தேவை "அரசியல் அற்ற நிலை" அல்ல; மாறாக முதலாளித்துவத்தை
வேரறுக்கும் "பாட்டாளி வர்க்க அரசியல்" என்பதை அவர்களுக்குப் புரிய வைக்க வேண்டும்.இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்துங்கள் தோழர்களே
...
“Cockroach Janata Party”: Meme-ஆ? அரசியல் முயற்சியா? — ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய விமர்சனம்
இன்றைய இந்திய அரசியல் சூழலில் “Cockroach Janata Party (CJP)” என்ற இணைய மீம் இயக்கம் திடீரென உருவெடுத்து கோடிக்கணக்கான இளைஞர்களின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. வேலைவாய்ப்பின்மை, NEET தேர்வு கசிவுகள், கல்வி மோசடிகள், ஊழல், அரசியல் வெறுப்பு போன்ற காரணங்களால் உருவான இளைஞர் அதிருப்தி, “cockroach” என்ற அவமதிப்பு சொல்லை அரசியல் அடையாளமாக மாற்றியது. (Reuters)
ஆனால் முக்கியமான கேள்வி இதுதான்:
இது உண்மையான மாற்று அரசியலா?அல்லது முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தின் உள்ளேயே பாதுகாப்பாக வெளியேற்றப்படும் கோபத்தின் டிஜிட்டல் வடிவமா?
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில் இந்த நிகழ்வை ஆராய்ந்தால், இது வெறும் நகைச்சுவை அல்ல; அதே நேரத்தில் முழுமையான புரட்சிகர அரசியலும் அல்ல.
1. இந்த “Cockroach” அரசியல் உருவான சமூக-பொருளாதார பின்னணி
இந்த இயக்கம் வெறுமனே இணைய நகைச்சுவையிலிருந்து தோன்றவில்லை. அதன் பின்னால் இந்திய முதலாளித்துவத்தின் ஆழமான முரண்பாடுகள் உள்ளன.
(அ) வேலைவாய்ப்பின்மை மற்றும் இளைஞர் நெருக்கடி
இதன் விளைவாக:
நிரந்தர வேலைகள் குறைவு
ஒப்பந்த வேலைகள் அதிகரிப்பு
IT மற்றும் gig economy மீது சார்பு
NEET/JEE போன்ற தேர்வுகளில் கடுமையான போட்டி
தேர்வு கசிவுகள் மூலம் நம்பிக்கையிழப்பு
இந்த நிலைமையில் இளைஞர்களின் கோபம் அரசியல் வடிவம் தேடுகிறது. CJP அந்த கோபத்தின் மீம்-மயமான வெளிப்பாடு. (Reuters)
(ஆ) டிஜிட்டல் முதலாளித்துவம் மற்றும் “மீம் அரசியல்”
இன்றைய அரசியல் தெருக்களில் மட்டும் இல்லை; Instagram Reels, X, YouTube Shorts ஆகியவற்றிலும் நடைபெறுகிறது.
முதலாளித்துவ ஊடக அமைப்பு:
கவனத்தை (attention) பொருளாக்குகிறது
கோபத்தை content ஆக மாற்றுகிறது
அரசியலை entertainment ஆக மாற்றுகிறது
இதனால்:
புரட்சியும் meme ஆகிறது
எதிர்ப்பும் viral trend ஆகிறது
ideology கூட aesthetic ஆகிறது
CJP இதன் மிகத் தெளிவான உதாரணம்.
2. ஏன் இளைஞர்கள் இதை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்?
பல இளைஞர்களுக்கு பாரம்பரிய கட்சிகள் மீது நம்பிக்கை இல்லை.
BJP → corporate-Hindutva ஆட்சி
Congress → பலவீனமான எதிர்க்கட்சி
பிராந்திய கட்சிகள் → குடும்ப/தலைவர் மைய அரசியல்
இதனால் “anti-system humour” தான் புதிய அரசியல் மொழியாக மாறுகிறது.
CJP:
“lazy unemployed youth”
“chronically online”
“cockroach”
போன்ற self-mocking மொழியை பயன்படுத்தி இளைஞர்களின் alienation-ஐ அரசியலாக்குகிறது. (Al Jazeera)
இது ஒரு முக்கியமான சமூக உண்மையை காட்டுகிறது:
இந்திய இளைஞர்கள் அரசியலில் இருந்து விலகவில்லை;
அவர்கள் தற்போதைய அரசியல் வடிவங்களை நிராகரிக்கிறார்கள்.
3. ஆனால் மார்க்சிய விமர்சனம் என்ன சொல்கிறது?
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில், உண்மையான அரசியல் என்பது:
வர்க்க அடிப்படையிலான அமைப்பு
உற்பத்தி உறவுகளின் மாற்றம்
அரசின் வர்க்க இயல்பை புரிதல்
தொழிலாளர்-விவசாயி கூட்டணி
அரசியல் அதிகாரப் போராட்டம்
இவற்றை இல்லாமல் “system frustration” மட்டும் மாற்றத்தை உருவாக்காது.
CJP-இன் வரம்புகள்
(1) வர்க்க அரசியல் இல்லை
CJP பேசுவது:
unemployment
corruption
youth frustration
ஆனால் பேசாதது:
capitalism
privatization
corporate monopoly
labour exploitation
caste-class relations
அதாவது:
அறிகுறிகளைப் பேசுகிறது; காரணத்தை அல்ல.
(2) கோபம் இருக்கிறது; அமைப்பு இல்லை
மீம் அரசியல் உடனடி emotional mobilisation உருவாக்கும்.
ஆனால் அது நீண்டகால வர்க்க அமைப்பை உருவாக்க முடியாது.
Lenin கூறியது போல:
spontaneous anger alone cannot create revolutionary consciousness.
இளைஞர்களின் கோபம்:
trade unions-ஆக மாற வேண்டியது
மாணவர் இயக்கங்களாக மாற வேண்டியது
தொழிலாளர் அரசியலாக மாற வேண்டியது
ஆனால் meme politics பல நேரங்களில்:
attention cycle-ல் முடிகிறது
trend ஆகி மறைகிறது
(3) “Anti-politics” என்பது அரசியலற்றது அல்ல
CJP போன்ற இயக்கங்கள் “எல்லா கட்சிகளும் மோசம்” என்ற மனநிலையை வளர்க்கின்றன.
ஆனால் மார்க்சிய பார்வையில்:
அரசியல் வெற்றிடமாக இருக்காது
வர்க்க அதிகாரம் எப்போதும் இருக்கும்
எனவே “anti-system humour” மட்டும் இருந்தால்:
இறுதியில் அது மீண்டும் liberal capitalism-ஐயே பலப்படுத்தலாம்.
4. Meme politics — ஆபத்துகளும் முரண்பாடுகளும்
ஆய்வுகள் காட்டுவது:
சமூக ஊடக அரசியல்:
polarization உருவாக்குகிறது
algorithm மூலம் amplification செய்கிறது
manufactured trends உருவாக்க முடியும் (arXiv)
இதனால்:
மக்கள் இயக்கம் போல தோன்றும் விஷயங்கள்
platform-driven visibility ஆக இருக்கலாம்
சில Reddit விமர்சனங்களும்:
“இது உண்மையான mass politics அல்ல”
“influencer-led politics”
“PR aesthetics”
என்று சந்தேகம் எழுப்புகின்றன. (Reddit)
இது முக்கியமான விமர்சனம்.
5. உண்மையான மாற்று அரசியல் என்ன?
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில், உழைக்கும் மக்களின் பிரச்சினைக்கு தீர்வு தர வேண்டுமானால்:
தேவைப்படுவது:
உற்பத்தி மீதான சமூக கட்டுப்பாடு
தனியார்மயத்திற்கு எதிர்ப்பு ஒழிப்பு
கல்வி மற்றும் சுகாதாரத்தின் பொதுவுடைமை
வேலை உரிமை
தொழிலாளர் அமைப்புகள்
முந்தைய சமூக இழிவுகளை ஒழிக்க போராட்டுவது
corporate அரசியலுக்கு எதிரான மக்கள் இயக்கம்
மீம் மட்டும் போதாது.
6. அதனால் CJP-ஐ முழுவதும் நிராகரிக்க வேண்டுமா?
இல்லை.
மார்க்சிய பார்வை ஒரு dialectical அணுகுமுறையை எடுத்துக்கொள்ளும்.
CJP:
இளைஞர் அதிருப்தியின் அறிகுறி
bourgeois democracy மீது நம்பிக்கையிழப்பின் வெளிப்பாடு
புதிய அரசியல் தேடலின் ஆரம்ப வடிவம்
இந்த கோபம்:
class consciousness-ஆக வளருமா?
அல்லது meme entertainment-ஆக கரையுமா?
என்பதே முக்கியம்.
முடிவுரை
“Cockroach Janata Party” என்பது வெறும் இணைய நகைச்சுவை அல்ல. அது இந்திய முதலாளித்துவத்தின் ஆழமான இளைஞர் நெருக்கடியின் அறிகுறி. வேலைவாய்ப்பின்மை, கல்வி மோசடி, அரசியல் வெறுப்பு, digital alienation ஆகியவை சேர்ந்தே இதை உருவாக்கியுள்ளன. (Reuters)
ஆனால் மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில்:
கோபம் மட்டும் புரட்சியல்ல.
மீம் மட்டும் மாற்று அரசியல்ல.
உண்மையான மாற்று அரசியல்:
வர்க்க அடிப்படையிலானது,
உழைக்கும் மக்களின் அதிகாரத்தை நோக்குவது,
முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளை சவாலிடுவது ஆகும்.
இல்லையெனில்:
“Cockroach” என்ற மீம் கூட,
முதலாளித்துவ டிஜிட்டல் சந்தையின் மற்றொரு viral content ஆகவே முடிந்து போகும்.
இக்கட்டுரைகள் இந்தியாவில் இளைஞர்களிடையே பரவி வரும் "Cockroach Janata Party" (CJP) எனும் இணைய மீம் அரசியல் போக்கை மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஆழமாக ஆய்வு செய்கின்றன. வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் மற்றும் கல்வி முறைகேடுகளால் அதிருப்தியடைந்த இளைஞர்கள், தங்களின் அந்நியமாதலை வெளிப்படுத்த இந்த சுய-எள்ளல் கலந்த டிஜிட்டல் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துள்ளதாக இவை விளக்குகின்றன. இருப்பினும், இத்தகைய மீம் கலாச்சாரம் வெறும் அறிகுறிகளை மட்டுமே எதிர்ப்பதாகவும், அதன் மூல காரணமான முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையை மாற்றும் வர்க்க அரசியல் உணர்வு இதற்கு இல்லை என்றும் ஆசிரியர்கள் வாதிடுகின்றனர். இந்தத் தன்னிச்சையான இளைஞர் எழுச்சியைக் வெறும் கேலியாக ஒதுக்கிவிடாமல், அதனை ஒரு ஒருங்கிணைந்த பாட்டாளி வர்க்க இயக்கமாக மாற்றுவதே புரட்சிகரக் கட்சிகளின் கடமை என இச்சோர்ஸ்கள் வலியுறுத்துகின்றன. முடிவாக, டிஜிட்டல் தளங்களில் வெளிப்படும் கோபம் வெறும் வைரல் உள்ளடக்கமாக மறைந்துவிடாமல், அது அமைப்புரீதியான களப் போராட்டமாக உருவெடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை இப்பாடங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.“Cockroach Janata Party” (CJP): மீம்-அரசியலை மார்க்சிய-லெனினியக் கட்சி எப்படிக் கையாள வேண்டும்? — ஒரு தத்துவார்த்த வழிகாட்டி
இன்றைய டிஜிட்டல் முதலாளித்துவச் சூழலில், “Cockroach Janata Party (CJP)” போன்ற இணைய மீம் இயக்கங்கள் இளைஞர்களிடையே பெரும் அலையை உருவாக்கி வருகின்றன. NEET தேர்வு முறைகேடுகள், வேலைவாய்ப்பின்மை, கல்வி வியாபாரமாதல் மற்றும் பாரம்பரியக் கட்சிகளின் மீதான சலிப்பு ஆகியவற்றால் உந்தப்பட்ட இளைஞர்கள், தங்களின் அந்நியமாதலை (Alienation) வெளிப்படுத்த இந்த சுய-எள்ளல் (Self-mocking) வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர்.
ஒரு புரட்சிகர மார்க்சிய-லெனினியக் கட்சி இந்தத் தற்காலிக எழுச்சியை வெறும் “நகைச்சுவை” என்று அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது; அதேநேரம் இதனை ஒரு "முழுமையான மாற்று அரசியல்" என்று கொண்டாடவும் கூடாது. இந்த நிகழ்வை ஒரு லெனினியக் கட்சி எவ்வாறு அணுக வேண்டும், வர்க்க அரசியலாக எப்படி மாற்ற வேண்டும் என்பதை விளக்கும் கட்டுரை இதோ:
1. இயங்கியல் பொருள்முதல்வாத அணுகுமுறை (Dialectical Approach)
மார்க்சிய-லெனினியக் கட்சி இந்த மீம் அரசியலை இரண்டு கூறுகளாகப் பிரித்து, அதன் முரண்பாடுகளைத் (Contradictions) தெளிவுபடுத்த வேண்டும்:
நேர்மறைக் கூறு (சாதகமான அம்சம்): CJP-இன் எழுச்சி என்பது முதலாளித்துவ ஜனநாயகம் மற்றும் ஆளும் வர்க்கத்தின் மீதான இளைஞர்களின் ஆழ்ந்த அதிருப்தியின் அறிகுறி. லெனின் கூறியது போல, ஒரு புரட்சிகரச் சூழலின் தொடக்கம் என்பது "கீழே உள்ளவர்கள் பழையபடி வாழ விரும்பாத நிலையை எட்டும்போது" ஆரம்பிக்கிறது. இளைஞர்களின் இந்த தன்னிச்சையான கோபம் (Spontaneous anger) புரட்சிக்கான ஒரு வளமான மண்.
எதிர்மறைக் கூறு (வரம்புகள்): இந்த இயக்கம் தன்னிச்சையானது மற்றும் உணர்வுப்பூர்வமானது மட்டுமே. இதற்கு வர்க்கப் பார்வையோ, தத்துவார்த்த வழிகாட்டுதலோ, நிலையான கட்டமைப்பு அமைப்போ கிடையாது. இது வெறும் "அறிகுறிகளை" (வேலைவாய்ப்பின்மை, ஊழல்) எதிர்க்கிறதே தவிர, அதன் "மூல காரணமான" முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையையும், வர்க்க ஆதிக்கத்தையும் கேள்வி கேட்கவில்லை.
2. புரட்சிகரக் கட்சி இதனை எப்படிக் கையாள வேண்டும்? (The Leninist Strategy)
லெனின் தனது புகழ்பெற்ற "என்ன செய்ய வேண்டும்?" (What is to be done?) நூலில் விளக்கிய உத்திகளின் அடிப்படையில், ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இந்த டிஜிட்டல் போக்கை பின்வரும் 4 முக்கியக் கட்டங்களில் கையாள வேண்டும்:
(அ) தன்னிச்சையான கோபத்தை வர்க்க உணர்வாக மாற்றுதல் (Spontaneity to Consciousness)
வெறும் "சிஸ்டத்தின் மீதான வெறுப்பு" (System Frustration) தானாகவே புரட்சியாக மாறிவிடாது. கட்சி இந்த இளைஞர்களிடம் சென்று, அவர்களின் பிரச்சினைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உண்மையான வர்க்க அரசியலை விளக்க வேண்டும்:
"உங்களுக்கு வேலை கிடைக்காததற்குக் காரணம் வெறும் அரசாங்கத்தின் திறமையின்மை மட்டுமல்ல; அது கார்ப்பரேட் ஏகபோக முதலாளித்துவமும், தனியார்மயமாக்கலும் பொதுத்துறையை அழித்ததன் விளைவு" என்பதைத் தத்துவார்த்த ரீதியாகப் புரிய வைக்க வேண்டும்.
(ஆ) டிஜிட்டல் தளங்களை "புரட்சிகரப் பிரச்சார" ஆயுதமாக மாற்றுதல்
மீம் கலாச்சாரம் என்பது இன்றைய உழைக்கும் வர்க்க இளைஞர்களின் மொழி (Language of the youth). கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பழமைவாதப் பிரச்சார வடிவங்களை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், இந்த டிஜிட்டல் மொழியைக் கையிலெடுக்க வேண்டும்:
ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டலை அம்பலப்படுத்த கம்யூனிஸ்டுகளும் கூர்மையான, அரசியல் தெளிவுமிக்க மீம்களை (Political Memes) உருவாக்க வேண்டும்.
டிஜிட்டல் முதலாளித்துவத்தின் அல்காரிதம் (Algorithm) நமக்குத் தரும் தற்காலிகப் புகழை விட, மக்கள் மத்தியில் நேரடிப் பிரச்சாரம் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்த வேண்டும்.
(இ) இணையப் போராளிகளை "அமைப்புரீதியான" உழைப்பாளர்களாக மாற்றுதல்
CJP போன்ற இயக்கங்கள் வெறும் "உட்கார்ந்தபடியே போராடும்" (Slacktivism / Chronically Online) கலாச்சாரத்தை வளர்க்கின்றன. புரட்சிகரக் கட்சி இந்த இளைஞர்களைத் திரட்டி, களப் போராட்டங்களுக்குக் கொண்டு வர வேண்டும்:
இணையத்தில் கமெண்ட் போடும் இளைஞர்களை, வேலைவாய்ப்பிற்கு எதிரான மாணவர் சங்கங்கள் மற்றும் இளைஞர் அமைப்புகளில் (Youth Fronts) இணைக்க வேண்டும்.
அவர்களைச் சாலைகளில் நடக்கும் போராட்டங்கள், தொழிற்சங்க வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் மக்கள் திரள் இயக்கங்களுடன் (Mass Movements) பிணைக்க வேண்டும்.
(ஈ) "அரசியலற்ற" போக்கை (Anti-Politics) முறியடித்தல்
CJP போன்ற இயக்கங்கள் "எல்லா கட்சிகளும் ஒன்றுதான், அரசியலே சாக்கடை" என்ற நடுத்தர வர்க்க அராஜகவாத (Anarchist) சிந்தனையை விதைக்கின்றன. மார்க்சியக் கட்சி இதனை வன்மையாக மறுக்க வேண்டும்:
அரசியல் வெற்றிடமாக இருக்க முடியாது. நீங்கள் வர்க்க அரசியலைப் பேச மறுத்தால், ஆளும் வர்க்கத்தின் பிற்போக்கு அரசியல் உங்களை ஆளும்.
தேவை "அரசியல் அற்ற நிலை" அல்ல; மாறாக முதலாளித்துவத்தை வேரறுக்கும் "பாட்டாளி வர்க்க அரசியல்" என்பதை அவர்களுக்குப் புரிய வைக்க வேண்டும்.
3. கடந்து செல்ல வேண்டிய பாதை: மீமிலிருந்து மக்கள் புரட்சிக்கு!
| CJP-இன் தற்போதைய நிலை (முதலாளித்துவக் கட்டமைப்புக்குள்) | மார்க்சிய-லெனினியக் கட்சி கொண்டு செல்ல வேண்டிய இலக்கு |
| தனிநபர் அதிருப்தி / டிஜிட்டல் அந்நியமாதல் | ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட வர்க்க உணர்வு (Class Consciousness) |
| இணைய மீம்கள் & வைரல் டிரெண்டுகள் | களப் போராட்டங்கள் & உழைப்பாளர் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான முழக்கங்கள் |
| சிஸ்டத்தின் மீதான நையாண்டி (Sarcasm) | முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளை உடைக்கும் புரட்சிகரக் கோட்பாடு |
| Influencer-கள் வழிநடத்தும் தற்காலிகக் கூட்டம் | ஜனநாயக மத்தியத்துவத்தின் (Democratic Centralism) கீழ் இயங்கும் வர்க்கக் கட்சி |
முடிவுரை
"Cockroach" (கரப்பான்பூச்சி) என்ற சொல் தங்களை ஒடுக்கப்பட்ட, இழிவாக நடத்தப்படும் ஒரு சமூக அலகாக இளைஞர்கள் உணர்வதைக் காட்டுகிறது. ஒரு மார்க்சிய-லெனினியக் கட்சி இந்த சுய-வெறுப்பைத் துடைத்தெறிந்து, அவர்களுக்குள் வர்க்கப் பெருமிதத்தை (Class Pride) ஊட்ட வேண்டும்.
சுரண்டப்படும் கரப்பான்பூச்சிகளாக உதிர்ந்து போவதற்கல்ல நாம்; இந்த முதலாளித்துவ சமூக அமைப்பை மாற்றியமைத்து, உற்பத்தியின் மீதும், சமூகத்தின் மீதும் உழைக்கும் மக்களின் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டும் புரட்சியின் உந்துசக்திகள் என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்துவதே ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முதன்மையான கடமையாகும். மீம்கள் வெறும் தீப்பொறிதான்; அதை வர்க்கப் போராட்டத்திற்கான காட்டுத்தீயாக மாற்றுவது கட்சியின் தத்துவார்த்த வழிகாட்டுதலில் மட்டுமே சாத்தியம்!.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
