மார்க்ஸிய அரசியல் பொருளாதாரத்தை உருவாக்குவதில் ஒரு தீர்மானமான கட்டம்
உழைப்புதான்
எல்லா செல்வத்திற்கும் மதிப்பிற்கும் மூலாதாரம் என்னும் கருத்துரைப் பொருளை
அரசியல் பொருளாதாரம் முன்வைத்த காலத்திலிருந்து அப்பிரச்சனை தவிர்க்க
முடியாததாகிவிட்டது. கூலி உழைப்பாளி தன்னுடைய உழைப்பின் மூலம் உண்டாக்கி வைத்த
செல்வம் முழுவதையும் தான் வாங்கிக் கொள்வதில்லை. ஆனால் அதன் பகுதியை முதலாளிகளிடம்
ஒப்படைத்துவிட வேண்டியிருக்கிறது என்னும் உண்மையில் எவ்வாறு இணக்கத்தைக் கொண்டு
வருவது?
பூர்ஷுவாப் பொருளாதார வல்லுனர்கள் மற்றும் சோஷலிஸ்டுகள்
ஆகிய இருதரப்பார்களும் இந்தக் கேள்விக்கு ஒரு சரியான விஞ்ஞான பூர்வமாகச்
செல்லுபடியாகக்கூடிய பதிலைக் கொடுப்பதற்குப் பெரும் அளவு பாடுபட்டார்கள். ஆனால்
அம்முயற்சி வீணாயிற்று. கடைசியில் மார்க்ஸ்தான் அதற்கு ஒரு சரியான விடை காண
முன்வந்தார்.
— பிரடரிக்
ஏங்கல்ஸ்
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
1857 பொருளாதார நெருக்கடியைப் பற்றிய கட்டுரைகள்
பிற்போக்கு சக்திகள் ஆதிக்கம் செலுத்திய காலம் முழுவதிலும் முதலாளித்துவ
உலகத்தின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை நிர்ணயித்த விஷயங்கள் எவையோ அவை
அனைத்திலும் மார்க்ஸ் மிகவும் கூர்மையான கவனத்துடன் ஆழ்ந்த அக்கறையைக் காட்டினார்.
குறுகிய காலத்திலேயே உற்பத்தி சக்தி குறிப்பிடத்தக்க அளவில் அதிகரித்தன.
தொழிற்சாலை உற்பத்தி முறை மிகவும் வெற்றிகரமாக வளர்ந்தது. நூற்றுக்கணக்கான
தொழிற்சாலைகள் (மில்லுகள்) அத்துடன் அளவு கடந்த எண்ணிக்கையில் தொழிலாளர்கள் ஒரு
கூரையின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தன. பெரிய தொழிற்சாலைகளில்
உடலுழைப்பு வடிவங்களில் ஆன தொழில் உழைப்புக்குப் பதில் நீராவி எந்திரம் மற்றும் விசை
எந்திரங்கள் பெருமளவில் புகுத்தப்பட்டு இடம் பெற்றுக் கொண்டிருந்தன. இந்த வகையில்
இதற்கு இணையாக போக்குவரத்து எந்திரம் மற்றும் தொடர்வண்டிகளும் ஒரு காலாவதியான
புரட்சி ஏற்பட்டது. உலக முழுவதிலும் ரயில்வேப் போக்குவரத்துகளின் நீளம் 1847 ஆம் ஆண்டில் 23,000 கிலோமீட்டரிலிருந்து 1857 ஆம் ஆண்டில் 83,000 கிலோ மீட்டராக அதிகரித்தது.
1850-க்கும் 1860-க்கும் இடையில் உலகச் சந்தையில் வாணிபப் பொருள்
பரிவர்த்தனைகள் அநேகமாக இரட்டிப்பாயின. கடன் பத்திரவழங்கல்,
வங்கி வரவு செலவுகள் மிகப் பெரும் அளவில் வளர்ந்தன. பல
துறைகளில் செயல்படக் கூடிய பலதரப்பட்ட வங்கிகளின் எண்ணிக்கை வெகு வேகமாக வளர்ந்தன.
அவைகள் மிகப் பெரும் அளவில் எப்போதும் இல்லாத அளவில் செயல்படத் தொடங்கின. பங்குச்
சந்தை சுறுசுறுப்பாக செயல்படத் தொடங்கிற்று. இவைகளையெல்லாம் பயன்படுத்திக் கொண்டு
பூர்ஷுவா பொருளாதார வல்லுனர்களும் பத்திரிகைகளும் முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையைப்
புகழ்ந்து பாராட்டத் தொடங்கினர்.
எனினும் முதலாளித்துவ அமைப்பின் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பற்றிய மார்க்ஸினுடைய
துல்லியமான விஞ்ஞான பூர்வமான தொகுப்பாய்வு, அமித உற்பத்தி என்னும் ஒரு புதிய சுற்றுவட்ட நெருக்கடி
தொடங்கும் என்பதை முன்கூட்டி அறிந்து கூறும் ஆற்றலைக் கொடுத்தது. தொழிலிலும்
வர்த்தகத்திலும் ஒரு வளர்ச்சி நிலை ஏற்பட்டு அதைத் தொடர்ந்து அமித உற்பத்தி
நெருக்கடி ஏற்படும். அவருடைய இந்த முன்னறிந்து கூறிய கூற்று தெளிவாக உண்மையென
வெளிப்பட்டு விட்டது. 1857 ஆம் ஆண்டில் நெருக்கடி வெடித்தது. உற்பத்தியில் மிகப் பெரிய வெட்டுகள்
ஏற்பட்டன. ஏராளமான தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டன. எண்ணற்ற பேர்கள் ஓட்டாண்டிகளாயினர்.
பல தடங்கல்கள் நிறைந்த சந்தைகள், பண்டங்களின் விலைகள் தூக்கி நிறுத்தப்பட்டன. வேலையில்லாத்
திண்டாட்டம் பெருகியது. இத்தகைய பல நாசகரமான விளைவுகள் ஏற்பட்டன. இதுதான்
முதலாளித்துவத்தின் முதலாவது பொருளாதார நெருக்கடி. அது உண்மையில் உலகு தழுவிய
அளவில் பரவியிருந்தது.
மார்க்ஸ், ஐரோப்பாவிலுள்ள
பொருளாதார நிலைமையைப் பற்றிய தனது நிர்ணயிப்புகளைத் தொடர்ச்சியான கட்டுரைகள் மூலம்
நியூயார்க் டெய்லி டிரிப்யூன் - இல் எழுதிக் கொண்டிருந்தார். அவைகளில் பல 1857 ஆம் ஆண்டு நெருக்கடியைப் பற்றிய பல முன் தேவைகள்,
காரண விளைவுகள், அடையாளங்கள், மற்றும் இதர குறிப்பிட்ட பல அம்சங்கள் தெளிவாக வெளிப்பட்டன.
மார்க்ஸ் 1857
நெருக்கடி பற்றி விசேஷ கவனம் செலுத்தினார். முதலாவதாக அது சம்பந்தப்பட்ட உண்மை
விவரங்கள், தர்க்கரீதியான
அரசியல் பொருளாதாரத்தைப் பற்றிய விசேஷப் பிரச்சனைகளைப் பற்றி ஒரு மேலும் அதிகத்
தெளிவான கண்ணோட்டங்கள் உருவாக்குவதற்கு உதவின. இரண்டாவதாக,
மிகவும் வளர்ச்சியடைந்த முதலாளித்துவ நாடுகளில் அரசியல்
நிலைமைகள் நேரடியாக மோசமாக தீவிரமடையச் செய்வதைப் பற்றி நோக்கினார்.
இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி
ஆகிய நாடுகளில் உள்ள பத்திரிகைகள், விசேஷ சஞ்சிகைகள் ஆகியவைகளில் வந்த செய்திகள் மற்றும் அவர்
நேரடியாகப் பார்த்துப் படித்தறிந்த தகவல்களின் அடிப்படையில் இந்த சம்பவங்களுக்குப்
பிறகு மார்க்ஸ் எழுதிய கட்டுரைகளில் நெருக்கடிக்கு முந்தைய காலத்தின் ஏற்ற
இறக்கங்கள் பற்றியும், அந்த நெருக்கடியைப் பற்றியும் விரிவான உண்மை விவரங்கள் அடங்கியிருந்தன. அது
மட்டுமல்லாமல் நீண்ட காலத்திற்கும் பொருந்தக்கூடிய பொதுமைப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்
களும் பொருளாதார சுற்றுவட்டங்களும் மற்றும் நெருக்கடியும் பற்றிய மார்க்ஸிய
தத்துவத்தின் பகுதியாக அமைந்துள்ள கருத்துக்களும் அடங்கியுள்ளன.
1857 நெருக்கடி, அதனுடைய தனித்தன்மை கொண்ட விசேஷமான அடையாளங்களும்
வெளிப்பாடுகளும் எதுவாக இருந்தபோதிலும், எந்த வகையிலும் வியாபாரத்துறையிலும் வர்த்தகத்திலும்
மெதுவாகச் சென்று கீழடங்கியதும் பின்னடைந்ததும் தற்செயலானதல்ல. ஆனால் அது ஒரு
முன்மாதிரியான திரும்பத் திரும்பச் சுற்றுவட்டமாக நிகழக்கூடிய அமித உற்பத்தி
நெருக்கடியாகும். அது முதலாளித்துவத்தின் உயிரினைப்பான தவிர்க்க முடியாத
பகுதியாகும். இதை எந்த அரசாலும் தவிர்க்க முடியாது. அது தொழிலிலும்
வர்த்தகத்திலும் உள்ள முழுமையான முரண்பாடான வளர்ச்சிப் போக்கினால் தயாரிக்கப்பட்டதாகும்.
பொருளாதார வல்லுனர்களுக்கிடையில் அந்தக் காலத்தில் மிகவும் பிரபலமாக
நிலவியிருந்த ஒரு கருத்து, பணம் வினியோகம் செய்யும் வங்கிகள், செலாவணியில் உள்ள பணத்தின் அளவுத் தொகையை
ஒழுங்குபடுத்துவதன் மூலம் விலைகளின் அளவு மட்டத்தின் மீது தனது செல்வாக்கைச்
செலுத்தி அதன் மூலம் தொழிலகங்களுக்குள்ள தேவை மற்றும் வினியோகத்திற்கிடையிலுள்ள
தேவையற்ற ஏற்றத்தாழ்வை ஒழுங்குபடுத்த முடியும் என்றும் தேவையில் உள்ள உற்பத்தி
அளவை அதன்மூலம் ஊக்கப்படுத்தவோ அல்லது அதற்கு மாறாக வேகம் குறைக்கவோ முடியும்
என்றும் கருத்துக் கொண்டிருந்தனர். அமித உற்பத்தி என்பது தேவையான
அளவுக்குமேல் பண வினியோகத்தை செலாவணியில் அதிகம்
பகிர்ந்துகொண்ட காரணமாகத்தான் ஏற்படுகிறது என்றும் அதன் விளைவாக விலைவாசிகள்
செங்குத்தான முறையில் உயர்ந்தன என்றும் பலர் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தனர். பாங்க் ஆப்
இங்கிலாந்து கொடுத்த தகவல்களைப் பயன்படுத்தி மார்க்ஸ்,
இந்தக் கருத்துக்கள் எவ்வளவு அபத்தமானவை என்பதை
நிரூபித்தார். அதேபோல தொழில் கூர்சீற்றத்தைத் தொடர்ந்து அதனுடன் சேர்ந்து வந்த
பங்குச் சந்தை சூதாட்ட பேசத்தின்மீது நெருக்கடி ஏற்பட்டதற்கான பழியைச்
சுமத்துவதற்கும் அதிக ஆதாரமில்லை. "வர்த்தகம் வலுவாகத்தான் இருந்தது;
ஆனால் அந்தோ! வாங்குபவர்கள்தான் வலுவில்லாமல்
இருந்தார்கள்" என்று கூறிய, பளிங்குக்கல் மூலம் மறைவான பொருளைக் காணுகின்ற
தத்துவவாதிகளை மார்க்ஸ் கிண்டல் செய்து மடங்கினார்.
நெருக்கடி வெடித்தபோது பூர்ஷுவா பத்திரிகையாளர்களின் எல்லாவிதமான
மேலேழுந்தவாரியான பிரகடனங்கள் அனைத்தையும் தகர்த்துவிட்டது. அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக
"வாணிப வலிப்பும் குழப்பமும் நிறைந்த சகாப்தம் சுதந்திர வர்த்தகம்
புகுத்தப்பட்டதிலிருந்து இறுதியாக முடிந்துவிட்டது" என்று
வலியுறுத்தினார்கள்.
தொழில் மற்றும் வர்த்தகத்திலுள்ள வளத்தின் மறுபக்கம், அது தொழிலாளி வர்க்கத்தைக் காட்டுமிராண்டித்தனமாக சுரண்டுவதாகும். தொழிற்சாலை சட்டங்களையும் மீறி ஆங்கிலேய முதலாளிகள் வேலை நேரத்தை அதிகப்படுத்தினார்கள். தொழிற்சாலை சட்டங்கள் கடுமையான வர்க்கப் போராட்டங்களின் பலனாக பாராளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்டவை. அவர்கள் கூலியைக் குறைத்தார்கள். வயது வந்த தொழிலாளர்களுக்குப் பதிலாகக் குறைந்த கூலியில் குழந்தைகளை வேலைக்கமர்த்தினார்கள். தனது கட்டுரைகள் ஒன்றில் மார்க்ஸ் கூறினார்: இங்கிலாந்து நாட்டின் முதலாளிகள் "பிணம் திண்ணிப் பேய்கள். இளம் உழைக்கும் தலைமுறையினரின் உயிர்த்துடிப்பான ரத்தத்தை ஒட்ட உறிஞ்சிக் கொழுத்த கொள்ளையர்கள்." உழைக்கும் மக்களின் பரிதாபநிலை இந்த நெருக்கடியினால் மேலும் படுமோசமாயிற்று. "தொழில் நடவடிக்கையின் மரத்துப் போன நிலையின்" விளைவு ஐரோப்பா முழுவதிலும் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கிடையில் வெகு வேகமாக கொடுமையான வறுமை பரவியதாகும். பூர்ஷுவா அரசுகளின் நடைமுறைகளை மார்க்ஸ் அம்பலப்படுத்தினார். "சமுதாயம் முழுவதினுடைய மொத்த தேசியச் சேமிப்பிலிருந்து" எடுத்து தொழிற்சாலை முதலாளிகளுக்கும், பெரிய வர்த்தகர்களுக்கும் ஏற்படும் நஷ்டத்தை ஈடு செய்வதற்கு சாத்தியமான எல்லா காரியங்களிலும் அந்த அரசுகள் ஈடுபட்டிருந்தன. குறிப்பாக பெரும்பாலான மக்களின் மேல் வரிப்பளுவை சுமத்தின. தொழில் வர்த்தக முதலாளிகளுக்கு தாராளமான முறையில் சர்க்கார் மானியங்களும் உத்தரவாதங்களும் பொறுப்புகளும் கொடுக்கப்பட்டன. இது நெருக்கடியின் நாசகர விளைவுகளை ஏழை எளிய மக்கள் பகுதியின் தோள்களில் மாற்றும் இரக்ககுணம் மிக்க நடைமுறையாக இருந்தது.( * New York Daily Tribune, No. 5202, December 22, 1857.)
1857 நெருக்கடியின் குறிப்பிட்ட தனியான அம்சங்களை
மிகைப்படுத்திக் கூறும் போக்கையும், ஏதோ அது ஒரு தனிமையான நிலைமை நிலைக்கூறு என்பது போலக்
கருதும் போக்கையும் மார்க்ஸ் ஆட்சேபித்தார். "ஒவ்வொரு புதிய வர்த்தக
நெருக்கடிக்கும் குறிப்பாக அதற்கே உரித்தான.... தனித் தெளிவான அம்சங்கள்,
அவைகள் எல்லாவற்றிற்கும் பொதுவான அம்சங்களை மேல்மூடி
மறைத்துக் கொள்வதை அனுமதிக்கக் கூடாது" என்று மார்க்ஸ் பிரகடனம் செய்தார்.
பொருளாதார நெருக்கடி முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையாக உயிரினைப்புடன்
கட்டப்பட்டிருக்கின்றன என்றும் "இந்த அமைப்புமுறை நிலைத்திருக்கும்வரை
பருவக்காலங்களின் இயற்கையான மாற்றங்களைப் போல நெருக்கடிகளை உண்டாக்கிக்
கொண்டேயிருக்கும்"(
* New York Daily Tribune, No. 5445, October 4, 1858.) என்றும் மார்க்ஸ் நம்பிக்கை
கொண்டிருந்தார்.
1857-58 பொருளாதார கையெழுத்துப் பிரதி பற்றிய பணி
பிற்போக்கு சக்திகளின் வெற்றி குறுகிய காலத்திற்குத்தான் நிற்கும் என்பதுபற்றி
மார்க்ஸும் ஏங்கல்ஸும் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டிருந்தனர். 1857 ஆம் ஆண்டு நெருக்கடியிலிருந்து முதலாளித்துவ உலகில் எழும்
பொருளாதாரப் பெருங்கிளர்ச்சி கொந்தளிப்புகள் கட்டாயம் அதற்குரிய அரசியல் விளைவுகளை
ஏற்படுத்தும். அந்தப் "பெருவெள்ளம்" மற்றொரு புரட்சியைக் கொண்டுவரும்
என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தனர்.(
* New York Daily Tribune, No. 5202, December 22, 1857.) இந்த நிலைமைகளில் அரசியல் பொருளாதாரத்தைப்
பற்றிய அவருடைய நூலைப் பூர்த்தி செய்வதும் சமுதாய வளர்ச்சியின் பொருளாதார
விதிகளைப் பற்றிய ஞானத்தைத் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்குக் கொடுக்க வேண்டியது ஒரு பிரதானமான
கடமை என்றும் மார்க்ஸ் உணர்ந்தார். இத்தகைய ஒரு நூல்,
பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்ட வீரர்கள் தங்களுடைய புரட்சிகரமான
கடமைகளைத் தெளிவாகத் தெரிந்து உணர்ந்து கொள்வதற்கு உதவும் என்றும்,
பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வர்க்க போதத்தையும் இணைப்பையும்
வைப்பையும் வளர்த்து மேல் கொண்டு செல்வதற்கு உதவும் என்றும் அவர் நம்பிக்கை
கொண்டிருந்தார். நெருக்கடி உச்சகட்டத்தில் இருந்தபோது அவர் நடத்தியிருந்த
எல்லாவிதப் பொருளாதார ஆராய்ச்சியையும் மார்க்ஸ் தொகுக்கத் தொடங்கினார். ஆனால்
வெளியே மக்களிடம் எடுத்துச் செல்வதற்கு முன்பு ஒரு ஆரம்ப நிலையிலான நகல்
கையெழுத்துப் பிரதியைத் தயாரித்து, தனக்குத் தானே அப்பிரச்சனைகளைப் பற்றித் தெளிவுபடுத்திக்
கொள்ளத் தீர்மானித்தார்.
அதுதான் பல பொருளாதாரக் குறிப்புப் புத்தகங்களில் ஆரம்பம். அது 50 அச்சுக் காகிதங்களுக்குமேல் இருந்தது. அவை 1857 ஜூலையிலிருந்து 1858 மே வரை உள்ள காலத்தில் எழுதப்பட்டவை. அதுதான் 1857-58-ன் பொருளாதாரக் கையெழுத்துப் பிரதியாக அமைந்திருந்தது.
அதுதான் மார்க்ஸினுடைய விஞ்ஞான மேதாவிலாசத்தின் தலைசிறந்த படைப்பாக இருந்தது.
மற்றொரு மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் இந்தத் தனிச் சிறப்புமிக்க மகத்தான
நூல் மிகவும் குறுகிய காலத்தில் எழுதிக் கொண்டு வரப்பட்டது. அப்போது
"மார்க்ஸும் அவரது குடும்பமும் மிகவும் கொடுமையான வறுமையில் வலுவாக
அமுக்கப்பட்டிருந்தனர்." இந்தக் காலத்திய மார்க்ஸினுடைய கடிதங்களும் அவருடைய
குடும்பத்தினருடைய கடிதங்களும் அந்த மகத்தான மனிதரும் அவருடைய குடும்பமும் எவ்வளவு
கொடுமையான வறுமையில் மூழ்கடிக்கப்பட்டிருந்தனர் என்பதை விரிவாகக் காட்டுகின்றன. 1857 ஜனவரி 20 ஆம் தேதி அவர் ஏங்கல்ஸிற்குக் கீழ்க்கண்டவாறு எழுதினார்:
"இங்கே நான் இருக்கிறேன். உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். எவ்வித துணையுமின்றி
ஆதரவற்ற நிலையில் இருந்து கொண்டிருக்கிறேன். நான் இருக்குமிடத்திற்காக ஓரளவு
கையில் இருந்த பணத்தை முதலீடு செய்தாகிவிட்டது..... அடுத்து என்ன செய்வது என்று
எனக்கே புரியவில்லை. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்த நிலையைக் காட்டிலும் நான்
படுமோசமான நிலையில் விரக்தியடைந்து நிற்கிறேன். பாத்திரத்தை அதன் அடிமண்டி வரை
காலி செய்துவிட்டேன் என்று நினைக்கிறேன். மெயிஸ் னான் மிகவும் மோசமான நிலை
என்னவென்றால் இந்த நெருக்கடி
* V. I. Lenin, Collected Works, Vol. 21, p.
48.
வியாபாரத்துக்காக இல்லை. இந்தக் கொடுமையிலிருந்து வெளி வருவது எப்படி என்று
எனக்குப் புரியவில்லை" அடுத்தாற்போல் நிலைமை இன்னும் படுமோசமாக அவரை
அழுத்தியது. 1857
நெருக்கடி வெடித்தபோது, டிரிப்யூன் ஆசிரியர்கள் தங்களுடைய ஐரோப்பிய நிருபர்களையும் வேலையிலிருந்து
நிறுத்தி விட்டார்கள். அதில் மார்க்ஸ் மட்டுமே விதிவிலக்கு. அவரை அமெரிக்காவின்
இதர பத்திரிகைகள் எழுதச் சொல்லி விடுவார்களோ என்று ஆசிரியர்கள் பயப்பட்டார்கள்.
ஆனால் அவர் இதற்கு முன்பு வாரம் எட்டுக் கட்டுரை எழுதிக்கொண்டிருந்தார். இப்போது
மாதம் நான்கு கட்டுரைகளுக்குத்தான் உத்திரவாதம் கொடுக்க முடியும் என்று
கூறிவிட்டார்கள். அதன் மூலம் அவருடைய வருவாய் பாதியாகக் குறைந்துவிடும் என்று
அர்த்தம்.
சோதனை மிக்க இந்தக் காலத்தில் ஏங்கல்ஸ் தன்னுடைய நண்பருக்கு எல்லா வழிகளிலும்
தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு உதவி செய்தார். இது பற்றி லெனின் கீழ்க்கண்டவாறு
வலியுறுத்திக் குறிப்பிட்டpolar: "ஏங்கல்ஸுடைய தன்னலமற்ற இடைவிடாத நிதி உதவி மட்டும் இல்லாமல்
இருந்திருக்குமானால், மார்க்ஸ் மூலதனம் என்னும் பெருநூலை எழுத முடியாமல் போயிருப்பார் என்பது
மட்டும் அல்ல, அவர்
வறுமையின் கொடுமையினால் தவிர்க்க முடியாமல் அழிந்தே போயிருப்பார்."
இவ்வளவு கடுமையான கஷ்டங்கள் இருந்த போதிலும் மார்க்ஸ் மிகவும் அதிகமான உற்சாக
உணர்வுடன் வேலை செய்தார். 1857 டிஸம்பர் 8 ஆம்
தேதி அவர் ஏங்கல்ஸிற்கு எழுதினார்: "என்னுடைய பொருளாதார ஆராய்ச்சியைத்
தொகுப்பதற்காக இரவுகள் எல்லாம் எனக்குச் சொந்தமானதைப் போல கடுமையாக வேலை செய்தேன்.
எப்படியாயினும் அடிப்படைப் பிரச்சனைகளையாவது பெருவெள்ளம் வந்து என்னை
மூழ்கடிப்பதற்குள் தெளிவுபடுத்திவிட வேண்டுமென்று வேலை செய்கிறேன்."
புரட்சியின் லட்சியத்தில் எல்லையற்ற அளவு கடந்த பற்றும் விசுவாசமும்,
தொழிலாளி வர்க்கத்தின்பால் மிக மேலான கடமை உணர்வும் அவருடைய
உள்ளத்தில் கொழுந்து விட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தன.
மார்க்ஸ் தனது 1857-58 பொருளாதார கையெழுத்துப் பிரதியில் வேலை செய்த போது கீழே
கண்ட பொருள்களைப் பற்றி ஆறு புத்தகங்கள் எழுதுவதற்கான திட்டத்தைப் பூர்த்தி
செய்வதான முயற்சியில் ஈடுபட்டார். மூலதனம், நிலச் சொத்துடமை, கூலி உழைப்பு, அரசு, வெளிநாட்டு வர்த்தகம், உலகச் சந்தை ஆகியவை.
* Marx, Engels, Werke, Bd. 29, S. 97.
* V.I. Lenin, Collected Works, Vol. 21, p. 48.
* Marx, Engels, Werke, Bd. 29, S. 225.
1857-58 பொருளாதார கையெழுத்துப் பிரதிக்கு முன்னுரை
இந்தக் கையெழுத்துப் பிரதி ஒரு முன்னுரையுடன் ஆரம்பமாகிறது. அது தத்துவார்ந்த
வகையில் பக்குவமடைந்த பழுத்த மார்க்ஸியத்தின் ஆகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு
மாதிரிகளில் ஒன்றாகும். அது அளவு கடந்த விஞ்ஞான முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும்.
காரணம் அது அந்தப் பொருளைப் பற்றியும் மார்க்ஸின் கருத்தோட்டத்தைப் பற்றியும்
அரசியல் பொருளாதாரம் ஒரு விசேஷமான தனிச்சிறப்பு வாய்ந்த விஞ்ஞானம் என்ற வகையில்
அதன் வழிமுறையைப் பற்றியும் ஒரு முழுமையான உருவாக்கத்தைக் கொடுக்கிறது.
பௌதிகப் பொருளாயதச் செல்வவாதார உற்பத்தியின் செயல் போக்கில்
மனிதர்களுக்கிடையில் தோன்றும் சமுதாய உறவுகளைப் பற்றியும் மற்றும் அதன் இயக்கத்தை
நிர்வகிக்கும் புறநிலையான பொருளாதார விதிமுறைகளைப் பற்றியும் அரசியல் பொருளாதாரம்
செயல் தொடர்பு கொள்கிறது. அரசியல் பொருளாதாரத்தின் பிரதான கடமைகளில் ஒன்று சமுதாய
உற்பத்தியின் தனித்தனியான வரலாற்று வடிவங்களின் குறிப்பிட்ட தனியான அம்சங்களையும்,
தெளிவான வேறுபட்ட அம்சங்களையும் படித்தறிவதாகும். அத்துடன்
அது எல்லா உற்பத்தி முறைகளின் பொது விதிமுறைகளையும் பரிசீலனை செய்கிறது.
அந்த முன்னுரை சமுதாய உற்பத்தியின் பாத்திரம் பற்றிய முக்கிய பிரச்சனைகளைப்
பற்றியும் அச்சமுதாய உற்பத்தியின் தனித்தனியான அம்சங்களுக்கிடையில் உள்ள தர்க்க
ரீதியான பரஸ்பர செயலைப் பற்றிய முக்கிய பிரச்சனைகளைப் பற்றியும் விரிவாக விளக்கிக்
கூறுகிறது. மனிதர்கள் உற்பத்திச் செய்யும் போது அவர்கள் இயற்கையின் விளைவுப்
பொருள்களை அவர்களுடைய தேவைகளுக்காக எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். உற்பத்திச்
செய்யப்பட்ட சரக்குகள் பயன்படுத்தப்படும் விகிதாச்சாரத்தை வினியோக முறை
ஏற்படுத்துகிறது. பண்ட மாற்றுதல் தனி நபர் கையில் அவர் அடைந்திராத ஆனால் அடைய
விரும்பும் உற்பத்திப் பொருள்களை விநியோகம் செய்வதாகும்;
பயன்படுத்துதலில் உற்பத்திப் பொருள்கள் தனிப்பட்டு
கைப்பற்றுவதற்கான குறிக்கோள்களாக அமைகின்றன. இந்த வரிசையில் உற்பத்திதான்
தொடக்கமாகவும், பயன்படுத்துதல்
கடைசியானதாகவும் இருக்கிறது. வினியோகமும் பண்ட மாற்றுதலும் இவைகளுக்கு
இடைப்பட்டதாக உற்பத்திக்கும் பயன்படுத்துதலுக்கும் இடை இணைக்கும் அம்சமாக இருக்கின்றன. மார்க்ஸ் மிகவும்
துணிவுடன் வினியோகத்தைப் பொறுத்த வரையில், உற்பத்தியின் முதன்மையைப்பற்றி வலியுறுத்தி வாதிடுகிறார்.
அதில் அடங்கியுள்ளது ஒவ்வொரு எடுத்துக்காட்டிலும் உற்பத்தி முறைதான் வினியோக
முறையை நிர்ணயம் செய்து தீர்மானிக்கிறது. புதிய உற்பத்தியின் முன் தேவையாக
வினியோகம் செயல்படுகிறது. அதே சமயத்தில் அது எப்போதுமே பொதுவாக உற்பத்தியின்
விளைவுகளாகவே இருக்கிறது. குறிப்பாக அதன் குறிப்பிட்ட வரலாற்று அம்சத்தில்
இருக்கிறது.
அரசியல் பொருளாதாரத்தின் முறையைப் பற்றி எடுத்தாளும் போது அரசியல்
பொருளாதாரத்தில் விஞ்ஞானபூர்வமான பிரித்தெடுத்தல் முறை எத்தகைய ஒரு பங்கை
ஆற்றவிருக்கிறது என்பது பற்றி அதிகமான தெளிவைக் கொடுக்கிறது. சரியான விஞ்ஞான
பூரணமான தொகுப்பாய்வுக்கும் வெளிப்படுத்தலுக்கும் அடிப்படையான கோட்பாடுகளையும்
முன்வைக்கிறது.
பிரித்தெடுத்தல் என்றால், உறவுகளின் உண்மையான உலகத்திலிருந்து தனியாக வேறுபடுத்துவது;
அத்தகைய உறவுகளின் கூட்டு மொத்தத்தைத் தொகுப்பாய்வதற்கு
தொடக்கப்புள்ளியாக விட்டு திட்டவட்டமான குறிப்பிட்ட உறவு இருக்கிறது. அத்தகைய
அம்சங்கள் அவைகளின் சொந்த வரலாற்று அம்சங்களையும் அவைகளின் சொந்த விதிகளையும்
கொண்டிருக்கின்றன. அதனால்தான் பிரித்தெடுத்தல் என்பது,
ஒரு தர்க்கவாதக் கருத்தமைவு, ஆராய்ச்சியின் ஒரு குறிப்பான கருவி,
உண்மை நிலைகளின் குணப்பொருள் களுக்கும்,
மூளைநீதலின் இயக்கத்திற்கும் ஒரே நேரத்திலான இணையான
வெளிப்படுத்தலைக் கொடுக்கிறது. அதன் விளை பலனாக அது மெய்யான உண்மைநிலைக்
கூறுகளையும் விஞ்ஞான கருத்துருவங்களையும் வரையறுத்துக் கூறுவதில் அதைப்போன்ற பயன்
பிரயோகமாகிறது. பிரித்தெடுத்தல்கள் மிக பொதுவானவைகளாக குறைவான உள்ளடக்கத்துடன்,
பொதுவான வகையில் ஜனத்தொகையைப் போலவும் இருக்கின்றன. அல்லது
மிகவும் குறிப்பிட்டவைகளாக அதிகமாக உள்ளடக்கம் கொண்டவைகளாக அதாவது வர்த்தகங்களைப்
போல,
அவைகள் நிலைகொண்டிருப்பதற்கான பொருளாதார அடிப்படை
முதலியவைகளைப் போல இருக்கின்றன. ஒரு அர்த்தமுள்ள பிரித்தெடுத்தல் மார்க்ஸினுடைய
கருத்துப்படி பொதுவான வகையில் உற்பத்தி என்பதாகும். ஏன் என்றால் அது ஒவ்வொரு
சகாப்தத்திலும் உற்பத்திக்குப் பொதுவாக எது உள்ளதோ அதைக் கொண்டு வருகிறது.
அத்துடன் ஒரு குறிப்பிட்ட திட்டவட்டமான சகாப்தத்தின் ஸ்தூலமான திண்ணிய
உற்பத்தியைத் தொகுத்தாய்வதைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தைத்
தெளிவாக்குகிறது.
ஆராய்ச்சிக்கான பாதையின் வழி ஒரு விஷயத்தின் மேலிருந்து கீழிருந்து தொடங்கிச்
செல்ல வேண்டும் என்று மார்க்ஸ் உறுதியாகக் கருதிக் கொண்டிருந்தார். குறிப்பிட்ட
கருத்துருவத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்து தொடங்கி அந்த உண்மைநிலைக்கூறுகளின் அடி
ஆழத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். மிகச் சாதாரணமான சிறிய திட்டவட்டமான வரையறுப்புகள்
கிடைக்கும் உள்ளத்திற்குள் செல்ல வேண்டும் என்று மார்க்ஸ் உறுதிப்படுத்திக்
கூறினார். அப்போது தான் ஆராய்ச்சியாளர் "எதிர்த்திசை வழியில்" பிரயாணம்
செய்ய முடியும். பகுப்பாய்விலிருந்து கூட்டிணைப்பாக்கத்திற்கு,
குறிப்பிட்ட பிரித்தெடுத்தல் மற்றும் வரையறுப்புகளிலிருந்து
"பல உறுதிப் பாடுகளும் உறவுகளும் கொண்ட மொத்த அமைப்பிற்கு" பிரயாணம்
செய்ய முடியும். ஜனத்தொகை என்னும் கருத்துருவம் பொதுப் படையாக உண்மையின் ஒரு
அற்பமான பிரித்தெடுத்தலாகும். அதனுடைய குறிப்பிட்ட வரையறுப்புகளில்
ஒட்டுமொத்தத்தில் எளிதில் அறியக்கூடிய முறையில் தெளிவாகவும் திண்ணியதாகவும்
ஆகிறது. தாறுமாறான மொத்த நிலையிலிருந்து நீக்கம் பெறுகிறது. அந்த வரையறுப்புகள்
முன் கூட்டியே விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிக் குட்படுகிறது.(
* Karl Marx, A Contribution to the Critique of Political Economy, Moscow, 1971,
p. 206.)
சாதாரணமான எளிய தனிமங்களிலிருந்து (அதாவது உழைப்பு,
வேலைப்பிரிவினை, பொருள் தேவை, பண்டமாற்று - மதிப்பு முதலியன) மேலும் அதிகமான பின்னல்
நிறைந்த தனிமங்களுக்கு (அதாவது அரசாங்கம், சர்வதேச பண்டமாற்று, உலகச் சந்தை முதலியன) ஏற்றம் கொள்வதுதான் "சரியான
விஞ்ஞான முறையாகும்." ஆனால் இவ்வாறு அருவமான நிலையிலிருந்து ஸ்தூலமான
நிலைக்குச் செல்லத் தொடங்கும் முறையானது "பலவேறு வரையறுப்புகளின் ஒரு
கூட்டிணைப்பையும்", "பலவேறுபட்ட அம்சங்களின் ஒற்றுமை"யாக அடங்கி நிற்கிறது.
அது,
மனதானது திண்ணியமான பொருளைப் புலனுணர்ந்து,
புலனறிதலின் வளர்ச்சிப் போக்கில் மீண்டும் கொண்டு வருவதற்கு
ஒரு சாதனமாகவே இருக்கிறது. அது ஒன்றும் எந்த வகையிலும் ஸ்தூலமான பொருள் தோன்றி
வருவதற்கான ஒரு வளர்ச்சிப் போக்கல்ல. கருத்தமைப்பு வகைகள் உண்மை நிலையைப்
பிரதிபலிக்கின்றன. ஆனால் அதை உண்டாக்குவதில்லை.
அவருடைய முன்னுரையில் புலனறிதலின் வளர்ச்சிப் போக்கில் வரலாற்று முறைக்கும்
தர்க்கவாத முறைக்குமிடையிலுள்ள உறவைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செயற்பாடு ஒரு விசேஷமான
வழிமுறை பற்றிய கருத்தாக்கமாக இருக்கிறது. மார்க்ஸ் தர்க்கவாத முறைக்கு சாதகமாக
முன் வருகிறார்.
பொருளாதாரக் கருத்தமைவுப் பிரிவுகள் அவை வரலாற்று பூர்வமாக எந்த வரிசையில் வந்து
தங்கள் தீர்மானமான பாங்கை ஆற்றுவதற்கு வந்திருக்கின்றன என்பதற்குப் பதிலாக இன்றைய
நிகழ்கால பூர்ஷுவா சமுதாயத்தில் அவைகளின் ஒழுங்குமுறைகள் எவ்வாறு இருக்கின்றன
என்பதைக் கவனத்தில் கொண்டுதான் பரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்றும் அவர்
வலியுறுத்தினார். இன்றிருக்கக் கூடிய வடிவங்களையும் வழக்கொழிந்த வடிவங்களையும்
பற்றிய ஒரு சரியான அறிவானது, தர்க்கவாத கருத்தமைவுப் பிரிவுகளின் வரிசையின் திட்டவட்டமான
வரையறுக்கப்பட்ட வடிவங்களின் ஒவ்வொரு எடுத்துக்காட்டையும் நிர்ணயித்துத்
தீர்மானிக்க வேண்டிய அவசியத்தை உண்டாக்குகிறது. இதன் தொடர்பாக வரலாற்று வழிமுறையை
மார்க்ஸ் நிராகரித்து விட்டார் என்பதல்ல. வரலாற்று வழிமுறை உண்மை நிலைக்கூறுகளை
அவைகளின் மெய்யான சரி நிலையான வரலாற்று வரிசைப்படி திரும்பவும் கொண்டு வந்து
வைக்கிறது. அரசியல் பொருளாதாரம் சாராம்சமாக ஒரு வரலாற்று விஞ்ஞானமாகும். காரணம்
அது சமுதாய வளர்ச்சியின் பொருளாதார விதிகளையும் உற்பத்தி வடிவங்கள் செயல்படும்
நிலைமைகள் மற்றும் அது அடுத்தடுத்து வரும் நிலைமைகளையும் படித்தறிகிறது.
வரலாற்றுபூர்வமாகக் குறைவான வளர்ச்சியை அடைந்திருக்கும் வடிவங்களைப் புலனறிதலானது
வரலாற்றுபூர்வமாக அதிகமாக வளர்ச்சி பெற்றுள்ள வடிவங்களைப் பகுத்தாய்வதையும்
உள்ளடக் கிக் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறது. "மனித உடலமைப்பைக் கூறுபடுத்தி
ஆராய்தல்,
மனிதக் குரங்கைக் கூறுபடுத்தி ஆராய்வதற்கு முக்கிய
வழிகோலாகும்." ஆராய்ச்சியில் வரலாற்று வழிமுறைகளும்,
தர்க்கவாத வழிமுறைகளும் ஒன்றுதான் என்னும் கோட்பாட்டை
மார்க்ஸ் உருவாக்கம் செய்தார்.
அரசியல் பொருளாதாரப் பிரச்சனைகளையும் பொருளாதார உண்மை நிலைக்கூறுகளை
பகுப்பாய்வு செய்யும் வழிமுறையையும் புரட்சிகரமான பாட்டாளி வர்க்கக்
கண்ணோட்டத்தின் பொதுவான தத்துவஞானப் பிரச்சனைகளுடன் நெருக்கமாக இணைத்து உருவாக்கம்
செய்தார் என்பதை முன்னுரை தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகிறது. உற்பத்தி உறவுகள் தான்
சமுதாய வளர்ச்சியின் பொருளாதார அடிப்படை என்று கருதிக்கொண்டு அதே சமயத்தில் அவர்
இடைவிடாமல் அரசியல் மற்றும் சித்தாந்த மேல்கட்டுக் கோப்புத்துறை பற்றிய
வளர்ச்சிப்போக்கினைப் பற்றி செயல் தொடர்பு கொண்டார். அடிப்படையின் மீது அவைகளின்
சார்பினையும், அவைகளின்
மறுசெயல்வினைகளையும் தேடி ஆராய்ந்து கூறினார்.
* Karl Marx, A Contribution to the Critique of
Political Economy, p. 211.
மார்க்ஸின், கலைகளைப்
பற்றியும் அதை சமுதாய உணர்வு நிலையின் ஒரு வடிவம் என்னும் முறையில் தெளிவான
விஞ்ஞான பகுப்பாராய்ச்சியைச் செய்தார். மனித கலாச்சாரத்தின் மிகச் சிறந்த
நேர்த்திமிக்க படைப்புகளைப் பற்றிய அவருடைய மிக விசேஷ அறிவாலும் மிக்க புலமையின்
வலுவாலும் ஞானத்தாலும் அவர் 1857 ஆம் ஆண்டு காலத்திலேயே புதிய பொருள் முதல்வாத அழகுக்
கலைக்கான அடிப்படையை அமைப்பதற்கான பல முடிவுகளை உருவாக்கம் செய்தார்.( * Karl Marx, Economic and Philosophic
Manuscript of 1844, p. 72.)
கலைகளுக்கான பொருள் முதல்வாத முன்தேவைகளை மார்க்ஸ் முதன் முதலாக வெளியே கொண்டு
வந்தார். அவருடைய 1844 ஆம் வருடத்தின் பொருளாதாரம் மற்றும் தத்துவஞான கையெழுத்துப் பிரதிகளில்,
அழகைப் புலனுணரவும் அதை மறு பதிப்பு செய்யவும் மனிதனுடைய
ஆற்றல்களை வளர்ப்பதற்கும் "அழகின் விதிமுறைகளின்படி பௌதிகப் பொருளையும்"
வடிவப்படுத்துவதற்கும் உள்ள சக்தியை வளர்ப்பதற்கும் உழைப்பின் பாத்திரத்தைப் பற்றி
அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.
அதே சமயத்தில் கலைப்படைப்புகளை உண்டாக்கும் ஆற்றல் மனிதனுடைய இனவியல்
தன்மையிலிருந்தோ, இயல்பான குண மற்றும் வரலாற்று நிலைமைகளிலிருந்து எழும் அளவுக்கோ
தோன்றுவதில்லை. இந்த நிலைமைகளில் ஏற்படும் எந்த ஒரு மாற்றமும் அழகுக்கலை
லட்சியங்களிலும் தேவைகளிலும் தரங்களிலும் ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முனைகிறது.
கலை சமுதாய வாழ்வில் ஒரு பெரிய பங்கை ஆற்றப்போகிறது என்று மார்க்ஸ் நம்பிக்கை
கொண்டிருந்தார். படைப்பாற்றல் மிக்க கலையை உலகைப் பிரதிபலிக்கக் கூடிய வடிவமாகவும்
அதன் கிரகிப்பு முறையாகவும் மார்க்ஸ் கண்டார். முற்போக்கான கலை,
சமுதாய வளர்ச்சிப்போக்கிலும், கல்வியிலும், சமுதாய உறுப்பினர்களின் ஆன்மீக வளர்ச்சியிலும் ஒரு
முற்போக்கான செல்வாக்கைச் செலுத்துகிறது என்று அவர் நிச்சயமாகக் கருதினார்.
கலை தனது இயல்பிலேயே சமுதாயத் தன்மையைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் வரலாற்று
பூர்வமாக வளர்ச்சியடைகிறது என்பதையும் மார்க்ஸ் வெளிப்படுத்தினார். பகைமை
முரண்பாடுகள் கொண்ட வர்க்க சமுதாயத்தில்-வர்க்க முரண்பாடுகளும்,
குறிப்பிட்ட வர்க்க சக்திகளின் கொள்கைகளும் சித்தாந்தமும்
கலையில் செலுத்தும்செல்வாக்கை அவர் எடுத்துக் காட்டினார். கலைப்படைப்புகளின்
உள்ளடக்கம், கலை,
இலக்கியத்தில் நிலவியுள்ள இந்த அல்லது அந்தப் பாணி
ஆகியவைகள் சமுதாயத்தின் வளர்ச்சி மட்டத்தாலும் அதன் சமூகக் கட்டமைப்பாலும்
உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. வெவ்வேறு சகாப்தங்களில் இருக்கும் கலை தனிச்
சிறப்புத்தன்மை கொண்டதாக ஏன் இருக்கிறது என்பதற்கும்,
பண்டைய காலத்து கிரேக்கக் கலைகளையும் இதிஹாச காவியங்களையும்
உதாரணமாகக் காலவழக்கில் மீண்டும் உண்டாக்குவது ஏன் முடியாது என்பதற்கும்
அடிப்படையான காரணங்களில் இதுவும் ஒன்று என்று மார்க்ஸ் கண்டார். "இயற்கையைப்
பற்றியும் சமுதாய உறவுகளையும் பற்றிய கருத்து உருவாக்கம் தான் கிரேக்க
கற்பனைத்திறனுக்கு அடிப்படையாக அமைந்திருக்கிறது. எனவே இப்போது தானாக இயங்கி நூல்
நூற்கும் எந்திரங்கள், இருப்புப் பாதைகள், தானாக இயங்கும் எந்திரங்கள், அச்சீன்கள், மின்சாரத் தந்திகள் ஆகியவை உள்ள இந்தக் காலத்தில் கிரேக்கக்
(கலை) சாத்தியமா?"( * Karl Marx, A Contribution to
the Critique of Political Economy, p. 216.)
கொச்சையான சமுதாய இயல் முறையிலான அணுகும் முறைக்கு எதிராக மார்க்ஸ் எச்சரிக்கை
விடுத்து,
கலைத்துறையில் குறிப்பிட்ட திட்டவட்டமான வர்க்கங்களின்
சமுதாய வாழ்க்கை மற்றும் சித்தாந்தத்தின் பிரதிபலிப்பைப் பற்றி நேராகவோ அல்லது
மாந்திரீகமாகவோ இருக்கிறது என்பதற்கு எவ்வித இடமும் இல்லை என்று கூறினார்.
படைப்பாற்றல் மிக்க கலை சமுதாய வளர்ச்சியின் பொது விதிகளுக்கு உள்ளடங்கியதுதான்
என்ற போதிலும், அது
உணர்வு நிலையின் ஒரு பிரத்தியேகமான வடிவம் என்னும் வகையில் அது தனக்கே உரித்தான
குறிப்பான தன்மைகளையும் அம்சங்களையும் ஒழுங்குமுறைகளையும் கொண்டிருக்கின்றன.
இவைகளில் ஒன்று கலைகள் செழித்து வளரும் காலங்கள், இதர துறைகளில், பொருளாயத உற்பத்தித் துறைகள் உள்பட அவைகளில் சமுதாய
மேல்வீச்சுள்ள காலங்களுடன் ஒட்டிவரும் என்று சொல்லமுடியாது என்பதாகும்.
சித்தாந்தத்தின் வளர்ச்சி, குறிப்பாக கலையின் வளர்ச்சி ஒப்புநோக்கு நிலையில் சுயேச்சையாகவே வளர்கிறது
என்பதைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியதும் அவசியமாகும். கலைப்படைப்புகள்,
குறிப்பிட்ட திட்டவட்டமான சமுதாய வடிவங்களுடன் வரலாற்று
பூர்வமாக தொடர்பு கொண்டவை என்றபோதிலும் கலையின் முக்கியத்துவம் சமுதாய வடிவங்கள்
மறைந்தவுடன் வீழ்ச்சியடைந்துவிடும் என்று கூற முடியாது. உதாரணத்திற்கு மார்க்ஸ்,
பழைய கிரேக்க கலைகளையும் இதிகாச காவியங்களையும்
குறிப்பிட்டார். அவைகள் "அழகுக் கலையின்பத்தை மனமகிழ்ச்சியை அளிக்கின்றன. சில அம்சங்களில் அவை மேலான
தரத்திலுள்ள அடையமுடியாத லட்சியங்களாகக் கருதப்படுகின்றன."( * Karl Marx, A Contribution to the
Critique of Political Economy, p. 217.) மார்க்ஸ் இந்த உண்மைநிலைக்கூறு பற்றி மிகவும் தெளிவான விரிவான
விளக்கத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டே சென்றார். இதற்கு காரணம் கீழ்க்கண்ட உண்மையில்
அடங்கியிருக்கிறது. அதாவது கிரேக்கக் கலை உண்மை நிலையைப் பற்றிய ஒரு சாதாரண,
குறுவாது அறியாத எளிய நிலையை எனினும் ஆரோக்கியமான நிலையை
சராசரியான இயல்பான நிலையைப் பிரதிபலித்தது. "இயற்கையான வாய்மை நிலைக்கு"
முயற்சித்தது. தனிச்சிறப்பு மிக்க கவர்ச்சிகள் நிறைந்திருந்தது. மனித குலம்
ஆரம்பகால வளர்ச்சிக் கட்டங்களைக் கொண்டிருந்த, அதன் குழந்தைப் பருவத்தைக் கொண்டிருந்த காலத்தின் உலகைப்
பற்றிய ஒரு காட்சியைக் கொடுத்தது.
இந்த உதாரணம் மார்க்ஸியத்தின் ஒரு முக்கியமான அழகுக் கலை பற்றிய கோட்பாட்டை
வெளிப்படுத்துகிறது. கலைப் படைப்புகளைப் பற்றி பரிசீலனை செய்வதில் அவை இறுதியாக
குறிப்பிட்ட திட்டவட்டமான சமுதாய நிலைமைகள் மற்றும் சமுதாய உறவுகளின்
பிரதிபலிப்புதான் என்னும் வகையில், அவைகளில் எப்போதும் நிலைத்துநிற்கும் உயர்வான பண்புகளை,
உண்மையான மனிதத்தன்மைகளை வெளியே கொண்டு வரவேண்டியது
அவசியமாகும். அவை அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளில் அழகுக்கலைத் தேவைகளையும் பூர்த்தி
செய்கின்றன. கடந்த காலத்தின் கலை மரபுகளின்பால் எதிர்மறுப்புவாத (சூன்யவாதம்)
மனப்பான்மையைக் கொள்வது மார்க்ஸியத்திற்கு முற்றிலும் புறம்பானது. உலகக் கலைக்
கருவூலங்களையெல்லாம் மக்கள் எவ்வாறு பேணிக்காத்துப் பாராட்ட வேண்டுமென்பதற்கும்
அவைகளைப் படித்தறிந்து முன்னேற்றத்தின் நலன்களுக்காக,
ஆன்மீகக் கலாச்சாரத்துறையில் உள்ள மனித குலத்தின் மகத்தான
சாதனைகள் அனைத்தையும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கும் மிகச் சிறந்ததொரு
நேர்த்தியான உதாரணத்தை மார்க்ஸ் எடுத்து வைத்தார்.(
* Karl Marx, A Contribution to the Critique of Political Economy, p. 217.)
நிகழ்கால முதலாளித்துவ உலகத்தில் உள்ள கலையின் அந்தஸ்து நிலையைப் பகுத்து
ஆராய்ந்து மார்க்ஸ் தனது 1844 ஆம் ஆண்டு பொருளாதாரம் மற்றும் தத்துவஞான கையெழுத்துப் பிரதியில்,
முதலாளித்துவ உண்மைநிலை உண்மையான கலைப் படைப்புக்கு
எதிரானது என்னும் கருத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். எனினும் அந்தக் கருத்து
முதலாளித்துவத்தின் கீழ் கலை இலக்கியத்தின் வளர்ச்சியை மறுக்கவில்லை. அதனுடைய
பொருள் என்னவென்றால் முதலாளித்துவ சுரண்டல் அமைப்பு முறை தனது உள்ளார்ந்த
குணத்தில் பெரிய எழுத்தாளர்கள் மற்றும் கலைஞர்களின் உள்ளூட்டும் மனிதபிமானக்
கோட்பாடுகளுக்கு மிகவும் பரம பகைமையானதாக உள்ளது என்பதாகும். அவர்களுடைய கலை
லட்சியங்களுக்கும் உண்மையான முதலாளித்துவ உலகத்திற்கும் இடையில் உள்ள
முரண்பாட்டைப் பற்றி எவ்வளவு தூரமான அளவில் விழிப்பு நிலையில் இருக்கிறார்களோ அந்த
அளவுக்கு அதிகமாக துடிப்புமிக்கதாக உணர்ச்சி மிக்கதாக அவர்களுடைய படைப்புகள்
இருக்கின்றன. அது பெரும்பாலும் அவர்களுடைய வர்க்க மூலாதார இயல்புகளுக்கு மாறாக
இருக்கின்றன. முதலாளித்துவ உறவுகளின் மனிதத்தன்மையற்ற போக்குகளுக்கு எதிரான
கடுமையான ஆட்சேபணைக் குரலை எழுப்புகின்றன. பூர்ஷுவா இலக்கியத்தில் கூட
ஆக்கபூர்வமான கலைப்படைப்புகளுக்கு முதலாளித்துவ சமுதாயம் விரோதமாக,
பகையாக உள்ள நிலை, முதலாளித்துவத்தைப் பலவேறு வடிவங்களிலும் குற்றவிமர்சனம்
செய்வதை நோக்கி இட்டுச் செல்கிறது. முதலாளித்துவ உண்மை நிலையைப் பற்றிய
படப்பிடிப்பு உருவாக்கம், அதிசயிக்கத்தக்கதாகவும் பரிதாபகரமான மோதல்களாகவும் போய் முடிகின்றன.
முதலாளித்துவத்தின் கீழ், படைப்பாற்றல் மிக்க கலையின் வளர்ச்சியின் தர்க்கவியல்பூர்வமான அம்சம் இதுதான்.
அதன் காரணமாகத்தான் பூர்ஷுவா சமுதாயம் ஷேக்ஸ்பியர், பால்ஜாக் முதலிய மற்றும் இதர எழுத்தாற்றல் மிக்க மேதைகளை
உண்டாக்கிக் கொடுத்திருக்கிறது. அவர்கள் கலைஞர்கள் என்ற முறையில் அவர்களுடைய சகாப்தத்திற்கு
மேலே அவர்களுடைய வர்க்கச் சூழ்நிலைகளுக்கும் அப்பால் எழுந்து வந்து மிகவும்
பிரம்மாண்டமான அளவிலான கலைத்திறனுடன் வலுவாக சுரண்டல் அமைப்புகளின் சீர்கேடுகள்
சீரழிவுகளைக் கடுமையாகக் கண்டித்துள்ளார்கள். இல்லாமையில் தவிக்கும் மக்கள்பால்
ஈரமற்ற மனப்பான்மை கொண்டிருத்தலையும், பணத்தின் மேலாதிக்காரத்தையும்,
மனித அந்தஸ்து கவுரவத்திற்குப் பாதகமான செயல்கள்
முதலியவற்றையும் கடுமையாகக் கண்டித்தார்கள்.
மார்க்ஸ் தன்னுடைய முகவுரையிலும் இதர எழுத்துரைகளிலும் கடிதங்களிலும்
பொதுமைப்படுத்திக் கூறியுள்ள கருத்துக்கள், மார்க்ஸிய அழகுக் கலைக் கருத்துக்களின் மொத்தக்
கருவூலத்தின் ஒரு வலுவான பகுதியாக அமைந்திருக்கிறது. கலை இலக்கியத்தின் விஞ்ஞானத்
தத்துவம் மற்றும் வரலாற்றின் அடித்தளங்களாக அவை அமைந்துள்ளன.
1857-58 ஆம் ஆண்டு பொருளாதார கையெழுத்துப் பிரதியின் பிரதான
பகுதிகள்
முகவுரை பூர்த்தி செய்யப்படவேயில்லை. ஆனால் அதன் உள்ளடக்கத்தின் செல்வச்
செழிப்பு 1857-58 ஆம்
ஆண்டு பொருளாதார கையெழுத்துப் பிரதியின் பிரதான பகுதிகளில் முன் வைக்கப்பட்டுள்ள
பலவேறுபட்ட எண்ணற்ற கருத்துக்களைப் பிரதிபலிக்கிறது.
"பணத்தைப் பற்றிய அத்தியாயம்",
மதிப்பு, பணம் ஆகிய வற்றின் பொதுவான தத்துவத்தின் பிரதான
பிரச்சனைகளைப் பற்றி மிகவும் நல்ல விவரமான முறையில் வெளிப்படுத்திக் கூறுகிறது.
மார்க்ஸ் பணம் பற்றிய தனது முந்தைய கருத்தைப் புனர் பரிசீலனை செய்கிறார்.
குறிப்பாக "தத்துவத்தின் வறுமை" என்னும் நூலில் தங்கத்தையும்,
வெள்ளியையும் ஒரு தனிவகையான பண்டங்களில் வைப்பதிலும்
அவைகளின் மதிப்பு உற்பத்திச் செலவின் மூலம் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை என்று
கூறப்படுவதிலும் ரிக்கார்டோவைப் பின்பற்றியிருந்தார்.
பணத்தின் மதிப்பிற்குப் பின்னர் ஒரு அம்சமாக கிடைப்பும் தேவையும் உள்ளது
என்னும் தவறான தத்துவத்தை மார்க்ஸ் குற்ற விமர்சனம் செய்தார். உயர் மதிப்பு
உலோகங்கள் (தங்கம் - வெள்ளி) எந்த அளவில் செலாவணியில் இருக்கின்றன என்பதல்ல
அதற்குப் பதில், அவற்றின்
உற்பத்திச் செலவுதான் பண்டத்தின் விலைகளை பொன் வெள்ளியின் மதிப்பில் அளக்கப்பட்ட
அளவில் தீர்மானித்து உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன என்று மார்க்ஸ் எடுத்துக்
காட்டினார். "பொன் வெள்ளியின் உற்பத்திச் செலவு உயரும் போது எல்லாப்
பண்டங்களின் விலைகளும் விழுகின்றன. பொன் வெள்ளி உலோகங்களின் உற்பத்திச் செலவு
குறையும் போது எல்லாப் பண்டங்களின் விலைகளும் உயருகின்றன. அதுதான் பொது
விதி."
படிப்படியாக பணம் சென்றிருக்கும் நீண்ட பயணத்தை மார்க்ஸ் அதன் ஆரம்பத்தை
நோக்கிப் பின் சென்று ஆராய்கிறார். அரசாங்கத்தைப் போல பணம் என்பது ஒப்பந்தத்தின்
விளைவல்ல. அது பண்டமாற்றுதலின் பலனாகும். அந்தப் பண்டமாற்றுதல் அதன் பங்காக வேலைப்
பிரிவினையின் பலனும் விளைவுமாகும். "பண்டங்களின் செலாவணி (சுற்றுக்கு
விடப்படுதல்) தான் பணத்தின் செலாவணிக்குப் பிரதான முன் தேவையாகும்."
* Karl Marx, Grundrisse..., S. 108.
* Ibid., S. 102.
தொடக்கத்தில் பணத்தின் பங்களித்தல் ஒரு பண்டத்தின் மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டது.
அது பண்டமாற்றுகளில் மிகவும் அதிகமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. அது சமுதாயம்
முழுவதினுடைய மனித தேவைகளினுடைய பயன்பாட்டின் குறிக்கோளாக இருந்தது. பண்டமாற்றுதல்
நடைபெற்ற ஆரம்பகால கட்டங்களில் உப்பு, தோல், மாடுகள்தாள், அடிமைகள் ஆகியவை பணமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு
வந்திருக்கின்றன. மிகவும் பிற்காலத்தில்தான் நபர்களுக்கோ அல்லது உற்பத்தி முறைக்கோ
உபயோகிக்கப்படுவதில் மிகவும் குறைந்தபட்சம் அளவில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு
பண்டத்தின் மூலம் பண்டமாற்றம் செய்யவேண்டிய அவசியத் தேவை ஏற்பட்டது. "முதல்
வகையில்,
பண்டமானது அதனுடைய குறிப்பிட்ட பயன்பாட்டு மதிப்பின்
மூலமாகத்தான் அது இருப்பதால்தான் பணமாக ஆகிறது. இரண்டாவது அது பணமாகப்
பயன்படுவதால்தான் அதனுடைய குறிப்பிட்ட பயன்பாட்டு மதிப்பை அது அடைகிறது."
இதைப்போலவே பணத்தின் செயல்பாடுகளும் படிப்படியாக வளர்ச்சியடைந்தன.
பண்டமாற்றுதல் மற்றும் பேரத்தின் ஆரம்ப கட்டக்கட்டு கட்டங்களில் பணம் பெரும்பகுதி
மதிப்பை அளக்கும் கருவியாக செயல்பட்டது. பண்டமாற்றுதலின் கருவியாகவோ அல்லது
சாதனமாகவோ நிச்சயம் செயல்படவில்லை அல்லது ஏகதேசம் ஏதாவது ஒரு விதிவிலக்கான
சந்தர்ப்பத்தில் அவ்வாறு நடந்தது. மார்க்ஸ் கண்டறிந்து கூறுகிறார்: ஹோமருக்கு
காளைமாடுகள் ஒரு அளவையாகத்தான், அவை பணமாகக் கருதப்பட்ட போதெல்லாம் பிரதானமாகப் பயன்பட்டன.
1857-58 ஆம் ஆண்டு பொருளாதாரம் பற்றிய கையெழுத்துப் பிரதியின்
பெரும் பகுதி "மூலதனத்தைப் பற்றிய அத்தியாயம்" அடங்கியிருக்கிறது. இதைப்
பற்றிய பணியை மார்க்ஸ் 1857 நவம்பரிலிருந்து 1858 மே மாதம் வரையிலும் செய்தார்.
அதில் உபரி மதிப்பு தத்துவத்தின் ஆரம்ப வெளிப்பாடு அடங்கியிருக்கிறது. உபரி
மதிப்பு தத்துவம்தான் மார்க்ஸியப் பொருளாதாரத் தத்துவக் கொள்கையின் அடித்தளக்
கல்லாகும். அந்தப் பிரதி பண்ட உற்பத்தியின் அதன் ஆரம்ப அடிமட்ட வடிவத்திலிருந்து
அதனுடைய முழு அளவிலான வடிவம் வரையிலும் அதன் வரலாற்று வளர்ச்சியை எடுத்துக்
காட்டுகிறது. அப்போது உழைப்பு சக்தியே ஒரு பண்டமாக ஆகிறது. வாங்குதல்,
விற்பனை செய்தல் நிகழ்ச்சிப் போக்கு சகலமும் தழுவியதாக
ஆகிறது. அதனுடைய விதிமுறைகளுக்கு சமுதாயம் முழுவதினுடைய வாழ்க்கை வழிமுறைகளும்
செயல் போக்கும் கீழடங்கி நிற்கின்றன.
* Karl Marx, Grundrisse..., S. 83.
பணம் மூலதனத்தின் முதலாவதான ஆரம்ப வடிவமாக மார்க்ஸ் கருதுகிறார். பின்னர் அது
தொழில் மூலதனமாக உருவெடுத்துக் கொள்வதன் விவரங்களைப் பகுப்பாய்வு செய்கிறார். அந்த
கையெழுத்துப் பிரதி, மூலதனம் எவ்வாறு பண்டமாகவும் பணமாகவும் மாறி மாறி இடம் பெறுகிறது என்பதை
எடுத்துக் காட்டுகிறது. மூலதனம் என்னும் வார்த்தையே அதன் இரு சொற்பொருள்
விளக்கத்தை மாற்றி அந்த இடத்தில் அது அமைவதைக் குறிக்கிறது. அவ்வாறு மாற்றி
அமைக்கப்பட்டதன் இறுதியான விளைவும் காரிய நோக்கமும் ஆரம்பத்தில் ஒரு உரிமையாளர்
முதலீடு செய்த தொகையை ஒப்பிடும்போது அதைக் காட்டிலும் அதிகமாக தொழில் உற்பத்தி
மூலமும் வியாபாரப் பரிமாற்றத்தின் மூலமும் பணத்தில் ஓரளவு பெருக்கம்
ஏற்படுத்துவதாகும். இது, பணம் ஒரு பண்டம் என்னும் வகையிலும் அது சலுகைப் பெற்றதாக இருப்பினும் அதற்கும்,
"தானே பெருகும்" தகுதியை
அடைந்திருந்த பணத்திற்கும் இடையில் உள்ள சாரமான அவசியமான தெளிவாக வேறுபட்ட
அம்சங்களை வலியுறுத்துகிறது.
எனினும் சமுதாய உற்பத்தியின் ஒரு குறிப்பிட்ட திட்ட வட்டமான கட்டத்தில் பணம்
மூலதனமாக மாற்றப்படுகிறது. அவ்வாறு மாற்றப்படுவது அதனுடைய சொந்த தன் செயலால் அல்ல,
ஏதோ அதனுள்ளே உள்ள உள்ளிணைந்த நுணுக்கமான இயல்பின் காரணமாக
அல்ல,
ஆனால் உழைப்பு அல்லது உழைப்பு சக்தியைக் கொடுப்பதற்கு
தொழிலாளர்களுக்குள்ள தகுதித்திறன் தான் முழுக்க முழுக்கக் காரணமாகிறது. உழைப்பு
அல்லது உழைப்பு சக்தி வாங்குவதற்கும் விற்பனை செய்வதற்கும் உள்ள குறிக்கோள்
பொருளாக ஆகிறது. அதாவது எண்ணற்ற பல பண்டங்களைப் போல அதுவும் ஒரு பண்டமாக ஆகும்போது
தான் பணம் மூலதனமாக மாற்றப்படுகிறது. உழைப்பு சக்தியை விலைக்கு வாங்கும் முதலாளி
அந்த உழைப்பு சக்திக்குரிய மதிப்பிற்கு ஊதியம் கொடுக்கிறார். உழைப்பு சக்தியின்
மதிப்பு என்பது தொழிலாளி உயிர் வாழ்வதற்கு தேவையான சாதனங்களின் மதிப்பும் அவன்
தொழிலாளியாகப் பயிற்சி பெறுவதற்குரிய செலவும் சேர்ந்ததாகும். ஆனால் முதலாளி தனது
சொந்த உபயோகத்திற்கு எடுத்துக் கொள்வது அந்த உழைப்பு சக்தியின் உபயோக மதிப்பாகும்.
இதை அந்த முதலாளி, உற்பத்தி செய்து முடிக்கப்பட்ட பொருளில் தனக்கு ஒரு நல்ல பகுதியை விருப்பமான
அளவுள்ள பகுதியை அடையும் வகையில் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார். உழைப்பு சக்தியின்
செலவுக்கு ஈடு கட்டிய பிறகு அதாவது உழைப்பு சக்தியைப் பராமரிப்பதற்கு
மூலதனத்திற்கு ஆகும் செலவை கூலியின் ரூபத்தில் வெளிப்படுத்திக் கொடுத்தப் பிறகு
அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார். உற்பத்திப் பொருளின் பாகத்தின் இந்தப் பகுதியும் கூலித் தொழிலாளியால் உற்பத்தி
செய்யப்படுகிறது. அது உபரி மதிப்பைத் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிறது. அந்த உபரி
மதிப்பு தான் சம்பாதிக்கப்படாத வருமானத்தின் எல்லா வடிவங்களுக்கும் மூலாதாரமாக
இருக்கிறது. அந்த வருமானத்தை முதலாளித்துவ சமுதாயத்திலுள்ள சுரண்டும் வர்க்கங்கள்
அடைகின்றன.( * Karl Marx,
Capital, Vol. 1, Moscow, 1965, p. 5.)
எனவே மூலதனத்திற்கும் உழைப்பிற்கும் இடையிலான உறவு,
சமனின்மைத் தன்மையில் உள்ளவர்களுக்குமிடையில் உள்ள
பரிமாற்றம் போலத் தோன்றுகிறது. இந்த சாயலைத்தான் பூர்ஷுவாப் பொருளாதார வல்லுனர்கள்
உண்மை என்று வர்ணித்து முதலாளித்துவ உறவுகளை நியாயப்படுத்துகிறார்கள்.
1857-58 ஆம் ஆண்டு பொருளாதார கையெழுத்துப் பிரதி முதல் முதலாக
நிலையான மூலதனம் (உற்பத்திச் சாதனங்களின் மதிப்பு) பெருகும் மூலதனம் (உழைப்புச்
சக்தியின் மதிப்பு) ஆகிய கருத்துருவங்களை உருவாக்கம் செய்தது. இந்தக்
கண்டுபிடிப்பு மிக முக்கியமான முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். காரணம் இது ஒரு
விஷயத்தை மிகவும் தெளிவாக விளக்கிக் கூறிவிட்டது. அதாவது உற்பத்தியின் செயல்
வளர்ச்சிப் போக்கில்தான் லாபம் உண்டாக்கப்பட்டு பெருக்கப்படுகிறதே தவிர பொதுவான
வகையில் மூலதனத்தினாலோ அல்லது கூட்டு மொத்தமான மூலதனத்தினாலோ அல்ல. ஆனால்
கூலிக்காக செலவு செய்யப்பட்ட அந்தப் பகுதியின் மூலம் தான் லாபம்
உண்டாக்கப்படுகிறது. அடிப்படையான மூலதன சொத்துக்களுடன் சேர்க்கப்படும்
மூலதனப்பகுதி, மூலப்பொருள்
மற்றும் இதர பொருள்களுக்கான செலவு ஆகியவைகளைப் பொறுத்தவரையில் அவற்றின் மதிப்பு
உற்பத்தியின் நிகழ்ச்சிப் போக்கில் அதிகரிக்கப்படுவதில்லை. ஆனால் அது செய்து
முடிக்கப்பட்ட செய்பொருளாக மாற்றப்படத்தான் செய்கிறது.
பூர்ஷுவா சாஸ்திரீயப் பொருளாதாரவாதிகள் உற்பத்திப் பொருளில் பட்டுவாடா
செய்யப்படாத பகுதியைப் பற்றி எப்போதும் பகுப்பாய்வு செய்ததில்லை. அதைத் தொழிலாளி
நிர்ப்பந்தமாக அவருடைய முதலாளியிடம் விட்டுவிட வேண்டியவராகிறார். அவர்கள்,
லாபம் மற்றும் வாடகை ஆகியவையெல்லாம் அந்தப் பட்டுவாடா
செய்யப்படாத பாகத்தின் பகுதிகள் தான் என்பதை மிக நன்றாக அறிந்திருந்தபோதிலும்
"அதை முழுமையான அளவில் மொத்தமாக முதலாளி எடுத்துக்கொள்கிறார் என்பதை
அறிவார்கள்." ஆனால் "அடிமட்டத்தில் உபரி மதிப்பு,
அது எந்த அளவு லாபத்தின் அடிப்படையாக அமைந்திருக்கிறது,
அதே சமயத்தில் அது லாபம் என்று பொதுவாக அழைக்கப்படுவதிலிருந்து அது எவ்வாறு
வேறுபட்டு நிற்கிறது என்பது பற்றி ஒருபோதும் பகுப்பாய்வு செய்யப்படவில்லை."( * Karl Marx, Grundrisse..., S. 288.) மார்க்ஸினுடைய மிகச்சிறந்த மேலான மகத்தான
விஞ்ஞான சாதனை அவர் உபரி மதிப்பையும் அதன் குறிப்பிட்ட வடிவங்களான லாபம்,
வட்டி, வாடகை ஆகியவற்றை பகுப்பாய்வு செய்ததாகும். உண்மையில்
இதுதான் மார்க்ஸிய பொருளாதாரத் தத்துவக் கொள்கைக்கும்,
சாஸ்திரீய பூர்ஷுவா அரசியல் பொருளாதாரக் கொள்கைக்கும்
இடையில் உள்ள அவைகளை வேறுபடுத்தும் எல்லைக்கோடாகும். பூர்ஷுவா அரசியல் பொருளாதாரம்
லாபத்தின் பொது வடிவங்களையும் குறிப்பிட்ட வடிவங்களையும் பற்றி இடைவிடாமல்
குழப்பிக் கொண்டேயிருக்கும்.
மார்க்ஸ் மூலதனத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சிப் போக்குகளையும் பரிசீலனை செய்கிறார்.
பல பத்தாண்டுகளுக்குப் பின்னர் உற்பத்தி சக்திகள் எவ்வளவு அதிகமாகப் பொதுவாகப்
பெருகும் என்பதை முன்னறிந்து கூறினார். "இயற்கை முழுவதையும் தேடி அலைந்து
ஆராய்வதைப் பற்றியும் அதன்மூலம் அதிலுள்ள பயன்பாடான புதிய குணப்பொருள்களைக்
கண்டுபிடிப்பது பற்றியும்" அவர் பேசுகிறார். எல்லா நாடுகளுக்குடையிலும்,
எல்லா சிதோஷ்ண நிலையிலுள்ள பிரதேசங்களுக்குடையிலும்
உற்பத்திப் பொருள்களைப் பொதுவாக உலகு தழுவிய வகையில் பண்டமாக மாற்றிக் கொள்வது
பற்றியும் "இயற்கையான குறிபொருள்களையும்" கொண்டு உற்பத்தி செய்வதற்கான
புதிய செயற்கை முறையிலான வழிமுறைகளையும், தனி நபர் உபயோகத்திற்கும், உற்பத்தி முறையின் உபயோகத்திற்கும் பயன்படுத்தக்கூடிய
குறிபொருள்களைப் பற்றியும், பயன்பாட்டிற்குத் தகுதியுள்ள பல புதிய குறிபொருள்களைக் கண்டுபிடிப்பதற்கும்,
பழைய குறிபொருள்களில் உள்ள புதிய பயனுள்ள குணப் பொருள்களைக்
கண்டுபிடிப்பதற்கும், பூமண்டலத்தை எல்லா வழிகளிலும் தேடி அலைந்து ஆராய்வது பற்றியும் அவர்
பேசுகிறார். இந்த வளர்ச்சிக்கு மிகவும் மேலான மட்ட அளவிலான இயற்கை விஞ்ஞானம் ஒரு
அவசியமான முன் தேவையாகும்.(
* Karl Marx, Grundrisse..., S. 312.)
மூலதனம் உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சியை முன் எடுத்துச் சென்று
மேல்மட்டத்திற்கு உயர்த்துகிறது. அதில்தான் அதன் "மகத்தான நாகரிகப்படுத்தும்
செல்வாக்கு" (*
Karl Marx, Grundrisse..., S. 313.)அமைந்து கிடக்கிறது. ஆனால் தற்செயலாகவோ அல்லது பின்னரோ அது அதனுடைய
உள்ளடக்கத்தின் எல்லையை எட்டிவிடுகிறது: "அதன் உற்பத்தி முரண்பாடுகளின் வழியே
அசைந்து முன் செல்கிறது. ஆனால் அவை இடைவிடாது,
தவிர்க்கப்படுவதைப் போல அவைகள் இடைவிடாமல் சுற்றிச்
சூழப்பட்டு வெற்றிகொள்ளப்படுகின்றன."( * Karl Marx,
Grundrisse..., S. 313.) ஒரு குறிப்பிட்ட
கட்டத்தில் உற்பத்தி சக்திகளின் எல்லையற்ற மொத்தமான முழு அளவிலான வளர்ச்சியின்பால்
அதை நோக்கி முதலாளித்துவத்தின் வளர்ச்சிப்போக்கு சமுதாய அமைப்பின் அது முழுவதின்
அடிப்படை இயல்புகளுக்கு எதிராக மேலும் மேலும் அதிகமாக வரத் தொடங்குகிறது.
மார்க்ஸினுடைய மிகத் தெளிவான, உண்மையான தீர்க்க தரிசனமான வார்த்தைகள்,
விஞ்ஞானத்தின் எதிர்காலப் பிரயோகத்தைப் பற்றிய வார்த்தைகள்
மிகவும் அதிகமான தனி முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாகும். பெரிய அளவிலான முதலாளித்துவ
உற்பத்தியில் "உற்பத்தி ஒரு விஞ்ஞானத் தன்மையை அடைவதற்கான" ஒரு
வளர்ச்சிப்போக்கு ஏற்கனவே இருக்கிறது. அதனுடைய ஆக முக்கியமான அம்சமாக
"விஞ்ஞானத்தின் தொழில் நுட்பப் பிரயோகம்" அமைந்திருக்கிறது.(
* Karl Marx, Grundrisse..., S. 587.)
தொழில்துறை முதல் இடத்தில் அடைந்துள்ள தொழில் நுட்ப வளர்ச்சி மட்டம்,
மற்றும் "அதனுடைய நிலையான மூலதனத்தின் வளர்ச்சி
பொதுவான சமுதாய ஞானமானது ஒரு உடனடியான உற்பத்தி சக்தியாக எந்த அளவு அதிகமாக
மாற்றம் அடைந்திருக்கிறது என்பதற்கு அடையாளமாகும்."(
* Karl Marx, Grundrisse..., S. 594.)
இந்த நிகழ்ச்சிப்போக்கு, உற்பத்தி மற்றும் உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சியானது சமூகப் பகையான
முரண்பாடுகளின் தடைத்தளைகளிலிருந்து விடுபடுமானால் இன்னும் அதிகமான அளவில்
சமுதாயத்தில் முனைப்பாக முன் செல்லும் என்று மார்க்ஸ் கூறினார்.
மார்க்ஸ் இன்னும், கம்யூனிஸ்ட் அமைப்பு முறையின் இதர பல அம்சங்களைப் பற்றிய மற்றொரு மிக மேலான
முக்கியமான கருத்தை வெளியிட்டார். அதன் கீழ் கூட்டுத்தன்மை உற்பத்தியின்
அடிப்படையாக அமையும். தனி நபருடைய உழைப்பு தொடக்கத்திலிருந்தே கூட்டு உழைப்பாகச்
செயல்படுகிறது. பண்ட மாற்றுதல் உழைப்பை சர்வாம்சமாக்குவதில்லை. ஆனால் உற்பத்தியின்
கூட்டான குணத்தன்மைதான் தொடக்கத்திலிருந்து உற்பத்திப் பொருளை ஒரு கூட்டான
சர்வாம்சமான உற்பத்திச் சொத்தாக ஆக்குகிறது.
கூட்டு உற்பத்தியின் கீழ், நேரப் காலத்தின் சிக்கனங்கள், உற்பத்தியின் பலவேறு பிரிவுகளுக்கிடையில் வேலை நேரத்தை
ஒழுங்கான அளவில் பங்கீடு செய்யப்படுவதைப் போல பிரதான பொருளாதார விதியாக,
"மிக அதிகமான விரிவான அளவிலான
விதியாக ஆகிறது என்று மார்க்ஸ் கூறினார். ஒவ்வொரு உண்மையான சிக்கனமும் உழைப்பு
நேரத்தை மிதப்படுத்துவதாகவும் உற்பத்தி செலவை ஆகக் குறைவான அளவில் குறைப்பதாகவும்
வெளிப்படுகிறது. இது உழைப்பின் உற்பத்தி ஆற்றலை வளர்ப்பதைப் போலவாகும். உழைப்பின்
நேரத்தை சிக்கனப்படுத்துவது என்பது ஓய்வு நேரத்தை அதிகப்படுத்துவதற்குச் சமமாகும்.
அதாவது உழைக்கும் மக்களுடைய முழுமையான சர்வாம்சமான சகலவிதமான வளர்ச்சிக்குப்
பயன்படுத்தும் நேரமாகும். அது உழைப்பின் உற்பத்தி ஆற்றலில் பின்னோக்க,
செயல் விளைவை ஏற்படுத்தும். சுயேச்சையான நேரம் - ஓய்வு
நேரம் மற்றும் உயர்ந்த இலட்சியங்களை நிறைவேற்று வதற்கான நேரம் ஆகிய இரண்டும்
சமுதாயத்தின் ஒவ்வொரு உறுப்பினருக்கும் அவர் தன்னுடைய உள்ள வலுவுக்கும் உடல்
வலுவுக்குமான சக்திகளை முழு அளவில் வளர்ப்பதற்கான வாய்ப்பினை ஏற்படுத்தும்.
விவாதிக்கப்பட்ட விஷயங்களின் விரிவான நீண்ட வரிசை அளவையும் தொலை நோக்கு
தூரத்தையும் விஞ்ஞானப் பகுப்பாய்வின் அளவு மட்டத்தையும் மனதில் கொண்டு பார்க்கும்
போது 1857-58 பொருளாதாரக் கையெழுத்துப் பிரதியை மூலதனத்தின் முதலாவது
பதிப்பு வடிவமாகச் சரியானபடி கொள்ளலாம். இந்த நூலின் முதல் நகலைக் கொண்டுவருவதற்கு
மார்க்ஸிற்கு 20
ஆண்டு காலக் கடுமையான தீவிரமான வேலை தேவைப்பட்டது.
புதிய பொருளாதார நூல் அச்சிற்குக் கொண்டு வருவதற்குத் தயாரிப்பு
இந்த கையெழுத்துப் பிரதி பூர்த்தி செய்யப்படுவதற்கு முன்பே மார்க்ஸ் அதை
அச்சிற்குக் கொடுப்பதற்குத் தயாரிக்கத் தொடங்கினார். முதலில் அவர் மிக விரிவான
பொருள் குறிப்பைத் தொகுத்து வரிசைப்படுத்தினார். அதன்மூலம் அவர் எழுதி வைத்திருந்த
பலவேறு குறிப்பு நோட்டுப் புத்தகங்களைப் பயன்படுத்துவது சுலபமாக இருந்தது. 1858 ஆகஸ்டு ஆரம்பத்திற்கும் நவம்பர் நடுவிற்கும் இடையில்
மார்க்ஸ் இந்தக் கையெழுத்துப் பிரதியை அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு
பங்களிப்பு என்னும் நூலின் மூலப்பதிப்பு வடிவத்தை எழுதுவதற்கு அடிப்படையாகப்
பயன்படுத்தினார். அதை வெளியிடுவதற்கு ஒரு வெளியீட்டாளரை அவர் தேடினார். லாஸ்லேprocessயிடமிருந்து உதவி வந்தது. அவர் ஒரு பெர்லின்
வெளியீட்டாளருடன் ஏற்பாடு செய்தார். அவர் பெயர் பிரான்ஸ் டங்கர். மார்க்ஸ் கூறிய
ஆலோசனையின்படி 4
முதல் 5 வரை உள்ள தொடர்ச்சியான வரிசைப் பகுதிகளாக அச்சடிப்பதற்கு
ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. ஏன் என்றால் அவரால் அப்போது அந்தப் பெருநூலை ஒரே தடவையில்
மொத்தமாகப் பிரசுரம் செய்வது இயலாமல் இருந்தது. இரண்டாவது பகுதி முடியும்வரை அந்த
வெளியீட்டாளரிடம் இறுதியாக ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாவது நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு,
1858 மே மாத இறுதி வாக்கில் முதல்
புத்தகத்தை வெளியீட்டாளரிடம் கொடுப்பதற்கு மார்க்ஸ் கருதியிருந்தார். இந்தக்
காலக்கெடு நோக்கில் எல்லா விவரங்களையும் தன்னடக்கியுள்ளதாக அதைத் திரட்டி கொண்டுவர
வேண்டுமென்று நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். அத்தகைய நூல் அடுத்தடுத்து வெளிப்படுத்த
வேண்டிய பல விஷயங்களுக்கு ஒரு தத்துவார்த்த அடிப்படையை அமைத்துக் கொடுக்கும்.
மார்க்ஸினுடைய நோயின் காரணமாகவும் பண நெருக்கடியின் காரணமாகவும் அச்சிற்குக்
கொடுப்பதற்கான கையெழுத்துப் பிரதி தயாரிப்பதில் பெரிதும் தாமதம் ஏற்பட்டது.
அவருக்கு அடிக்கடி ஒரு வலி ஏற்பட்டது. அப்போது அவருக்கு வேலையே செய்ய முடியாத நிலை
ஏற்படும். அல்லது "அவர் எழுதுவதற்குத் தன்னுடைய தோளையேக் கூட அசைக்க
முடியாது." அவருக்கு அவ்வளவு வேதனையிருந்த போதிலும் எப்படியாவது சிரமப்பட்டு
வேலை செய்யத் தொடங்கினால் - முயன்றால் - முடியாமல் "அப்படியே படுக்கையில்
விழுந்து நாட்கணக்கில் எழுந்திருக்க முடியாமல் படுத்துக் கிடக்க வேண்டிய நிலைமை
ஏற்படும்."( * Marx, Engels, Werke, Bd. 29, S. 318,
323.) இது அவர் தனது நூலை முடிப்பதைத்
தாமதப்படுத்தியது. அவருடைய மொழி நடையையும் பாதித்தது.
மார்க்ஸிற்கே கூட அவர் எழுதியவற்றில் திருப்தி இல்லை. காரணம்,
குறிப்பாக அது மிகவும் கடுமையான பதினைந்து ஆண்டுகால ஆழ்ந்த
ஆராய்ச்சியின் பலனாகையால் அவர் அதை மிகவும் சிறந்தமுறையில் நிறைவேற்ற வேண்டும்
என்று விருப்பங் கொண்டிருந்தார். "இந்த நூல் ஒரு மிகவும் மேலான
முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சமுதாய உறவுகளைப் பற்றிய கருத்தோட்டத்தின் முதலாவதான
விஞ்ஞானபூர்வமான வெளிப்படுத்தலைக் கொடுக்கிறது. அதன் காரணமாகத்தான் இதில்
கொஞ்சம்கூட திரிபு ஏற்பட்டுவிடாமல் தடுப்பது கட்சிக்கு ஆற்ற வேண்டிய எனது முக்கிய
கடமையாகிறது."( * Marx, Engels, Werke, Bd. 29, S. 566.) மார்க்ஸ் எப்போதும் தனது ஆராய்ச்சி வேலையிலும் அரசியல்
செயல்பாட்டிலும் மிகவும் மேலான தரங்களை அமைத்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு அது
நடத்தை முறைக்கும் ஒழுங்கு விதியின் பகுதியாக, ஒரு உறுதியான நெறிமுறைக் கோட்பாடாக இருந்தது.
மார்க்ஸ் தனது கையெழுத்துப் பிரதி வேலையில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தபோது 'தி எக்கனாமிஸ்ட்' என்னும் சஞ்சிகையின் மூலம் பூர்ஷுவா பொருளாதாரவாதி ஜேம்ஸ்
மெக்லேரன் என்பவர் எழுதிய பண நாணயத்தின் வரலாற்றின் ஒரு வரைவு கட்டுரை என்னும்
நூல் வெளியாகப் போவதாக அறிந்தார். அந்த நூலை அவர் படிக்க மிகவும் விரும்பினார்.
"அந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்காமல் அதைப் பற்றி எழுதிக் கொண்டிருப்பது என்னுடைய
தத்துவார்த்த உள்ளுணர்வுக்கு எதிரானதாகும்."¹ உண்மையில் பிரிட்டிஷ் மியூசியம் நூலகத்திற்கு புதிய
நூல்கள் வருவதற்கு மிகுந்த காலதாமதம் ஏற்பட்டது. அந்த நூலின் விலை 9 ஷில்லிங் 6 பென்ஸ்தான். ஆயினும் மார்க்ஸிற்கு அதை விலைக்கு வாங்கும்
சக்தியில்லை. அவருடைய குடும்பம் மிகவும் கொடுமையான வறுமையின் பிடிப்பில் தொடர்ந்து
நீடித்திருந்தது. மார்க்ஸ் தனது கையெழுத்துப் பிரதியை பெர்லினுக்குத் தபாலில்
அனுப்புவதற்குக் கூட கையில் "ஒரு காசும் இல்லாமல்"² இருந்தார். அவருடைய பூர்த்தி செய்யப்பட்ட எழுத்துரைகள்,
ஏங்கல்ஸிடமிருந்து அஞ்சல் மூலம் பணம் வரும் வரை அவருடைய
பெட்டியில் கிடந்தது.
இறுதியாக 1859
ஜனவரி 26 ஆம் தேதி அவருடைய கையெழுத்துப் பிரதி வெளியீட்டாளர்
டங்கருக்கு அனுப்பப்பட்டது. அது அவர் ஒப்புக்கொண்ட காலத்திலிருந்து இரு
மடங்காகும். ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு பிப்ரவரி 23 ஆம் தேதி மார்க்ஸ் தன்னுடைய முன்னுரையையும் அனுப்பி
வைத்தார்.
முதல் பகுதி அச்சாவதற்கு மிகவும் நீண்ட காலம் ஆயிற்று. டங்கர் வேண்டுமென்றே
"காலம் தாழ்த்தித் தள்ளி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்"³ என்பதைக் கண்டு மார்க்ஸ் தனது அதிருப்தியைத் தெரிவித்தார்.
ஆயிரம் பிரதிகளைக் கொண்ட பதிப்பு 1859 ஜூன் 11 ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்டது.
* Marx, Engels, Werke, Bd. 29, S. 330.
* Ibid., S. 385.
* Ibid., S. 586.
அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பின்
முதல் பாகம்
மார்க்ஸினுடைய மிகச் சிறந்த பிரசுரமான நூல்களில் ஒன்று,
அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பு.
அந்தப் புகழ்பெற்ற பெருநூல் அவருடைய முன்னுரையுடன் தொடங்குகிறது. அதில் அவருடைய
பொருளாதார ஆராய்ச்சியைப் பற்றிய ஒரு துல்லியமான சுருக்க வரலாற்று வரைவு உரையைத்
தருகிறார். வரலாற்றைப் பற்றிய பொருள்முதல்வாதக் கண்ணோட்டத்தைப் பற்றி ஒரு மிகச்
சிறந்த சொற்பொருள் விளக்கத்தைத் தருகிறார். அவை மிகவும் உயர்வான மேலான
புரட்சிகரமான முடிவுகளைத் தருகின்றன. அம்முடிவுகள் தத்துவம் நடைமுறை ஆகிய
இரண்டிற்கும் சம அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
"மனிதர்கள் தாங்கள் உயிர் வாழ்வதற்காக ஈடுபட்டிருக்கும் சமுதாய உற்பத்தியில்
அவர்கள் தவிர்க்க முடியாமல் தங்களுக்குள் திட்டவட்டமான உறவுகளை அமைத்துக்
கொள்கிறார்கள். அந்த உறவுகள் அவர்களுடைய தன்னிலை விருப்பத்திற்கப்பால் சுயேச்சையாகவே
இருக்கின்றன. அதாவது, அவர்களுடைய பௌதிகப் பொருளாயத உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சியின் ஒரு
குறிப்பிட்ட கட்டத்திற்கு உகந்ததாக உள்ள உற்பத்தி உறவுகள் இருக்கின்றன. இந்த
உற்பத்தி சக்திகளின் மொத்தக் கூட்டமைப்பு அந்தச் சமுதாயத்தின் பொருளாதாரக்
கட்டமைப்பாக அமைந்திருக்கின்றது. அதுதான் அந்த சமுதாயத்தின் உண்மையான அடித்தளம்.
அதன் மீது தான் அதன் சட்டநீதி மற்றும் அரசியல் கட்டமைப்பு தோன்றுகிறது. அதற்கு
இணையான முறையில் குறிப்பிட்ட திட்டவட்டமான சமுதாய உணர்வுநிலை வடிவங்களும்
ஏற்படுகின்றன. பௌதிகப் பொருளாயத வாழ்க்கைக்கான உற்பத்தி முறை சமுதாய,
அரசியல் மற்றும் அறிவுத்துறை வாழ்க்கையின் பொதுவான
வளர்ச்சிப் போக்கினை அறிவத்துறை நிலைப்படுத்துகிறது. மனிதர்களுடைய உணர்வு நிலையல்ல
அவர்களுடைய வாழ்வு நிலையை நிர்ணயிப்பது, அவர்களுடைய சமுதாய வாழ்வு நிலைதான் அவர்களுடைய உணர்வு
நிலையை நிர்ணயிக்கிறது. வளர்ச்சியின் குறிப்பிட்ட நிலையான ஒரு கட்டத்தில்
சமுதாயத்தின் பௌதீகப் பொருளாயத உற்பத்தி சக்திகள் அப்போது நிலைகொண்டிருக்கும்
உற்பத்தி உறவுகளுடன் முரண்பட்டு மோதத் தொடங்குகின்றன. அல்லது - இதே விஷயத்தை
சட்டப் பதங்களில் கூறவேண்டுமானால் - இதுவரை செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த
உருவமைப்பிற்குள்ளேயே உள்ள சொத்துறவுகளுடன் முரண்பட்டு மோதத்தொடங்குகின்றன. அந்த
உறவுகள் அந்த உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சியின் வடிவங்களாக இருந்தவை மாறி அவைகள்
தளைகளாகின்றன. அதன் பிறகு ஒரு சமுதாயப் புரட்சியின் சகாப்தம் தொடங்குகிறது."¹
பொருள் முதல் வாதத்தைப் பற்றிய அடிப்படை முடிவுகளையும் கருத்துரை
வாசகங்களையும் பற்றிய ஒரு தலைசிறந்த புகழ்மிக்க சொற்பொருள் விளக்கம் சமுதாய
உறவுகளுக்குப் பிரயோகமாகும் வகையில் அந்த முன்னுரையையே அது தனக்கே உரித்தான
விஞ்ஞானபூர்வமான மதிப்புமிக்க ஆவணமாக ஆக்கியிருக்கிறது.
அந்த முன்னுரை மகாகவி தாந்தேயின் வார்த்தைகளுடன் முடிவடைகிறது. அவ்வார்த்தைகளை
மார்க்ஸ் மேற்கோள் காட்டி அதையே தனது ஆராய்ச்சிக்கும் புரட்சிகரப்
போராட்டத்திற்குமான பொன் மொழியாக ஆக்கிக் கொண்டார்:
>
இங்கேயே எல்லாவித
>
அவநம்பிக்கையும்
>
நீங்க வேண்டும்;
>
எல்லாவித கோழைத்
>
தனமும் இங்கே மடிய
>
வேண்டும்.²( * Karl Marx, A Contribution to the
Critique of Political Economy, pp. 20-21.
* Here must all distrust to be left;
All Cowardice must here be dead.
(The English translation is taken from
Dante, The Divine Comedy, Illustrated Modern Library, Inc., 1944, p. 22.))
>
இந்த முன்னுரையுடன் அதற்கு மேல் "அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு
ஒரு பங்களிப்பின் முதல் பாகத்தில் இரண்டு அத்தியாயங்கள் இருக்கின்றன:
"பண்டம்" மற்றும் "பணம் அல்லது சாதாரணச் செலாவணி."
"பண்டம்" பற்றிய அத்தியாயம் அந்தப் பிரச்சனையைத்
தெளிவாக வெளிப்படுத்துவதிலும், எல்லா அம்சங்களையும் விரிவாக விளக்கி விளங்க வைப்பதிலும்
மிகவும் கடினமான பகுதியாகும். இதில் மார்க்ஸ் பண்டத்தைப் பற்றி முதலாளித்துவ
உற்பத்தியில் மிகவும் முரண்பட்ட குணாம்சத்தைக் கொண்ட அப்பண்டத்தைப் பற்றி மிகவும்
எளிய சாதாரண வடிவத்தில் கொண்டு வருகிறார். அதன் மூலம் பூர்ஷுவா சமுதாயத்தின்
பொருளாதாரக் கருத்துருவ வகைகளைப் பற்றிய மேலும் நடத்த வேண்டிய பகுப்பாய்வு மற்றும்
விமர்சனத்திற்கான முதலாவது ஆரம்பமான தத்துவார்த்தக் கோட்பாடுகளை உருவாக்கினார்.
மார்க்ஸினுடைய வழிமுறையின் ஒரு முக்கிய அம்சம் அவர் மிகவும் சாதாரணமான ஆரம்ப வடிவங்களின் தொடக்கப்
புள்ளியிலிருந்து மிகவும் சிக்கலான பிரச்சனைகளுக்குச் செல்வதாகும். பண்டங்களைப்
பற்றியும் மதிப்பைப் பற்றியுமான விரிவான பகுப்பாய்வு அதுவே ஒரு முடிவல்ல. அது
அடுத்தாற்போலவே பணம் மற்றும் மூலதனம் பற்றிய தொகுப்பாய்வுக்குச் செல்வதற்கான வழியை
வகுத்தது.
முதல் பார்வையில் பார்க்கும்போது பூர்ஷுவா செல்வம் சரக்குகளின் மிகப் பெரிய
அளவிலான ஒரு சேகரிப்புக் குவியல் என்று தோன்றும். அதில் தனி ஒரு பண்டம் இந்த
செல்வத்தின் சாதாரண ஆரம்ப நிலைப்பாடாக அமைந்திருக்கிறது. பண்டம் விலைக்கு
வாங்குவதற்கும் விற்பனைக்குமான குறிப்பொருளாக அமைந்துள்ளது. அப்பண்டத்தின்
சொற்பொருள் விளக்கத்தைக் கூறும்போது மார்க்ஸ் அதில் பயன்பாட்டு மதிப்பும்,
பண்டமாற்று மதிப்பும் முரண்பட்ட நிலையில்
ஒன்றுபட்டிருப்பதாக விளக்கியுள்ளார்.
பயன்பாட்டு மதிப்பு என்பது ஒரு பொருள் எந்த அளவுக்கு மனித தேவைகளின்
குறிப்பொருளாகவும் பயன்பாடாகவும் இருப்பதற்கு சக்தி படைத்துள்ளது என்பதைக்
குறிப்பதாகும். எந்த சமுதாயத்திலும், உற்பத்தியின் சகல சமுதாய வடிவங்களிலும் பயன்பாட்டு மதிப்பு
என்பது செல்வத்தின் பொருளாயத உள்ளடக்கமாக அமைந்திருக்கிறது. அது வெளிப்படையான
உழைப்பின் மூலம் அதாவது ஒரு செருப்பு தைப்பவரின் உழைப்பு,
ஒரு தையல்காரர், ஒரு தச்சர், ஒரு உழவு ஆள் இவ்வாறாக உள்ளவர்களின் திண்ணிய நேரடி
உழைப்பின் மூலம் உண்டாக்கப்பட்டதாகும்.
இதற்கு நேர்மாறாக பண்டமாற்று மதிப்பு ஒரு பொருளாதார உறவைப்
பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பண்டத்தில் உருவாகி உள்ளடங்கியுள்ள உழைப்பு
அப்பண்டத்தை உற்பத்திச் செய்த அவ்வுழைப்பு உபயோக மதிப்புகளின் குறிப்பிட்ட
சாரப்பொருளுக்கு, உழைப்பின் குறிப்பிட்ட ஸ்தூலமான வடிவத்திற்கு பாராமுகமாக இருக்கிறது. இங்கு
உழைப்பு தனித் தன்மையை இழந்து நிற்கிறது. குணக் குறைவுபட்டு நிற்கிறது.
"உழைப்பில் தொழிலாளர்களின் தனிப்பட்ட குணாம்சங்களின் தடம் இல்லாமல்
அழிக்கப்பட்டிருக்கிறது."( * Karl Marx, A Contribution to the
Critique of Political Economy, p. 29.) மதிப்பின் சாரப் பொருளாக அமைந்திருக்கும் இந்த உழைப்பை மார்க்ஸ் அருவமான முழு
மொத்த வடிவமான உழைப்பு என்று அழைக்கிறார். 1858-59 பொருளாதார கையெழுத்துப் பிரதியில் உழைப்பு இரு வகை
குணாம்சங்களைக் கொண்டிருக்கிறது என்றும் அருவமான உழைப்பு பண்டமாற்று மதிப்பின்
மூலாதாரமாக இருக்கிறது என்றும் கூறியுள்ளார். இந்தக் கருத்தை அரசியல் பொருளாதார விமர்சன
ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பு நூலின் முதல் பாகத்தில் மிக விவரமாக விரிவாக விளக்கிக்
கூறுகிறார். அகண்ட விரிவான மனித உழைப்பைப் பிழிந்தெடுத்து அருவமாக்குவது என்பது
பலவேறு வகையிலான உழைப்பை எளிய சாதாரண சராசரி உழைப்பாகச் சுருக்குவதாகும். அதாவது
ஒரு குறிப்பிட்ட சமுதாயத்தில் ஒரு சராசரி தனிமனிதன் செய்வதற்கு சாத்தியப்படும்
அளவு உழைப்பாகும். மதிப்பில் பிரதிநிதித்துவப்பட்டுள்ள உழைப்பு ஒரு தனியாக
வேறுபட்ட தனிமனிதனின் உழைப்பாக செயல்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் பண்டமாற்றுதல் மற்றும்
சந்தை உறவுகள் ஆகிய சாதனங்கள் மூலம் அது அதனுடைய எதிர் நிலையான வடிவத்தில்
அடைகிறது. மற்றும் அருவமான அகண்ட விரிவான உழைப்பாக ஆகிறது. இவ்வாறாக இந்த
உழைப்பானது குறிப்பிட்ட சமுதாய வடிவத்திலான உழைப்பாக இருக்கிறது.
உழைப்புதான் மதிப்பின் ஒரே மூலாதாரம் என்பது பிரகடனம் செய்வதன் மூலம் மார்க்ஸ்,
மதிப்பின் மூலத் தோற்றுவாய் மற்றும் சாரப்பொருளைப் பற்றிய
சாஸ்திரீய பூர்ஷுவா அரசியல் பொருளாதார வாதிகளின் அடிப்படையான கருத்துருவங்களை
ஏற்றுக் கொள்கிறார். ஆனால் ஒரு கணிசமான அளவில் குணாம்சத்திலேயே ஒரு புதிய படிக்கு
முன் அடி எடுத்து வைக்கிறார். குறிப்பாக மதிப்பு பற்றிய உழைப்புத் தத்துவத்தைப்
பற்றி மிகவும் உறுதியாக விடாப்பிடியாக வாதிட்டுவந்த ரிக்கார்டோவைக் காட்டிலும்
அதிகமாக அதை மார்க்ஸ் முன் எடுத்து வைத்தார்.
ரிக்கார்டோ உள்பட, அவருடைய முன்னோடிகள் உபயோக உழைப்பிற்கும் இடையில் ஒரு தெளிவான வேறுபாட்டைக்
கோடிட்ட போதிலும் அவர்களால் அவைகளின் உண்மையான உறவு முறையை வரையறுத்து விளக்கிக்
கூற முடியவில்லை. மதிப்பின் மூலாதாரம் உழைப்புதான் என்று கண்டுபிடித்துவிட்டு,
அம்மதிப்பை உண்டாக்கக் கூடிய உழைப்பின் குறிப்பிட்ட சிறப்பு
அம்சங்களை ஸ்தாபிக்க முடியாமல் போய்விட்டனர். மதிப்பின் பரிமாணத்தின் மீது மட்டுமே
அக்கறை கொண்டு, அது
பண்டத்தில் உள்ளடங்கி உருவாகியுள்ள உழைப்பு நேரத்தை மட்டுமே வரையறுத்து
விளக்கிக்கூறிய அவர்களால் அதன் குணாம்சமான பகுதியைப் பார்க்க முடியவில்லை. உபயோக
மதிப்பிலும், மதிப்பிலும்
பிரதிநிதித்துவமாகியுள்ள உழைப்பின் வடிவங்களின் குறிப்பிட்ட தனிச் சிறப்புத்
தன்மைகளை எடுத்துக் காட்டவும் அவர்களால் முடியவில்லை.
இதை மார்கஸ்தான முதன் முதலாகச் செய்தார். அவருடைய மகத்தான விஞ்ஞான பூர்வமான
சிறப்புச் சாதனை "பண்டம்" என்னும் அத்தியாயத்தில் பண்டத்தின் இரட்டைத்
தன்மை உபயோக மதிப்பும் பண்டமாற்று மதிப்பும் இணைந்து ஒன்றுபட்டுள்ள தன்மை பற்றிய
அவருடைய தத்துவக்கொள்கை பற்றியும், உழைப்பின் இரு தன்மையான குணங்கள் ஸ்தூலமான உழைப்பு மற்றும்
அருவமான உழைப்பு பற்றிய உழைப்பு பற்றிய அவருடைய தத்துவக் கொள்கையினையும் மிகவும்
விரிவாக வெளிப்படுத்தியதாகும்.
பண்டங்கள் பற்றிய துறை சாதாரணப் பொருள்களுக்கிடையில் உள்ள உறவுகளையே
கொண்டிருக்கிறது என்னும் தவறான கருத்தோட்டத்தை அவர் சிதறடித்தார். முதலாளித்துவப்
பொருளாதார வாதிகள் தோன்றிய எல்லா வகையான திரிபான திரித்துக் கூறப்பட்ட வடிவங்களைப்
பற்றிய மிகத் தெளிந்த பொதுவான குற்ற விமர்சனங்களைச் செய்வதற்கான விஞ்ஞான முன்
தேவைகளை தொகுத்து முன்வைத்தார்.
இரண்டாவது அத்தியாயம் "பணம் அல்லது எளிய சாதாரணச் செலாவணி"
பற்றியது. அது "பண்டத்தை"ப் பற்றிய அத்தியாயத்தைக் காட்டிலும் மிகவும்
விரிவானதாகவும் அடிப்படையிலேயே மிகவும் விளக்கமானதாகவும் அமைந்தது. முதல்
அத்தியாயத்தில் சில விவரங்கள் பற்றிய முக்கிய கூறுகள் மட்டுமே அடங்கியிருந்தன.
அவைகள் பின்னர் மூலதனத்தில் விரிவாக விளக்கப்பட்டது. ஆனால் இரண்டாவது அத்தியாயம்
முந்தையதற்கு நேர் மாறாக "சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் மிகவும் விரிவாகக்
கூறப்பட்ட" கருத்துரைகள் அடங்கியிருந்தன. அவைகளை துல்லியமான வகையில் அடக்கமான
வடிவத்தில் மூலதனத்தின் முதல் பாகத்தில் அப்பகுதி முழுவதையும் தொகுத்துக் கூறும்
போதுதான் எடுத்துமுன் வைக்கிறார். முதல் அத்தியாயம் ஏறத்தாழ இரு மடங்கு அதிகமாக
விரிவுபடுத்தப்பட்டு விளக்கமாக மூலதனம் முதல்பாகத்தில் எழுதப்பட்டது. இரண்டாவது
அத்தியாயம் அதன் ஆரம்ப அளவில் பாதியாகக் குறைக்கப்பட்டது. அதன் சாரமான விஷயங்களில்
எந்தத் திருத்தமும் மறு பரிசீலனையும் செய்யப்படவில்லை.
மொத்தத்தில் இந்த அத்தியாயம் மிகவும் முழுமையாக பக்குவமடைந்த ஒன்றாக
இருக்கிறது. அதில் பணம் மற்றும் பணச் செலாவணி பற்றிய மார்க்ஸின் தத்துவம் மிகவும்
நுணுக்கமான விவரங்களுடன் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் விவரமாக எழுதப்பட்ட விஷயங்கள்
அடங்கிய ஒன்றாக இருக்கிறது. மூலதனத்தின் முதலாம் பாகத்தில் அடுத்துவரும்
அத்தியாயத்தைக் காட்டிலும் இது மிகவும் அதிகமான அளவில் விரிவாக உள்ளது என்பதும்,
மூலதனத்தில் இல்லாத ஒரு முக்கிய வரலாற்று முதல்
நிலைக்குறிப்பு அடங்கியுள்ளது என்பது அத்துடன் இதர சில அம்சங்களும் சேர்ந்து,
அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பு,
மார்க்ஸிய சிந்தனையின் ஒரு தலைசிறந்த நூல் என்னும் வகையில் உள்ள
விஞ்ஞான பூர்வமான முக்கியத்துவத்தை நிர்ணயிக்கிறது.
மார்க்ஸ் பணத்தைப் பற்றியும் பணச் செலாவணியைப் பற்றியும் உண்மையிலேயே ஒரு
விஞ்ஞான பூர்வமான தத்துவத்தைக் கொண்டு வந்தார். பணம் என்பது செலாவணியில்
புகுத்தப்பட்டது ஏதோ வெறும் வசதிக்காக மட்டும் அல்ல - அது - செலாவணி தன்னாலேயே
உண்டாக்கப்பட்டதாகும் என்பதை எடுத்துக் காட்டினார். ஒரு குறிப்பிட்ட பண்டம்
பணமாகச் செயல்படத் தொடங்குகிறது. காரணம் அதனுடைய இயற்கையான பண்புப் பொருள்கள் -
சுலபமாக போக்குவரத்து சாதனத்திற்கு உபயோகப்படுத்துவதற்குள்ள வசதி,
பிரித்து வைத்துக் கொள்ளவும் கணக்குப் போடவும் வசதி முதலிய
சாதகங்கள் - காரணமாய் வேறு எதற்கும் இல்லாத அளவில் இதற்கு மட்டும் மதிப்பை போதுமான
அளவில் உணர்த்துவதற்கும் தனியார் பண்ட உற்பத்தியாளர்களுக்கிடையில் சமுதாய உழைப்பை
உள்ளடக்கி உருவம் கொண்டுள்ளார்கள் என்னும் முறையில் அவர்களுக்குடையில் பண்ட
மாற்றுதல் செயல்பாடுகள் தோன்றுவதற்கும் சாத்தியப்பட்டது. பணத்திற்கு,
அது ஒரு குறிப்பிட்ட திட்டவட்டமான சமுதாய செயல்பாட்டை
நிறைவேற்றுகிறது என்பதால் மதிப்பு ஏற்பட்டுவிடவில்லை. ஆனால் அதுவே உழைப்பின்
விளைபொருளாகும் என்பதால்தான் அதற்கு மதிப்பு ஏற்படுகிறது. அதன் விளைவாக அது ஒரு
உண்மையான மதிப்பையும் கொண்டிருக்கிறது. இதர பண்டங்களைப் போலவே அதற்கும் உண்மையான
மதிப்பு ஏற்படுகிறது. அது கற்பனையானதோ அல்லது மரபொழுக்கத்தினால் பழக்கத்திற்கு
வந்ததோ அல்ல. பணம் என்பது மதிப்பின் மிகவும் மேலான உணர்த்தலாகும். அது ஸ்தூலமான
உழைப்பிற்கும் அருவமான உழைப்பிற்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள்,
பண்டங்களில் உள்ளடங்கியுள்ள மதிப்பு மற்றும் உபயோக
மதிப்புகளுக்கிடையில் உள்ள முரண்பாடுகள் ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியிலிருந்து திரண்டு
உருவாகியுள்ளது. அந்த வடிவத்தில்தான் தனிநபர் உழைப்பு சமுதாய உழைப்பாகத்
தோற்றமளிக்கிறது.
பணத்தின் வரலாறு பூர்வமாக வேர்விடப்பட்டிருந்த எல்லா விதமான செயல்பாடுகளையும்
- பணம் செலாவணிக்கு ஒரு சாதனம் என்னும் வகையில், சேமிப்பு, பதுக்கல் ஆகியவைகளுக்கு ஒரு சாதனம் என்னும் வகையில்,
சம்பளம் மற்றும் கொடுக்கல் வாங்கல்,
விற்பனை வாங்கலுக்கு பட்டுவடா செய்வதற்கு ஒரு சாதனம்
என்னும் வகையில் உலக பணம் என்னும் வகையில் - மிகவும் விரிவாகப் பகுத்து ஆராய்ந்து
மார்க்ஸ் செலாவணிக்குத் தேவையான பணத்தின் அளவை நிர்வகிக்கும் விதிமுறைகளையும்,
செலாவணி பற்றிய இதர விதிமுறைகளையும் உருவாக்கி வகுத்தார்.
அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பு அரசியல் பொருளாதாரத்தில்
ஒரு உண்மையான புரட்சியாக இருந்தது. 1859 பிப்ரவரி 1 ஆம் தேதி வெளியீட்டாளருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் மார்க்ஸ்
"நமது கட்சிக்கு ஒரு விஞ்ஞான வெற்றியைக் கொண்டு வரும் நம்பிக்கை எனக்கு
ஏற்பட்டிருக்கிறது."(
* Marx, Engels, Werke, Bd. 29, S. 573.) அந்த குறிக்கோள் இந்த நூல் வெளியிடப்பட்டதை ஒட்டி மிகவும் சிறந்த
முறையில் சாதிக்கப்பட்டது.
மார்க்ஸ் தனது பொருளாதார கருத்தோட்டங்கள், பூர்ஷுவாப் பொருளாதாரவாதிகளின் தத்துவங்கள்,
தத்துவக் கொள்கைகளைக் காட்டிலும் மிகவும் மேலானவை என்பதை
வெளிப்படுத்தி விளம்பரமாக நிரூபித்துக் காட்டிவிட்டார். அவரது வழிமுறையின் சாதகமான
அம்சங்கள், அரசியல்
பொருளாதாரப் பாடப் பொருளின் பால் அவருடைய ஈடு இணையற்ற மிகச் சரியான அணுகு முறை
ஆகியவை காரணமாய், மார்க்ஸிற்கு, பூர்ஷுவாப் பொருளாதார வாதிகளின் அடிப்படையான கருத்துருவ வகைக் கூறுகளைப்
படித்தாராய்வதற்கு சாத்தியப்பட்டது. மிகவும் வலுவாக ஸ்தாபிக்கப்பட்ட,
கிட்டத்தட்ட அசைக்க முடியாத கருத்துக்கள் அனைத்தையும்
அவருடைய முடிவுகள் தகர்த்தெறிந்து விட்டன. பூர்ஷுவா சொத்துடைமையைப் பற்றி
பிரௌவுதானுடைய விமர்சனம் தத்துவார்த்த ரீதியில் வலுவாக இல்லை,
மேலெழுந்த வாரியாக வழவழாவாக இருக்கிறது என்பது பற்றியும்,
விஞ்ஞான கம்யூனிஸத்தின் போலி சகோதரனாக உள்ள பிரௌவுதானிஸம்
"சீர்கேடான அம்சங்களை"யெல்லாம் நீக்கி சீர்திருத்தங்கள் மூலம் அவருடைய
திட்டங்களில் உள்ள தத்துவார்த்த போலித்தன்மைகளைப் பற்றியும் மார்க்ஸ் மேலும்
அதிகமான ஆதாரங்களைக் காட்டினார். எனவே அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு
பங்களிப்பு நூல் வெளியிடப்பட்டதானது புரட்சிகரமான தொழிலாளி வர்க்கக் கட்சிக்கு இரு
அம்சங்களிலும் வெற்றியாகும். அதாவது தத்துவார்த்த ரீதியில் இரட்டை வெற்றியாகும்.
ஒன்று பூர்ஷுவா அரசியல் பொருளாதாரத்தின் மீது அடைந்த வெற்றி. இரண்டாவதாக பிரௌவுதன்
மற்றும் அவருடைய சீடர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் குட்டி பூர்ஷுவா மாதிரியின்
அரசியல் பொருளாதாரத்தின் மீது கொண்ட வெற்றியுமாகும்.
அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பு நூலின் முதல் பாகம்,
பணம் மற்றும் பணச் செலாவணி பற்றிய உலகிலேயே மிகச் சிறந்த
அபூர்வமான நேர்த்திமிக்க நூலாக இருந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் அது மேலும் குறிப்பிடத்தக்க
தனித்தன்மை வாய்ந்ததற்குக் காரணம் அதுதான் மதிப்பு பற்றிய மார்க்ஸிய தத்துவத்தை
முதன் முதலில் வெளிவிட்டு முன் வைத்தது. அதுதான் மார்க்ஸினுடைய பொருளாதாரத்
தத்துவக் கொள்கையின் அடித்தளமாகும்.
ஜெர்மனியின் அதிகாரபூர்வமான பத்திரிகை "மௌனக் சதி மூலம்" இதை
வாழ்த்தியது. மார்க்ஸினுடைய நண்பர்களில் சிலர் கூட ஆரம்பத்தில் இந்த நூலின் ஈடு
இணையற்ற மிகத் தெளிவான ஒளிமிக்க உள்ளடக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளத்
தவறியிருந்தார்கள். ஏங்கல்ஸ் இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றிய மதிப்புரை எழுதினார்.
அந்த மதிப்புரை அந்நூலின் கருத்துக்களைப் பரப்புவதற்குக் கருவியாக இருந்தது.
மார்க்ஸினுடைய இந்த நூல் ஒரு தலைசிறந்த விஞ்ஞான சாதனையென்றும்,
அரசியல் பொருளாதார வளர்ச்சியின் ஒரு புதிய கட்டத்தைக்
குறிக்கிறது என்றும் ஏங்கல்ஸ் கூறினார். அந்தப் பதிப்பு வெகு வேகமாக
விற்றுவிட்டது. இந்தப் புத்தகம் ஐரோப்பாவில் மட்டுமல்ல அமெரிக்கக் ஐக்கிய
நாடுகளிலும் படிக்கப்பட்டது. அதன் வெற்றியில் மார்க்ஸ் மிகவும் உற்சாகமடைந்தார்.
உடனே அவர் இரண்டாம் பாகத்தைத் தயாரிப்பதில் முனைந்தார். அதே சமயத்தில் முதல்
பாகத்தின் ஆங்கிலப் பதிப்பைத் தயாரிக்க விரும்பினார். ஆனால் பலவேறு சொந்தக்
காரணங்களால் அத்திட்டத்தைக் கைவிட வேண்டியதேற்பட்டது.
மார்க்ஸும் டார்வினும்
அரசியல் பொருளாதார விமர்சன ஆய்வுக்கு ஒரு பங்களிப்பு நூலை மார்க்ஸ் வெளியிட்ட
அதே ஆண்டு சார்லஸ் டார்வினுடைய "உயிரினங்களின் பரிணாம வளர்ச்சி,
இயற்கையான தேர்வின் மூலம்" என்னும் நூல் வெளி
வந்ததையும் கண்டது. அந்த நூல் டார்வினிஸம் தோன்றி எழுந்துள்ளதையும்
நிலைநிறுத்தப்பட்டதையும் குறித்தது. டார்வினிஸம், இயற்கையின் அடியாழத்தின் பல ரகசியங்களை சிக்கலின்றி
வெளிப்படுத்துவதில் மனிதப் பகுத்தறிவின் தலைசிறந்த முக்கியமான நிறைவு மிக்க
சாதனைகளில் ஒன்றாகும். மதம், எண்ண முதல்வாதம், மானசீக வாதம் ஆகியவற்றின் மீது பொருள் முதல் வாதமும்
தர்க்கவியலும் பெற்ற ஒரு தலைசிறந்த ஒளிமிக்க வெற்றியாகும்.
உயிர்ப் பொருளார்ந்த இயற்கையைப் பற்றிய டார்வினுடைய தன்னியல்பான தர்க்கவியல்
மற்றும் பொருள்முதல்வாதக் கருத்தோட்டம் மார்க்ஸும் ஏங்கல்ஸும் உலகத்தைப் பற்றிய
அவர்களுடைய உறுதியான விஞ்ஞான பூர்வமான கருத்தோட்டத்தை - தர்க்கவியல்,
பொருள்முதல்வாத தத்துவ ஞானத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்த
பொழுது,
மற்றும் மார்க்ஸ் அவருடைய பொருளாதாரத் தத்துவக் கொள்கையை
உருவாக்குவதற்கு வேலை செய்து கொண்டிருந்தபொழுது நிலையான உறுதிப்பாட்டை அடைந்தது
என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.
இது ஏதோ தற்செயலாக ஒரே சமயத்தில் நிகழ்ந்ததாகக் கருதக்கூடாது. உண்மை நிலை
என்னவென்றால், 1840 ஆம்
ஆண்டுகளில் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும் தர்க்கவியல் கருத்துக்கள் நடைமுறை
செயல்பாடுகளின் விளைவாகத் தோற்றமெடுத்து பின்னணிந்துகொண்டிருந்தன. சமுதாய
வளர்ச்சியின் செயல் போக்கினால் சமுதாய உற்பத்தி, விஞ்ஞானம் மற்றும் பொறியியல் துறைகளின் முன்னேற்றங்களின்
விளைவாகவும் தோற்றமெடுத்து வெளியே வந்து கொண்டிருந்தன.
பெரிய அளவிலான எந்திரத்தொழில் வளர்ச்சி, நீராவி எந்திரத்தைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை பௌதீக
விஞ்ஞானத்திற்கும் வேதியலுக்கும் ஒரு வேகமான தூண்டு விசையைக் கொடுத்தது. பௌதீகப்
பொருள் மற்றும் ஆற்றல் ஆகியவற்றின் இடமாற்றங்கள் சம்மந்தப்பட்ட வளர்ச்சிப்
போக்குகளைப் பற்றிய விளக்கங்கள் அதிகமாக வேகமாகத் தேவைப்பட்ட காலமாக இருந்தது.
சுரங்க வேலை விரிவுபட்டது, அது பூமியின் அடிப்பாகங்களை ஆராய்வதற்கு வேண்டிய அவசியங்களைத்
துரிதப்படுத்தியது. இதன் காரணமாய் புவியியலும் வளர்ச்சியடைந்தது,
விவசாயம் தீவிரமடைந்தது. அதன் காரணமாய் தாவரம் மற்றும்
விலங்கியல் உயிரின வகைகளைப் பற்றி படித்து ஆராய வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது.
அவ்வுயிரினங்களின் மாற்றம் வளர்ச்சி பற்றிய கருத்துக்களில் அது கூடியிணைந்தது.
முதலாளித்துவமும் தொழிலாளி வர்க்க இயக்கமும் வளர்ச்சியடைந்ததை ஒட்டி சமுதாய
வாழ்வில் அடிப்படை மாற்றங்கள் ஏற்படுவதற்கான காலம் பக்குவமடைந்து கொண்டு வந்தது.
இவையெல்லாம் பொருள் முதல்வாதத் தர்க்கவியல் ஒரு விஞ்ஞானமாகத் தோன்றி
வெளிப்படுவதற்கான வசதி வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தியது.
பழைய மதக் கண்ணோட்டங்களும் எண்ண முதல்வாதக் கண்ணோட்டங்களும் தொடர்ந்து
நீடித்து இருந்து கொண்டிருந்த அதே சமயத்தில் அவை வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் புதிய
முற்போக்கு சக்திகளுடன் மிகவும் கடுமையாக எந்த வகையிலும் ஒத்துப்போக முடியாதபடி
முரண்பட்டு நின்றது. மார்க்ஸும் ஏங்கல்ஸும் மட்டும்தான் விஞ்ஞானம் மற்றும் நடைமுறை
அனுபவம் ஆகியவற்றின் சாதனைகளை புதிய தர்க்கவியல் பொருள்முதல்வாதக்
கண்ணோட்டத்திற்கு ஒரு அடிப்படையாக மிகவும் தெளிவாகவும்
எல்லா அம்சங்களும் அடங்கிய பொதுமைக் கருத்துக்களைக் கொடுக்க முடிந்தது. காரணம்
அவர்கள் பாட்டாளி வர்க்க சித்தாந்தவாதிகளாக இருந்தனர். பாட்டாளி வர்க்கம்
ஒன்றுதான் உறுதியான புரட்சிகரமான மற்றும் முற்போக்கான வர்க்கமாகும். மார்க்ஸும்
ஏங்கல்ஸும் தான் சமுதாய வர்க்கப் போராட்டம், மற்றும் புரட்சி ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியை நிர்வகிக்கும்
விதிகளைக் கண்டுபிடித்தார்கள். இதற்கிடையில் டார்வின் இயற்கை விஞ்ஞானத்தில்
முழுமையாக சுதந்திரமான சிந்தனையுடன் இருந்த போதிலும் பூர்ஷுவா சமுதாய-அரசியல்
கருத்தோட்டங்களுக்கப்பால் ஒரு போதும் சென்றதில்லை. ஆனால் இயற்கை பற்றிய
ஆராய்ச்சியில் ஒரு நேர்மையான, மிகச்சிறந்த குணநலக் கோட்பாடுகளைக் கொண்ட மாணவனாக அவர்
இருந்ததால் உண்மையைத் தன்னலமின்றி தேடுவதற்குப் பாடுபட்டவராக இருந்ததால் அவர்
இயல்பாகவே உயிரியல் மற்றும் விவசாயம் பற்றிய விவரங்களை சேகரித்து
பொதுமைப்படுத்துவதில் பொருள் முதல் வாதம் மற்றும் தர்க்கவியல் பாதையைக் கடைபிடிக்க
வேண்டியதேற்பட்டது. விஞ்ஞான ஆராய்ச்சியின் இயல்பான நேர்மையான வாதமான காரணங்களாலும்
அவர் தன்னுடைய விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகளை நடத்திய சூழ்நிலைமைகளின் காரணமாகவும் அத்தகைய
பாதையை அவர் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அவசியத்திற்கு உந்தித் தள்ளப்பட்டார்.
இந்த வழியாக, விஞ்ஞானத்தின் இருபெரும் அசுர சாகஸ மனிதர்கள் மார்க்ஸும்,
டார்வினும் முழுமையும் வேறுபட்ட வழிகளிலிருந்து
வந்தபோதிலும் ஒரே மாதிரியான வழிமுறைக் கண்ணோட்டங்களுக்கு வந்தார்கள். இதில்
மார்க்ஸ் தத்துவஞானம் அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் இதர சமூக விஞ்ஞானங்களிலும்
டார்வின் உயிரியலிலும் அக்கண்ணோட்டங்களுக்கு வந்தார்கள். மார்க்ஸ் சமுதாய அமைப்பு
முறைகளின் இடைவிடாத மாற்றத்தைக் கண்டுபிடித்து சாரப்படுத்தி செழுமைப்படுத்தியதைப்
போல டார்வின் மிருகம் மற்றும் தாவர உயிரினங்களின் இடைவிடாத மாற்ற நிலையைக்
கண்டுபிடித்து செழுமைப்படுத்தினார். ஏங்கல்ஸ் பின்னர் கீழ்க்கண்டவாறு எழுதினார்:
"டார்வின் உயிர்ப்பொருள் இயற்கையின் வளர்ச்சி விதிகளைக் கண்டுபிடித்ததுபோல
மார்க்ஸ் மனித வரலாற்றின் வளர்ச்சி விதிகளைக் கண்டுபிடித்தார்."(
* Marx and Engels, Selected Works, Vol. 3, p. 162.)
டார்வினுடைய பணியைச் சரியாக மதிப்பிட்டு முதன் முதலில் பாராட்டியவர்களில்
மார்க்ஸ் ஒருவர். "உயிரினங்களின் மூலத் தோற்றம்" நூலைப் படித்தவுடன்
மார்க்ஸ் 1860
டிஸம்பர் 10 ஆம்
தேதி ஏங்கல்ஸிற்கு கீழ்க்கண்டவாறு எழுதினார்: "அந்நூல்
மிகவும் கரடுமுரடாக ஆங்கிலேயர்களுக்கேற்பட்ட போதிலும் இது நமது
கருத்தோட்டங்களுக்கே இயற்கை வரலாற்று அடித்தளம் அமைத்துக் தரும் ஒரு
புத்தகமாகும்."( * Marx, Engels, Werke, Bd. 30, S. 131.) இயற்கையின் வளர்ச்சி பற்றிய உண்மைகளை உறுதிப்படுத்தி
வெளியிட்டதன் மூலம் டார்வினிஸம், உலகம் எப்போதும் மாறாதது மாற்றமும் அடையாதது என்னும்
மானசீகவாதக் கோட்பாட்டிற்கு மரண அடி கொடுத்தது. சமுதாய வளர்ச்சியைப் பற்றிய
விஞ்ஞான பூர்வமான கருத்தோட்டங்கள் பரவுவதற்கான வழியைத் திறந்துவிட்டது. டார்வினின்
தத்துவத்தை இயற்கை விஞ்ஞானத்தின் ஆகச் சிறந்த சாதனைகளில் ஒன்றாக மார்க்ஸ்
கருதினார். அது சமுதாய வரலாற்றுத் திரையக் காட்சியைப் பற்றிய ஒரு விஞ்ஞான பூர்வமான
பகுப்பாய்வையும் சேர்த்து புரட்சிகரமான பொருள்முதல்வாதக் கண்ணோட்டத்திற்கு
அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது என்றும் அவர் கருதினார். டார்வினுடைய புத்தகம்
இயற்கையின் முன்மாதிரியைப் பற்றிய எண்ண முதல்வாதக் கருத்துருவத்தின் அடிவேரையே
அசைத்து அடித்தது. அதன் பகுத்தறிவு பூர்வமான பொருளில் ஒரு விஞ்ஞான பூர்வமான
விளக்கத்தைக் கொடுத்தது.
டார்வினுடைய கண்ணோட்டத்திலுள்ள சில குறைபாடுகளையும் வரம்புகளையும்
பலவீனங்களையும் மார்க்ஸ் எடுத்துக் கூறியுள்ளார். குறிப்பாக அவர்,
தாவர இனத்திலும் மிருக உலகிலும் செயல்படும்
விதிமுறைகளுக்கும், தற்கால முதலாளித்துவ சமுதாயத்தில் அவர் கண்ட "எல்லோரும் எல்லோருக்கும்
எதிராக நடத்தும் ஒரு யுத்தம்" என்று அன்றாட போட்டிப் போராட்டத்தில்
செயல்படும் விதிமுறைகளை ஒரே மாதிரியாக ஒப்பீடு செய்து அப்பிரச்சனையை மிகவும்
சுலபமாக லேசான முறையில் காணும் போக்கினை சுட்டிக்காட்டினார். ஆனால் அது பிரதானமான
குறைபாடு அல்ல. மிகவும் ஆபத்தானதாக மார்க்ஸ் நம்பியது என்ன வென்றால்,
சமுதாய டார்வினிஸ்டுகள் என்று சொல்லப்பட்டவர்கள் டார்வின்
கண்டு பிடித்த உயிரியல் விதிமுறைகளை மனித சமுதாயத்திற்குப் பிரயோகிக்க
முயற்சித்தது முதலாளித்துவத்தின் சமுதாய முரண்பாடுகளை இயற்கையின்,
"நிலையான" விதிமுறைகளின்
செயல்பாடுகளின் மூலம் விளக்குவதற்குப் பிரயத்தனம் செய்ததாகும். பால்
லபார்க்கிற்கும் லாரா லபார்க்கிற்கும் மார்க்ஸ் 1869 பிப்ரவரி 15 ஆம் தேதி எழுதிய கடிதத்தில் கூறியுள்ளார். ஆங்கிலேய
சமுதாயத்தில் உள்ள அகண்ட விரிவான சமுதாயம் முழுவதும் தழுவிய கடுமையான போராட்டம்
டார்வினுக்கு, மிருகங்களுக்கிடையிலும்
தாவரங்களுக்கிடையிலும் தங்கள் நிலை நிற்றிற்கான வாழ்விற்கான போராட்டம் மற்றும்
இயற்கை சூழ்நிலைக்குத் தக்கபடி தங்கள் நிலையை தேர்ந்தெடுத்து அமைத்துக் கொள்வது பற்றிய கருத்தைத் தந்துதவுகிறது என்றால்
அதை வைத்து டார்வினிஸ்டுகள் அந்த சிறப்புமிக்க இயற்கை விஞ்ஞானியின் தத்துவத்தை
கொச்சைப்படுத்தி திருத்தி தாறுமாறாக்கி இந்தப் போட்டியை "மனித சமுதாயம் தனது
மிருக நிலையிலிருந்து எப்போதும் விடுதலையாக முடியாது என்று ஒரு முடிவான
காரணமாகக்"( * மார்க்ஸிய-லெனினியக் கல்வி நிலையத்தின் மத்தியக் கட்சியின் பழஞ்சுவடி நிலையம்) கருதியதாகும்.
மார்க்ஸிற்கும் டார்வினுக்கும் இடையிலுள்ள உறவுகள் பரஸ்பரம் அவர்களுக்கிடையில்
உள்ள நன்மதிப்பின் அடிப்படையிலும் ஒருவருக்கொருவர் அவருடைய விஞ்ஞான சாதனைகளை
அங்கீகரித்தல் அடிப்படையிலும் அமைந்திருந்தது. இருப்பினும் கண்ணோட்டத்தில்
இருவரும் வேறுபட்டு நின்றார்கள். அது அவர்களை நெருக்கமான நண்பர்களாக இருப்பதைத்
தடுத்தது. மூலதனம் புத்தகத்தின் ஒரு பிரதியைப் பெற்றுக் கொண்டபோது டார்வின்
மார்க்ஸிற்கு 1873
அக்டோபர் 1 ஆம்
தேதி கீழ்க்கண்ட கடிதத்தை எழுதினார்:
>
"அன்புள்ள ஐயா,
>
"உங்களுடைய மகத்தான நூலான மூலதனத்தை
எனக்கு அனுப்பி வைத்து என்னை கவுரவித்ததற்கு நான் உங்களுக்கு நன்றி தெரிவித்துக்
கொள்கிறேன். மிகவும் ஆழமான, மிகவும் முக்கியமான பொருளான அரசியல் பொருளாதாரத்தை இன்னும் அதிகமாகப் புரிந்து
கொள்வதன் மூலம் அந்நூலைப் பெறுவதற்கு நான் தகுதி உள்ளவனாக இருக்க உளமார
விரும்புகிறேன்.
>
"நம்முடைய படிப்புஆராய்ச்சிகள்
வேறுபட்டிருந்த போதிலும் நாம் இருவரும் அறிவு விரிவடைய வேண்டும் என்பதை மனமார
விரும்புகிறோம் என்றும் இது நாளா வட்டத்தில் மனித குலத்தின் மகிழ்ச்சிக்கு
நிச்சயம் துணையாக இருக்கும் என்றும் நான் நம்புகிறேன்.
>
தங்கள் உண்மையுள்ள
>
சார்லஸ் டார்வின்"( * மார்க்ஸிய-லெனினியக் கல்வி நிலையத்தின் மத்தியக் கட்சியின்
பழஞ்சுவடி நிலையம்)
டார்வின் 1880
அக்டோபர் 13 ஆம்
தேதி எழுதிய ஒரு கடிதத்தில் மார்க்ஸிற்கு தனது நன்மதிப்பைக் காட்டினார். மூலதன
நூலின் ஒரு பகுதியை டார்வினுக்கு சமார்ப்பணம் செய்து கவுரவிக்க வேண்டும் என்று
விருப்பம் தெரிவித்ததற்கு மூலதனத்தின் ஆசிரியருக்கு பெரிதும் நன்றியைத்
தெரிவித்திருந்தார். துரதிருஷ்டவசமாக தான் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத நிலையில்
இருப்பதாக அறிவித்திருந்தார். காரணம் மார்க்ஸினுடைய நூல் முழுவதின் உள்ளடக்கத்தைப்
பற்றி தனக்குப் பரிச்சயம் இல்லையென்றும் மேலும் தன்னு டைய குடும்பத்திலுள்ள மத
நம்பிக்கை கொண்ட உறுப்பினர்களை மனவேதனையில் ஆழ்த்த விரும்பாததால் அவர் எப்போதும்
மத்தியிலிருந்து எந்தவிதமான வெளிப்படையான அறிவிப்புகள் செய்வதிலிருந்து தன்னைக்
காப்பாற்றிக் கொள்வதாகவும் அறிவித்திருந்தார். இருப்பினும் டார்வின் கடிதப்
போக்குகளில் மார்க்ஸினுடைய விஞ்ஞான சாதனைகளை அவர் பெரிதும் அங்கீகரித்திருப்பதைப்
பிரதிபலித்தது.
மார்க்ஸும் டார்வினும் உருவாக்கிய தத்துவங்கள் இரண்டும் மிகவும் நெருக்கமாக
ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து செயல்பட்டு ஒன்றோடு ஒன்று ஊடும் பாவும்போல் பின்னிப்
பிணைந்து ஒன்றையொன்று பலப்படுத்தி நின்றன. டார்வினிஸம் ஏராளமான விரிவான விவரங்களை
அணிவகுத்து முன்னிறுத்தியது. அவை பொருள்முதல்வாத தத்துவ ஞானத்தை ஊர்ஜிதம் செய்தன,
உறுதிப்படுத்தின, செழுமைப்படுத்தின, வளர்த்தன. டார்வினிஸ் பரிணாம வளர்ச்சி பற்றிய கருத்துக்கள்
சமுதாயம் முழுவதிலும் பரவியதானது மார்க்ஸிய தத்துவக் கொள்கைகளை உழைக்கும் மக்கள்
கிரகித்துக் கொள்வதற்கு சாதகமான அடித்தளத்தை உண்டாக்குவதற்கு உதவின. மார்க்ஸியம்
தனது பங்காக டார்வினின் தத்துவத்திற்கு ஒரு தர்க்கவியல் பொருள்முதல்வாத
வியாக்கியானத்தை அளிப்பதில் ஒரு தலைசிறந்த பங்கை ஆற்றியது. அதன் வழிமுறைக்
கோட்பாடுகளை வளர்க்கவும் உதவியது. மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ், லெனின் ஆகியோர் டார்வினுடைய கருத்துக்களைப் பெரிதும்
பாராட்டினார்கள். அவைகளின் மகத்தான விஞ்ஞான பூர்வமான முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்
காட்டினார்கள். அவைகளை விரிவாக விதைத்துப் பரப்புவதற்கு ஊக்கமளித்தார்கள்.
மார்க்ஸினுடைய விஞ்ஞான சாதனைகளையும், டார்வினுடைய கண்டுபிடிப்பையும் ஒப்பிட்டு லெனின்
கீழ்க்கண்டவாறு எழுதினார்: "மிருகம் மற்றும் தாவர உயிரின வகை ஒன்றோடு ஒன்று
எவ்விதமான தொடர்பும் இல்லாமல் உள்ளவை தற்செயலாக எதிர்பாராமல் நிகழ்பவை,
'கடவுளால் உண்டாக்கப்பட்டவை;
மாற்ற முடியாதவை என்னும் கருத்தோட்டத்திற்கு டார்வின் ஒரு
முடிவு கட்டினார். அவர்தான் முதன் முதலில் மிருக, தாவர, உயிரின வகைகள் மாற்றப்படக் கூடியவை,
ஒன்றன் பின் ஒன்று மரபு வழியாக வளருபவை என்ற கருத்தை
உருவாக்கி உயிரியலை முழுமையான சுத்தமான விஞ்ஞான அடிப்படையில் அமைத்து வைத்தார்.
அதைப்போல சமுதாயம் என்பது தனிநபர்களின் யாந்திரீகமான குவியல் என்றும் சேர்க்கை
என்றும் அது அதிகாரிகளின் விருப்பத்திற்குத் தக்கபடி (அல்லது நீங்கள் விரும்பினால்
சமுதாயம் மற்றும் அரசின் விருப்பப்படி) எல்லாவிதமான திருத்தங்களையும்
மாற்றங்களையும்
அனுமதிக்கிறது என்றும் அது தற்செயலாகவே அவ்வப்போது தற்காலிகமாகவே தோன்றி
எழுகிறது என்றும் மாறுகிறது என்றும் இருந்த கருத்தோட்டத்திற்குக் கார்ல் மார்க்ஸ்
ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைத்தார். மார்க்ஸ் தான் முதன் முதலில் சமுதாயத்தின் பொருளாதார
அமைப்பு என்னும் கருத்துருவத்தை அதை ஒரு குறிப்பிட்ட உற்பத்தி உறவுகளின் ஒட்டு
மொத்தம் என்னும் வகையில் நிறுவியதன் மூலம் அத்தகைய அமைப்பு முறைகளின்
வளர்ச்சியானது இயற்கையான வரலாற்றின் வளர்ச்சிப் போக்காகும் என்னும் உண்மையை
நிறுவியதன் மூலம் சமுதாயவியலை ஒரு விஞ்ஞான பூர்வமான அடிப்படையில் அமைத்து
வைத்தார்."¹
ஆதாரம்-காரல் மார்க்ஸ் வாழ்க்கை வரலாறு [பக்கம் -623-660
வரை] அலைகள் வெள்யீட்டகம், சென்னை- 600024.
..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
