வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதமும் சமகால எதார்த்தமும்(11-10-2026)

வழங்கப்பட்டுள்ள ஆதாரங்கள் கார்ல் மார்க்ஸ் மற்றும் பிரடெரிக் எங்கெல்ஸ் ஆகியோரின் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதக் கோட்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு மனித சிந்தனை மற்றும் சமூக மாற்றங்களைப் பகுப்பாய்வு செய்கின்றன. தத்துவார்த்தச் சொற்கள் மற்றும் கருத்துமுதல்வாத மாயைகளைக் கடந்தே மனிதகுலம் உண்மையான விடுதலையை அடைய முடியும் என்பதை இக்கட்டுரைகள் வலியுறுத்துகின்றன. குறிப்பாக, மனிதர்களின் புறநிலை வாழ்வாதாரங்களும், பொருளாதார உற்பத்தியுறவுகளுமே வரலாற்றின் உண்மையான உந்துசக்திகள் என்று இப்பகுதிகள் விளக்குகின்றன. மேலும், சமகாலச் சமூகத்தின் மத மோதல்கள், சொல்லாடல் அரசியல் மற்றும் நுகர்வு கலாச்சாரம் ஆகியவற்றை மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தில் அலசி ஆராய்ந்து, உலகை வெறும் கருத்துக்களால் வியாக்கியானம் செய்யாமல் நடைமுறையில் மாற்றுவதே மிக முக்கியம் என்பதை இவை சுட்டிக்காட்டுகின்றன..

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும்

மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் மனித வரலாற்றை ஆன்மீகக் கருத்துக்களையோ அல்லது தத்துவச் சொல்லாடல்களையோ கொண்டு விளக்காமல், மனிதர்களின் பொருள்வகை உற்பத்தி மற்றும் புறநிலை வாழ்வியல் நடவடிக்கைகளின் அடிப்படையில் விளக்குகிறது.

வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் மனித வரலாற்றை விளக்கும் முதன்மை அம்சங்கள்:

• பொருள்வகை உற்பத்தியே தொடக்கப்புள்ளி: மனித வரலாறு என்பது கற்பனையான தத்துவ எண்ணங்களிலிருந்தோ அல்லது வெறும் சிந்தனைகளிலிருந்தோ தொடங்குவதில்லை; மாறாக, மனிதர்கள் தங்களின் அடிப்படைத் தேவைகளான உணவு, உடை, இருப்பிடம் போன்றவற்றை உற்பத்தி செய்யத் தொடங்கும் மெய்யான வாழ்க்கை நடவடிக்கையிலிருந்தே தொடங்குகிறது. மனிதர்கள் என்ன உற்பத்தி செய்கிறார்கள், எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறார்கள் என்பதிலேயே அவர்களின் வாழ்வியல் தன்மை தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
• இருத்தலே உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது: தத்துவவாதிகள் "விண்ணிலிருந்து மண்ணுக்குப்" போவது போல கருத்துக்களிலிருந்து மனித வரலாற்றை விளக்க முயன்றனர்; ஆனால் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் "மண்ணிலிருந்து விண்ணுக்கு எழும்" அணுகுமுறையைக் கொண்டு, மனிதர்களின் பொருள்சார் வாழ்க்கையிலிருந்து அவர்களின் சிந்தனையை விளக்குகிறது. மனித சிந்தனை அல்லது உணர்வு வாழ்க்கையை நிர்ணயிப்பதில்லை; மாறாக, மனிதர்களின் சமூக இருத்தலே (புறநிலை வாழ்க்கையே) அவர்களின் உணர்வை நிர்ணயிக்கிறது.
• உற்பத்தி முறையும் சொத்துடைமை வடிவங்களும்: சமூகத்தில் நிலவும் உழைப்புப் பிரிவினையின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப சொத்துடைமை வடிவங்களும் (பூர்வகுடி உடைமை, பண்டைய அடிமை முறை உடைமை, நிலப்பிரபுத்துவ உடைமை, மற்றும் முதலாளித்துவ உடைமை) சமூக வர்க்கக் கட்டமைப்பும் பரிணமிக்கின்றன.
• சித்தாந்தமும் எதார்த்தத்தின் பிரதிபலிப்பும்: சமூகத்தில் நிலவும் சமயம், சட்டம், அரசியல், தத்துவம் மற்றும் கலாச்சாரக் கருத்துக்கள் சுயேச்சையான வரலாறு கொண்டவை அல்ல; அவை உழைப்பு மற்றும் உற்பத்தி உறவுகளின் புறநிலை எதார்த்தத்தைப் பிரதிபலிக்கும் வடிவங்களேயாகும்.
• விடுதலை என்பது ஒரு வரலாற்றுச் செயல்: மனித விடுதலை என்பது வெறும் மனநிலை மாற்றமோ அல்லது கருத்துப் போராட்டங்களோ அல்ல. அது தொழில்நுட்பங்கள், விவசாயம் மற்றும் உற்பத்திச் சக்திகளின் புரட்சிகர வளர்ச்சியாலும், நிலவும் சமூக-பொருளாதார அமைப்பை நடைமுறையில் மாற்றுவதாலும் (Praxis) மட்டுமே சாத்தியமாகும் வரலாற்றுச் செயலாகும்.

சுருக்கமாகக் கூறின், வரலாற்றின் உண்மையான உந்துசக்தி ஆன்மீகச் சிந்தனைகளோ அல்லது அறிஞர்களின் சொல்லாடல்களோ அல்ல; உழைக்கும் மனிதர்களின் பொருள்வகை உற்பத்தியும், அதன் விளைவாக எழும் வர்க்க முரண்பாடுகளுமே ஆகும்.

மார்க்ஸ் தனது ‘ஃபோயர்பாக் பற்றிய ஆய்வுரைகள்’ (Theses on Feuerbach) மற்றும் ‘ஜெர்மன் சித்தாந்தம்’ ஆகிய ஆவணங்களில் லுத்விக் ஃபோயர்பாக்கின் (Ludwig Feuerbach) பொருள்முதல்வாதத்தில் உள்ள முதன்மையான போதாமைகளையும் வரம்புகளையும் ஆழமாக விமர்சித்துள்ளார்:

1. 'நடைமுறை' (Praxis) மற்றும் அகநிலைச் செயல்பாட்டைப் புறக்கணித்தல்:

   • ஃபோயர்பாக்கின் பொருள்முதல்வாதம் எதார்த்தத்தையும் புலனுணர்வையும் வெறுமனே நின்று வேடிக்கை பார்க்கும் ஒரு ‘புறப்பொருள்’ (Object) அல்லது சிந்திப்பு (Contemplation) வடிவத்திலேயே அணுகியது.
   • மனிதனைச் சூழலின் செயலற்ற விளைபொருளாக மட்டுமே அவர் பார்த்தார். ஆனால், மனிதன் உலகை மாற்றியமைக்கும் செயலாக்கமுள்ள அகநிலை முகவர் என்றும், மனித உழைப்பும் 'நடைமுறையுமே' (Praxis) சிந்தனையின் எதார்த்தத்தையும் ஆற்றலையும் நிரூபிக்கின்றன என்றும் மார்க்ஸ் நிறுவினார்.

2. வரலாற்றற்ற ‘மனிதன்’ மற்றும் மானுடச் சாராம்சம்:

   • ஃபோயர்பாக் மதத்தின் பிடியிலிருந்த கடவுள் தன்மையை மனிதனின் இயல்பாக மாற்றினாலும், அவர் பேசும் "மனிதன்" என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வர்க்கச் சூழலிலும் உற்பத்தி முறையிலும் வாழும் நிஜமான உழைப்பாளி அல்ல; மாறாக வரலாற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு கற்பனைக் கருத்தாக்கமே ஆகும்.
   • மார்க்ஸ் தனது 6-வது ஆய்வுரையில், மானுடச் சாராம்சம் என்பது தனிநபரிடம் உள்ளார்ந்து கிடக்கும் ஒன்றல்ல, அது எதார்த்தத்தில் "சமுதாய உறவுகளின் பொதுத் தோற்றம்" (Ensemble of social relations) என்று சுட்டிக்காட்டினார். ஃபோயர்பாக் மனிதனைச் சமூக பின்னணியிலிருந்து தனிமைப்படுத்தி ஒரு பொதுவான 'இனம்' (Genus) என்பதாகவே புரிந்துகொண்டார்.

3. இயற்கையை வரலாற்றுப் பின்னணியில் பார்க்கத் தவறியமை:

   • ஃபோயர்பாக் இயற்கையை எப்போதும் நிரந்தரமாக இருக்கும் அமைப்பாகப் பார்த்தார்.
   • ஆனால் மார்க்ஸ், மனிதன் காணும் இயற்கை என்பது மனித உழைப்பிலிருந்தும், தொழில்துறை மற்றும் வாணிக வளர்ச்சியிலிருந்தும் தனித்து நிற்பதில்லை; அது முந்தைய தலைமுறைகளின் உழைப்பால் மாற்றியமைக்கப்பட்ட வரலாற்று விளைபொருளே என்பதைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

4. மதத்தின் சமூக-பொருளாதார வேர்களை அணுகாமை:

   • ஃபோயர்பாக் மத உலகத்தை அதன் சமயச்சார்பற்ற மனித அடித்தளத்தில் கரைத்துக் காட்டியபோதிலும், மனிதன் ஏன் மதத்தை நாடுகிறான் என்ற எதார்த்தமான சமூக-பொருளாதாரக் காரணிகளை ஆராயத் தவறினார்.
   • சமய உணர்ச்சி என்பதே ஒரு சமூக விளைபொருள் என்றும், புனிதக் குடும்பம் என்பது பூலோகக் குடும்பத்தின் வர்க்க முரண்பாடுகளின் பிரதிபலிப்பே என்றும் மார்க்ஸ் விளக்கினார்.

5. உலகை வியாக்கியானம் செய்வதோடு நின்றுவிடுதல் (ஆய்வுரை 11):

   • ஃபோயர்பாக் சமூக முரண்பாடுகளைக் காணும்போது தார்மீக அன்பிலும் கருத்துலகிலும் தஞ்சம் புகுந்து உலகை வெறும் புலனுணர்வுப் பொருளாகப் பார்த்தார்.
   • மார்க்ஸ் தனது புகழ்பெற்ற 11-வது ஆய்வுரையில்: "தத்துவ ஞானிகள் உலகத்தைப் பல்வேறு வழிகளில் வியாக்கியானப் படுத்தி மட்டுமே வந்திருக்கிறார்கள்; ஆனால் அதை மாற்றுவதுதான் இப்போதுள்ள விஷயமாகும்" என்று கூறி, பொருள்முதல்வாதம் என்பது உலகை நடைமுறையில் புரட்சிமயமாக்குவதற்கான கருவியாக இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தெளிவுபடுத்தினார்.

சுருக்கமாகக் கூறின், ஃபோயர்பாக்கின் பொருள்முதல்வாதம் செயலற்றதாகவும் சிந்தனை அளவிலானதாகவும் (Contemplative Materialism) இருந்ததை மார்க்ஸ் விமர்சித்து, மனிதர்களின் கூட்டு நடைமுறை மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள் உற்பத்தியை மையமாகக் கொண்ட இயக்கவியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தை உருவாக்கினார்.

மூல நூல்களின் அடிப்படையில், மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் (Historical Materialism) முக்கிய அம்சங்கள் வருமாறு:

• மண்ணிலிருந்து விண்ணுக்கு — புறநிலை இருத்தலே உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது: வரலாறு என்பது கருத்துக்களிலிருந்தோ அல்லது ஆன்மீகச் சொல்லாடல்களிலிருந்தோ தொடங்குவதில்லை; மாறாக, மனிதர்களின் பொருள்வகை உற்பத்தி மற்றும் புறநிலை நடவடிக்கைகளிலிருந்தே தொடங்குகிறது. மனிதர்களின் சிந்தனையோ அல்லது உணர்வோ அவர்களின் வாழ்க்கையை நிர்ணயிப்பதில்லை; மாறாக, மனிதர்களின் சமூக இருத்தலே அவர்களின் உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது.

• பொருள்வகை உற்பத்தியே வரலாற்றின் முதல் முற்கோள்: மனித வரலாற்றின் அடிப்படை முற்கோள், உயிர்வாழும் மனிதத் தனிநபர்களின் இருத்தலும், அவர்கள் தங்களுக்குத் தேவையான உணவு, உடை, இருப்பிடம் போன்ற வாழ்க்கைச் சாதனங்களை உற்பத்தி செய்யத் தொடங்குவதுமே ஆகும். மனிதர்கள் என்ன உற்பத்தி செய்கிறார்கள் மற்றும் எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறார்கள் என்பதிலேயே அவர்களின் மெய்யான பொருளாயத வாழ்க்கை அமைகிறது.

• உழைப்புப் பிரிவினையும் சொத்துடைமை வடிவங்களும்: சமுதாயத்தில் உழைப்புப் பிரிவினை வளர்ச்சி அடைவதற்கு ஏற்ப, வரலாற்று ரீதியாகப் பல்வேறு சொத்துடைமை வடிவங்கள் (பூர்வகுடி உடைமை, பண்டைய அரசு/அடிமை உடைமை, நிலப்பிரபுத்துவ உடைமை மற்றும் முதலாளித்துவ உடைமை) மற்றும் வர்க்கக் கட்டமைப்புகள் உருவெடுக்கின்றன.

• சித்தாந்தமும் தலைகீழ் பிம்பமும்: சமயம், சட்டம், அரசியல், தத்துவம் மற்றும் ஒழுக்க நெறிகள் போன்ற கருத்தியல்களுக்குத் சுயேச்சையான வரலாறோ தனித்த வளர்ச்சியோ கிடையாது. ஒரு காமராவின் இருட்டறையில் பிம்பம் தலைகீழாகத் தெரிவது போல, வர்க்கச் சமூகத்தில் நிலவும் புறநிலை உற்பத்தி உறவுகளே மனித சிந்தனையில் கருத்தியல் வடிவங்களாகத் தலைகீழாகப் பிரதிபலிக்கின்றன.

• விடுதலை என்பது ஒரு வரலாற்றுச் செயல்: விடுதலை என்பது அகவயமான மனநிலை மாற்றமோ, தன்னுணர்வு சார்ந்த மாற்றமோ அல்லது வெறும் வார்த்தைப் போராட்டங்களோ அல்ல. மாறாக, நீராவி எஞ்சின், நெசவு இயந்திரங்கள் போன்ற நவீன தொழில்நுட்பங்கள், தொழில்துறை, விவசாயம் மற்றும் சமூக-பொருளாதார உற்பத்திச் சக்திகளின் புரட்சிகர வளர்ச்சியால் மட்டுமே சாத்தியமாகும் வரலாற்றுச் செயலாகும்.

• வரலாற்றின் உந்துசக்தி: வரலாற்றின் உண்மையான உந்துசக்தி என்பது ஆன்மீகச் சிந்தனைகளோ அல்லது தத்துவவாதிகளின் வியாக்கியானங்களோ அல்ல; உழைக்கும் மனிதர்களின் பொருள்வகை உற்பத்தியும், அதன் விளைவாக உருவாகும் வர்க்க முரண்பாடுகளுமே ஆகும்.

நவீன நுகர்வு கலாச்சாரத்தை (Consumer Culture) மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம், மேலோட்டமான வாழ்க்கைமுறை மாற்றமாகப் பார்க்காமல் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் பொருளாதார முரண்பாடுகளின் விளைவாகவே விளக்குகிறது:

• போலியான சரக்குகளும் சந்தைப் பரபரப்பும்: சிந்தனைச் சந்தையிலும் நுகர்வுச் சந்தையிலும் போலியான தேவை கொண்ட சரக்குகளைத் தொடர்ச்சியாக உற்பத்தி செய்து பரபரப்பை உருவாக்குவது முதலாளித்துவ அமைப்பின் இயல்பான வாடிக்கையாகும்.
• தொழில்நுட்பம் மற்றும் நுகர்வுப் பொருள் பற்றிய மாயை: புதிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களோ அல்லது நவீன நுகர்வுப் பொருட்களோ சந்தைக்கு வந்துவிட்டால் சமூகம் தானாகவே முன்னேறிவிடும் என்ற கருத்து முதலாளித்துவத்தால் பரப்பப்படுகிறது.
• கடன் அட்டைகளும் EMI கலாச்சாரமும்: நுகர்வுப் பொருட்களின் மூலம் தனிநபர் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துவிட்டதாக வெளியில் தோற்றம் காட்டப்பட்டாலும், எதார்த்தத்தில் அது தீவிரமான கடன் அட்டைகள் (Credit Cards) மற்றும் தவணை முறைகளின் (EMI) மூலமே செயற்கையாகத் தக்கவைக்கப்படுகிறது.
• ஏகபோகக் குவிப்பும் வாங்கும் திறன் வீழ்ச்சியும்: உற்பத்திக் காரணிகளின் கட்டுப்பாடு விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சில ஏகபோகக் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் கைகளில் குவியும்போது, சாமானிய உழைக்கும் மக்களின் மெய்யான வாங்கும் திறன் தொடர்ந்து தேய்மானத்தைச் சந்திக்கிறது.
• கட்டமைப்பு முரண்பாடுகளை மறைக்கும் உத்தி: வேலையின்மை, விலைவாசி உயர்வு, உழைப்புச் சுரண்டல் மற்றும் வர்க்கச் சமத்துவமின்மை போன்ற முதலாளித்துவ அமைப்பின் அடிவேரான பொருளாதார நெருக்கடிகளை மறைத்து, மக்களைப் போலியான நுகர்வுப் பிரமைக்குள் வைப்பதற்கு இந்நுகர்வு கலாச்சாரம் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுகிறது.

சுருக்கமாகக் கூறின், நவீன நுகர்வு கலாச்சாரம் என்பது தனிநபர்களின் விருப்பத்தேர்வு அல்ல; மாறாக முதலாளித்துவ ஏகபோக நிறுவனங்கள் தங்களின் சந்தையைத் தக்கவைக்கவும், வர்க்க முரண்பாடுகளை மறைக்கவும் உருவாக்கும் ஒரு பொருளாயதக் கருத்தியல் மாயையாகும்.

சொல்லாடல் அரசியலை (Discourse Politics) வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் ஒரு நவீனக் கருத்துமுதல்வாதப் பிரமையாகவே அணுகுகிறது. மூல ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் பொருள்முதல்வாதம் சொல்லாடல் அரசியலைப் பார்க்கும் விதம் வருமாறு:

• வரலாறு சொல்லாடல்களால் நகர்வதில்லை: வரலாற்று வளர்ச்சி என்பது வெறும் சொற்களாலோ, தத்துவார்த்தச் சூத்திரங்களாலோ அல்லது சொல்லாடல்களாலோ நகர்வதில்லை; மாறாக, மனிதர்களின் உற்பத்தியுறவுகள், உழைப்பு மற்றும் புறநிலை எதார்த்தங்களின் அடித்தளத்திலிருந்தே புறப்படுகிறது.
• சொற்களின் மோதலும் எதார்த்தத்திலிருந்து விலகலும்: அன்றைய ஜெர்மனியில் இளம் ஹெகலியத் தத்துவவாதிகள் புதிய சொற்களை உற்பத்தி செய்து சமூகத்தை மாற்றிவிட்டதாகக் கருதியது போலவே, இன்றைய சமூக வலைதள விவாதங்கள், தொலைக்காட்சி மேடைகள் மற்றும் தேர்தல் முழக்கங்கள் யாவும் உண்மையான எதார்த்தத்திலிருந்து விலகி வெறும் "சொற்களின் மோதலாக" சுருங்கிவிடுகின்றன.
• சொல்வழக்குகளை மாற்றுவது விடுதலை ஆகாது: ஒருவர் பேசும் சொற்களை மாற்றினாலோ அல்லது புதிய சொல்வழக்குகளை (Linguistic terminology) முன்வைத்தாலோ மட்டும் மனிதன் ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுபட்டுவிட முடியாது; ஏனெனில் சமூகத்தில் நிலவும் கருத்துக்கள் எதார்த்தத்தின் பிரதிபலிப்புகளே அன்றி, கருத்துக்கள் மட்டுமே எதார்த்தத்தைத் தீர்மானிப்பதில்லை.
• பொருளாதார முரண்பாடுகளை மறைக்கும் திரை: இளைஞர்களின் வேலையின்மை, விலைவாசி உயர்வு, வர்க்க சமத்துவமின்மை மற்றும் உழைப்புச் சுரண்டல் போன்ற அடிவேரான பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளை மறைத்து, மக்களை மேலோட்டமான அடையாளப் பூசல்களிலும் கருத்துப் போர்களிலும் முடக்கி வைக்கவே சொல்லாடல் அரசியல் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுகிறது.
• விடுதலை என்பது ஒரு வரலாற்றுச் செயல்: விடுதலை என்பது அகவயமான மனநிலை மாற்றமோ, சொற்களை மாற்றிப் பேசுவதோ அல்லது வெறும் கருத்துப் போராட்டங்களோ அல்ல; மாறாக, தொழில்துறை, விவசாயம் மற்றும் சமூக-பொருளாதார உற்பத்திச் சக்திகளின் புரட்சிகர வளர்ச்சியால் மட்டுமே சாத்தியமாகும் வரலாற்றுச் செயலாகும்.

சுருக்கமாகக் கூறின், சமூக அமைப்பைச் வெறும் சொற்களாலும் கருத்துப் பரிமாற்றங்களாலும் மாற்றியமைக்க முடியும் என்பது ஒரு கருத்துமுதல்வாதப் பிரமையாகும். உண்மையான சமூக மாற்றம் என்பது சொற்களை மாற்றுவதில் இல்லை; உழைக்கும் மக்களின் அன்றாட வாழ்வாதாரச் சிக்கல்களையும், உழைப்புச் சுரண்டல் நிகழும் உற்பத்தி முறையையும் நடைமுறையில் மாற்றியமைப்பதிலேயே உள்ளது.

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• 
  
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதமும் சமகால எதார்த்தமும்

கருத்துமுதல்வாதப் பிரமைகளும் சமகால எதார்த்தமும்: வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையில் ஓர் ஆய்வு

மனித சமூகத்தின் வரலாறும் சிந்தனையும் வெறும் கருத்துக்களாலோ அல்லது ஆன்மீகச் சொல்லாடல்களாலோ உருவாவதில்லை என்பதை மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இக்கட்டுரைகள் விளக்குகின்றன. மனிதர்களின் புறநிலை வாழ்வியல் நடவடிக்கைகளும், பொருள்வகை உற்பத்தி முறைகளும், உழைப்புச் சூழலுமே அவனது சிந்தனையையும் சமூக மாற்றத்தையும் தீர்மானிக்கின்றன என்று அவை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இன்றைய சூழலில் நிலவும் அடையாள அரசியலும், கலாச்சாரப் பூசல்களும், நுகர்வு கலாச்சாரமும் உண்மையான பொருளாதாரச் சுரண்டல்களையும் வர்க்க முரண்பாடுகளையும் மறைக்கும் கருத்தியல் மாயைகளாகவே செயல்படுகின்றன. வெறும் கருத்துலக விவாதங்களோ தார்மீக உபதேசங்களோ மனிதனை ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுவிக்க முடியாது என்றும், உழைக்கும் மக்களின் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்பும் உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான மாற்றமுமே உண்மையான விடுதலைக்கான வழிகள் என்றும் இக்கட்டுரைகள் வலியுறுத்துகின்றன.

ஒலி வடிவில் இந்தப்பகுதியை கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் இணைந்து எழுதிய ஜெர்மன் சித்தாந்தம் நூலின் முதல் அத்தியாயமான "ஃபோயர்பாக்" பகுதியின் தொடக்கம், மனித சிந்தனைக்கும் அவனது புறநிலை வாழ்வுக்கும் இடையிலான உறவை மிகத் துல்லியமாகப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. அக்காலத்து ஜெர்மன் இளம் ஹெகலிய அறிஞர்கள், சமூக மாற்றத்தை வெறும் கருத்துக்களின் தளத்திலும் மதவாதக் கோட்பாடுகளை மறுப்பதிலும் மட்டுமே சாதிக்க முடியும் என்று நம்பினர். இந்த மாயையை உடைத்தெறிந்த மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும், வரலாற்று வளர்ச்சி என்பது வெறும் சொல்லாடல்களால் நகர்வதில்லை; மாறாக, மனிதர்களின் உற்பத்தியுறவுகள், உழைப்பு மற்றும் புறநிலை எதார்த்தங்களின் அடித்தளத்திலிருந்தே புறப்படுகிறது என்ற வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத விதியை நிலைநாட்டினர்.

இந்தக் கோட்பாட்டு வழிகாட்டுதல், இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டின் நமது சமகாலச் சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார முரண்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கு மிக அவசியமான கருத்தியல் ஆயுதமாக விளங்குகிறது.

1. சொல்லாடல் அரசியலும் சமகாலக் கருத்துமுதல்வாதமும்

அன்றைய ஜெர்மனியில் தத்துவவாதிகள் ஒருவருக்கொருவர் புதிய சொற்களையும் சூத்திரங்களையும் உற்பத்தி செய்து, சமூகத்தையே புரட்டிப் போட்டுவிட்டதாகப் பெருமிதம் கொண்டனர். இன்றைய சூழலிலும் அத்தகைய போக்கு நவீன வடிவங்களில் நீடிக்கிறது. குறிப்பாக, சமூக வலைதள விவாதங்கள், தொலைக்காட்சி விவாத மேடைகள் மற்றும் தேர்தல் மேடை முழக்கங்கள் யாவும் உண்மையான எதார்த்தத்திலிருந்து விலகி வெறும் "சொற்களின் மோதலாக" சுருங்கிவிடுகின்றன.

ஒருவர் பேசும் சொற்களை மாற்றினாலோ, புதிய அடையாள அரசியலை முன்னெடுத்தாலோ சமூகப் பிரச்சினை தீர்ந்துவிடும் என்ற மாயை நிலவுகிறது. ஆனால், சொல்வழக்குகளை மாற்றுவது மட்டுமே மனிதனை ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுவித்துவிடாது. மார்க்ஸிய நோக்கில், சமூகத்தில் நிலவும் கருத்துக்கள் என்பவை எதார்த்தத்தின் பிரதிபலிப்புகளே அன்றி, கருத்துக்கள் மட்டுமே எதார்த்தத்தைத் தீர்மானிப்பதில்லை.

2. கலாச்சார/மதப் பூசல்களும் பொருளாதார அடித்தளமும்

அன்றைய இளம் ஹெகலியர்கள் சமூகத்தின் அனைத்துச் சீரழிவுகளுக்கும் மத உணர்வுகளே காரணம் என்று கருதி, மதக் கருத்துக்களை விமர்சிப்பதிலேயே தங்கள் ஆற்றலைச் செலவிட்டனர். இன்றைய சமூகச் சூழலிலும் மதம், சாதி, கலாச்சாரம் சார்ந்த அடையாளப் பூசல்களே அரசியல் அரங்கின் முதன்மை பேசுபொருளாக ஆக்கப்படுகின்றன.

ஒரு மார்க்சிய ஆய்வாளர் இந்த மேலோட்டமான கருத்துப் போர்களை மட்டும் கவனிப்பதில்லை; மாறாக, அவற்றின் அடிவேராக விளங்கும் பொருளாதாரக் காரணிகளை உற்றுநோக்குகிறார்:

 * இளைஞர்களின் வேலையின்மை, விலைவாசி உயர்வு மற்றும் பொருளாதார சமத்துவமின்மை போன்ற அடிப்படை முரண்பாடுகளை மறைக்கவே இத்தகைய அடையாளப் பூசல்கள் பெரும்பாலும் கருவியாகப் பயன்படுகின்றன.

 * உற்பத்திச் சக்திகளின் முடக்கம் மற்றும் கார்ப்பரேட் நலன்களுக்கான கொள்கைகள் உருவாக்கும் நெருக்கடிகளே கலாச்சாரக் கொந்தளிப்புகளாக வடிவம் பெறுகின்றன.

மதவெறியையோ சாதியப் பிரிவினையையோ வெறும் "அறிவீனமான கருத்துக்கள்" என்று மட்டுமே அணுகுவது கருத்துமுதல்வாதப் பார்வை; மாறாக, அச்சமூகக் குழுக்களின் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்பின்மை மற்றும் வர்க்க முரண்பாடுகளின் விளைவாக அதனை ஆராய்வதே பொருள்முதல்வாதப் பார்வை.

3. 'நுகர்வு கலாச்சாரம்' மற்றும் மாயையான எழுச்சிகள்

மார்க்ஸ் விளக்கியது போல, சிந்தனைச் சந்தையில் போலியான சரக்குகளை உற்பத்தி செய்து பரபரப்பை உருவாக்குவது முதலாளித்துவத்தின் வாடிக்கை. இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில், புதிய தொழில்நுட்பங்களோ அல்லது நவீன நுகர்வுப் பொருட்களோ வந்துவிட்டால் சமூகம் தானாகவே முன்னேறிவிடும் என்ற கருத்து பரப்பப்படுகிறது. தனிநபர் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துவிட்டதாகத் தோற்றம் காட்டப்பட்டாலும், அது தீவிரமான கடன் அட்டைகள் மற்றும் தவணை முறைகளின் (EMI) மூலமே தக்கவைக்கப்படுகிறது. உற்பத்திக் காரணிகளின் கட்டுப்பாடு விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சில ஏகபோக நிறுவனங்களின் கைகளில் குவியும்போது, சாமானியனின் வாங்கும் திறன் தொடர்ந்து தேய்மானத்தைச் சந்திக்கிறது.

4. மனிதர்களின் மெய்யான வாழ்வே தொடக்கப்புள்ளி

ஜெர்மன் சித்தாந்தம் முன்வைக்கும் மிக அடிப்படையான பாடம்: "நாம் மெய்யான மனிதர்களிலிருந்தும், அவர்களின் வாழ்வியல் நடவடிக்கைகளிலிருந்தும் தொடங்க வேண்டும்" என்பதாகும்.

இன்றைய சமூக மாற்றத்திற்கான ஆய்வுகளும் போராட்டங்களும் கற்பனையான இலட்சியவாதத்திலோ, வெறும் தார்மீக உபதேசங்களிலோ நிலைகொள்ள முடியாது. மாறாக:

 * உழைக்கும் மக்களின் அன்றாட வாழ்நிலைச் சிக்கல்கள் (ஊதியம், சுகாதாரம், கல்வி, வாழ்வாதாரம்),

 * உழைப்புச் சுரண்டல் நிகழும் உற்பத்தி முறை,

 * இயற்கை வளங்கள் சூறையாடப்படும் முதலாளித்துவ விரிவாக்கம்

ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டே பகுப்பாய்வுகள் அமைய வேண்டும்.

மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் என்பது பழைய தத்துவக் கோட்பாடுகளைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வது மட்டுமல்ல; மாறாக, இன்றைய புறநிலைச் சூழலைத் துல்லியமாக உணர்ந்து, சமூகத்தை வெறும் சிந்தனையளவில் வியாக்கியானம் செய்வதற்குப் பதிலாக அதை எதார்த்தத்தில் மாற்றுவதற்கான பாதையைத் தேடுவதாகும்.

இன்றைய சூழலில் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகம் அல்லது பொருளாதாரப் பிரச்சினைக்கு (உதாரணமாக: இளைஞர்களின் வேலையின்மை அல்லது நுகர்வு கலாச்சாரம்) இந்த வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையை மேலும் விரிவுபடுத்திப் பார்க்க விரும்புகிறீர்களா?

 ********************************** 

உற்பத்தி முறையும் சமூக உணர்வும்: மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையில் சமகால எதார்த்தம்

மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸின் ஜெர்மன் சித்தாந்தம் பகுதிகள் மனித வரலாறு மற்றும் சமூக அமைப்பின் அடித்தளத்தை அறிவியல் பூர்வமாக வரையறுக்கின்றன. மனிதன் விலங்கினத்திலிருந்து வேறுபடும் முதல் புள்ளி, அவன் வெறும் சிந்தனையாளன் என்பதில் இல்லை; மாறாக, தனது வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையான பொருட்களை உற்பத்தி செய்யத் தொடங்கும் வரலாற்றுச் செயலிலேயே அது தொடங்குகிறது. உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சி, உழைப்புப் பிரிவினை மற்றும் சொத்துடைமை வடிவங்களின் பரிணாமம் ஆகியவை எவ்வாறு மனித சமூகத்தின் மேற்கட்டுமானத்தை (சட்டம், அரசியல், மதம், கருத்தியல்) உருவாக்குகின்றன என்பதை விளக்கும் இப்பகுதி, இன்றைய இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டுச் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான மிகச் சிறந்த ஆய்வுக்கண்ணாடியாகும்.

1. உற்பத்தி முறையே மனித வாழ்வைத் தீர்மானிக்கிறது

ஒரு சமூகத்தின் மக்கள் எத்தகையோர் என்பது, அவர்கள் எதை உற்பத்தி செய்கிறார்கள் மற்றும் எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது என்று மார்க்ஸ் நிறுவுகிறார்.

இன்றைய நவதாராளவாத மற்றும் டிஜிட்டல் பொருளாதாரச் சூழலில், உற்பத்தி முறை பிரம்மாண்டமான மாற்றங்களைச் சந்தித்துள்ளது:

 * மெய்நிகர் மற்றும் சேவைத்துறை உழைப்பு: பாரம்பரிய தொழிற்சாலை உற்பத்தியுடன் தகவல் தொழில்நுட்பம், செயற்கை நுண்ணறிவு, கிக் பொருளாதாரம் (Gig Economy) போன்ற புதிய உற்பத்தி சக்திகள் இணைந்துள்ளன.

 * வாழ்வியல் பாணி மாற்றம்: உற்பத்தி சாதனங்களின் தன்மையும் உற்பத்தி முறையும் மாறும்போது, மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை முறையும், உறவுகளும், மனநிலையும் அடியோடு மாறுகின்றன. இன்றைய 'ஒர்க் ஃப்ரம் ஹோம்' (Work from Home) அல்லது தற்காலிக ஒப்பந்தப் பணிகளின் விரிவாக்கம் என்பது தனிநபர்களின் தனிப்பட்ட விருப்பத்தால் உருவானதல்ல; மாறாக, மூலதனத்தின் தற்போதைய உற்பத்தித் தேவைகளும் தொழில்நுட்பமும் மனிதர்கள் மீது திணித்த வாழ்க்கை முறையாகும்.

2. உழைப்புப் பிரிவினையும் நவீன வர்க்க முரண்பாடுகளும்

வரலாற்றில் உழைப்புப் பிரிவினை ஆழமடையும் போது, அது மனிதர்களிடையே வர்க்கப் பிரிவினையையும் சொத்துரிமையின் வடிவங்களையும் மாற்றுகிறது. விவசாயம், கைவினை, வாணிகம் எனப் பிரிந்து, நகரம்-நாட்டுப்புற முரண்பாடாக வளர்ந்த வரலாறு இன்று உலகளாவிய அளவில் விரிவடைந்துள்ளது:

 * புதிய உழைப்புப் பிரிவினை: புவிசார் அரசியலில் அறிவுசார் உழைப்பு ஒரு சில வல்லரசு நாடுகளிலும், உடலுழைப்பு மற்றும் உற்பத்தி ஆசிய-ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலும் குவிக்கப்படும் உலகளாவிய உழைப்புப் பிரிவினை நிலவுகிறது.

 * நகர-கிராம இடைவெளி: விவசாய நிலங்கள் பெருநிறுவனங்களால் கையகப்படுத்தப்படுவதும், கிராமப்புற வாழ்வாதாரங்கள் சிதைந்து உழைப்பாளர்கள் பெருநகரங்களை நோக்கித் தள்ளப்படுவதும், பண்டைக் காலத்துப் பண்ணையடிமைகள் நகர்ப்புறத் தொழிற்சங்கங்களைத் தேடி ஓடிய வரலாற்று முரண்பாட்டின் நவீன தொடர்ச்சியாகவே உள்ளன.

3. சொத்துடைமை வடிவங்களும் மூலதனக் குவியலும்

பழங்குடி உடைமை, பண்டைய அரசு உடைமை, நிலப்பிரபுத்துவ உடைமை ஆகியவற்றைக் கடந்து உலகம் நவீன முதலாளித்துவத் தனியார் சொத்துடைமைக்கு வந்து சேர்ந்ததை மார்க்ஸ் விளக்குகிறார்.

ரோமானியப் பேரரசில் சிறு விவசாயிகள் நிலங்களை இழந்து உதிரிகளாக மாற்றப்பட்ட நிகழ்வு போலவே, இன்றும் நடுத்தர, சிறு குறு விவசாயிகள் மற்றும் சுயதொழில் செய்வோர் ஏகபோகப் பெருநிறுவனங்களின் முன் நிற்க முடியாமல் பாட்டாளிகளாக மாற்றப்பட்டு வருகின்றனர். இன்றைய சொத்துடைமை வடிவம் வெறும் நிலம், தொழிற்சாலை என்பதையும் தாண்டித் தரவுகள் (Big Data), காப்புரிமைகள் (IPR) மற்றும் டிஜிட்டல் தளங்கள் ஆகியவற்றின் மீது சில பன்னாட்டு கார்ப்பரேட்டுகளின் ஏகபோகமாக மாறியுள்ளது.

4. சமுதாய வாழ்நிலையும் தவறான பிரமைகளும்

மார்க்சியத்தின் மிக முக்கியமான சூத்திரம்: "மனிதர்களின் இருத்தலே அவர்களது உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது; மனிதர்களின் உணர்வு அவர்களது இருத்தலைத் தீர்மானிப்பதில்லை" என்பதாகும்.

இன்றைய ஊடகங்கள், அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் கலாச்சாரக் கட்டமைப்புகள் சாமானிய உழைப்பாளர்களின் உண்மையான பொருள்முதல்வாதக் காரணிகளை மறைத்து விடுகின்றன:

 * வறுமை, வேலையின்மை, விலைவாசி உயர்வு போன்ற பொருளாதார நெருக்கடிகள் எழும் போது, ஆட்சியாளர்களும் ஆளும் வர்க்க ஊடகங்களும் மக்கள் கவனத்தை மதம், சாதி, மொழி அல்லது தேசியவாத வெறி போன்ற கருத்துக்களின் மீது திருப்புகின்றன.

 * மனிதர்கள் தங்களது நிஜமான வாழ்நிலைப் பிணைப்புகளைப் புறந்தள்ளிவிட்டு, கருத்துலகப் பிரமைகளில் உழல்வது என்பது வரலாற்றில் எப்போதுமே ஆளும் வர்க்கத்தின் மேலாதிக்கத்தைத் தக்கவைக்கும் கருவியாகவே செயல்பட்டுள்ளது.

மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் சுட்டிக்காட்டுவது போல, சமூக எதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள விரும்புகிறவர்கள் கருத்துக்களையோ, கற்பனைகளையோ தொடக்கப் புள்ளியாகக் கொள்ளக் கூடாது; மாறாக, உழைக்கும் மனிதர்களின் புறநிலை வாழ்நிலைகளையும், உற்பத்தி உறவுகளையும், வர்க்க நலன்களையுமே தொடக்கப் புள்ளியாகக் கொள்ள வேண்டும். இன்றைய நவீன சமூகத்தின் ஏற்றத்தாழ்வுகள், வறுமை மற்றும் அரசியல் நெருக்கடிகளுக்கான தீர்வு என்பது கருத்துரீதியான வாதப் பிரதிவாதங்களில் இல்லை; மாறாக, உற்பத்திச் சாதனங்கள் உழைக்கும் மக்களின் கூட்டுடைமையாக மாற்றப்படும் பொருளாதார மறுசீரமைப்பிலேயே உள்ளது.

*************************

வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம், மெய்யான விடுதலை மற்றும் கருத்தியல் மாயைகள்: ஒரு மார்க்சிய ஆய்வுத் தொகுப்பு

மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸின் ஜெர்மன் சித்தாந்தம் நூலின் இப்பகுதிகள், மனித வரலாறு, சமூக உற்பத்தி, மற்றும் சிந்தனை வளர்ச்சிக்கு இடையிலான இயக்கவியல் உறவை ஆழமாகப் பகுப்பாய்வு செய்கின்றன. கருத்துமுதல்வாதத்தின் மாயைகளையும், ஃபோயர்பாக்கின் வரம்புக்குட்பட்ட சிந்தனைப் போக்கையும் விமர்சித்து, வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் விஞ்ஞான அடிப்படைகளை அவை நிறுவுகின்றன.

1. மண்ணில் இருந்து விண்ணுக்கு: சிந்தனைக்கும் எதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான உறவு

ஹெகலிய தத்துவவாதிகள் கருத்துக்களிலிருந்தும் ஆன்மீகச் சொல்லாடல்களிலிருந்தும் சமூகத்தை விளக்க முற்பட்டனர். இதற்கு மாறாக, மார்க்சியம் மண்ணில் இருந்து விண்ணுக்கு எழும் வழிமுறையை முன்வைக்கிறது:

 * இருத்தலே உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது: மனிதர்கள் எதைச் சிந்திக்கிறார்கள் என்பதிலிருந்து வரலாறு தொடங்குவதில்லை; மாறாக, அவர்கள் தங்களின் வாழ்க்கைத் தேவைகளை எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறார்கள் என்பதிலிருந்தே தொடங்குகிறது. சிந்தனை மற்றும் உணர்வு என்பவை மனிதர்களின் புறநிலைச் செயல்பாடுகளின் நேரடி வெளிப்பாடுகளே.

 * தலைகீழ் பிம்பமும் சித்தாந்தமும்: ஒரு காமராவின் இருட்டறையில் பிம்பம் தலைகீழாகத் தெரிவது போல, வர்க்கச் சமூகத்தில் மனிதர்களின் புறநிலை எதார்த்தம் கருத்துக்களின் மட்டத்தில் தலைகீழாக உருவகப்படுத்தப்படுகிறது. மனித மூளையில் எழும் மாயைகளும் மதவாதக் கருத்துக்களும் கூட புறநிலை உற்பத்தி உறவுகளின் பிரதிபலிப்புகளேயாகும்.

2. வரலாற்று அறிவியலின் முற்கோள்

கற்பனையான தத்துவக் கட்டுமானங்களுக்குப் பதிலாக, வரலாறு என்பது உண்மையான, செயலூக்கமுள்ள மனிதர்களின் வாழ்க்கை இயக்கத்தை விவரிக்கும் நேருறுதியான அறிவியலாக மாற வேண்டும்:

 * தத்துவத்திற்குத் தனித்த வரலாறோ சுயேச்சையான வளர்ச்சியோ கிடையாது.

 * புற உலக எதார்த்தங்கள் விரிவாகப் பகுப்பாய்வு செய்யப்படும்போது, தத்துவமானது வெறும் வெற்றுப் பேச்சாக நீடிக்க முடியாது; மாறாக, உற்பத்தி முறையின் வரலாற்றுக் கட்டங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கான கருத்தியல் சுருக்கமாக மட்டுமே அது செயல்பட முடியும்.

3. விடுதலை என்பது ஒரு வரலாற்றுச் செயல்

விடுதலை என்பது அகவயமான மனநிலையோ அல்லது தன்னுணர்வு சார்ந்த மாற்றமோ அல்ல என்று மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் ஆணித்தரமாக விளக்குகின்றனர்:

 * பொருள்வகை உற்பத்திச் சாதனங்கள்: நீராவி எஞ்சின், நெசவு இயந்திரங்கள் மற்றும் நவீன தொழில்நுட்ப உற்பத்திச் சக்திகள் இன்றி அடிமை முறையையோ பண்ணையடிமை முறையையோ ஒழிக்க முடியாது.

 * அடிப்படைத் தேவைகள்: மனிதர்களுக்குப் போதுமான உணவு, உடை, இருப்பிடம் போன்ற புறநிலை வாழ்வாதாரங்கள் உத்தரவாதப்படுத்தப்படாத வரை உண்மையான விடுதலை சாத்தியமில்லை.

 * எனவே, விடுதலை என்பது வெறும் சொல்லாடல்களாலோ அல்லது கருத்துப் போராட்டங்களாலோ எட்டப்படுவதில்லை; மாறாக, தொழில்துறை, விவசாயம் மற்றும் சமூகப் பொருளாதார உற்பத்திச் சக்திகளின் புரட்சிகர வளர்ச்சியாலேயே அது நடைமுறைக்கு வருகிறது.

4. ஃபோயர்பாக்கின் முரண்பாடுகளும் மார்க்சிய விமர்சனமும்

இயற்கை மற்றும் மனிதன் குறித்த ஃபோயர்பாக்கின் பொருள்முதல்வாதம் ஒரு குறிப்பிட்ட வரம்புக்குள்ளேயே தேங்கி நின்றதை மார்க்ஸ் தோலுரிக்கிறார்:

 * வரலாற்றற்ற 'மனிதன்': ஃபோயர்பாக் பேசும் மனிதன் ஒரு பொதுவான, சாராம்சமான கற்பனைக் கருத்தாக்கமே அன்றி, ஒரு குறிப்பிட்ட வர்க்கச் சூழலிலும் உற்பத்தி முறையிலும் வாழும் நிஜமான உழைப்பாளி அல்ல.

 * வரலாற்றுப் பின்னணியிலான இயற்கை: மனிதன் காணும் இயற்கை என்பது மனித உழைப்பிலிருந்தும் தொழில்துறை வளர்ச்சியிலிருந்தும் தனித்து நிற்பதில்லை. காடுகளும் விளைநிலங்களும் கூட முந்தைய தலைமுறைகளின் உழைப்பாலும் வாணிகத்தாலும் மாற்றியமைக்கப்பட்ட வரலாற்று விளைபொருட்களே ஆகும்.

 * நடைமுறைப் புரட்சி: கம்யூனிஸ்டுக்குப் பொருள்முதல்வாதம் என்பது உலகை வெறும் புலனுணர்வுப் பொருளாகப் பார்ப்பதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை; மாறாக, நிலவும் அமைப்பை நடைமுறையில் தாக்கி மாற்றுவதற்கான புரட்சிகரக் கருவியாகும். ஃபோயர்பாக் சமூக முரண்பாடுகளைக் காணும்போது தார்மீக அன்பிலும் கருத்துலகிலும் தஞ்சம் புகுகிறார்; ஆனால் மார்க்சியமோ தொழில்துறை மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பை அடியோடு மாற்றுவதற்கான வர்க்கப் போராட்டத்தை முன்வைக்கிறது.

வரலாற்றின் உந்துசக்தி என்பது ஆன்மீக சிந்தனையோ அல்லது அறிவுஜீவிகளின் சொல்லாடல்களோ அல்ல; மாறாக, உழைக்கும் மனிதர்களின் பொருள்வகை உற்பத்தியும், அதன் விளைவாக எழும் வர்க்க முரண்பாடுகளுமே ஆகும். சமகாலத்தில் நிலவும் பொருளாதாரச் சுரண்டல்களையும் வறுமையையும் தகர்க்க, கருத்துலக வாதங்களை விடுத்து உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான உடைமை அமைப்பை மாற்றியமைப்பதே உண்மையான மனித விடுதலைக்கான வழியாகும்.

 .

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஒன்பதாவது மாநாடு

அத்தியாயம் VIII

சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கீர்த்திமிக்க 9வது தேசிய மகாநாடு

சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஒன்பதாவது தேசிய மகாநாடு மற்றும் தோழர் லின் பியெளவின் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அறிக்கை பற்றிய விரிவான கண்ணோட்டத்தை இப்பதிவு வழங்குகிறது. மாக்சிச-லெனினிசம் மற்றும் மாஒசேதுங் சிந்தனையின் கீழ் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சாரப் புரட்சியின் வெற்றிகள் மற்றும் அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் இதில் விளக்கப்பட்டுள்ளன. சீனாவிற்கு எதிரான ஏகாதிபத்திய மற்றும் சோவியத் திரிபுவாதக் கும்பல்களின் சதிமுயற்சிகள் முறியடிக்கப்பட்டு, லியூ ஷெள-சியின் சந்தர்ப்பவாதக் கொள்கைகள் அம்பலப்படுத்தப்பட்ட விதம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. சோஷலிசச் சமூகத்தில் வர்க்கப் போராட்டங்கள் தொடர்ந்து நிலவுவதையும், கட்சியைத் தூய்மைப்படுத்த சுயவிமர்சனமும் அவசியமானது என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. உலகளாவிய புரட்சிகர சக்திகளை ஒன்றுபடுத்துவதன் மூலமே இறுதி வெற்றியை அடைய முடியும் என்ற மாஒவின் போதனைகளை இந்நிகழ்வு உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது.

                        சகாப்தத்தின் மாபெரும் மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட்டான தோழர் மாஒசேதுங் தலைமையில் ஏப்ரல் மாதம் முதலாம் திகதி தொடக்கம் இருபத்திநான்காம் திகதிவரை நடைபெற்ற சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்பதாவது தேசிய மாநாடு அண்மைக் காலத்தில் நடைபெற்ற மாபெரும் அரசியல் நிகழ்ச்சியாகும்.

இந்தப்பகுதி ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

ஒன்பதாவது மாநாடு சீன கட்சியின் சரித்திரத்தில் மிகவும் ஆழமான செல்வாக்கை ஏற்படுத்தும் என தோழர் மாஒசேதுங் கின் நெருங்கிய போராட்ட வீரர், தோழர் லின் பியெள மாநாட்டில் தமது அறிக்கையை சமர்ப்பிக்கும்போது குறிப்பிட் டார். இச்சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மாநாட்டின் புரட்சி கர செல்வாக்கு சீனத்தின் எல்லைகளைக் கடந்து பரவும் என்பது திண்ணம். தோழர் லின் பியெளவினல் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு மாநாட்டினல் ஏகமனதாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட இவ்வறிக்கை சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததோடு புரட்சிகர சாஸனமுமா கும். மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சி இவ்வறிக் கையில் ஆராயப்பட்டுள்ளது. மகத்தான பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங் களும், அதற்கு தோழர் மாஒசேதுங் அளித்த மேதாவிலாசமான வழிகாட்டலும் அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சீனத்தின் உள்ளும், வெளியேயுமுள்ள சகல புரட்சியாளர்களுக்கும் சரி யான மார்க்கத்தை அது காட்டுகின்றது. அது, சகல புரட்சி யாளர்களாலும் பல தடவை படித்து பூரணம்ாக கிரகித்துக் கொள்ளவேண்டிய முக்கியமான சாஸனமாகும்.

ஏகாதிபத்திய வாதிகளும், பூர்ஜ"வாக்களும், நவீன திரிபு வாதிகளும், சகலவிதமான பிற்போக்குவாதிகளும் சீனத்தை வசைபாடுவது ஆச்சரியமானதல்ல. தமது சக திரிபுவாதிகளு டன் ஏற்கனவே ஏற்படுத்திக்கொண்ட உடன்பாட்டையும் மீறி, ருமேனியத் திரிபுவாதிகளின் வேண்டுகோளையும் உதாசீனம் செய்து சோவியத் திரிபுவாதக் கும்பலின் எஜமானனன “ ‘பிரஷ் னேவ்" தற்போது மாஸ்கோவில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக் கும் துரோகிகளின் மாநாட்டில் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மீதும் அதன் மாபெரும் தலைவர் தோழர் மாஓசேதுங் மீதும் கடுமையான தாக்குதலைத் தொடுத்தது ஏதோ ஆச்சரியமல்ல.

மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சியினுல் சீன வின் ஐக்கியமும், ஒற்றுமையும் குலைந்துவிடும், தோழர் மாஓசே துங்கின் தலைமை தூக்கி வீசப்பட்டுவிடும் சீன பெரும் வல்லரசு என்ற அந்தஸ்தை இழந்து விடும், சர்வதேச அரசிய லில் சீன இனிமேல் முக்கிய மான பாத்திரத்தை வகிக்க முடி யாது எனப் பல தீர்க்கதரிசனங்களை ‘இக்கனவான்கள்’ கூறி யிருந்தார்கள். ஆனல், நடந்ததென்னவோ வேறு விதமானது. மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சிக்குப் பின்னர், சீன வில் முன்னெப்பொழுதுமில்லாததை விட ஐக்கியமும், ஒற்றுமை யும் ஏற்பட்டுள்ளது. 70 கோடிக்கு மேற்பட்ட சீன மக்கள் இன்று மார்க்சிஸம்-லெனினிஸம்-மாஒசேதுங் சிந்தனைக்குப் பின்னல் உறுதியாக ஐக்கியப்பட்டுள்ளனர். தோழர் மாஒசேதுங்கின் தலைமை உறுதியாக்கப்பட்டுள்ளது. கைத்தொழில், விவசாயம், தொழில் நுட்பம் ஆகியவற்றில் மாபெரும் முன்னேற்றப் பாய்ச் சலை அடையும் தருவாயில் சீன இன்றுள்ளது. சீனுவின் குரல் சர்வதேச அரங்கில் கெளரவிக்கப்படுவது உறுதியாகி விட்டது. சீன இனிமேல் சர்வதேச அரசியலில் தீர்க்கமான பாத்திரத்தை வகிப்பது சந்தேகமற்ற விஷயமாகும்.

எனவே, ஏகாதிபத்தியவாதிகளும், நவீன திரிபுவாதிகளும், சகலவிதமான பிற்போக்குவாதிகளும் சீனவைத் திட்டித் தீர்ப் பது ஆச்சரியமானதல்ல. அவர்களின் கால்கள் ஆட்டங்கண்டு விட்டதுதான் இதற்குக் காரணம். 

தோழர் லின் பியெளவின் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அறிக்கை எமது வாரப் பத்திரிகைகளில் தொடர்ச்சியாகப் பிர சுரிக்கப்படுவதினுலும், அது சகல மொழிகளிலும் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டுள்ளதினுலும் அவ்வறிக்கையிலிருந்து அதிகமாக எடுத்துக் கூற விரும்பவில்லை. ஆனல், உலகெங்குமுள்ள புரட்சியாளர்களுக்குத் தேவையான அவ்வறிக்கையிலுள்ள சில முக்கியமான அம்சங்களை எமது வாசகர்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்புகிறேன். மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சி யின் தயாரிப்பு, அதன் போக்கு, அதன் கொள்கைகள் பற்றி தோழர் லின் பியெள தனது அறிக்கையில் தெளிவாகக் குறிப் பிட்டுள்ளார். சீனவில் புரட்சி இறுதி வெற்றியடைவதற்குத் தேவையான நிபந்தனைகளையும் அவர் அவ்வறிக்கையில் குறிப் பிட்டுள்ளார். சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைக் கட்டி வளர்த்து அதனை ஸ்திரப்படுத்துதல் பற்றியும் தோழர் லின் பியெள குறிப் பிட்டுள்ளார். வெளிநாடுகளுடன் சீனவின் உறவுகள் பற்றியும் அவ்வறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

உள்கட்சி முரண்பாடுகளின் இயங்கு-இயல்பற்றி தோழர் மாஓசேதுங் போதித்துள்ளதை தோழர் லின் பியெள சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். கட்சிக்குள்ளே இரு மார்க்கங்களுக்கிடையி லுள்ள போராட்டம், எதிர்ப்பு ஆகியன வர்க்கங்களுக்கிடையி லுள்ள முரண்பாடுகளினதும், புதிய பழைய சமுதாயங்களுக் கிடையிலுள்ள முரண்பாடுகளினதும் பிரதிபலிப்பேயாகுமென அவர் குறிப்பிடுகின்ருர், கட்சிக்குள் எவ்வித முரண்பாடுகளும் இல்லாவிட்டால், அவற்றைத் தீர்ப்பதற்கான சித்தாந்தப் போராட்டங்கள் இல்லாவிட்டால், கட்சி அழுக்கை வெளி யேற்றி தூய்மையானதை எடுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் கட்சியின் வாழ்வு நின்றுவிடும்.

தலைவர் மாஒ அவர்களின் மார்க்ஸிஸம்-லெனினிஸ மார்க் கத்திற்கும் கட்சியிலிருந்த வலதுசாரி, ‘இடதுசாரி" சந்தர்ப்ப வாத மார்க்கத்திற்கும் இடையில் நடைபெற்ற போராட்டமே சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சரித்திரம் என தோழர் லின் பியெள சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைவர் மாஒ அவர்கள் தலைமையின் கீழ் சென் துர-சீயின் வலதுசாரி சந்தர்ப்ப வாத மார்க்கத்தையும், சூசி யூ-பே, லிவிசான் ஆகியோரின் "இடதுசாரி சந்தர்ப்பவாத மார்க்கத்தையும், வாங் மிங்கின் முந்திய ‘இடதுசாரி பிந்திய வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாத மார்க் கத்தையும், சாங் குவோ-டாஒவின் செஞ்சேனையைப் பிளவுபடுத் தும் மார்க்கத்தையும், பென்தே-ஹாவே, காஒ-காங், ஜாஒ சூ-சி முதலியோரைக் கொண்ட, வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாத கட்சி விரோத கும்பலையும் தோற்கடித்ததோடு, நீண்டகாலப் போராட் டத்தின் பின்னர் லியூ ஷெள-சியின் எதிர்ப்புரட்சி திரிபுவரத மார்க்கத்தையும் நிர்மூலமாக்கியுள்ளது. இரண்டு மார்க்கங் களுக்கிடையிலான போராட்டத்தில், விசேஷமாக கட்சிக்கு மிகவும் தீங்கு விளைவித்த சென் தூ-சீ, வாங் மிங், லியூ ஷெள-சி ஆகிய மூன்று துரோகக் கும்பல்களைத் தோற்கடிப்பதற்கு நடாத் தப்பட்ட போராட்டங்களின் மூலமே கட்சி தன்னை ஸ்திரப் படுத்திக் கொண்டது; வளர்ச்சியடைந்தது; பலமடைந்தது.

மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்களைத் தோழர் லின் பியெள பின்வருமாறு சுருக்கித் தந்துள்ளார்: பாட்டாளி வர்க்க கலாச் சார புரட்சியின் கீழ், நாம் கட்சி அங்கத்தவர்களுக்கு வர்க்கங் கள், வர்க்கப் போர்ாட்டம், இரு மார்க்கங்களுக்கிடையிலுள்ள போராட்டம், புரட்சியைத் தொடர்ந்து நடத்தல் ஆகியவை பற்றிப் போதிக்கவேண்டும். கட்சிக்கு உள்ளளேயும், வெளியேயு முள்ள திரிபுவாதத்தை எதிர்த்து நாம் போரிடவேண்டும். படு துரோகிகள், எதிரியின் கையாட்கள், சுரண்டும் வர்க்கங்களின் நலன்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஏனைய சக்திகள் ஆகியோ ரைக் கட்சியிலிருந்து துரத்தியடித்துவிட்டு பெரும் புயலில் புடம் போடப்பட்ட பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உண்மையான முன்னேற்ற மடைந்த சக்திகளைக் கட்சிக்குள் எடுக்கவேண்டும். கட்சி ஸ்தா பனங்களின் சகல மட்டங்களிலுமுள்ள தலைமை உண்மையான மார்க்ஸிஸ்டுகளின் கையிலிருப்பதை உறுதிப்படுத்த நாம் முயல வேண்டும். கட்சி அங்கத்தவர்கள் தத்துவத்தை நடைமுறை யுடன் உண்மையில் ஒன்றுபடுத்துவதை, வ்ெகுஜனங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புகளை வைத்திருப்பதை, விமர்சனம், சுய விமர்சனம் செய்வதில் தைரியமுடையவர்களாயிருப்பதை நாம் நிச்சயப்படுத்தல் வேண்டும். கட்சி அங்கத்தவர்கள் அடக்க முடையவ்ர்கள்ாய், சிக்கனமானவர்களாய், அகங்காரம், அவ சரப்புத்தி அற்றவர்களாய் இருப்பதையும், கடுமையான போராட் டம், எளிமையான வாழ்வு உடையவர்களாய் இருப்பதையும் நாம் நிச்சயப்படுத்தல் வேண்டும். இதன் மூலமே கட்சி பாட் டாளி வர்க்கத்தையும், புரட்சிகர வெகுஜனங்களையும் சோஷ லிஸப் புரட்சியின் இறுதிவரைக்கும் இட்டுச் செல்ல முடியும்."

1949, மார்ச் மாதத்திலேயே சீன புரட்சி புதிய ஜனநாய கப் புரட்சியிலிருந்து சோஷலிஸப் புரட்சிக்கு மாற்றமடையும் தறுவாயில், பாட்டாளி வர்க்கம் நாடு பூராவும் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பின்னர், 'தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கும், பூர்ஜ" வாக்களுக்கும் இடையிலுள்ள முரண்பாடே" பிரதான உள் முரண்பாடாக இருக்குமென தலைவர் மாஒ அவர்கள் தெளிவா கக் குறிப்பிட்டாரென தோழர் லின் பியெள கட்டிக் காட்டு கின்றர். 

1956ம் ஆண்டளவில், விவசாயம், கைப்பணித் தொழில், முதலாளித்துவ கைத்தொழில், வர்த்தகம் ஆகியவற்றின் உற் பத்தி சாதன உரிமையின் சோஷலிஸ் மாற்றம் பூரணமாக்கப் பட்டது. அது, சோஷலிஸப் புரட்சி தொடர்ந்து முன்னேறிச் செல்லுமா என்ற பிரச்சினைக்கு முகம் கொடுத்த இக்கட்டான காலகட்டமாகும். சர்வதேச கம்யூனிஸ் இயக்கத்தில் நவீன திரிபுவாதம் வளர்ந்துவந்த அக்கால கட்டத்தில், தலைவர் மாஓ அவர்கள் ‘மக்களுக்கிடையேயுள்ள முரண்பாடுகளைச் சரியாகக் கையாள்வது பற்றி" என்ற தனது மகத்தான படைப்பில் " "சோஷலிஸமா, அல்லது முதலாளித்துவமா எதுவெல்லும் என்ற பிரச்சினை உண்மையில் இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை எனக் கூறி ஞர். **பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கும், பூர்ஜுவா வர்க்கத்திற்கு மிடையேயுள்ள வர்க்கப் போராட்டம்; தத்துவார்த்ததுறை யில் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கும், பூர்ஜுவாக்களுக்குமிடையே யுள்ள வர்க்கப் போராட்டம் நீண்ட நாளை யதாய், வளைவு சுழி வானதாய் இருப்பதோடு, சில கட்டத்தில் மிகவும் கூர்மையு மடையும்.”*

உற்பத்தி சாதன உரிமையின் சோஷலிஸ மாற்றம் ஏற்பட்ட பின்னரும் வர்க்கங்களும், வர்க்கப் போராட்டமும் தொடர்ந்து இருக்கின்றது என்பதும், பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியைத் தொடர்ந்து நடத்தவேண்டுமென்பதும் சர்வதேச கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் தத்துவத்திலும் நடைமுறையிலும் முதன்முதலா கத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டதெனத் தோழர் லின் பியெள கூறுகின்ருர் .

இந்த மார்க்கத்தை கழுத்தறுக்கும் துரோகி லியு ஷெள-சி எதிர்த்தான். சோஷலிஸமா அல்லது முதலாளித்துவமா எது வெல் லும் என்ற பிரச்சினை ஏற்கனவே தீர்க்கப்பட்டு விட்டதென்ற கொள்கையை அவன் முன்வைத்தான். 'முதலாவது புரட்சிகர உள்நாட்டு யுத்தத்தின்போதே, லியூ ஷெள-சி கட்சியைக் காட் டிக் கொடுத்து எதிரிக்குச் சரண் அடைந்து, ஒழிந்திருந்த எதிரி யாகவும், கருங்காலியாகவும் மாறினன் என்பது தற்போது நடத்தப்பட்ட ஆராய்வில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. அவன் ஏகாதி பத்தியவாதிகள், நவீன திரிபுவாதிகள், கோமின்தாங் பிற்போக்கு வாதிகள் ஆகியோரின் குற்றம் நிறைந்த அடிவருடி, முதலாளித் துவப் பாதையை மேற்கொள்ளும் அதிகாரத்திலிருந்த நபர்களின் முக்கியமான பிரதிநிதி. அவனுக்கு ஒரு அரசியல் மார்க்கம் இருந்தது. அதன் துணைகொண்டு சீனுவில் முதலாளித்துவத்தை மீட்பதற்கும், அதனை ஏகாதிபத்தியத்தினதும், திரிபுவாதத்தினதும் காலனியாக மாற்றுவதற்கும் வீண்முயற்சி எடுத்தான். அவனது எதிர்ப்புரட்சி அரசியல் மார்க்கத்திற்கு சேவை செய்ய ஸ்தாபனரீதியான மார்க்கமும் அவனிடம் இருந்தது. பல வரு டங்களாக விட்டோடிச் சென்றேர்களையும், வேஷதாரிகளையும் சேர்த்து, லியூ ஷெள-சி துரோகிகளையும், எதிரிகளையும், எதிரி யின் கையாட்களையும், முதலாளித்துவப் பாதையை மேற்கொள் ளும் அதிகாரத்திலிருந்தோர்களையும் கொண்ட ஒரு கும்பலைத் திரட்டினன். தமது எதிர்ப்புரட்சி அரசியல் வரலாற்றை அவர் கள் மூடிமறைத்தனர்; ஒருவரையொருவர் பாதுகாத்தனர்; தீங் கிழைப்பதற்கு ஒத்துழைத்தனர்; முக்கிய கட்சி, அரசாங்க பதவி களை அபகரித்து பல மத்திய உள்ளூர் பகுதிகளின் தலைமையைக் கட்டுப்படுத்தினர். இவற்றின் மூலம் தலைவர் மாஒ அவர்களைத் தலைவராகக் கொண்ட பாட்டாளி வர்க்கத் தலைமை ஸ்தாபனத் திற்கு எதிராக மறைவில், இரகசியமாக பூர்ஷாவா தலைமை ஸ்தாபனத்தைக் கட்டி வளர்த்தனர். ஏகாதிபத்தியவாதிகள், நவீன திரிபுவாதிகள், கோமின்தாங் பிற்போக்குவாதிகள் ஆகி யோருடன் ஒத்துழைத்தனர். அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் சோவியத் திரிபுவாதிகள், பல்வேறு நாட்டு பிற்போக்குவாதி கள் செய்ய முடியாத சீர்குலைவு வேலையைச் செய்தனர்.”*

லியூ ஷெள-சியும் அவனது திருட்டுக் கும்பலும் இப்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அம்பலப்படுத்தப்பட்டு முக்கிய பதவிகளி லிருந்து விலக்கப்பட்டு விட்டனர். உலகெங்குமுள்ள புரட்சி யாளர்களுக்கு இதுவொரு மாபெரும் வெற்றியாகும், ஏகாதி பத்தியவாதிகள், திரிபுவாதிகள், பிற்போக்குவாதிகளுக்குப் பலத்த அடியாகும்.

இத்திருட்டுக் கும்பலை அம்பலப்படுத்துவதற்கு தலைவர் மாஒ அவர்கள் பாவித்த தந்திரோபாயங்களைப் பற்றி தோழர் லின் பியெள கூறுகின்ருர்:-**போதிப்பதன் மூலம் பலருக்கு உதவி யளியுங்கள்; தாக்குதலின் இனக்குகளைக் குறையுங்கள்’’, ‘’மனித வர்க்கத்தை விடுதலை செய்வதன் மூலமே பாட்டாளி வர்க்கம் தனது சொந்த விடுதலையை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற மார்க் ஸின் போதனையை செயல்படுத்துங்கள்’’ என மாஒ அவர்கள் போதித்துள்ளார். எதிரிக்கு எதிரான போராட்டத்தின்போது, ** முரண்பாடுகளைப் பாவித்து பலரை வென்றெடுக்கவேண்டும், சிலரை எதிர்க்கவேண்டும், நமது எதிரிகளை ஒவ்வொருவராக நசுக்க வேண் டும்" என அவர் கூறியுள்ளார். ‘பாட்டாளி வர்க்கம் தான் மனித வர்க்கத்தின் சரித்திரத்திலேயே மாபெரும் வர்க்கம். சித் தாந்த ரீதியிலும் சரி, அரசியல் ரீதியிலும் சரி, பலத்திலும் சரி அதுவே மிகவும் பலம்மிக்க புரட்சிகர வர்க்கமாகும். விரல்விட் டெண்ணக்கூடிய எதிரிகளை ஆகக்கூடியளவு தனிமைப்படுத்தவும். தாக்கவும் அதனைச் சுற்றி பெருந்தொகையான மக்களை ஐக்கி பப்படுத்தவும் வேண்டும்" என மேலும் கூறியுள்ளார்.

கட்சியைக் கட்டி வளர்த்து ஸ்திரப்படுத்துவது பற்றி ஆராய்கையில் தோழர் லின் பியெள, தோழர் மாஒ அவர்களின் பின்வரும் மேற்கோளை எடுத்துக் காட்டுகின்ருர் - 'மனிதனுச்கு இரத்தக் குழாய்களும், நரம்புகளும் உள்ளன. அவற்றினூடாக இருதயம் இரத்த ஒட்டத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. சுவாசப் பைகளினல் அவன் சுவாசிக்கின்றன். கரியமில வாயுவை வெளி யேற்றிப் பிராணவாயுவை அவன் உட்கொள்கின்றன். அதா. வது, அவன் அழுக்கானதை வெளியேற்றி சுத்தமானதை உட் கொள்கின்ருன். ஒரு பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியும் அதுபோலவே அழுக்கை அப்புறப்படுத்தி, சுத்தமானதை உட்கொள்ள வேண் டும். அப்போதுதான் அது உயிர்த்துடிப்பு நிறைந்ததாய் இருக் கும். கழிவுப் பதார்த்தங்களை அகற்றி, புதிய இரத்தத்தை உட் கொள்ளாவிட்டால் கட்சிக்கு உயிர்த்துடிப்பு இருக்காது. *

புரட்சியின் இறுதி வெற்றி பற்றிய பிரச்சினையைக் குறிப் பிடுகையில் தோழர் லின் பியெள, தோழர் மாஒ அவர்கள் கூறிய தைக் சுட்டிக் காட்டுகின்ருர் . 'நாம் பல வெற்றிகளை ஈட்டி யுள்ளோம். ஆனல், தோற்கடிக்கப்பட்ட வர்க்கம் தொடர்ந்து இருக்கின்றது. எனவே, இறுதி வெற்றி பற்றி நாம் பேச முடி யாது. இன்னும் பல தசாப்தங்களுக்குக் கூட அதுபற்றிப் பேச முடியாது. நமது விழிப்பை நாம் தளர்த்தக்கூடாது. லெனி னிஸக் கருத்தின்படி, சோஷலிஸ் நாட்டின் இறுதிவெற்றி உள் நாட்டு பாட்டாளி வர்க்கத்தினதும், பரந்துபட்ட வெகு ஜனங் களினதும் முயற்சியில் தங்கி நிற்பதோடல்லாமல் உலகப் புரட்சி யின் வெற்றியிலும், முழு பூமண்டலத்திலிருந்தும் மனிதனை மணி தன் சுரண்டும் முறையை அழித்தொழிப்பதிலும் தங்கி நிற்கின் றது. இதன் மேலேயே சகல மனித வர்க்கமும் விடுதலை செய் ulut. (upt9.tujuh.

யுத்தம் பற்றிய பிரச்சினையைக் குறிப்பிடுகையில் தோழர் லின் பியெள மீண்டும் மாஒ அவர்களைச் சுட்டிக் காட்டுகிருர். **உலக யுத்தம் பற்றிய பிரச்சினையில் இரண்டே இரண்டு சாத் தியக் கூறுகள்தான் உண்டு. ஒன்று யுத்தம் புரட்சிக்கு வழி கோலும். மற்றது: புரட்சி யுத்தத்தைத் தடுக்கும். இன்று உல கில் நான்கு பிரதான முரண்பாடுகள் இருக்கின்றன. அவை, ஒருபுறத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட நாடுகளுக்கும் மறுபுறத்தில் ஏகாதிபத்தியத்திற்கும், சமூக ஏகாதிபத்தியத்திற்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடுகள்: முதலாளித்துவ நாடுகளிலும், திரிபுவாத நாடுகளிலுமுள்ள பூர்ஜுவாக்களுக்கும், பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடு; ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கும், சமூக ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கிடையேயுள்ள முரண்பாடும், ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடுகள்; சோஷலிஸ்

நாடுகளுக்கும், ஏகாதிபத்தியத்திற்கும், சமூக ஏகாதிபத்தியத் திற்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடு. இம்முரண்பாடுகள் நிலவுவதும் அவை வளர்ச்சியடைவதும் புரட்சிக்கு வழிகோலுகின் றன.

நவீன திரிபுவாதத்தையும், குறிப்பாக சோவியத் திரிபுவா தத்தையும்; செக்கோஸ்லவாக்கியா மீது சோவியத் ஆக்கிரமிப் பும், சீனவிற்கு எதிராக அதன் எல்லைப் பிரதேசத்தில் சோவி யத் ஆக்கிரமிப்பும் வெளிப்படுத்திய அதன் சமூக ஏகாதிபத் திய மாற்றம் ஆகியவை இவ்வறிக்கையில் அம்பலப்படுத்தப்பட் டுள்ளன.

**யுத்தம் புரட்சிக்கு வழிகோலினுலும் சரி, புரட்சி யுத்தத் தைத் தடுத்தாலும் சரி அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியமும், சோவி யத் திரிபுவாதமும் நெடுநாளைக்கு நிலைக்காது. சகல நாடுகளிலு முள்ள தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள் உலகெங்குமுள்ள ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், நாடுகளும், பாட்டாளி வர்க்கமும் ஒன்றுபடுங்கள்! அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம், சோவியத் திரிபுவா தம் அவற்றின் வால்பிடிகள் அனைத்தையும் குழிவெட்டிப் புதை யுங்கள்!” என்ற கோஷங்களுடன் அறிக்கை முடிவுறுகின்றது.

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• 
  
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.