கம்யூனிச கட்சி இயக்கங்களுக்குள் ஊடுருவி, மார்க்சியப் பாதையிலிருந்து தடம்மாறச் செய்யும் முதன்மையான மார்க்சிய விரோதப் போக்குகள்... இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
மார்க்சிய விரோதப் போக்குகள்
கம்யூனிச கட்சி இயக்கங்களுக்குள் ஊடுருவி, மார்க்சியப் பாதையிலிருந்து தடம்மாறச் செய்யும் முதன்மையான மார்க்சிய விரோதப் போக்குகள் பின்வருமாறு:
- 1. சீர்திருத்தவாதம் (Reformism): முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள்ளேயே நின்று கொண்டு சில சலுகைகளையும் சீர்திருத்தங்களையும் பெறுவதன் மூலம் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் வாழ்நிலையை முழுமையாக மாற்றிவிட முடியும் என்று நம்புவது சீர்திருத்தவாதம் ஆகும். இது கூலி அடிமைத்தனத்தை ஒழிக்காமல், சுரண்டல் அமைப்பிற்குள்ளேயே சமரசம் செய்து கொள்வதால் வர்க்க ஆதிக்கத்தையே நீடிக்கச் செய்கிறது.
- 2. நாடாளுமன்றவாதம் அல்லது தேர்தல்வாதம் (Parliamentarism / Electoralism): தேர்தல்களில் போட்டியிடுவது மற்றும் நாடாளுமன்ற-சட்டமன்ற இடங்களைக் கைப்பற்றுவது மட்டுமே கட்சியின் முதன்மைப் பணி என்று சுருக்கிக் கொள்வது இதைக் குறிக்கிறது. தேர்தல் வெற்றிக்காகக் கொள்கைகளைத் தியாகம் செய்வதும், புரட்சிகர மக்கள் போராட்டங்களைக் கைவிடுவதும் அப்பட்டமான மார்க்சிய துரோகமாகும்.
- 3. திருத்தல்வாதம் (Revisionism): மார்க்சியத்தின் புரட்சிகர சாரத்தை உறிஞ்சி எடுத்துவிட்டு, அதை ஒரு வெற்றுச் சடங்காக மாற்றுவதே திருத்தல்வாதம் ஆகும். கால மாற்றத்தைக் காரணம் காட்டி வர்க்கப் போராட்டம், பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வாதிகாரம், ஆயுதப் புரட்சி போன்ற அடிப்படைக் கொள்கைகளை "நடைமுறைக்குச் சாத்தியமற்றது" என்று கூறி கைவிடுவது இதில் அடங்கும்.
- 4. பொருளாதாரவாதம் (Economism): தொழிலாளர்களின் போராட்டங்களை வெறும் சம்பள உயர்வு, போனஸ், வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுடன் மட்டுமே சுருக்கிக் கொள்வது இதுவாகும். அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வேண்டும் என்ற 'அரசியல் வர்க்க உணர்வை' தொழிலாளர்களுக்கு ஊட்டத் தவறுவது மார்க்சிய அறிவியலுக்கு எதிரானதாகும்.
- 5. அடையாள அரசியல் மற்றும் சாதியச் சமரசங்கள் (Identity Politics): சாதி, மதம், பிராந்தியம் போன்ற அடையாளங்களை முதன்மைப்படுத்தி வர்க்க அடிப்படையிலான உழைப்பாளர் ஒற்றுமையைச் சிதைப்பது அல்லது தேர்தல் கூட்டணிக்காகச் சாதியக் கட்சிகளுடன் சமரசம் செய்துகொள்வது ஆகும். சாதியையோ அல்லது அடையாள அரசியலையோ வர்க்க அரசியலில் இருந்து பிரித்துப் பார்ப்பது தொழிலாளர் ஒற்றுமையைப் பெருமளவு பலவீனப்படுத்தும்.
- 6. அதிஇடதுசாரி சாகசவாதம் / அராஜகவாதம் (Ultra-Left Adventurism / Anarchism): ஒரு சில தனிநபர்கள் அல்லது சிறு குழுக்கள் செய்யும் ஆயுதமேந்திய சாகசங்கள் மூலமே புரட்சியைக் கொண்டு வந்துவிட முடியும் என்று நம்புவது அராஜகவாதமாகும். இது மக்கள் திரளின் விழிப்புணர்வையும் வர்க்கத் தயாரிப்பையும் கணக்கில் கொள்ளாமல், வெகுஜன மக்களைப் புரட்சியிலிருந்து தனிமைப்படுத்துகிறது.
- 7. கலைப்புவாதம் (Liquidationism): ரகசிய அல்லது ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட புரட்சிகரக் கட்சியின் தேவையை மறுத்து, கட்சிக் கட்டுப்பாடுகளைக் கலைத்துவிட்டு இயக்கத்தை வெறும் சமூகப் பிரசார அமைப்பாக மாற்ற நினைப்பதே கலைப்புவாதம் ஆகும். வலுவான வழிகாட்டக் கூடிய ஒரு முன்னணிப் படை இல்லாமல் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியைச் சாத்தியப்படுத்த முடியாது.
- 8. குறுங்குழுவாதம் (Sectarianism): உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பரந்த வெகுஜனப் போராட்டங்களிலிருந்து தன்னைத் துண்டித்துக் கொண்டு, தனக்கென ஒரு சிறு வட்டத்தை உருவாக்கி அதற்குள் மட்டுமே அரசியல் பேசுவது குறுங்குழுவாதம் எனப்படும். இவர்கள் தங்களை மட்டுமே உண்மையான புரட்சியாளர்களாகக் கருதிக்கொண்டு, சாதாரண மக்களை ஏளனமாகப் பார்ப்பார்கள். இயக்கவியலுக்குப் புறம்பாக வறட்டு வாதம் (Dogmatism) பேசுதல், வெகுஜனப் பாதையை நிராகரித்தல் மற்றும் பிற உழைக்கும் குழுக்களுடன் இணைந்து செயல்பட மறுக்கும் அரசியல் தீண்டாமை ஆகியவை இவர்களின் முக்கிய செயல்பாடுகளாகும். இது உழைக்கும் வர்க்க ஒற்றுமையைச் சிதைத்து, முதலாளித்துவ வர்க்கத்திற்கு மறைமுகமாகச் சாதகமாக முடிகிறது.
குறுங்குழுவாதம் (Sectarianism)
குறுங்குழுவாதம் (Sectarianism) என்பது அரசியல், சமூக அல்லது சித்தாந்த இயக்கங்களை உள்நோக்கிச் சிதைக்கும் ஒரு ஆபத்தான அகநிலைப் போக்காகும். குறிப்பாக மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கங்கள் மற்றும் வெகுஜனப் புரட்சிகரப் பாதையில், இந்த வறட்டுவாதப் போக்கு பெரும் தடையாக உருவெடுக்கிறது.
உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பரந்த ஒற்றுமையைக் குலைத்து, தங்களை மட்டுமே "தூய்மையானவர்கள்" என்று கருதிக்கொள்ளும் இந்த மனநிலையைப் பற்றிய ஒரு விரிவான கட்டுரை வடிவிலான விளக்கம் கீழே தரப்பட்டுள்ளது.
குறுங்குழுவாதம் (Sectarianism): கோட்பாடும் அதன் பேராபத்துகளும்
அறிமுகம்
எந்தவொரு சமூக மாற்றத்திற்கான இயக்கமும் அடித்தட்டு மக்களின் பரந்த ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான ஒற்றுமையின் மீதே கட்டமைக்கப்படுகிறது. ஆனால், சித்தாந்தத் தெளிவு என்ற பெயரில் இயக்கங்கள் தங்களை மக்கள் திரளிடமிருந்தும், பிற உழைக்கும் வர்க்கக் குழுக்களிடமிருந்தும் துண்டித்துக் கொள்ளும் போக்கே 'குறுங்குழுவாதம்' எனப்படுகிறது. இது மார்க்சிய இயக்கவியலுக்குப் புறம்பான, இயக்கங்களின் வளர்ச்சியை முடக்கும் ஒரு அகநிலை நோயாகும்.
குறுங்குழுவாதத்தின் முதன்மைப் பண்புகள்
1. வெகுஜனப் பாதையை நிராகரித்தல் (Rejection of Mass Line)
குறுங்குழுவாதத்தின் மிக முக்கிய அறிகுறி, சாதாரண உழைக்கும் மக்களிடமிருந்து தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்வதாகும். மக்களின் அன்றாடப் போராட்டங்கள், அவர்களின் தற்போதைய விழிப்புணர்வு நிலை ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொள்ளாமல், தங்களின் சொந்தக் குழுவின் கோட்பாடுகளை மட்டுமே முதன்மைப்படுத்துவார்கள். இதனால், இவர்களது அரசியல் வெறும் மூடிய அறைக்குள்ளான தத்துவ விவாதமாக மட்டுமே சுருங்கிவிடுகிறது.
2. வறட்டு வாதம் (Dogmatism)
மார்க்சியம் என்பது ஒரு வழிகாட்டி மற்றும் அறிவியல் பூர்வமான உலகப்பார்வை ஆகும். ஆனால், குறுங்குழுவாதிகள் சூழலுக்கு ஏற்ப தத்துவத்தைப் பிரயோகிக்கத் தவறி, நூல்களிலுள்ள வரிகளை அப்படியே மனப்பாடம் செய்து பேசும் வறட்டு வாதிகளாக (Dogmatists) மாறுகிறார்கள். சமூக எதார்த்தங்களை இயக்கவியல் ரீதியாகப் பகுப்பாய்வு செய்ய இவர்களின் வறட்டு கௌரவம் அனுமதிப்பதில்லை.
3. அரசியல் தீண்டாமை மற்றும் தூய்மைவாதம்
தங்களை மட்டுமே "உண்மையான புரட்சியாளர்கள்" அல்லது "அதிதூய்மையானவர்கள்" என்று இவர்கள் பிரகடனப்படுத்திக் கொள்வார்கள். தங்களைப் போன்றே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காகப் போராடும் பிற முற்போக்கு அல்லது உழைக்கும் வர்க்கக் குழுக்களுடன் இணைந்து செயல்பட மறுப்பார்கள். இந்த 'அரசியல் தீண்டாமை' ஒட்டுமொத்த வர்க்க ஒற்றுமையைப் பெருமளவு பலவீனப்படுத்துகிறது.
4. மக்களை ஏளனமாகப் பார்த்தல்
வகுப்பறைப் புரட்சியாளர்களாக வலம் வரும் இவர்கள், தத்துவார்த்த அறிவு குறைவாக இருக்கும் சாதாரண உழைக்கும் வர்க்க மக்களை ஏளனமாகப் பார்ப்பார்கள். தங்களின் உயர்மட்டக் கருத்துகளைப் புரிந்து கொள்ளாத மக்கள் "புரட்சிக்குத் தகுதியற்றவர்கள்" என்ற தவறான முடிவுக்கு இவர்கள் மிக எளிதாக வந்தடைவார்கள்.
உழைக்கும் வர்க்க இயக்கங்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்புகள்
முதலாளித்துவத்திற்குச் சாதகமாக முடிதல்: உழைக்கும் மக்கள் சாதி, மதம் எனப் பிரிந்து கிடக்கும் சூழலில், எஞ்சியிருக்கும் புரட்சிகர சக்திகளும் குறுங்குழுவாதத்தால் சிதறுவது, ஆளும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்திற்கே மறைமுகமாகச் சாதகமாக முடிகிறது.
இயக்கங்களின் தேக்கம்: புதிய ரத்தம் (இளைஞர்கள் மற்றும் அடித்தட்டு மக்கள்) இயக்கத்திற்குள் வருவதை இவர்களின் வறட்டுப் போக்கு தடுத்து நிறுத்துகிறது. இதனால் இயக்கங்கள் காலப்போக்கில் சுருங்கி, அழிந்து போகின்றன.
சமூக மாற்றத்தைத் தள்ளிப்போடுதல்: பரந்த வெகுஜனப் போராட்டங்களின் மூலமே அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முடியும் என்ற லெனினியப் பாதையை விடுத்து, சிறு வட்டத்திற்குள் முடங்குவதால் ஒடுக்கப்பட்டோரின் விடுதலை என்பது எட்டாக்கனியாகவே நீடிக்கிறது.
முடிவுரை
மார்க்சிய ஆசான் வி.ஐ.லெனின் தனது புகழ்பெற்ற "இடதுசாரி கம்யூனிசம்: ஒரு இளம்பருவக் கோளாறு" என்ற நூலில் இத்தகைய வறட்டுவாத மற்றும் குறுங்குழுவாதப் போக்குகளைக் கடுமையாக விமர்ச்சித்துள்ளார்.
உண்மையான புரட்சிகர அரசியல் என்பது உழைக்கும் மக்கள் எங்கிருக்கிறார்களோ, அங்குச் சென்று அவர்களோடு கலந்து, அவர்களின் மொழியில் பேசி, அவர்களை வர்க்க ரீதியாகத் திரட்டுவதே ஆகும். எனவே, சுயவிமர்சனம் மூலம் குறுங்குழுவாதப் போக்கைக் களைந்தெறிந்து, வெகுஜனப் பாதையை நோக்கி நகர்வதே உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உண்மையான விடுதலையைச் சாத்தியமாக்கும். .
குறுங்குழுவாதம், அகந்தை மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் ஒற்றுமையின் அவசியம்
மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் ஒரு விமர்சன ஆய்வு
மனித சமூகம் வர்க்கங்களாகப் பிரிந்த பிறகு, சமூகத்தில் உருவாகும் சிந்தனைகளும் அந்த வர்க்கங்களின் நலன்களை பிரதிபலிக்கும் வகையிலேயே வளர்ந்தன. முதலாளித்துவ சமூகம் உருவாக்கிய முக்கியமான பொய்யான கருத்துகளில் ஒன்று — “ஒருவர் செல்வந்தராக இருப்பதற்குக் காரணம் அவரது தனிப்பட்ட அறிவு, திறமை, உழைப்பு” என்ற கருத்தாகும். இதன் மறுபக்கம் என்னவெனில், ஏழை மக்களின் வறுமைக்குக் காரணம் அவர்களுடைய திறமையின்மையே என்கிறது. இந்த சிந்தனை முதலாளித்துவத்தின் அடிப்படை பிரச்சாரமாகும்.
ஆனால் மார்க்சியம் இந்தக் கருத்தை முற்றாக மறுக்கிறது. ஒரு முதலாளி செல்வந்தராக இருப்பதற்கான அடிப்படை காரணம் அவரது தனிப்பட்ட திறமை அல்ல; உழைக்கும் மக்களின் உழைப்பை சுரண்டுவதற்கான சமூக அமைப்பே அதற்குக் காரணம் என மார்க்ஸ் விளக்கினார். தொழிலாளியின் உழைப்பில் இருந்து உருவாகும் மேலதிக மதிப்பை கைப்பற்றும் அதிகாரமே முதலாளியின் செல்வத்தின் மூலாதாரமாகும். அதனால் முதலாளித்துவத்தில் செல்வம் என்பது தனிப்பட்ட அறிவின் விளைவு அல்ல; அது சமூக சுரண்டலின் விளைவாகும்.
ஆனால் இந்த முதலாளித்துவ சிந்தனை வெறும் பொருளாதாரத்தில் மட்டுமல்ல; அது மனிதர்களின் மனநிலையிலும் ஊறிப்போகிறது. அதனால் தான் சிலர் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்களுக்குள்ளும் முதலாளித்துவ தனிவுடமை மனப்பான்மையை எடுத்துக்கொண்டு வருகிறார்கள். இது தான் “குறுங்குழுவாதம்” என்ற அரசியல் நோயின் அடிப்படை.
குறுங்குழுவாதத்தின் வர்க்க அடிப்படை
குறுங்குழுவாதம் என்பது வெறும் “ஒற்றுமையின்மை” அல்ல. அது ஒரு வர்க்க சிந்தனைப் பிரச்சினை. குறிப்பாக குட்டி முதலாளித்துவ மனப்பான்மையின் வெளிப்பாடாகும். “நான் மட்டுமே சரி”, “என் கருத்தே இறுதி உண்மை”, “என்னைத் தவிர யாருக்கும் அரசியல் புரிதல் இல்லை” என்ற அகந்தை மனநிலையே இதன் அடிப்படை.
இத்தகைய ஒருவர் தன்னை ஒரு “மிகப்பெரிய அறிவாளி” எனக் கருதுகிறார். மற்ற தோழர்களை தாழ்வாகப் பார்க்கிறார். விமர்சனத்தை ஏற்க மறுக்கிறார். கேள்வி எழுப்புபவர்களை எதிரியாகக் காண்கிறார். கருத்து வேறுபாட்டை தோழமையான விவாதமாக நடத்தாமல், தனிப்பட்ட தாக்குதலாக மாற்றுகிறார். இதுவே மார்க்சிய இயக்கங்களில் பிளவுகளையும் சிதைவுகளையும் உருவாக்குகிறது.
மார்க்சியம் கற்றுக்கொடுக்கிற அடிப்படை உண்மை என்னவெனில் — எந்த மனிதனும் முழுமையான அறிவாளி அல்ல. அறிவு என்பது சமூக அனுபவங்களின் மூலம் தொடர்ந்து வளரக்கூடிய ஒன்றாகும். மக்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளாத கம்யூனிஸ்ட், உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் அல்ல. ஆனால் சிலர் சில நூல்களைப் படித்தவுடன் தாங்களே “அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள்” என்று நினைக்கிறார்கள். இது மார்க்சிய அறிவியல் அணுகுமுறை அல்ல; இது அகநிலைவாதம்.
அகநிலைவாதமும் எண்ணமுதல்வாதமும்
மாவோ கூறியபடி, எல்லா வகையான குறுங்குழுவாதத்திற்கும் அடிப்படை அகநிலைவாதமே. அதாவது “எனக்குப் பட்டதே உண்மை” என்ற சிந்தனை. புறநிலை எதார்த்தத்தை ஆய்வு செய்யாமல், தனிப்பட்ட உணர்ச்சிகளை அரசியலாக்குவது தான் அகநிலைவாதம்.
மார்க்சியம் இதற்கு முற்றிலும் எதிரானது. மார்க்சியம் என்பது அறிவியல். அது சமூகத்தை அதன் பொருளாதார அடிப்படையில் ஆய்வு செய்கிறது. மக்களின் வாழ்க்கை அனுபவங்களிலிருந்து உண்மையை கண்டறிகிறது. ஆனால் குறுங்குழுவாதிகள் தங்கள் குழுவின் குறுகிய அனுபவங்களையே உலக உண்மையாக மாற்றுகிறார்கள். இதனால் அவர்கள் மக்களிடமிருந்து தனிமைப்படுகிறார்கள்.
மக்களை இகழ்ச்சியாகப் பார்ப்பது, “மக்களுக்கு அரசியல் புரிதல் இல்லை” என்று கருதுவது, மற்ற ஜனநாயக சக்திகளை முழுமையாக நிராகரிப்பது — இவை அனைத்தும் குறுங்குழுவாதத்தின் வெளிப்பாடுகள்.
மார்க்சியம் மக்களை நேசிக்க கற்றுக்கொடுக்கிறது
ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் மக்களை நேசிக்க வேண்டும். மக்களிடம் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். மக்களிடம் இருக்கும் நல்ல அம்சங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின், ஸ்டாலின், மாவோ ஆகியோர் அனைவரும் இதையே வலியுறுத்தினர்.
Karl Marx, Friedrich Engels, Vladimir Lenin, Joseph Stalin, Mao Zedong ஆகியோர் யாரும் “மக்களைவிட்டு தனியாக இருக்கும் புரட்சிகரக் குழு” குறித்து போதிக்கவில்லை. மாறாக, மக்களோடு இணைந்து செயல்படாத புரட்சிகர இயக்கம் தோல்வியடையும் என்று அவர்கள் எச்சரித்தனர்.
மாவோவின் “Mass Line” கொள்கை என்ன சொல்கிறது?
இந்திய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கமும் பிளவுகளின் பிரச்சினையும்
இந்தியாவில் நீண்டகாலமாக கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் பல பிளவுகளால் பலவீனமடைந்துள்ளது. சித்தாந்தப் போராட்டங்கள் தோழமையான முறையில் நடைபெறாமல், குறுங்குழு மனப்பான்மையால் ஒருவரை ஒருவர் எதிரியாகக் காணும் நிலை உருவாகியுள்ளது.
இதன் விளைவு என்ன?
உழைக்கும் வர்க்கம் சிதறியுள்ளது
தொழிலாளர் இயக்கம் பலவீனமடைந்துள்ளது
மாணவர், விவசாயி, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் போராட்டங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்படவில்லை
பாசிச சக்திகள் வலுப்பெற்றுள்ளன
இந்த நிலையில் Narendra Modi தலைமையிலான Bharatiya Janata Party ஆட்சியின் கீழ் வளர்ந்து வரும் இந்துத்துவ-பாசிச அரசியலை எதிர்க்க, கம்யூனிஸ்ட் குழுக்கள் மற்றும் ஜனநாயக சக்திகள் ஒன்றுபட வேண்டியது வரலாற்று அவசியமாகியுள்ளது.
ஐக்கிய முன்னணியின் அவசியம்
இன்றைய சூழலில் பாசிச தாக்குதல்களை எதிர்க்க நடைமுறை ஒற்றுமை மிக அவசியம். அதனால் தான் பல்வேறு ஜனநாயக, இடதுசாரி, முற்போக்கு அமைப்புகள் ஒன்றிணைந்து மக்கள் முன்னணிகளை உருவாக்க முயற்சிக்கின்றன. இது வரவேற்கத்தக்க முன்னேற்றமாகும்.
ஆனால் நடைமுறை ஒற்றுமை மட்டும் போதாது. பாசிசத்தை முழுமையாக தோற்கடிக்க:
சித்தாந்தத் தெளிவு
ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட புரட்சிகரக் கட்சி
மக்களுடன் ஆழமான தொடர்பு
தொழிலாளர்-விவசாயி கூட்டணி
வர்க்க அமைப்புகள்
நீண்டகால அரசியல் வேலை
இவை அனைத்தும் அவசியம்.
ஒரு பலம்வாய்ந்த ஒன்றுபட்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இல்லாமல் பாசிசத்தை முறியடிப்பது கடினம். அதனால் குறுங்குழுவாதத்தை எதிர்த்து போராடுவது என்பது வெறும் “உள்ளக பிரச்சினை” அல்ல; அது மக்களின் விடுதலைக்கான அரசியல் அவசியமாகும்.
விமர்சனமும் சுயவிமர்சனமும்
மார்க்சிய இயக்கத்தின் உயிர் — விமர்சனமும் சுயவிமர்சனமும் ஆகும். தவறுகளை மறைப்பது அல்ல; அவற்றை வெளிக்கொண்டு வந்து திருத்திக்கொள்வதே மார்க்சிய நடைமுறை.
ஆனால் இன்று பல குழுக்களில் விமர்சனத்தை எதிரியாகப் பார்க்கும் போக்கு உள்ளது. இது ஆபத்தானது. கேள்வி கேட்பவர்களை அவதூறுபடுத்துவது, ஒதுக்குவது, அமைப்பிலிருந்து துரத்துவது போன்ற பண்புகள் வளரும்போது அந்த அமைப்பு மார்க்சிய இயக்கமாக இருக்க முடியாது.
மாறாக, தோழமையான விவாதங்கள், சித்தாந்தப் போராட்டங்கள், கூட்டுப்பணிகள் ஆகியவற்றின் மூலம் கருத்து வேறுபாடுகளை கையாளும் பண்பே வளர வேண்டும்.
இன்று தேவையானது என்ன?
இன்றைய இந்திய சூழலில் தேவையானவை:
குறுங்குழுவாதத்திற்கு எதிரான சித்தாந்தப் போராட்டம்
மக்களோடு இணையும் அரசியல் நடைமுறை
கம்யூனிஸ்ட் குழுக்களுக்கிடையிலான தோழமையான விவாதங்கள்
ஜனநாயக சக்திகளோடு நடைமுறை ஒற்றுமை
மார்க்சிய கல்வியை விரிவுபடுத்துதல்
அறிவுஜீவிகள், மாணவர்கள், தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் ஆகியோரிடையே அரசியல் விழிப்புணர்வை வளர்த்தல்
பாசிச எதிர்ப்பு ஐக்கிய முன்னணியை வலுப்படுத்துதல்
முடிவுரை
குறுங்குழுவாதம் என்பது வெறும் தனிநபர் குறைபாடு அல்ல; அது முதலாளித்துவ தனிவுடமை சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகும். இந்த மனப்பான்மை கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்களை பலவீனப்படுத்துகிறது. மக்களிடமிருந்து பிரிக்கிறது. ஒற்றுமையை சிதைக்கிறது. பாசிச சக்திகளுக்கு உதவுகிறது.
எனவே உண்மையான மார்க்சிய-லெனினிய அரசியலை கட்டியெழுப்ப வேண்டுமானால், குறுங்குழுவாதத்தையும் அகநிலைவாதத்தையும் எதிர்த்து போராட வேண்டும். மக்களோடு இணையும் பண்பை வளர்க்க வேண்டும். தோழமையான சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் மூலம் ஒன்றுபட்ட புரட்சிகர இயக்கத்தை உருவாக்க வேண்டும்.
இன்றைய வரலாற்று தருணம், கம்யூனிஸ்டுகள் தங்களுக்குள்ளான பிளவுகளை கடந்து, உழைக்கும் மக்களின் எதிர்காலத்திற்காக ஒன்றுபட வேண்டிய கட்டாயத்தை முன்வைக்கிறது. அந்த பாதையில் முன்னேறுவதற்கான முக்கியமான அரசியல் ஆயுதம் — திறந்த விவாதமும், மார்க்சிய கல்வியும், மக்களோடு இணைந்த நடைமுறையுமே ஆகும்.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
