ஜெர்மன் தத்துவ வளர்ச்சி: ஹெகல் முதல் மார்க்ஸ் வரை

மார்க்சிய நூல்களை அறிமுகப்படுத்தி ஒவ்வொரு வாரமும் ஒரு வகுப்பு நடத்த முடிவுசெய்துள்ளபடி இன்று மார்க்சிய தத்துவ வளர்ச்சிக்கான அடிப்படைகளை ஹெகல் மற்றும் பயர்பாக்கிடமிருந்து எப்படி பெற்றனர் என்பதனை அடிப்படையாக கொண்டதே இந்த விவாதம்.

ஹெகலின் இயங்கியல் அறிவியலாக இருந்தாலும் அது கருத்துமுதல்வாத அடித்தளத்தில் இருந்தது. ஷெல்லிங் அதன் முரண்பாடுகளை

வெளிப்படுத்தினார். ஃபயர்பாக் பொருள்முதல்வாதத்தை மீட்டெடுத்தார்; ஆனால் வரலாற்று இயக்கத்தை விளக்க முடியவில்லை. மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கல்ஸ் இயங்கியல் மற்றும் பொருள்முதல்வாதத்தை ஒருங்கிணைத்து அறிவியல் சோசலிசத்தின் தத்துவ அடித்தளத்தை உருவாக்கினர். லெனின் இந்த மரபை ஏகாதிபத்தியக் காலத்தின் புதிய நிபந்தனைகளில் மேலும் வளர்த்தார்....

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேடக இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

ஹெகல் முதல் மார்க்ஸ் வரை 

ஹெகலின் தத்துவத்தின் வரம்புகள்: ஷெல்லிங்கின் விமர்சனமும் மார்க்சியப் புரிதலும்

முன்னுரை

19ஆம் நூற்றாண்டின் ஜெர்மன் தத்துவ வரலாற்றில் ஹெகலின் தத்துவம் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. உலகம், இயற்கை, சமூகம், வரலாறு, மனித சிந்தனை ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே தர்க்க இயக்கத்தின் (Logical Development) மூலம் விளக்க முயன்றார் ஹெகல்.

ஆனால் ஹெகலின் சமகாலத் தத்துவஞானியான ஷெல்லிங், இந்த முயற்சி உண்மையான உலகத்தை விளக்குவதற்குப் போதுமானதல்ல என்று வாதிட்டார். தர்க்கம் (Logic) என்பது உண்மையின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே விளக்க முடியும்; ஆனால் இருப்பு (Existence), இயற்கை (Nature), வரலாறு (History), மனித சுதந்திரம் (Freedom), தற்செயல் (Contingency) போன்றவற்றை வெறும் கருத்தாக்க வளர்ச்சியால் (Conceptual Development) விளக்க முடியாது என்றார்.

---

1. ஹெகலின் அடிப்படை நிலை

ஹெகலின் கருத்துப்படி,

• தூய இருப்பு (Pure Being)
• அதிலிருந்து Nothing
• Becoming
• Nature
• Spirit
• Absolute Spirit

என்ற தர்க்க வளர்ச்சியின் மூலம் உலகம் முழுவதும் உருவாகிறது.

அவருக்கு,

"கருத்தே (Concept) கடவுள்; கருத்தே இயற்கையாக வெளிப்பட்டு மீண்டும் தன்னிடமே திரும்புகிறது."

என்பதே மையக் கருத்து.

அதாவது,

உலகம் என்பது சிந்தனையின் வெளிப்பாடு.

இயற்கை என்பது சிந்தனையின் வெளிப்புற வடிவம்.

மனித வரலாறு என்பது Absolute Spirit தன்னையே அறியும் பயணம்.

---

2. ஷெல்லிங்கின் முதல் விமர்சனம்

ஷெல்லிங் கேட்கிறார்:

"ஒரு கருத்து (Concept) எப்படி உண்மையான உலகமாக மாறுகிறது?"

இது ஹெகலின் தத்துவத்தில் விளக்கப்படவில்லை.

ஒரு கருத்து என்பது சிந்தனையில் உள்ளது.

ஆனால்

கல்

மரம்

மனிதன்

இயற்கை

வரலாறு

இவை எல்லாம் வெறும் கருத்துகள் அல்ல.

இவை உண்மையான இருப்புகள்.

ஆகவே,

கருத்திலிருந்து உலகம் உருவாகிறது என்பது விளக்கம் அல்ல.

---

3. Logic மற்றும் Reality இரண்டும் ஒன்றல்ல

ஷெல்லிங் மிக முக்கியமான வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறார்.

Logic என்பது

கருத்துகளுக்கிடையேயான உறவு.

Reality என்பது

உண்மையான இருப்பு.

உதாரணம்:

"விதை"

என்பது ஒரு கருத்து.

ஆனால்

விதை மண்ணில் விழுந்து

முளைத்து

மரமாக

வளர்வது

ஒரு உண்மையான இயற்கை நிகழ்வு.

இதை தர்க்கத்தால் மட்டும் விளக்க முடியாது.

இங்கு

மண்

தண்ணீர்

சூரியன்

வேதியியல்

உயிரியல்

எல்லாம் உள்ளன.

---

4. Nature எப்படி தோன்றுகிறது?

ஹெகல் கூறுகிறார்:

Absolute Idea

↓

தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது

↓

Nature ஆகிறது.

ஷெல்லிங் கேட்கிறார்:

"ஏன் வெளிப்படுத்த வேண்டும்?"

"எந்த காரணத்தால்?"

"Logic-இலிருந்து Nature-க்கு தாவுவது எப்படி?"

இந்த மாற்றத்திற்கான விளக்கம் ஹெகலிடம் இல்லை.

இதையே அவர்

"பெரிய பள்ளம்"

(Broad Ditch)

என்று குறிப்பிடுகிறார்.

---

5. கருத்துகள் உலகத்தை உருவாக்குவதில்லை

ஷெல்லிங் கூறுவது:

கருத்துகள்

உலகத்தை உருவாக்குவதில்லை.

மாறாக

உலகத்தை அனுபவித்த பிறகே

கருத்துகள் உருவாகின்றன.

உதாரணம்:

முதலில் மனிதன்

மரத்தைப் பார்க்கிறான்.

பிறகு

"மரம்"

என்ற கருத்து உருவாகிறது.

ஹெகல் இதை தலைகீழாக மாற்றுகிறார்.

முதலில்

Concept

பிறகு

Reality

என்று கூறுகிறார்.

இதுவே Idealism.

---

6. கடவுளைப் பற்றிய விமர்சனம்

ஹெகலின் தத்துவத்தில்

கடவுள்

↓

Logic

↓

Nature

↓

Spirit

↓

Absolute Spirit

என்று வளர்கிறார்.

அதாவது

கடவுளும் வளர்கிறார்.

ஷெல்லிங் இதை மறுக்கிறார்.

கடவுள் என்பது

கருத்தின் வளர்ச்சி அல்ல.

அவ்வாறு கூறுவது

தர்க்கத்தை

உண்மையான இருப்பாக மாற்றிவிடுகிறது.

---

7. ஹெகலின் தத்துவத்தில் வரலாறு இல்லை

ஷெல்லிங்கின் முக்கியமான குற்றச்சாட்டு:

ஹெகலின் உலகத்தில்

எல்லாமே

முன்பே

Logic-இல்

இருக்கிறது.

அப்படியானால்

புதியது

எதுவும் இல்லை.

வரலாற்றில்

தற்செயல் இல்லை.

மனித சுதந்திரம் இல்லை.

படைப்பாற்றல் இல்லை.

---

8. மார்க்ஸ் இந்த விமர்சனத்தை எப்படி முன்னேற்றுகிறார்?

பின்னர் மார்க்ஸ் இதையே இன்னும் ஆழமாக மாற்றுகிறார்.

மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:

உலகத்தை உருவாக்குவது

கருத்துகள் அல்ல.

மனிதர்களின்

உற்பத்தி நடவடிக்கைகள்.

உழைப்பு.

வர்க்க உறவுகள்.

உற்பத்தி சக்திகள்.

உற்பத்தி உறவுகள்.

அதாவது

ஹெகல்:

கருத்து → உலகம்

மார்க்ஸ்:

பொருள் உலகம் → மனித செயற்பாடு → சிந்தனை.

இதுவே வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் அடிப்படை.

 ஆய்வின் முக்கிய முடிவுகள்

1. ஹெகல் உலகின் இயக்கத்தை கண்டறிந்தார்; ஆனால் அதன் அடித்தளத்தை கருத்தில் வைத்தார்.
2. ஃபயர்பாக் இயற்கையின் முதன்மையை நிலைநிறுத்தினார்; ஆனால் சமூக–வரலாற்று இயக்கத்தை விளக்கவில்லை.
3. மார்க்ஸ் மனிதனை சமூக உற்பத்தி மற்றும் வரலாற்று உறவுகளின் மையத்தில் வைத்தார்.
4. எங்கல்ஸ் இந்த வளர்ச்சியை வரலாற்று மற்றும் தத்துவ ரீதியாக ஒருங்கிணைத்தார்.
5. இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதமும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதமும், முந்தைய தத்துவங்களை நிராகரித்ததல்ல; அவற்றின் அறிவியல் கூறுகளை உயர்ந்த நிலையில் ஒருங்கிணைத்த புதிய உலகப்பார்வையாக உருவாயின.

மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனம்

ஹெகலின் பலம்

• இயங்கியல்

ஹெகலின் பலவீனம்

• கருத்துமுதல்வாதம்

ஷெல்லிங்கின் பலம்

• சரியான விமர்சனம்

ஷெல்லிங்கின் பலவீனம்

• மாற்று அறிவியல் இல்லை

ஃபயர்பாக்கின் பலம்

• பொருள்முதல்வாதம்

ஃபயர்பாக்கின் பலவீனம்

• இயங்கியல் இல்லை

மார்க்ஸ்–எங்கல்ஸ்

இயங்கியல் + பொருள்முதல்வாதம்

கேள்வி	ஹெகல்	ஃபயர்பாக்	மார்க்ஸ்	எங்கல்ஸ்
உலகின் அடிப்படை	கருத்து	இயற்கை	பொருள் உலகமும் சமூக உற்பத்தியும்	இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதம்
மனிதன்	ஆன்மாவின் வெளிப்பாடு	இயற்கை உயிர்	சமூக உறவுகளின் மொத்தம்	வரலாற்று உயிர்
மதம்	ஆன்மாவின் ஒரு வடிவம்	மனிதனின் பிரதிபலிப்பு	சமூக–வரலாற்று கருத்தியல்	வர்க்கச் சமூகத்தின் விளைவு
வரலாறு	Absolute Spirit வளர்ச்சி	வரலாற்றற்ற மனிதன்	உற்பத்தி முறைகளின் வளர்ச்சி	வர்க்கப் போராட்டத்தின் இயக்கம்
மாற்றத்தின் சக்தி	கருத்தின் முரண்பாடு	மனித இயல்பு	உற்பத்தி முரண்பாடு மற்றும் வர்க்கப் போராட்டம்	இயங்கியல் வளர்ச்சி

18 மற்றும் 19ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஜெர்மனியில் உருவான தத்துவ இயக்கம், பின்னர் "ஜெர்மன் செவ்வியல் தத்துவம்" (German Classical Philosophy) என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்தத் தத்துவப் பாரம்பரியம், மனித அறிவு, இயற்கை, சமூகம், வரலாறு மற்றும் சுதந்திரம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய புதிய கேள்விகளை எழுப்பியது. இதன் வளர்ச்சி ஒரு தனிநபரின் சிந்தனையால் அல்ல; மாறாக, ஒவ்வொரு தத்துவஞானியும் தனது முன்னோடியின் கருத்துகளை விமர்சித்து, திருத்தி, புதிய நிலைக்கு உயர்த்திய வரலாற்று இயக்கமாகும்.

இந்த வளர்ச்சியின் முக்கியமான கட்டங்கள்: இம்மானுவேல் காண்ட் → யோகான் கோட்லீப் ஃபிக்டே → ஃபிரெட்ரிக் வில்ஹெல்ம் யோசப் ஷெல்லிங் → ஜியார்க் வில்ஹெல்ம் ஃபிரிட்ரிக் ஹெகல் என்பவையாகும்.

---

1. இம்மானுவேல் காண்ட் – விமர்சனத் தத்துவத்தின் தொடக்கம்

காண்ட் (1724–1804) நவீன ஜெர்மன் தத்துவத்தின் தந்தையாகக் கருதப்படுகிறார். பகுத்தறிவுவாதமும் (Rationalism) அனுபவவாதமும் (Empiricism) இடையேயான முரண்பாட்டைத் தீர்க்க முயன்றார்.

அவருடைய முக்கியமான வாதம்:

• அறிவு என்பது வெறும் அனுபவத்தால் மட்டும் உருவாகாது.
• மனித மனமும் அறிவை உருவாக்குவதில் செயற்பாட்டுப் பங்கு வகிக்கிறது.
• நாம் உலகைப் புரிந்துகொள்வது, மனத்தின் முன்னியல்பான (a priori) அமைப்புகளின் வழியாகும்.

ஆனால் காண்ட் ஒரு வரம்பை விதித்தார்:

"பொருள் தன்னிலே" (Thing-in-itself / Noumenon) மனித அறிவுக்கு எட்டாதது.

அதாவது, மனிதன் தோற்றங்களை (Phenomena) மட்டுமே அறிய முடியும்; பொருளின் முழு இயல்பை அறிய முடியாது என்றார்.

பங்களிப்பு

• அறிவியல் தத்துவத்திற்கு புதிய அடித்தளம் அமைத்தார்.
• விமர்சனத் தத்துவத்தை உருவாக்கினார்.

வரம்பு

• அறிவுக்கும் உண்மைக்கும் இடையே நிரந்தர இடைவெளியை உருவாக்கினார்.
• இதன் காரணமாக கருத்துமுதல்வாதத்திற்கும் அறியாமைவாதத்திற்கும் இடமளித்தார்.

---

2. யோகான் கோட்லீப் ஃபிக்டே – "சுயம்" மையமாகிய தத்துவம்

காண்டின் "பொருள் தன்னிலே" என்ற கருத்தை ஃபிக்டே (1762–1814) ஏற்கவில்லை.

அவர் கூறியது:

• உலகின் அடிப்படை "நான்" (Ego) ஆகும்.
• "நான்" தன்னையே நிலைநிறுத்துகிறது.
• "நான் அல்லாதது" (Non-Ego) கூட "நான்" உருவாக்கும் வரம்பாகும்.

இதனால் உலகம் முழுவதும் மனித சுயத்தின் செயற்பாட்டின் வெளிப்பாடாக விளக்கப்பட்டது.

பங்களிப்பு

• மனிதச் செயற்பாட்டை (Activity) தத்துவத்தின் மையமாக்கினார்.
• சுதந்திரத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.

வரம்பு

• புற உலகிற்கு தனித்துவமான இருப்பை வழங்கவில்லை.
• மிகுதியான தனிமனித கருத்துமுதல்வாதத்திற்கு சென்றார்.

---

3. ஃபிரெட்ரிக் வில்ஹெல்ம் யோசப் ஷெல்லிங் – இயற்கையும் ஆன்மாவும்

ஷெல்லிங் (1775–1854), ஃபிக்டேயின் தனிமனிதக் கருத்துமுதல்வாதத்தை விமர்சித்தார்.

அவருடைய கருத்து:

• இயற்கையும் ஆன்மாவும் எதிரிகள் அல்ல.
• இரண்டும் ஒரே முழுமையின் இரண்டு வடிவங்கள்.
• இயற்கை என்பது "காணக்கூடிய ஆன்மா".
• ஆன்மா என்பது "காணமுடியாத இயற்கை".

அவர் இயற்கையை இயந்திரமாக அல்ல, உயிரோட்டமுள்ள வளர்ச்சிமுறையாகக் கண்டார்.

பங்களிப்பு

• இயற்கைக்கு தத்துவ முக்கியத்துவம் அளித்தார்.
• வளர்ச்சி மற்றும் ஒருமை என்ற கருத்துகளை முன்னிறுத்தினார்.

வரம்பு

• இயற்கை மற்றும் ஆன்மாவின் ஒருமையை விளக்கும்போது மீண்டும் ஒரு கருத்துமுதல்வாத நிலைக்கு சென்றார்.
• வரலாறு மற்றும் சமூகத்தின் அறிவியல் விளக்கம் இல்லை.

---

4. ஜியார்க் வில்ஹெல்ம் ஃபிரிட்ரிக் ஹெகல் – இயங்கியலின் உச்சம்

ஹெகல் (1770–1831) ஜெர்மன் செவ்வியல் தத்துவத்தின் உச்சநிலையை அடைந்தவர்.

அவருடைய முக்கியக் கருத்துகள்:

• உலகம் இடையறாத இயக்கத்தில் உள்ளது.
• ஒவ்வொரு நிலையும் தனது முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது.
• அந்த முரண்பாட்டின் மூலம் புதிய உயர்ந்த நிலை உருவாகிறது.

இந்த இயக்கத்தை அவர் "இயங்கியல்" (Dialectics) என விளக்கினார்.

ஹெகலின் படி:

• உலகின் அடிப்படை "முழுமையான கருத்து" (Absolute Idea).
• இயற்கை என்பது அந்தக் கருத்தின் வெளிப்பாடு.
• மனித வரலாறு என்பது அந்தக் கருத்து தன்னையே அறிந்து கொள்ளும் செயல்முறை.

பங்களிப்பு

• இயக்கம், முரண்பாடு, வளர்ச்சி ஆகியவற்றை அறிவியல் முறையில் விளக்கினார்.
• வரலாற்றை இயக்கமிக்க செயல்முறையாகக் கண்டார்.
• இயங்கியல் முறையை உயர்ந்த நிலைக்கு கொண்டு சென்றார்.

வரம்பு

• இயங்கியலை கருத்துமுதல்வாத அடித்தளத்தில் அமைத்தார்.
• உலகத்தை கருத்தின் விளைவாக விளக்கினார்.
• பொருள் உலகின் முதன்மையை ஏற்கவில்லை.

---

ஒப்பீட்டு அட்டவணை

தத்துவஞானி	மையக் கருத்து	முக்கிய பங்களிப்பு	முக்கிய வரம்பு
காண்ட்	அறிவின் விமர்சனம்	அறிவின் செயற்பாட்டு தன்மை	"பொருள் தன்னிலே" அறிய முடியாது
ஃபிக்டே	சுயம் (Ego)	மனித செயற்பாட்டின் முக்கியத்துவம்	புற உலகை சுயத்தின் விளைவாகக் கண்டார்
ஷெல்லிங்	இயற்கை–ஆன்மா ஒருமை	இயற்கையின் இயக்கத்தை வலியுறுத்தினார்	அறிவியல் பொருள்முதல்வாதம் இல்லை
ஹெகல்	இயங்கியல்	முரண்பாட்டின் மூலம் வளர்ச்சியை விளக்கினார்	கருத்துமுதல்வாத அடித்தளம்

---

மார்க்சிய–லெனினிய மதிப்பீடு

மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கல்ஸ், ஜெர்மன் செவ்வியல் தத்துவத்தின் வளர்ச்சியை ஒரு தொடர்ச்சியான அறிவுசார் முன்னேற்றமாக மதிப்பிட்டனர். காண்ட் அறிவின் பிரச்சினையை எழுப்பினார்; ஃபிக்டே மனிதச் செயற்பாட்டை முன்னிறுத்தினார்; ஷெல்லிங் இயற்கையின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைத்தார்; ஹெகல் வளர்ச்சியின் இயங்கியல் விதிகளை ஆழமாக விளக்கினார்.

ஆனால் இவர்கள் அனைவரும் இறுதியில் கருத்துமுதல்வாதத்தின் எல்லைக்குள் இருந்தனர். இந்த வரம்பைத் தாண்டி, ஹெகலின் இயங்கியல் முறையை பொருள்முதல்வாத அடித்தளத்தில் மறுவடிவமைத்ததன் மூலம் மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கல்ஸ் இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் ஆகியவற்றை உருவாக்கினர். இதுவே ஜெர்மன் செவ்வியல் தத்துவத்தின் அறிவியல் நிறைவு என்று மார்க்சிய–லெனினிய மரபு கருதுகிறது.

முடிவுரை

காண்ட் முதல் ஹெகல் வரை நடைபெற்ற தத்துவ வளர்ச்சி, மனித அறிவின் எல்லைகளை ஆராய்ந்த ஒரு பயணம் மட்டுமல்ல; உலகம், இயற்கை, சமூகம் மற்றும் வரலாறு ஆகியவற்றை அறிவியல் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ள வழிவகுத்த ஒரு வரலாற்று முன்னேற்றமாகும். இந்த வளர்ச்சியின் உச்சத்தில் ஹெகலின் இயங்கியல் தோன்றியது. பின்னர் மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கல்ஸ், அதன் கருத்துமுதல்வாத வரம்புகளை விமர்சித்து, அதனை பொருள்முதல்வாத அடிப்படையில் மாற்றி, நவீன மார்க்சியத் தத்துவத்தை உருவாக்கினர்.

ஹெகலின் இயங்கியல் அறிவியலாக இருந்தாலும் அது கருத்துமுதல்வாத அடித்தளத்தில் இருந்தது. ஷெல்லிங் அதன் முரண்பாடுகளை வெளிப்படுத்தினார். ஃபயர்பாக் பொருள்முதல்வாதத்தை மீட்டெடுத்தார்; ஆனால் வரலாற்று இயக்கத்தை விளக்க முடியவில்லை. மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கல்ஸ் இயங்கியல் மற்றும் பொருள்முதல்வாதத்தை ஒருங்கிணைத்து அறிவியல் சோசலிசத்தின் தத்துவ அடித்தளத்தை உருவாக்கினர். லெனின் இந்த மரபை ஏகாதிபத்தியக் காலத்தின் புதிய நிபந்தனைகளில் மேலும் வளர்த்தார்.

**************************************

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

முந்தைய வார விவாதப் பகுதியை காண இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.