சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஒன்பதாவது மாநாடு

அத்தியாயம் VIII

சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கீர்த்திமிக்க 9வது தேசிய மகாநாடு

சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஒன்பதாவது தேசிய மகாநாடு மற்றும் தோழர் லின் பியெளவின் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அறிக்கை பற்றிய விரிவான கண்ணோட்டத்தை இப்பதிவு வழங்குகிறது. மாக்சிச-லெனினிசம் மற்றும் மாஒசேதுங் சிந்தனையின் கீழ் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சாரப் புரட்சியின் வெற்றிகள் மற்றும் அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் இதில் விளக்கப்பட்டுள்ளன. சீனாவிற்கு எதிரான ஏகாதிபத்திய மற்றும் சோவியத் திரிபுவாதக் கும்பல்களின் சதிமுயற்சிகள் முறியடிக்கப்பட்டு, லியூ ஷெள-சியின் சந்தர்ப்பவாதக் கொள்கைகள் அம்பலப்படுத்தப்பட்ட விதம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. சோஷலிசச் சமூகத்தில் வர்க்கப் போராட்டங்கள் தொடர்ந்து நிலவுவதையும், கட்சியைத் தூய்மைப்படுத்த சுயவிமர்சனமும் அவசியமானது என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. உலகளாவிய புரட்சிகர சக்திகளை ஒன்றுபடுத்துவதன் மூலமே இறுதி வெற்றியை அடைய முடியும் என்ற மாஒவின் போதனைகளை இந்நிகழ்வு உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது.

                        சகாப்தத்தின் மாபெரும் மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட்டான தோழர் மாஒசேதுங் தலைமையில் ஏப்ரல் மாதம் முதலாம் திகதி தொடக்கம் இருபத்திநான்காம் திகதிவரை நடைபெற்ற சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்பதாவது தேசிய மாநாடு அண்மைக் காலத்தில் நடைபெற்ற மாபெரும் அரசியல் நிகழ்ச்சியாகும்.

இந்தப்பகுதி ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

ஒன்பதாவது மாநாடு சீன கட்சியின் சரித்திரத்தில் மிகவும் ஆழமான செல்வாக்கை ஏற்படுத்தும் என தோழர் மாஒசேதுங் கின் நெருங்கிய போராட்ட வீரர், தோழர் லின் பியெள மாநாட்டில் தமது அறிக்கையை சமர்ப்பிக்கும்போது குறிப்பிட் டார். இச்சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மாநாட்டின் புரட்சி கர செல்வாக்கு சீனத்தின் எல்லைகளைக் கடந்து பரவும் என்பது திண்ணம். தோழர் லின் பியெளவினல் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு மாநாட்டினல் ஏகமனதாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட இவ்வறிக்கை சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததோடு புரட்சிகர சாஸனமுமா கும். மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சி இவ்வறிக் கையில் ஆராயப்பட்டுள்ளது. மகத்தான பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங் களும், அதற்கு தோழர் மாஒசேதுங் அளித்த மேதாவிலாசமான வழிகாட்டலும் அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சீனத்தின் உள்ளும், வெளியேயுமுள்ள சகல புரட்சியாளர்களுக்கும் சரி யான மார்க்கத்தை அது காட்டுகின்றது. அது, சகல புரட்சி யாளர்களாலும் பல தடவை படித்து பூரணம்ாக கிரகித்துக் கொள்ளவேண்டிய முக்கியமான சாஸனமாகும்.

ஏகாதிபத்திய வாதிகளும், பூர்ஜ"வாக்களும், நவீன திரிபு வாதிகளும், சகலவிதமான பிற்போக்குவாதிகளும் சீனத்தை வசைபாடுவது ஆச்சரியமானதல்ல. தமது சக திரிபுவாதிகளு டன் ஏற்கனவே ஏற்படுத்திக்கொண்ட உடன்பாட்டையும் மீறி, ருமேனியத் திரிபுவாதிகளின் வேண்டுகோளையும் உதாசீனம் செய்து சோவியத் திரிபுவாதக் கும்பலின் எஜமானனன “ ‘பிரஷ் னேவ்" தற்போது மாஸ்கோவில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக் கும் துரோகிகளின் மாநாட்டில் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மீதும் அதன் மாபெரும் தலைவர் தோழர் மாஓசேதுங் மீதும் கடுமையான தாக்குதலைத் தொடுத்தது ஏதோ ஆச்சரியமல்ல.

மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சியினுல் சீன வின் ஐக்கியமும், ஒற்றுமையும் குலைந்துவிடும், தோழர் மாஓசே துங்கின் தலைமை தூக்கி வீசப்பட்டுவிடும் சீன பெரும் வல்லரசு என்ற அந்தஸ்தை இழந்து விடும், சர்வதேச அரசிய லில் சீன இனிமேல் முக்கிய மான பாத்திரத்தை வகிக்க முடி யாது எனப் பல தீர்க்கதரிசனங்களை ‘இக்கனவான்கள்’ கூறி யிருந்தார்கள். ஆனல், நடந்ததென்னவோ வேறு விதமானது. மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சிக்குப் பின்னர், சீன வில் முன்னெப்பொழுதுமில்லாததை விட ஐக்கியமும், ஒற்றுமை யும் ஏற்பட்டுள்ளது. 70 கோடிக்கு மேற்பட்ட சீன மக்கள் இன்று மார்க்சிஸம்-லெனினிஸம்-மாஒசேதுங் சிந்தனைக்குப் பின்னல் உறுதியாக ஐக்கியப்பட்டுள்ளனர். தோழர் மாஒசேதுங்கின் தலைமை உறுதியாக்கப்பட்டுள்ளது. கைத்தொழில், விவசாயம், தொழில் நுட்பம் ஆகியவற்றில் மாபெரும் முன்னேற்றப் பாய்ச் சலை அடையும் தருவாயில் சீன இன்றுள்ளது. சீனுவின் குரல் சர்வதேச அரங்கில் கெளரவிக்கப்படுவது உறுதியாகி விட்டது. சீன இனிமேல் சர்வதேச அரசியலில் தீர்க்கமான பாத்திரத்தை வகிப்பது சந்தேகமற்ற விஷயமாகும்.

எனவே, ஏகாதிபத்தியவாதிகளும், நவீன திரிபுவாதிகளும், சகலவிதமான பிற்போக்குவாதிகளும் சீனவைத் திட்டித் தீர்ப் பது ஆச்சரியமானதல்ல. அவர்களின் கால்கள் ஆட்டங்கண்டு விட்டதுதான் இதற்குக் காரணம். 

தோழர் லின் பியெளவின் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அறிக்கை எமது வாரப் பத்திரிகைகளில் தொடர்ச்சியாகப் பிர சுரிக்கப்படுவதினுலும், அது சகல மொழிகளிலும் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டுள்ளதினுலும் அவ்வறிக்கையிலிருந்து அதிகமாக எடுத்துக் கூற விரும்பவில்லை. ஆனல், உலகெங்குமுள்ள புரட்சியாளர்களுக்குத் தேவையான அவ்வறிக்கையிலுள்ள சில முக்கியமான அம்சங்களை எமது வாசகர்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்புகிறேன். மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சி யின் தயாரிப்பு, அதன் போக்கு, அதன் கொள்கைகள் பற்றி தோழர் லின் பியெள தனது அறிக்கையில் தெளிவாகக் குறிப் பிட்டுள்ளார். சீனவில் புரட்சி இறுதி வெற்றியடைவதற்குத் தேவையான நிபந்தனைகளையும் அவர் அவ்வறிக்கையில் குறிப் பிட்டுள்ளார். சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைக் கட்டி வளர்த்து அதனை ஸ்திரப்படுத்துதல் பற்றியும் தோழர் லின் பியெள குறிப் பிட்டுள்ளார். வெளிநாடுகளுடன் சீனவின் உறவுகள் பற்றியும் அவ்வறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

உள்கட்சி முரண்பாடுகளின் இயங்கு-இயல்பற்றி தோழர் மாஓசேதுங் போதித்துள்ளதை தோழர் லின் பியெள சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். கட்சிக்குள்ளே இரு மார்க்கங்களுக்கிடையி லுள்ள போராட்டம், எதிர்ப்பு ஆகியன வர்க்கங்களுக்கிடையி லுள்ள முரண்பாடுகளினதும், புதிய பழைய சமுதாயங்களுக் கிடையிலுள்ள முரண்பாடுகளினதும் பிரதிபலிப்பேயாகுமென அவர் குறிப்பிடுகின்ருர், கட்சிக்குள் எவ்வித முரண்பாடுகளும் இல்லாவிட்டால், அவற்றைத் தீர்ப்பதற்கான சித்தாந்தப் போராட்டங்கள் இல்லாவிட்டால், கட்சி அழுக்கை வெளி யேற்றி தூய்மையானதை எடுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் கட்சியின் வாழ்வு நின்றுவிடும்.

தலைவர் மாஒ அவர்களின் மார்க்ஸிஸம்-லெனினிஸ மார்க் கத்திற்கும் கட்சியிலிருந்த வலதுசாரி, ‘இடதுசாரி" சந்தர்ப்ப வாத மார்க்கத்திற்கும் இடையில் நடைபெற்ற போராட்டமே சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சரித்திரம் என தோழர் லின் பியெள சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைவர் மாஒ அவர்கள் தலைமையின் கீழ் சென் துர-சீயின் வலதுசாரி சந்தர்ப்ப வாத மார்க்கத்தையும், சூசி யூ-பே, லிவிசான் ஆகியோரின் "இடதுசாரி சந்தர்ப்பவாத மார்க்கத்தையும், வாங் மிங்கின் முந்திய ‘இடதுசாரி பிந்திய வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாத மார்க் கத்தையும், சாங் குவோ-டாஒவின் செஞ்சேனையைப் பிளவுபடுத் தும் மார்க்கத்தையும், பென்தே-ஹாவே, காஒ-காங், ஜாஒ சூ-சி முதலியோரைக் கொண்ட, வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாத கட்சி விரோத கும்பலையும் தோற்கடித்ததோடு, நீண்டகாலப் போராட் டத்தின் பின்னர் லியூ ஷெள-சியின் எதிர்ப்புரட்சி திரிபுவரத மார்க்கத்தையும் நிர்மூலமாக்கியுள்ளது. இரண்டு மார்க்கங் களுக்கிடையிலான போராட்டத்தில், விசேஷமாக கட்சிக்கு மிகவும் தீங்கு விளைவித்த சென் தூ-சீ, வாங் மிங், லியூ ஷெள-சி ஆகிய மூன்று துரோகக் கும்பல்களைத் தோற்கடிப்பதற்கு நடாத் தப்பட்ட போராட்டங்களின் மூலமே கட்சி தன்னை ஸ்திரப் படுத்திக் கொண்டது; வளர்ச்சியடைந்தது; பலமடைந்தது.

மாபெரும் பாட்டாளி வர்க்க கலாச்சார புரட்சியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்களைத் தோழர் லின் பியெள பின்வருமாறு சுருக்கித் தந்துள்ளார்: பாட்டாளி வர்க்க கலாச் சார புரட்சியின் கீழ், நாம் கட்சி அங்கத்தவர்களுக்கு வர்க்கங் கள், வர்க்கப் போர்ாட்டம், இரு மார்க்கங்களுக்கிடையிலுள்ள போராட்டம், புரட்சியைத் தொடர்ந்து நடத்தல் ஆகியவை பற்றிப் போதிக்கவேண்டும். கட்சிக்கு உள்ளளேயும், வெளியேயு முள்ள திரிபுவாதத்தை எதிர்த்து நாம் போரிடவேண்டும். படு துரோகிகள், எதிரியின் கையாட்கள், சுரண்டும் வர்க்கங்களின் நலன்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஏனைய சக்திகள் ஆகியோ ரைக் கட்சியிலிருந்து துரத்தியடித்துவிட்டு பெரும் புயலில் புடம் போடப்பட்ட பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உண்மையான முன்னேற்ற மடைந்த சக்திகளைக் கட்சிக்குள் எடுக்கவேண்டும். கட்சி ஸ்தா பனங்களின் சகல மட்டங்களிலுமுள்ள தலைமை உண்மையான மார்க்ஸிஸ்டுகளின் கையிலிருப்பதை உறுதிப்படுத்த நாம் முயல வேண்டும். கட்சி அங்கத்தவர்கள் தத்துவத்தை நடைமுறை யுடன் உண்மையில் ஒன்றுபடுத்துவதை, வ்ெகுஜனங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புகளை வைத்திருப்பதை, விமர்சனம், சுய விமர்சனம் செய்வதில் தைரியமுடையவர்களாயிருப்பதை நாம் நிச்சயப்படுத்தல் வேண்டும். கட்சி அங்கத்தவர்கள் அடக்க முடையவ்ர்கள்ாய், சிக்கனமானவர்களாய், அகங்காரம், அவ சரப்புத்தி அற்றவர்களாய் இருப்பதையும், கடுமையான போராட் டம், எளிமையான வாழ்வு உடையவர்களாய் இருப்பதையும் நாம் நிச்சயப்படுத்தல் வேண்டும். இதன் மூலமே கட்சி பாட் டாளி வர்க்கத்தையும், புரட்சிகர வெகுஜனங்களையும் சோஷ லிஸப் புரட்சியின் இறுதிவரைக்கும் இட்டுச் செல்ல முடியும்."

1949, மார்ச் மாதத்திலேயே சீன புரட்சி புதிய ஜனநாய கப் புரட்சியிலிருந்து சோஷலிஸப் புரட்சிக்கு மாற்றமடையும் தறுவாயில், பாட்டாளி வர்க்கம் நாடு பூராவும் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பின்னர், 'தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கும், பூர்ஜ" வாக்களுக்கும் இடையிலுள்ள முரண்பாடே" பிரதான உள் முரண்பாடாக இருக்குமென தலைவர் மாஒ அவர்கள் தெளிவா கக் குறிப்பிட்டாரென தோழர் லின் பியெள கட்டிக் காட்டு கின்றர். 

1956ம் ஆண்டளவில், விவசாயம், கைப்பணித் தொழில், முதலாளித்துவ கைத்தொழில், வர்த்தகம் ஆகியவற்றின் உற் பத்தி சாதன உரிமையின் சோஷலிஸ் மாற்றம் பூரணமாக்கப் பட்டது. அது, சோஷலிஸப் புரட்சி தொடர்ந்து முன்னேறிச் செல்லுமா என்ற பிரச்சினைக்கு முகம் கொடுத்த இக்கட்டான காலகட்டமாகும். சர்வதேச கம்யூனிஸ் இயக்கத்தில் நவீன திரிபுவாதம் வளர்ந்துவந்த அக்கால கட்டத்தில், தலைவர் மாஓ அவர்கள் ‘மக்களுக்கிடையேயுள்ள முரண்பாடுகளைச் சரியாகக் கையாள்வது பற்றி" என்ற தனது மகத்தான படைப்பில் " "சோஷலிஸமா, அல்லது முதலாளித்துவமா எதுவெல்லும் என்ற பிரச்சினை உண்மையில் இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை எனக் கூறி ஞர். **பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கும், பூர்ஜுவா வர்க்கத்திற்கு மிடையேயுள்ள வர்க்கப் போராட்டம்; தத்துவார்த்ததுறை யில் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கும், பூர்ஜுவாக்களுக்குமிடையே யுள்ள வர்க்கப் போராட்டம் நீண்ட நாளை யதாய், வளைவு சுழி வானதாய் இருப்பதோடு, சில கட்டத்தில் மிகவும் கூர்மையு மடையும்.”*

உற்பத்தி சாதன உரிமையின் சோஷலிஸ மாற்றம் ஏற்பட்ட பின்னரும் வர்க்கங்களும், வர்க்கப் போராட்டமும் தொடர்ந்து இருக்கின்றது என்பதும், பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியைத் தொடர்ந்து நடத்தவேண்டுமென்பதும் சர்வதேச கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் தத்துவத்திலும் நடைமுறையிலும் முதன்முதலா கத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டதெனத் தோழர் லின் பியெள கூறுகின்ருர் .

இந்த மார்க்கத்தை கழுத்தறுக்கும் துரோகி லியு ஷெள-சி எதிர்த்தான். சோஷலிஸமா அல்லது முதலாளித்துவமா எது வெல் லும் என்ற பிரச்சினை ஏற்கனவே தீர்க்கப்பட்டு விட்டதென்ற கொள்கையை அவன் முன்வைத்தான். 'முதலாவது புரட்சிகர உள்நாட்டு யுத்தத்தின்போதே, லியூ ஷெள-சி கட்சியைக் காட் டிக் கொடுத்து எதிரிக்குச் சரண் அடைந்து, ஒழிந்திருந்த எதிரி யாகவும், கருங்காலியாகவும் மாறினன் என்பது தற்போது நடத்தப்பட்ட ஆராய்வில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. அவன் ஏகாதி பத்தியவாதிகள், நவீன திரிபுவாதிகள், கோமின்தாங் பிற்போக்கு வாதிகள் ஆகியோரின் குற்றம் நிறைந்த அடிவருடி, முதலாளித் துவப் பாதையை மேற்கொள்ளும் அதிகாரத்திலிருந்த நபர்களின் முக்கியமான பிரதிநிதி. அவனுக்கு ஒரு அரசியல் மார்க்கம் இருந்தது. அதன் துணைகொண்டு சீனுவில் முதலாளித்துவத்தை மீட்பதற்கும், அதனை ஏகாதிபத்தியத்தினதும், திரிபுவாதத்தினதும் காலனியாக மாற்றுவதற்கும் வீண்முயற்சி எடுத்தான். அவனது எதிர்ப்புரட்சி அரசியல் மார்க்கத்திற்கு சேவை செய்ய ஸ்தாபனரீதியான மார்க்கமும் அவனிடம் இருந்தது. பல வரு டங்களாக விட்டோடிச் சென்றேர்களையும், வேஷதாரிகளையும் சேர்த்து, லியூ ஷெள-சி துரோகிகளையும், எதிரிகளையும், எதிரி யின் கையாட்களையும், முதலாளித்துவப் பாதையை மேற்கொள் ளும் அதிகாரத்திலிருந்தோர்களையும் கொண்ட ஒரு கும்பலைத் திரட்டினன். தமது எதிர்ப்புரட்சி அரசியல் வரலாற்றை அவர் கள் மூடிமறைத்தனர்; ஒருவரையொருவர் பாதுகாத்தனர்; தீங் கிழைப்பதற்கு ஒத்துழைத்தனர்; முக்கிய கட்சி, அரசாங்க பதவி களை அபகரித்து பல மத்திய உள்ளூர் பகுதிகளின் தலைமையைக் கட்டுப்படுத்தினர். இவற்றின் மூலம் தலைவர் மாஒ அவர்களைத் தலைவராகக் கொண்ட பாட்டாளி வர்க்கத் தலைமை ஸ்தாபனத் திற்கு எதிராக மறைவில், இரகசியமாக பூர்ஷாவா தலைமை ஸ்தாபனத்தைக் கட்டி வளர்த்தனர். ஏகாதிபத்தியவாதிகள், நவீன திரிபுவாதிகள், கோமின்தாங் பிற்போக்குவாதிகள் ஆகி யோருடன் ஒத்துழைத்தனர். அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் சோவியத் திரிபுவாதிகள், பல்வேறு நாட்டு பிற்போக்குவாதி கள் செய்ய முடியாத சீர்குலைவு வேலையைச் செய்தனர்.”*

லியூ ஷெள-சியும் அவனது திருட்டுக் கும்பலும் இப்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அம்பலப்படுத்தப்பட்டு முக்கிய பதவிகளி லிருந்து விலக்கப்பட்டு விட்டனர். உலகெங்குமுள்ள புரட்சி யாளர்களுக்கு இதுவொரு மாபெரும் வெற்றியாகும், ஏகாதி பத்தியவாதிகள், திரிபுவாதிகள், பிற்போக்குவாதிகளுக்குப் பலத்த அடியாகும்.

இத்திருட்டுக் கும்பலை அம்பலப்படுத்துவதற்கு தலைவர் மாஒ அவர்கள் பாவித்த தந்திரோபாயங்களைப் பற்றி தோழர் லின் பியெள கூறுகின்ருர்:-**போதிப்பதன் மூலம் பலருக்கு உதவி யளியுங்கள்; தாக்குதலின் இனக்குகளைக் குறையுங்கள்’’, ‘’மனித வர்க்கத்தை விடுதலை செய்வதன் மூலமே பாட்டாளி வர்க்கம் தனது சொந்த விடுதலையை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற மார்க் ஸின் போதனையை செயல்படுத்துங்கள்’’ என மாஒ அவர்கள் போதித்துள்ளார். எதிரிக்கு எதிரான போராட்டத்தின்போது, ** முரண்பாடுகளைப் பாவித்து பலரை வென்றெடுக்கவேண்டும், சிலரை எதிர்க்கவேண்டும், நமது எதிரிகளை ஒவ்வொருவராக நசுக்க வேண் டும்" என அவர் கூறியுள்ளார். ‘பாட்டாளி வர்க்கம் தான் மனித வர்க்கத்தின் சரித்திரத்திலேயே மாபெரும் வர்க்கம். சித் தாந்த ரீதியிலும் சரி, அரசியல் ரீதியிலும் சரி, பலத்திலும் சரி அதுவே மிகவும் பலம்மிக்க புரட்சிகர வர்க்கமாகும். விரல்விட் டெண்ணக்கூடிய எதிரிகளை ஆகக்கூடியளவு தனிமைப்படுத்தவும். தாக்கவும் அதனைச் சுற்றி பெருந்தொகையான மக்களை ஐக்கி பப்படுத்தவும் வேண்டும்" என மேலும் கூறியுள்ளார்.

கட்சியைக் கட்டி வளர்த்து ஸ்திரப்படுத்துவது பற்றி ஆராய்கையில் தோழர் லின் பியெள, தோழர் மாஒ அவர்களின் பின்வரும் மேற்கோளை எடுத்துக் காட்டுகின்ருர் - 'மனிதனுச்கு இரத்தக் குழாய்களும், நரம்புகளும் உள்ளன. அவற்றினூடாக இருதயம் இரத்த ஒட்டத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. சுவாசப் பைகளினல் அவன் சுவாசிக்கின்றன். கரியமில வாயுவை வெளி யேற்றிப் பிராணவாயுவை அவன் உட்கொள்கின்றன். அதா. வது, அவன் அழுக்கானதை வெளியேற்றி சுத்தமானதை உட் கொள்கின்ருன். ஒரு பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியும் அதுபோலவே அழுக்கை அப்புறப்படுத்தி, சுத்தமானதை உட்கொள்ள வேண் டும். அப்போதுதான் அது உயிர்த்துடிப்பு நிறைந்ததாய் இருக் கும். கழிவுப் பதார்த்தங்களை அகற்றி, புதிய இரத்தத்தை உட் கொள்ளாவிட்டால் கட்சிக்கு உயிர்த்துடிப்பு இருக்காது. *

புரட்சியின் இறுதி வெற்றி பற்றிய பிரச்சினையைக் குறிப் பிடுகையில் தோழர் லின் பியெள, தோழர் மாஒ அவர்கள் கூறிய தைக் சுட்டிக் காட்டுகின்ருர் . 'நாம் பல வெற்றிகளை ஈட்டி யுள்ளோம். ஆனல், தோற்கடிக்கப்பட்ட வர்க்கம் தொடர்ந்து இருக்கின்றது. எனவே, இறுதி வெற்றி பற்றி நாம் பேச முடி யாது. இன்னும் பல தசாப்தங்களுக்குக் கூட அதுபற்றிப் பேச முடியாது. நமது விழிப்பை நாம் தளர்த்தக்கூடாது. லெனி னிஸக் கருத்தின்படி, சோஷலிஸ் நாட்டின் இறுதிவெற்றி உள் நாட்டு பாட்டாளி வர்க்கத்தினதும், பரந்துபட்ட வெகு ஜனங் களினதும் முயற்சியில் தங்கி நிற்பதோடல்லாமல் உலகப் புரட்சி யின் வெற்றியிலும், முழு பூமண்டலத்திலிருந்தும் மனிதனை மணி தன் சுரண்டும் முறையை அழித்தொழிப்பதிலும் தங்கி நிற்கின் றது. இதன் மேலேயே சகல மனித வர்க்கமும் விடுதலை செய் ulut. (upt9.tujuh.

யுத்தம் பற்றிய பிரச்சினையைக் குறிப்பிடுகையில் தோழர் லின் பியெள மீண்டும் மாஒ அவர்களைச் சுட்டிக் காட்டுகிருர். **உலக யுத்தம் பற்றிய பிரச்சினையில் இரண்டே இரண்டு சாத் தியக் கூறுகள்தான் உண்டு. ஒன்று யுத்தம் புரட்சிக்கு வழி கோலும். மற்றது: புரட்சி யுத்தத்தைத் தடுக்கும். இன்று உல கில் நான்கு பிரதான முரண்பாடுகள் இருக்கின்றன. அவை, ஒருபுறத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட நாடுகளுக்கும் மறுபுறத்தில் ஏகாதிபத்தியத்திற்கும், சமூக ஏகாதிபத்தியத்திற்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடுகள்: முதலாளித்துவ நாடுகளிலும், திரிபுவாத நாடுகளிலுமுள்ள பூர்ஜுவாக்களுக்கும், பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடு; ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கும், சமூக ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கிடையேயுள்ள முரண்பாடும், ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடுகள்; சோஷலிஸ்

நாடுகளுக்கும், ஏகாதிபத்தியத்திற்கும், சமூக ஏகாதிபத்தியத் திற்குமிடையேயுள்ள முரண்பாடு. இம்முரண்பாடுகள் நிலவுவதும் அவை வளர்ச்சியடைவதும் புரட்சிக்கு வழிகோலுகின் றன.

நவீன திரிபுவாதத்தையும், குறிப்பாக சோவியத் திரிபுவா தத்தையும்; செக்கோஸ்லவாக்கியா மீது சோவியத் ஆக்கிரமிப் பும், சீனவிற்கு எதிராக அதன் எல்லைப் பிரதேசத்தில் சோவி யத் ஆக்கிரமிப்பும் வெளிப்படுத்திய அதன் சமூக ஏகாதிபத் திய மாற்றம் ஆகியவை இவ்வறிக்கையில் அம்பலப்படுத்தப்பட் டுள்ளன.

**யுத்தம் புரட்சிக்கு வழிகோலினுலும் சரி, புரட்சி யுத்தத் தைத் தடுத்தாலும் சரி அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியமும், சோவி யத் திரிபுவாதமும் நெடுநாளைக்கு நிலைக்காது. சகல நாடுகளிலு முள்ள தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள் உலகெங்குமுள்ள ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், நாடுகளும், பாட்டாளி வர்க்கமும் ஒன்றுபடுங்கள்! அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம், சோவியத் திரிபுவா தம் அவற்றின் வால்பிடிகள் அனைத்தையும் குழிவெட்டிப் புதை யுங்கள்!” என்ற கோஷங்களுடன் அறிக்கை முடிவுறுகின்றது.



தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:



***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

CJP இயக்கத்தின் மார்க்சிய ஆய்வு-02

இன்று(10-10-2016) CJPயின் போராட்டமும் அதன் தலைமை பொறுப்பில் உள்ளோரை கைது செய்யும் நடவடிக்கையை எதிர்க்கும் அதேவேளையில் அவர்கள் நாடு தளுவிய அளவில் இயக்கத்தை முன்னெடுத்துள்ளவை மிகவும் பாராட்ட தக்கவை. மக்கள் போரட்டத்திலிருந்து விலகி இல்லை என்பதனை சுட்டிக்காட்டுவதோடு இந்தப் போராட்டம் உண்மையில் எந்தளவிற்கு முழுமையானது என்பதனையும் நாம் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும் வர்க்க ரீதியாக விமர்சன அடிப்படையில்...

இந்த நூல் காக்ரோச் ஜனதா கட்சி (CJP) இயக்கத்தை மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் விரிவாகப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. வேலையின்மை, கல்வி மற்றும் தேர்தல் முறை சார்ந்த இளைஞர்களின் அதிருப்தியை ஆராயும் இந்நூல், அவர்களின் கோரிக்கைகள் அமைப்பு மாற்றத்திற்கானவை அல்லாமல் சீர்திருத்தத் தன்மைக் கொண்டவை என்பதை விளக்குகிறது. மேலும், போராட்டக்காரர்களை வெளிநாட்டுச் சதி என்று முத்திரை குத்துவதை எதிர்க்கும் அதேவேளையில், இடதுசாரிகள் இவ்வியக்கத்துடன் எவ்வாறு கூட்டுச் சேர்ந்து வழிநடத்த வேண்டும் என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகிறது.-10 Oct 2026 · @palani chinnasamy

முன்னுரை

இந்த நூல் Cockroach Janta Party (CJP) இயக்கத்தை மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஆய்வு செய்கிறது. மூன்று கேள்விகளை எழுப்புகிறது:

  1. CJP எந்த சமூக அடித்தளத்திலிருந்து எழுகிறது?
  2. அதன் கோரிக்கைகள் சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளா, சமூக மாற்றத்துக்கான கோரிக்கைகளா?
  3. ஒரு மார்க்சிய-லெனினியவாதி இந்த இயக்கத்துடன் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும்?

இது ஒரு அரசியல் நிலைப்பாட்டிலிருந்து எழுதப்பட்டது. மூலப் பொருளில் ஆதாரம் காட்டப்படாத கூற்றுகள் (வெளிநாட்டுச் சதி, தகவல் போர்) உண்மையென ஏற்கப்படவில்லை; அத்தியாயம் 10-இல் ஏன் என விளக்கப்பட்டுள்ளது.

அத்தியாயம் 1: பின்னணி

CJP 2026 மே மாதத்தில், வேலையில்லாத இளைஞர்களை "cockroaches" என ஒப்பிட்ட நீதிமன்றக் கருத்தை எதிர்த்து உருவானதாகப் பரவலாகக் கூறப்படுகிறது. முதலில் அது ஒரு நையாண்டி எதிர்வினை. பின்னர் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, தேர்வு நேர்மை, அரசுப் பொறுப்புணர்வு ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட இளைஞர் இயக்கமாக வளர்ந்தது.

ஓர் இயக்கம் எப்போது, எந்த உணர்வில் தொடங்குகிறது என்பது அதன் வர்க்க இயல்பை முழுமையாகச் சொல்லாது. மார்க்சியம் அதன் வளர்ச்சித் திசையையும், பின்னால் நிற்கும் சமூகப் பிரிவுகளையும் ஆய்வு செய்கிறது.

அத்தியாயம் 2: சமூக அடித்தளம் — வர்க்கப் பகுப்பாய்வு

CJP-யில் மாணவர்கள், வேலையில்லாத இளைஞர்கள், தேர்வர்களும் அவர்களது குடும்பங்களும், நகர்ப்புற டிஜிட்டல் தலைமுறை, அரசு வேலை எதிர்பார்ப்பவர்கள் ஆகியோர் உள்ளனர். ஒரே கோபம் பல வர்க்கங்களில் ஒரே வடிவில் வெளிப்படலாம்; ஆனால் அவர்களின் வர்க்க நிலை ஒன்றல்ல.

ஏழை விவசாயக் குடும்ப NEET மாணவரும், நகர நடுத்தர வர்க்க NEET மாணவரும் ஒரே முறைகேட்டால் பாதிக்கப்படலாம். ஆனால் அவர்களின் சொத்து நிலையும் உற்பத்தி உறவுகளும் வேறு. எனவே CJP-யின் அடித்தளம் பல வர்க்கங்களை உள்ளடக்கிய இளைஞர் அதிருப்தி இயக்கமாகவே வரையறுக்கப்பட வேண்டும்.

இதன் அடிப்படைப் பொருளாதாரச் சூழல்: கல்வி, மருத்துவம், அரசு வேலை ஆகியவை சமூகத் தேவையாக இருந்தும், அவற்றின் அணுகல் வாங்கும் சக்தியால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இது நிர்வாகப் பிழை மட்டும் அல்ல; உற்பத்தி முறையின் விளைவு.

அத்தியாயம் 3: கோரிக்கைகள் — சீர்திருத்தமா, மாற்றமா?

CJP-யின் முக்கியக் கோரிக்கைகள்:

  1. தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் பதவி விலகி, SIR தொடர்பாக சுயாதீன விசாரணை.
  2. SIR மூலம் வாக்காளர் பெயர் நீக்கங்களை நிறுத்துதல்.
  3. தேர்தல் ஆணையர் நியமனச் சட்டத்தை மாற்றி பரந்த பங்கேற்புடன் புதிய நடைமுறை.
  4. கல்வி அமைச்சர் பதவி விலகல்; NEET உயிரிழப்புக் குடும்பங்களுக்கு இழப்பீடு; போராட்டக்காரர் வழக்குகள் திரும்பப் பெறுதல்.
  5. பெண்களுக்கு 50% பிரதிநிதித்துவம்; கட்சி மாறும் எம்.பி./எம்.எல்.ஏ.க்களுக்கு கட்டுப்பாடு; ஊடகங்களில் பெருநிறுவன ஆதிக்கத்துக்கு எதிர்ப்பு.

இவற்றை வகைப்படுத்தினால்: வாக்குரிமைப் பாதுகாப்பு, வழக்குத் திரும்பப் பெறுதல் போன்றவை ஜனநாயக உரிமைக் கோரிக்கைகள்; இழப்பீடு, கல்வி அணுகல் சமூக நலக் கோரிக்கைகள்; உற்பத்திச் சாதனங்களின் உடைமை, கல்வி-மருத்துவத்தை சந்தையிலிருந்து நீக்குதல் போன்றவை அமைப்பு மாற்றக் கோரிக்கைகள். மூன்றாவது வகை CJP-யின் மையக் கோரிக்கைகளில் தெளிவாக இல்லை.

சீர்திருத்தக் கோரிக்கை தற்போதைய கட்டமைப்பிற்குள் நின்று மாற்றம் கோருகிறது. புரட்சிகரக் கோரிக்கை அந்தக் கட்டமைப்பின் அடிப்படையையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. CJP-யின் கோரிக்கைகள் நேர்மையானவை; ஆனால் அவை இன்னும் அமைப்பை மாற்றும் திட்டம் நிலையை எட்டவில்லை.

அத்தியாயம் 4: அரசின் வர்க்கத் தன்மை

மார்க்ஸ் கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையில் அரசை ஆளும் வர்க்கத்தின் பொது விவகாரங்களை நிர்வகிக்கும் குழுவாகக் காட்டினார். லெனின் அரசும் புரட்சியும் நூலில் அரசை ஒரு வர்க்கம் மற்றொன்றை ஒடுக்கும் கருவியாக விளக்கினார்.

இங்கே அடிப்படைக் கேள்வி: அரசு நடுநிலையானதா, அல்லது ஆளும் வர்க்க நலனுக்காக இயங்குகிறதா?

CJP முக்கியமாக "தேர்தல் ஆணையம் நியாயமாக இருக்க வேண்டும்" என்று கோருகிறது. இது ஜனநாயகச் சட்டகத்துக்குள் நிற்கும் கோரிக்கை. மார்க்சியக் கேள்வி வேறு: தேர்தல் அமைப்பு செயல்படும் அரசின் வர்க்க இயல்பு என்ன?

தொழிலாளியின் பெயர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட்டால் அது ஜனநாயக உரிமைப் பிரச்சினை. ஆனால் அவர் வாக்களித்தாலும் உற்பத்திச் சாதனங்கள், தொழிற்சாலை, நிலம், மூலதனம், உபரி மதிப்பு ஆகியவை யாரிடம் உள்ளன என்ற கேள்வி மாறுவதில்லை. மார்க்சியம் தேர்தல் உரிமையை நிராகரிக்கவில்லை; ஆனால் தேர்தல் ஜனநாயகமே சமூக விடுதலையின் முழுமையான வடிவம் என்றும் கருதவில்லை.

அத்தியாயம் 5: தன்னியல்புப் போராட்டமும் அரசியல் உணர்வும்

லெனின் என்ன செய்ய வேண்டும்? நூலில் தன்னியல்பான போராட்டத்தையும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அரசியல் இயக்கத்தையும் வேறுபடுத்தினார்.

தன்னியல்புப் போராட்டம் ஒரு திடீர் சம்பவத்திலிருந்து வெடிக்கும்; கோரிக்கைகள் உடனடியானவை; உணர்ச்சி வலிமை அதிகம்; ஆனால் அரசியல் திசை பெரும்பாலும் தெளிவற்றது. CJP-யின் தொடக்கம் ஒரு நீதிமன்றக் கருத்துக்கு எதிரான எதிர்வினை; அது தன்னியல்பானது. அதன் வளர்ச்சியில் உணர்ச்சியை அரசியலாக மாற்றும் பணி ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சக்தியின் பொறுப்பு.

லெனினின் வாதம்: வர்க்க உணர்வு தானாக உருவாவதில்லை; அது அறிவியல் சமூகப் பகுப்பாய்வின் வழியாக வெளியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட வேண்டும். நீட் முறைகேடு, SIR குளறுபடி, வேலையின்மை ஆகியவற்றை ஒரே அமைப்பின் விளைவுகளாக இணைத்துப் பார்க்கும் அரசியல் இந்த இயக்கத்தில் இன்னும் வளரவில்லை என்பதே மூல ஆதாரங்களின் நிலை.

அத்தியாயம் 6: முதன்மை முரண்பாடும் இரண்டாம் நிலை முரண்பாடும்

மார்க்சியம் ஒரு சமூகத்தின் முரண்பாடுகளில் எது முதன்மையானது, எது இரண்டாம் நிலையானது என்று பிரிக்கிறது.

  • இரண்டாம் நிலை: தேர்தல் ஆணையர் நியமனச் சட்டம், இட ஒதுக்கீடு வடிவம், ஒரு அமைச்சரின் பதவி, தேர்வு நிர்வாகத் தவறுகள்.
  • முதன்மை: தனியார்மயம், கல்வி-மருத்துவத்தின் வணிகமயம், வேலையின்மை, விவசாய நெருக்கடி, தொழிலாளர் உரிமைப் பறிப்பு. இவை ஒரே LPG பொருளாதாரக் கொள்கையின் வெவ்வேறு முகங்கள்.

இரண்டாம் நிலைக் கோரிக்கைக்கு மட்டும் போராடுவது நோயின் அறிகுறிக்கு தற்காலிக சிகிச்சை அளிப்பது போன்றது. முழுமையான நோயை குணப்படுத்தும் நோயை ஒழிக்கும் முறையில்லை.

NEET தரவுகள் (மூலக் கட்டுரையின்படி): ஆண்டுதோறும் சுமார் 22 லட்சம் தேர்வர்கள்; MBBS இருக்கைகள் சுமார் 1.37 லட்சம்; இவற்றில் சுமார் 53.8% தனியார் துறையில். இருக்கைப் பற்றாக்குறை நீடிக்கும் வரை தேர்வு முறையை மாற்றினாலும் போட்டி வேறு வடிவில் திரும்பி வரும். வேலையின்மையும் இதே போன்றது: தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி முதலாளித்துவப் போட்டிக்குள் தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி லாபத்தைக் கூட்டுகிறது.

அத்தியாயம் 7: இடதுசாரிகளின் நிலைப்பாடு — கூட்டு நடவடிக்கையும் அரசியல் சுயாதீனமும்

மார்க்சிய-லெனினியத் தந்திரோபாயத்தின்படி, கூட்டு நடவடிக்கை அரசியல் சரணாகதி அல்ல. ஓர் இயக்கத்தின் அனைத்துக் கொள்கைகளையும் ஏற்றால்தான் இணைய வேண்டும் என்பது லெனினிய முறை அல்ல.

CJP வாக்காளர் பட்டியல் பாதுகாப்புக்காகப் போராடினால், இடதுசாரிகள் "வாக்குரிமை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்" என்ற குறிப்பிட்ட கோரிக்கையில் இணையலாம். ஆனால் "தேர்தல் சீர்திருத்தமே சமூக விடுதலை" என்ற முடிவை ஏற்க வேண்டியதில்லை. இதுவே அரசியல் சுயாதீனம்.

மிகப் பெரிய ஆபத்து: இடதுசாரிகள் பின்தொடர்பவர்களாக மாறுவது. அவர்கள் CJP-யின் முழக்கத்தை மீண்டும் சொல்பவர்களாக இருந்தால், அதன் எல்லையைத் தாண்ட முடியாது.

சரியான முழக்கங்கள்:

  • வாக்குரிமை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
  • தொழிலாளர்–விவசாயிகளின் அரசியல் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
  • தேர்தல் ஜனநாயகம் மட்டுமல்ல; அரசியல் பொருளாதார ஜனநாயகமும் வேண்டும்.
  • வாக்களிக்கும் உரிமை மட்டுமல்ல; வாழ்வாதாரத்தின் மீதான அடிப்படை உரிமையும் வேண்டும்.

இவை CJP-யின் கோரிக்கையை மறுக்கவில்லை; அடுத்த கட்டத்துக்கு உயர்த்துகின்றன. தற்காலிக ஐக்கிய முன்னணி வர்க்க அரசியலைக் கரைக்காமல், அதை விரிவுபடுத்தும் கருவியாக இருக்க வேண்டும்.

அத்தியாயம் 8: உண்ணாவிரதமும் "உரையாடல்" கோரிக்கையும்

லடாக்கின் சோனம் வாங்சுக் காலவரையற்ற உண்ணாவிரதத்தை முடிக்க மறுத்து, "அரசு ஏன் பேச மறுக்கிறது என்று அரசைக் கேளுங்கள்" என்று கூறியுள்ளார் என செய்தி ஆதாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. அவரது உடல் எடை குறைந்து தசைச் சிதைவு தொடங்கியுள்ளது என்றும் கூறப்படுகிறது.

இதில் இரண்டு அம்சங்களை மார்க்சியம் பார்க்கிறது:

  1. உரையாடல் கோரிக்கை: ஜனநாயகத்தில் அரசு மக்களிடம் பதிலளிக்க வேண்டும் என்பது நியாயமான எதிர்பார்ப்பு. ஆனால் லெனினின் கருத்துப்படி அரசு வர்க்க நடுவர் அல்ல. ஆளும் வர்க்க அரசு உழைக்கும் மக்களின் முழுக் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றும் என்ற நம்பிக்கை வரலாற்று மாயை.
  2. தனிநபர் தியாகத்தின் வரம்பு: உண்ணாவிரதம் அறப்போராட்ட வடிவமாக மதிப்புக்குரியது; ஆனால் அதன் வெற்றி அரசின் உரையாடல் மனப்பான்மையைச் சார்ந்தது. போராட்டத்தின் அடுத்த கட்டம் தொழிலாளர்–விவசாயி இயக்கங்களுடன் இணைந்த வர்க்க அரசியல் திட்டமாக இருக்க வேண்டும்.

அத்தியாயம் 9: மாணவர் எழுச்சிகளின் வரலாற்றுப் பாடம்

  • 1968 பிரான்ஸ்: மாணவர் போராட்டம் தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தங்களுடன் இணைந்து அரசை அசைத்தது. ஆனால் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர அமைப்பு இல்லாததால் அது ஆட்சி மாற்றமாக மாறவில்லை.
  • ஜே.பி. இயக்கம் (1974–75): ஊழல் எதிர்ப்பும் ஜனநாயக உரிமைக் கோரிக்கையும் மக்களைத் திரட்டின. ஆட்சி மாறியது; அமைப்பு மாறவில்லை. இது அரசியல் அதிகாரத்தின் வடிவ மாற்றத்துக்கும் சமூக அமைப்பின் மாற்றத்துக்கும் உள்ள வேறுபாட்டுக்கு உதாரணம்.
  • அண்ணா ஹசாரே இயக்கம் (2011): நகர நடுத்தர வர்க்கத்தை அரசியல்மயமாக்கியது. ஊழலைத் தனிநபர் ஒழுக்கக் குறைபாடாகக் கண்டதால் நிர்வாகச் சீர்திருத்தத்தில் முடங்கியது.
  • அரபு வசந்தம் (2010–12): சர்வாதிகார ஆட்சிகள் வீழ்ந்தன. ஆனால் இராணுவ மீள்வருகை, உள்நாட்டுப் போர், மதவாத எழுச்சி ஆகியவை ஏற்பட்டன. பழைய ஆட்சியை அகற்றும் சக்தி இருந்தது; புதிய சமூக அமைப்பை உருவாக்கும் வர்க்கத் தலைமை இல்லை.

பாடம்: மாணவர் எழுச்சி தீப்பொறியாக முடியும். அது சமூகப் புரட்சியாக மாற, தொழிலாளர்–விவசாயிகளின் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வர்க்கப் போராட்டமும், புரட்சிகர வேலைத்திட்டமும், அரசியல் அதிகாரம் பற்றிய தெளிவான நோக்கமும் தேவை.

அத்தியாயம் 10: தகவல் போரும் "வெளிநாட்டுச் சதி" கூற்றுகளும் — விமர்சனம்

மூல ஆதாரங்களின் ஒரு பகுதி இப்போராட்டத்தை "வெளிநாட்டுச் சதி", "அந்நிய கைக்கூலிகள்", "தகவல் போர்" ஆகியவற்றுடன் இணைக்கிறது. இதில் பங்கேற்பவர்களை இழிவுபடுத்தும் வாதங்கள் மார்க்சிய ஆய்வின் பகுதி அல்ல. அவற்றில் நான்கு சிக்கல்கள் உள்ளன:

  1. ஆதாரமின்மை: "அந்நிய கைக்கூலி" குற்றச்சாட்டுக்கு எந்தச் சான்றும் காட்டப்படவில்லை.
  2. வர்க்கப் பகுப்பாய்வு இல்லாமை: பங்கேற்பாளர்களை ஒரே கூட்டமாக இழிவுபடுத்துவது லெனின் கண்டித்த முறை.
  3. அரசுப் பொறுப்பை மறைத்தல்: அரசின் தவறுகளை விமர்சிக்காமல் போராட்டத்தை "சதி" என்று சித்தரிப்பது ஒரு கருத்தியல் வேலை.
  4. ஜனநாயக உரிமை மறுப்பு: போராடும் உரிமையை "தேசவிரோதம்" என முத்திரை குத்துவது அதிருப்தியை அடக்கும் முயற்சி.

மேலும், "ஆதாரம் இல்லை, எனவே தேர்தல் நேர்மையானது" என்ற வாதம் தர்க்கப் பிழை. "ஆதாரம் இல்லை" என்பது "நேர்மை நிரூபிக்கப்பட்டது" என்று ஆகாது. மூல ஆதாரம் சுட்டும் Indian Express விசாரணையில், ஆணையத்தின் சில உறுப்பினர்கள் SIR தொடர்பாக பலமுறை எதிர்ப்பு பதிவு செய்ததாகவும், ஆணையம் முடிவுகள் ஒருமனதாக எடுக்கப்பட்டவை என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த முரண்பாடு சுயாதீனமாக விசாரிக்கப்பட வேண்டிய கேள்வி.

எனவே CJP-யை விமர்சிக்கலாம்; ஆனால் அவதூறால் அல்ல, வர்க்க ஆய்வாலும் ஆதாரத்தாலும் செய்ய வேண்டும்.

அத்தியாயம் 11: முடிவுரை — ஒரு மார்க்சிய-லெனினியவாதியின் நிலைப்பாடு

  1. அதிருப்தி நியாயமானது. கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, தேர்வு நேர்மை, தேர்தல் வெளிப்படைத்தன்மை ஆகியவை உண்மையான மக்கள் பிரச்சினைகள். போராடுபவர்களை இழிவுபடுத்துவது மார்க்சியத்துக்கு ஏற்றதல்ல.
  2. கோரிக்கைகள் அமைப்பு மாற்றத்தின் அளவுகோலில் வரம்புக்குட்பட்டவை. அமைச்சர் ராஜினாமா, நீதி, வெளிப்படைத்தன்மை ஆகியவை சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகள். அவை தேவையானவையே; ஆனால் முதன்மை முரண்பாட்டைத் தொடவில்லை.
  3. இடதுசாரிகளின் பணி பின்தொடர்வது அல்ல; வழிகாட்டுவது. குறிப்பிட்ட ஜனநாயக உரிமைக் கோரிக்கைகளில் கூட்டு நடவடிக்கை சாத்தியம்; ஆனால் இளைஞர்களின் கோபத்தைத் தொழிலாளர் வர்க்க அரசியல் உணர்வாக மாற்ற வேண்டும்.
  4. இரு பாதைகள்: சீர்திருத்த அரசியல் (தேர்வு முறை, விதிகள், அமைச்சர் மாற்றம்) சில வெற்றிகளைத் தரும்; அமைப்பை மாற்றாது. வர்க்க அரசியல் (கல்வி, வேலையை உரிமையாகக் காண்பது; தொழிலாளர்–விவசாயிகள் போராட்டங்களுடன் இணைவது; தனியார்மயத்துக்கு எதிரான இயக்கம்) மட்டுமே சமூக மாற்றத்தின் பாதை.
  5. நடைமுறை: உண்மையை ஆய்வு செய்தல், வர்க்கங்களை அடையாளம் காணுதல், முக்கிய முரண்பாட்டைக் கண்டறிதல், மக்களின் போராட்டத்தில் கற்றல், அனுபவத்தை அரசியல் உணர்வாக மாற்றுதல், போராட்டத்தை அமைப்பாக்குதல், விளைவுகளை மதிப்பிட்டுத் தவறுகளைத் திருத்துதல்.

நவீன குலக்கல்வி என்ற வாதம் வரலாற்று ரீதியாக ஆர்வமூட்டுகிறது: சாதி அடிப்படையிலான தடை இன்று பணத்தின் அடிப்படையிலான தடையாக மாறியுள்ளது என்பது. ஆனால் இதை நிரூபிக்க ஆதாரமும் புள்ளிவிவரமும் வரலாற்றுத் தரவும் தேவை. அப்போதுதான் அது ஆய்வாக மாறும்; முழக்கமாக அல்ல.

சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளுக்கும் அமைப்பு மாற்றக் கோரிக்கைகளுக்கும் இடையிலான முக்கிய வேறுபாடுகள்:

  • அடிப்படை அணுகுமுறை:

    • சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகள்: தற்போதைய சமூக மற்றும் அரசியல் கட்டமைப்பிற்குள் நின்று சில மாற்றங்களை மட்டும் கோருகின்றன. இவை பெரும்பாலும் நோயின் அறிகுறிகளுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பது போன்ற இரண்டாம் நிலைப் பிரச்சினைகளுக்கானவை.
    • அமைப்பு மாற்றக் கோரிக்கைகள்: நிலவும் கட்டமைப்பின் அடிப்படையையே கேள்விக்குள்ளாக்கி, சமூக அமைப்பை முழுமையாக மாற்றுவதை நோக்கமாக்குகின்றன. இவை சமூகத்தின் முதன்மை முரண்பாடுகளை நேரடியாக எதிர்கொள்கின்றன.
  • கோரிக்கைகளின் தன்மையும் உதாரணங்களும்:

    • சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகள்: அமைச்சர் பதவி விலகல், தேர்வு நடைமுறை மாற்றங்கள், போராட்டக்காரர்கள் மீதான வழக்குகளைத் திரும்பப் பெறுதல், இழப்பீடு வழங்குதல் மற்றும் தேர்தல் ஆணையர் நியமன விதிகளில் சீர்திருத்தம் கோருதல் போன்ற ஜனநாயக உரிமை மற்றும் சமூக நலக் கோரிக்கைகள்.
    • அமைப்பு மாற்றக் கோரிக்கைகள்: உற்பத்திச் சாதனங்களின் உடைமை அமைப்பை மாற்றுவது, கல்வி மற்றும் மருத்துவத்தைச் சந்தைப் பொருட்களிலிருந்து நீக்கி அனைவருக்கும் அணுகக்கூடிய உரிமையாக்குவது போன்ற வர்க்க அரசியலை மையமாகக் கொண்ட கோரிக்கைகள்.
  • இறுதி விளைவு:

    • சீர்திருத்த அரசியல்: சில உடனடி வெற்றிகளையும் நிவாரணங்களையும் தரக்கூடும் என்றாலும், அடிப்படையான அமைப்பை மாற்ற முடியாது.
    • அமைப்பு மாற்ற அரசியல்: கல்வி மற்றும் வேலையை அடிப்படை உரிமையாகக் கண்டு, தொழிலாளர்–விவசாயி வர்க்க அரசியலுடன் இணைவதன் மூலம் மட்டுமே உண்மையான சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும்.

மூலப் பொருளின்படி, CJP இயக்கத்தின் கோரிக்கைகள் நேர்மையானவை என்றாலும், அவை தற்போதைய சட்டகத்திற்குள் இயங்கும் சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகளாகவே உள்ளன; அமைப்பு மாற்றத்திற்கான திட்ட நிலையை இன்னும் எட்டவில்லை.

குறிப்பு: ஆதாரங்கள் பற்றி

  • NEET இருக்கை எண்ணிக்கை, தனியார் பங்கு, உண்ணாவிரத விவரங்கள், CJP கோரிக்கைகள் ஆகியவை மூலப் பொருளில் குறிப்பிடப்பட்டவை. முழுமையாக நம்புவதற்கு முன் சுயாதீனமாகச் சரிபார்க்க வேண்டும்.
  • CJP பற்றிய தகவல்கள் ஒரே பெயரில் பல நகல் தளங்களில் பரவுகின்றன. "அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கை" எதையும் தனித்தனியாகச் சரிபார்க்கவும்.
  • தற்போதைய நிகழ்வுகள் மாறக்கூடியவை. இந்த ஆய்வு 2026 அக்டோபர் வரையிலான தகவல்களின் அடிப்படையிலானது.

 .


தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

இதற்கு முந்தைய இதே விவாத பகுதிகளை வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

CJP யை புரிந்துக் கொள்ள ஒரு முந்தைய தேடல் இந்த இணைப்பில்

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

இலக்கு இதழின் கட்டுரைகள்

சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஒன்பதாவது மாநாடு

அத்தியாயம் VIII சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கீர்த்திமிக்க 9 வது தேசிய மகாநாடு சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஒன்பதாவது தேசிய மகாநாடு மற்றும் த...

செய்தியை சார்ந்த அலசல்