கார்ல் மார்க்ஸ் மற்றும் பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸின் ஆரம்பகால தத்துவ மற்றும் அரசியல் எழுத்துகளின் தொகுப்பாக இந்த ஆதாரங்கள் அமைந்துள்ளன. "On
வெறும் சட்ட ரீதியான அரசியல் விடுதலையைத் தாண்டி, வர்க்கப் போராட்டத்தின் வழியாக எட்டப்படும் உண்மையான மனித விடுதலை மற்றும் புரட்சிகர நடைமுறை (Praxis) குறித்து மார்க்ஸ் விளக்குகிறார். பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸின் ஆய்வுகள், தொழில்துறை வளர்ச்சியால் ஏற்பட்ட சுரண்டல், வறுமை மற்றும் வர்க்க முரண்பாடுகளை அறிவியல் பூர்வமாகப் பதிவு செய்கின்றன. அரசு என்பது நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல, மாறாக அது தனியுடைமையைப் பாதுகாக்கும் ஒரு கருவி என்பதை இந்த நூல்கள் வலியுறுத்துகின்றன. ஒட்டுமொத்தமாக, உலகத்தை வெறும் தத்துவ ரீதியாக விளக்குவதை விட, அதை மாற்றுவதே முதன்மையான நோக்கம் என்ற மார்க்சியக் கோட்பாட்டின் தத்துவ அடித்தளத்தை இவை எடுத்துரைக்கின்றன. இப்படைப்புகள் அனைத்தும் பிற்காலத்தில் உருவான வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும் அறிவியல் சோசலிசம் ஆகிய சிந்தனைகளுக்கு முன்னோடியாகத் திகழ்கின்றன....
மார்க்சியத் தத்துவத்தின் அடித்தளமும் சமூகப் புரட்சியும்-17-07-2026
கார்ல் மார்க்ஸின் "On
the Jewish Question" (1843–44) என்பது மார்க்சின் ஆரம்பகால அரசியல்–தத்துவ எழுத்துகளில்
மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகும். இது யூதர்களைப் பற்றிய ஒரு மதவியல் நூல் அல்ல;
மாறாக அரசியல் விடுதலை (Political
Emancipation) மற்றும் மனித விடுதலை (Human Emancipation) ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை விளக்கும்
தத்துவ–அரசியல் விமர்சனமாகும். இந்த நூல் முதன்மையாக புருனோ பவுயரின் (Bruno
Bauer) கருத்துகளுக்கு
எதிர்வினையாக எழுதப்பட்டது. (Marxists Internet Archive)
அரசியல் விடுதலையா? மனித விடுதலையா? – கார்ல் மார்க்ஸின் "On
the Jewish Question" நூலின்
மார்க்சிய விளக்கம்
முன்னுரை
1844 ஆம் ஆண்டு வெளியான On
the Jewish Question என்பது மார்க்ஸின் ஆரம்பகால சிந்தனையின் முக்கிய ஆவணமாகும். பின்னர் அவர்
உருவாக்கிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம், அரசின் வர்க்கத் தன்மை, அந்நியமாதல் (Alienation), முதலாளித்துவத்தின் விமர்சனம் போன்ற பல கருத்துகளின்
விதைகள் இந்நூலில் காணப்படுகின்றன.
இந்த நூலைப் புரிந்துகொள்ளாமல் "மதம் மக்களுக்கு அபின்" என்ற
மார்க்ஸின் கூற்றையோ, "மனித விடுதலை" பற்றிய அவரது சிந்தனையையோ முழுமையாகப்
புரிந்துகொள்ள முடியாது.
வரலாற்றுப் பின்னணி
1840களில் ஜெர்மனியில் யூதர்களுக்கு சமமான குடிமக்கள் உரிமைகள்
வழங்கப்படவில்லை.
அந்தக் காலத்தில் தத்துவஞானியான புருனோ பவுயர் ஒரு கருத்தை முன்வைத்தார்.
அவர் கூறியது:
"யூதர்கள் அரசியல் உரிமை வேண்டுமானால் முதலில் தங்களுடைய மத
அடையாளத்தை கைவிட வேண்டும்."
அதாவது,
- மதத்தை
விட்டால்தான் சம உரிமை கிடைக்கும்.
- மதச்சார்பற்ற
அரசு உருவான பிறகே விடுதலை சாத்தியம்.
இந்தக் கருத்தையே மார்க்ஸ் விமர்சிக்கிறார்.
மார்க்ஸின் முதல் கேள்வி
மார்க்ஸ் கேட்கிறார்:
அரசியல் உரிமை கிடைத்தால் மனிதன் உண்மையாக
விடுதலையடைந்துவிடுகிறானா?
இதுவே முழு நூலின் மையக் கேள்வியாகும்.
அரசியல் விடுதலை என்றால் என்ன?
மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
ஒரு அரசு
- அனைவருக்கும்
வாக்களிக்கும் உரிமை தரலாம்,
- சட்டத்தின்
முன் சமம் என்று அறிவிக்கலாம்,
- மதச்சார்பற்ற
அரசாக இருக்கலாம்,
ஆனால் அதனால் சமூகத்தில் உள்ள
- செல்வ
ஏற்றத்தாழ்வு
- வர்க்க
ஆதிக்கம்
- தனியுடைமை
- சுரண்டல்
இவை எதுவும் மறைந்து போவதில்லை. (Marxists Internet Archive)
மனிதன் இரண்டு வாழ்க்கை வாழ்கிறான்
மார்க்ஸ் ஒரு ஆழமான கருத்தை முன்வைக்கிறார்.
மனிதன்
1. அரசியல் மனிதன் (Citizen)
இங்கு அனைவரும் சமம்.
- ஒரு வாக்கு
- ஒரு சட்டம்
- ஒரு
குடிமகன்
ஆனால்
2. தனியார் சமூக மனிதன் (Civil
Society)
இங்கு
- ஒருவர்
முதலாளி
- ஒருவர்
தொழிலாளி
- ஒருவர் ஏழை
- ஒருவர்
பணக்காரர்
இதில் சமத்துவம் இல்லை.
அதனால் அரசியல் சமத்துவம் இருந்தாலும் பொருளாதார சமத்துவம் இல்லை.
அரசு ஏன் நடுநிலையல்ல?
லிபரல் ஜனநாயகம் அரசை நடுநிலையான அமைப்பாகக் காட்டுகிறது.
ஆனால் மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
அரசு
- மதத்திற்கு
மேலே இருப்பதாக தோன்றுகிறது.
- ஆனால்
தனியுடைமையை பாதுகாக்கிறது.
எனவே
அரசு அனைவருக்கும் சமம் போலத் தெரிந்தாலும்
உண்மையில்
அது முதலாளித்துவ சமூக அமைப்பின் அரசியல் வடிவமாகவே செயல்படுகிறது.
மனித உரிமைகளின் விமர்சனம்
மார்க்ஸ் "Rights of Man" என்ற கருத்தையும் ஆராய்கிறார்.
அவர் கூறுகிறார்:
லிபரல் மனித உரிமைகள்
- தனிநபர்
சொத்துரிமை
- தனிநபர்
சுதந்திரம்
- தனிநபர்
பாதுகாப்பு
இவற்றை பாதுகாக்கின்றன.
ஆனால்
மனிதன் சமூக உயிரினம் என்பதைக் கவனிக்கவில்லை.
இதனால்
சமூகம்
"ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக போட்டியிடும் சந்தை"
ஆக மாறுகிறது.
மதத்தைப் பற்றிய மார்க்ஸின் பார்வை
மார்க்ஸ்
யூத மதத்தை மட்டும் தாக்கவில்லை.
கிறிஸ்தவத்தையும் விமர்சிக்கிறார்.
அவர் கூறுவது
மதம்
மனிதனின் உண்மையான வாழ்க்கையின் பிரதிபலிப்பு.
அடக்குமுறை இருக்கும் வரை
மதமும் தொடரும்.
எனவே
மதத்தை சட்டத்தால் ஒழிக்க முடியாது.
சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தை மாற்றினால் மட்டுமே
மதத்தின் தேவையும் குறையும்.
மனித விடுதலை என்றால் என்ன?
மார்க்ஸ் கூறுகிறார்
மனித விடுதலை என்பது
சட்ட சமத்துவம் மட்டும் அல்ல.
அது
- வர்க்க
ஒழிப்பு
- தனியுடைமை
ஒழிப்பு
- மனித
உழைப்பின் அந்நியமாதலை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல்
- மனிதன் தனது
சமூக இயல்பை மீண்டும் பெறுதல்
ஆகும்.
பணமும் மனித அந்நியமாதலும்
இந்நூலில் முதன்முறையாக
பணம் பற்றிய முக்கியமான கருத்துகள் தோன்றுகின்றன.
மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
முதலாளித்துவத்தில்
பணம்
அனைத்து மனித உறவுகளையும் கட்டுப்படுத்துகிறது.
மனிதனின் மதிப்பு
அவனுடைய மனிதத் தன்மையில் இல்லை.
அவனிடம் உள்ள பணத்தில் இருக்கிறது.
பின்னர் இது
1844 பொருளாதார மற்றும் தத்துவ கையெழுத்துப் பிரதிகள்
மற்றும்
மூலதனம் (Das Kapital)
ஆகிய நூல்களில் விரிவடைகிறது. (Marxists Internet Archive)
இந்நூலின் தவறான வாசிப்புகள்
இந்த நூலில் யூத மதம் மற்றும் "பணம்" குறித்த மார்க்ஸின் சில
உவமைகள் இன்று பல விவாதங்களுக்கு உள்ளாகியுள்ளன. பல ஆய்வாளர்கள் இது அக்கால
ஐரோப்பிய மொழிநடை மற்றும் புருனோ பவுயருடன் நடந்த வாதத்தின் சூழலில்
எழுதப்பட்டதாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்; அதே நேரத்தில் சில பகுதிகள் இன்று வாசிக்கும்போது யூத
விரோதமான கற்பிதங்களை நினைவூட்டுவதாகவும் விமர்சிக்கப்படுகின்றன. எனவே,
இந்த நூலை அதன் வரலாற்றுச் சூழலுடனும்,
மார்க்ஸ் பதிலளித்த விவாதத்துடனும் சேர்த்து வாசிப்பது
முக்கியம். (Wikipedia)
மார்க்சியக் கோட்பாட்டின் வளர்ச்சியில் இந்நூலின் இடம்
இந்த நூலில் முதன்முறையாக தெளிவாக உருவாகத் தொடங்கும் கருத்துக்கள்:
- அரசியல்
விடுதலை மற்றும் மனித விடுதலை இடையிலான வேறுபாடு.
- அரசு
மற்றும் குடியுரிமையின் வரம்புகள்.
- தனியுடைமை
மற்றும் வர்க்க சமூகம் பற்றிய விமர்சனம்.
- குடிமகன் (Citizen)
மற்றும் சிவில் சமூகம் (Civil
Society) என்ற இருமை.
- பணம்
மற்றும் அந்நியமாதல் குறித்த ஆரம்ப சிந்தனைகள்.
- பின்னர்
உருவான வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்திற்கான தத்துவ அடித்தளம். (Marxists Internet Archive)
முடிவுரை
"On the Jewish
Question" என்பது யூதர்களைப் பற்றிய ஒரு மதவாத நூல் அல்ல; மாறாக, முதலாளித்துவ சமூகத்தில் அரசியல் சமத்துவத்தின் வரம்புகளை
வெளிக்கொணரும் தத்துவ விமர்சனம் ஆகும். சட்டரீதியான சம உரிமைகள் அவசியமானவை என்றாலும்,
அவை மட்டும் மனிதனை முழுமையாக விடுதலை செய்யாது என்று
மார்க்ஸ் வாதிடுகிறார். உண்மையான மனித விடுதலை, சமூகத்தை வர்க்கச் சுரண்டலிலிருந்து விடுவித்து,
மனிதன் தனது உழைப்பு, சமூக உறவுகள் மற்றும் மனிதத் தன்மையுடன் மீண்டும்
ஒன்றுபடும் நிலையை உருவாக்குவதில்தான் இருக்கிறது. இந்த அடிப்படை எண்ணமே பின்னர்
1844
Economic and Philosophic Manuscripts, The German Ideology,
The Communist Manifesto மற்றும்
Das
Kapital ஆகிய
மார்க்ஸின் முக்கிய படைப்புகளுக்கு தத்துவ அடித்தளமாக அமைந்தது. (Marxists Internet Archive)
கார்ல் மார்க்ஸின் "Critical
Notes on the Article: 'The King of Prussia and Social Reform. By a
Prussian'" (1844) என்ற கட்டுரை (தமிழில் பொதுவாக "இங்கிலாந்தின் நிலைமை மற்றும் சமூக சீர்திருத்தம் பற்றிய
விமர்சனக் குறிப்புகள்" என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது) மார்க்ஸின் ஆரம்பகால
அரசியல்–பொருளாதார சிந்தனையில் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. இதில் அவர்
ஏழ்மை,
தொழிலாளர் வர்க்கம், அரசு, சமூகச் சீர்திருத்தம் மற்றும் புரட்சி குறித்து தனது
ஆரம்பகால மார்க்சிய நிலைப்பாட்டை முன்வைக்கிறார்.
இது பின்னர் வெளிவந்த The
German Ideology (1845), The Communist Manifesto (1848)
மற்றும் Das
Kapital (1867) ஆகிய நூல்களின் தத்துவ அடித்தளங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.
கீழே,
அந்த நூலின் உள்ளடக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு,
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில் விரிவான கட்டுரை
வழங்கப்படுகிறது.
ஏழ்மைக்கு தீர்வு சமூகச் சீர்திருத்தமா?
சமூகப் புரட்சியா?
கார்ல் மார்க்ஸின் "Critical
Notes on the Article: The King of Prussia and Social Reform" (1844) – ஒரு விரிவான ஆய்வு
முன்னுரை
1844ஆம் ஆண்டு மார்க்ஸ் எழுதிய இந்தக் கட்டுரை,
சாதாரண அரசியல் விமர்சனம் அல்ல. மாறாக,
"ஏழ்மை ஏன் உருவாகிறது?",
"அரசு அதை ஏன் ஒழிக்க முடியவில்லை?",
"சமூகச் சீர்திருத்தம் போதுமா?",
"தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப்
பணி என்ன?"
போன்ற அடிப்படை கேள்விகளுக்கு அறிவியல் அடிப்படையில்
பதிலளிக்கும் ஒரு தத்துவ–அரசியல் ஆய்வாகும்.
அந்தக் காலத்தில் ஐரோப்பா முழுவதும் தொழிற்புரட்சியின் விளைவாக தொழிலாளர்கள்
கடுமையான சுரண்டலுக்கு உள்ளாகினர். பட்டினி, வேலைஇல்லாமை, குழந்தைத் தொழிலாளர் முறை, குடிசை வாழ்க்கை ஆகியவை அதிகரித்தன. இதற்கு அரசுகள்
மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் தர்ம உதவி, நன்கொடை அல்லது சில நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்கள் மட்டுமே.
இதையே மார்க்ஸ் அடிப்படையாக விமர்சிக்கிறார்.
1. சிலரின் தவறல்ல; சமூக அமைப்பின் விளைவு
மார்க்ஸ் முதலில் மறுப்பது, ஏழ்மை என்பது சில அதிகாரிகளின் திறமையின்மையால் அல்லது சில
அரசர்களின் தவறான ஆட்சியால் உருவாகிறது என்ற கருத்தாகும்.
அவர் கூறுவது:
ஏழ்மை என்பது தனிப்பட்ட தவறுகளின் விளைவு அல்ல; அது நிலவும் பொருளாதார–சமூக அமைப்பின் கட்டாயமான விளைவு.
முதலாளித்துவத்தில் உற்பத்தி சமூகமயமாக நடைபெறுகிறது;
ஆனால் அதன் பலனை தனியார் முதலாளிகள்
தன்வசப்படுத்துகின்றனர். இதனால் உழைப்பவர்கள் செல்வத்தை உருவாக்கினாலும்,
செல்வம் அவர்களிடம் சேராது.
2. அரசின் வரம்புகள்
இந்தக் கட்டுரையின் மிக முக்கியமான வாதம் அரசைப் பற்றியது.
மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
அரசு சமூகத்திற்கு வெளியே இருக்கும் நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல.
அது நிலவும் சமூக உறவுகளின் அரசியல் வடிவம்.
எனவே,
தனியுடைமை மற்றும் வர்க்க உறவுகளை பாதுகாக்கும் அரசு,
அதே உறவுகளால் உருவாகும் ஏழ்மையை முழுமையாக ஒழிக்க இயலாது.
அரசு என்ன செய்யும்?
- வறுமை
நிவாரண நிதி வழங்கும்.
- பிச்சைக்காரர்களுக்கான
இல்லங்கள் அமைக்கும்.
- காவல்துறையை
அதிகரிக்கும்.
- சில
சட்டங்களை மாற்றும்.
ஆனால்,
உழைப்பை சுரண்டும் உற்பத்தி உறவுகளை மாற்றாது.
அதனால் ஏழ்மை மீண்டும் மீண்டும் உருவாகும்.
3. இங்கிலாந்தின் அனுபவம்
மார்க்ஸ் குறிப்பாக இங்கிலாந்தை எடுத்துக்காட்டுகிறார்.
அந்த நாடு தொழில்துறை வளர்ச்சியில் உலகின் முன்னணி நாடாக இருந்தது.
ஆனால் அதே நேரத்தில்
- தொழிலாளர்களின்
குடிசைகள்,
- குழந்தைத்
தொழிலாளர் முறை,
- பெண்களின்
மிகக் குறைந்த கூலி,
- பட்டினி,
- வேலைஇல்லாமை
என்பன அதிகரித்தன.
இதற்கு அரசு Poor Laws போன்ற திட்டங்களை கொண்டு வந்தது.
ஆனால் ஏழ்மை குறையவில்லை.
இதிலிருந்து மார்க்ஸ் ஒரு முடிவுக்கு வருகிறார்:
ஏழ்மையை நிர்வாக நடவடிக்கைகளால் ஒழிக்க முடியாது;
ஏழ்மையை உருவாக்கும்
சமூக அமைப்பையே மாற்ற வேண்டும்.
4. சமூகச் சீர்திருத்தத்தின் எல்லைகள்
மார்க்ஸ் சமூகச் சீர்திருத்தங்களை முழுமையாக மறுப்பதில்லை.
ஆனால் அவை அடிப்படை முரண்பாட்டை தீர்க்காது என்கிறார்.
உதாரணமாக,
- கூலியை
சிறிது உயர்த்தலாம்.
- வேலை
நேரத்தை குறைக்கலாம்.
- சில
நலத்திட்டங்களை வழங்கலாம்.
ஆனால்
முதலாளி–தொழிலாளர் உறவு மாறாத வரை சுரண்டலும் தொடரும்.
அதனால் சீர்திருத்தம் அறிகுறிகளை மட்டுமே குணப்படுத்தும்;
நோயை அல்ல.
5. தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் பணி
மார்க்ஸின் பார்வையில் தொழிலாளர் வர்க்கம் வெறும் பாதிக்கப்பட்ட சமூகப் பிரிவு
அல்ல.
அது புதிய சமுதாயத்தை உருவாக்கக்கூடிய வரலாற்றுச் சக்தியாகும்.
ஏன்?
ஏனெனில் தொழிலாளர் வர்க்கத்திடம் தனிப்பட்ட உற்பத்தி சாதனங்கள் இல்லை.
அதனால் தனியுடைமை அடிப்படையிலான சமூகத்தை ஒழிக்க அதன் வரலாற்று நலன்
அமைந்துள்ளது.
இந்தக் கருத்தே பின்னர் கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையில் "உலகத் தொழிலாளர்களே,
ஒன்றுபடுங்கள்!" என்ற முழக்கமாக வளர்ச்சி பெறுகிறது.
6. அரசியல் புரட்சிக்கும் சமூகப் புரட்சிக்கும் உள்ள வேறுபாடு
மார்க்ஸ் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை விளக்குகிறார்.
அரசியல் புரட்சி
- ஆட்சியாளர்கள்
மாறுவர்.
- அரசமைப்பு
மாறலாம்.
- புதிய
சட்டங்கள் உருவாகலாம்.
ஆனால்
தனியுடைமை, கூலித்தொழில்,
வர்க்க அமைப்பு தொடரலாம்.
சமூகப் புரட்சி
- உற்பத்தி
உறவுகள் மாறும்.
- சொத்துரிமை
மாற்றம் ஏற்படும்.
- சுரண்டல்
உறவுகள் ஒழிக்கப்படும்.
- மனிதனின்
சமூக வாழ்வின் அடித்தளம் மாற்றப்படும்.
இதுவே உண்மையான விடுதலைக்கான பாதை என்று மார்க்ஸ் வலியுறுத்துகிறார்.
7. மனித விடுதலையின் பொருள்
இந்தக் கட்டுரை On the Jewish
Question நூலுடன்
நெருங்கிய தொடர்புடையது.
அங்கு போலவே இங்கும் மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
மனிதனின் விடுதலை என்பது
- அரசியல்
உரிமைகள் மட்டும் அல்ல,
- வாக்குரிமை
மட்டும் அல்ல,
- சட்ட
சமத்துவம் மட்டும் அல்ல.
மாறாக,
மனிதனை பொருளாதார அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிப்பதே உண்மையான விடுதலை.
8. பின்னர் மார்க்சியத்தில் இதன் வளர்ச்சி
இந்தக் கட்டுரையில் விதைக்கப்பட்ட கருத்துக்கள் பின்னர் பல முக்கிய நூல்களில்
முழுமையாக வளர்ச்சியடைந்தன.
- 1844 பொருளாதார–தத்துவ கையெழுத்துப் பிரதிகள்
– அந்நியமாதல்.
- The German Ideology
– வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதம்.
- The Communist Manifesto
– வர்க்கப்
போராட்டம்.
- Das Kapital
– உபரி மதிப்பு,
மூலதனச் சுரண்டல்.
- லெனின் – State and Revolution
– அரசின் வர்க்கத்
தன்மை மற்றும் தொழிலாளர் அரசின் அவசியம்.
சமகாலப் பொருத்தம்
இன்றைய உலகிலும் இந்தக் கட்டுரையின் கருத்துக்கள் விவாதிக்கப்படுகின்றன.
பல நாடுகளில்,
- வறுமை
ஒழிப்பு திட்டங்கள்,
- இலவச உணவுத்
திட்டங்கள்,
- பண உதவித்
திட்டங்கள்,
- வேலைவாய்ப்பு
உறுதி திட்டங்கள்
போன்றவை நடைமுறையில் உள்ளன.
இவை மக்களின் உடனடி வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு
வகிக்கக்கூடும். ஆனால் மார்க்ஸ் எழுப்பிய கேள்வி இன்னும் பொருந்துகிறது:
வறுமையை உருவாக்கும் பொருளாதார–சமூக உறவுகள் மாறாமல்,
வறுமையை முழுமையாக
ஒழிக்க முடியுமா?
இது ஒரு பொருளாதார–அரசியல் விவாதமாக இன்றும் தொடர்கிறது.
முடிவுரை
1844ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பட்ட இந்தச் சிறிய கட்டுரை,
மார்க்ஸின் சிந்தனையில் ஒரு திருப்புமுனையாகும். ஏழ்மை
என்பது ஒழுங்கற்ற நிர்வாகத்தின் விளைவு அல்ல; மாறாக, குறிப்பிட்ட உற்பத்தி உறவுகள் மற்றும் வர்க்க அமைப்புகளுடன்
தொடர்புடைய ஒரு சமூகப் பிரச்சினை என்ற கருத்தை அவர் முன்வைக்கிறார். அதனால்,
தற்காலிக நிவாரணம் அல்லது நிர்வாகச் சீர்திருத்தம் மட்டுமே
போதாது;
மனித விடுதலைக்காக சமூகத்தின் அடிப்படை பொருளாதார உறவுகளையே
மாற்ற வேண்டும் என்பதே இந்த நூலின் மைய வாதமாகும்.
இந்தக் கட்டுரை, பின்னர் மார்க்ஸ் உருவாக்கிய அறிவியல் சோசலிசக் கோட்பாட்டிற்கும்,
வர்க்கப் போராட்டம் மற்றும் அரசின் வர்க்கத் தன்மை பற்றிய
அவரது முதிர்ந்த ஆய்வுகளுக்கும் ஒரு முக்கியமான தத்துவ மற்றும் அரசியல்
அடித்தளமாகக் கருதப்படுகிறது.
பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ் (Friedrich
Engels) எழுதிய
The
Condition of the Working Class in England
(1845) என்ற
நூலைக் குறிக்கிறது. இது கார்ல் மார்க்ஸின் நூல் அல்ல;
ஆனால் மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரத்தின் உருவாக்கத்தில்
மிக முக்கியமான அடித்தள நூலாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த நூலில் இடம்பெற்ற ஆய்வுகள்
மார்க்ஸின் Das Kapital உள்ளிட்ட பின்னர் வெளிவந்த படைப்புகளுக்கு ஆழமான தாக்கத்தை
ஏற்படுத்தின.
கீழே,
அந்த நூலின் கருத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு விரிவான
கட்டுரை வழங்கப்பட்டுள்ளது.
முதலாளித்துவத்தின் மனித விலை
பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸின் The
Condition of the Working Class in England
(1845) – ஒரு விரிவான மார்க்சிய
ஆய்வு
முன்னுரை
19ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் உலக வரலாற்றை முற்றிலும்
மாற்றிய நிகழ்வு தொழிற்புரட்சி. இயந்திர உற்பத்தி, நீராவி இயந்திரம், பருத்தி ஆலைகள், இரும்புத் தொழில், ரயில்வே ஆகியவை உற்பத்தித் திறனைப் பெரிதும் உயர்த்தின.
ஆனால் அந்த வளர்ச்சி அனைவருக்கும் சமமான நன்மையை அளிக்கவில்லை. மாறாக,
தொழிற்சாலைகளில் உழைத்த தொழிலாளர் வர்க்கம் மனிதாபிமானமற்ற
சூழலில் வாழவும் உழைக்கவும் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது.
இந்தச் சமூக உண்மையை நேரடியாக ஆய்வு செய்து எழுதிய முதல் பெரிய அறிவியல்
நூல்களில் ஒன்றுதான் பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸின் The
Condition of the Working Class in England
(1845). இந்நூல்
வெறும் பரிதாபக் குறிப்புகளின் தொகுப்பு அல்ல; முதலாளித்துவத்தின் உள்முரண்பாடுகளை வெளிப்படுத்தும் சமூக
அறிவியல் ஆய்வாகும்.
தொழிற்புரட்சி: முன்னேற்றமா,
முரண்பாடா?
தொழிற்புரட்சி உற்பத்தி சக்திகளை முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு வளர்த்தது.
ஆனால் அந்த வளர்ச்சி தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தவில்லை.
எங்கெல்ஸ் குறிப்பிடும் முக்கிய முரண்பாடு:
- தொழிற்சாலைகள்
பெருகின.
- ஏற்றுமதி
அதிகரித்தது.
- செல்வம்
சிலரிடம் குவிந்தது.
- அதே சமயம்
தொழிலாளர்கள் குடிசைகளில் வாழ்ந்தனர்.
- பட்டினி,
நோய்,
வேலைஇல்லாமை,
குறைந்த கூலி ஆகியவை பரவின.
இதனால், முதலாளித்துவத்தின்
பொருளாதார வளர்ச்சி சமூக நலனாக தானாக மாறாது என்பதை எங்கெல்ஸ் வலியுறுத்துகிறார்.
மான்செஸ்டர்: முதலாளித்துவத்தின் ஆய்வகமா?
எங்கெல்ஸ் இங்கிலாந்தின் மான்செஸ்டர் நகரில் நீண்டகாலம் வாழ்ந்தார். அங்கு
அவர் தொழிற்சாலைகள், தொழிலாளர் குடியிருப்புகள், மருத்துவ அறிக்கைகள், அரசின் புள்ளிவிவரங்கள், செய்தித்தாள்கள் மற்றும் நேரடி அனுபவங்களை ஆய்வு செய்தார்.
அவர் விவரித்த மான்செஸ்டர் நகரம் இரண்டு உலகங்களாகப் பிரிந்திருந்தது:
ஒருபுறம்:
- ஆடம்பர
மாளிகைகள்,
- செல்வந்த
வணிகர்கள்,
- வங்கிகள்,
- தொழிற்சாலை
உரிமையாளர்கள்.
மறுபுறம்:
- இருண்ட
குடிசைகள்,
- கழிவுநீர்
தேங்கிய தெருக்கள்,
- காற்றோட்டமற்ற
வீடுகள்,
- நோய்கள்
பரவும் சூழல்,
- பசியால்
வாடும் தொழிலாளர் குடும்பங்கள்.
ஒரே நகரத்தில் இரண்டு வெவ்வேறு சமூகங்கள் வாழ்ந்தன என்பதை எங்கெல்ஸ்
சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
தொழிலாளர் வாழ்க்கையின் துயரம்
எங்கெல்ஸ் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை பல பரிமாணங்களில் ஆய்வு செய்கிறார்.
1. குடியிருப்பு
தொழிலாளர் குடியிருப்புகள் மிகவும் நெருக்கடியானவை.
- ஒரு சிறிய
அறையில் பல குடும்பங்கள்.
- சுத்தமான
குடிநீர் இல்லை.
- கழிவுநீர்
வசதி இல்லை.
- காசநோய்,
காலரா போன்ற தொற்றுகள் பரவின.
இது தனிநபர் சுகாதாரக் குறைபாடு அல்ல; குறைந்த கூலியும் நகர திட்டமிடலின் வர்க்கச் சார்பும்
காரணம் என்று அவர் விளக்குகிறார்.
2. வேலைநிலை
தொழிற்சாலைகளில்:
- 12–16 மணி நேர வேலை.
- வாரத்தில்
ஆறு அல்லது ஏழு நாட்கள்.
- ஓய்வு
நேரமின்மை.
- பாதுகாப்பு
உபகரணங்கள் இல்லாமை.
- விபத்துகள்
மற்றும் உடல் உறுப்புகள் சேதமடைதல்.
மனித உழைப்பு இயந்திரத்தின் ஒரு இணைப்பாக மாற்றப்பட்டதாக எங்கெல்ஸ்
குறிப்பிடுகிறார்.
3. பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள்
முதலாளித்துவம் மலிவான உழைப்பைத் தேடியதால்:
- பெண்கள்
குறைந்த கூலியில் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டனர்.
- குழந்தைகளும்
தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்தனர்.
- குடும்ப
வாழ்க்கை சிதைந்தது.
- கல்வி
மறுக்கப்பட்டது.
- உடல்நலம்
பாதிக்கப்பட்டது.
குழந்தைத் தொழிலாளர் முறை, லாப நோக்கின் நேரடி விளைவாக எங்கெல்ஸ்
சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
போட்டி மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்கம்
முதலாளித்துவம் தொழிலாளர்களை ஒன்றிணைப்பதில்லை; போட்டியிடச் செய்கிறது.
ஒரு தொழிலாளி வேலை இழந்தால், அவருக்குப் பதிலாக இன்னொருவர் குறைந்த கூலிக்கு தயாராக
இருப்பார்.
இதன் விளைவுகள்:
- கூலி
அழுத்தம்.
- வேலை
பாதுகாப்பின்மை.
- தொழிலாளர்களுக்குள்
பிளவு.
இந்த நிலையைப் பயன்படுத்தி முதலாளிகள் லாபத்தை அதிகரிக்கின்றனர்.
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அந்நியமாதல்
இந்த நூலில் "அந்நியமாதல்" என்ற சொல்லை மார்க்ஸ் பின்னர் வளர்த்த
அளவிற்கு எங்கெல்ஸ் பயன்படுத்தவில்லை என்றாலும், அதன் சமூக வெளிப்பாடுகளைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறார்.
தொழிலாளர்:
- தன்
உழைப்பின் பலனைச் சொந்தமாக்க முடியாது.
- உற்பத்தி
செய்த பொருளின் மீது உரிமையற்றவர்.
- இயந்திரத்தின்
வேகத்திற்கு ஏற்ப வாழ வேண்டிய நிலை.
- மனிதத்
திறன்களை வளர்க்க முடியாத சூழல்.
இதனால் மனிதன் தனது உழைப்பிலிருந்தும், சமூகத்திலிருந்தும், தன்னிடமிருந்தும் அந்நியப்படுத்தப்படுகிறார்.
ஏழ்மை: இயற்கையா அல்லது சமூக விளைவா?
எங்கெல்ஸ் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்:
ஏழ்மை என்பது சோம்பேறித்தனம் அல்லது தனிநபர் தோல்வியின் விளைவு அல்ல.
அது:
- தனியுடைமை,
- கூலித்தொழில்,
- லாப
நோக்குடைய உற்பத்தி,
- போட்டி
ஆகிய முதலாளித்துவ உறவுகளின் விளைவு.
வர்க்கப் போராட்டத்தின் தோற்றம்
எங்கெல்ஸ் இந்த நூலில் ஒரு முக்கியமான முடிவுக்கு வருகிறார்.
முதலாளித்துவம் இரண்டு முக்கிய வர்க்கங்களை உருவாக்குகிறது:
- உற்பத்திச்
சாதனங்களின் உரிமையாளர்கள்.
- தமது
உழைப்புச் சக்தியை மட்டுமே விற்கும் தொழிலாளர்கள்.
இவ்விருவரின் நலன்கள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படுகின்றன.
இதுவே வர்க்கப் போராட்டத்தின் பொருளாதார அடித்தளம்.
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் பங்கு
எங்கெல்ஸ் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை இரக்கத்திற்குரிய மக்களாக மட்டும்
பார்க்கவில்லை.
அவர்கள்:
- சமூக
உற்பத்தியின் மைய சக்தி.
- புதிய
சமூகத்தை உருவாக்கக்கூடிய வரலாற்றுச் சக்தி.
- முதலாளித்துவத்தை
மாற்றும் புரட்சிகர வர்க்கம்.
என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார்.
மார்க்சியக் கோட்பாட்டின் வளர்ச்சியில் இந்நூலின் பங்கு
இந்த நூலின் பல கருத்துக்கள் பின்னர் மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் இணைந்து
உருவாக்கிய மார்க்சிய கோட்பாட்டில் முழுமையான வடிவம் பெற்றன.
- The German Ideology (1845–46)
– வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதம்.
- The Communist Manifesto (1848)
– வர்க்கப்
போராட்டம் மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் உலக வரலாற்றுப் பணி.
- Das Kapital (1867)
– உபரி மதிப்பு,
சுரண்டல்,
மூலதனச் சேர்க்கை.
எங்கெல்ஸின் இந்நூல், கோட்பாட்டிற்கும் அனுபவ ஆய்விற்கும் இடையிலான பாலமாக அமைந்தது.
சமகாலப் பொருத்தம்
எங்கெல்ஸ் விவரித்த 19ஆம் நூற்றாண்டு இங்கிலாந்து இன்று அப்படியே இல்லை. தொழிலாளர் சட்டங்கள்,
சுகாதார வசதிகள், தொழிற்சங்க உரிமைகள் போன்ற பல முன்னேற்றங்கள் பல நாடுகளில்
ஏற்பட்டுள்ளன.
இருப்பினும், இந்நூல் எழுப்பிய சில கேள்விகள் இன்னும் பொருத்தமுடையவையாக உள்ளன:
- ஒப்பந்த
மற்றும் தற்காலிக வேலைவாய்ப்புகள்.
- தள (platform)
மற்றும் கிக் பொருளாதார
உழைப்பு.
- குடிபெயர்ந்த
தொழிலாளர்களின் பாதுகாப்பின்மை.
- உலகளாவிய
வழங்கல் சங்கிலிகளில் குறைந்த கூலி உழைப்பு.
- தொழில்நுட்ப
முன்னேற்றத்துடன் இணைந்த வேலைநிலைகளின் மாற்றம்.
இந்த மாற்றங்களை ஆய்வு செய்யும் போது, எங்கெல்ஸ் பயன்படுத்திய சமூக-பொருளாதார ஆய்வு முறை இன்னும்
பல ஆராய்ச்சியாளர்களால் மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது.
முடிவுரை
The Condition of
the Working Class in England என்பது ஒரு காலகட்டத்தின் சமூக வரலாறு மட்டுமல்ல;
தொழிற்புரட்சியின் மனித விளைவுகளை அறிவியல் முறையில்
ஆராய்ந்த அடிப்படை நூலாகும். தொழில்துறை வளர்ச்சி, செல்வச் சேர்க்கை, ஏழ்மை, சுரண்டல், நகரமயமாக்கல் மற்றும் வர்க்க முரண்பாடுகள் ஆகியவற்றை ஒரே
சமூக இயக்கத்தின் பகுதிகளாக எங்கெல்ஸ் விளக்குகிறார்.
இந்த நூல், முதலாளித்துவத்தின்
கீழ் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வாழ்வாதார நிலையைப் பதிவு செய்ததோடு மட்டுமல்லாமல்,
சமூக மாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ள பொருளாதார உறவுகள்,
வர்க்க அமைப்பு மற்றும் உற்பத்தி முறைகளை ஆய்வு செய்ய
வேண்டிய அவசியத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. இதன் காரணமாகவே இது மார்க்சிய
சிந்தனையின் அடித்தள நூல்களில் ஒன்றாகவும், சமூக அறிவியல் வரலாற்றில் நிலைத்த இடம்பிடித்த ஒரு
சிறப்புப் படைப்பாகவும் கருதப்படுகிறது.
*************
கார்ல் மார்க்ஸின் "Theses
on Feuerbach" (1845) என்ற உலகப் புகழ்பெற்ற தத்துவ ஆவணமாகும். இது வெறும் 11
சுருக்கமான ஆய்வுரைகளைக் (Theses) கொண்டிருந்தாலும், மார்க்சியத் தத்துவத்தின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனையாகக்
கருதப்படுகிறது. இந்த ஆய்வுரைகளில்தான் மார்க்ஸ், முந்தைய பொருள்முதல்வாதத்தையும் (Materialism),
கருத்துமுதல்வாதத்தையும் (Idealism) விமர்சித்து, புரட்சிகர நடைமுறை (Revolutionary
Praxis) என்ற
புதிய தத்துவக் கோட்பாட்டை முன்வைக்கிறார்.
இது 1845இல் எழுதப்பட்டாலும், 1888ஆம் ஆண்டு பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ் தனது Ludwig
Feuerbach and the End of Classical German Philosophy நூலின் இணைப்பாக முதன்முறையாக வெளியிட்டார். மார்க்ஸ் தனது
வாழ்நாளில் இதை வெளியிடவில்லை. இருப்பினும், இந்தச் சிறிய ஆவணம் மார்க்சியத் தத்துவத்தின்
"பிறப்புச் சாசனம்" என்று பல ஆய்வாளர்களால் கருதப்படுகிறது.
உலகத்தை விளக்குவதா? மாற்றுவதா?
கார்ல் மார்க்ஸின் Theses
on Feuerbach (1845) – ஒரு ஆழமான மார்க்சியத் தத்துவ ஆய்வு
முன்னுரை
ஒரு தத்துவம் உலகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்காக மட்டுமா?
அல்லது உலகத்தை மாற்றுவதற்காகவா?
இந்தக் கேள்விக்கு மார்க்ஸ் அளித்த பதில்தான் Theses
on Feuerbach. வெறும் இரண்டு அல்லது மூன்று பக்கங்கள் கொண்ட இந்தக் குறிப்புகள்,
மேலைத்தேயத் தத்துவ வரலாற்றில் மிகப்பெரிய திருப்பமாக
அமைந்தன. ஹெகலின் கருத்துமுதல்வாதத்தையும், ஃபயர்பாகின் பொருள்முதல்வாதத்தையும் விமர்சித்த மார்க்ஸ்,
"நடைமுறை" (Praxis) என்பதையே அறிவின் அளவுகோலாக நிறுவுகிறார்.
வரலாற்றுப் பின்னணி
1840களில் ஜெர்மனியில் ஹெகலின் தத்துவம் ஆதிக்கம் செலுத்தியது.
ஹெகல் உலகை "கருத்தின் வளர்ச்சி" என்று விளக்கினார்.
இதற்கு எதிராக லுட்விக் ஃபயர்பாக் மதத்தை விமர்சித்து,
இயற்கை மற்றும் மனிதனை அடிப்படையாகக் கொண்ட
பொருள்முதல்வாதத்தை முன்வைத்தார்.
ஆனால் மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
ஃபயர்பாக் ஹெகலை மறுத்தார்; ஆனால் உலகத்தை மாற்றும் மனிதனின் செயற்பாட்டை விளக்கவில்லை.
இதுவே Theses on Feuerbach எழுதப்பட்ட காரணம்.
பழைய பொருள்முதல்வாதத்தின் குறை
மார்க்ஸ் முதல் ஆய்வுரையிலேயே கூறுகிறார்:
முந்தைய பொருள்முதல்வாதிகள் உலகத்தை "பார்க்கப்படும் பொருள்" (Object)
என்று மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டனர்.
அவர்கள்:
- இயற்கையைப்
பற்றி பேசினர்.
- மனிதனைப்
பற்றி பேசினர்.
- புலனுணர்வைப்
பற்றி பேசினர்.
ஆனால்
மனிதன் உலகத்தை மாற்றும் செயற்பாட்டைப் பற்றி பேசவில்லை.
அதனால் அவர்களின் பொருள்முதல்வாதம் "செயலற்ற பொருள்முதல்வாதம்" (Contemplative
Materialism) ஆகவே இருந்தது.
மனிதன் வெறும் பார்வையாளரல்ல
மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
மனிதன் இயற்கையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் உயிரினம் மட்டுமல்ல.
அவன்:
- உழைக்கிறான்.
- உற்பத்தி
செய்கிறான்.
- சமூக
உறவுகளை உருவாக்குகிறான்.
- இயற்கையையும்
சமூகத்தையும் மாற்றுகிறான்.
அதனால் மனிதனைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால் அவனுடைய நடைமுறையை (Praxis) புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
உண்மையின் அளவுகோல்
மார்க்ஸ் ஒரு அடிப்படை கேள்வியை எழுப்புகிறார்.
ஒரு கருத்து உண்மையா என்பதை எப்படி அறியலாம்?
அவர் பதிலளிக்கிறார்:
நடைமுறையில் அது நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்.
அதாவது,
ஒரு கோட்பாடு
- புத்தகத்தில்
சரியாக இருப்பது போதாது.
- விவாதத்தில்
வெல்வதும் போதாது.
அது சமூக நடைமுறையில் சோதிக்கப்பட்டு உண்மையென்று நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்.
இதுவே பின்னர் மார்க்சிய அறிவியலின் முக்கியக் கொள்கையாக மாறியது.
மனிதனின் சாராம்சம்
ஃபயர்பாக் மனிதனை ஒரு தனிநபராகப் புரிந்துகொண்டார்.
மார்க்ஸ் அதனை மறுக்கிறார்.
அவர் கூறுகிறார்:
மனிதனின் சாராம்சம் தனிநபருக்குள் மறைந்திருக்கும் ஏதோ நிலையான இயல்பு அல்ல.
மாறாக,
மனிதனின் சாராம்சம் என்பது சமூக உறவுகளின் மொத்தத்
தொகுப்பாகும்.
இது மார்க்சிய சமூகவியலின் அடிப்படைச் சூத்திரமாகும்.
மனிதன்:
- குடும்பத்தில்,
- உற்பத்தியில்,
- வர்க்க
உறவுகளில்,
- அரசியல்
அமைப்பில்,
வாழ்கிறான்.
எனவே சமூகத்தை மாற்றாமல் மனிதனை மாற்ற முடியாது.
மதத்தின் விமர்சனம்
ஃபயர்பாக் மதம் மனிதனின் கற்பனை என்று கூறினார்.
மார்க்ஸ் அதைவிட ஒரு படி முன்னேறுகிறார்.
அவர் கூறுகிறார்:
மதம் ஏன் உருவாகிறது?
ஏனெனில்
மனிதன் உண்மையான வாழ்க்கையில் அந்நியமடைந்திருக்கிறான்.
அதனால்
மதத்தை விமர்சிப்பது மட்டும் போதாது.
மதத்தை உருவாக்கும் சமூக உறவுகளையும் மாற்ற வேண்டும்.
கல்வியும் சமூகமும்
மார்க்ஸ் மற்றொரு முக்கியமான கருத்தை முன்வைக்கிறார்.
சமூகத்தை மாற்ற வேண்டுமானால் மனிதர்களைக் கல்வி கற்பிக்க வேண்டும் என்று சிலர்
கூறுகின்றனர்.
மார்க்ஸ் கேட்கிறார்:
அப்படியானால் கல்வி கற்பிப்பவர்களை யார் கல்வி
கற்பிப்பார்கள்?
அவர் பதிலளிக்கிறார்:
சமூகத்தை மாற்றும் செயல்முறையிலேயே மனிதர்களும் மாறுகின்றனர்.
அதாவது,
மாற்றம் மேலிருந்து வழங்கப்படுவதில்லை.
மக்கள் தங்களது போராட்டங்களின் வழியாகவே புதிய மனிதர்களாக உருவாகின்றனர்.
புரட்சிகர நடைமுறை (Praxis)
இந்த நூலின் மிகப்பெரிய பங்களிப்பு "Praxis" என்ற கருத்தாகும்.
Praxis என்பது:
- சிந்தனை
மட்டும் அல்ல.
- செயல்
மட்டும் அல்ல.
மாறாக,
அறிவும் செயலுமாகிய ஒன்றிணைந்த புரட்சிகர நடைமுறை.
இதில்
- ஆய்வு,
- கோட்பாடு,
- மக்களுடனான
தொடர்பு,
- வர்க்கப்
போராட்டம்,
- சமூக
மாற்றம்
அனைத்தும் ஒன்றிணைகின்றன.
பதினொன்றாவது ஆய்வுரை
இந்த நூலின் கடைசி ஆய்வுரை உலகப் புகழ்பெற்றது.
மார்க்ஸ் எழுதுகிறார்:
"இதுவரை தத்துவஞானிகள் உலகத்தை பலவாறு விளக்கியுள்ளனர்;
ஆனால் முக்கியமானது அதை மாற்றுவதாகும்."
இந்த ஒரு வாக்கியம் மார்க்சியத் தத்துவத்தின் முழு நோக்கத்தையும்
சுருக்குகிறது.
அதன் பொருள்:
- உலகைப்
புரிந்துகொள்வது அவசியம்.
- ஆனால்
புரிந்துகொள்வதிலேயே நிற்கக் கூடாது.
- சமூக
மாற்றத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.
மார்க்சியத் தத்துவத்தின் பிறப்பு
Theses on Feuerbach மூலம் மார்க்ஸ் மூன்று முக்கியமான மாற்றங்களை
ஏற்படுத்துகிறார்.
1. பொருள்முதல்வாதத்தை இயக்கவியலாக்குகிறார்
பொருள் நிலையாக இல்லை.
மனித நடைமுறையுடன் இணைந்த இயக்கத்தில் உள்ளது.
2. அறிவை நடைமுறையுடன் இணைக்கிறார்
உண்மை என்பது ஆய்வகத்திலோ நூலகத்திலோ மட்டும் நிரூபிக்கப்படுவதில்லை.
சமூக நடைமுறையில்தான் அது சோதிக்கப்படுகிறது.
3. தத்துவத்தைப் புரட்சியுடன் இணைக்கிறார்
தத்துவம் இனி வெறும் சிந்தனை அல்ல.
அது சமூக மாற்றத்திற்கான ஆயுதமாக மாறுகிறது.
பின்னர் மார்க்சியத்தில் இதன் வளர்ச்சி
இந்தச் சிறிய ஆவணத்தில் உள்ள கருத்துக்கள் பின்னர் முழுமையான வடிவம் பெற்றன.
- The German Ideology (1845–46)
– வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதம்.
- The Communist Manifesto (1848)
– வர்க்கப்
போராட்டத்தின் அரசியல் வடிவம்.
- Das Kapital (1867)
– முதலாளித்துவத்தின்
அறிவியல் விமர்சனம்.
- லெனின் – Materialism and Empirio-Criticism
– அறிவும் பொருளும்
பற்றிய மார்க்சிய விளக்கம்.
- லெனின் – What Is To Be Done?
– புரட்சிகர
நடைமுறை மற்றும் அமைப்பின் அவசியம்.
- மாவோ சேதுங் – On Practice
– "நடைமுறையிலிருந்து
அறிவு; அறிவிலிருந்து மீண்டும் நடைமுறை" என்ற மார்க்சிய வளர்ச்சி.
சமகாலப் பொருத்தம்
Theses on Feuerbach இன்று கூட பல துறைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
- சமூக
அறிவியல்
- அரசியல்
பொருளாதாரம்
- கல்வியியல்
- வளர்ச்சி
ஆய்வுகள்
- சமூக
இயக்கங்கள்
ஆகியவற்றில், "நடைமுறை இல்லாத அறிவு முழுமையல்ல" என்ற மார்க்ஸின்
கருத்து தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படுகிறது.
முடிவுரை
Theses on
Feuerbach என்பது மார்க்சியத் தத்துவத்தின் மையக் கல்லாகும். உலகத்தை வெறும்
விளக்குவதற்குப் பதிலாக, அதை மாற்றுவதற்கான அறிவியல் மற்றும் நடைமுறை அடிப்படையை மார்க்ஸ் இதில்
உருவாக்குகிறார். மனிதன் சமூக உறவுகளின் விளைபொருளும்,
அதே நேரத்தில் அந்த சமூக உறவுகளை மாற்றும் செயற்பாட்டாளரும்
ஆவான் என்ற கருத்தே இந்த நூலின் மையமாகும்.
இந்த 11 ஆய்வுரைகள்,
மார்க்சியத்தின் மூன்று அடிப்படைத் தூண்களை நிறுவுகின்றன:
இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதம்,
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம்,
மற்றும் புரட்சிகர நடைமுறை (Praxis).
இதனால், Theses on Feuerbach ஒரு சிறிய குறிப்பேடு என்றாலும்,
அது உலகத் தத்துவ வரலாற்றில் மிகப்பெரிய அறிவுசார்
புரட்சியைத் தொடங்கிய ஆவணமாகக் கருதப்படுகிறது.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
