தத்துவத்தின் வர்க்கத் தன்மையும் இந்தியச் சமூகக்
கட்டமைப்பும்: அம்பேத்கர், பெரியார்
சிந்தனைகள் குறித்த ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய மதிப்பீடு
முன்னுரை: தத்துவமும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதமும்
தத்துவம் என்பது மனித சமுதாயத்தின் வர்க்க நலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட, நடுநிலையான ஓர் அறிவுத் தேடல் அல்ல. வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதக் (Historical Materialism) கண்ணோட்டத்தில் அணுகும்போது, மனித சமூகத்தின் வரலாறானது உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சிக்கும் உற்பத்தி உறவுகளுக்கும் இடையே நடக்கும் முரண்பாடுகளின் மோதல் வரலாறாகவே விளங்குகிறது. இயற்கையோடு போராடி மனிதன் தனக்குத் தேவையானதை விட உபரி உற்பத்தி செய்யத் தொடங்கிய கணத்திலிருந்தே, அவ்வுபரியை யார் உடைமையாக்கிக் கொள்வது என்ற போராட்டம் வெடித்தது.
பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ் தனது குடும்பம், தனியுடைமை, அரசு ஆகியவற்றின் தோற்றம் என்ற நூலில் சுட்டிக்காட்டியது போல, உபரி உற்பத்தியின் விளைவாக உருவான தனியுடைமையே வர்க்கங்களின் பிறப்புக்கு வித்திட்டது. அடிமை சமூகம், நிலப்பிரபுத்துவம், முதலாளித்துவம் என வரலாற்று வடிவங்கள் மாறினாலும் சுரண்டுபவர் - சுரண்டப்படுவோர் என்ற அடிப்படை முரண்பாடு தொடர்கிறது. பொருளாதார அடித்தளத்தின் (Base) மீது எழும் மேற்கட்டுமானமாகவே (Superstructure) சாதி, மதம், அரசு மற்றும் தத்துவக் கோட்பாடுகள் உருவெடுத்து, ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டலை நியாயப்படுத்தும் கருவிகளாகச் செயலாற்றுகின்றன.
1. வர்க்கப் பகுப்பாய்வுக்கான அடிப்படை அளவுகோல்
ஒரு தத்துவத்தை வர்க்கக் கண்ணோட்டத்தில் மதிப்பிடுவதற்கு மார்க்சியம் பின்வரும் முதன்மை அளவுகோல்களை முன்வைக்கிறது:
- தனியுடைமை மீதான பார்வை: அது தனியுடைமை அமைப்பை வேரறுத்து உற்பத்தி சாதனங்களைச் சமூக உடைமையாக்கக் கோருகிறதா அல்லது நிலவும் அமைப்புக்குள் சில சீர்திருத்தங்களை மட்டும் நாடுகிறதா?
- உற்பத்தி உறவுகள்: உற்பத்தி உறவுகளைப் புரட்சிகரமாக மாற்றி அமைப்பதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளதா அல்லது அரசு இயந்திரத்தின் எல்லைக்குள் உரிமைகளைப் பகிர்ந்தளிக்க முனைகிறதா?
- போராட்டத்தின் மைய அச்சு: சமூக மாற்றத்திற்கான இயக்குவிசையாக வர்க்கப் போராட்டத்தை முன்னிறுத்துகிறதா அல்லது வர்க்க முரண்பாட்டைத் தவிர்த்து அடையாளங்களை மட்டும் முதன்மைப்படுத்துகிறதா?
இந்த அளவுகோல்களின் அடிப்படையிலேயே இந்தியச் சூழலில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய அம்பேத்கர் மற்றும் பெரியார் ஆகியோரின் தத்துவார்த்தப் பங்களிப்புகள் மதிப்பிடப்படுகின்றன.
2. இந்திய சூழலில் சாதி, மதம் மற்றும் தத்துவம்
இந்திய சமூக அமைப்பில் சாதி என்பது மேற்கத்திய சமூகங்களிலிருந்து மாறுபட்ட ஒரு தனித்துவமான சுரண்டல் வடிவமாகும்:
- உறைந்த தொழிற்பிரிவினை: சமூகத் தொழிற்பிரிவினை (Social Division of Labour) இயல்பான இயக்கத்தில் தொடராமல், பிறப்பின் அடிப்படையில் தலைமுறை தலைமுறையாக உறைந்துபோன பரம்பரை அமைப்பாக மாற்றப்பட்டது.
- உபரி உறிஞ்சல்: நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பில் நிலவுடைமையும் உழைப்பும் சாதிய விதிகளோடு பிணைக்கப்பட்டு, கீழ்த்தட்டு உழைக்கும் மக்களின் உபரி உழைப்பை உறிஞ்சும் கருவியாக சாதி இறுகியது.
- மத தத்துவார்த்த நியாயப்பாடு: வர்ணாசிரம தர்மமும், கர்ம வினை மற்றும் மறுபிறப்புக் கோட்பாடுகளும் இந்த வர்க்கச் சுரண்டலை "தெய்வீக நியதி" என ஆளும் வர்க்கத்தின் ஆதரவோடு நிலைநிறுத்தின.
- முதலாளித்துவ இணைவு: இந்தியாவில் காலனியாதிக்கமும் முதலாளித்துவமும் நுழைந்தபோது, அவை நிலப்பிரபுத்துவ சாதிய அமைப்பை அழிக்கவில்லை; மாறாக, தொழிலாளர் சந்தையிலும் நகர்ப்புறக் கட்டமைப்பிலும் சாதியை உள்வாங்கி, சாதியும் வர்க்கமும் பின்னிப்பிணைந்த ஒரு நவீன சுரண்டல் முறையை உருவாக்கின.
இன்று இச்சுரண்டல் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர் முறை, துப்புரவு மற்றும் கழிவகற்றும் பணிகளில் தொடரும் சாதியப் பிரிவினை, மதவாத-வகுப்புவாதப் பிரிவினைகள் மற்றும் பெண்ணடிமைத்தனம்/கௌரவக் கொலைகள் ஆகிய நவகாலனிய முதலாளித்துவ வடிவங்களில் நீடிக்கிறது.
3. அம்பேத்கரின் சிந்தனைகள்: அரசியலமைப்புவாதச் சீர்திருத்தவாதம்
டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் இந்தியச் சாதிய அமைப்பின் கொடூரங்களையும், தீண்டாமையின் வன்முறையையும் சமரசமின்றி அம்பலப்படுத்திய வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தலைவர் ஆவார். எனினும், மார்க்சிய-லெனினியப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையில் அவரது தத்துவம் ஒரு முதலாளித்துவ/நடுத்தர வர்க்கச் சீர்திருத்தவாதமாகவே மதிப்பிடப்படுகிறது:
- அரசியலமைப்பு எல்லை: தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் விடியலை முதலாளித்துவ அரசு கட்டமைப்புக்குள்ளேயே சட்ட உரிமைகள் மற்றும் இட ஒதுக்கீடு மூலம் நிறுவ முயன்றார். இது தனியுடைமை அமைப்பையோ அல்லது முதலாளி-தொழிலாளி என்ற சுரண்டல் உறவையோ நேரடியாகத் தகர்க்க முனையவில்லை.
- சாதி பற்றிய அணுகுமுறை: சாதியை பொருளாதார அடித்தளத்தோடு முழுமையாக இணைத்துப் பார்க்காமல், அதனை ஒரு தனித்த "மனநிலை" (state of mind) சார்ந்த பிரச்சினையாக அணுகினார்.
- தார்மீகத் தீர்வு: அவரது இறுதிப் பாதையான பௌத்த மதமாற்றம் என்பது ஆன்மீக-தார்மீக மாற்றாக அமைந்ததேயன்றி, உற்பத்தி உறவுகளை மாற்றியமைக்கும் பொருளாதாரப் புரட்சியாக அமையவில்லை.
இதனால், இத்தீர்வு சாதிய ஒடுக்குமுறையோடு வர்க்கச் சுரண்டலையும் எதிர்கொள்ளும் அடித்தட்டு தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு முழுமையான பொருளாதார விடுதலையைத் தராமல், ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்திலிருந்து உருவான படித்த சிறு முதலாளித்துவ/நடுத்தர வர்க்கப் (petty-bourgeoisie) பிரிவினருக்கு அதிகாரப் பங்கீட்டைப் பெற்றுத்தரும் சீர்திருத்தவாதமாகச் சுருங்கிவிடுகிறது என்பது மார்க்சிய மதிப்பீடாகும்.
4. பெரியாரின் சிந்தனைகள்: பிராமணிய எதிர்ப்புச் சீர்திருத்தவாதம்
பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கம் பிராமணிய ஆதிக்கம், மத மூடநம்பிக்கைகள் மற்றும்
பெண்ணடிமைத்தனம் ஆகியவற்றுக்கு எதிராகப் பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்துச்
சமூக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது. ஆயினும், அதன் வர்க்கத்
தன்மையை ஆராய்கையில்:
- வர்க்க முரண்பாட்டை மறைத்தல்: பெரியாரின் முதன்மைப் போராட்டம் பிராமணிய ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக இருந்ததே தவிர, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கு எதிரானதாக அமையவில்லை. "பிராமணரல்லாதார்" என்ற திரள் அடையாளம், பிராமணரல்லாத நிலப்பிரபுக்கள், முதலாளிகள் மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கத்தினர் அனைவரையும் ஒரே அணியில் நிறுத்தி, அவர்களுக்குள் இருந்த வர்க்க முரண்பாடுகளை மறைத்தது.
- அரசியல் பரிணாமம்: காலப்போக்கில் திராவிட இயக்க அரசியல் என்பது வளர்ந்து வந்த பிராமணரல்லாத முதலாளித்துவ, நிலவுடைமை வர்க்கங்களின் அரசியல்-பொருளாதார அதிகாரத்திற்கான கருவியாக மாறியது.
- பகுத்தறிவின் எல்லை: தத்துவார்த்த அல்லது பண்பாட்டு அளவிலான பகுத்தறிவுவாதம் மட்டுமே தனியுடைமை முறையையோ உற்பத்திச் சாதனங்கள் மீதான சுரண்டலையோ அகற்றிவிட முடியாது.
இதனால் பெரியாரியமும் அடிப்படையில் பிராமணரல்லாத நடுத்தர மற்றும் ஆளும்
வர்க்கப் பிரிவினரின் எழுச்சிக்கு வழிகோலிய சீர்திருத்தவாதமாகவே விளங்குகிறது.
5. கலைப்புவாத ஆபத்தும் தத்துவங்களின் வர்க்க எல்லைகளும்
அம்பேத்கர், பெரியார் ஆகிய
இருவரின் சிந்தனைகளுமே சாதி என்ற மேற்கட்டுமான ஒடுக்குமுறையைக் கடுமையாக எதிர்த்த
போதிலும், அதன் மூலவேரான தனியுடைமை, மூலதனக்
குவிப்பு, உபரி மதிப்புச் சுரண்டல் ஆகியவற்றைத் தகர்க்கும்
வழிகளைக் கட்டமைக்கவில்லை. சந்தைப் பொருளாதாரத்திற்கும் முதலாளித்துவ அரசுக்கும்
உள்ளாகவே அவர்கள் சமத்துவத்தைத் தேடினர்.
இதன் காரணமாக, இச்சிந்தனைகளை
மார்க்சிய-லெனினியத்தோடு கலப்பது "கலைப்புவாதம்" (Liquidationsim)
என்ற ஆபத்திற்கு வழிவகுக்கும் என மார்க்சிய அணுகுமுறை
எச்சரிக்கிறது. அதாவது, புரட்சிகர மாற்றத்திற்கான முதன்மை
இயக்குவிசையான வர்க்கப் போராட்டக் கோட்பாட்டை நீர்த்துப்போகச் செய்து, உழைக்கும் மக்களை வெறும் சாதிய/அடையாள அரசியலுக்குள் முடக்கி, தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் புரட்சிகர உணர்வுநிலையைச் சிதைத்துவிடும் என்பதே
இதன் மீதான வாதமாகும்.
6. மார்க்சிய-லெனினிய முன்வைக்கும் முழுமையான விடுதலைப் பாதை
சுரண்டலற்ற ஒரு சமத்துவ சமூகத்தை அமைக்க மார்க்சிய-லெனினியம் கீழ்க்கண்ட
நடைமுறைப் பாதையை முன்வைக்கிறது:
- பொருளாதார அடித்தளத்தை மாற்றுதல்: உற்பத்தி சாதனங்கள் அனைத்தையும் (நிலம், ஆலைகள், மூலதனம்)
தனியார் உடைமையிலிருந்து மீட்டுச் சமூக உடைமையாக்குதல். இதன் மூலமே
சாதி-வர்க்கச் சுரண்டலின் பொருளாதார வேர் அறுக்கப்படும்.
- புரட்சிகரக் கூட்டணி: வெறும் தொழிற்சங்கவாதத்துடன் நின்றுவிடாமல், தொழிலாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகரக்
கட்சியின் தலைமையில் சாதி ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டத்தையும் வர்க்கப்
போராட்டத்தையும் இணைத்து 'தலித் - தொழிலாளர் - விவசாயி'
புரட்சிகர முன்னணியைக் கட்டியெழுப்புதல்.
- கலாச்சாரப் புரட்சி: அரசியல் மற்றும் பொருளாதார அதிகார மாற்றத்திற்குப் பின்னரும்
எஞ்சியிருக்கும் சாதிய, மத ஆதிக்க மனநிலைகளை வேரறுக்க தொடர்ச்சியான கல்வி, அறிவியல் மற்றும் மார்க்சிய பண்பாட்டுப் புரட்சியை முன்னெடுத்தல்.
மாற்றுப் பார்வைகளும் விமர்சனங்களும்
இக்கோட்பாட்டுப் புரிதலை முழுமையாக மதிப்பிட, மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வைக்கு எதிராக வைக்கப்படும் மாற்று
வாதங்களையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்:
- அம்பேத்கரியப் பார்வை: சாதி என்பது வெறும் பொருளாதார விளைவு அல்ல; அது வேரூன்றிய சமூக-மத மனநிலை. எனவே,
வர்க்க மாற்றத்தால் மட்டும் சாதி தானாக அழியாது; அதற்குத் தனித்துவமான கருத்தியல் போராட்டமும் சட்ட-அரசியலமைப்புப்
பாதுகாப்பும் இன்றியமையாதவை.
- சோசலிசப் பின்னடைவு குறித்த பார்வை: சோவியத் ஒன்றியம் மற்றும் சீனாவின் வரலாற்று
அனுபவங்கள், தொழிலாள
வர்க்க சர்வாதிகார முறை அதிகாரக் குவிப்புக்கும் ஜனநாயக உரிமை
இழப்புகளுக்கும் வழிவகுத்ததாக முன்வைக்கப்படும் விமர்சனம்.
- தாராளவாத/சீர்திருத்தவாதப் பார்வை: ஆயுதப் புரட்சி இன்றி, மக்களாட்சி அமைப்புகள், கல்வி,
இட ஒதுக்கீடு மற்றும் சட்டச் சீர்திருத்தங்கள் மூலமே
படிப்படியாக சமத்துவத்தை வென்றெடுக்க முடியும் என்ற அணுகுமுறை.
- மத சீர்திருத்தப் பார்வை: மதம் தனிமனித வாழ்விற்கும் சமூக ஒற்றுமைக்கும் அவசியமானது; மதத்திற்குள்ளேயே சீர்திருத்தங்களைச்
செய்வதன் மூலம் ஒடுக்குமுறைகளை அகற்ற முடியும் என்ற நம்பிக்கை.
வர்க்கம், சாதி, மதம் ஆகியவை தனித்தனி அமைப்புகள் அல்ல; அவை ஒரே சுரண்டல் முறையின் ஒன்றோடொன்று பிணைந்த வடிவங்களே ஆகும். வெறும் சட்டச் சீர்திருத்தங்களோ அல்லது தார்மீகப் பிரச்சாரங்களோ மட்டுமே முழுமையான விடுதலையைத் தந்துவிடாது. உற்பத்தி உறவுகளின் புரட்சிகர மாற்றமும், ஒடுக்கப்பட்ட உழைக்கும் மக்களின் வர்க்கக் கூட்டணியும், சமரசமற்ற பண்பாட்டுப் புரட்சியும் ஒன்றிணையும் போதே சாதியற்ற, வர்க்கச் சுரண்டலற்ற ஒரு சமத்துவ சமுதாயத்தைக் கட்டமைக்க முடியும். .
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
