1991ஆம் ஆண்டின் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை இந்திய சமூக மற்றும் அரசியல் கட்டமைப்பில் ஏற்படுத்திய ஆழமான மாற்றங்களை இக்கட்டுரை விரிவாக விளக்குகிறது. பன்னாட்டு நிதி மூலதனத்தின் ஆதிக்கம் மற்றும் உலகமயமாக்கல் காரணமாக இந்திய முதலாளித்துவ வர்க்கம் ஏகாதிபத்தியத்தின் கூட்டாளியாக மாறியுள்ளதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. தமிழகத்தின் தொழில் வளர்ச்சியில் நிலவும் சமமற்ற போக்குகளையும், தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் தற்காலிகப் பணியாளர்கள் சார்ந்த புதிய தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் எழுச்சியையும் இந்தப் பிரதி பகுப்பாய்வு செய்கிறது. இன்றைய சூழலில் மார்க்சிய இயக்கங்கள் சாதி மற்றும் வர்க்கப் போராட்டங்களை ஒருங்கிணைத்து, நவீன தொழில்நுட்ப மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தங்களை மறுசீரமைப்பு செய்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. பொருளாதார நெருக்கடிகளால் உருவாகும் அடையாள அரசியலை முறியடிக்க, மக்கள் அமைப்புகளை மீண்டும் வலுப்படுத்துவதே தீர்வாக முன்வைக்கப்படுகிறது. இறுதியில், சமகால ஏகாதிபத்தியத்தின் பிடியிலிருந்து விடுபட லெனினியக் கோட்பாடுகளைப் புதிய கோணத்தில் அணுகிப் புரட்சிகர மக்கள் இயக்கங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும் என இக்கட்டுரை அறைகூவல் விடுக்கிறது....
1990களுக்குப் பின்னரான இந்திய-தமிழக நிலைமைகள், ஏகாதிபத்திய உலகமயமாக்கல் மற்றும் இன்றைய மார்க்சிய-லெனினியவாதிகளுக்கான பாடங்கள்
முன்னுரை
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும்தோழர்களே
1991ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் அமல்படுத்தப்பட்ட புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை (Liberalisation, Privatisation, Globalisation - LPG) இந்திய வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்தது. இது வெறும் பொருளாதாரக் கொள்கை மாற்றம் மட்டுமல்ல; இந்தியாவின் அரசியல், சமூக, கலாச்சார மற்றும் வர்க்க உறவுகளை மறுவடிவமைத்த ஒரு ஆழமான மாற்றமாகும். சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சி, உலகளாவிய நவஉதாரவாதத்தின் எழுச்சி, பன்னாட்டு நிதி மூலதனத்தின் விரிவாக்கம் ஆகியவை இந்த மாற்றத்திற்கான சர்வதேச பின்னணியாக இருந்தன.
இன்று இந்தியாவையும் தமிழகத்தையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், 1990களுக்குப் பின்னர் உருவான ஏகாதிபத்திய உலகமயமாக்கலின் தன்மையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதே நேரத்தில், இன்றைய மார்க்சிய-லெனினியவாதிகள் தங்களது அரசியல் நடைமுறைகளை மறுஆய்வு செய்து புதிய சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமும் உள்ளது.
ஏகாதிபத்தியத்தின் புதிய கட்டம்
லெனின் தனது "Imperialism: The Highest Stage of Capitalism" நூலில் ஏகாதிபத்தியத்தை நிதி மூலதனத்தின் உலக ஆதிக்கமாக வரையறுத்தார். ஆனால் இன்றைய சூழலில் அந்த ஆதிக்கம் மேலும் உயர்ந்த கட்டத்தை அடைந்துள்ளது.
முன்னொரு காலத்தில் ஏகாதிபத்திய நாடுகள் காலனிகளை நேரடியாக ஆட்சி செய்தன. இன்று அவை உலக வங்கி, சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF), உலக வர்த்தக அமைப்பு (WTO), பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் உலகளாவிய நிதிச் சந்தைகள் மூலம் நாடுகளை கட்டுப்படுத்துகின்றன.
இந்திய அரசு தன்னாட்சி கொண்ட ஒரு தேசிய அரசாகத் தோன்றினாலும், அதன் பொருளாதாரக் கொள்கைகளில் உலக மூலதனத்தின் தாக்கம் மிகப்பெரிய அளவில் உள்ளது.
உதாரணமாக:
வேளாண் துறையின் வர்த்தகமயமாக்கல்
பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் தனியார்மயமாக்கல்
தொழிலாளர் சட்டங்களின் தளர்த்தல்
வெளிநாட்டு முதலீட்டிற்கான சலுகைகள்
இயற்கை வளங்களின் கார்ப்பரேட் சுரண்டல்
இவை அனைத்தும் உலக நிதி மூலதனத்தின் தேவைகளுடன் தொடர்புடையவை.
இந்திய முதலாளித்துவத்தின் மாற்றம்
1947க்குப் பின்னர் இந்திய முதலாளித்துவம் ஒரு அளவிற்கு தேசிய வளர்ச்சி பாதையில் இருந்தது.
ஆனால் 1991க்குப் பின்னர் இந்திய பெரு முதலாளிகள் உலக நிதி மூலதனத்துடன் நெருக்கமாக இணைந்தனர்.
இன்று:
தகவல் தொழில்நுட்பம்
தொலைத்தொடர்பு
வங்கி
சில்லறை வணிகம்
சுரங்கம்
மருந்துத் தொழில்
போன்ற துறைகள் உலக சந்தையுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்திய ஆளும் வர்க்கம் இன்று ஒரு தேசிய முதலாளித்துவ வர்க்கம் மட்டுமல்ல; உலக ஏகாதிபத்திய அமைப்பின் கூட்டாளியாகவும் செயல்படுகிறது.
தமிழகத்தின் மாற்றம்
1990களுக்குப் பின்னர் தமிழகத்தில் வேகமான தொழில்மயமாக்கல் நடைபெற்றது.
சென்னை, கோயம்புத்தூர், திருப்பூர், ஓசூர், ஸ்ரீபெரும்புதூர் போன்ற பகுதிகள் உலக உற்பத்திச் சங்கிலிகளுடன் இணைக்கப்பட்டன.
ஆனால் இந்த வளர்ச்சி சமமான வளர்ச்சியாக அமையவில்லை.
ஒருபுறம்:
ஐ.டி. பூங்காக்கள்
ஏற்றுமதி மையங்கள்
கார் தொழிற்சாலைகள்
வளர்ந்தன.
மறுபுறம்:
சிறு விவசாயிகள் நெருக்கடிக்குள்ளானார்கள்.
பாரம்பரிய கைவினைகள் அழிந்தன.
கிராமப்புற மக்கள் நகரங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்தனர்.
ஒழுங்கற்ற தொழிலாளர்கள் பெருகினர்.
இதனால் சமூக முரண்பாடுகள் புதிய வடிவம் பெற்றன.
உலகளாவிய ஒற்றை ஆதிக்க கொள்ளை
இன்றைய உலகமயமாக்கலின் மிக முக்கிய அம்சம் உலக உற்பத்தி மற்றும் நுகர்வு அமைப்புகள் சில பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் சென்றிருப்பதாகும்.
உலகளாவிய நிறுவனங்கள்:
உணவு
மருந்து
தகவல் தொழில்நுட்பம்
ஊடகம்
விதை உற்பத்தி
டிஜிட்டல் தகவல்
ஆகிய துறைகளை கட்டுப்படுத்துகின்றன.
இதனால் ஒரு புதிய வகை ஏகாதிபத்தியம் உருவாகியுள்ளது.
இது வெறும் நிலப்பரப்பு ஆக்கிரமிப்பு அல்ல.
மாறாக:
தரவு ஆதிக்கம்
தொழில்நுட்ப ஆதிக்கம்
நிதி ஆதிக்கம்
கலாச்சார ஆதிக்கம்
மூலம் செயல்படுகிறது.
தேசியம், சாதி, மதம்: புதிய அரசியல்
உலகமயமாக்கல் பொருளாதார நெருக்கடிகளை உருவாக்கும்போது ஆளும் வர்க்கங்கள் மக்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்புவதற்காக அடையாள அரசியலைப் பயன்படுத்துகின்றன.
இந்தியாவில்:
இந்துத்துவம்
மதவாதம்
சாதியவாதம்
பிராந்தியவாதம்
ஆகியவை வலுப்பெற்றுள்ளன.
தமிழகத்திலும் சாதி அரசியல் புதிய வடிவங்களில் மீளுருவாக்கம் பெற்றுள்ளது. இதனை வெறும் கருத்தியல் பிரச்சினையாகப் பார்க்க முடியாது.
இது பொருளாதார நெருக்கடிகளின் அரசியல் வெளிப்பாடாகும்.
மார்க்சிய-லெனினியவாதிகள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள்
1. உலகமயமாக்கலின் புதிய வடிவங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்
பல இடதுசாரி இயக்கங்கள் இன்னும் 1970களின் அரசியல் மொழியிலேயே செயல்படுகின்றன.
ஆனால் இன்று:
டிஜிட்டல் மூலதனம்
தரவு ஏகபோகம்
செயற்கை நுண்ணறிவு
தள (Platform) பொருளாதாரம்
போன்ற புதிய அம்சங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டியுள்ளது.
2. தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் புதிய வடிவங்களை அடையாளம் காண வேண்டும்
இன்று தொழிலாளர் வர்க்கம் தொழிற்சாலை தொழிலாளர்களால் மட்டும் உருவாகவில்லை.
அதில்:
ஐ.டி. ஊழியர்கள்
டெலிவரி தொழிலாளர்கள்
கிக் பொருளாதார ஊழியர்கள்
ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள்
குடிபெயர்ந்த தொழிலாளர்கள்
அனைவரும் அடங்குகின்றனர்.
இவர்களை ஒழுங்குபடுத்தாமல் தொழிலாளர் இயக்கத்தை மீள்கட்டமைக்க முடியாது.
3. சாதி மற்றும் வர்க்கத்தை இயங்கியல் முறையில் அணுக வேண்டும்
சாதியை மட்டும் பேசுவதும் தவறு.
வர்க்கத்தை மட்டும் பேசுவதும் தவறு.
இந்திய சமூகத்தில் சாதி மற்றும் வர்க்கம் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்துள்ளன.
எனவே மார்க்சிய ஆய்வு இந்த இரண்டின் உறவை அறிவியல் முறையில் ஆராய வேண்டும்.
4. தேசியக் கேள்வியை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்
ஏகாதிபத்திய உலகமயமாக்கல் காலத்தில் தேசிய இறையாண்மை மேலும் பலவீனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
எனவே தேசிய விடுதலைப் பிரச்சினையை வெறும் கலாச்சார அல்லது மொழி அடிப்படையில் அல்லாமல், பொருளாதார மற்றும் வர்க்க அடிப்படையிலும் அணுக வேண்டும்.
5. மக்கள் அமைப்புகளை மீண்டும் கட்டமைக்க வேண்டும்
பல புரட்சிகர அமைப்புகள் மக்களிடமிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கம் மீண்டும்:
தொழிற்சங்கங்கள்
விவசாயிகள் அமைப்புகள்
மாணவர் அமைப்புகள்
பெண்கள் அமைப்புகள்
கலாச்சார இயக்கங்கள்
ஆகியவற்றின் மூலம் மக்களுடன் உயிர்ப்புள்ள தொடர்பை உருவாக்க வேண்டும்.
6. லெனினின் உறுதியான கோட்பாட்டு அணுகுமுறைக்கு திரும்ப வேண்டும்
லெனின் எப்போதும் மாறிவரும் சூழ்நிலைகளை ஆய்வு செய்து அதற்கேற்ப தந்திரங்களை மாற்றினார்.
எனவே லெனினியத்தை மேற்கோள்களின் தொகுப்பாக அல்லாமல், சமூகத்தை அறிவியல் முறையில் ஆய்வு செய்யும் ஒரு புரட்சிகர முறையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
முடிவுரை
1990களுக்குப் பின்னர் இந்தியாவும் தமிழகமும் உலக ஏகாதிபத்திய நிதி மூலதன அமைப்புடன் ஆழமாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளன. இதனால் பொருளாதாரம், அரசியல், சமூக உறவுகள் மற்றும் வர்க்க அமைப்புகள் அனைத்தும் புதிய வடிவங்களை எடுத்துள்ளன. இந்த மாற்றங்களைப் புரிந்துகொள்ளாமல் பழைய கோஷங்களையும் பழைய வடிவங்களையும் மட்டும் மீண்டும் கூறுவது மார்க்சிய அரசியலை முன்னேற்றாது.
இன்றைய மார்க்சிய-லெனினியவாதிகளின் மையப் பணியானது, நவீன ஏகாதிபத்தியத்தின் செயல்முறைகளை அறிவியல் முறையில் ஆராய்வதும், புதிய தொழிலாளர் வர்க்க அமைப்புகளை ஒழுங்குபடுத்துவதும், சாதி-வர்க்க-தேசிய முரண்பாடுகளை இயங்கியல் பொருள்முதல்வாத அடிப்படையில் பகுப்பாய்வு செய்வதும், உலகமயமாக்கலுக்கு எதிரான ஜனநாயக மற்றும் புரட்சிகர மக்கள் இயக்கங்களை உருவாக்குவதுமாகும்.
இதுவே 21ஆம் நூற்றாண்டில் மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கான அடிப்படை நிபந்தனையாகும்.
.
வர்க்க அரசியலை புறக்கணிக்கும் சாதி அரசியல் – ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய விமர்சனம்
அறிமுகம்
இந்திய சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் சாதி என்பது மிக முக்கியமான சமூக யதார்த்தமாகும். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒடுக்குமுறை, சுரண்டல், சமூக விலக்கு மற்றும் மனித அவமதிப்பின் கருவியாக சாதி அமைப்பு செயல்பட்டு வந்துள்ளது. எனவே சாதி ஒழிப்பு போராட்டம் என்பது எந்த ஜனநாயக சக்திக்கும் தவிர்க்க முடியாத கடமையாகும்.
ஆனால் கடந்த சில தசாப்தங்களாக இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் ஒரு புதிய அரசியல் போக்கு வலுப்பெற்றுள்ளது. அது சாதியைப் பற்றி பேசினாலும், சாதியை உருவாக்கி மீண்டும் மீண்டும் புதுப்பிக்கும் பொருளாதார அடித்தளத்தைப் பற்றி பேசுவதில்லை. சாதி ஒடுக்குமுறையை எதிர்த்தாலும், வர்க்கச் சுரண்டலை எதிர்க்கும் அரசியலை பின்தள்ளுகிறது. இதுவே "வர்க்க அரசியலை புறக்கணிக்கும் சாதி அரசியல்" ஆகும்.
மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் இது ஒரு தீவிரமான கோட்பாட்டு மற்றும் அரசியல் வரம்பாகும்.
சாதி மட்டும் பேசுவது ஏன் போதாது?
சாதி என்பது வெறும் கருத்தியல் அமைப்பு அல்ல. அது ஒரு சமூக-பொருளாதார உறவாகும்.
வரலாற்றில்:
நில உடைமை
உழைப்பு பிரிவு
உற்பத்தி உறவுகள்
அரசியல் அதிகாரம்
ஆகியவற்றோடு சாதி நெருக்கமாக இணைந்திருந்தது.
இந்திய கிராமங்களில் நிலம் பெரும்பாலும் மேல்சாதிகளின் கைகளில் இருந்தது. உழைக்கும் மக்கள் தாழ்த்தப்பட்ட சாதிகளாக இருந்தனர். அதனால் சாதி ஒடுக்குமுறையும் பொருளாதார சுரண்டலும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்திருந்தன.
இந்நிலையில் சாதியை மட்டும் பேசிவிட்டு நிலப்பிரச்சினை, தொழிலாளர் சுரண்டல், முதலாளித்துவ ஆதிக்கம் ஆகியவற்றைப் பேசாமல் இருப்பது பிரச்சினையின் பாதியை மட்டும் பார்ப்பதாகும்.
அடையாள அரசியலின் வரம்புகள்
நவீன சாதி அரசியலின் ஒரு பகுதி சமூக நீதியை முன்வைத்தாலும், அதன் பல வடிவங்கள் அடையாள அரசியலின் எல்லைக்குள் சிக்கிக்கொள்கின்றன.
இதன் விளைவாக:
சாதி அடையாளம் முதன்மைப்படுத்தப்படுகிறது.
வர்க்கப் பிரிவுகள் மறைக்கப்படுகின்றன.
ஒரே சாதிக்குள் இருக்கும் ஏழை-பணக்கார முரண்பாடுகள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன.
உழைக்கும் மக்களின் ஒற்றுமை பலவீனப்படுத்தப்படுகிறது.
உதாரணமாக, ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு பெரும் தொழிலதிபரும் அதே சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு கூலித் தொழிலாளியும் ஒரே சமூக நலனைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் என்று கருத முடியாது. அவர்களின் பொருளாதார நலன்கள் நேர்மாறானவை.
ஆனால் அடையாள அரசியல் இந்த வர்க்க முரண்பாட்டை மறைக்கிறது.
முதலாளித்துவம் மற்றும் சாதி அரசியல்
இன்றைய இந்திய முதலாளித்துவம் சாதியை ஒழிக்கவில்லை. மாறாக அதைத் தனது தேவைக்கேற்ப பயன்படுத்துகிறது.
ஒருபுறம்:
கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள்
தனியார் கல்வி
சந்தை பொருளாதாரம்
விரிவடைகின்றன.
மறுபுறம்:
சாதி உணர்வுகள்
சாதி சங்கங்கள்
சாதி வாக்கு வங்கிகள்
வலுப்படுத்தப்படுகின்றன.
ஏனெனில் சாதி அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்ட மக்கள் வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றுபடுவது கடினமாகிறது.
இதனால் முதலாளித்துவ ஆட்சிக்கு எதிரான ஒற்றுமையான தொழிலாளர்-விவசாயி இயக்கங்கள் உருவாகும் வாய்ப்பு குறைகிறது.
சாதி ஒழிப்புக்கும் வர்க்கப் போராட்டத்திற்கும் உள்ள உறவு
மார்க்சிய-லெனினிய அணுகுமுறை சாதியை மறுப்பதில்லை.
மாறாக அது கூறுவது:
சாதி ஒழிப்புப் போராட்டமும் வர்க்கப் போராட்டமும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட வேண்டும் என்பதாகும்.
சாதி எதிர்ப்பு போராட்டம்:
நிலச் சீர்திருத்தம்
உழைக்கும் மக்களின் அதிகாரம்
கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்பு சமத்துவம்
பொருளாதார ஜனநாயகம்
ஆகியவற்றோடு இணைந்திருக்க வேண்டும்.
இல்லையெனில் சாதி ஒழிப்பு வெறும் சட்டரீதியான அல்லது கலாச்சாரரீதியான கோரிக்கையாக மட்டுமே மாறிவிடும்.
தமிழக அரசியலின் அனுபவம்
தமிழகத்தில் சமூகநீதி இயக்கங்கள் பல முக்கியமான சாதனைகளை நிகழ்த்தியுள்ளன.
ஆனால் அதே நேரத்தில்:
நில உடைமை கேள்வி
தொழிலாளர் உரிமைகள்
கார்ப்பரேட் சுரண்டல்
தனியார்மயமாக்கல்
போன்ற பிரச்சினைகள் போதிய முக்கியத்துவம் பெறவில்லை.
இதன் விளைவாக சமூகநீதி அரசியலின் ஒரு பகுதி தேர்தல் அரசியலாகவும், சாதி அடிப்படையிலான பிரதிநிதித்துவ அரசியலாகவும் சுருங்கிப் போனது.
இதனால் சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்படவில்லை.
மார்க்சிய-லெனினிய மாற்று
மார்க்சிய-லெனினிய அரசியல் சாதியையும் வர்க்கத்தையும் எதிரெதிரானதாக பார்க்காது.
அது:
சாதி ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக உறுதியாகப் போராடுகிறது.
தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகளை ஆதரிக்கிறது.
அதே நேரத்தில் உழைக்கும் மக்களின் வர்க்க ஒற்றுமையை கட்டியெழுப்புகிறது.
சாதியை மறுஉற்பத்தி செய்யும் பொருளாதார அடித்தளத்தை மாற்ற முயல்கிறது.
முதலாளித்துவ-நிலப்பிரபுத்துவ ஆதிக்கத்தை சவாலுக்கு உட்படுத்துகிறது.
இதுவே சாதி ஒழிப்பை முழுமையாக அடையக்கூடிய பாதையாகும்.
முடிவுரை
வர்க்க அரசியலை புறக்கணிக்கும் சாதி அரசியல், சாதி ஒடுக்குமுறையின் உண்மையான வேர்களை முழுமையாகத் தாக்க முடியாது. அது சமூக அடையாளங்களின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தாலும், அந்த அடையாளங்களை உருவாக்கி நிலைநிறுத்தும் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அமைப்புகளைப் போதுமான அளவில் சவாலுக்கு உட்படுத்துவதில்லை.
மறுபுறம், சாதியைப் புறக்கணிக்கும் வர்க்க அரசியலும் இந்திய யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.
எனவே இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் உண்மையான ஜனநாயக மற்றும் புரட்சிகர மாற்றம் ஏற்பட வேண்டுமெனில், சாதி எதிர்ப்பு போராட்டமும் வர்க்கப் போராட்டமும் ஒன்றிணைந்த அரசியல் அவசியமாகிறது. சாதி ஒழிப்பும் சமூக விடுதலையும் உழைக்கும் மக்களின் வர்க்க விடுதலையோடு இணைந்திருக்கும்போதுதான் முழுமையான மனித விடுதலை சாத்தியமாகும்.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
