இக்கட்டுரை தமிழக வரலாற்றில் பார்ப்பனர்களின் தோற்றத்தையும் வளர்ச்சியையும் இன ரீதியான கண்ணோட்டத்திற்குப் பதிலாக மார்க்சிய-
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
பார்ப்பனர்கள் யார்? அவர்கள் தமிழ் சமூகத்தில் எப்போது, எப்படி
தோன்றினர்?
வரலாற்று ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஒரு விரிவான ஆய்வு
“பார்ப்பனர்” (Brahmin) என்பது இந்திய வர்ண அமைப்பில் வேதங்களைப் படித்து, யாகங்கள் நடத்தி, மதச் சடங்குகளை முன்னெடுக்கும் சமூகக் குழுவைக் குறிக்கும். “பிராமணர்” என்ற சமஸ்கிருதச் சொல்லின் தமிழாக்கமே “பார்ப்பனர்” ஆகும். தமிழ்ச் சமூகத்தில் அவர்கள் எப்போது
1. சங்க காலத் தமிழ்ச் சமூகத்தில் பார்ப்பனர்கள்
- சங்க இலக்கியங்கள்
- தொல்லியல் ஆதாரங்கள்
- கல்வெட்டுகள்
- வெளிநாட்டு பயணிகளின் குறிப்புகள்
சங்க இலக்கியங்களில் “அந்தணர்” என்ற சொல் காணப்படுகிறது.
உதாரணமாக:
- தொல்காப்பியம்
- புறநானூறு
- அகநானூறு
- பதிற்றுப்பத்து
போன்ற நூல்களில் அந்தணர்கள் குறிக்கப்படுகின்றனர்.
ஆனால் இன்றைய சாதி அமைப்பில் உள்ள பார்ப்பனர்களுடன் சங்ககால
அந்தணர்களை நேரடியாக ஒப்பிட முடியாது என்று பல வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
ஏனெனில்:
- சங்ககாலத்தில் நான்கு வர்ண அமைப்பு முழுமையாக நிலவியதற்கான ஆதாரம் இல்லை.
- பிறப்பால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கடுமையான சாதி அமைப்பும் தெளிவாகத்
தெரியவில்லை.
- தொழில் அடிப்படையிலான சமூகப் பிரிவுகள் அதிகமாக இருந்தன.
தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகள்
கிமு 3–1ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்குரிய கல்வெட்டுகளில்:
- சமணர்
- பௌத்தர்
மிக அதிகமாகக் காணப்படுகின்றனர்.
வேத மதத்தின் ஆதிக்கம் அக்காலத்தில் முழுமையாக நிலவியதாகத்
தெரியவில்லை.
இதனால் தமிழகத்தில் முதலில் செல்வாக்கு பெற்ற மதங்கள்:
- சமணம்
- பௌத்தம்
என்பதை அறிய முடிகிறது.
பல்லவர் காலத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றம் கிபி 4–9ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் தமிழகத்தில் மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டது.
பக்தி இயக்கம் மற்றும் சனாதான கருத்துகள் விரிவாக்கம்
கிபி 6–9ஆம் நூற்றாண்டுகளில்:
- சைவ நாயன்மார்கள்
- வைணவ ஆழ்வார்கள்
மூலம் பக்தி இயக்கம் வளர்ந்தது.
இதன் விளைவாக:
- சமணம்
- பௌத்தம்
பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டன.
திருஞானசம்பந்தர், அப்பர் போன்றோர் சைவ மதத்தைப் பரப்பினர்.
நம்மாழ்வார் உள்ளிட்ட ஆழ்வார்கள் வைணவத்தை வளர்த்தனர்.
இதனால்:
- வேத மரபு
- ஆகம மரபு
- கோயில் மையச் சமூகம்
வலுப்பெற்றது.
இந்த நிகழ்வுகளை வரலாற்று ரீதியாக புரிந்துக் கொள்ள மார்க்சிய லெனினிய கண்ணோட்டம் வேண்டும் அதன் அடிப்படையில் இனி தேடுவோம்.
1. குலச்சமூகத்தில் புரோகித வர்க்கத்தின் தோற்றம்
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கல்ஸ் குறிப்பாக The Origin of the Family, Private Property and the State நூலில் கூறுவது என்னவென்றால்:
ஆரம்ப மனித சமூகம் குல அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது.
அந்த சமுதாயத்தில்:
- உற்பத்தி மிகக் குறைவு
- தனிச்சொத்து இல்லை
- நிரந்தர அரசு இல்லை
- தொழில்பிரிவினை வளர்ச்சி அடையவில்லை
ஆனால் உற்பத்திச் சக்திகள் வளர வளர:
- வேட்டை
- கால்நடை வளர்ப்பு
- விவசாயம்
- கைவினை
போன்ற தொழில்கள் தனித்தனியாகப் பிரியத் தொடங்கின.
அதேபோல சமூகத்தில் சிலர்:
- வானிலை கணித்தல்
- காலக்கணக்கு
- சடங்குகள்
- முன்னோர் வழிபாடு
- விண்மீன் அறிவு
போன்ற பணிகளில் நிபுணத்துவம் பெற்றனர்.
இவர்களே பின்னாளில் "புரோகிதர்" என தனிப்பிரிவாக
உருவாகினர்.
2. ஏன் புரோகிதர் உயர்ந்த அந்தஸ்தைப் பெற்றார்?
இது "மூளை உழைப்பு" மற்றும் "உடல்
உழைப்பு" இடையிலான பிரிவோடு தொடர்புடையது.
மார்க்சிய ஆய்வின்படி:
உடல் உழைப்பிலிருந்து விடுபட்ட சிலர்:
- அறிவை சேமித்தனர்
- எழுத்தை கற்றனர்
- கணிதத்தை வளர்த்தனர்
- மதக் கோட்பாடுகளை உருவாக்கினர்
இதனால்:
அறிவு = அதிகாரம்
என்ற நிலை உருவானது.
புரோகிதர்கள்:
- நாட்காட்டி உருவாக்கினர்
- அரசர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கினர்
- மத சடங்குகளை கட்டுப்படுத்தினர்
இதன் காரணமாக அவர்கள் சமூகத்தின் மேல்நிலைக்கு உயர்ந்தனர்.
குலச்சமூகத்தில் புரோகிதர் தோன்றியது உலகின் பல சமூகங்களில்
காணப்படும் தொழில்பிரிவினை வளர்ச்சியின் விளைவாகும். அறிவு, சடங்கு, காலக்கணக்கு,
மத அதிகாரம் ஆகியவற்றின் கட்டுப்பாட்டின் மூலம் அவர்கள் சமூகத்தில்
உயர்ந்த அந்தஸ்தைப் பெற்றனர். இந்தியப் பிராமணர்களும் இதே வரலாற்றுச்
செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாக உருவாகினர்.
ஆனால் "வடஇந்தியப் பிராமணர்களுக்கும் தென்னிந்தியப்
பிராமணர்களுக்கும் எந்தத் தொடர்ச்சியும் இல்லை" என்று கூறுவது வரலாற்று
ஆதாரங்களால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. வேத மரபு, கோத்திர முறை, கல்வெட்டு
சான்றுகள் போன்றவை ஒரு அளவுக்குத் தொடர்ச்சியைக் காட்டுகின்றன. அதே நேரத்தில்,
தென்னிந்தியப் பிராமணர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக உள்ளூர் சமூக
வளர்ச்சியோடு கலந்துவிட்டு தனித்த வரலாற்றுப் பரிணாமத்தை அடைந்துள்ளனர் என்பதும்
உண்மையாகும்.
எனவே வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத அடிப்படையில்
பார்க்கும்போது, பிராமணர்களை
"வெளியிலிருந்து வந்தோர்" அல்லது "முழுக்க உள்ளூர்வாசிகள்"
என்ற இரு எளிமைப்படுத்தப்பட்ட விளக்கங்களால் அல்ல, சமூக
உற்பத்தி உறவுகள், தொழில்பிரிவினை, அரசு
உருவாக்கம் மற்றும் சித்தாந்த அதிகாரம் ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியோடு இணைத்து ஆய்வு
செய்வதே அறிவியல் அணுகுமுறையாகும்..
இந்தக் கேள்வி இந்திய வரலாற்றில் மிகவும் விவாதிக்கப்பட்ட
ஒன்றாகும். குறிப்பாக வரலாற்றாசிரியர் Romila Thapar, D. D. Kosambi, R. S. Sharma, Burton Stein போன்றோர்
இதைப் பற்றி விரிவாக எழுதியுள்ளனர்.
********************
மனித சமூகத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ள
மார்க்சிய லெனினிய ஆய்வுமுறை "வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தை" முதன்மைக்
கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறது. இதன்படி, எந்தவொரு சமூகக் குழுவோ அல்லது மதக் கோட்பாடோ திடீரென
வானத்திலிருந்து குதிப்பதில்லை; அல்லது மர்மமான முறையில் உருவாவதில்லை. மாறாக,
அவை அந்தந்தக்
காலத்தின் உற்பத்திச் சக்திகளின் வளர்ச்சி, தொழில்பிரிவினை மற்றும் வர்க்க மோதல்களின் விளைவாகவே
தோன்றுகின்றன.
இந்திய வரலாற்றில் விவாதத்திற்குரிய "பிராமணர்"
என்ற சமூகப் பிரிவின் தோற்றத்தையும், உலகளாவிய வரலாற்று விதிகளின் பின்னணியில் அதன் வர்க்கப்
பாத்திரத்தையும் இக்கட்டுரை மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் விளக்குகிறது.
1. உலகளாவிய பொதுவிதியும் புரோகித வர்க்கத்தின் தோற்றமும்
மனிதகுல வரலாற்றின் தொடக்கக் காலம் "ஆதிப்
பொதுவுடைமைச் சமுகமாக" (Primitive Communism) இருந்தது. அங்கு உபரி உற்பத்தியோ,
தனிச்சொத்தோ,
வர்க்கப் பிரிவினையோ
இல்லை. ஆனால், காலப்போக்கில் உற்பத்திச் கருவிகள் வளர்ச்சியடைந்து,
மனிதன் இயற்கையை
ஓரளவுக்குக் கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கியபோது உபரி உற்பத்தி (Surplus
Production) சாத்தியமானது.
உபரி உற்பத்தியின் விளைவாக,
சமூகத்தில்
உடல் உழைப்பு
(Manual Labour) மற்றும்
மூளை உழைப்பு
(Mental Labour) என்ற
மாபெரும் தொழில்பிரிவினை ஏற்பட்டது. ஒட்டுமொத்த சமூகமும் உணவு உற்பத்திக்காக
உழைக்க வேண்டிய தேவை இல்லாமல் போனதால், ஒரு குறிப்பிட்ட சிறு குழுவினர் உடல் உழைப்பிலிருந்து
விடுபட்டு மூளை உழைப்பில் மட்டும் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொண்டனர்.
உலக நாகரிகங்கள் அனைத்திலும் இந்த விதி பொதுவானதாகவே
இருந்தது:
- எகிப்து: கோயில் புரோகிதர்கள்.
- மெசபடோமியா: ஆலய நிர்வாகிகள் மற்றும்
கணக்கர்கள்.
- சீனா: 'வானாட்சிக் கோட்பாட்டை'
(Mandate of Heaven) விளக்கிய அறிஞர்கள்.
- ஐரோப்பா: கத்தோலிக்க மதகுருமார்கள் (Clergy).
இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் உருவான புரோகிதக் குழுவும் இதே
உலகளாவிய சமூக-பொருளாதார விதியின் படியே தோன்றியது.
2. குலசமூகப் பிணைப்பும் வேத காலத் தொழில்பிரிவினையும்
இந்தியாவில் ஆங்காங்கே சிதறிக்கிடந்த பழங்குடி/குலச்
சமூகங்கள் (Tribal Societies) படிப்படியாக அடுத்த கட்டத்திற்கு நகரத் தொடங்கின. பல்வேறு
குழுக்களின் நெறிமுறைகள் ஒன்றுகலந்தன. அக்காலகட்டத்தில் இயற்கையின் சீற்றங்களைப்
புரிந்துகொள்ளவும், விவசாயம் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பிற்கான காலநிலையைக்
கணிக்கவும் சடங்குகளும் வழிபாடுகளும் தேவைப்பட்டன.
வேத காலச் சமூகத்தில் இத்தகைய சடங்குகள்,
யாகங்கள்,
காலக்கணக்கு மற்றும்
மத அறிவு ஆகியவற்றில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர்கள் ஒரு தனிப் புரோகிதக் குழுவாக
உருவெடுத்தனர். ஆரம்பத்தில் இவர்களும் பல்வேறு பிரிவினராகவும்,
முற்றிலும் தொழில்
சார்ந்த பிரிவாகவுமே இருந்தனர். அதாவது, திறமையின் அடிப்படையில் எவர் வேண்டுமானாலும் புரோகிதப்
பணிகளைச் செய்ய முடியும் என்ற நிலையே இருந்தது.
3. கருத்தியல் ஆதிக்கமும் சுய-உயர்த்தலும் (Ideological
Hegemony)
மார்க்சிய அறிஞர் அந்தோனியோ கிராம்சி விளக்கும்
"கருத்தியல் ஆதிக்கம்" (Hegemony) இங்கு மிகக் கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது. ஒரு வர்க்கம்
சமூகத்தில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வன்முறையை விட "கருத்தியலை"
முதன்மைக் கருவியாகப் பயன்படுத்தும்.
புரோகிதத் தொழில் செய்த குறிப்பிட்ட குழுவினர்,
தங்களை மற்ற
வர்க்கங்களை விட உயர்ந்தவர்களாகக் காட்டிக் கொள்ள ஒரு சித்தாந்தத்தைக்
கட்டமைத்தனர்.
கருத்தியல் கட்டமைப்பு:
"நாங்கள் பிரம்மனின் முகத்திலிருந்து பிறந்தவர்கள்
(பிராமணர்கள்); எனவே பிறப்பாலேயே சமூகத்தில் உயர்ந்தவர்கள்" என்ற
கருத்தாக்கத்தை அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே சூட்டிக் கொண்டனர்.
தங்களின் மூளை உழைப்பிற்கு தெய்வீக அங்கீகாரத்தைக் கொடுத்து,
அதைச் சமூகத்தின்
பொதுப்புத்தியாக மாற்றுவதில் அவர்கள் வெற்றி பெற்றனர்.
4. தொழில் பிரிவிலிருந்து மரபுரிமைச் சாதியாக மாறிய பரிணாமம்
ஆரம்பத்தில் வெறும் "தொழில் பிரிவாக" (Division
of Labour) இருந்த
இந்த அமைப்பு, சமூகம் வர்க்கச் சமூகமாக மாற மாறக் கடுமையான வடிவத்தை
எடுத்தது. ஏங்கெல்ஸ் தனது ‘குடும்பம், தனிச்சொத்து, அரசு ஆகியவற்றின் தோற்றம்’
நூலில் விளக்குவது
போல:
- உபரி உற்பத்தி பெருகியது: நிலமும் கால்நடைகளும் சிலரின்
கைகளில் குவிந்தன.
- தனிச்சொத்து (Private Property) உருவானது: சேர்த்த சொத்து மற்றும் சமூக அந்தஸ்தைத் தன் வாரிசுகளுக்கே கடத்த
வேண்டும் என்ற தேவை நிலவுடைமையாளர்களுக்கு ஏற்பட்டது.
- அரசின் தோற்றம் (Origin of the
State): சொத்துடைய வர்க்கத்தின் நலன்களைப் பாதுகாக்கவும்,
உழைக்கும்
வர்க்கத்தை ஒடுக்கவும் 'அரசு'
என்ற
ஒடுக்குமுறை நிறுவனம் உருவானது.
இந்த வர்க்கச் சமூக மாற்றத்தோடு இணைந்து,
பிராமணர்களின்
புரோகிதத் தொழிலும் மூடிய, பிறப்பின் அடிப்படையிலான "மரபுரிமைச் சமூக
அடுக்காக" (Hereditary Caste/Class) மாறியது.
5. கருத்தியல் பரவலாக்கமும் பிராந்தியப் புரோகிதர்களும்
வரலாற்று ரீதியாக, வடஇந்தியாவில் உருவான பிராமணர்கள் என்ற குறிப்பிட்ட 'இனம்' அல்லது மக்கள் கூட்டம் இந்தியா முழுவதும் நேரடியாகப்
பரவவில்லை. மாறாக, அவர்களின் பிராமணியக் கருத்தியல் (Brahmanical
Ideology) துணைக்கண்டம்
முழுவதும் பரவியது.
இந்தியாவின் வெவ்வேறு பகுதிகளில்,
வெவ்வேறு குலச்
சமூகங்களில் புரோகிதத் தொழில் செய்து வந்த உள்ளூர் குழுக்கள் இக்கருத்தியலைத்
தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர். அவர்கள் தங்களையும்
"பிராமணர்கள்" என்று அழைத்துக்கொள்ளத் தொடங்கினர். இதன் மூலம்
அவர்களுக்குச் சமூகத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்தும்,
வர்க்கச் சலுகைகளும்
கிடைத்தன. எனவே, பிராமணர் என்பது ஓர் ஒற்றை இனக் குழு அல்ல;
அது உலகளாவிய வர்க்க
விதியின் இந்திய வடிவமாகும்.
6. அரசன் - புரோகிதன் பரஸ்பர வர்க்கக் கூட்டணி
மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி,
அரசு என்பது ஆளும்
வர்க்கத்தின் கையில் இருக்கும் ஓர் ஒடுக்குமுறை கருவியாகும். இந்தியாவில் இந்த
அரசு அதிகாரம் நிலைபெற அரசனுக்கும் பிராமணருக்கும் இடையில் ஒரு பரஸ்பரப்
பொருளாதாரக் கூட்டணி (Mutual Alliance) தேவையாய் இருந்தது.
பிராமணர்கள் வெறும் ஆன்மீகவாதிகள் அல்ல;
அவர்கள்:
- அறிவு மற்றும் கல்வியின் ஏகபோக உரிமையாளர்கள்.
- காலக்கணக்கு (நாட்காட்டி) மற்றும் சட்டங்களை வகுப்பவர்கள்.
- சமூக ஒழுங்கை (வர்ண அமைப்பை) நியாயப்படுத்துபவர்கள்.
|
வர்க்கம் |
வழங்கிய பங்களிப்பு |
பெற்ற ஆதாயம் |
|
அரசர்கள் (ஆளும் வர்க்கம்) |
பிராமணர்களுக்கு நிலதானங்கள் (பிரம்மதேயம்),
வரிவிலக்கு
மற்றும் அரசியல் பாதுகாப்பு அளித்தனர். |
தங்கள் சுரண்டல் ஆட்சிக்கும்,
போர்களுக்கும்
பிராமணர்களிடம் இருந்து "தெய்வீக அங்கீகாரத்தை" (Religious
Legitimacy) பெற்றனர். |
|
பிராமணர்கள் (புரோகித வர்க்கம்) |
அரசனை கடவுளின் அம்சம் எனக்கூறி,
உழைக்கும்
மக்கள் மன்னனை எதிர்த்துப் புரட்சி செய்யாமல் தடுத்தனர். |
அரசின் ஆதரவோடு பெரு நிலக்கிழார்களாகவும்,
நிர்வாகிகளாகவும்
மாறி வர்க்க ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தினர். |
சுருக்கமாக:-
எனவே, மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் பிராமணர்கள் என்பவர்கள்
எந்தவொரு மர்மமான வெளிநாட்டு இனமோ அல்லது பிறப்பாலேயே சாபம் பெற்ற/வரம் பெற்ற
நிரந்தரத் தெய்வீகக் குழுவோ அல்ல.
அவர்கள் சமூக உற்பத்திச் சக்திகளின் பரிணாம வளர்ச்சி,
தவிர்க்க முடியாத
தொழில்பிரிவினை, தனிச்சொத்தின் குவிப்பு மற்றும் அரசின் தோற்றம் ஆகிய
வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதச் செயல்முறைகளின் விளைவாக உருவான ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக வர்க்கமே
ஆவர். சுருக்கமாகக்
கூறின், உலக வரலாற்றில் உழைக்கும் மக்களைக் கருத்தியல் ரீதியாக
ஒடுக்க உருவான புரோகித வர்க்கத்தின் இந்தியப் பெயரே "பிராமணர்கள்"
ஆகும்.
***********************
அடித்தளமும் மேல்பாங்கும்: பிராமணியக் கருத்தியலின்
பின்னுள்ள பொருளியல் உண்மைகள்
அறிமுகம்
"மனிதன் சிந்திக்கத் தொடங்குவதற்கு முன்னால்,
அவனுக்கு உண்ண உணவும்,
உடுக்க உடையும்,
இருக்க இடமும்
தேவைப்படுகின்றன."
— கார்ல் மார்க்ஸ்
மதம் என்பது மனித சமூகத்தின் ஆன்மீகத் தேடலால் மட்டுமே
உருவானது என்ற பொதுப்புத்தியை மார்க்சியம் நிராகரிக்கிறது. மதம் என்பது ஒரு
குறிப்பிட்ட காலத்தின் சமூக-பொருளாதாரத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய,
ஆளும் வர்க்கத்தால்
உருவாக்கப்படும் ஒரு "கருத்தியல் வடிவமே" (Ideological
Form) ஆகும். இந்திய
வரலாற்றில் பிராமணர்களின் தோற்றமும், அவர்கள் உருவாக்கிய வர்ண-மதக் கோட்பாடுகளும் இந்த வர்க்கப்
பொருளாதார விதியின் வெளிப்பாடே ஆகும்.
1. ஆதிப் பொதுவுடைமையும் தொழில்பிரிவினையின் தொடக்கமும்
மனித வரலாற்றின் தொடக்கக் காலத்தில் (வேத காலத்தின்
துவக்கம்) மனிதர்கள் நாடோடிகளாகவும், கால்நடை வளர்ப்பவர்களாகவும் இருந்தனர். அப்போது சொத்துக்கள்
அனைத்தும் சமூகத்திற்குப் பொதுவாகவே இருந்தன.
ஆனால், இரும்பின் பயன்பாடு மற்றும் விவசாயத்தின் வளர்ச்சியால்,
மனித உழைப்பு
முன்னெப்போதையும் விட அதிகப்படியான பொருள்களை உற்பத்தி செய்யத் தொடங்கியது. இந்த
"உபரி
உற்பத்தி" (Surplus Production) தான் வர்க்கச் சமூகத்தின் தொடக்கப் புள்ளியாகும்.
- உடல் உழைப்பு: பெரும்பான்மையான மக்கள்
வயல்களிலும், மந்தைகளிலும் கடின உழைப்பில்
ஈடுபட்டனர்.
- மூளை உழைப்பு: உழைப்பிலிருந்து விடுபட்ட ஒரு
சிறு குழுவினர் காலநிலையைக் கணிக்கவும், சடங்குகளை நடத்தவும்,
நிர்வாகத்தைக்
கவனிக்கவும் தொடங்கினர். இவர்களே உலக வரலாற்றில் 'புரோகிதர்களாகவும்',
இந்தியாவில்
'பிராமணர்களாகவும்'
மாறினர்.
2. மதக் கருத்தியல்: சுரண்டலை நியாயப்படுத்தும் மேல்பாங்கு
உபரி உற்பத்தி பெருகியபோது,
உழைக்காத ஒரு வர்க்கம்
உழைக்கும் மக்களின் பொருள்களைக் கைப்பற்றிக் கொள்ள வேண்டிய பொருளாதாரத் தேவை
ஏற்பட்டது. இதற்கு வெறும் ஆயுத பலம் (வன்முறை) மட்டும் போதாது;
மக்களின் மனங்களை
ஆளக்கூடிய ஒரு "கருத்தியல் ஆதிக்கம்" (Hegemony)
தேவைப்பட்டது.
பிராமணர்கள் தங்களுடைய மூளை உழைப்பைச் பயன்படுத்தி,
வர்க்கப் பிரிவினையைத்
தெய்வீகப் பின்னணியோடு இணைத்து "மனுஸ்மிருதி" மற்றும்
"புருஷசூக்தம்" போன்ற மதக் கோட்பாடுகளை உருவாக்கினர்.
மதக் கருத்தியல் வாதம்:
"பிராமணன்
பிரம்மனின் முகத்திலும், சத்திரியன் தோளிலும், வைசியன் தொடையிலும், சூத்திரன் காலிலும் பிறந்தான்."
மார்க்சியப் பார்வையில்,
இந்த ஆன்மீகக் கதை
என்பது ஒரு தூய மதக் கோட்பாடு அல்ல. மாறாக, உழைக்கும் வர்க்கமான சூத்திரர்கள் தொடர்ந்து
உழைத்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பதையும், உழைக்காத மேல்வர்க்கத்தினர் சொத்துக்களை அநுபவிப்பதையும்
நியாயப்படுத்த உருவாக்கப்பட்ட மதக் கருத்தியல் மேல்பாங்கு
ஆகும்.
3. நிலவுடைமைப் பொருளாதாரமும் பிராமணர்களின் வர்க்கப்
பாத்திரமும்
மதம் வெறும் காற்றில் பறக்கும் கருத்தியல் அல்ல;
அதற்கு ஒரு வலுவான
பொருளாதார அடித்தளம் தேவை. கி.பி. 4-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் (பல்லவர் மற்றும் சோழர் காலங்களில்)
இந்தியாவில் நிலவுடைமைச் சமூகம் (Feudalism) வலுப்பெற்றது.
இக்காலத்தில், அரசர்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் இடையே ஒரு பரஸ்பர
வர்க்கக் கூட்டணி உருவானது:
|
பொருளியல் அடித்தளம் (அரசர்கள் செய்தவை) |
கருத்தியல் மேல்பாங்கு (பிராமணர்கள் செய்தவை) |
|
அரசர்கள் பிராமணர்களுக்கு
'பிரம்மதேயம்',
'அக்ரஹாரம்'
என்ற
பெயர்களில் பல்லாயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்களை வரியற்ற தானமாக வழங்கினர். |
அரசர்களின் அதிகாரத்தை,
போர்களை,
வரி வசூலை
"தெய்வீக உரிமை" (Divine Right) என்று கூறி மக்கள் மத்தியில் நியாயப்படுத்தினர். |
|
கோயில்களைப் பொருளாதார மையங்களாக மாற்றி,
அதன் நிர்வாகப்
பொறுப்பைப் பிராமணர்களிடம் ஒப்படைத்தனர். |
வர்ணாசிரம தர்மத்தை மீறுவது மிகப்பெரிய பாவம் என்ற மதப்
பயத்தை மக்கள் மத்தியில் விதைத்தனர். |
இதன் மூலம், ஆரம்பத்தில் வெறும் சடங்குகளை மட்டும் செய்து வந்த
புரோகிதக் குழு, இடைக்காலத்தில் மாபெரும்
நிலக்கிழார் வர்க்கமாக
(Landlord Class) மாறியது. மக்களின் உழைப்பைச் சுரண்டும் பொருளாதார அடித்தளமே
அவர்களின் மத ஆதிக்கத்தைத் தீர்மானித்தது.
4. வர்க்கப் பிரிவினையின் இந்திய வடிவம்: சாதி
ஐரோப்பாவில் நிலப்பிரபுக்கள்,
பண்ணை அடிமைகள் என்ற
"வர்க்கப் பிரிவினை" (Class Division) நேரடியாக இருந்தது. ஆனால் இந்தியாவில்,
நிலவுடைமைப்
பொருளாதாரத்தின் சுரண்டல் வடிவமானது 'சாதி' மற்றும் 'வர்ண' அமைப்பின் மூலம் மதப் பூச்சு பூசப்பட்டு மறைக்கப்பட்டது.
லெனின் வர்க்கங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது,
"சமூக
உற்பத்தி அமைப்பில் அவர்கள் வகிக்கும் இடம் மற்றும் உபரி உற்பத்தியில் அவர்கள்
பெறும் பங்கைக் கொண்டே வர்க்கங்கள் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன"
என்றார்.
இந்தியாவில், பிராமணர்கள் உற்பத்தியில் நேரடியாக உடல் உழைப்பைச்
செலுத்தாமல், ஆன்மீகம் மற்றும் மதக் கருத்தியலின் பெயரால் ஒட்டுமொத்த
சமூக உபரியையும் (Surplus) அநுபவிக்கும் வர்க்கமாகத் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டனர்.
எனவே, இந்தியாவில் சாதி என்பது வர்க்கச் சுரண்டலைத்
தக்கவைப்பதற்கான ஒரு மதக் கேடயமாகவே செயல்பட்டது.
5. நவீனக் காலமும் வர்க்கப் பரிணாமமும்
பொருளாதார அடித்தளம் மாறும்போது மேல்பாங்கான மதக்
கருத்தியலும் மாறும் என்பது மார்க்சிய விதி. பிரிட்டிஷ் வருகைக்குப் பின்,
இந்தியாவின்
நிலவுடைமைப் பொருளாதாரம் சிதைந்து, முதலாளித்துவப் பொருளாதாரம் (Capitalism)
கால் பதித்தது.
அப்போது, நிலங்களைச் சார்ந்திருந்த பிராமண வர்க்கம்,
தங்களின் பாரம்பரிய
மூளை உழைப்பு மற்றும் கல்விப் பின்னணியைப் பயன்படுத்தி,
நவீனக் கல்வியைக்
கற்று ஆங்கிலேய அரசின் நிர்வாகப் பதவிகள், நீதித்துறை மற்றும் அதிகார மையங்களைக் கைப்பற்றியது.
நிலப்பிரபுத்துவ வர்க்கமாக இருந்தவர்கள், நவீன முதலாளித்துவ அமைப்பில்
bureaucratic/intellectual (அதிகாரத்துவ/அறிவுஜீவி) வர்க்கமாக தங்களை மாற்றிக்கொண்டனர்.
முடிவுரை
மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டத்தின்படி,
பிராமணர்களின் சமூக
ஆதிக்கம் என்பது அவர்களின் ஆன்மீகச் சிறப்பாலோ அல்லது தெய்வீகத் தன்மையாலோ
ஏற்பட்டது அல்ல.
மனித உழைப்பினால் உருவான உபரி உற்பத்தி,
தனிச்சொத்துரிமை,
நிலவுடைமைப்
பொருளாதாரம் ஆகிய பொருளியல் அடித்தளத்தின் மீதுதான்
பிராமணியம் என்ற
மதக் கருத்தியல்
மேல்பாங்கு சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்தது. உழைப்பைக் கட்டுப்படுத்தவும்,
சுரண்டலைத்
தக்கவைக்கவும் மதமும் அதன் சடங்குகளும் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதைப்
புரிந்துகொள்வதே உண்மையான வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையாகும்.
நீங்கள் குறிப்பிட்டபடி,
பிராமணியம் என்பது
காற்றில் மிதக்கும் வெறும் ஆன்மீகக் கருத்து அல்ல;
அது தனிச்சொத்துரிமை,
நிலவுடைமை மற்றும்
வர்க்கச் சுரண்டல் ஆகிய பொருளியல் அடித்தளத்தின் (Economic
Base) மீது கட்டப்பட்ட
ஒரு கருத்தியல் மேல்பாங்கு (Superstructure)
ஆகும்.
எனவே, மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில்
"பிராமணிய
ஒழிப்பு" (Abolition of Brahmanism) என்பது வெறும் மதமாற்றமோ,
சில சடங்குகளைப்
புறக்கணிப்பதோ அல்லது தனிநபர்களை எதிர்ப்பதோ அல்ல. அது ஒட்டுமொத்த சுரண்டல்
அமைப்பையும் வேரோடு பிடுங்கி எறியும் ஒரு தீவிரமான வர்க்கப் போராட்டமாகும்.
இதனை மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் பின்வரும்
முக்கியக் கூறுகளாக விளக்கலாம்:
1. அடித்தளத்தை மாற்றுவதே மேல்கட்டுமானத்தை ஒழிப்பதற்கான வழி
காரல் மார்க்ஸ் விளக்கிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத
விதியின்படி, சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தை (Base)
மாற்றாமல்,
அதன் மேல்பாங்கான (Superstructure)
மதக் கருத்தியலையோ
அல்லது சாதி அமைப்பையோ முழுமையாக ஒழிக்க முடியாது.
- தவறான அணுகுமுறை: பிராமணியக் கருத்துக்களை
மேலோட்டமாக மட்டும் விமர்சிப்பது, சடங்குகளை மறுப்பது ஆகியவை
தற்காலிக சீர்திருத்தங்களைத் தருமே தவிர பிராமணியத்தை ஒழிக்காது.
- மார்க்சிய லெனினிய அணுகுமுறை:
பிராமணியம்
எதன் மீது வாழ்கிறதோ, அந்த பொருளாதார அடித்தளத்தை (உபரி உற்பத்திச் சுரண்டல்,
நிலவுடைமை,
பெருமுதலாளித்துவம்,
கூட்டுச்
சொத்துரிமை அற்ற நிலை) தகர்க்க வேண்டும்.
அடித்தளம்
தகர்க்கப்படும்போது, அதன் மீது அமர்ந்திருக்கும் மத கருத்தியல் (பிராமணிய) மேல்கட்டுமாணம் தானாகவே சரிந்து விழும்.
2. நிலப்பிரபுத்துவ சிதைப்பும் "நிலம் உழுபவனுக்கே"
கோட்பாடும்
லெனின் ரஷ்யப் புரட்சியின் போது உழவர்களின் பேராதரவைப் பெற
"நிலம் உழுபவனுக்கே" என்ற முழக்கத்தை முதன்மைப்படுத்தினார். இந்தியாவில்
பிராமணியத்தின் வரலாற்றை உற்று நோக்கினால், அது பல்லவர், சோழர் காலம் தொட்டு இன்று வரை 'பிரம்மதேயம்' மற்றும் பெரிய கோயில் நிலங்களின் வழியே ஒரு மாபெரும்
நிலவுடைமை சக்தியாகவே (Feudal Force) நீடிக்கிறது.
- தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் இன்றும் சாதிய ஆதிக்கமும் பிராமணியக்
கருத்தியலும் உயிர்ப்போடு இருக்கக் காரணம்,
அங்கு
நிலவும் அரை-நிலப்பிரபுத்துவ (Semi-Feudal) உற்பத்தி உறவுகள்தான்.
- எனவே, மார்க்சிய லெனினியப் பார்வையில் பிராமணிய ஒழிப்பின்
முதல் படி: தீவிரமான நிலச் சீர்திருத்தம்
(Land Reforms). ஆதிக்கச் சக்திகளிடமிருந்தும்,
மத
நிறுவனங்களிடமிருந்தும் நிலங்களைப் பறிமுதல் செய்து,
நிலமற்ற
ஒடுக்கப்பட்ட உழைக்கும் மக்களுக்குப் பகிர்ந்தளிப்பதே பிராமணியத்தின்
பொருளாதார முதுகெலும்பை உடைக்கும் வழியாகும்.
3. சாதி ஒழிப்பும் வர்க்கப் போராட்டமும் (Annihilation
of Caste & Class Struggle)
இந்தியாவில் வர்க்கமும் சாதியும் ஒன்றோடொன்று
பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கு உழைக்கும் வர்க்கமே (Working
Class) சாதியமைப்பில்
சூத்திரர்களாகவும், பஞ்சமர்களாகவும் ஒடுக்கப்பட்டுள்ளனர். உழைக்காத ஆளும்
வர்க்கமே வர்ண அமைப்பில் மேல்நிலையில் உள்ளனர்.
லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி,
தொழிலாளி வர்க்கம்
தங்களைச் சுரண்டும் முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராகப் போராடும் அதே வேளையில்,
தங்களுக்குள்
இருக்கும் சாதியப் பிரிவினைகளையும் கடந்து ஒன்றிணைய வேண்டும்.
லெனினியப் பார்வை:
இந்தியாவில் வர்க்கப்
போராட்டத்தை (Class Struggle) சாதி ஒழிப்புப் போராட்டத்திலிருந்து பிரித்துப் பார்க்க
முடியாது. சாதிப் பிரிவினைகளை கடந்து உழைக்கும் மக்கள் தொழிலாளி வர்க்கமாக ஒன்றுப்பட வேண்டும் ஒற்றுமையாக வேண்டும்; தொழிலாளி வர்க்க ஒற்றுமை இல்லாமல் பிராமணியத்தை(கருத்தியலை) வீழ்த்த முடியாது.
4. அரசு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுதல் (Dictatorship
of the Proletariat)
லெனினியத்தின் மிக முக்கியக் கோட்பாடு: "அரசு
அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவது". பிராமணியம் என்பது வெறும் ஆன்மீகக் குழு அல்ல;
அது அரசு அதிகார
வர்க்கத்தோடு (Bureaucracy), நீதித்துறையோடு, கல்வித்துறையோடு பல நூற்றாண்டுகளாகப் பின்னிக் கிடக்கும்
ஒரு கட்டமைப்பு.
முதலாளித்துவ அரசோ அல்லது நிலப்பிரபுத்துவ அரசோ ஒருபோதும்
பிராமணியத்தை ஒழிக்காது. ஏனெனில், உழைக்கும் மக்களை அடக்கி ஆள அவர்களுக்குப் பிராமணியக்
கருத்தியல் தேவைப்படுகிறது.
- சுரண்டப்படும் தொழிலாளர்களும் ஏழை விவசாயிகளும் ஒன்றிணைந்து புரட்சியின்
மூலம் அரசு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற
வேண்டும் (Proletarian Revolution).
- பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கையில் அதிகாரம் வரும்போதுதான்,
கல்வி,
சட்டம்,
நிர்வாகம்
ஆகிய அனைத்து மட்டங்களிலும் ஊடுருவியிருக்கும் பிராமணிய மேலாதிக்கத்தை (Hegemony)
சட்டம்
மற்றும் அரசதிகாரம் மூலம் ஒடுக்க முடியும்.
5. கருத்தியல் புரட்சியும் அறிவியல் பூர்வ கல்வியும்
மதம் என்பது "மக்களுக்குப் புகட்டப்படும் அபின்"
என்றார் மார்க்ஸ். உழைக்கும் மக்கள் தங்கள் வறுமைக்கும் துயரத்திற்கும் காரணம்
"முற்பிறவி கர்ம வினை" என்று நம்பி,
தங்களைத் தடி கொண்டு
அடிக்கும் ஆளும் வர்க்கத்திற்குப் பணிந்து போவதற்குக் காரணமே பிராமணிய மதச்
சடங்குகளும் போதனைகளும்தான்.
- பாட்டாளி வர்க்கக் கல்வி: உழைக்கும் மக்களுக்கு
ஆன்மீகக் கதைகளுக்குப் பதிலாக, அறிவியல் பூர்வமான
கல்வியையும், "வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாத" விழிப்புணர்வையும் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்.
- மக்கள் தங்களின் உழைப்புச் சுரண்டலை உணர்ந்து,
மதப்
மாயைகளிலிருந்து விடுபடும்போது பிராமணியம் தன் சித்தாந்த பலத்தை
இழந்துவிடும்.
முடிவுரை
சுருக்கமாகக் கூறின், மார்க்சிய லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் பிராமணிய ஒழிப்பு
என்பது:
- பிராமணியத்தின் பொருளாதார அடித்தளமான
தனிச்சொத்துரிமை
மற்றும் நிலவுடைமையை ஒழிப்பது.
- சுரண்டலுக்குத் துணையாக நிற்கும்
முதலாளித்துவ-நிலப்பிரபுத்துவ
அரசை வீழ்த்துவது.
- சாதிப் பிரிவினைகளைக் கடந்து
பாட்டாளி
வர்க்கத்தின் ஒற்றைக் கூட்டு ஒற்றுமையைக் கட்டுவது.
சுரண்டலற்ற ஒரு சமதர்ம (Socialist)
சமூகம் அமையும் போது,
உழைப்பைச் சுரண்ட
எந்தவொரு கருத்தியல் கேடயமும் தேவைப்படாது. அப்போது பிராமணியம் என்ற மேல்பாங்கு
வரலாற்றின் குப்பைத் தொட்டிக்குத் தானாகவே சென்றுவிடும் என்பதே மார்க்சிய
லெனினியத்தின் அறிவியல் பூர்வமான பார்வையாகும்.
:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
