இந்த ஆதாரங்கள் இந்தியாவில் தற்போதைய மக்கள் போராட்டங்களை மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஆழமாக ஆய்வு செய்கின்றன.
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
வெகுஜனப் போராட்டமும் வர்க்க அரசியலும்: ஒரு மார்க்சிய ஆய்வு
வெகுஜனப் போராட்டம் எதற்காக? யாருக்காக? யார் தலைமையில்? — பாரிஸ் கம்யூன், என்ன செய்ய வேண்டும்?, அரசும் புரட்சியும் மற்றும் மார்க்சிய ஆசான்களின் வழிகாட்டுதலில் இன்றைய இந்திய தன்னியல்புப் போராட்டங்களின் ஒரு மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு
இந்தியாவில் இன்று பல்வேறு வகையான மக்கள் போராட்டங்கள் நடைபெறுகின்றன. வேலைவாய்ப்பு, நிலம், சுற்றுச்சூழல், மொழி, சாதி, மதம், கல்வி, இடஒதுக்கீடு, தொழிலாளர் உரிமைகள், விவசாயம், பெண்கள் மீதான வன்முறை என பல்வேறு கோரிக்கைகளை முன்வைத்து மக்கள் தெருக்களில் போராடுகின்றனர். இவை ஜனநாயக சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படலாம்.
ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய அரசியல் ஒரு அடிப்படை கேள்வியை எழுப்புகிறது:
ஒரு போராட்டம் நடந்தால் மட்டும் அது சமூக மாற்றத்திற்கான
போராட்டமாக மாறிவிடுமா?
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் பதில்:
இல்லை.
ஒரு போராட்டத்தின் உண்மையான அரசியல் தன்மையை அதன் முழக்கம் அல்ல,
அதன் வர்க்க அடிப்படை, அரசியல் இலக்கு, தலைமையின் தன்மை, அமைப்பு, அதிகாரக் கேள்வியுடன் அதன் தொடர்பு
ஆகியவையே தீர்மானிக்கின்றன. பாரிஸ் கம்யூனின்
அனுபவத்திலிருந்தும், லெனினின் என்ன செய்ய வேண்டும்? (What Is To Be
Done?) மற்றும்
அரசும் புரட்சியும்
(State and Revolution) ஆகிய
நூல்களிலிருந்தும் இந்தப் பாடங்கள் தெளிவாக வெளிப்படுகின்றன. (Marxists Internet Archive)
1. பாரிஸ் கம்யூன்: வெகுஜன எழுச்சியின் வரலாற்றுப் பாடம்
1871-ஆம் ஆண்டு பாரிஸ் தொழிலாளர்கள் முதன்முறையாக அரசியல்
அதிகாரத்தை தங்கள் கைகளில் எடுக்க முயன்றனர். மார்க்ஸ் இதனை The
Civil War in France நூலில் தொழிலாளர் வர்க்க ஆட்சியின் முதல் வரலாற்று அனுபவமாக மதிப்பிட்டார்;
பின்னர் லெனின் அரசும் புரட்சியும் நூலில் அதன் அனுபவங்களிலிருந்து முக்கிய அரசியல் முடிவுகளை
எடுத்தார். (Marxists Internet Archive)
பாரிஸ் கம்யூன் ஒரு முக்கியமான உண்மையை நிரூபித்தது:
மக்களின் வீரமும் தியாகமும் மட்டும் போதாது;
அரசியல் திசை,
ஒழுங்கமைப்பு மற்றும்
அதிகாரத்தைப் பற்றிய தெளிவான திட்டமும் அவசியம்.
2. "என்ன செய்ய வேண்டும்?" — லெனின் எழுப்பிய அடிப்படை கேள்வி
லெனின் எழுப்பிய கேள்வி:
"மக்கள் போராடுகிறார்கள்;
ஆனால் அந்தப்
போராட்டம் எதை நோக்கிச் செல்கிறது?"
அவர் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகள் மட்டுமே தொழிலாளர் இயக்கத்தை சமூக
மாற்றத்திற்குக் கொண்டு செல்லாது என்று வாதிட்டார். தன்னியல்பாக எழும் பொருளாதாரப்
போராட்டங்கள் பெரும்பாலும் உடனடி கோரிக்கைகளில் முடங்கிவிடும்;
அவற்றை விரிவான அரசியல் போராட்டத்துடன் இணைக்க ஒரு
புரட்சிகர அமைப்பு தேவை என்று அவர் வலியுறுத்தினார். (Wikipedia)
3. வெகுஜனப் போராட்டம் எதற்காக?
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில், வெகுஜனப் போராட்டத்தின் நோக்கம் வெறும் கோரிக்கையை
நிறைவேற்றுவது அல்ல.
அதன் நோக்கங்கள்:
- உழைக்கும்
மக்களை அரசியல் ரீதியாக ஒழுங்கமைத்தல்.
- சமூக
முரண்பாடுகளின் காரணங்களை மக்களுக்கு விளக்குதல்.
- அரசின்
வர்க்க இயல்பைப் புரியவைத்தல்.
- வர்க்க
ஒற்றுமையை உருவாக்குதல்.
- மக்கள்
தங்கள் அரசியல் சக்தியை உணரச் செய்தல்.
- நீண்டகால
சமூக மாற்றத்திற்கான அமைப்புச் சக்தியை வளர்த்தல்.
அதாவது, போராட்டம்
ஒரு நிகழ்வு அல்ல; அது அரசியல் கல்வி மற்றும் அமைப்பு உருவாக்கும் செயல்முறை.
4. பாரிஸ் கம்யூனின் மிகப் பெரிய பாடம்
பாரிஸ் கம்யூன் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வீரத்தை உலகிற்கு காட்டியது.
அதே நேரத்தில் அது இன்னொரு பாடத்தையும் கற்றுக்கொடுத்தது:
அரசியல் அதிகாரத்தைப் பற்றிய தெளிவான திட்டம், ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தலைமையின்மை மற்றும் ஒருங்கிணைந்த செயல் குறைபாடு ஒரு வெகுஜன எழுச்சியை தோல்வியடையச் செய்ய முடியும். இந்த அனுபவத்திலிருந்தே லெனின், பழைய அரசை வெறுமனே கைப்பற்ற முடியாது; அதன் வர்க்க இயல்பைப் புரிந்து மாற்றம் செய்ய வேண்டியது அவசியம் என்று வலியுறுத்தினார். (Marxists Internet Archive)
5. வெற்றி பெற்ற போராட்டம் என்றால் என்ன?
ஒரு ஊதிய உயர்வு கிடைத்தது.
ஒரு சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.
ஒரு திட்டம் அறிவிக்கப்பட்டது.
இவை அனைத்தும் முக்கியமான வெற்றிகளாக இருக்கலாம்.
ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய அளவுகோலில் இன்னொரு கேள்வி எழுகிறது:
அந்தப் போராட்டத்தின் விளைவாக உழைக்கும் மக்களின் அரசியல்
ஒழுங்கமைப்பு வலுவடைந்ததா?
இல்லையெனில், வெற்றி எந்த வர்க்க நலனுக்கானவை.
6. அடையாள அரசியலும் வர்க்க அரசியலும்
இந்தியாவில் பல இயக்கங்கள் சாதி, மதம், மொழி, பிராந்தியம் போன்ற அடையாளங்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளன.
மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறை இந்த அடையாளங்களை மறுப்பதில்லை.
ஆனால் அது கேட்கும் கேள்வி:
- நில உரிமை
யாரிடம்?
- தொழிற்சாலைகள்
யாருடைய கட்டுப்பாட்டில்?
- உழைப்பின்
பலன் யாருக்குச் செல்கிறது?
- வேலைவாய்ப்பு
அமைப்பு எவ்வாறு உள்ளது?
இந்த பொருளாதாரக் கேள்விகள் அரசியல் திட்டத்தில் மையமாக இல்லை அவை வர்க்கத்தை மறுத்து அடையாளங்களை முன்னெடுக்க நினைக்கும் பொழுது, போராட்டம் நீண்டகால வர்க்க மாற்றத்தை நோக்கிச் செல்லாமல் போகும் அபாயம் உண்டு. இதனை போராட்ட வடிவங்களை கணக்கில் கொள்வோம்.
7. இன்றைய இந்தியப் போராட்டங்கள்: ஒரு வர்க்கப் பகுப்பாய்வு
இந்தியாவில் பல்வேறு மக்கள் இயக்கங்கள் உள்ளன:
- வேலைவாய்ப்பு,
- விவசாயம்,
- சுற்றுச்சூழல்,
- சாதி,
- மதம்,
- மொழி,
- கல்வி,
- பெண்கள்
உரிமை.
இவை அனைத்தும் உண்மையான சமூகப் பிரச்சினைகளை பிரதிபலிக்கின்றன.
ஆனால் ஒரு மார்க்சிய ஆய்வு கேட்கும் கேள்வி:
இந்தப் போராட்டங்கள் சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தை
மாற்றும் அரசியல் திட்டத்துடன் இணைக்கப்படுகிறதா?
அல்லது,
குறிப்பிட்ட கொள்கை மாற்றம் அல்லது நிர்வாகத் தீர்வு
கிடைத்தவுடன் அவை முடிவடைகிறதா?
8. போராட்டத்தின் இலக்கை யார் தீர்மானிக்கிறார்கள்?
இது மார்க்சிய அரசியலின் மிக முக்கியமான கேள்வி.
ஒரு போராட்டத்தின் இலக்கு தீர்மானிக்கப்படுவது:
- சமூக ஊடக
உணர்ச்சியால் அல்ல,
- திடீர்
கோபத்தால் அல்ல,
- தேர்தல்
தேவையால் அல்ல.
மாறாக,
- சமூகத்தின்
வர்க்க முரண்பாடுகள்,
- மக்களின்
நிஜ வாழ்க்கை அனுபவங்கள்,
- அறிவியல்
சமூக ஆய்வு,
- அரசியல்
திட்டம்
ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.
மார்க்சிய–லெனினிய மரபில், இதற்காக ஒரு புரட்சிகரக் கட்சி அல்லது ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட
அரசியல் இயக்கம் மக்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டு, அதே நேரத்தில் அவர்களுக்கு அரசியல் திசையையும் வழங்கும்
என்ற கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது.
9.தன்னியல்புப் போராட்டம் (Spontaneous
Struggle) என்றால் என்ன?
லெனின் "தன்னியல்பான போராட்டம்" மற்றும் "அரசியல் உணர்வுள்ள
ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட இயக்கம்" ஆகியவற்றை வேறுபடுத்தினார்.
தன்னியல்புப் போராட்டம்:
- திடீர்
சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து வெடிக்கும்.
- கோரிக்கைகள்
உடனடி.
- உணர்ச்சி
வலிமை அதிகம்.
- ஆனால்
அரசியல் திசை பல நேரங்களில் தெளிவாக இருக்காது.
இத்தகைய போராட்டங்கள் மக்களின் உண்மையான கோபத்தை வெளிப்படுத்தினாலும்,
அவை தானாகவே சமூக அமைப்பை மாற்றும் இயக்கமாக மாறிவிடும்
என்று லெனின் கருதவில்லை. (Wikipedia).
10.வெகுஜனப் போராட்டம் எதற்காக?
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில், வெகுஜனப் போராட்டத்தின் நோக்கம் வெறும் கோரிக்கையை
நிறைவேற்றுவது அல்ல.
அதன் நோக்கங்கள்:
- உழைக்கும்
மக்களை அரசியல் ரீதியாக ஒழுங்கமைத்தல்.
- சமூக
முரண்பாடுகளின் காரணங்களை மக்களுக்கு விளக்குதல்.
- அரசின்
வர்க்க இயல்பைப் புரியவைத்தல்.
- வர்க்க
ஒற்றுமையை உருவாக்குதல்.
- மக்கள்
தங்கள் அரசியல் சக்தியை உணரச் செய்தல்.
- நீண்டகால
சமூக மாற்றத்திற்கான அமைப்புச் சக்தியை வளர்த்தல்.
அதாவது, போராட்டம்
ஒரு நிகழ்வு அல்ல; அது அரசியல் கல்வி மற்றும் அமைப்பு உருவாக்கும் செயல்முறை.
..
மார்க்சிய கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில், கம்யூனிஸ்டுகளின் போராட்ட நோக்கம், தற்போதைய சமூக அமைப்பிற்கு எதிரான அவர்களின் போராட்டம் மற்றும் அதை மாற்றுவதற்கான வழிமுறைகள் குறித்ததாக இருக்க வேண்டும் அதனை பற்றி விரிவான கட்டுரை கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:
கம்யூனிஸ்ட் போராட்டத்தின் நோக்கம் மற்றும் சமூக மாற்றத்தின் பாதை: மார்க்சிய லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் ஓர் ஆய்வு
1. முன்னுரை
கார்ல் மார்க்ஸ் மற்றும் ஃபிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ் இணைந்து எழுதிய "The German Ideology" (1845–46) மார்க்சியத் தத்துவத்தின் மிக முக்கிய அடித்தள நூலாகும். இக்கட்டுரையில், வெறும் கருத்தியல்வாதப் போராட்டங்களைக் கடந்து, சமூகத்தின் உற்பத்தி உறவுகளையும் பொருளாதார அடித்தளத்தையும் மாற்றுவதன் மூலமே உண்மையான விடுதலை சாத்தியம் என்பதை அவர்கள் நிறுவுகின்றனர். இந்த நூலின் கோட்பாட்டுப் பின்னணியில் கம்யூனிஸ்டுகளின் போராட்ட நோக்கம், தற்போதைய அமைப்பின் மீதான விமர்சனம் மற்றும் அதை அடைவதற்கான வழிமுறைகளை இங்கு விரிவாகக் காண்போம்.
2. கம்யூனிஸ்டுகளின் போராட்டத்தின் நோக்கம் என்ன?
கம்யூனிஸ்டுகளின் முதன்மை நோக்கம் என்பது ஒரு சில வரிகளிலோ அல்லது தற்காலிகச் சலுகைகளிலோ அடங்குவதல்ல; அது சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டமைப்பையும் புரட்சிகரமாக மாற்றுவதாகும்:
வர்க்கத்தையும் சுரண்டலையும் ஒழித்தல்: உற்பத்திச் சாதனங்கள் (நிலம், தொழிற்சாலைகள், மூலதனம்) ஒரு குறிப்பிட்ட சிறு ஆளும் வர்க்கத்தின் கையிலிருப்பதை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து, உழைக்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானதாக மாற்றுவது.
தனியார் சொத்துரிமையை ரத்து செய்தல்: தனியார் சொத்து என்பது இயற்கையான ஒன்று அல்ல; அது வரலாற்றின் ஒரு கட்டத்தில் உழைப்பைப் பிரித்ததன் (Division of Labour) மூலம் உருவான சுரண்டல் வடிவம். அதை ஒழிப்பதே வர்க்கங்களற்ற சமூகத்திற்கு வழிவகுக்கும்.
மனிதனின் உண்மையான விடுதலை: முதலாளித்துவ அமைப்பில் மனிதன் தனது சொந்த உழைப்பிலிருந்தும் சமூகத்திலிருந்தும் அந்நியப்படுகிறான் (Alienation). கம்யூனிச அமைப்பில் மட்டுமே மனிதன் தனது முழுமையான ஆற்றலையும் சமூக உணர்வையும் உணர முடியும்.
3. ஏன் தற்போதைய சமூக அமைப்பில் போராடுகிறார்கள்?
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் சுட்டிக்காட்டும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் (Historical Materialism) கொள்கையின்படி, தற்போதைய முதலாளித்துவ அமைப்பு பல உள்ளார்ந்த முரண்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது:
அடித்தளமும் மேல்கட்டுமானமும் (Base and Superstructure):
சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளமே (Base) அதன் அரசியல், சட்டம், மதம், கலாச்சாரம் போன்ற மேல்கட்டுமானங்களைத் (Superstructure) தீர்மானிக்கிறது. தற்போதைய அமைப்பில் பொருளாதார அதிகாரம் முதலாளிகளிடம் உள்ளதால், சட்டமும் அரசும் அவர்களுக்கே சாதகமாகச் செயல்படுகின்றன.
ஆளும் கருத்துக்களின் ஆதிக்கம்:
"ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்துக்களே சமூகத்தின் ஆளும் கருத்துக்களாக மாறுகின்றன."
ஊடகங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள், அரசு அமைப்புகள் அனைத்தும் ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டலை நியாயப்படுத்தவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
அரசு - வர்க்க ஆதிக்கத்தின் கருவி: அரசு என்பது நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல; அது ஆளும் வர்க்கம் உழைக்கும் வர்க்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த வைத்திருக்கும் ஓர் அதிகாரக் கருவியாகும்.
எனவே, உழைக்கும் வர்க்கத்தின் வாழ்வாதாரம், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாக்க தற்போதைய முதலாளித்துவ சமூக அமைப்பை எதிர்த்துப் போராடுவது தவிர்க்க முடியாததாகிறது.
4. இந்த அமைப்பை என்ன செய்ய வேண்டும்? (தீர்வும் வழிமுறையும்)
The German Ideology தெளிவுபடுத்தும் முக்கியமான பாடம்: "கருத்துகளால் அல்ல, வாழ்க்கையாலும் நடைமுறையாலும் மட்டுமே சமூகம் மாறும்."
அ) வெறும் கருத்தியல்வாதப் போராட்டங்களைக் கடத்தல்
சமூகத்தில் நிலவும் சாதி, மத, அடையாள மோதல்களையோ அல்லது தத்துவார்த்த விவாதங்களையோ மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு உண்மையான புரட்சியை ஏற்படுத்த முடியாது. வெறும் அடையாளப் போராட்டங்கள் அல்லது முழக்கங்கள் "மேல்கட்டுமானத்தில்" மட்டுமே தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்; அடித்தளமான பொருளாதார உறவுகளைப் பாதிக்காது.
ஆ) உற்பத்தி உறவுகளை மாற்றுதல்
உண்மையான சமூக மாற்றம் நிகழ வேண்டுமானால்:
உற்பத்தி சாதனங்களின் உரிமையில் மாற்றம்: உற்பத்திப் பொருட்களைக் கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரத்தை உழைக்கும் வர்க்கம் கைப்பற்ற வேண்டும்.
வர்க்க உணர்வை திரட்டுதல்: சாதி, மத, பிராந்திய அடையாளங்களால் பிளவுபட்டுள்ள உழைக்கும் மக்களைத் தன் வர்க்க அடையாளத்தின் கீழ் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்.
கம்யூனிசம் - ஒரு நடைமுறை இயக்கம்: மார்க்ஸ் கூறுவது போல், கம்யூனிசம் என்பது ஏதோ ஒரு கற்பனை இலட்சியம் அல்ல (Not an ideal to be established); அது தற்போதைய முதலாளித்துவ முரண்பாடுகளை ஒழிப்பதற்காக மக்கள் நடத்தும் உண்மையான நடைமுறை இயக்கமாகும் (Real movement).
5. நிறைவுரை
The German Ideology நூலின் ஒளியில் பார்க்கும்போது, கம்யூனிஸ்டுகளின் போராட்டம் என்பது வெறும் ஆட்சி மாற்றத்துக்கானது அல்ல; சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தையும், உற்பத்தி உறவுகளையும் மாற்றி அமைப்பதற்கான அமைப்பியலான போராட்டமாகும்.
இந்திய மற்றும் தமிழகச் சூழலில் சாதி, மத, அடையாள அரசியல்களின் வரம்புகளைப் புரிந்து கொண்டு, அவற்றை பொருளாதார வர்க்க முரண்பாடுகளுடன் இணைத்து ஆராய்வதும், உழைக்கும் மக்களின் கூட்டுச் சக்தியால் உற்பத்தி அமைப்பை மறுசீரமைப்பதுமே வர்க்க அடிப்படையிலான சுரண்டலற்ற, சமத்துவச் சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கான ஒரே வழியாகும்..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
