஜனநாயகம், திட்டவட்டமான ஸ்தாபனக்கோப்பு, கடுமையான கட்சிக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றின் உள்ளார்ந்த இணைப்பு, விவாத சுதந்திரம், நடவடிக்கைகளின் முழு ஒற்றுமையின் அடிப்படையில் விமர்சனம், சுயவிமர்சனத்தின் பரவலான வளர்ச்சி—இவைகள்தான் கட்சித் தலைவர்களாகப் போகின்றவர்களின் தோற்றத்திற்கும் வெற்றிகரமான சேவைக்கும் உரிய சூழ்நிலைகள்.

தொழிலாளர் கட்சியில் கட்டுப்பாட்டின் உள்ளடக்கத்தை வரையறுத்து லெனின் எழுதுகிறார்: "நடவடிக்கைகளின் ஒற்றுமை, விவாதம் மற்றும் விமர்சனத்திற்கான சுதந்திரம்—இதுதான் நமது வரையறை. இத்தகைய கட்டுப்பாடுதான் முற்போக்கு வர்க்கத்தின் ஜனநாயகக் கட்சிக்குத் தகுந்தது".

புரட்சிப் போராட்டத்தின், கம்யூனிசக் கட்டுமானத்தின் எல்லா கட்டங்களிலும் கம்யூனிஸ்டுகளை ஸ்தாபனக் கோப்பு, உறுதியான கட்சி கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பயிற்றுவிக்க வேண்டுமென லெனின் கோரினார். "தொழிலாளி வர்க்கத்தின் சக்தி—ஸ்தாபனம், ஸ்தாபனம் இன்றி பாட்டாளி மக்கள் ஒன்றுமேயில்லை. ஸ்தாபனரீதியாக அவர்கள் எல்லாமே" என்று லெனின் போதித்தார்.

அதே சமயம், சிந்தனையற்ற சம்பிரதாயமான கீழ்படிதலுக்குப் பாடுபடாமல், மாறாக, செய்யும் காரியங்களின் அவசியத்திலும் சரித்தன்மையிலும் ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் சுயமான கட்டுப்பாட்டிற்காகப் பாடுபட வேண்டுமென லெனின் கூறினார். தொண்டர்களின் உறுதியான சித்தாந்தப் பயிற்சியின் அடிப்படையில்தான் இத்தகைய நம்பிக்கையை அடைய முடியும். இது எப்பொழுதுமே கம்யூனிச கட்சியின் குறிப்பான அக்கறையைப் பெற்றதாக இருந்து வந்துள்ளது.

மார்க்சிய-லெனினிய புரட்சித் தத்துவத்தைப் படைப்பாற்றலோடு படிப்பதும் அதை ஆழ்ந்து புரிந்து கிரகிப்பதும்தான் பாட்டாளி வர்க்க புரட்சிவீரரின் முதற்கடமையாக இருந்துள்ளது, இன்னமும் இருக்கிறது. விஞ்ஞான கம்யூனிசம் கனவோ அல்லது ஒருசில தனிமேதைகளின் கற்பனையோ அல்ல; அது ஒரு கட்டுக்கோப்பான உலகக் கண்ணோட்டமாகும் என்று லெhren எழுதினார். இது எல்லா துறைகளிலும் மனித ஞானம் அடைந்துள்ளது திட்டவட்டமான விஞ்ஞான விவரங்களை ஆதாரமாகக் கொண்டது. "எப்போது ஒருவன் மனிதகுலம் உருவாக்கிய எல்லா செல்வத்தைப் பற்றியும் ஞானத்தால் தனது ஞாபகசக்தியை வளமூட்டிக் கொள்கிறானோ அப்பொழுதுதான் அவன் கம்யூனிஸ்டாக முடியும்" என்ற லெனினின் புகழ்பெற்ற வார்த்தைகள் அனைவருக்கும் தெரிந்ததே.

உழைப்பாளர்கள் நடைமுறையில் சோசலிசக் கட்டுமானத்தைத் துவக்கிய சூழ்நிலையில் சித்தாந்தப் பயிற்சிப் பணியின் புதிய உள்ளடக்கத்தை லெனின் காண்பித்தார். கம்யூனிசத்திற்கு "சாதாரண எழுத்தறிவு போதாது." "கம்யூனிசத்தைக் கற்க வேண்டும், கம்யூனிச சமுதாயத்தை உருவாக்க" கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று லெனின் வலியுறுத்தினார். கம்யூனிசத்திற்கான அன்றாட நடைமுறைப் போராமின்றி, இதை உருவாக்குவதில் நிலையாக தனிப்பட்ட முறையில் பங்கு கொள்ளாமல் இதை அடைய முடியாது. "வேலை இல்லாமல், போராட்டமில்லாமல் கம்யூனிசத்தைப் பற்றிய புத்தக அறிவு என்பது... ஒன்றுமே இல்லாததாகும்" என்கிறார் லெனின்.

தொழிலாளி வர்க்கம் அரசியல் அதிகாரத்தை வென்று பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் நிலைநாட்டப்பட்டபின் தொண்டர்களைப் பற்றியப் பிரச்சனை குறிப்பான கடுமையுடன் முன்னின்றுள்ளது. போல்ஷிவிக்குகள் கட்சியை நர்வகிக்க கற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது, அதாவது "புதிய அமைப்பை வழிகாட்டி ஒழுங்குபடுத்த, முதலாளிகள் இன்றி, முதலாளிகளுக்கு எதிரான பொது வாழ்வின் கட்டுமானத்தில் அனைத்து உழைப்பாளர்கள், சுரண்டப்படுபர்களின் தலைவராக, வழிகாட்டியாக, ஆசிரியராக இருக்க வேண்டும்."

இந்த நேரத்தில் (1917ஆம் ஆண்டு நவம்பர் முதல் 1923 மார்ச் வரை) லெனின், கட்சி மற்றும் அரசு தலைமைப் பதவிகள், சோசலிசக் கட்டுமானப் பணியின் விவகாரத்தில் தொண்டர்களின் பணிகளைப் பற்றிய பிரச்சனைகள் குறித்து எழுதிய திட்டமான செயல்திட்டத்தைத் திட்டினார்; தொண்டர்கள் வாக்களித்தல், அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தல், தக்க இடத்தில் வைத்தல் ஆகியவற்றைப் பற்றியக் கோட்பாடுகளையும் கோட்டிட்டுக் காண்பித்திருந்தார்.

பொறுப்பான கட்சி, அரசுப் பதவிகளுக்கு ஆட்களை முன்மொழியும்போது அவர்களின் அரசியல் மற்றும் ஆட்சிகிரிய குணநலன்களை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்றார் லெனினின். எந்த ஒரு தலைமைப் பொறுப்பில் உள்ள விசேஷ ஞானம், அனுபவம், திறமைகள் உடையவராகவும் இருக்க வேண்டும் என்பது இதன் பொருள். "...எப்பப்பட்ட நேர்மையும் எப்பப்பட்ட கட்சிச் செல்வாக்கும், முக்கியமானதாகிய செய்யும் காரியத்தின் உள்ள அறிவை மாற்றாது" என்று சுட்டிக் காட்டினார் லெனின்.

முக்கிய தலைமைப் பொறுப்பில் உள்ளவர்களின் தேர்தல், அவர்களின் மாற்றம், அறிக்கை சமர்ப்பித்தல் மற்றும் அவர்களின் நடவடிக்கைகளை மக்கள் கண்காணித்தல் போன்றவற்றுக்கு அவர் மிகுந்த முக்கியத்துவம் தந்தார்.

தலைவனின் நடவடிக்கைகளைக் கீழிருந்து மக்கள் பரவமாகக் கண்காணிப்பதில் அதிகாரவர்க்க மனப்பாங்கை வர்க்க மனப்போக்கிற்கான எதிரான போராட்டத்திற்கு அவர் பெரும் கவனம் செலுத்தினார். ஜனநாயக அமைப்புகளால் கைகளில் குவித்துறைக்கொள்ளும் நாட்டம், பதவி வேட்கை, அதிகாரம் செலுத்துதல், கர்வம், மக்களிடமிருந்து தள்ளியிருந்தல் போன்ற அதிகாரவர்க்க மனப்போக்கின் ஒரு பிரதிபலிப்பையும் லெனின் மிகப்பெரும் தீது எனக் கருதினார்: இவைகளுக்கு எதிராக கம்யூனிசக் கட்சியின் இடையறாது போராட வேண்டுமென்றார். தலைவர்கள் தங்களின் கொள்கைகளை விளக்கியும் தங்களது நடவடிக்கைகளைப் பற்றிய அறிக்கையை சமர்ப்பித்துத் தொடர்ந்து மக்களுடன் உரையாற்ற வேண்டும். லெனின். அவர்கள் மக்களின் மனப்போக்கை அறிந்திருக்க வேண்டும்; பொது நலன்களை உத்தேசித்து அதன் மேல் தாக்கம் செலுத்தும் திறமையுடையவர்களாய் இருக்க வேண்டும்.

முன்னணித் தொண்டர்கள் மார்க்சியத்திலிருந்து பிறழ்வதைச் சகித்துக் கொள்ளாமை, உயர்ந்த கோட்பாட்டு நெறி, புதியதை உணரும் தன்மை, விமர்சனத்திற்கும் சுயவிமர்சனத்திற்கும் தக்க கவனம் செலுத்துதல் போன்ற குணங்களை உடையவர்களாய் இருக்க வேண்டும்.

சோசலிசக் கட்டுமானத்தில் கட்சிக்குள் தலைமைப் பாத்திரத்தை மறுக்கும் கட்சி விரோதிகளின் முயற்ிகளையும் கட்சித் தலைமையை கலாச்சார, கல்வி துறைகளோடு மட்டுப்படுத்த செய்யப்பட்ட முயற்ிகளையும் தோலுரித்துக் காட்டியதில்தான் லெனினின் மாபெரும் தகுதி அடங்கியுள்ளது. உழைப்பாளர்களின் அரசு மற்றும் சமூக ஸ்தாபனங்களை, உதாரணமாக தொழிற்சங்கங்களை, கட்சிக்கு மேலாக வைக்க விரும்பிய திருத்தவாதிகளின் முயற்சிகளை அவர் மறுத்தார். கட்சிக்கும் தொழிற்சங்கங்கள், கூட்டுறவுடைகள், இளங் கம்யூனிச சங்கம் போன்ற உழைப்பாளர்களின் வெகுஜன சமூக ஸ்தாபனங்களுக்கும் இடையேயுள்ள பரஸ்பர உறவுக்கான விஞ்ஞான அடிப்படையை லெனின் வகுத்தார். வெகுஜன ஸ்தாபனங்களின் மேல் உள்ள கட்சியின் சித்தாந்த மற்றும் ஸ்தாபனச் செல்வாக்கின் தளர்ச்சி அவற்றின் தலைமையும் ஐக்கியத்தையும் எதிர்காலச் சாத்தியக்கூறுகளை இல்லாதவாறு செய்துவிடும்; இது அவற்றின் ஸ்தாபனக் கலைப்பிற்கு மட்டுமே கொண்டுவிட்டுவிடும் என்று லெனின் சுட்டிக் காட்டினார்.

சோசலிசக் கட்டுமானம், அரசிலும் சமுதாயத்திலும் கட்சியின் தலைமைப் பாத்திரம் அப்படியே இருந்தால் மட்டும் போதாது, இன்னமும் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டுமெனக் கோருகிறார் என்றார் லெனின். இது இல்லாமல், புரட்சியில் வெற்றிவாகை சூடிய தொழிலாளி வர்க்கத்தால் தன் முன் நிற்கக் கூடிய வர்க்கப் போராட்டத்தின், ஆக்கப் பணியின் எந்த ஒரு புதிய பிரச்சனையையும் வெற்றிகரமாகத் தீர்க்க முடியாது.

அனைத்து கம்யூனிஸ்டுகளையும் பாட்டாளி வர்க்க சர்வதேசத்துவத்திற்கு விசுவாசமான மனப்போக்கில் கல்விபுகட்டுவதற்கு லெனினின் குறிப்பான முக்கியத்துவம் அளித்தார். "மூலதனம் ஒரு சர்வதேச சக்தி. இதை வெல்வதற்குச் சகோதரத்துவமும் அவசியம். நாம் சர்வதேசவாதிகள்" என்று லெனின் எழுதினார்.

தனது நாட்டில் புரட்சி இயக்கத்தின், புரட்சிப் போராட்ட நாடுகளிலும் புரட்சிப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு என்பதைத்தான் சர்வதேசவாதம் நடைமுறை ரீதியாகக் குறிக்கிறது என்று லெனின் போதித்தார். இதில் எல்லாவிதமான சந்தர்ப்பவாதப் போக்குகளுக்கும் எதிரான போராட்டத்திற்கு அவர் முதன்மையான முக்கியத்துவம் அளித்தார். இந்நூலில் இடம்பெற்றுள்ள சர்வதேசவாதம், உலகக் கோட்பாடுகள் மிக நம்பிக்கையான அளவுகோளாகும்; இதன் உதவியால் ஒவ்வொரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் தனது அரசியல் கொள்கையை சரிபார்த்துக் கொள்ளலாம்; வலதுசாரிகளுக்கும் "இடதுசாரி" துர்ச்சாகசக்காரர்களுக்கும் பதிலடி தரலாம்.

தொழிலாளர் இயக்கத்தின் தனிப்பட்ட பிரிவுகளில் தோன்றக் கூடிய கருத்து மாறுபாடுகளையும் தவறுகளையும் சமாளிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும், இயக்க ஒருமைப்பாட்டின் நலன்களுக்காக அவற்றை சர்வதேச அளவில் கவனமாக விவாதித்து கருத்துப் பரிமாறிக் கொள்வதன் அவசியத்தையும் லெனின் வலியுறுத்தினார். அதே நேரத்தில் அவர், புரட்சிகர மார்க்சியத்தின் மாபெரும் இலட்சியங்களிலிருந்து விலகுபவர்களுடனும் அதை இழிவுபடுத்துபவர்களுடனும் சமரசம் செய்து கொள்வதை சகித்துக்கொள்ளாத நிலையில் கட்சித் தொண்டர்களைப் பயிற்றுவித்தார். ஒற்றுமை என்பது ஒரு மாபெரும் செயலாகும்; ஆனால் "மார்க்சியவாதிகளின் ஒற்றுமைதான் வேண்டுமே தவிர, மார்க்சிய எதிரிகளு-றை அதை இழிவுபடுத்தும் கடுமையான ஒற்றுமை தேவையில்லை" என்று லெனின் போதித்தார்.

லெனினிய தத்துவத்தையும் சர்வதேச புரட்சி இயக்கத்தையும் ஒருமைப்பாட்டைப் பிளவுபடுத்துபவர்களுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் உள்ள உற்சாகமும் எந்த ஒரு உண்மையான மார்க்சிய-லெனினியவாதியும் தக்க உதாரணமாகும்.

இந்நூல் பரவலான வாசகர்களுக்கானது. கட்சியை உருவாக்கி அதன் உறுப்பினரின் ஒற்றுதிரட்டி உழைப்பாளர்களின் மேல் உள்ள செல்வாக்கை உறுதிப்படுத்தும் முகமாக லெனினின் ஆற்றிய மாபெரும் பணி இந்நூலில் பிரதிபலிக்கிறது. லெனினியப் படைப்புகள், புரட்சிகர மார்க்சியத்தின் சரித்திரத்தினது தத்துவத்தினும் ஆர்வமுள்ள அனைவருக்கும் பெரும் கல்வி புகட்டும், போதிக்கும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக விளங்குவதோடுன்றி, எல்லா மார்க்சிய-லெனினியவாதிகளுக்கும், அவர்களின் பணிகேற்ற வழிகாட்டியாகவும் விளங்குகின்றன.

ஆ. பிரோஷ்னிக்கல்.

முன்னுரையின் முக்கியக் கருத்துகள்:

1. கட்சியின் பங்கு: கம்யூனிஸ்டு கட்சி தொழிலாளி வர்க்கத்தின் அரசியல் தலைவராகவும் அமைப்பாளராகவும் செயல்படுகிறது. அது அறிவியல் சோசலிசத்தின் அடிப்படையில் செயல்திட்டம் வகுத்து, வெகுஜன இயக்கத்தை இணைக்கிறது.

2. புரட்சி தானாக நடக்காது: கடந்தகால சமூகப் புரட்சிகளைப் போல் கம்யூனிசப் புரட்சி தானாக நிகழாது. அது வரலாற்று விதிகளைப் புரிந்து திட்டமிட்டு நடத்தப்பட வேண்டும். அதனால் தொண்டர்களைப் பயிற்றுவிப்பது மிக முக்கியம்.

3. முழுநேரப் புரட்சியாளர்கள்: லெனின் ஆரம்பத்திலிருந்தே முழுநேரப் புரட்சியாளர்களையும் அமைப்பாளர்களையும் உருவாக்குவதை முதன்மையாக வைத்தார். தொழிலாளி வர்க்கத்திலிருந்தே தகுதியானவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்றார்.

4. பொருளாதாரவாதத்திற்கு எதிர்ப்பு: கட்சி தொழிலாளர்களின் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்காகப் போராட வேண்டும். ஆனால் அதன் முக்கியப் பணி அரசியல் புரட்சிப் போராட்டம்தான். அதை மட்டுப்படுத்தக் கூடாது என்று லெனின் வாதிட்டார்.

5. தொண்டர்களின் பண்புகள்: கட்டுக்கோப்பு, ஒழுக்கம், தன்னலமின்மை, சுயவிமர்சனம், விமர்சனத்தை ஏற்கும் மனப்பாங்கு ஆகியவை தேவை. பதவி ஆசை, கர்வம், அதிகாரவர்க்க மனப்போக்கு ஆகியவற்றை எதிர்க்க வேண்டும்.

6. ஜனநாயக மையத்துவம்: கட்சித் தலைவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும், மக்களிடம் கணக்குக் காட்ட வேண்டும். விவாதத்திற்குப் பிறகு எடுக்கப்பட்ட முடிவுகளை அனைவரும் ஒருமித்து நிறைவேற்ற வேண்டும்.

7. ஆட்சி அதிகாரத்திற்குப் பின்: அரசை நிர்வகிக்கவும் சோசலிசக் கட்டுமானத்தை நடத்தவும் தொண்டர்களுக்குப் புதிய பயிற்சி தேவை. "எழுத்தறிவு மட்டும் போதாது, கம்யூனிசத்தைக் கற்று அதை உருவாக்கவும் கற்க வேண்டும்" என்று லெனின் வலியுறுத்தினார்.

8. வெகுஜன அமைப்புகளுடனான உறவு: தொழிற்சங்கங்கள், இளைஞர் அமைப்புகள் போன்ற வெகுஜன அமைப்புகளின் மீது கட்சியின் சித்தாந்தச் செல்வாக்கு பலவீனமானால் அந்த அமைப்புகள் சிதைந்துவிடும்.

9. சர்வதேசியம்: தொழிலாளர் ஒற்றுமையும் சர்வதேசப் பார்வையும் அவசியம். சந்தர்ப்பவாதத்திற்கும் வலது, இடது தீவிரவாதத்திற்கும் எதிராக நிற்க வேண்டும்.
   

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• 
  
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

பின்னை மார்க்சியம் மற்றும் சமகாலத் தாக்கங்கள்"-04

மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் "பின்னை மார்க்சியம் மற்றும் சமகாலத் தாக்கங்கள்" — ஒரு விரிவான விவாதப்பகுதியே இவை. இன்று முதல் அத்தியாயம் கூறும் கூற்றிலிருந்தே ஒவ்வொன்றாக ஆராய்வோம். அதற்கு மார்க்ஸ்,எங்கெல்ஸ் மற்றும் லெனின் நூல்களை சற்று திருப்பிப் பார்க்க வேண்டியிருக்கும் விருப்பம் உள்ளோர் அவசியம் மார்க்சிய ஆசான்களின் நூல்களையும் அவர்களின் தத்துவ ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் இங்கே விவாதிப்போம். இவை முழுமையல்ல அடுத்த பகுியிலும் இதே அத்தியாயம் மீதான விமர்சனம் தொடரும்...

மார்க்சியம் என்பது வெறும் கல்விசார் தத்துவமோ அல்லது எளிமையான பொருளாதாரக் கோட்பாடோ அல்ல; அது வர்க்கப் போராட்டத்தின் அனுபவங்களிலிருந்தும், முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் உள்ளார்ந்த முரண்பாடுகளிலிருந்தும் உருவான பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகர உலகப் பார்வையாகும். கார்ல் மார்க்ஸ் மற்றும் ஃபிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் (Historical Materialism) மனித சமூக வரலாற்றை வர்க்க முரண்பாடுகளின் அடிப்படையில் விளக்குகிறது.

மார்க்சியத்தை காலத்திற்கேற்ப வளர்த்துக்கொள்வதும், புதிய சமூக நிகழ்வுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்வதும் அவசியம்தான். ஆனால், அந்த மறுவாசிப்பு என்பது மார்க்சியத்தின் அடிப்படை விதிகளான வர்க்கப் போராட்டம், வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் (Proletarian Dictatorship) ஆகிய கோட்பாடுகளைத் தகர்ப்பதாக இருக்கக் கூடாது. பின்னை மார்க்சியம் எழுப்பிய பண்பாட்டு மற்றும் கருத்தியல் கேள்விகள் கவனிக்கத்தக்கவை என்றாலும், மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் அவை பாட்டாளி வர்க்கத்தின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்குப் பதிலாக முதலாளித்துவ அமைப்புக்குள்ளேயே சமரசம் செய்து கொள்ளும் கோட்பாட்டு விலகல்களாகவே காணப்படுகின்றன. ஆகையால் அதனை அதன் தத்துவ விவாதங்கள் எதனை நோக்கியதாக உள்ளது என்பதனை ஆராய்வதே எமக்கான பணி.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னரும், முதலாளித்துவத்தின் புதிய வடிவங்கள் மற்றும் மேற்கத்திய அறிவுஜீவிச் சூழலில் உருவான "பின்னை மார்க்சியம்" (Post-Marxism) போன்ற கோட்பாட்டுப் போக்குகள் மார்க்சியத்தை மறுவாசிப்பு செய்வதாகக் கூறிக்கொண்டு பல திருத்தல்வாத மற்றும் சந்தர்ப்பவாதக் கருத்துகளை முன்வைத்துள்ளன அதனையையே இந்த நூல் ஆசிரியர் நம் முன் வைக்கிறார். இவை உண்மையில் என்ன சொல்கிறது மற்றும் இவை மார்க்சியம்தானா? என்பதனை ஆராய்வோம்.

இந்தப்பகுதியானது,  இந்த நூலின் குறிப்பிட்ட பகுதியில் உள்ள எழுத்துகளின்அடிப்படையாகக் கொண்டு, மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் பின்னை மார்க்சியத்தின் தோற்றம், புதிய சமூக இயக்கங்கள், அமைப்பியல் சவால்கள் மற்றும் அதன் வரலாற்று வரம்புகளை விமர்சன ரீதியாக ஆராய்ந்துள்ளோம். உங்களின் மேலான விவாதத்தை முன்னெடுக்க அழைக்கிறோம். 

 பின்னைய மார்க்சியம் மற்றும் கிராம்சிய சித்தாந்தங்கள் 

இவை இரண்டாம் அத்தியாயம் பக்கம் 38 லிருந்துபெரிய அளவில் நூலாசிரியர் விவாதிதுள்ளார். இங்கே அதனை ஒரு அறிமுகதோடே பேசிவிட்டு செல்வோம், இதனை பின்னர் விரிவாக விவாதிக்க உள்ளோம். 

அன்டோனியோ கிராம்சியின் "ஆதிக்கக் கோட்பாடு" (Hegemony) மற்றும் "கலாச்சார ரீதியிலான போராட்டம்" போன்ற கருத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, உற்பத்திச் சாதனங்கள் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டத்தை மையமாகக் கொள்ளாமல் கலாச்சாரப் போராட்டத்துக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பதுதான் இவரது கொள்கையாகும் கிராம்சியின் கருத்துக்கள் முதலாளித்துவத்தின் பண்பாட்டு ஆதிக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளப் பயன்பட்டாலும், அதை மார்க்சியத்தின் முதன்மை இயக்க ஆற்றலான "பொருளாதார உற்பத்தி உறவுகள்" மற்றும் "வர்க்கப் போராட்டம்" ஆகியவற்றிற்கு மாற்றாக நிறுத்துவது தவறான போக்காகும். 

மார்க்சியம் என்பது வெறும் கல்விசார் தத்துவமோ அல்லது எளிமையான பொருளாதாரக் கோட்பாடோ அல்ல; அது வர்க்கப் போராட்டத்தின் அனுபவங்களிலிருந்தும், முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் உள்ளார்ந்த முரண்பாடுகளிலிருந்தும் உருவான பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகர உலகப் பார்வையாகும். கார்ல் மார்க்ஸ் மற்றும் ஃபிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் (Historical Materialism) மற்றும் இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் ஆகியவை மனித சமூக வரலாற்றை வர்க்க முரண்பாடுகளின் அடிப்படையில் விளக்குகின்றன.

சோவியத் யூனியன் மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஏற்பட்ட  சோசலிச வீழ்ச்சி, அரசியல் திணறல்கள், அதிகார மையப்படுத்தல் மற்றும் ஜனநாயகத்தை மீட்டெடுபதன் பெயரில் அடிப்படையில் சோசலிசக் கோட்பாட்டின் மீது சில கேள்விகளை எழுப்பின. இவை ஏகாதிபத்திய உத்தியே!  இதனைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட நவதாராளவாதம் (Neoliberalism), சந்தைமயமாக்கல் மற்றும் தனியார்மயமாக்கல் மூலம் முதலாளித்துவத்தைத் தற்காலிகமாக நிலைநிறுத்திக் கொண்டது. தொழிற்துறை வேலைகள் குறைந்து, சேவைத் துறைகள் விரிவடைந்ததால் "வர்க்கம் மறைந்துவிட்டது" என்ற வாதம் முன்வைக்கப்பட்டது. சோசலிசதை தாக்கடத்தை மூடிமறைக்க பல்வேறு மார்க்சியம் அல்லாத குப்பைகளை மார்க்சியம் என்ற பெயரில் கடைப்பரப்பியுள்ளது.  ஆனால், மார்க்சிய-லெனினியத்தின்படி, முதலாளித்துவம் உள்ளவரை வர்க்கங்களும் அதன் முரண்பாடுகளும் புதிய வடிவங்களில் தொடரவே செய்யும்.

இனி பக்கம் 11 லிருந்து விமர்சனம் தொடரும்

மார்க்சியமும் புரட்சிகர நடைமுறையும் (Praxis)

மார்க்சியத்தின் அடிப்படை நோக்கம் உலகைப் பற்றிச் சிந்திப்பது மட்டுமல்ல, அதனை மாற்றுவதாகும். மார்க்ஸ் தனது "ஃபாயர்பாக் பற்றிய ஆய்வுரைகள்" நூலில் குறிப்பிட்டது போல், சிந்தனையும் செயற்பாடும் ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை; சமூக யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்வதும், அதை மாற்றுவதற்கான புரட்சிகரச் செயற்பாட்டில் (Praxis) ஈடுபடுவதும் பிரிக்க முடியாதவை ஆகும்.

மார்க்சிய-லெனினியத்தின்படி, வர்க்கப் போராட்டம் மற்றும் அரசியல் பொருளாதாரம் ஆகியவை சமூக மாற்றத்தின் மைய அச்சாகும். மாறாக, பின்னை மார்க்சியப் போக்குகள் இந்த நடைமுறைச் செயற்பாட்டிலிருந்து விலகி, மார்க்சியத்தை வெறும் "கருத்தியல் விவாதமாகவும்", கல்வித்துறை சார்ந்த பட்டிமன்றப் பொருளாகவும் சுருக்க முனைகின்றன.

பொருளாதார அடித்தளமும் மேற்கட்டுமானமும்: இயந்திரத்தனமான விளக்கங்களும் திருத்தல்வாதமும்

வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின்படி, சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளமே அரசியல், சட்டம், பண்பாடு மற்றும் கருத்தியல் போன்ற மேற்கட்டுமானங்களை நிர்ணயிக்கிறது. இருப்பினும், இருபதாம் நூற்றாண்டில் உருவான சில மரபுவழி மார்க்சிய விளக்கங்கள் இதனை மிக எளிய, இயந்திரத்தனமான வடிவமாக மாற்றின. அதாவது, பொருளாதார மாற்றங்கள் மட்டுமே தாமாகவே புரட்சியை ஏற்படுத்திவிடும் என்ற தவறான பார்வை நிலவியது.

இந்த இயந்திரத்தனமான விளக்கங்களின் பலவீனங்களைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி, பின்னை மார்க்சியத் சிந்தனையாளர்கள் (எ.கா: எர்னஸ்டோ லக்லாவ், சாந்தால் மூஃபே போன்றோர்) பொருளாதார அடித்தளத்தின் முதன்மையை முற்றிலுமாக மறுதலித்தனர். வர்க்கப் போராட்டத்திற்குப் பதிலாக 'கதையாடல்' (Discourse), 'இனம்', 'பாலினம்', 'மொழி' போன்ற பண்பாட்டுத் தளங்களுக்கு முதலிடம் அளித்து, வர்க்கப் பார்வையைப் பலவீனப்படுத்தினர். மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில், பண்பாடும் கருத்தியலும் முக்கியம் என்றாலும், அவை பொருளாதார உறவுகளிலிருந்தும் வர்க்க முரண்பாடுகளிலிருந்தும் தனித்து இயங்குபவை அல்ல.

முடிவாக, மார்க்சியத்தை காலத்திற்கேற்ப பகுப்பாய்வு செய்வதும், புதிய சமூக நிகழ்வுகளைப் புரிந்துகொள்வதும் அவசியம்தான். ஆனால், அந்த மறுவாசிப்பு என்பது மார்க்சியத்தின் அடிப்படை விதிகளான வர்க்கப் போராட்டம், வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகர முன்னணிப் பங்கு ஆகியவற்றைத் தகர்ப்பதாக இருக்கக் கூடாது. பின்னை மார்க்சியம் எழுப்பிய பண்பாட்டு மற்றும் கருத்தியல் கேள்விகள் கவனிக்கத்தக்கவை என்றாலும், மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் அவை பாட்டாளி வர்க்கத்தின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்குப் பதிலாக முதலாளித்துவ அமைப்புக்குள்ளேயே சமரசம் செய்துகொள்ளும் கோட்பாட்டு விலகல்களாகவே காணப்படுகின்றன.

*********************************************************************

இனி இந்தப்பகுதியில் பேசப்பட்டுள்ளவற்றை சுருக்கிக் காண்போம்

சுருக்கம்

பின்னை மார்க்சியம் (Post-Marxism) என்பது 1970களுக்குப் பிறகு மேற்கத்திய அறிவுலகில் உருவான ஒரு சிந்தனைப் போக்கு. வர்க்கப் போராட்டத்தை வரலாற்றின் மைய இயக்கமாகக் கொள்ளும் மார்க்சியக் கோட்பாட்டை அது மறுவாசிப்புக்கு உட்படுத்துகிறது. பொருளாதார அடித்தளம் அடுத்தது மேற்கட்டுமானம் என்ற பகுப்பைபாய்வை விட்டு விட்டு, பண்பாடு, மொழி, அடையாளம், ஆசை ஆகியவற்றின் தன்னியல்பான பங்கை வலியுறுத்துகிறது. இந்தப் இப்போக்கின் முக்கியக் கருத்துக்களை அறிமுகப்படுத்தி, அவற்றை மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் விமர்சிக்கிறது. அதே நேரத்தில், பின்னை மார்க்சியம் எழுப்பிய  கேள்விகள் என்ன அவை பயன் உள்ளவையா என்றும் பரிசீலிக்கிறது.

---

1. அறிமுகம்

மார்க்சியத்தின் மறுவாசிப்பு ஒரே நாளில் நிகழ்ந்த நிகழ்வு அல்ல. 1917 ரஷ்யப் புரட்சிக்குப் பிறகு, குறிப்பாக 1920களிலும் 1930களிலும் ஐரோப்பாவில் பாசிசத்தின் எழுச்சி, சோவியத் ஒன்றியத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றம் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை நிராகரிடது அதிகார வர்க்கததை நிலை நிறுத்தி முதலாளித்துவத்திற்கு வழிகோலிய போக்கு, மேற்கத்தியத் தொழிலாளர் இயக்கங்களின் பின்னடைவு ஆகியவை மார்க்சியர்களுக்குக் கடுமையான கேள்விகளை முன்வைத்தன. அதனை ஆய்வு செய்ய மார்க்சிய லெனினியத் தத்துவங்கள் மட்டுமே பயனளிக்கும். அதற்கான பணியை 1960 களில் ரசிய சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளுக்கிடேயே நடந்த விவாத டதொகுப்பு நம் முன் உள்ளன. அதனை எதனையும் ஏற்றுக் கொள்ளத இந்த நூலாசிரியர். அன்று ஏகாதிபத்தியம் உருவாக்கிய சர்க்குகளை (கருடத்துகளை) இங்கே விமர்சனமாக வைக்கிறது. ஆம்    அந்தப் பின்னணியில்தான் லூக்காச், கிராம்சி, ஃப்ராங்க்ஃபெர்ட் பள்ளி போன்றவை "மேற்கத்திய மார்க்சியம்" (Western Marxism) என்ற போக்கை உருவாக்கின அதனைாதான் இந்த நூலாசிரியர் முன் வைக்கிறார்.

இந்தச் சிந்தனை வழியே வந்தவர்கள்தான் இன்று "பின்னை மார்க்சியர்கள்" என அழைக்கப்படுபவர்களில் பலர். இவர்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் மிகப் பெரியவையாக பேசப்படுகின்றன. இந்த வேறுபாடுகளையும் ஒற்றுமைகளையும் புரிந்துகொள்ள நமக்கு மார்க்சிய லெனினிய வழிகாட்டுதல் இருந்தால் போதும். இவை என்ன சொல்கிறு இவை யாருக்கானவை என்னை புரிந்துக் கொள்வது எளிது.

2. பின்னை மார்க்சியத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி

பின்னை மார்க்சியத்தின் எழுச்சிக்குப் பல வரலாற்றுக் காரணிகள் உள்ளன:

• 1968 மே நிகழ்வுகள்: பிரான்சில் மாணவர் எழுச்சியும் தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தமும் நடந்தபோது, பல அறிவுஜீவிகள் தொழிற்சங்கக் கட்சி அரசியலிலிருந்து விலகி, பண்பாட்டு விடுதலைக்கான இயக்கங்களை நோக்கி நகர்ந்தனர்.
• 1970களின் பொருளாதார நெருக்கடி: ஃபோர்டிசப் (Fordism) உற்பத்தி முறையின் நெருக்கடி, நெகிழ்வு (flexible) உற்பத்தி முறைக்கு வழிவகுத்தது. ஹார்வி இதை "நெகிழ்வு திரளல்" (flexible accumulation) எனப் பகுத்தாய்ந்தார்.
• 1989–1991 சோவியத் சிதைவு: இது "வரலாற்றின் முடிவு" என்ற கொண்டாட்டத்துக்கும், மார்க்சியம் தோற்றுவிட்டது என்ற வாதத்துக்கும் காரணமானது.

இந்தச் சூழலில், மார்க்சியத்தை மறுகட்டமைக்கிறோம் பல திசைகளில் சென்றனர்: ஒன்று, மார்க்சியத்தைக் கைவிட்டு பின்நவீனத்துவத்துடன் இணைவது; மற்றொன்று, சோவியத் சோசலிச வீழ்ச்சியை விமர்சிக்கிறேன் என்று வர்க்கம் மட்டுமே போதாது என்று கூறி ஏகாதிபத்திய கருதுகளை முன்வைத்டது சமூகதில் உள்ள பல்வேறு ஒடுக்குமுறை வடிவங்களை இணைக்க முயல்கிறேன் என்று மார்க்சிய அடிப்படைகளை மறுத்து பாட்டாளி வர்க்க கட்சி பாட்ாளி வர்க்க புரட்சிக்கான கோட்பாடுகளை மறுத்து தனிதனியான போராட்டங்ளுக்கு பின்னால் அணி சேர்க்க வைக்கும் பின்னை மார்க்சியம் போன்றவை என்னவென்று நூலாசிரியரின் குறிப்புகளிலிருந்தே காண்போம்.

---

3. நூலாசிரியர் முன் வைக்கும் முக்கியச் சிந்தனையாளர்களும் அவர்களின் கருத்துக்களும்

3.1 கிராம்சி, ஃப்ராங்க்ஃபெர்ட் பள்ளி: மரபின் தொடக்கம்

அன்டோனியோ கிராம்சி (Antonio Gramsci) தமது சிறைக் குறிப்பேடுகளில் (Prison Notebooks) "மேலாண்மை" (hegemony) என்ற கருத்தை விரிவாக்கினார். அரசு என்பது வன்முறையால் மட்டுமல்ல, பண்பாட்டு ஒப்புதல் மூலமும் ஆட்சி செய்கிறது என்பது அவரது வாதம். இது மார்க்சியத்துக்கு உண்மையான பங்களிப்பு. ஆனால், கிராம்சி வர்க்கக் கூட்டணியை மையமாக வைத்தே மேலாண்மையைப் புரிந்துகொண்டார். அவருக்கு எதிர்ப்பு என்பது வர்க்க அணிசேர்க்கையின் வழியாகவே நிகழ வேண்டும்.

ஃப்ராங்க்ஃபெர்ட் பள்ளி (அடோர்னோ, ஹார்க்ஹைமர், மார்குஸே, ஹேபர்மாஸ்) "பண்பாட்டுத் தொழில்" (culture industry) பற்றிய விமர்சனத்தை முன்வைத்தது. முதலாளித்துவம் நுகர்வுப் பண்பாட்டின் மூலம் மக்களின் விமர்சன உணர்வை மழுங்கடிக்கிறது என்பது அவர்களின் வாதம். இது பயனுள்ள அவதானிப்பு. ஆனால் பண்பாட்டை முழுமையாக ஒடுக்கும் கருவியாகக் காண்பது, மக்களை செயலற்ற பொருட்களாகக் கருதும் போக்குக்கு இட்டுச் செல்கிறது என்பது மார்க்சிய லெனினிய விமர்சனமாகும்.

3.2 சார்த்தர்: இருத்தலியமும் மார்க்சியமும்

ஜான் பால் சார்த்தர் (Jean-Paul Sartre) விமர்சனப் பகுத்தறிவின் ஆய்வு (Critique of Dialectical Reason, 1960) நூலில் மனிதனின் தனிப்பட்ட தேர்வை வரலாற்றின் மைய இயக்கமாக வைக்க முயன்றார். அவருக்கு வரலாற்று இயக்கம் தனிமனிதச் செயல்களின் கூட்டுத்தொகை. இது மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்திலிருந்து விலகுகி நிற்கிறது. பொருளாதார உறவுகள் மனித உணர்வைத் தீர்மானிக்கின்றன என்ற மார்க்சியக் கருத்தை, உணர்வு தனக்கான வழியைத் தானே உருவாக்குகிறது என்ற இருத்தலியல் கருத்தாக மாற்றியது.

விமர்சனம்: இந்த அணுகுமுறை புரட்சிகர அமைப்பின் தேவையை மறைக்கிறது. தனிமனிதத் தேர்வுகள் முக்கியமானவை என்றாலும், அவை சமூக உற்பத்தி உறவுகளுக்குள்ளேயே நிகழ்கின்றன. லெனின் என்ன செய்ய வேண்டும்? (1902) நூலில் வலியுறுத்தியது போல, தன்னியல்பான எழுச்சி மட்டும் நிலையான அரசியல் மாற்றத்தை உருவாக்காது; அதற்கு ஒழுங்கமைந்த புரட்சிகரக் கட்சி அவசியம்.

3.3 லியோத்தார், போத்திரியா: பின்நவீனத்துவத்தின் பங்கு

ஜான்-ஃப்ராங்சுவா லியோத்தார் (Jean-François Lyotard) பின்நவீன நிலை (The Postmodern Condition, 1979) நூலில் "பெருங்கதையாடல்களின்" (grand narratives) மீது அவநம்பிக்கை தெரிவித்தார். மார்க்சியம், அறிவொளிக் காலத்தின் முன்னேற்றக் கதை ஆகியவை "பெருங்கதையாடல்கள்" எனப்பட்டன. அவற்றை நிராகரித்து, பல சிறு உள்ளூர் கதையாடல்களை முன்வைத்தார்.

ஜான் போத்திரியா (Jean Baudrillard) "சிமுலாக்ரா" (simulacra) என்ற கருத்தை முன்வைத்தார். நகல்களே மூலத்தை விட உண்மையானவையாகிவிட்ட நிலையில், உற்பத்தி மற்றும் வர்க்க உறவுகள் பின்தங்கிவிட்டன என்பது அவரது வாதம்.

விமர்சனம்: இவ்விருவரின் கருத்துக்கள் ஒரு அடிப்படை அறிவியல் பிழையைக் கொண்டுள்ளன. பெருங்கதையாடல்களை நிராகரிப்பது, உலகம் பொருளாகவே இருக்கிறது என்ற உண்மையை மறுப்பதாகிறது. லெனின் பொருள்முதல்வமும் அனுபவ விமர்சனவாதமும் (Materialism and Empirio-criticism, 1909) நூலில், உணர்வின் அப்பால் உள்ள புறநிலை யதார்த்தத்தை மறுக்கும் அறிவியல் அணுகுமுறைகளுக்கு எதிராக வாதிட்டார். அதே எதிர்ப்பு, பேரளவிலான பொருளாதார அமைப்பை "சிறு கதைகளாக" நொறுக்கும் பின்நவீனத்துவத்துக்கும் பொருந்தும். ஏ. கால்லினிக்கோஸ் (Alex Callinicos) பின்நவீனத்துவத்துக்கு எதிராக (Against Postmodernism, 1989) நூலில் இந்த நிலைப்பாட்டை விரிவாக விமர்சித்துள்ளார். இவர்கள் இவர்களன் கருத்துகளை மறுப்பார் இறுதியில் மார்க்சிய அடிப்படைகளையே மறுப்பார்கள். இவைதான் இவர்களுக்கு இடையே உள்ள ஒற்றுமை எனலாம்.

3.4 லக்லாவ்–மூஃபே: பன்முக அரசியலும் வர்க்கத்தின் வீழ்ச்சியும்

எர்னெஸ்டோ லக்லாவ் (Ernesto Laclau) மற்றும் ஷாந்தால் மூஃபே (Chantal Mouffe) மேலாண்மையும் சோசலிசத்துக்கான உத்தியும் (Hegemony and Socialist Strategy, 1985) நூலை இப்போக்கின் அடிப்படை ஆவணமாகக் கருதலாம். வர்க்கம் என்பது ஒரு "தனித்துவமான" வரலாற்று முகவர் அல்ல என்றும், பல்வேறு "ஜனநாயகக் கோரிக்கைகள்" ஒரு "சமமான சங்கிலி" (equivalential chain) மூலம் இணைக்கப்படலாம் என்றும் அவர்கள் வாதிட்டனர். இது "பல்வேறு போராட்டங்களின் கூட்டணி" என்ற பெயரில் முன்வைக்கப்பட்டது.

விமர்சனம்: இந்த அணுகுமுறையின் சிக்கல் என்னவென்றால், உற்பத்தி உறவுகளில் வேரூன்றிய வர்க்கப் பிரிவினையை அது மறைக்கிறது. சுரண்டல் ஒரு ஜனநாயகக் கோரிக்கை மட்டுமல்ல; அது உபரி மதிப்பின் பிரித்தெடுப்பு. பல்வேறு ஒடுக்குமுறைகள் உண்மையானவை என்றாலும், அவற்றின் அடிப்படைக் காரணங்களை வர்க்க உறவுகளிலிருந்து பிரிக்க முடியாது. மார்க்ஸ் மூலதனம் நூலில் (1867) காட்டியதுபோல, முதலாளித்துவ உறவுகள் தொழிலாளர் சுரண்டலின் அடிப்படையில் இயங்குகின்றன என்றார் ஆனால் இவர்கள் அதனை ஏற்காமல் மக்களை அடையாளங்ளுக்கு பின் நிறுத்தியுள்ளனர்.

3.5 ஜிஜெக்: கருத்தியலும் உண்மையும்

ஸ்லாவோய் ஜிஜெக் (Slavoj Žižek) லக்கானிய உளப்பகுப்பாய்வையும் ஹெகலிய இயங்கியலையும் இணைத்து, கருத்தியல் குறித்த புதிய விளக்கத்தை முன்வைக்கிறார். மக்கள் கருத்தியலை நம்பாவிட்டாலும் அதன்படி நடக்கிறார்கள் என்ற கருத்து அவரது முக்கிய பங்களிப்பு.

விமர்சனம்: ஜிஜெக்கின் ஆய்வில் நுட்பம் உண்டு. ஆனால் அவர் பெரும்பாலும் கருத்தியல் அமைப்பின் உளவியலை விளக்குவதோடு நின்றுவிடுகிறார். அந்த அமைப்பின் பொருளாதார அடித்தளத்தை மாற்றுவதற்கான நடைமுறைத் திட்டத்தை அவர் தெளிவாக முன்வைக்கவில்லை. லெனின் ஏகாதிபத்தியம்: முதலாளித்துவத்தின் உயர்நிலை (1916) நூலில் காட்டியதுபோல், கோட்பாட்டு விளக்கம் நடைமுறையுடன் இணைய வேண்டும் என்றார் ஆனால் எந்த தெளிவும் இல்லாத ஒருவரை இந்த நூலாசியர் ஏன் உயர்திப்பிடிக்கிறார், அவர்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும் .

3.6 நெக்ரி: பேரரசும் பெருந்திரளும்

அன்டோனியோ நெக்ரி (Antonio Negri) மைக்கேல் ஹார்ட்டுடன் இணைந்து எழுதிய பேரரசு (Empire, 2000) மற்றும் பெருந்திரள் (Multitude, 2004) நூல்களில், உலகமயமாக்கல் ஒரு புதிய "பேரரசை" உருவாக்கியுள்ளது என்றும், அதற்கு எதிரான விடுதலை சக்தியாக "பெருந்திரள்" (multitude) இருக்கிறது என்றும் வாதிட்டார். தொழிலாளர் வர்க்கத்துக்குப் பதிலாக பல்வேறு உழைப்பு வடிவங்களைக் கொண்ட பரந்த திரள் இயக்கங்களைக் கொண்டாடுகிறார்.

விமர்சனம்: நெக்ரியின் கருத்து உலகமயமாக்கலின் புதிய அம்சங்களை அடையாளம் காட்டுகிறது. ஆனால் அவரது "பெருந்திரள்" என்ற கருத்து உற்பத்தியில் அதன் நிலையை வரையறுக்கத் தவறுகிறது. வர்க்கம் என்பது உற்பத்தி சாதனங்களுடனான உறவால் வரையறுக்கப்படுகிறது. அந்த வரையறையை மறைத்தால், யார் சுரண்டுபவர், யார் சுரண்டப்படுபவர் என்ற கேள்வியே மழுங்கிவிடுகிறது. இன்று இந்தியாவில் நடக்கும் பல போராட்டங்கள் எவ்வித திசை வழியும் இன்றி இப்படிதான் வீணட்டிக்கப்படுகின்றது எனலாம். CJP யின் போராட்டம் என்ன சமூக மாற்றதிற்காா? இங்குள்ள பல்வேறு போராட்டங்கள் அடையாளப் போராட்டங்களாய் மாறி போய் உள்ளமை, வர்க்கத்தை மறுத்து நடக்கும் போராட்ட என்னவாய் உள்ளு நீங்களே ஆராயுங்கள்!   

3.7 ஜோடி டீன்: கம்யூனிச அரசியலின் மறுவரையறை

ஜோடி டீன் (Jodi Dean) கம்யூனிஸ்ட் அடிவானம் (The Communist Horizon, 2012) போன்ற நூல்களில், இணையமும் தொடர்பு முதலாளித்துவமும் (communicative capitalism) மக்களின் அரசியல் நடவடிக்கையை பயனற்ற "கருத்துப் பரிமாற்றமாக" மாற்றிவிட்டன என வாதிடுகிறார். அரசியல் கூட்டமைப்பின் தேவையை அவர் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார்.

விமர்சனம்: டீனின் பகுப்பாய்வு பல இடங்களில் லெனினிய வழியுடன் ஒத்துப்போகிறதாக இராலும்; கட்சி மற்றும் அமைப்பின் அவசியத்தை அவர் ஏற்கிறார். இது கவனிக்கத்தக்க ஒரு திருப்பம். ஆனால் அவர் இந்த அமைப்பை உற்பத்தி உறவுகளின் வரலாற்று நிலையுடன் இணைக்கவில்லை எனும் பொழுது இவை பலவீனமானவையே.

3.8 எடியன் பாலிபர்: குடியுரிமை, இனம், வர்க்கம்

எடியன் பாலிபர் (Étienne Balibar) இம்மானுவல் வாலர்ஸ்டைனுடன் இணைந்து எழுதிய இனம், தேசம், வர்க்கம் (Race, Nation, Class, 1991) நூல், இனம் மற்றும் தேசியம் ஆகியவை வரலாற்று ரீதியாக வர்க்க உறவுகளுடன் பின்னிப் பிணைந்தவை என்பதை விளக்குகிறது. அவரது அணுகுமுறை இனவாதத்தை வெறும் உளவியல் அல்லது கலாச்சாரப் பிரச்சினையாக அல்லாமல், உற்பத்தி மற்றும் உழைப்பு ஒழுங்குடன் தொடர்புடைய வரலாற்று நிகழ்வாகப் பார்க்கிறது. இது மார்க்சியத்துடன் நெருக்கமான ஒன்றாக முன் வைக்கின்றனர். ஆனால் சோவியத் ரசியாவில் லெனின்,ஸ்டாலின் முன்னெடுப்புகளை புறம்தள்ளி புதிய வகையில் இவை ஜோடிக்கும் பொழுது இவை பாட்டாளி வர்க்க விடுலைக்கா என்ற கேள்வி எழுகிறது! 

விமர்சனம்: பாலிபரின் பங்களிப்பு மதிப்புமிக்கது. ஆனால் அவர் வரலாற்று ஒடுக்குமுறைகளைப் பற்றிய விளக்கத்தை விரிவாக்கும்போது, அவற்றின் பொருளாதார அடிப்படையை எவ்வளவு ஆழமாகச் சோதிக்கிறார் என்பதும் இவை மார்க்சிய லெனினிய தத்துவ அடிப்படையிலா விலகியுள்ளதா என்பதே விவாதத்துக்குரியது.

3.9 ஜேம்சன், ஹார்வி: மார்க்சியர்கள் பின்நவீனத்துவத்துடன் உரையாடியவர்கள்

ஃப்ரெட்ரிக் ஜேம்சன் (Fredric Jameson) பின்நவீனத்துவம், அல்லது தாமதமான முதலாளித்துவத்தின் பண்பாட்டுத் தர்க்கம் (Postmodernism, or, the Cultural Logic of Late Capitalism, 1991) நூலில், பின்நவீனத்துவத்தை முதலாளித்துவத்தின் ஒரு பண்பாட்டு வெளிப்பாடாக விளக்கினார். அதை முழுவதுமாக நிராகரிக்காமல், அதன் பின்னுள்ள பொருளாதார அடித்தளத்தை ஆராய்ந்தார். இது முக்கியமான வேறுபாடு.

டேவிட் ஹார்வி (David Harvey) பின்நவீனத்துவ நிலை (The Condition of Postmodernity, 1989) நூலில், நெகிழ்வு திரளல், காலம்-இடச் சுருக்கம் (time-space compression) ஆகியவற்றை விளக்கி, சமூக மாற்றங்களை மூலதனத்தின் இயக்கத்துடன் இணைத்தார். ஹார்வியின் "சீரற்ற வளர்ச்சி" (uneven geographical development) பற்றிய ஆய்வு, மார்க்சிய புவியியலின் முக்கியப் பங்களிப்பு.

விமர்சனம்: இவ்விருவரும் நிலைக்கத்தக்க மார்க்சியர்கள். ஆனால் ஜேம்சனின் "கருத்தியல் அடையாளம்" பற்றிய சில கருத்துக்கள், பண்பாட்டுக்கு அதிக சுயாட்சி அளிக்கும்போது, அடித்தளம்-மேற்கட்டுமானப் பகுப்பின் ஆற்றலை மங்கச் செய்து மார்க்சிய லெனினிய அடிப்படைகளையே இல்லாதாக்கி மார்க்சியதிலிருந்து விலகியுள்ளதை காணலாம்.

---

இதுவரை ஆராய்ந்ததன் அடிப்படையில், பின்னை மார்க்சியத்தின் மையமான சிக்கல்களைப் பின்வருமாறு தொகுக்கலாம்:

1. வர்க்கத்தின் மையத்தன்மையை மறுப்பது: முதலாளித்துவ சமூகத்தில் உபரி மதிப்பு உற்பத்தி மற்றும் அதன் பிரித்தெடுப்பு அடிப்படையானது. அதை ஒரு "கதையாடல்" என்று ஒதுக்குவது, சமூக அமைப்பின் மூலக் காரணியை மறைக்கிறது.
2. அறிவுசார் சார்புவாதம்: உண்மை பற்றிய பின்நவீனக் கருத்துகள் பெரும்பாலும் சார்புவாதத்துக்கு (relativism) இட்டுச் செல்கின்றன. அறிவியல் பூர்வமான சமூக ஆய்வுக்கும் நடைமுறைக்கும் இது பலவீனம்.
3. அரசியல் உத்தியின் குழப்பம்: லக்லாவ்–மூஃபே போன்றோர் "ஜனநாயகக் கூட்டணி" பற்றிப் பேசும்போது, அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் பிரச்சினையும் அரசுக்கு எதிரான புரட்சிகர மாற்றமும் பின்னணிக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. லெனின் அரசும் புரட்சியும் (1917) நூலில் காட்டியதுபோல், அரசு என்பது ஆளும் வர்க்கத்தின் அதிகார இயந்திரம்; அதை மாற்றாமல் சமூக விடுதலை சாத்தியமில்லை.
4. கருத்தியல் சுயாட்சி பற்றிய மிகைப்படுத்தல்: பண்பாடும் கருத்தியலும் முக்கியமானவை என்பதை மார்க்சியர்கள் ஏற்கின்றனர். ஆனால் அவற்றை உற்பத்தி உறவுகளிலிருந்து முழுமையாகப் பிரிப்பது அறிவியல் பிழை.
5. நம்பிக்கை மற்றும் ஏமாற்றம்: நெக்ரியின் "பெருந்திரள்" போன்ற கருத்துக்கள் உலகமயமாக்கலின் அடக்குமுறையை ஏற்கத் தவறி, எதிர்ப்பு சக்திகளை மிகைப்படுத்திக் காட்டுகின்றன.

---

பின்னை மார்க்சியம் முதலாளித்துவத்தின் மாறிவரும் வடிவங்களையும், அதற்கு எதிரான போராட்டங்களின் பன்முகத்தன்மையையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தை எடுத்துரைத்துள்ளது. இது பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் அது வர்க்கப் பகுப்பாய்வை கைவிடும்போது, மார்க்சியத்தின் அறிவியல் ஆற்றலையும் நடைமுறை வலிமையையும் இழக்கிறது.

மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டம் கோருவது, பல்வேறு ஒடுக்குமுறைகளை அங்கீகரித்து, அவற்றின் வேர்களை உற்பத்தி உறவுகளில் தேடும் ஒரு இயங்கியல் அணுகுமுறை. பெண் விடுதலை, சாதி ஒழிப்பு, இனவெறி எதிர்ப்பு ஆகியவை வர்க்கப் போராட்டத்தின் அங்கங்களாக இணைக்கப்பட வேண்டும்; அவற்றுக்கு மாற்றாக அல்ல. இதுவே பின்னை மார்க்சியத்தின் கேள்விகளுக்கு மார்க்சியம் அளிக்கக்கூடிய மிகவும் பொருத்தமான பதில்.

---

தொடர்ந்து விவாதிப்போம் அடுத்ப்பகுதியில்   தோழர்களே ....

.

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• இதற்கு முந்தைய விமர்சனங்களை வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
• மு ந் தை ய விவா த ங கள் இ ந் த இணைப்பில்
• இதற்கு பிந்தைய விவாதம் முதல் அத்திய்யாம் முழு விமர்சனம் சுருக்கமாக
  
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.