இயக்கவியல் என்பது பிரபஞ்சத்தையும் மனித சமூகத்தையும் சலனமற்ற, தேக்க நிலையில் புரிந்துகொள்ளும் பழைய தத்துவப் போக்குகளை முழுமையாக நிராகரிக்கிறது. இயற்கை முதல் மனித வரலாறு வரை அனைத்தும் ஒரு தொடர் இயக்கத்திலும், மாறாத் தன்மையிலும் இருப்பதை அறிவியல் பூர்வமாக நிறுவுகிறது....
1. இயக்கவியல் - வரலாற்றுப் பின்னணி
இயக்கவியல் என்ற சொல் கிரேக்க
மொழியின் 'Dialego' (விவாதிப்பது/உரையாடுவது)
என்ற சொல்லில் இருந்து உருவானது. தத்துவ வரலாற்றில் இது இரண்டு முக்கிய
கட்டங்களைக் கடந்து வந்துள்ளது:
- ஹெகலின் கருத்துமுதல்வாத இயக்கவியல்: ஜெர்மன்
தத்துவஞானியான ஹெகல் (Hegel),
உலக இயக்கத்தின் விதிகளை முதன்முதலில் முறையாகத் தொகுத்தார். ஆனால், அவர்
"கருத்துக்கள் அல்லது பிரபஞ்சப் பேரறிவு (Absolute Idea) தான் உலகை
இயக்குகிறது" என்று தலைகீழான கருத்துமுதல்வாதப் பார்வையில் இயக்கவியலை
விளக்கினார்.
- மார்க்ஸின் பொருள்முதல்வாத இயக்கவியல்: கார்ல் மார்க்ஸ்
மற்றும் ஃபிரெடெரிக் ஏங்கல்ஸ் ஆகியோர் ஹெகலின் தத்துவத்தில் இருந்த
இயக்கவியல் விதிகளை எடுத்துக் கொண்டு,
அதைத் தலைகீழாக மாற்றிப் பொருள் உலகிற்குப் பொருத்தினர். "எண்ணங்கள்
உலகை மாற்றவில்லை; மாறாக பொருள்
உலகமே மனித எண்ணங்களையும் சமூகத்தையும் மாற்றுகிறது" என்ற உண்மையை
நிறுவி, இயக்கவியல்
பொருள்முதல்வாதத்தை (Dialectical
Materialism) உருவாக்கினர்.
2. இயக்கவியலின் மூன்று முக்கிய
விதிகள்
இயற்கையிலும் சமூகத்திலும் நிகழும்
அனைத்து மாற்றங்களும் தன்னிச்சையாக நடப்பதில்லை; அவை மூன்று முக்கிய விதிகளின் படியே இயங்குகின்றன.
விதி 1: முரண்பாடுகளின் ஒற்றுமையும்
போராட்டமும் (Unity
and Struggle of Opposites)
உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு
பொருளுக்குள்ளும், நிகழ்வுக்குள்ளும்
ஒன்றையொன்று எதிர்க்கும் இரு எதிர் துருவங்கள் அல்லது முரண்பாடுகள் இணைந்துள்ளன.
இந்த முரண்பாடுகளுக்கு இடையே நடக்கும் தொடர் போராட்டமே ஒட்டுமொத்த இயக்கத்திற்கும்
வளர்ச்சிக்கும் காரணமாக அமைகிறது.
- இயற்கை உதாரணம்: காந்தத்தின்
வடதுருவம் ↔ தென்துருவம்; அணுவுக்குள்
இருக்கும் புரோட்டான் ↔ எலக்ட்ரான்;
உயிரியலில் ஈர்ப்பு ↔ விலக்கு,
உயிர் ↔ மரணம்.
- சமூக உதாரணம்: முதலாளித்துவ
சமூகத்தில் நிலவும்
தொழிலாளர் (பாட்டாளி வர்க்கம்) ↔ முதலாளி (முதலாளித்துவ
வர்க்கம்)
இடையிலான வர்க்க முரண்பாடு. ஒடுக்குபவர்களுக்கும்
ஒடுக்கப்படுபவர்களுக்கும் இடையிலான இந்த முரண்பாட்டின் போராட்டமே சமூக
மாற்றத்தை முன்னோக்கித் தள்ளுகிறது.
விதி 2: அளவு மாற்றம் தர மாற்றமாக மாறுதல் (Quantitative Change into Qualitative
Change)
ஒரு பொருளில் அல்லது சூழலில்
ஏற்படும் சிறிய, தொடர்ச்சியான, கண்ணுக்குத் தெரியாத மாற்றங்கள்
(அளவு மாற்றங்கள்) ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லையை எட்டும்போது, அது திடீரென ஒரு புதிய பொருளாக
அல்லது புதிய நிலைக்கு (தர மாற்றத்திற்கு) மாறுகிறது.
- இயற்கை உதாரணம்: நீரை
வெப்பப்படுத்தும் போது,
அதன் வெப்பநிலை 1°C,
2°C என மெதுவாக உயர்கிறது (அளவு மாற்றம்). ஆனால், 100°C என்ற புள்ளியை
எட்டும்போது அது திடீரென ஆவியாக (தர மாற்றம்) மாறுகிறது.
- சமூக உதாரணம்: ஒரு சமூகத்தில்
மக்களின் அதிருப்தியும் கோபமும் மெதுவாகச் சேர்கிறது (அளவு மாற்றம்). அது ஒரு
குறிப்பிட்ட எல்லையைத் தொடும்போது மாபெரும் மக்கள் புரட்சியாக (தர மாற்றம்)
வெடித்து, பழைய ஆட்சி
வீழ்த்தப்பட்டு புதிய சமூக அமைப்பு உருவாகிறது.
விதி 3: மறுப்பின் மறுப்பு (Negation of the Negation)
வளர்ச்சி என்பது நேர்க்கோட்டில்
செல்வதோ அல்லது பழையதை முழுமையாக அழிப்பதோ அல்ல. ஒரு பழைய நிலை மறுக்கப்பட்டு
புதிய நிலை உருவாகும்; பின்னர் அந்தப் புதிய
நிலையும் மறுக்கப்பட்டு அதைவிட உயர்ந்ததொரு உன்னத நிலை உருவாகும். இந்த
வளர்ச்சியின் போது, பழைய நிலையின்
அழியக்கூடிய கூறுகள் நீக்கப்பட்டு,
அதன்
முன்னேற்றகரமான அம்சங்கள் அடுத்த நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லப்படும்.
- விதை உதாரணம்: ஒரு நெல் விதை
மண்ணில் புதைந்து, தன்னைத்தானே
அழித்துக் கொண்டு (மறுக்கப்பட்டு) செடியாக முளைக்கிறது. அந்தச் செடி வளர்ந்து
மரமாகி, பல நூறு
புதிய விதைகளை உருவாக்குகிறது. இது பழைய விதையின் 'மறுப்பின் மறுப்பு' ஆகும். ஆனால், இந்த இறுதி நிலை
ஆரம்ப நிலையை விடப் பல மடங்கு உயர்ந்த வளர்ச்சியாகும்.
- சமூக வளர்ச்சி: மனித சமூகம்
அடிமைச் சமூகத்தில் இருந்து நிலப்பிரபுத்துவத்திற்கும், நிலப்பிரபுத்துவ
மறுப்பின் மூலம் முதலாளித்துவத்திற்கும், முதலாளித்துவத்தின் மறுப்பின் மூலம் சோசலிசத்திற்கும்
மாறுகிறது. ஒவ்வொரு புதிய சமூகமும் பழைய சமூகத்தின் தொழில்நுட்ப, அறிவியல்
முன்னேற்றங்களைத் தன்னுள் உ உள்வாங்கி அடுத்த கட்டத்திற்கு வளர்கிறது.
3. இயக்கவியல் சிந்தனையின் புரட்சிகரப்
பங்கு
சமூகத்தை ஆழமாகப் புரிந்து
கொள்ளவும், அதை மாற்றுவதற்கும்
இயக்கவியல் எவ்வாறு ஒரு வழிகாட்டியாகச் செயல்படுகிறது என்பது பின்வருமாறு:
- நிலையான சிந்தனைக்கு எதிர்ப்பு (Anti-Dogmatism): முதலாளித்துவ
வர்க்கம் "சுரண்டல் முறை என்றும் மாறாதது" என்ற மாயையை விதைக்க
முயல்கிறது. ஆனால்,
"மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது,
எதுவும் நிரந்தரமல்ல" என்ற இயக்கவியல் விதி ஒடுக்கப்பட்ட
மக்களுக்குப் புரட்சிகர நம்பிக்கையை அளிக்கிறது.
- பருண்மையான ஆய்வு: சூழலுக்கு ஏற்ப
தந்திரோபாயங்களை வகுக்க இது உதவுகிறது. மாவோ குறிப்பிட்ட "அம்பு"
உவமையைப் போல, தத்துவத்தை
வெறும் கோட்பாடாக வைக்காமல் சமூக யதார்த்தம் என்ற இலக்கை நோக்கி எய்துவதற்கு
இயக்கவியல் பார்வை அவசியம்.
- சுயவிமர்சன ஆயுதம்: இயக்கங்களுக்குள்ளும், கட்சிக்குள்ளும்
தேக்கநிலை அல்லது திருத்தல்வாதப் போக்குகள் உருவாகாமல் தடுக்க, தொடர்ச்சியான
சுயவிமர்சனம் மற்றும் தத்துவப் போராட்டத்திற்கு இயக்கவியல் சிந்தனையே
அடிப்படையாகும்.
சுருக்கமாகக் கூறின், இயக்கவியல் என்பது உலகை சும்மா வேடிக்கை பார்ப்பதற்கான தத்துவம் அல்ல. இயற்கை, அறிவியல் (டார்வினின் பரிணாமக் கொள்கை முதல் அணு இயக்கம் வரை), மனித வரலாறு என அனைத்திலும் இயக்கவியல் விதிகள் பரவிக் கிடக்கின்றன. "இதுவரை தத்துவவாதிகள் உலகை விளக்கியுள்ளனர்; ஆனால் முக்கியமானது அதை மாற்றுவதே ஆகும்" என்ற மார்க்ஸின் கூற்றுக்கு இணங்க, உலகை மாற்றுவதற்கான மிகச் சிறந்த தத்துவ ஆயுதம் இயக்கவியலாகும்.
வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதம் (Historical
Materialism) என்பது மனித குல
வரலாற்றையும், சமூகத்தின்
வளர்ச்சியையும் தத்துவார்த்த அல்லது ஆன்மீகக் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்காமல், தூய அறிவியல் மற்றும் பொருளாதாரக்
கண்ணோட்டத்தில்
விளக்கும்
மார்க்சிய அணுகுமுறை ஆகும்.
கார்ல் மார்க்ஸ் மற்றும்
ஃபிரெடெரிக் ஏங்கல்ஸ் ஆகியோர் இயற்கை உலகிற்குப் பயன்படுத்திய இயக்கவியல்
பொருள்முதல்வாதக் கொள்கையை,
மனித
சமூகத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சிக்கும் விரிவுபடுத்தினர்.
மனித வரலாறு என்பது சில அரசர்களின்
சாதனைகளோ, மதங்களின் வளர்ச்சியோ
அல்லது பெரிய மனிதர்களின் சிந்தனை மாற்றங்களோ அல்ல; மாறாக அது
உற்பத்தி
முறைகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களின் வரலாறே என்பதை இக்கோட்பாடு விளக்குகிறது.
1. வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின்
அடிப்படைக் கோட்பாடுகள்
மனித சமூகத்தின் நகர்வையும் அதன்
வரலாற்றையும் புரிந்துகொள்ள வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் சில முக்கிய விதிகளை
முன்வைக்கிறது:
அ) வாழ்வாதாரமே
முதன்மையானது (Being
Determines Consciousness)
மனிதன் அரசியல், தத்துவம், மதம், கலை ஆகியவற்றில் ஈடுபடுவதற்கு முன்பாக, அவனுக்கு உண்ண உணவு, உடுக்க உடை, இருக்க இருப்பிடம் ஆகிய அடிப்படைத்
தேவைகள் தேவைப்படுகின்றன. எனவே,
இந்த
அடிப்படைத் தேவைகளை மனிதன் எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறான் (உற்பத்தி முறை) என்பதே
அவனது சிந்தனையையும் சமூக அமைப்பையும் தீர்மானிக்கிறது.
ஆ) அடித்தளமும்
மேல்கட்டுமானமும் (Base
and Superstructure)
மார்க்சிய தத்துவத்தின்படி சமூகம்
என்பது இரண்டு அடுக்குகளைக் கொண்டது:
- அடித்தளம் (Base):
இது ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதார அமைப்பு, உற்பத்திச் சக்திகள் (கருவிகள், மனித உழைப்பு)
மற்றும் உற்பத்தி உறவுகளைக் (வர்க்கங்கள்) குறிக்கும்.
- மேல்கட்டுமானம் (Superstructure): இந்த பொருளாதார
அடித்தளத்தின் மீதுதான் அரசியல்,
சட்டம், மதம், கலாச்சாரம், தத்துவம் மற்றும்
அரசு போன்ற நிறுவனங்கள் கட்டியெழுப்பப்படுகின்றன.
விதி: அடித்தளத்தில் (பொருளாதாரத்தில்)
மாற்றம் ஏற்படும்போது, மேல்கட்டுமானமும்
(அரசியல், சட்டம், கலாச்சாரம்) தானாகவே மாறும்.
2. வரலாற்று வளர்ச்சியின் ஐந்து
கட்டங்கள்
பொருளாதார உற்பத்தி முறைகளின்
மாற்றத்தின் அடிப்படையில்,
மனித
வரலாறு ஐந்து முக்கிய கட்டங்களாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. ஒரு உற்பத்தி முறை அதன்
உச்சக்கட்ட முரண்பாட்டை எட்டும்போது (அளவு மாற்றம்), அது புரட்சியின் மூலம் அடுத்த கட்டத்திற்கு (தர மாற்றம்)
நகர்கிறது:
ஆதிப் பொதுவுடைமை → அடிமைச் சமூகம் → நிலப்பிரபுத்துவம் → முதலாளித்துவம் → சோசலிசம் / பொதுவுடைமை
- ஆதிப் பொதுவுடைமைச் சமூகம் (Primitive Communism): மனித வரலாற்றின்
துவக்கக் காலம். கருவிகள் மிக எளியவை;
தனியார் சொத்து என்ற概念
(கருத்து) கிடையாது. அனைவரும் இணைந்து உழைத்து, உணவைப் பகிர்ந்து
கொண்டனர். இங்கு வர்க்கங்களோ,
சுரண்டலோ இல்லை.
- அடிமைச் சமூகம் (Slave Society): கருவிகளின்
வளர்ச்சியால் உபரி உற்பத்தி பெருகியபோது 'தனியார் சொத்து'
உருவானது. சமூகம்
அடிமை எஜமானர்கள் ↔ அடிமைகள் என இரு வர்க்கங்களாகப் பிரிந்தது. மனிதனே விலங்கைப்
போல விலைக்கு வாங்கப்பட்ட முதல் சுரண்டல் சமூகம் இது.
- நிலப்பிரபுத்துவ சமூகம் (Feudalism): அடிமை முறையின்
முரண்பாட்டால் உருவான அடுத்த கட்டம். நிலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இங்கு நிலப்பிரபுக்கள்
↔ பண்ணை அடிமைகள் (குத்தகை விவசாயிகள்) என்ற வர்க்க
முரண்பாடு நிலவியது.
- முதலாளித்துவ சமூகம் (Capitalism): இயந்திரங்களின்
வருகை மற்றும் தொழிற்புரட்சியால் உருவான தற்போதைய கட்டம். இங்கு உற்பத்திச்
சாதனங்களை வைத்திருக்கும்
முதலாளித்துவ வர்க்கத்திற்கும் (Bourgeoisie), தங்களது உழைப்பைத் தவிர விற்க ஏதுமற்ற பாட்டாளி
வர்க்கத்திற்கும் (Proletariat) இடையே கடுமையான
வர்க்கப் போராட்டம் நடக்கிறது.
- சோசலிச / பொதுவுடைமைச் சமூகம் (Socialism/Communism): முதலாளித்துவத்தின்Internal (உள்நிலையான)
முரண்பாடுகளால் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சி வெடித்து, தனியார்
சொத்துரிமை ஒழிக்கப்பட்டு,
வர்க்கங்களற்ற,
சுரண்டலற்ற பொதுவுடைமைச் சமூகம் நோக்கி வரலாறு நகரும் என்கிறது
இக்கோட்பாடு.
3. வரலாற்றை முன்னோக்கித் தள்ளும்
உந்துசக்தி எது?
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின்
மிக முக்கிய முழக்கம் கார்ல் மார்க்ஸ் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில்
குறிப்பிட்டதுதான்:
"இதுவரை நிலவி வந்துள்ள அனைத்து மனித
சமூகங்களின் வரலாறும் வர்க்கப் போராட்டங்களின் வரலாறே ஆகும்."
உற்பத்திச் சக்திகளுக்கும்
(தொழில்நுட்பம்/கருவிகள்),
நிலவும்
உற்பத்தி உறவுகளுக்கும் (சொத்துரிமை/வர்க்க அமைப்பு) இடையே ஏற்படும் முரண்பாடே
வர்க்கப் போராட்டமாக வெடிக்கிறது. இந்தப் போராட்டமே பழைய சமூக அமைப்பைத் தகர்த்து, வரலாற்றை அடுத்த முற்போக்கான
கட்டத்திற்கு தள்ளிச் செலுத்துகிறது.
4. இதன் புரட்சிகரப் பங்கு என்ன?
- அறிவியல் பூர்வமான பார்வை: சமூக மாற்றங்களை
ஏதோ ஒரு விதியின் பயனாகவோ அல்லது கடவுளின் செயலாகவோ பார்க்காமல், மனித உழைப்பு
மற்றும் பொருளாதார மாற்றங்களின் விளைவாகப் பார்க்கக் கற்றுத்தருகிறது.
- மாற்றத்திற்கான நம்பிக்கை: முதலாளித்துவ
அமைப்பு என்பது நிரந்தரமானது அல்ல;
அது வரலாற்றின் ஒரு கட்டம் மட்டுமே. முந்தைய அடிமை முறையும்
நிலப்பிரபுத்துவமும் வீழ்ந்தது போல,
முதலாளித்துவமும் அதன் சொந்த முரண்பாடுகளால் வீழ்ந்து சோசலிசம் மலரும்
என்ற தர்க்கரீதியான,
அறிவியல் பூர்வமான புரட்சிகர நம்பிக்கையை ஒடுக்கப்பட்ட பாட்டாளி
வர்க்கத்திற்கு வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் வழங்குகிறது.
இப்பகுதியின் மையக்கருத்தை முழுமையாகத் தொகுக்கும் வகையில் இது எழுதப்பட்டுள்ளது:
முடிவுரை: இயக்கவியல் —
தத்துவமல்ல, சமூக மாற்றத்தின்
அறிவியல்
சுருக்கமாகக் கூறின், இயக்கவியல் என்பது பிரபஞ்சத்தையும்
மனித சமூகத்தையும் சலனமற்ற,
தேக்க
நிலையில் புரிந்துகொள்ளும் பழைய தத்துவப் போக்குகளை முழுமையாக நிராகரிக்கிறது.
இயற்கை முதல் மனித வரலாறு வரை அனைத்தும் ஒரு தொடர் இயக்கத்திலும், மாறாத் தன்மையிலும் இருப்பதை
அறிவியல் பூர்வமாக நிறுவுகிறது.
இப்பகுதியில் நாம் கண்ட மூன்று
முக்கிய விதிகள் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவெனில்:
- முரண்பாடுகளின் போராட்டம்: உலகில் உள்ள
ஒவ்வொரு பொருளுக்குள்ளும்,
சமூக அமைப்பிற்குள்ளும் இருக்கும் எதிர் துருவங்களின் மோதலே (உதாரணமாக:
வர்க்க முரண்பாடுகள்) ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சிக்கும் இயக்கத்திற்கும் முதன்மை
உந்துசக்தியாக அமைகிறது.
- அளவு மற்றும் தர மாற்றம்: சமூக மாற்றங்கள்
அல்லது இயற்கை மாற்றங்கள் என்பவை ஏதோ மாயாஜாலங்கள் அல்ல. தொடர்ச்சியாகவும்
மெதுவாகவும் சேரும் சிறு சிறு அதிருப்திகளும் மாற்றங்களும் (அளவு மாற்றம்), ஒரு குறிப்பிட்ட
புள்ளியில் மாபெரும் புரட்சியாக (தர மாற்றம்) உருவெடுக்கிறது.
- मறுப்பின் மறுப்பு: வரலாறு என்பது
நேர்க்கோட்டில் செல்வதல்ல;
அது சுருள் வடிவிலான (Spiral)
ஏறுமுக வளர்ச்சி. பழைய சமூக அமைப்பின் முற்போக்கான அறிவியல் மற்றும்
தொழில்நுட்ப கூறுகளைத் தன்னுள் உள்வாங்கிக் கொண்டு, அதைவிட
உயர்ந்ததொரு உன்னத சமூக நிலையை (சோசலிசம்/பொதுவுடைமை) நோக்கி மனிதகுலம்
நகர்வதை இவ்விதி உறுதிப்படுத்துகிறது.
இறுதித் தொகுப்பு:
டார்வினின் பரிணாமக் கொள்கை, அணுவின் இயக்கம் போன்ற இயற்கை விதிகளோடு கார்ல் மார்க்ஸ் கண்டறிந்த வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தையும் இணைத்துப் பார்க்கும்போது, இயக்கவியல் என்பது வெறும் தத்துவார்த்த விவாதம் மட்டுமல்ல என்பது தெளிவாகிறது. அது ஒடுக்கப்பட்ட பாட்டாளி வர்க்கம் உலகைப் புரிந்துகொண்டு, சுரண்டல்மிக்க முதலாளித்துவ அமைப்பைத் தகர்த்து, ஒரு புதிய சமத்துவச் சமூகத்தைப் படைப்பதற்கான அறிவியல் பூர்வமான புரட்சிகர வழிகாட்டி ஆகும்..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
