தனிநபர் துரோகமா? அல்லது அரசியல் பாதையின் விளைவா?
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
ஒரு கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் பாஜகவுக்கு செல்வது, காங்கிரசில் இணைவது அல்லது முதலாளித்துவ கட்சிகளுடன் சமரசம் செய்வது என்பது வெறும் தனிப்பட்ட பலவீனம் மட்டுமல்ல.
அதன் பின்னால் நீண்டகால அரசியல் பாதையும் இருக்கிறது.
லெனின் பலமுறை எச்சரித்த ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் சுயேச்சை அரசியலை விட்டுவிட்டு முதலாளித்துவ அரசியலின் வாலாக மாறும் போக்கு இறுதியில் சந்தர்ப்பவாதத்திற்கும் திருத்தல்வாதத்திற்கும் வழிவகுக்கும் என்பதே.
அப்போது:
புரட்சிகர அரசியல் குறைகிறது.
நாடாளுமன்ற மையவாதம் அதிகரிக்கிறது.
பதவி அரசியல் வளர்கிறது.
தலைவர்கள் தனிப்பட்ட அரசியல் எதிர்காலத்தைத் தேடத் தொடங்குகிறார்கள்.
இந்த சூழலில் சிலர் காங்கிரசுக்கும், சிலர் பாஜகவுக்கும், சிலர் பிராந்திய கட்சிகளுக்கும் செல்வது ஆச்சரியமானதல்ல.
மகேந்திரன் அல்லது சீனிவாசன் மட்டும் பிரச்சினையா?
மார்க்சிய பார்வையில் பிரச்சினை சில தனிநபர்களை மட்டுமே குற்றம் சாட்டுவதால் தீராது.
கேள்வி இதுதான்:
ஏன் பல தசாப்தங்களாக ஒரு பகுதி கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் முதலாளித்துவ அல்லது வலதுசாரி கட்சிகளுக்குச் செல்லும் நிலை உருவாகிறது?
இதற்கான பதிலை அரசியல் பாதையில் தேட வேண்டும்.
ஒரு கட்சி தொழிலாளர் வர்க்க இயக்கங்களிலிருந்து விலகி,
தேர்தல் அரசியலை மையப்படுத்தி,
கூட்டணிகளை நிரந்தர உத்தியாக மாற்றி,
புரட்சியை தொலைதூர இலக்காக மட்டும் பேசும் போது,
திருத்தல்வாதமும் சந்தர்ப்பவாதமும் வளர்வதற்கான வாய்ப்பு உருவாகிறது.
தேர்தல் மகிமையை புரிந்துக் கொள்ள இந்த இணைப்பின் உள் சென்று ஒலி வடிவில் கேட்கவும் தோழர்களே
ஆனால் விமர்சனத்தின் வரம்பும் உள்ளது
மேற்கண்ட விமர்சனம் ஒரு உண்மையைச் சுட்டிக்காட்டினாலும், அது ஒரு தவறான முடிவுக்கும் செல்லக்கூடும்.
அதாவது:
"எல்லா கம்யூனிஸ்டுகளும் இறுதியில் முதலாளித்துவ அரசியலுக்கே செல்கிறார்கள்" என்ற முடிவு.
இது வரலாற்று ரீதியாக தவறானது.
இந்தியாவிலும் உலகளாவிய அளவிலும் ஆயிரக்கணக்கான கம்யூனிஸ்டுகள்:
தொழிலாளர் இயக்கங்களில்,
விவசாயிகள் போராட்டங்களில்,
சாதி ஒழிப்பு இயக்கங்களில்,
ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு போராட்டங்களில்,
தொடர்ந்து செயல்பட்டு வந்துள்ளனர்.
எனவே சில தலைவர்களின் அரசியல் மாற்றத்தை முழு கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் தோல்வியாகக் காண முடியாது.ஆக இதனை புரிந்துக் கொள்ள இலக்கு 98 கட்டுரையின் சிலப்பகுதி இங்கே காணலாம்...
...
கம்யூனிஸ்டுகள் யார்?
காரல் மார்க்ஸ் மற்றும் ஃபிரெடெரிக் எங்கெல்ஸ் எழுதியகம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையின்படி, கம்யூனிஸ்டுகள் என்பவர்கள் ஏதோ தனிப்பட்ட வர்க்கமோ அல்லது மற்ற தொழிலாளர் கட்சிகளுக்கு எதிரான ஒரு தனி அமைப்போ அல்ல.
- பாட்டாளி வர்க்கத்தின் முன்னணிப் படை கம்யூனிஸ்டுகள் ஒட்டுமொத்த தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் (Proletariat) நலன்களுக்காகப் போராடுபவர்கள். அவர்கள் தொழிலாளர் இயக்கங்களின் பல்வேறு கட்டங்களில், ஒட்டுமொத்த இயக்கத்தின் எதிர்கால இலக்கையும் திசையையும் தெளிவாக உணர்ந்தவர்கள்.
- சர்வதேசியப் பார்வை: தேசிய எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு, உலகெங்கிலும் உள்ள உழைக்கும் மக்களின் வர்க்க நலனை முன்னிறுத்துபவர்கள்.
- அறிவியல் பூர்வமான உலகப்பார்வை: சமூகத்தை இயக்கவியல் பொருள் முதல்வாத (Dialectical Materialism) மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத (Historical Materialism) கண்ணோட்டத்துடன் அணுகி, சுரண்டலற்ற ஒரு சமத்துவ சமூகத்தை (கம்யூனிசத்தை) நோக்கிய வரலாற்று மாற்றத்தை நோக்கி உழைப்பவர்கள்.
கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது எது?
லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது வெறுமனே தேர்தலைச் சந்திக்கும் ஒரு இயந்திரம் அல்ல. அது பாட்டாளி வர்க்கத்தின் மிக உயர்ந்த வர்க்க அமைப்பாகும் (Vanguard Party). லெனின் தனது என்ன செய்ய வேண்டும்? (What is to be done?) என்ற நூலில் ஒரு புரட்சிகரக் கட்சியின் வடிவத்தை வரையறுக்கிறார்:.
- புரட்சிகர தத்துவத்தின் அடிப்படை:"புரட்சிகர தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகர இயக்கம் சாத்தியமில்லை." கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது மார்க்சிய-லெனினிய கோட்பாடுகளைத் துல்லியமாக உள்வாங்கிய வழிகாட்டிகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
- மத்தியத்துவ ஜனநாயக முறை (Democratic Centralism): கட்சிக்குள் முழுமையான ஜனநாயக விவாதங்கள் நடக்க வேண்டும்; ஆனால் ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட்ட பின், ஒட்டுமொத்தக் கட்சியும் ஒரே மனிதனைப் போல அந்த முடிவைச் செயல்படுத்தக் கட்டுப்பட வேண்டும்.
- பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் (Dictatorship of the Proletariat): முதலாளித்துவ அரசமைப்பைத் தகர்த்து, உழைக்கும் மக்களின் தற்காலிக அரசை நிறுவி, அதன் மூலம் வர்க்கமற்ற சமூகத்தை உருவாக்குவதே கட்சியின் இறுதி நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.
ஆனால் இங்குள்ள கட்சிகளும் குழுக்களும் மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் இயங்குகின்றனவா?
தற்போதைய சூழலில் (குறிப்பாக இந்தியா மற்றும் தமிழ்நாட்டில் இயங்கும் பிரதான நாடாளுமன்ற கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் மற்றும் பல்வேறு மார்க்சிய-லெனினியக் குழுக்கள்) தங்களை மார்க்சியவாதிகள் என்று பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டாலும், அவர்களின் நடைமுறை மார்க்சிய-லெனினிய அறிவியல் கண்ணோட்டத்திலிருந்து கணிசமாக விலகியுள்ளது. அவர்கள் மார்க்சியப் பாதையிலிருந்து விலகி நிற்கும் முதன்மையான புள்ளிகள் கீழே அலசப்படுகின்றன:
அ) நாடாளுமன்றவாதம் மற்றும் சீர்திருத்தவாதம் (Parliamentarianism & Reformism) பிரதான கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் (CPI, CPI(M)) இன்று தேர்தல் அரசியலை மட்டுமே தங்களின் முதன்மைப் போர்க்களமாக மாற்றிக்கொண்டன. மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி, நாடாளுமன்றம் என்பது வர்க்கப் போராட்டத்திற்கான ஒரு தற்காலிக மேடை மட்டுமே. ஆனால், இன்று அவை:
- அதிகாரப் பகிர்வுக்கான கூட்டணிகள்:வர்க்க எதிரிகளான முதலாளித்துவ, நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் சாதியப் பின்னணி கொண்ட கட்சிகளுடன் (திமுக, காங்கிரஸ் போன்றவை) தேர்தல் வெற்றிக்காகவும் சில நாடாளுமன்ற இடங்களுக்காகவும் சமரசம் செய்து கொள்கின்றன.
- சீர்திருத்தவாதம்: முதலாளித்துவ அமைப்பை வேரோடு பிடுங்குவதற்குப் பதிலாக, அந்த அமைப்பிற்குள்ளேயே சில சலுகைகளையும், சீர்திருத்தங்களையும் பெற்றுத் தருவதோடு தங்களின் கடமை முடிந்துவிட்டதாகக் கருதுகின்றன.
ஆ) திருத்தல்வாதம் (Revisionism)
லெனின் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் "திருத்தல்வாதத்திற்கு" (மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரக் கூரைக் மழுங்கடிப்பது) எதிராகப் போராடினார். தற்காலக் கட்சிகள்:
- வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு, "சமூக அமைதி" மற்றும் "ஜனநாயகக் பாதுகாப்பு" என்ற பெயரில் முதலாளித்துவ லிபரல் (Liberal) சக்திகளுடன் தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்கின்றன.
- அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை ஒடுக்குவதற்கான கருவி என்ற மார்க்சிய உண்மையை மறைத்து, இந்த முதலாளித்துவ அரசிடமே மக்கள் நலனை எதிர்பார்ப்பது மார்க்சியத்திற்கு இழைக்கப்படும் துரோகமாகும்.
இ) குழுவாதம் மற்றும் தீவிரவாதம் (Sectarianism & Adventurism)
- நாடாளுமன்ற அரசியலை நிராகரிக்கும் சில மார்க்சிய-லெனினிய (ML) குழுக்கள் மற்றொரு தீவிர எல்லைக்குச் சென்று விடுகின்றன:
- மக்களைத் தனிமைப்படுத்துதல்: வெகுஜன உழைக்கும் மக்களைத் திரட்டாமல், வெறும் ஆயுதப் போராட்டமே அல்லது தீவிரக் குழுவாதமே புரட்சியைத் புரட்சியைத் தரும் என்ற "இடதுசாரி சாகசவாதத்தில்" (Left-wing Adventurism) வீழ்கின்றன.
- தத்துவப் பிளவுகள்: தங்களுக்குள் இருக்கும் சிறிய தத்துவ வேறுபாடுகளைப் பெரிதாக்கி, நூற்றுக்கணக்கான குழுக்களாகப் பிரிந்து கிடப்பதால், ஒட்டுமொத்தப் பாட்டாளி வர்க்கத்தை வழிநடத்தும் ஒற்றை முன்னணிப் படையாக (Vanguard) மாற முடியாமல் தவிக்கின்றன.
4. அவர்கள் விலகி நிற்கும் இடங்கள்: ஒரு சுருக்கப் பார்வை
- மார்க்சிய-லெனினிய கோட்பாடு
- தற்போதைய கட்சிகள்/குழுக்களின் நடைமுறை
- விளைவு
- அரசைத் தகர்த்தல்
- முதலாளித்துவ அரசமைப்பிற்குள் இணங்கிப் போதல்
- புரட்சிகரத் தன்மை இழப்பு
- வர்க்கப் போராட்டம்
- தேர்தல் கூட்டணிகள் & சமரசங்கள்
- பாட்டாளி வர்க்கம் வர்க்க எதிரிகளிடம் அடகு வைக்கப்படுதல்
- மத்தியத்துவ ஜனநாயகம்
- அதிகாரத்துவ மேலாதிக்கம் அல்லது தீவிரக் குழுவாதம்
- உட்கட்சி ஜனநாயகம் இன்மை / பிளவுகள்
- இந்தியச் சூழல் ஆய்வு
- சாதி-வர்க்க உறவை இயந்திரத்தனமாக அணுகுதல்
- உழைக்கும் மக்களை சாதியைக் கடந்து திரட்ட முடியாமை
சுருங்கக் கூறின், திருத்தல்வாதம் என்பது புரட்சியின் கூர்வாளை மழுங்கடித்து முதலாளித்துவத்திடம் அடகு வைப்பது; குறுங்குழுவாதம் என்பது அந்த வாளை மக்கள் கைகளில் கொடுக்காமல் தனியறையில் பூட்டி வைப்பது.இவ்விரண்டும் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குச் செய்யும் துரோகங்களே ஆகும். எனவே, ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் தழைத்தோங்க வேண்டும் எனில், அது வலதுசாரி திருத்தல்வாதமும் குறுங்குழுவாதமும்: மார்க்சியப் பாதையிலிருந்து விலகும் இரு ஆபத்தான திசைகள்.
மார்க்சிய-லெனினிய அறிவியல் என்பது வெறும் தத்துவக் கோட்பாடு மட்டுமல்ல; அது சமூகத்தை மாற்றுவதற்கான ஒரு புரட்சிகர நடைமுறை (Revolutionary Praxis) ஆகும். மார்க்சியம் எப்போதும் சமூக யதார்த்தங்களை அதன் இயக்கவியலோடு (Dialectics) அணுகுகிறது. ஆனால், இந்த அறிவியல் பாதையைச் சிதைத்து, உழைக்கும் வர்க்கத்தின் புரட்சிகர வீரியத்தை மழுங்கடிக்கும் இரண்டு முக்கிய தத்துவார்த்தப் பிறழ்வுகள் உண்டு: ஒன்று திருத்தல்வாதம் (Revisionism), மற்றொன்றுந் குறுங்குழுவாதம் (Sectarianism).
இவ்விரண்டும் எவ்வாறு மார்க்சியத்திற்கு முற்றிலும் எதிரானவை என்பதையும், பாட்டாளி வர்க்க இயக்கங்களுக்கு இவை விளைவிக்கும் ஆபத்துகளையும் விளக்கும் தத்துவார்த்தக் கட்டுரை கீழே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
1. திருத்தல்வாதம் (Revisionism) என்றால் என்ன? அது ஏன் மார்க்சியம் அல்ல?
மார்க்சியத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளான வர்க்கப் போராட்டம், பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வாதிகாரம், மற்றும் புரட்சியின் மூலம் முதலாளித்துவ அரசைத் தகர்ப்பது போன்ற கூறுகளை, "காலமாற்றத்திற்கு ஏற்ப மாற்றுகிறோம்" என்ற போர்வையில் கத்தரித்துவிட்டு, அதன் புரட்சிகர ஆன்மாவை மழுங்கடிப்பதே திருத்தல்வாதம் ஆகும்.
"முதலாளித்துவ வர்க்கத்திற்குப் பயனுள்ள வகையில், மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரக் கூறுகளை வெட்டி எறிந்துவிட்டு, அதன் சடங்கு வடிவங்களை மட்டும் ஏற்பதே திருத்தல் வாதத்தின் வேலை."— வி.இ. லெனின்
அ) திருத்தல்வாதத்தின் முக்கியப் பண்புகள்: வர்க்க சமரசம் (Class Collaboration):வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு, முதலாளித்துவ அரசிடமே சீர்திருத்தங்களை எதிர்பார்ப்பது.
| பண்பு | திருத்தல்வாதம் (வலதுசாரி விலகல்) | குறுங்குழுவாதம் (இடதுசாரி விலகல்) |
| அணுகுமுறை | வெகுஜன மக்களைப் புறக்கணித்து, தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளுதல். | வெகுஜன மக்களைப் புறக்கணித்து, தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளுதல். |
| முதன்மைக் குறைபாடு | பொருளாதாரவாதம் மற்றும் சீர்திருத்தவாதம்: தற்காலிகச் சலுகைகளுக்காக இறுதி இலக்கை மறப்பது. | சாகசவாதம் மற்றும் அகவயவாதம்: மக்களின் தற்போதைய தார்மீக நிலையைப் புரிந்து கொள்ளாமல் தத்துவப் பிடிவாதம் பேசுவது. |
| விளைவு | இயக்கம் முதலாளித்துவச் சகதிக்குள் மூழ்கிவிடும். | இயக்கம் மக்களிடமிருந்து பிரிந்து பலவீனமடைந்து அழிந்துவிடும். |
| மார்க்சியத் தீர்வு | வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கூர்மைப்படுத்துதல். | வெகுஜன உழைக்கும் மக்களுடன் ஒன்றிணைந்து நின்று வழிகாட்டுதல். |
- நாடாளுமன்றவாதம் (Parliamentarianism):தேர்தல்களும், நாடாளுமன்ற இடங்களும் மட்டுமே சமூக மாற்றத்திற்கான வழி என்று நம்பி, புரட்சிகர வெகுஜனப் போராட்டங்களைப் புறந்தள்ளுவது.
- அரசு பற்றிய போலிப் பார்வை: அரசை ஒரு வர்க்க ஒடுக்குமுறைக் கருவியாகப் பார்க்காமல், அது நடுநிலையானது என்றும், அதைப் பயன்படுத்தி முதலாளித்துவத்திற்குள்ளேயே சோசலிசத்தைக் கொண்டுவர முடியும் என்றும் வாதிடுவது (எட்வர்ட் பெர்ன்ஸ்டைன், கார்ல் காவுத்ஸ்கி போன்றோரின் தத்துவங்கள்).
ஆ) அது ஏன் மார்க்சியம் அல்ல?
மார்க்சியம் என்பது ஒடுக்குமுறை அமைப்பிற்குள் சலுகைகளைப் பெறுவதற்கான கருவியல்ல. முதலாளித்துவ அமைப்பை வேரோடு தகர்த்து புதிய சோசலிச அமைப்பைக் கட்டுவதே அதன் நோக்கம். திருத்தல்வாதம் தொழிலாளர் களை வர்க்க உணர்வற்றவர்களாக மாற்றி, அவர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பின் நிரந்தரக் கைதிகளாக வைத்திருப்பதால் அது மார்க்சியத்திற்கு இழைக்கப்படும் துரோகமாகும்.
2. குறுங்குழுவாதம் (Sectarianism) என்றால் என்ன? அது ஏன் மார்க்சியம் அல்ல?
திருத்தல்வாதத்திற்கு நேர் எதிரான மற்றொரு ஆபத்தான எல்லை குறுங்குழு வாதம் அல்லது இடதுசாரி சாகசவாதம் (Left-Wing Adventurism) ஆகும். தங்களின் தத்துவத் தூய்மையைக் காப்பாற்றுகிறோம் என்ற பெயரில், வெகுஜன உழைக்கும் மக்களிடமிருந்தும் அவர்களின் அன்றாடப் போராட்டங் களிலிருந்தும் தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் போக்கு இதுவாகும்.
அ) குறுங்குழுவாதத்தின் முக்கியப் பண்புகள்:
வெகுஜனப் புறக்கணிப்பு: தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் தற்போதைய தத்துவ உணர்வுநிலை குறைவாக உள்ளது என்று கூறி, அவர்களோடு இணைந்து வேலை செய்ய மறுப்பது.
பரிசுத்தவாதம் (Purism):தங்களின் குறிப்பிட்ட தத்துவார்த்த வடிவத்தை ஏற்காத பிற முற்போக்கு அல்லது ஜனநாயக சக்திகளை வர்க்க எதிரிகளாகக் கருதி சண்டையிடுவது.
தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் மேடைகளைப் புறக்கணித்தல்: முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள் இருக்கும் தொழிற்சங்கங்கள் அல்லது தற்காலிக நாடாளுமன்ற மேடைகளைப் பயன்படுத்தி மக்களைத் திரட்டத் தவறுவது. இதை லெனின் "இடதுசாரி கம்யூனிசம்: ஒரு இளம்பிராயத்துக் கோளாறு" என்று சாடினார்.
ஆ) அது ஏன் மார்க்சியம் அல்ல?
காரல் மார்க்ஸ் தனது கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையில் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்:"கம்யூனிஸ்டுகள் மற்ற தொழிலாளர் கட்சிகளுக்கு எதிரான ஒரு தனி அமைப்பாகத் தங்களை நிறுவிக்கொள்வதில்லை. ஒட்டுமொத்த பாட்டாளி வர்க்கத்தின் நலன்களிலிருந்து பிரிந்த தனி நலன்கள் அவர்களுக்குக் கிடையாது."மக்களைத் திரட்டாமல், தங்களுக்குள் ஒரு சிறு குழுவை அமைத்துக்கொண்டு "நாங்கள் மட்டுமே உண்மையான புரட்சியாளர்கள்" என்று பேசுவது மார்க்சிய இயக்கவியல் பார்வை அல்ல; அது ஒரு வகையான அகவயவாதம் (Subjectivism) ஆகும்.
இன்னொரு பிரிவும் பெரும் பணியாற்றுகிறது உண்மையில் அவை? மார்க்சியத்தை மறுத்தே செயல்படுகிறது அவை தேசியத்தை விட இனவாதத்தை கையில் எடுக்கிறது இதனை தனியாகப் பார்ப்போம்
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
