மூலதனத்தின் பிறப்பு-மார்க்ஸ்- நூல் தொடர் வாசிப்பு-PDF மற்றும் ஒலி வடிவில்

தோழர்களே, இன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு சனிக்கிழமை இரவும் வாசிக்க உள்ளோம் இந்த நூலை இந்த நூலை பிடிஎப்பில் பெற இந்த இணைபில் உள்ள இணைப்பை அழுத்தி பெற்றுக் கொள்ளுங்கள் மேலும் சனிக்கிழமை இரவு 8 மணிக்கு கிளப் அவுஸில் வாசிப்பு விவாதம் நடக்கும்.

இந்த நூலினை பிடிஎப் வடிவில் பதிவிறக்கம் செய்ய இந்த இணைப்பை அழுத்துங்கள் தோழர்களே 

புராதனத் திரட்சியின் இரகசியம் (The Secret of Primitive Accumulation)

மூலதன உருவாக்கத்தில் உபரி மதிப்பும், உபரி மதிப்பை உருவாக்க முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையும் தேவைப்படுகின்றன. இந்த வட்ட வடிவச் சுழற்சியிலிருந்து வெளியேற முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கு முந்தைய தொடக்க நிலையாக "புராதனத் திரட்சி" (Primitive Accumulation) அவசியமாகிறது.

புராதனத் திரட்சியின் முக்கிய அம்சங்கள் மற்றும் அதன் இரகசியம்:

• உற்பத்திச் சாதனங்களிலிருந்து பிரித்தல்: புராதனத் திரட்சி என்பது நேரடி உற்பத்தியாளர்களை (தொழிலாளர்களை / விவசாயிகளை) அவர்களின் உற்பத்திச் சாதனங்களிலிருந்து (நிலம், கருவிகள் போன்றவை) முற்றிலும் பிரித்து வைக்கும் வரலாற்று மாற்றப்போக்காகும்.
• சந்தையின் இரு துருவங்கள்: இந்த மாற்றப்போக்கின் மூலம் சந்தையில் இரண்டு தரப்பினர் உருவாகின்றனர் — ஒருபுறம் பணமும் உற்பத்திச் சாதனங்களும் கொண்ட முதலாளிகள்; மறுபுறம் சொந்தமாக உற்பத்திச் சாதனங்கள் ஏதுமின்றி, தமது உழைப்புச் சக்தியை மட்டுமே விற்கக்கூடிய "சுதந்திரமான" கூலித் தொழிலாளர்கள்.
• பொருளாதார 'ஆதிப்பாவம்': முதலாளித்துவ ஆதரவாளர்கள் இதை மத ரீதியிலான 'ஆதிப்பாவம்' (Original Sin) கதை போலச் சித்தரித்து, சுறுசுறுப்பான சிலர் செல்வம் திரட்டியதாகவும் சோம்பேறிகள் ஏழைகளானதாகவும் பிரசாரம் செய்தனர். ஆனால், உண்மையான வரலாற்றில் வன்முறை, ஆக்கிரமிப்பு, கொள்ளை மற்றும் நிலப்பறிப்பே மாபெரும் பங்கு வகித்தன.

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

---

வரலாற்றுப் பின்னணி (Historical Background)

முதலாளித்துவ சகாப்தம் 16ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து துவங்குகிறது. நிலப்பிரபுத்துவ சமூக அமைப்பின் பொருளாதாரக் கட்டுமானம் சிதைந்தபோதே முதலாளித்துவ அமைப்பின் கூறுகள் உருவாயின.

இதன் முக்கியமான வரலாற்றுப் படிநிலைகள்:

1. விவசாயிகளின் நிலவுடைமை பறிமுதல்: 15ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 16ஆம் நூற்றாண்டிலும் நிலப்பிரபுத்துவப் பரிவாரப் படைகள் கலைக்கப்பட்டன. அதே சமயம் நிலப்பிரபுக்கள் விவசாயிகளை நிலங்களிலிருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றி, பொது நிலங்களை அபகரித்துக் கொண்டு அவர்களைப் பாட்டாளிகளாக உழைப்புச் சந்தையில் தள்ளினர்.
2. மேய்ச்சல் நிலங்களாக மாற்றம்: கம்பளி வர்த்தகத்தின் துரித வளர்ச்சியால், சாகுபடி நிலங்கள் ஆட்டு மேய்ச்சல் நிலங்களாக மாற்றப்பட்டன. இதைக் கண்டு தாமஸ் மோர், "முன்பு சாதுவாக இருந்த ஆடுகள் இப்போது மனிதர்களையே தின்று விழுங்குவனவாக மாறின" எனக் குறிப்பிட்டார்.
3. திருச்சபைச் சொத்துக்கள் சூறையாடப்படுதல்: 16ஆம் நூற்றாண்டின் மதச் சீர்திருத்தக் காலத்தில் (Reformation), கத்தோலிக்கத் திருச்சபை மற்றும் மடங்களின் பரந்த நிலங்கள் பறிக்கப்பட்டுச் சொற்ப விலைக்கு விற்கப்பட்டன; இதனால் அவற்றில் வாழ்ந்த மக்கள் ஒட்டாண்டிகளாக்கப்பட்டு பாட்டாளிகளாயினர்.
4. அரசு நிலங்கள் அபகரிக்கப்படுதல்: அரசு நிலங்கள் பிரம்மாண்டமான அளவில் களவாடப்பட்டும், சும்மா அள்ளித் தரப்பட்டும் புதிய நிலவுடைமை உயர்குடியினரும் நிதிப் பிரபுக்களும் உருவாக்கப்பட வழிவகுத்தது.

இவ்வாறாக, உழைக்கும் மக்களை அவர்களது வாழ்வாதாரங்களிலிருந்து பிரித்து கூலித் தொழிலாளர்களாக மாற்றிய இந்த வரலாறு "குருதியும் தீயும் கொண்ட எழுத்துக்களால் எழுதப்பட்ட வரலாறாகும்".

---

மூலதனச் சேர்க்கைக்கு அடிப்படையாக அமைந்த விவசாயிகளின் நிலவுடைமை பறிமுதல் வரலாற்றுப் போக்கில் பல்வேறு கட்டங்களாக பலப்பிரயோகம் மற்றும் வன்முறை மூலம் நடத்தப்பட்டது:

1. நிலப்பிரபுத்துவப் பரிவாரங்கள் கலைப்பும் முதல் கட்ட வெளியேற்றமும் (15ஆம் - 16ஆம் நூற்றாண்டு):

   • 15ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 16ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் நிலப்பிரபுத்துவப் பரிவாரப் படைகள் கலைக்கப்பட்டன.
   • நிலப்பிரபுக்கள் நிலப்பிரபுத்துவ உரிமை பெற்றிருந்த விவசாயிகளை நிலங்களிலிருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றி, நிலங்களை ஆக்கிரமித்தனர்.
   • கம்பளித் தொழிலின் விரைவான வளர்ச்சியாலும் கம்பளி விலை உயர்ந்ததாலும், சாகுபடி நிலங்கள் ஆட்டு மேய்ச்சல் நிலங்களாக மாற்றப்பட்டன; விவசாயிகளின் வீடுகளும் குடிசைகளும் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன.

2. திருச்சபை மற்றும் மடங்களின் சொத்துக்கள் சூறையாடப்படுதல் (16ஆம் நூற்றாண்டு):

   • 16ஆம் நூற்றாண்டின் மதச் சீர்திருத்தக் காலத்தில், நாட்டின் பெருமளவு நிலப்பரப்பைக் கொண்டிருந்த கத்தோலிக்கத் திருச்சபை மற்றும் மடங்களின் பரந்த நிலங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன.
   • இந்நிலங்கள் மன்னரின் ஆதரவாளர்களுக்கும் குடிமக்களுக்கும் சொற்ப விலைக்கு விற்கப்பட்டன அல்லது அள்ளித் தரப்பட்டன.
   • அங்கு பரம்பரையாகச் சாகுபடி செய்துவந்த குத்தகை விவசாயிகள் மொத்தமாக வெளியேற்றப்பட்டு, நிலங்கள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டன.

3. அரசு நிலங்களைக் களவாடுதல் (17ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி):

   • 1688 புகழார்ந்த புரட்சிக்குப் (Glorious Revolution) பின், அரசு நிலங்கள் பிரம்மாண்டமான அளவில் மோசடியாகவும் சட்ட விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டும் களவாடப்பட்டு, தனியார் பண்ணைகளுடன் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டன.
   • இது புதிய நிலவுடைமை உயர்குடியினரும் நிதிப் பிரபுக்களும் உருவாக வழிவகுத்தது.

4. பொது நிலங்களை வேலியிட்டு அபகரித்தல் (Common Lands):

   • விவசாயிகள் தமது கால்நடைகளை மேய்க்கவும் விறகு சேகரிக்கவும் பயன்படுத்திவந்த பொது நிலங்கள் (Common Lands) பறிக்கப்பட்டன.
   • இதனால் நாட்டில் சுபிட்சமாக வாழ்ந்துவந்த சுதந்திரமான விவசாய உரிமையாளர் வர்க்கம் (Yeomanry) முற்றிலுமாக மறைந்து போனது.

இதன் வரலாற்று விளைவு: இத்தகைய நிலப்பறிப்புகளின் மூலம் விவசாயிகள் தமது நிலம், உற்பத்திச் சாதனங்கள் மற்றும் பாரம்பரிய வாழ்வாதாரங்களிலிருந்து முற்றிலும் பிரிக்கப்பட்டனர். அவர்கள் வேறு வழியின்றி உழைப்புச் சந்தையில் தமது உழைப்புச் சக்தியை மட்டுமே விற்கக்கூடிய "சுதந்திரமான கூலித் தொழிலாளர்களாகவும்" பாட்டாளிகளாகவும் மாறினர்.

---

நிலங்களில் இருந்தும் வாழ்வாதாரங்களில் இருந்தும் பலாத்காரமாக வெளியேற்றப்பட்டு உடைமைகளை இழந்த விவசாயிகள், உடனடியாக முதலாளித்துவ அமைப்பின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் தங்களை மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. இதனால் பெருந்திரளான மக்கள் வீடற்றவர்களாகவும், நாடோடிகளாகவும் (Vagabonds), பிச்சைக்காரர்களாகவும் மாற நேரிட்டது.

இவ்வாறு உடைமை பறிமுதலானோருக்கு எதிராக 15ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி தொட்டு நிலவிய கொடூரமான சட்டங்களின் முக்கிய அம்சங்கள்:

1. ஒட்டாண்டிகளாக்கப்பட்டோருக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறைகள்:

   • நிலத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டு வாழ்வாதாரமின்றிச் சுற்றிய மக்கள் மீது வன்முறையான தண்டனைச் சட்டங்கள் பிரயோகிக்கப்பட்டு, அவர்கள் கூலி உழைப்பிற்குள் கட்டாயப்படுத்தித் தள்ளப்பட்டனர்.
   • உடைமை பறிக்கப்பட்ட உழைக்கும் மக்களின் இந்த வரலாறு மனித குலப் பதிவேடுகளில் குருதியும் தீயும் கொண்ட எழுத்துக்களால் எழுதப்பட்டது.

2. எலிசபெத்தின் ஏழ்மைச் சட்டங்களும் சிறை அமைப்புகளும்:

   • நிலப்பறிப்பினால் நாட்டில் ஓட்டாண்டித்தனம் பெருக்கெடுத்ததால், எலிசபெத் ராணியின் ஆட்சியின் 43-ஆவது ஆண்டில் ஏழ்மை உதவி வரி மற்றும் ஏழைகளுக்கான சட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.
   • ஏழைகளையும் வேலை செய்யாதவர்களையும் சிறை போன்ற மையங்களில் (workhouses) அடைத்து, அவர்களைக் குறைந்த தொகைக் ஒப்பந்ததாரர்களிடம் (contractors) ஒப்படைத்து வேலை வாங்கும் கொடூரமான முறைகள் அமைக்கப்பட்டன.
   • இத்தகைய சிறை மையங்களுக்குள் அடைக்கப்படுவதையும் வேலை செய்வதையும் மறுக்கும் ஏழைகளுக்கு எவ்வித நிவாரணமும் அளிக்கப்படாது என்று பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது.

3. நாடாளுமன்றச் சட்டங்கள் மூலம் கூலிகளைக் குறைத்தல்:

   • தொழிலாளர்கள் தங்களுக்குச் சாதகமாகக் கூலிகளைக் கோருவதைத் தடுப்பதற்காக, நாடாளுமன்றச் சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டு கூலிகள் பலவந்தமாகக் குறைக்கப்பட்டன.
   • 'குடியிருப்புச் சட்டங்கள்' (Laws of Settlement) மூலம் விவசாயத் தொழிலாளர்கள் ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதிக்குச் சுதந்திரமாகச் சென்று பணிபுரிவது தடுக்கப்பட்டு, அவர்கள் எஸ்டேட் உரிமையாளர்களின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கும்படி பிணைக்கப்பட்டனர்.

இத்தகைய கொடூரமான சட்டங்கள் மற்றும் வன்முறை நடவடிக்கைகளின் மூலமே, சுதந்திரமாக வாழ முயன்ற மனிதர்கள் முதலாளித்துவ உழைப்புச் சந்தைக்குத் தேவையான கூலித் தொழிலாளர்களாக அடிபணிய வைக்கப்பட்டனர்.

---

நாடாளுமன்றச் சட்டங்கள் மற்றும் அரசு விதிகளின் மூலம் கூலிகள் பலவந்தமாகக் குறைக்கப்பட்டதன் முக்கிய அம்சங்கள்:

1. வலுவந்தக் கூலிக் குறைப்புச் சட்டங்கள்: நிலப்பறிப்பினால் உடைமைகளை இழந்த பாட்டாளிகள் தங்களுக்குச் சாதகமாகக் கூலிகளைக் கோருவதைத் தடுப்பதற்காக, நாடாளுமன்றச் சட்டங்கள் மூலம் கூலிகள் பலவந்தமாகக் குறைக்கப்பட்டன.

2. குடியிருப்புச் சட்டங்கள் (Laws of Settlement): நிலவுடைமையாளர்கள் நாடாளுமன்றத்தின் வாயிலாக 'குடியிருப்புச் சட்டங்களை' நிறைவேற்றினர். இச்சட்டங்கள் விவசாயத் தொழிலாளர்கள் ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதிக்குச் சுதந்திரமாகச் சென்று அதிக கூலிக்கு பணிபுரிவதைத் தடுத்து, அவர்களை குறிப்பிட்ட நிலவுடைமையாளர்களின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கும்படிப் பிணைத்தன.

3. ஏழ்மைச் சட்டங்களும் சிறை முறையும் (Poor Laws & Workhouse System): எலிசபெத் ராணியின் ஆட்சியின் 43-ஆவது ஆண்டில் ஏழ்மை உதவி வரி மற்றும் ஏழைகளுக்கான சட்டங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாகப் புகுத்தப்பட்டன. இச்சட்டங்களின் கீழ், ஏழைகளும் ஒட்டாண்டிகளும் சிறை போன்ற மையங்களில் (workhouses) அடைக்கப்பட்டு, குறைந்த தொகைக் ஒப்பந்ததாரர்களிடம் (contractors) வேலைக்காக ஒப்படைக்கப்பட்டனர்.

4. தொழிலாளர்களின் சுதந்திரத்தைத் தடுத்தல்: தொழிலாளர்களுக்குக் குடிசைகளுடன் சேர்த்துச் சில ஏக்கர் நிலம் ஒதுக்கப்படும் பழைய முறைகள் நாடாளுமன்ற மற்றும் உள்ளூர் விதிகளால் தடுக்கப்பட்டன; ஏனெனில் நிலம் இருப்பது தொழிலாளர்களை அளவுக்கு மீறி சுதந்திரமானவர்களாக மாற்றிவிடும் என்று நிலவுடைமையாளர்கள் கருதினர்.

இவ்வாறாக, சட்டபூர்வமான ஒடுக்குமுறைகள் மூலம் தொழிலாளர்களின் பேரம்பேசும் சக்தி அழிக்கப்பட்டு, கூலிகள் அடிமட்ட நிலைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டன.

---

தொழில்துறை முதலாளியின் பிறப்பு (Genesis of the Industrial Capitalist)

தொழில்துறை முதலாளிகளின் எழுச்சியும் சமூக அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய வரலாறும் இருமுனைப் போராட்டங்களின் வழியாகவே நடைபெற்றது:

1. நிலப்பிரபுத்துவம் மற்றும் கில்டுகளுக்கு எதிரான போராட்டம்:

   • தொழில்துறை முதலாளிகள் சமுதாய அதிகாரத்தை வென்றெடுப்பதற்கு, நிலப்பிரபுக்களின் ஆதிக்கத்தையும் அவர்களின் படுகேவலமான தனியுரிமைகளையும் எதிர்த்துப் போராட வேண்டியிருந்தது.
   • அதே நேரத்தில், கைவினைஞர்களின் கில்டு அமைப்புகள் (Guilds) உற்பத்தியின் சுதந்திரமான வளர்ச்சிக்கும், மனிதனை மனிதன் விருப்பம்போல் சுரண்டுவதற்கும் விதித்திருந்த தளைகளை எதிர்த்தும் போராடி வெற்றிகொண்டனர்.

2. அதிகாரத்தையும் கைவினைத் தொழில்களையும் கைப்பற்றுதல்:

   • புதிய தொழில்துறை முதலாளிகள் கில்டு தலைவர்களிடமிருந்து கைவினைத் தொழில்களைத் தம் வசப்படுத்தியதோடு, செல்வ ஆதாரங்களைக் கொண்டிருந்த நிலப்பிரபுக்களையும் அதிகாரத்திலிருந்து அகற்றி அவர்களின் இடத்தைப் பிடித்தனர்.
   • பழைய கத்தி வீச்சு வீரர்களான நிலப்பிரபுக்களின் இடத்தை, இந்தத் 'தொழில்துறை வீரர்கள்' தமக்குச் சாதகமான வரலாற்றுச் சூழல்களைப் பயன்படுத்திப் பிடித்துக்கொண்டனர்.

3. தொழிலாளர் சக்தியைச் சுரண்டும் சுதந்திரம்:

   • நிலங்களிலிருந்து விரட்டப்பட்டு வாழ்வாதாரங்களை இழந்த மக்கள், கில்டுகளின் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் விடுவிக்கப்பட்டனர்.
   • இது வெளிப்பார்வைக்கு விடுதலையாகக் காட்சி அளித்தாலும், உழைக்கும் மக்களுக்குச் சொந்தமாக உற்பத்திச் சாதனங்கள் எதுவுமில்லாததால், அவர்கள் தம்மைத் தாமே தொழில்துறை முதலாளிகளிடம் கூலித் தொழிலாளர்களாக விற்றுக் கொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.

4. புதிய நிதியியல் கூட்டணி:

   • தொழில்துறை பட்டறை அதிபர்கள், நிலப்பறிப்பின் மூலம் உருவான புதிய நிலவுடைமையாளர்கள் மற்றும் புதிதாகத் தோற்றுவிக்கப்பட்ட வங்கி உரிமையாளர்களான நிதிப் பிரபுக்களுடன் இயற்கை கூட்டாளிகளாக இணைந்துகொண்டு தமது முதலாளித்துவ அமைப்பை வலுப்படுத்தினர்.

---

விவசாயப் புரட்சியும் விவசாயிகளின் நிலவுடைமை பறிமுதலும் தொழில்துறையின் வளர்ச்சிக்கு மிக முக்கியமான தூண்டுகோல்களாக அமைந்தன. தொழில்துறை மீது விவசாயப் புரட்சி ஏற்படுத்திய முதன்மையான செயல் விளைவுகள்:

1. தொழில்துறை மூலதனத்திற்கு உள்நாட்டுச் சந்தை உருவாக்கம் (Creation of the Internal Market):

   • விவசாயப் புரட்சியின் மிக முக்கியமான விளைவு, தொழில்துறை மூலதனத்திற்குத் தேவையான உள்நாட்டுச் சந்தையை (Internal Market) உருவாக்கியதாகும்.
   • நிலப்பறிப்பினால் கிராமப்புற மக்கள் தமது சொந்த நிலங்கள் மற்றும் சுயசார்பு வாழ்வாதாரங்களிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் முன்பு தாங்களே உற்பத்தி செய்த உணவுப் பொருட்கள், ஆடைகள் மற்றும் வாழ்வாதாரச் சாதனங்களைச் சந்தையில் விலைக்கு வாங்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளானார்கள். இது தொழில்துறை உற்பத்திப் பொருட்களுக்கான உள்நாட்டுச் சந்தையை விரிவுபடுத்தியது.

2. தொழில்துறைக்குத் தேவையான கூலி உழைப்புச் சக்தி உருவாகுதல்:

   • நிலப்பறிப்பு மற்றும் மேய்ச்சல் நில விரிவாக்கத்தின் காரணமாக விவசாய நிலங்களிலிருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்ட விவசாயிகள், உழைப்புச் சந்தையில் "சுதந்திரமான" பாட்டாளிகளாகத் தள்ளப்பட்டனர்.
   • இவர்கள் வளர்ந்து வந்த தொழில்துறைப் பட்டறைகளுக்கும் தொழிற்சாலைகளுக்கும் தேவையான பெருந்திரளான கூலித் தொழிலாளர்களாக மாறினர்.

3. விவசாய விளைபொருட்களும் கருவிகளும் மூலதனமாக மாறுதல்:

   • முன்பெல்லாம் விவசாயிகள் தமக்காகவே உற்பத்தி செய்த விவசாய விளைபொருட்களும், கிராமப்புறக் கைவினைஞர்களின் உழைப்புச் சாதனங்களும் தொழில்துறை முதலாளிகளின் கைக்கு மாறி, தொழில்துறைக்குத் தேவையான கச்சாப் பொருட்களாகவும் மூலதனமாகவும் உருமாறின.

இவ்வாறாக, விவசாயப் புரட்சியானது தொழில்துறை முதலாளித்துவத்திற்குத் தேவையான கூலி உழைப்பாளர்கள் மற்றும் உள்நாட்டுச் சந்தை ஆகிய இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் உருவாக்கியது.

---

முதலாளித்துவத் திரட்சியின் வரலாற்றுப் போக்கியல்பு (Historical Tendency of Capitalist Accumulation) என்பது, தனிநபர்களின் சுய-உழைப்பு சார்ந்த சொத்துடைமை அழிந்து, முதலாளித்துவத் தனியார் சொத்துடைமை உருவாகி, பின்னர் அது மேலும் வர்க்க முரண்பாடுகளுடனும் சமூகமயமாக்கலுடனும் வளர்ச்சி அடையும் வரலாற்றுப் போக்கைக் குறிப்பதாகும்.

இதன் முக்கியமான வரலாற்றுப் படிநிலைகள் மற்றும் இயங்கியல் அம்சங்கள்:

• சுய-உழைப்பு சார்ந்த உடைமை பறிமுதல்: புராதனத் திரட்சி என்பது முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கு முந்தைய வரலாற்றுத் தொடக்கக் கட்டமாகும். இதில் உற்பத்தியாளர்களான விவசாயிகள் மற்றும் கைவினைஞர்கள் தங்களின் சொந்த உற்பத்திச் சாதனங்கள், நிலம் மற்றும் பாரம்பரிய வாழ்வாதாரங்களிலிருந்து பலவந்தமாகப் பிரிக்கப்பட்டு உடைமை பறிமுதல் செய்யப்படுகிறார்கள்.

• சந்தையின் துருவமயமாக்கலும் கூலி உழைப்பும்: பணம் மற்றும் உற்பத்திச் சாதனங்களை வைத்திருக்கும் முதலாளிகள் ஒருபுறமும், தமது சொந்த உழைப்புச் சக்தியைத் தவிர விற்பதற்கு வேறு உடைமை எதுவுமற்ற "சுதந்திரமான" பாட்டாளிகள் மறுபுறமும் சந்தையில் சந்திக்கும் போதுதான் மூலதனத் திரட்சி சாத்தியமாகிறது.

• முதலாளித்துவ அமைப்பின் சுய-மறுஉற்பத்தி: முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை தன் சொந்தக் கால்களில் நிற்கத் தொடங்கியவுடன், தொழிலாளர்களை அவர்களின் உற்பத்திச் சாதனங்களிலிருந்து பிரித்து வைக்கும் முறையை வெறும் நிலைநிறுத்துவது மட்டுமன்றி, தொடர்ச்சியாக விரிவடையும் அளவில் அதை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குகிறது.

• சொத்துடைமை குவிக்கப்படுதல்: நிலப்பறிப்புகள், அரசு நிலங்கள் களவாடப்படுதல் மற்றும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபைச் சொத்துக்கள் பறிக்கப்படுதல் ஆகியவற்றின் வழியாக புதிய நிலவுடைமையாளர்கள், நிதிப் பிரபுக்கள் மற்றும் தொழில்துறை முதலாளிகள் கூட்டணி அமைத்துச் சமூக அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினர். இதன் மூலம் சமுதாயத்தின் உற்பத்தி மற்றும் பிழைப்புச் சாதனங்கள் ஒருசில முதலாளிகளின் கரங்களில் குவிகின்றன.

• சுரண்டல் வடிவத்தின் மாற்றம்: நிலப்பிரபுத்துவச் சுரண்டல் முதலாளித்துவச் சுரண்டலாக உருமாற்றம் அடைந்ததே இதன் வரலாற்றுப் போக்கின் முக்கிய அம்சமாகும். உழைக்கும் மக்களின் சொந்த உழைப்பிலான தனிப்பட்ட சொத்துடைமையை அழித்து முதலாளித்துவத் தனியார் சொத்துடைமை உருவாக்கப்பட்டது போல, முதலாளித்துவத் திரட்சியின் தொடர்ச்சியான வளர்ச்சி உற்பத்திச் சாதனங்களை மேலும் சமூகமயமாக்கி முதலாளித்துவ அமைப்பின் வரலாற்று ரீதியான மாற்றத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.

அடுத்தவாரம் அடுத்தப்பகுதியுடன் தொடருவோம் தோழர்களே

***********************************************************************************

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

முந்தையப்பகுதிகளை வாசிக்க அல்லது ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தி உள் நுழையுங்கள் தோழர்களே

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

காரல் மார்க்ஸின் மூலதனம் உருவாக்கம்: பின்னணியும் வரலாற்றுப் பதிவுகளும்

காரல் மார்க்ஸின் மூலதனம் உருவாக்கம்: பின்னணியும் வரலாற்றுப் பதிவுகளும்

இலக்கு

கார்ல் மார்க்ஸின் புகழ்பெற்ற 'மூலதனம்' (Das Kapital) நூலின் முதல் தொகுதி உருவாக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் பின்னணி, பல்போக்குத் தியாகங்கள் மற்றும் அதன் சர்வதேச அளவிலான தாக்கம் ஆகியவற்றை இப்பகுதிகள் விரிவாக விளக்குகின்றன. மார்க்ஸ் தனது தீவிரமான ஆய்வுகள், கடுமையான வறுமை மற்றும் உடல்நலக் குறைவுகளுக்கு மத்தியிலும் அயராது உழைத்து இம்மாகத்தான தத்துவ நூலை உருவாக்கினார். ஏங்கல்ஸின் உன்னதமான ஆதரவு மற்றும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நட்பு இம்மாபெரும் பணிக்கு வலு சேர்த்தது. முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் மௌனச் சதியையும் மீறி, இப்படைப்பு ரஷ்யா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டு பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கான ஒரு சக்திவாய்ந்த சித்தாந்தப் பேராயுதமாக உயர்ந்தது. இறுதியில், நூலின் பல்வேறு பதிப்புகள் மற்றும் கட்டமைப்புகளில் மார்க்ஸ் மேற்கொண்ட தொடர்ச்சியான திருத்தங்கள் அதன் அறிவியல் துல்லியத்தை உலகிற்குப் பறைசாற்றின.

இதப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

ஜோஹான் பிலிப் பெக்கர் மூலதனம் நூலைக் குறித்துக் குறிப்பிடும்போது, "மூலதனம் நமது தாக்குதலுக்கும் தற்காப்புக்குமான நமது வாள், நமது கேடயம், நமது பேராயுதம் ஆகும்" என்று வருணித்துள்ளார். காரல் மார்க்ஸ் தனது வாழ்நாளில் முன்னெடுத்த அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுகளும், அதன் உச்சக்கட்ட விளைவான 'மூலதனம்' (Das Kapital) முதல் தொகுதி அச்சாவதற்கு முன் கடந்துவந்த வரலாற்றுத் தடங்களும் கடுமையான உழைப்பாலும் தியாகங்களாலும் உருப்பெற்றவை ஆகும்.

தொடக்க காலத் திட்டமும் ஆய்வுகளும் (1859 - 1861)

1859 ஜனவரியில் அரசியல் பொருளாதாரத்தின் விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பு என்ற தனது நூலின் முதல் பாகத்தைப் பதிப்பகத்தாருக்கு அனுப்பிய உடனேயே, மார்க்ஸ் அதன் இரண்டாவது பாகத்தை உருவாக்கும் பணியில் இறங்கினார். 1857-58-ஆம் ஆண்டின் பொருளாதாரக் கையெழுத்துப் பிரதியை அடிப்படையாகக் கொண்டு அவர் ஒரு விரிவான திட்டத்தை வகுத்தார். மூலதன உற்பத்தியின் வளர்ச்சிப் போக்கு, அதன் சுற்றோட்டம், "மூலதனமும் லாபமும்", மற்றும் விவசாயம், நில சொத்துடமை போன்றவற்றை உள்ளடக்கிய "பல வகை" எனப் பல பிரிவுகளாக அதனை வடிவமைக்கத் திட்டமிட்டார்.

இருப்பினும், முதல் பாகம் வெளியான பிறகு அடுத்தடுத்த பாகங்களில் விவரிக்கப்பட வேண்டிய முதன்மையான கருத்துக்கள் குறித்த தெளிவான முழு விவரங்கள் தமக்கு இன்னும் கைவரவில்லை என்பதை மார்க்ஸ் உணர்ந்தார் என்று ஏங்கல்ஸ் குறிப்பிடுகிறார். இதனால் பிரிட்டிஷ் மியூசியத்தின் நூலகத்திற்கு மீண்டும் சென்று ஆய்வுகளை மேற்கொண்டார். ஏங்கல்ஸின் இங்கிலாந்தில் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் நிலைமை நூலையும், 1855 முதல் 1859 வரையிலான தொழிற்சாலை அறிக்கைகளையும் ஆழ்ந்து பயின்றார். எனினும், வோக்ட்டிற்கு எதிரான ஒரு பிரசுரப் பணியில் ஈடுபட்டதால் 1860 முதல் 1861 நடுப்பகுதி வரை இந்த ஆய்வுகளில் தேக்கநிலை ஏற்பட்டது.

1861–1863 காலகட்டக் கையெழுத்துப் பிரதியும் வடிவ மாற்றமும்

குடும்பத்தில் நிலவிய தீவிர வறுமை, நோய்கள், மற்றும் முடிவற்ற வீட்டுப் பிரச்சனைகளுக்கு மத்தியிலும் ஒரு குதிரையைப் போல ஓய்வின்றி உழைத்த மார்க்ஸ், 1861 ஆகஸ்ட் முதல் 1863 ஜூலை வரையிலான காலகட்டத்தில் 23 நோட்டுப் புத்தகங்கள் மற்றும் சுமார் 200 அச்சுத்தாள்கள் கொண்ட மாபெரும் கையெழுத்துப் பிரதியைத் தயாரித்தார்.

இதில் பணத்தை மூலதனமாக மாற்றுவது, உபரி மதிப்பு, உழைப்பு, கூட்டுழைப்பு, இயந்திரங்களின் பயன்பாடு மற்றும் பண்டைய மூலதன சேமிப்பு போன்ற மூலதன உற்பத்தியின் முக்கியக் கூறுகள் விரிவாக ஆராயப்பட்டன. அதே சமயம், ஜெர்மானிய வாசகர்கள் புத்தகத்தின் கன அளவை வைத்தே மதிப்பிடுகிறார்கள் என்பதால் நூலின் அளவை நீட்டித்ததாக 1862-ல் ஏங்கல்ஸிற்கு நகைச்சுவையுடன் எழுதியிருந்தாலும், மார்க்ஸின் ஆழமான ஆய்வுத் திட்டமே இவ்வளவு விரிவான உள்ளடக்கத்திற்குக் காரணமாக அமைந்தது.

இக்காலகட்டத்தில், தனது நூலை முந்தைய பங்களிப்பின் தொடர்ச்சியாக வெளியிடாமல், "மூலதனம்" என்ற முதன்மைத் தலைப்பிலும், "அரசியல் பொருளாதாரத்தின் விமர்சன ஆய்விற்கு ஒரு பங்களிப்பு" என்பதைத் துணைத் தலைப்பாகவும் கொண்டு ஒரு தனி நூலாக வெளியிட மார்க்ஸ் தீர்மானித்தார். இக்கையெழுத்துப் பிரதியின் பரிமாணம் எல்லை கடந்து பெருகியதால், ஒட்டுமொத்த நூலையும் மூன்று தனித்தனிப் புத்தகங்களாகப் பிரிக்கலாம் என்ற முடிவிற்கும் அவர் வந்தார்.

இடைஞ்சல்களும் அயராத உழைப்பும் (1863 - 1865)

1863 ஆகஸ்ட் முதல் மூலதனத்தின் அடுத்தடுத்த தொகுதிகளுக்கான புதிய கையெழுத்துப் பிரதியை எழுதும் பணியைத் தீவிரப்படுத்தினார். எனினும் உடல்நலக் குறைவு, குடும்ப விவகாரங்கள், மற்றும் 1864-ல் தொடங்கப்பட்ட அனைத்து நாட்டு உழைக்கும் மக்களின் கூட்டமைப்பின் (அகிலம்) வழிகாட்டுதல் பணிகள் போன்றவற்றால் கடுமையான காலதாமதங்கள் நேர்ந்தன.

ஆயினும் தொழிலாளி வர்க்க நலன்களுக்காகக் கிடைத்த ஒவ்வொரு வினாடியையும் மூலதனம் நூலுக்காகச் செலவிட்டார். பகலில் பிரிட்டிஷ் மியூசியத்தில் ஆய்வு மேற்கொள்வதும், இரவில் வீட்டில் அமர்ந்து எழுதுவதுமாக, ஆங்கிலேய முதலாளிகள் தொழிலாளர்கள் மீது விதித்த "ஷிப்ட் முறை" போன்ற உழைப்பு முறையைத் தமக்குத்தாமே அமைத்துக் கொண்டு பணியாற்றினார். ஹபர்க்கைச் சேர்ந்த வெளியீட்டாளர் ஒட்டோ மெய்ஸ்னர் விதித்திருந்த 60 அச்சுத்தாள்கள் என்ற வரம்பிற்குள் கொண்டுவருவதற்காக, 1865 டிசம்பருக்குள் கையெழுத்துப் பிரதியின் புதிய பதிப்பை வெற்றிகரமாகத் தயாரித்து முடித்தார்.

அச்சுக்குத் தயாராதலும் முதல் தொகுதியின் வெளியீடும் (1866 - 1867)

1866 ஜனவரியில் ஏங்கல்ஸின் ஆலோசனையை ஏற்று, ஒட்டுமொத்த நூலையும் ஒரே நேரத்தில் அச்சடிப்பதற்குப் பதிலாக, முதல் தொகுதியை (மூலதன உற்பத்தி செயல்முறை) மட்டும் அச்சுக்குத் தயாரிக்கும் இறுதிப் பணியை மார்க்ஸ் தொடங்கினார். கடுமையான நோயினால் படுக்கையிலிருந்த நிலையிலும், பகல் நேரங்களில் "வேலை நாள்" பற்றிய அத்தியாயங்களை விரிவுபடுத்தினார்.

அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள், பாராளுமன்ற நீலப்புத்தகங்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் உழைப்புச் சுரண்டல் பற்றிய அறிக்கைகள் அனைத்தையும் தீவிரமாகத் திரட்டித் தொகுத்தார். இறுதியாக 1867 ஏப்ரல் 2-க்குள் முதல் தொகுதிக்கான அனைத்துப் பணிகளையும் முடித்து, ஏப்ரல் 10 அன்று லண்டனிலிருந்து புறப்பட்டு, ஏப்ரல் 12-ல் ஹாம்பர்க் நகரில் உள்ள வெளியீட்டாளர் மெய்ஸ்னரிடம் கையெழுத்துப் பிரதியை நேரில் ஒப்படைத்தார். அங்கு போதிய அச்சு வசதிகள் இல்லாததால், லீப்சிக்கில் உள்ள ஒட்டோ விகாண்ட் மூலம் 1867 ஏப்ரல் 29 அன்று வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மூலதனம் முதல் தொகுதியின் அச்சுப் பணிகள் துவங்கின.

இந்த வரலாற்றுப் பதிவுகள் காரல் மார்க்ஸ் தனது முதன்மைத் தத்துவ நூலான 'மூலதனம்' உருவாவதற்கு எதிர்கொண்ட கடுமையான போராட்டங்களையும், அவரது தளராத அறிவியல் பூர்வமான அர்ப்பணிப்பையும் தெளிவாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன.

 

காரல் மார்க்ஸின் ‘மூலதனம்’ முதல் தொகுதி: வெளியீடு, எதிர்வினைகள் மற்றும் சர்வதேசப் பரவல்

காரல் மார்க்ஸின் அரசியல் பொருளாதார விமர்சனப் பெருநூலான மூலதனம் (Das Kapital) முதல் தொகுதியின் இறுதிக்கட்ட மெய்ப்புத் திருத்தங்கள், நூல் வெளியீடு, அதைத் தொடர்ந்து நிலவிய வர்க்க எதிர்ப்புகள், சர்வதேச அளவிலான வரவேற்பு மற்றும் இரண்டாவது பதிப்பின் கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் ஆகியவை உலகப் பாட்டாளி வர்க்க வரலாற்றில் மிக முக்கியமான அத்தியாயங்களாகும்.

1. ஹனோவர் நகரில் இறுதி மெய்ப்புத் திருத்தமும் நட்பும் (1867)

1867 ஏப்ரலில் மார்க்ஸ் ஹனோவரில் உள்ள தனது நண்பர் டாக்டர் லுட்விக் குகல்மான் இல்லத்திற்குச் சென்று சுமார் ஒரு மாதம் தங்கியிருந்தார். அங்கே மார்க்ஸின் கனிவான அணுகுமுறையும், கூர்மையான அறிவும், கலகலப்பான சுபாவமும் குகல்மான் குடும்பத்தினரிடம் பெரும் நன்மதிப்பை ஏற்படுத்தின. அங்கு தங்கியிருந்தவாறே அவர் அச்சுக்கூடத்திலிருந்து வந்த முதல் பக்க அச்சுப் பதிவுகளைப் (Proof sheets) பார்வையிட்டுத் திருத்தினார்.

அச்சுப் பதிவுகளை ஆழ்ந்து வாசித்த ஏங்கல்ஸ், சிக்கலான பொருளாதாரக் கோட்பாடுகளை மிக எளிய முறையில் விளக்கியுள்ள மார்க்ஸின் எழுத்து நடையைப் பாராட்டினார். அதே சமயம், சாதாரண வாசகர்களும் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் மதிப்பின் வடிவ முறையைத் (Form of Value) தனித்தனித் தலைப்புகளாகப் பிரித்து, வரலாற்று உதாரணங்களுடன் விளக்குமாறு ஏங்கல்ஸும் குகல்மானும் ஆலோசனைகளை வழங்கினர். மார்க்ஸ் அவர்களின் ஆலோசனையை ஏற்று, மதிப்பின் வடிவ முறையைத் தனித்தனி உள்-தலைப்புகளுடன் விளக்கியதோடு, அதற்கென ஒரு தனி அனுபந்தத்தையும் (Appendix) எழுதி இணைத்தார்.

2. வரலாற்று ஆவணமாகத் திகழும் நன்றி மடல்

1867 ஆகஸ்ட் 16 அன்று பின்னிரவு 2 மணிக்கு, நூலின் கடைசி அச்சுத் தாளையும் (49-வது தாள்) அனுபந்தத்தையும் திருத்தி முடித்த மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸிற்கு நெகிழ்ச்சியூட்டும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒரு கடிதத்தை எழுதினார்:

> "உங்களுடைய உதவியால் மட்டுமே இது சாத்தியப்பட்டது. உங்களுடைய தன்னலமற்ற தியாகம் எனக்காக நீங்கள் செய்யாமல் இருந்திருந்தால், நான் இந்த மிகப் பெரிய பணியை—மூன்று தொகுதிகளுக்கான பணியை—செய்திருக்கவே முடியாது. முழுமையான நன்றியுடன் நான் உங்களைக் கட்டித் தழுவிக் கொள்கிறேன்."

>

ஏங்கல்ஸின் இருபத்தைந்து ஆண்டுகால அளப்பரிய பொருளாதார, தார்மீகத் தோழமைக்கு மார்க்ஸ் செலுத்திய நன்றிக் காணிக்கையாக அக்கடிதம் அமைந்தது.

3. தியாகத்தின் விளைவும் வில்ஹெல்ம் ஓல்ப் சமர்ப்பணமும்

மார்க்ஸின் மனைவி ஜென்னி குறிப்பிட்டதுபோல, இத்தனை கொடிய வறுமை, உடல் உபாதைகள், சொல்லொணாத் துன்பங்கள் மற்றும் குடும்பக் கவலைகளுக்கு மத்தியில் உலகில் வேறு எந்த ஒரு தத்துவ நூலும் எழுதப்பட்டிருக்க முடியாது. 1867 செப்டம்பர் 14 அன்று மூலதனம் முதல் தொகுதி 1000 பிரதிகள் அச்சிடப்பட்டு வெளியானது. நூலின் மூலம் கிடைத்த மிகச் சொற்பமான ராயல்டி தொகையைக் குறித்து, தான் எழுதிய காலத்தில் புகைத்த புகையிலையின் செலவுக்குக்கூட அது போதவில்லை என்று மார்க்ஸ் வேடிக்கையாகக் குறிப்பிட்டார்.

பாட்டாளி வர்க்க நலன்களுக்காகத் தனது வாழ்நாளை அர்ப்பணித்து மான்செஸ்டரில் மறைந்த தனது புரட்சிகரத் தோழர் வில்ஹெல்ம் ஓல்பிற்கு (Wilhelm Wolff) மார்க்ஸ் இந்நூலை உணர்வுபூர்வமாகச் சமர்ப்பணம் செய்தார்.

4. முதலாளித்துவ ‘மௌனச் சதி’யும் ஏங்கல்ஸின் போர் உத்தியும்

ஜெர்மன் பூர்ஷ்வா பொருளாதார வட்டாரங்கள் இந்நூல் வெளிவரவே இல்லை என்பதுபோல ஒரு "மௌனச் சதி"யைக் கடைப்பிடித்துப் புறக்கணிக்க முயன்றன. இதனை முறியடிக்க ஏங்கல்ஸ் ஒரு வியூகத்தை வகுத்தார். நடுநிலையான பூர்ஷ்வா அறிஞரைப் போன்று வேடமிட்டு, பூர்ஷ்வா இதழ்களிலேயே மார்க்ஸின் நூலுக்கு கடுமையான விமர்சனங்கள் போன்ற மதிப்புரைகளை எழுதினார்.

மார்க்ஸின் கறாரான அறிவியல் பூர்வ முடிவுகளையும், ரிக்கார்டோ மற்றும் சிஸ்மாண்டியின் பாரம்பரிய செம்மொழிப் பொருளாதாரத்திலிருந்து மார்க்ஸ் எவ்வாறு மேம்பட்டு நிற்கிறார் என்பதையும் எடுத்துரைத்தார். இக்கட்டுரைகளும், நூலின் முக்கிய பகுதிகள் பல்வேறு இதழ்களில் மறுவெளியீடு செய்யப்பட்டதும், பூர்ஷ்வாக்களின் மௌனத்தை உடைத்து நூலின்பால் கவனத்தை ஈர்த்தன.

5. அறிவுலக மற்றும் பாட்டாளி வர்க்க வரவேற்பு

விரைவிலேயே பூர்ஷ்வா தரப்பு தனது மௌனத்தைக் கைவிட நேரிட்டது. பெர்லின் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த யூஜென் டூஹ்ரிங் குழப்பமும் அச்சமும் நிறைந்த ஒரு விமர்சனத்தை வெளியிட்டார். அதேநேரம், ஜெர்மனியின் மாபெரும் பொருள்முதல்வாதத் தத்துவவாதியான லுட்விக் பியர்பாக், பிரிட்டிஷ் தொழிற்சாலைகளில் மனிதர்கள் நடத்தப்படும் அவல நிலையை வெளிக்கொணரும் மறுக்க முடியாத உண்மைகள் மார்க்ஸின் மூலதனத்தில் துலங்குவதாகப் பாராட்டி எழுதினார்.

பாட்டாளி வர்க்க இயக்கங்களில் இந்நூல் மகத்தான வெற்றியைப் பெற்றது. முதல் அகிலத்தின் சுவிஸ் இதழான வோல் போட், இந்நூலைத் தொழிலாளர்களுக்குக் கிடைத்த "போர்க்கள வெற்றி" என வர்ணித்தது. 1868-ல் பிரஸ்ஸல்ஸில் நடைபெற்ற முதலாவது அகிலத்தின் மாநாட்டில், தொழிலாளர்கள் அனைவரும் மூலதனத்தை ஆழ்ந்து கற்க வேண்டும் என்றும், அதனைப் பிற உலக மொழிகளில் மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்றும் ஒருமனதாகத் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

6. முதல் அன்னிய மொழிபெயர்ப்பு: ரஷ்யப் பதிப்பின் சாதனை (1872)

மூலதனம் முதன்முதலில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வெளிநாட்டு மொழி ரஷ்ய மொழியாகும். நிக்கோலாய் டேனியல்சன், இளம் புரட்சியாளர் ஹெர்மான் லோபாட்டின் ஆகியோர் இதற்கான முன்னெடுப்பைச் செய்தனர். 1870-ல் லண்டனுக்கு வந்த லோபாட்டின் மார்க்ஸை நேரில் சந்தித்து நெருங்கிய நண்பரானார். லோபாட்டின் நூலின் மூன்றில் ஒரு பகுதியை மொழிபெயர்த்த நிலையில், புரட்சியாளர் செர்னிஷெவ்ஸ்கியைச் சிறையிலிருந்து மீட்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு கைது செய்யப்பட்டார்.

மீதமிருந்த பகுதிகளை நிக்கோலாய் டேனியல்சனும், வேதியியலாளர் நிக்கோலாய் லுபாவினும் மொழிபெயர்த்து முடித்தனர். 1872 மார்ச் 27 அன்று ரஷ்ய மொழியில் வெளியான 3,000 பிரதிகளும் (அக்காலகட்டத்தின் மிகப்பெரிய எண்ணிக்கை) அந்த ஆண்டிற்குள்ளாகவே முழுமையாக விற்றுத் தீர்ந்தன. "ரஷ்யாவில் எவரும் இந்நூலைப் படிக்க மாட்டார்கள், படித்தாலும் புரியாது" என்று கணித்த ஜாரிஸ்ட் தணிக்கையாளர்களின் கணக்கு பொய்த்துப்போய், ரஷ்யப் புரட்சியாளர்களிடையே மார்க்ஸியக் கொள்கைகள் வேரூன்ற இந்நூல் பெரும்பங்காற்றியது.

7. இரண்டாவது ஜெர்மன் பதிப்பும் கட்டமைப்பு மாற்றங்களும் (1871–1872)

1871-ல் முதல் ஜெர்மன் பதிப்பு விற்றுத் தீர்ந்ததும், வெளியீட்டாளர் மெய்ஸ்னரின் வேண்டுகோளின்படி மார்க்ஸ் இரண்டாவது பதிப்பிற்கான வேலைகளைத் தொடங்கினார்.

 * கட்டமைப்பு சீரமைப்பு: முதல் பதிப்பில் வெறும் 6 அத்தியாயங்களாக இருந்த வடிவம் மாற்றப்பட்டு, 7 பெரும் பாகங்களாகவும், 25 அத்தியாயங்களாகவும், பல உள்-பிரிவுகளாகவும் மாற்றியமைக்கப்பட்டது.

 * உள்ளடக்க விரிவாக்கம்: நூலின் மூல பாடத்தில் மாற்றங்கள், புதிய அடிக்குறிப்புகள், மற்றும் லோபாட்டின் வழங்கிய சில செறிவான திருத்தங்கள் இணைக்கப்பட்டன.

இக்காலகட்டத்தில், பாரிஸ் கம்யூன் (1871) தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து லண்டனுக்குத் தப்பிவந்த அகதிகளுக்குப் புகலிடம் மற்றும் வாழ்வாதாரம் அமைத்துக் கொடுக்கும் கடினமான அரசியல் பணிகளுக்கு மத்தியிலும் மார்க்ஸ் அயராது உழைத்து இந்த இரண்டாவது பதிப்பை முழுமைப்படுத்தினார்.

இவ்வாறு, காரல் மார்க்ஸின் மூலதனம் முதல் தொகுதி தன் உருவாக்கத்தின் தொடக்கம் முதல் வெளியீடு, வர்க்கப் போர், மற்றும் சர்வதேச மொழியாக்கங்கள் வரை தொழிலாளி வர்க்கத்தின் தளராத தத்துவப் பேராயுதமாக நிலைநிறுத்தப்பட்டது..

ஆதாரம். காரல் மார்க்ஸ் வாழ்க்கை வரலாறு நூலின் அத்தியாயம் 10. பக்கம் 743 லிருந்து 765 வரையிலானவை.(அலைகள் வெளியீட்டகம் நூலின் அடிப்படையில் சுருக்கமான பகுதி)

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• முந்தைய பகுதியை வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும்
  
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

இலக்கு 106 இணைய இதழ் PDF மற்றும் ஒலி வடிவில்

இலக்கு இணைய இதழின் வாயிலாக மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு சமகால அரசியல் மற்றும் சமூக இயக்கங்கள் குறித்த விரிவான விவாதங்களை மூலங்கள் வழங்குகின்றன. முதலாளித்துவ அரசுகளின் தன்மைகள், பாரிஸ் கம்யூன் மற்றும் நக்சல்பாரி இயக்கங்களின் வரலாற்றுப் பாடங்கள், மற்றும் பாராளுமன்ற அரசியல் சார்ந்த முறையான உத்திகள் ஆகியவை இதில் ஆராயப்படுகின்றன. மேலும், பெரியாரியம் மற்றும் அம்பேத்கரியம் போன்ற கோட்பாடுகளின் தத்துவார்த்த எல்லைகளை விமர்சனப் பார்வையோடு அணுகி, பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியின் மூலமே வறுமை மற்றும் சாதி ஒடுக்குமுறைகளுக்கு நிரந்தரத் தீர்வு காண முடியும் என்பதை இப்பகுதி வலியுறுத்துகிறது. இடதுசாரி இயக்கங்கள் தேர்தல் அரசியலிலும் சீர்திருத்த வாதத்திலும் வீழ்ந்துவிடாமல், உழைக்கும் மக்களின் வர்க்கப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டிய அவசியத்தை இக்கட்டுரைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இறுதியாக, தத்துவார்த்த தெளிவும் சரியான நடைமுறையுமே சமூக மாற்றத்திற்கான உண்மையான அளவுகோல் என்பதை  மூலங்கள் ஆழமாகப் பதிவு செய்கின்றன.

இந்தியாவில் உழைக்கும் மக்களின் விடுதலைக்கான மார்க்சிய-லெனினிய வழிமுறை, வெறும் சீர்திருத்தங்களையோ அல்லது தன்னிச்சையான போராட்டங்களையோ சார்ந்திராமல், அறிவியல் பூர்வமான சமூகப் பகுப்பாய்வையும் புரட்சிகர அரசியல் நடைமுறையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அந்த வழிமுறையின் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு:

இந்த இதழிலில் பேசப்பட்டுள்ள தலைப்புகள் கீழ் 1.ஆசிரியரிடமிருந்து 2.பெரியார், அம்பேத்கார், மார்க்சியம் இந்த மூன்று கொள்கைகளில் எந்தக் கொள்கையை நாம் பின்பற்றினால் இந்திய மக்களின் விடுதலையை சாதிக்க முடியும்? - 3.இந்திய உழைக்கும் மக்களின் சூழ்நிலைகளை மதிப்பிட்டு கம்யூனிஸ்டுகள் குறைந்தபட்சமாக என்ன செய்யவேண்டும்? 4.மாவோவின் சிந்தனைகள் சண்முகதாசன் பாகம் 16.அத்தியாயம் V 5.என்ன செய்ய வேண்டும், லெனின் பாகம் 5. 6. புரட்சிகர தத்துவமும் சமூக நடைமுறையும்: மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கவியல் பார்வையில் சமகால நடைமுறைவாதத்தின் மீதான விமர்சனம் 7.காக்ரோச் ஜனதா கட்சி (CJP) இயக்கத்தை மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் ஒரு விமர்சனம்

1).இந்த இலக்கு 106 இணைய இதழை பிடிஎப் வடிவில் பெற இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே 

2).இந்த இதழை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

1. அறிவியல் பூர்வமான மார்க்சிய-லெனினியத் தத்துவ வழிகாட்டல்

• தத்துவப் போராட்டம்: "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற லெனினின் வழிகாட்டலின்படி, உழைக்கும் மக்களுக்கு வர்க்க உணர்வையும் சோசலிச உணர்வையும் ஊட்ட வேண்டும்.
• சீர்திருத்தவாத நிராகரிப்பு: நல்லெண்ணம் அல்லது தனிநபர் வழிபாடு மட்டும் சமூகத்தை மாற்றாது. பெரியாரியம், அம்பேத்கரியம் போன்ற கோட்பாடுகள் முதலாளித்துவ அரசியல் சட்டத்திற்குள் சீர்திருத்தங்களைத் தேடுவதால், அவை வர்க்கச் சுரண்டலையோ சாதியமைப்பின் பொருளாதார அடிப்படையையோ முழுமையாக ஒழிக்க முடியாது என்று மார்கசியம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

2. முதலாளித்துவ அரசைத் தகர்த்தலும் பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயக அரசும்

• அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தல்: அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை ஒடுக்கும் கருவியாகும்; எனவே நிலவும் முதலாளித்துவ-நிலப்பிரபுத்துவ அரசு இயந்திரத்தை (இராணுவம், காவல் துறை, அதிகார வர்க்கம்) சீர்திருத்த முடியாது, அதை உடைத்தெறிய வேண்டும்.
• பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சி: முதலாளித்துவ அரசைத் தகர்த்து, உழைக்கும் மக்களின் தலைமையில் பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயக அரசை (பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம்) நிறுவுவதன் மூலம் மட்டுமே சாதித் தீண்டாமை, வறுமை, வேலையின்மை மற்றும் தேசிய இன ஒடுக்குமுறை போன்ற பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க முடியும்.

3. உற்பத்திச் சாதனங்களை பொதுவுடைமையாக்குதல்

• மூலதனம், நிலம் மற்றும் தொழிற்சாலைகள் போன்ற உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான தனியுடைமையை ஒழித்து, கார்ப்பரேட் முதலாளிகளிடமிருந்தும் நிலப்பிரபுக்களிடமிருந்தும் அவற்றை உழைக்கும் மக்களின் பொதுச் சொத்தாக மாற்ற வேண்டும்.

4. தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமை

• லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி, இந்தியாவில் ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களுக்குப் பிரிந்துபோகும் உரிமை உட்பட முழுமையான சுயநிர்ணய உரிமையை வழங்குவதன் மூலமே தேசிய இனப் பிரச்சனைக்குச் சரியான ஜனநாயகத் தீர்வை எட்ட முடியும்.

5. பாராளுமன்றவாதத்திற்கு எதிரான தந்திரோபாயம்

• பாராளுமன்றத்தை மட்டுமே முதன்மைப் போராட்ட வடிவமாகக் கருதுவது "நவீன திருத்தல்வாதம்" ஆகும். பாராளுமன்ற மேடையை முதலாளித்துவத்தின் உண்மை முகத்தை அம்பலப்படுத்தவும், மக்களைத் திரட்டவும் மட்டுமே ஒரு தந்திரோபாயக் கருவியாகப் பயன்படுத்தலாம்; அதுவே புரட்சிக்கு மாற்றாக முடியாது.

6. நீண்டகால மக்கள் யுத்தப் பாதை மற்றும் மக்கள் படை

• மாவோவின் கோட்பாட்டின்படி, "துப்பாக்கிக் குழாயிலிருந்து அரசியல் அதிகாரம் வளர்கிறது" என்றாலும், "கட்சியே துப்பாக்கிக்குக் கட்டளையிட வேண்டும்" (அரசியலே முதன்மையானது).
• மக்கள் யுத்தம் என்பது வெறும் ஆயுதப் போராட்டம் மட்டுமல்ல; உழைக்கும் மக்களின் அன்றாடப் பொருளாதாரப் போராட்டங்கள், அரசியல் விழிப்புணர்வு மற்றும் அமைப்பாக்கல் போராட்டங்கள் அனைத்தையும் இணைத்த நீண்டகாலச் செயல்பாடாகும்.
• எதிரி பலமாக உள்ள நகரங்களில் நேரடியாக மோதாமல், கிராமப்புறங்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் அரசியல் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி, தளப் பிரதேசங்களைக் கட்டியமைத்து மக்களைப் புரட்சிக்குத் தயார்படுத்த வேண்டும்.

7. கம்யூனிஸ்டுகளின் கருத்தொற்றுமை மற்றும் புரட்சிகர இயக்கம்

• பிளவுபட்டுள்ள கம்யூனிஸ்டுகள் மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கவியல் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் விவாதித்து கருத்தொற்றுமைக்கு வர வேண்டும்.
• 'இஸ்க்ரா' போன்ற தெளிவான பார்வையுள்ள பத்திரிகையை உருவாக்கி கருத்துப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்வதோடு, முதலாளித்துவ மற்றும் திருத்தல்வாதக் கருத்துக்களை அம்பலப்படுத்தி ஒரு பலமான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டியமைக்க வேண்டும்.

---

இந்தியாவில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளும் இடதுசாரி இயக்கங்களும் சந்திக்கும் முக்கிய தத்துவார்த்த சவால்கள்,இந்த இலக்கு இதழின் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தப்படுகின்றன:

1. தத்துவார்த்தப் புறக்கணிப்பும் "பொருளாதாரவாதமும்" (Economism)

• தத்துவப் போராட்டத்தின் வீழ்ச்சி: லெனினின் "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற அடிப்படை விதியை மறந்து, அணிகளுக்கு மார்க்சிய தத்துவப் பயிற்சி அளிப்பதையும் கருத்தியல் போராட்டத்தையும் இடதுசாரிகள் கைவிட்டுள்ளனர்.
• தொழிற்சங்கவாதச் சுருக்கம்: அரசு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் வர்க்கப் போராட்டத்தைத் தவிர்த்துவிட்டு, வெறும் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற உடனடிப் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்கான போராட்டங்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தும் "பொருளாதாரவாதச்" (Economism) சீரழிவுக்குள் வீழ்ந்துள்ளன.

2. பாராளுமன்றவாதமும் சீர்திருத்தவாதமும் (Parliamentarism & Revisionism)

• முதலாளித்துவ அரசு பற்றிய தவறான புரிதல்: அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை அடக்கும் கருவி; நிலவும் முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தைச் சீர்திருத்த முடியாது, அதைத் தகர்க்கவே வேண்டும் என்ற மார்க்சிய அடிப்படையைப் புறக்கணித்து, பாராளுமன்றத் தேர்தல்களையே முதன்மைப் போராட்ட வடிவமாகக் கருதும் "நவீன திருத்தல்வாதத்தில்" சிக்கியுள்ளன.
• கூட்டணிச் சந்தர்ப்பவாதம்: தேர்தல் லாபங்களுக்காகவும் தற்காலிகச் சலுகைகளுக்காகவும் பிற முதலாளித்துவக் கட்சிகளுக்குப் பின்னால் செல்லும் ("வால்பிடிக்கும்") போக்கினால், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சுயாதீனமான கருத்தியல் அடையாளம் இழக்கப்பட்டுள்ளது.

3. சாதி, தேசிய இனம் மற்றும் அடையாள அரசியல் பற்றிய தெளிவின்மை

• பொருளாதார அடித்தளத்தைப் புறக்கணித்தல்: சாதித் தீண்டாமை, தேசிய இன ஒடுக்குமுறை போன்ற பிரச்சனைகளை நிலப்பிரபுத்துவ-முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளுடனும் பொருளாதார அடித்தளத்துடனும் (Economic Base) இணைத்துப் பார்க்கத் தவறுகின்றன.
• அடையாள அரசியலின் ஊடுருவல்: பெரியாரியம், அம்பேத்கரியம், தலித்தியம் மற்றும் வெளிநாட்டு நிதியுதவி பெறும் தொண்டு நிறுவனங்கள் (NGOs) பரப்பும் அடையாள அரசியல் கருத்துக்கள் கம்யூனிச அமைப்புகளுக்குள் ஊடுருவி, உழைக்கும் மக்களின் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைலைக்கச் செய்கின்றன.

4. வறட்டுவாதமும் (Dogmatism) அனுபவவாதமும் (Empiricism)

• புறநிலை பகுப்பாய்வின்மை: "குறிப்பான சூழ்நிலைகளைக் குறிப்பாகப் பகுப்பாய்வு செய்வதே மார்க்சியத்தின் ஆன்மா" என்ற விதியை மறந்து, இந்தியச் சமூகத்தின் குறிப்பிட்ட வர்க்கக் கட்டமைப்பு, நிலப்பிரபுத்துவ எச்சங்கள் மற்றும் சாதிய நிலைமைகளை மார்க்சிய இயக்கவியல் பொருண்மையியலோடு ஆழமாக ஆய்வு செய்யத் தவறுகின்றன.
• சர்வதேசச் சூத்திரங்களை அப்படியே நகலெடுக்கும் வறட்டுச் சூத்திரவாதத்திலோ அல்லது குறுகிய கள அனுபவங்களை மட்டுமே முழு எதார்த்தமாகக் கருதும் அனுபவவாதத்திலோ சிக்கித் தள்ளாடுகின்றன.

5. வெகுஜன அமைப்புகளிலிருந்து தனிமைப்படும் சாகசவாதம் (Left-Wing Extremism)

• மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட் (ML) இயக்கங்களின் வரலாற்று அனுபவத்தில், வெகுஜனத் திரள் போராட்டங்களையும் மக்கள் அமைப்புகளையும் புறக்கணித்து, "தனிநபர் அழித்தொழிப்புப் பாதையை" (Individual Annihilation Line) பின்பற்றிய தீவிரவாத அணுகுமுறையால், மக்கள் செல்வாக்கை இழந்து பல சிறு குழுக்களாகச் சிதறும் நிலை ஏற்பட்டது.

6. கருத்தொற்றுமையின்மையும் பிளவுகளும்

• பிளவுபட்டுள்ள கம்யூனிஸ்டுகளிடையே உட்கட்சித் தத்துவார்த்த விவாதங்கள் மூலம் மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் ஒரு தெளிவான 'எல்லைக்கோட்டையும்' கருத்தொற்றுமையையும் (Ideological Consensus) உருவாக்கத் தவறுவது பெரும் சவாலாக உள்ளது.

---

ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரின் கோட்பாடுகள் குறித்து மார்க்சிய-லெனினியம் முன்வைக்கும் முக்கிய விமர்சனங்கள் வருமாறு:

1. முதலாளித்துவ அரசைச் சீர்திருத்தும் வரம்புகள் (அம்பேத்கர் குறித்த விமர்சனம்)

• சட்டவாத அணுகுமுறை: அம்பேத்கர் இந்திய அரசியல் சாசனம், சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்புகள், இடஒதுக்கீடு மற்றும் அரசு முதலாளித்துவம் மூலம் சாதித் தீண்டாமையையும் வறுமையையும் ஒழித்து சமூக நீதியைப் பெற முடியும் என்று நம்பினார்.
• அரசு பற்றிய தவறான புரிதல்: அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை அடக்கி ஒடுக்கும் கருவியாகும். நிலவும் முதலாளித்துவ-நிலப்பிரபுத்துவ அரசு இயந்திரத்தைச் சீர்திருத்துவதன் மூலம் சாதியையோ வர்க்கச் சுரண்டலையோ முற்றாக ஒழிக்க முடியாது.
• பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியின் அவசியம்: முதலாளித்துவ அரசைத் தகர்த்து, உழைக்கும் மக்களின் தலைமையில் பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயக அரசை நிறுவுவதன் மூலமே சாதி மற்றும் தீண்டாமைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடியும் என்று மார்கசியம் தெளிவுபடுத்துகிறது.

2. பொருளாதார அடித்தளத்தைப் புறக்கணித்தல் (பெரியார் குறித்த விமர்சனம்)

• பண்பாட்டுச் சீர்திருத்தத்தின் எல்லை: பெரியார் பிராமணிய எதிர்ப்பு, மதக் கோட்பாடுகள் மற்றும் மூடநம்பிக்கைகளைத் தகர்க்கும் பண்பாட்டுப் புரட்சியின் மூலமே சாதியை ஒழிக்க முடியும் என்று கருதினார்.
• மேற்கட்டுமானம் vs அடித்தளம்: சாதி என்பது நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் அரைகாலனிய உற்பத்தி உறவுகளின் மேல்நிலையாக்கம் (Superstructure) ஆகும். சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தை (Economic Base) அதாவது உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான தனியுடைமையையும் வர்க்கச் சுரண்டலையும் மாற்றாமல், பண்பாட்டை மட்டும் மாற்றுவது முழுமையான தீர்வாகாது.

3. தேசிய இனப் பிரச்சனை மற்றும் மையப்படுத்தப்பட்ட அரசு

• ஒற்றை இந்திய அரசு: அம்பேத்கர் ஒற்றை இந்திய அரசு என்ற இந்திய ஆளும் வர்க்கங்களின் மையப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பை ஆதரித்தார். இது ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமையையும் (பிரிந்துபோகும் உரிமை உட்பட) ஜனநாயக உரிமைகளையும் மறுக்கும் கொள்கையாகும் என்று மார்கசியம் விமர்சிக்கிறது.
• மாநில சுயஆட்சி: பெரியாரின் மாநில சுயஆட்சி மற்றும் திராவிட தேசிய அடையாள அணுகுமுறை, உற்பத்தி உறவுகள் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டத்துடன் இணைக்கப்படாத குறுகிய பார்வையாகவே எஞ்சுகிறது.

4. அடையாள அரசியலும் தொண்டு நிறுவனங்களின் (NGOs) பயன்பாடும்

• வர்க்க உணர்வை மழுங்கடித்தல்: பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரியக் கோட்பாடுகள் வர்க்கப் போராட்டத்திலிருந்து மக்களைத் திசைதிருப்பி, சீர்திருத்தவாத அடையாள அரசியலில் மூழ்கடிக்கின்றன.
• ஏகாதிபத்திய அமைப்புகளின் பயன்பாடு: ஏகாதிபத்தியவாதிகளும் தொண்டு நிறுவனங்களும் (NGOs) உழைக்கும் மக்கள் மார்க்சியப் புரட்சிப் பாதையை நோக்கிச் செல்வதைத் தடுக்கவும், வர்க்க அரசியலைச் சிதைக்கவும் பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரின் பிம்பங்களையும் கருத்துக்களையும் பயன்படுத்துவதாக ஆதாரங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

5. தலைமை வழிபாட்டிற்கு எதிரான வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வை

• வரலாற்றுப் பாத்திரத்தின் எல்லை: மார்க்சியம் தனிநபர் தலைவர்களைத் கண்மூடித்தனமாக வழிபடுவதையோ புகழுவதையோ நிராகரிக்கிறது.
• வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம்: நிலப்பிரபுத்துவ சமூகக் கட்டமைப்பிற்கு எதிராகப் பெரியாரும் அம்பேத்கரும் ஆற்றிய பங்களிப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லைக்குட்பட்ட வரலாற்றுப் பாத்திரத்தைக் கொண்டிருந்த போதிலும், முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் அவர்கள் முன்வைத்த தீர்வுகள் சாதியையும் வறுமையையும் ஒழிப்பதில் நடைமுறையில் தோல்வியடைந்துவிட்டன என்பதை மார்கசியம் விமர்சனப்பூர்வமாக மதிப்பிடுகிறது.

.

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• 
  இதற்கு முந்தைய இதழ்கள் மற்றவற்றை அறிய இந்த இணைப்பை அழுத்தவும்
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

மார்க்சிய தத்துவமும் புரட்சிகர நடைமுறையும்

மார்க்சிய தத்துவம் என்பது உலகத்தை வெறும் விளக்குவதற்காக மட்டும் அல்லாமல், அதனை மாற்றுவதற்கான செயல்பாட்டு வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது. லெனினது கோட்பாட்டின்படி, புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல் எந்தவொரு புரட்சிகரமான இயக்கமும் இருக்க முடியாது. இந்தியச் சூழலில் சிதறிக்கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒன்றிணைக்க சித்தாந்தப் போராட்டம் இன்றியமையாதது ஆகும். மார்க்சியத்தின் பெயரால் இயங்கும் திருத்தல்வாதிகளும் போலி வேடதாரிகளுமே தத்துவார்த்தப் பிரச்சாரத்தை எதிர்த்து நடைமுறையில் இல்லை என்று பொய் உரைக்கின்றனர். தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது என்பதால், சித்தாந்தத் தெளிவு மற்றும் தத்துவப் பிரச்சாரமே புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்கான முதல் கட்டப் பணியாகும்.

மார்க்சிய தத்துவத்திற்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான இயங்கியல் தொடர்பு பற்றி மூல ஆதாரங்கள் பின்வருமாறு விளக்குகின்றன:

• செயல்பாட்டு வழிகாட்டி: மார்க்சியம் என்பது வெறும் கோட்பாடு அல்ல; அது உலகத்தை மாற்றுவதற்கான செயல்பாட்டு வழிகாட்டியாகும் (Guide to Action). கார்ல் மார்க்ஸ் தனது 'போயர்பாக் பற்றிய 11-வது ஆய்வுக் குறிப்பில்' குறிப்பிட்டது போல, தத்துவஞானிகள் உலகைப் பல்வேறு வழிகளில் விளக்கியிருக்கிறார்கள்; ஆனால் முதன்மையான விஷயம் அதை மாற்றுவதாகும்.
• அறிவியல் பூர்வமான திசைவழி: உலகை மாற்றுவதற்கு அறிவியல் பூர்வமான வழிகாட்டுதல் தேவைப்படுகிறது. தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் (Blind Action) ஒருபோதும் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது.
• புரட்சிகர தத்துவத்தின் அவசியம்: லெனின் சுட்டிக்காட்டியபடி, "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது". தத்துவார்த்த வழிகாட்டுதல் இல்லாத வெறும் அன்றாடப் போராட்டங்கள், தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கி விடுமே தவிர அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் வர்க்கமாக மாற்றாது.
• இருவழி இயங்கியல் தொடர்பு: லெனின் கூறியது போல, "தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது; நடைமுறையோடு இணையாத தத்துவம் மலடானது".
• பிரச்சாரமும் ஒரு நடைமுறையே: மார்க்சிய தத்துவத்தைக் கற்றுக்கொள்வதும், பரப்புவதும், பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குச் சித்தாந்தத் தெளிவை ஏற்படுத்துவதும் வெறும் பேச்சு அல்ல; அதுவே புரட்சியின் பிரிக்க முடியாத முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).

இந்தியாவில் மார்க்சியவாதிகளை ஒருங்கிணைப்பதில் சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் பங்கு குறித்து மூல ஆதாரங்கள் பின்வரும் முக்கியக் கருத்துகளை முன்வைக்கின்றன:

• சிதறிக் கிடப்பவர்களை ஒன்றிணைத்தல்: இந்தியாவில் மார்க்சியத்தைப் புரிந்துகொண்டு அதற்கு விசுவாசமாக இருக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் பலரும் அமைப்பாக இல்லாமல் சிதறிக் கிடக்கிறார்கள். இவர்கள் ஒன்றுபட்ட அமைப்பாக உருவாகாமல் புரட்சிகர நடைமுறைக்குச் சாத்தியமில்லை என்பதால், அவர்களை ஒருங்கிணைத்து அமைப்பாக்குவதற்குச் சித்தாந்தப் போராட்டமே முதன்மையான வழிமுறையாக இருக்கிறது.
• போலி மார்க்சியவாதிகளை அம்பலப்படுத்துதல்: தற்போது அமைப்பாகத் திரண்டுள்ள மார்க்சியத்தைத் திருத்துபவர்கள், குழப்புபவர்கள் மற்றும் மார்க்சிய வேடதாரிகளின் மக்கள் விரோதச் செயல்பாடுகளையும் துரோகங்களையும் அம்பலப்படுத்தி முறியடிப்பதற்குச் சித்தாந்தப் போராட்டம் அவசியமாகிறது.
• சித்தாந்தத் தெளிவும் தற்காலிக ஒற்றுமை மறுப்பும்: கோட்பாட்டுத் தெளிவு இல்லாமல் உருவாக்கப்படும் "செயற்கையான ஒற்றுமை" ஆபத்தானது மற்றும் தற்காலிகமானது. லெனின் ரஷ்யாவில் மென்ஷ்விக்குகளுடன் சித்தாந்தப் போராட்டம் நடத்தித் தெளிவான 'போல்ஷ்விக்' அமைப்பை உருவாக்கியது போல, கொள்கைத் தெளிவுள்ள புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்குச் சித்தாந்தப் போராட்டம் அடிப்படையாகும்.
• புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுதல்: மார்க்சிய தத்துவத்தைப் பரப்புவதும், திருத்தல்வாதத்தை (Revisionism) தத்துவார்த்த ரீதியாக எதிர்க்கும் பிரச்சாரமும் வெறும் ஏட்டுப் பயிற்சி அல்ல; அதுவே சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒன்றிணைத்து லெனினியப் பாணியிலான உண்மையான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்கான முதன்மையான நடைமுறையாகும்.

இரண்டாம் அகிலத்தின் (Second International) வீழ்ச்சி குறித்த வரலாற்றுப் பின்னணி பற்றி மூல ஆதாரங்களில் பின்வரும் தகவல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன:

• முதலாளித்துவ அரசுகளுக்கான ஆதரவு: 1914-இல் முதல் உலகப் போர் தொடங்கியபோது, ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி உள்ளிட்ட ஐரோப்பாவின் பல 'மார்க்சிய' கட்சிகள் தங்களது சொந்த நாட்டின் முதலாளித்துவ அரசுக்கு ஆதரவாக நிலைப்பாடு எடுத்தன.
• பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வதேசத்திற்குத் துரோகம்: இக்கட்சிகள் தங்களை மார்க்சியவாதிகள் என்று அழைத்துக்கொண்ட போதிலும், பாட்டாளி வர்க்கத்தின் சர்வதேச ஒற்றுமைக்குத் துரோகம் இழைத்தன.
• லெனினின் அம்பலப்படுத்தல்: இத்தகைய தலைவர்களை விளாடிமிர் லெனின் "சமூக அராஜகவாதிகள்" (Social Chauvinists) என்றும் திருத்தல்வாதிகள் என்றும் அம்பலப்படுத்தினார்.
• திருத்தல்வாதத்தின் வரலாற்றுச் சான்று: மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரச் சாராம்சத்தை நீக்கிவிட்டு, ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படும் திருத்தல்வாதப் போக்கிற்கு இரண்டாம் அகிலத்தின் வீழ்ச்சி ஒரு முதன்மையான வரலாற்று உதாரணமாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.

போல்ஷ்விக் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது குறித்து மூல ஆதாரங்கள் பின்வரும் முக்கியக் கருத்துகளைத் தெரிவிக்கின்றன:

• மென்ஷ்விக்குகளுடனான சித்தாந்தப் போராட்டம்: ரஷ்ய சமூக ஜனநாயக தொழிலாளர் கட்சியில் (RSDRP) மென்ஷ்விக்குகளுடன் லெனின் நடத்திய கடுமையான சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் வழியே தத்துவத் தெளிவுள்ள 'போல்ஷ்விக்' அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது.
• புதிய வகையான கட்சி (Party of a New Type): தெளிவற்ற எண்ணற்ற நபர்களைக் கொண்ட கும்பலாக இல்லாமல், மார்க்சிய தத்துவத்தை ஆழமாகப் புரிந்து கொண்ட, அர்ப்பணிப்புள்ள 'புரட்சிகரப் பிரச்சாரகர்கள் மற்றும் அமைப்பாளர்கள்' (Professional Revolutionaries) அடங்கிய ஒழுங்குமைக்கப்பட்ட கட்சியே புரட்சியை வழிநடத்த முடியும் என்ற கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இது கட்டமைக்கப்பட்டது.
• செயற்கையான ஒற்றுமையை மறுத்தல்: சித்தாந்தத் தெளிவில்லாமல் செய்யப்படும் "செயற்கையான ஒற்றுமை" தற்காலிகமானது மற்றும் ஆபத்தானது என்பதால், லெனின் தத்துவார்த்தத் தெளிவையே முதன்மையாகக் கொண்டு இவ்வமைப்பை உருவாக்கினார்.
• புரட்சிகரத் தத்துவத்தின் வழிகாட்டல்: "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற லெனினிய அணுகுமுறையின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த வலுவான போல்ஷ்விக் அமைப்பாலேயே 1917 அக்டோபர் புரட்சி சாத்தியமானது.

புரட்சிகர தத்துவத்தின் அவசியத்தை விளாடிமிர் லெனின் பின்வரும் முக்கியக் கருத்துகளின் மூலம் விளக்குகிறார்:

• புரட்சிகர இயக்கத்தின் அடிப்படை: லெனின் தனது 1902-ஆம் ஆண்டு வெளியான 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' (What Is To Be Done?) என்ற நூலில், "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்பதை மிகத் தீர்க்கமாக முன்வைத்தார்.
• கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகளைத் தடுத்தல்: உலகத்தை மாற்ற எந்தத் திசையில் நகர வேண்டும் என்பதற்கான அறிவியல் பூர்வமான தத்துவ வழிகாட்டுதல் தேவை; வழிகாட்டல் இல்லாத கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் (Blind Action) ஒருபோதும் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது.
• முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் முடங்குவதைத் தடுத்தல்: ரஷ்யாவில் 'பொருளாதாரவாதிகள்' (Economists) தொழிலாளர்களின் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற அன்றாடப் போராட்டங்களே போதும் என்றபோது, தத்துவார்த்த வழிகாட்டுதல் இல்லாத அன்றாடப் போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கிவிடும் என்று லெனின் சுட்டிக்காட்டினார்.
• வர்க்க உணர்வை ஊட்டுதல்: வெறும் அன்றாடச் சலுகைகளுக்கான போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக மாற்றாது; எனவே, தத்துவத்தைப் பரப்புவதும் வர்க்க உணர்வை ஊட்டுவதுமே முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).
• தத்துவத்திற்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான பிணைப்பு: "தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது; நடைமுறையோடு இணையாத தத்துவம் மலடானது" என்று குறிப்பிட்ட லெனின், தத்துவப் பிரச்சாரத்தையும் சித்தாந்தத் தெளிவையும் புரட்சியின் பிரிக்க முடியாத முதன்மையான நடைமுறையாக வரையறுத்தார்.

மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாடுகளின்படி, புரட்சிகர தத்துவத்தைப் பரப்புவதை ஏன் ஒரு முதன்மையான நடைமுறையாகக் கருத வேண்டும் என்பதற்கான காரணங்கள் பின்வருமாறு:

• வர்க்க உணர்வை ஊட்டுதல்: தத்துவ வழிகாட்டுதல் இல்லாத அன்றாடச் சீர்திருத்தப் போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கிவிடும். தொழிலாளர்களை வெறும் கூலி அடிமைகளாக வைத்திருக்காமல், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக மாற்றுவதற்குத் தத்துவத்தைப் பரப்புவதும் வர்க்க உணர்வை ஊட்டுவதுமே முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும்.
• புரட்சிகர இயக்கத்தின் அடிப்படை: லெனின் சுட்டிக்காட்டியபடி, "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது". திசையறியாத கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது என்பதால், தத்துவ வழிகாட்டுதலே இயக்கத்தின் அடிப்படையாகும்.
• சிதறிக் கிடப்பவர்களை ஒன்றிணைத்தல்: இந்தியாவில் மார்க்சியத்திற்கு விசுவாசமாக இருக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் சிதறிக் கிடக்கிறார்கள். அவர்களைச் சித்தாந்தத் தெளிவின் அடிப்படையில் ஒன்றிணைத்து, லெனினியப் பாணியிலான வலுவான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்குத் தத்துவப் பிரச்சாரமே முதன்மைச் சாதனமாக உள்ளது.
• திருத்தல்வாதத்தை அம்பலப்படுத்துதல்: மார்க்சியத்தின் சாராம்சத்தைச் சிதைத்து, ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படும் திருத்தல்வாதிகள் மற்றும் போலி மார்க்சியவாதிகளின் பிழைப்புவாத முகமூடியைக் கிழித்து அம்பலப்படுத்தத் தத்துவப் பிரச்சாரம் அவசியமாகிறது.
• சித்தாந்தப் போரே முதன்மை நடவடிக்கை: மார்க்சியத்தைக் கற்றுக்கொள்வதும் பரப்புவதும் வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல; அதுவே ஆளும் வர்க்கத்திற்கு எதிராக நடத்தப்படும் முதன்மையான சித்தாந்தப் போராட்ட நடவடிக்கை (Ideological Struggle) ஆகும்.

தற்போதைய சூழலில் திருத்தல்வாதிகளை (Revisionists) மற்றும் போலி மார்க்சியவாதிகளை அடையாளம் காண்பதற்கான முக்கிய அறிகுறிகளாக மூல ஆதாரங்கள் பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகின்றன:

• மார்க்சியத்தின் சாராம்சத்தைக் கைவிடுதல்: மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரச் சாராம்சத்தையும் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் நீக்கிவிட்டு, வெறும் மேல் தோலை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படுவார்கள்.
• "நடைமுறையின்மை" என்ற போலி குற்றச்சாட்டைச் சுமத்துதல்: உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் தத்துவத்தைப் பரப்பி வர்க்க உணர்வை ஊட்ட முயலும்போது, "நீங்கள் களத்தில் இல்லை, வெறும் தத்துவம் பேசுகிறீர்கள், நடைமுறையில் இல்லை" என்று ஓலமிடுவார்கள்.
• சீர்திருத்தவாதத்தில் மக்களை முடக்குதல்: ஆளும் வர்க்கத்தின் அமைப்பிற்கு எதிராகவும் அதை வீழ்த்தவும் போராடாமல், அமைப்பிற்குள்ளேயே சிறு சலுகைகளைப் பெற்றுத் தரும் "சீர்திருத்தவாத நடைமுறையை" மட்டுமே உண்மையான நடைமுறை எனச் சித்தரிப்பார்கள்.
• சித்தாந்த விழிப்புணர்வை எதிர்த்தல்: மக்கள் உண்மையான மார்க்சியக் கோட்பாடுகளைப் புரிந்து கொண்டால் தங்களது பிழைப்புவாதம் அம்பலப்பட்டுவிடும் என்று அஞ்சி, மக்களின் சித்தாந்த விழிப்புணர்வைத் தடுக்க முயல்வார்கள்.
• துரோகப் போக்கும் மக்கள் விரோதச் செயல்பாடுகளும்: மார்க்சிய வேடதாரிகளாக அமைப்பாகத் திரண்டு, வரலாற்றுரீதியாக இரண்டாம் அகிலத் தலைவர்கள் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குத் துரோகம் இழைத்தது போல மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவார்கள்.
• அடையாள அரசியலும் புரட்சிகரக் கோட்பாட்டு மறுப்பும்: புரட்சிகர தத்துவத்தின் அவசியத்தையும் லெனினிய அமைப்புக் கோட்பாட்டையும் நிராகரித்து, அடையாள அரசியல் மற்றும் பிற்போக்கு நடைமுறைவாதத்தைப் பின்பற்றுவார்கள்.

உண்மையான மார்க்சிய நடைமுறை vs திருத்தல்வாத நடைமுறை: விரிவான ஒப்பீட்டு அறிக்கை

1. அறிமுகம் மற்றும் கோட்பாட்டு அடிப்படை (Theoretical Foundations)

1.1. மார்க்சியத்தில் தத்துவத்தின் பங்கு

மார்க்சியம் என்பது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல; அது புறநில உலகத்தை அறிவியல் பூர்வமாக மாற்றுவதற்கான செயல்பாட்டு வழிகாட்டியாக (Guide to Action) விளங்கும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத் தத்துவமாகும். தத்துவத்தைக் கற்றுத் தேர்வதும், அதனை உழைக்கும் மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதும் கம்யூனிஸ்டுகளின் முதன்மையான நடைமுறைக் கடமையாகும். தத்துவார்த்த வழிகாட்டல் மற்றும் சித்தாந்தத் தெளிவு இல்லாமல் நிகழ்த்தப்படும் கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் (Blind Action) ஒருபோதும் சோசலிசப் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது. தத்துவப் பிரச்சாரமும் கல்விப் பணியும் வெறும் அறிவுப் பயிற்சி அல்ல; அவை பாட்டாளி வர்க்கத்தினுடைய அகநில உணர்வை வர்க்க உணர்வாக மாற்றி, புறநிலை வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கட்டியெழுப்பும் முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).

"தத்துவஞானிகள் உலகத்தை பல்வேறு வழிகளில் விளக்கியிருக்கிறார்கள்; ஆனால் விஷயம் என்னவென்றால் அதை மாற்றுவதுதான்." — கார்ல் மார்க்ஸ் (போயர்பாக் பற்றிய 11வது ஆய்வுக் குறிப்பு)

கார்ல் மார்க்ஸின் இக்கூற்றின்படி, மார்க்சிய தத்துவத்தைப் பரப்புவதும், பிரச்சாரம் செய்வதும் நாம் புறநில உலகத்தை மாற்றுவதற்காக மேற்கொள்ளும் முதன்மையான நடைமுறை நடவடிக்கையாகும்.

1.2. லெனினியக் கோட்பாடு: தத்துவமும் இயக்கமும்

விளாடிமிர் லெனின் தனது 1902 ஆம் ஆண்டு புகழ்பெற்ற படைப்பான "என்ன செய்ய வேண்டும்?" (What Is To Be Done?) என்ற நூலில், தத்துவத்திற்கும் புரட்சிகர இயக்கத்திற்குமான இயங்கியல் தொடர்பை மிகத் தெளிவாக விவரித்துள்ளார். அவர், "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விதியை முன்வைத்தார்.

மார்க்சிய தத்துவத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டவர்களின் கூட்டு முயற்சியாலும், சித்தாந்தத் தெளிவாலும் மட்டுமே ஒரு புரட்சிகரமான கட்சியைக் கட்டியெழுப்ப முடியும் என்பதை லெனினியக் கோட்பாடு வலியுறுத்துகிறது. இக்கோட்பாட்டை பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியை விரும்பாத திருத்தல்வாதிகளும், கலைப்புவாதிகளும், அடையாள அரசியல் கொள்கையைப் பின்பற்றும் பிற்போக்கு நடைமுறைவாதிகளும் திட்டமிட்டு மறுத்து எதிர்க்கின்றனர்.

2. உண்மையான மார்க்சியம் vs திருத்தல்வாதம்: மைய ஒப்பீட்டு அட்டவணை (Comparative Analysis Matrix)

2.1. கோட்பாட்டு மற்றும் நடைமுறை வேறுபாடுகள்

ஒப்பீட்டு அளவுரு (Comparison Parameter)	உண்மையான மார்க்சிய நடைமுறை (Authentic Marxist Practice)	திருத்தல்வாத / போலி மார்க்சிய நடைமுறை (Revisionist Practice)	வரலாற்று / தற்போதைய சான்று (Historical / Current Context)
தத்துவத்தின் பங்கு (Role of Theory)	தத்துவத்தை வழிகாட்டியாக ஏற்றுக்கொள்கிறது; தத்துவப் பிரச்சாரத்தையும் சித்தாந்தத் தெளிவையும் பாட்டாளி வர்க்க உணர்வை உயர்த்தும் முதற்கட்டப் புரட்சிகர நடைமுறையாகக் கருதுகிறது.	தத்துவத்தைப் புறக்கணிக்கிறது; தத்துவப் பிரச்சாரம் செய்வோரை "நடைமுறையில் இல்லை" என ஓலமிட்டு, கோட்பாடற்ற கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகளை முதன்மைப்படுத்துகிறது.	லெனினின் "என்ன செய்ய வேண்டும்?" நூல் vs 'பொருளாதாரவாதிகள்' (Economists), நரோட்னிக்குகள் மற்றும் பிற்போக்கு நடைமுறைவாதிகள்.
வர்க்கப் போராட்டம் vs சீர்திருத்தவாதம் (Class Struggle vs Reformism)	தொழிலாளர்களுக்கு அரசியல் மற்றும் வர்க்க உணர்வை ஊட்டி, முதலாளித்துவ அமைப்பை வீழ்த்தி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக அவர்களை உயர்த்தப் போராடுகிறது.	அன்றாடக் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற சிறு சீர்திருத்தச் சலுகைகளுக்கான போராட்டங்களோடு தொழிலாளர்களின் சிந்தனையை முடக்குகிறது.	19-ஆம் நூற்றாண்டு ரஷ்ய 'பொருளாதாரவாதிகள்' மற்றும் 'நரோட்னிக்குகள்' முன்வைத்த அன்றாடச் சீர்திருத்தவாதப் போராட்டங்கள்.
கட்சி அமைப்புக் கோட்பாடு (Party Organization Concept)	மார்க்சியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொண்ட, அர்ப்பணிப்புள்ள 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள் / புரட்சிகரப் பிரச்சாரகர்களைக்' கொண்ட ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முன்னோடிப் படை (Vanguard Party).	தெளிவற்ற நபர்களைக் கொண்ட கும்பல், சித்தாந்தத் தெளிவற்ற "செயற்கையான ஒற்றுமை", கலைப்புவாதம் (Liquidationism) மற்றும் அடையாள அரசியல் (Identity Politics) போக்குகள்.	போல்ஷ்விக் கட்சி உருவாக்கம் vs மென்ஷ்விக்குகளின் தளர்வான அணுகுமுறை, கலைப்புவாதிகள் மற்றும் தற்போதைய போலி மார்க்சிய அமைப்புகள்.
ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்கொள்ளும் முறை (Approach to Ruling Class)	ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டல் அமைப்பை தகர்க்க முயல்கிறது; மார்க்சிய வேடதாரிகளையும் திருத்தல்வாத துரோகிகளையும் அம்பலப்படுத்துகிறது.	ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சேவை செய்து, முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே சிறு சலுகைகளைப் பெற்றுத் தரும் பிழைப்புவாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகிறது.	1914 முதல் உலகப்போரின் போது 'சமூக அராஜகவாதிகளாக' (Social Chauvinists) மாறிய ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி உட்பட இரண்டாம் அகிலத் தலைவர்கள்.

3. தத்துவம், நடைமுறை மற்றும் சீர்திருத்தவாதம் பற்றிய ஆழமான ஆய்வறிக்கை

3.1. "பொருளாதாரவாதம்" மற்றும் "கண்மூடித்தனமான செயல்பாடு" (Blind Action)

19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ரஷ்யாவில் இயங்கிய 'பொருளாதாரவாதிகள்' (Economists) மற்றும் 'நரோட்னிக்குகள்' (Narodniks) தொழிலாளர் இயக்கத்தில் தத்துவத்தின் பங்கையும் அரசியல் விழிப்புணர்வையும் கொச்சைப்படுத்தினர். அவர்களின் தவறான அணுகுமுறையையும் அதற்கு லெனின் அளித்த பதிலையும் பின்வரும் புள்ளிகள் விளக்குகின்றன:

1. பொருளாதாரவாதிகள் மற்றும் நரோட்னிக்குகளின் தவறான வாதம்: தொழிலாளர்களுக்கு உடனடியாகக் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற அன்றாடப் போராட்டங்களே போதுமானது; அவர்களுக்கு அரசியல் தத்துவமோ அல்லது சித்தாந்தப் பிரச்சாரமோ தேவையில்லை, கண்மூடித்தனமான நடைமுறைப் போராட்டமே எல்லாம் என்று இவர்கள் வாதிட்டனர்.
2. லெனினின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பதிலடி: தத்துவார்த்த வழிகாட்டல் மற்றும் அரசியல் தெளிவு இல்லாத அன்றாடப் போராட்டங்கள், தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கிவிடும் என்று லெனின் நிரூபித்தார்.
3. அடிமைத்தனத்தை நிலைநிறுத்தும் சீர்திருத்தவாதம்: இத்தகைய சீர்திருத்தவாதப் போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவத்தின் வாழ்நாள் அடிமைகளாகவே வைத்திருக்குமே தவிர, அவர்களைச் சுரண்டல் அமைப்பிற்கு எதிராக அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக உயர்த்தாது.
4. சித்தாந்தப் பிரச்சாரமே உண்மையான நடைமுறை: எனவே, மார்க்சிய தத்துவத்தைப் பரப்புவதும், தொழிலாளர்களிடம் வர்க்க உணர்வை ஊட்டுவதும் வெறும் பேச்சு அல்ல; அதுவே பாட்டாளி வர்க்கத்தை புரட்சிக்கு ஆயத்தப்படுத்தும் மிக முக்கியமான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).

3.2. திருத்தல்வாதிகளின் "நடைமுறையின்மை" குற்றச்சாட்டின் பின்னணி

மார்க்சியத்தைச் சீர்குலைப்பவர்களும் திருத்தல்வாதிகளும், உண்மையான மார்க்சியப் பிரச்சாரகர்களைப் பார்த்து "நீங்கள் களத்தில் இல்லை, வெறும் தத்துவம் பேசுகிறீர்கள், நடைமுறையில் இல்லை" என்று குற்றஞ்சாட்டுவதன்பின் இரண்டு முக்கிய உள்நோக்கங்கள் உள்ளன:

• அ) மக்களின் சித்தாந்த விழிப்புணர்வைத் தடுப்பது: உழைக்கும் மக்கள் உண்மையான மார்க்சியத்தைக் கற்றுக்கொண்டு சித்தாந்த விழிப்புணர்வு பெற்றுவிட்டால், தங்களது போலி மார்க்சிய பிழைப்புவாதமும் துரோகமும் அம்பலப்பட்டுவிடும் என்ற அச்சத்தினால் திருத்தல்வாதிகள் இவ்வாறு புலம்புகிறார்கள்.
• ஆ) சீர்திருத்தவாதத்தில் முடக்கி ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சேவை செய்வது: ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டல் அமைப்பை எதிர்த்துப் போராடாமல், அந்த அமைப்பிற்குள்ளேயே தங்கிச் சிறு சலுகைகளைப் பெற்றுத் தரும் "சீர்திருத்தவாத நடைமுறையை" மட்டுமே உண்மையான நடைமுறை எனச் சித்தரித்து, ஆளும் வர்க்கத்திற்கு சித்தாந்த அரணாகச் சேவை செய்வது (ஆளும் வர்க்கப் பிழைப்புவாதம்).

4. வரலாற்றுப் பாடங்களும் இந்தியச் சூழலும் (Historical Lessons & Indian Context)

4.1. வரலாற்று துரோகங்கள்: இரண்டாம் அகிலத்தின் வீழ்ச்சி

மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரச் சாராம்சத்தை நீக்கிவிட்டு, அதன் மேல் தோலை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படுவதே திருத்தல்வாதம் ஆகும்.

• 1914 வரலாற்றுச் சம்பவம்: முதல் உலகப் போரின் போது (1914), ஐரோப்பாவின் பல 'மார்க்சிய' கட்சிகள் (எ.கா: ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி) தங்களை மார்க்சியவாதிகள் என்று அழைத்துக்கொண்டே, தங்களது நாட்டு முதலாளித்துவ ஆளும் வர்க்கத்தின் யுத்த நடவடிக்கைகளுக்கு ஆதரவாக நின்றன.
• சர்வதேச ஒற்றுமைக்குத் துரோகம்: இவர்கள் மார்க்சியத்தின் அடித்தளமான பாட்டாளி வர்க்க சர்வதேச ஒற்றுமைக்குக் (Proletarian Internationalism) துரோகம் இழைத்தனர். லெனின் இத்தகைய தலைவர்களை "சமூக அராஜகவாதிகள்" (Social Chauvinists) என்றும் திருத்தல்வாதிகள் என்றும் அம்பலப்படுத்தினார். இன்றைய மார்க்சிய வேடதாரிகளும் இந்த இரண்டாம் அகிலத் தலைவர்களின் துரோகக் கொள்கைகளையே நடைமுறைப்படுத்துகின்றனர்.

4.2. போல்ஷ்விக் கட்சியின் உருவாக்கம் (Party of a New Type)

லெனின் ரஷ்ய சமூக ஜனநாயக தொழிலாளர் கட்சியில் (RSDRP) மென்ஷ்விக்குகள், கலைப்புவாதிகள் (Liquidationists) மற்றும் அடையாள அரசியல்வாதிகள் (Identity Politicians) ஆகியோருடன் சமரசமின்றி சித்தாந்தப் போராட்டம் நடத்தினார்.

• தெளிவற்ற எண்ணற்ற நபர்களைக் கொண்ட கும்பலையோ அல்லது அமைப்பைச் சீர்குலைக்கும் கலைப்புவாதிகளையோ நம்பியிருக்காமல், மார்க்சிய தத்துவத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொண்ட, அர்ப்பணிப்புள்ள 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள் / அர்ப்பணிப்புள்ள புரட்சிகரப் பிரச்சாரகர்கள் மற்றும் அமைப்பாளர்கள்' (Professional Revolutionaries) அடங்கிய ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கட்சி மட்டுமே புரட்சியை வழிநடத்த முடியும் என்பதை லெனின் நிறுவினார்.
• இந்தச் சித்தாந்தத் தெளிவின் அடிப்படையில் 'போல்ஷ்விக்' அமைப்பை உருவாக்கியதாலேயே 1917 அக்டோபர் புரட்சி சாத்தியமானது. சித்தாந்தத் தெளிவில்லாமல் செய்யப்படும் "செயற்கையான ஒற்றுமை" தற்காலிகமானது மற்றும் ஆபத்தானது.

4.3. இந்தியச் சூழலில் மார்க்சியவாதிகளின் தற்போதைய நிலை மற்றும் கடமை

• தற்போதைய நிலை: இந்தியாவில் மார்க்சியத்தைப் புரிந்துகொண்டு அதற்கு விசுவாசமாக இருப்பவர்கள் பலர் சிதறிக் கிடக்கிறார்கள்; அவர்கள் ஒன்றுபட்ட அமைப்பாக இல்லை. மாறாக, மார்க்சியத்தைத் திருத்துபவர்களும், குழப்புபவர்களும், மார்க்சிய வேடதாரிகளுமே அமைப்பாகத் திரண்டுள்ளனர். இவர்களின் பிரச்சாரமும் நடவடிக்கைகளும் மார்க்சியத்திற்கு எதிராகவும் மக்களுக்குத் துரோகம் இழைப்பதாகவும் உள்ளன.
• நிபந்தனையற்ற வரலாற்று உண்மை: ஆதார உரையின்படி, இந்தியாவில் சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் ஒன்றுபட்டு ஒரு புரட்சிகர அமைப்பாக உருவாகாமல், இங்கு உண்மையான புரட்சிகரமான நடைமுறைக்கு சாத்தியமே இல்லை.
• மார்க்சியவாதிகளின் கடமை: சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒருங்கிணைத்து ஒரு புரட்சிகர அமைப்பாக உருவாக்குவதே உடனடிப் பணியாகும். இதற்காக நடத்தப்படும் சித்தாந்தப் போராட்டமே (Ideological Struggle) போலி மார்க்சியவாதிகளை அம்பலப்படுத்தி, உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒன்றிணைக்கத் துணைபுரியும்.

5. முடிவுரையும் கடமைகளும் (Conclusion & Core Directives)

5.1. தத்துவ-நடைமுறை இயங்கியல் இணைப்பு

தத்துவமும் நடைமுறையும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்றை பிரிக்க முடியாத இயங்கியல் தொடர்பு கொண்டவை. தத்துவப் பிரச்சாரமும், சித்தாந்தத் தெளிவை ஏற்படுத்துவதும் இயக்கத்தின் வெறும் ஆயத்தப் பணி அல்ல; மாறாக அதுவே புரட்சியின் பிரிக்க முடியாத முதற்கட்ட நடைமுறையாகும். இத்தகைய இயங்கியல் இணைப்பை லெனினின் புகழ்பெற்ற பொன்மொழி மிகத் தெளிவாகச் சுருக்குகிறது:

"தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது; நடைமுறையோடு இணையாத தத்துவம் மலடானது."

மார்க்சியத்தின் புரட்சிகர உள்ளடக்கத்தை மறுக்கும் திருத்தல்வாதிகளாலும் போலி மார்க்சியவாதிகளாலும் இந்த இயங்கியல் உண்மையை ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

5.2. இன்றைய மார்க்சியவாதிகளின் 3 முதன்மைப் பணிகள்

• 1. மார்க்சியத்தைப் படிப்பது மற்றும் பரப்புவது: மார்க்சியத்தைக் கற்பதும், அதனை உழைக்கும் மக்களிடம் பிரச்சாரம் செய்வதும் வெறும் அறிவு சார்ந்த பயிற்சி அல்ல; அது முதலாளித்துவ சித்தாந்தத்திற்கு எதிராகப் பாட்டாளி வர்க்க உணர்வை வளர்க்கும் முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறை நடவடிக்கையாகும்.
• 2. துரோகிகளையும் திருத்தல்வாதிகளையும் அம்பலப்படுத்துவது: மார்க்சியத்தின் பெயரால் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு, கலைப்புவாதம் மற்றும் அடையாள அரசியலில் மூழ்கி ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சேவை செய்யும் திருத்தல்வாதிகளையும் மார்க்சிய வேடதாரிகளையும் தத்துவார்த்த ரீதியாக அம்பலப்படுத்தி முறியடித்தல்.
• 3. உண்மையான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவது: இந்தியாவில் சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளைச் சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் மூலம் ஒன்றிணைத்து, லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையிலான 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்களைக்' கொண்ட முன்னோடிப் புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டியெழுப்புதல்.

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• 
  இந்தப்பகுதியை ஒலி ஒளி வடிவில் காண கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.