ஒலி வடிவில் இந்த இதழை கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
இலக்கு இணைய இதழ் 105 உங்கள் முன்.
இதழின் உள்ளே சில குறிப்புகள்...
அரசு என்பது ஆளும் வர்க்கத்தின் கருவி என்பதை எங்ெகல்ஸ் பின்வருமாறு விளக்குகிறார்:
- அரசு நிரந்தரமானது அல்ல (வரலாற்றுத் தோற்றம்): அரசு என்பது ஆதிகாலம் தொட்டே நிலவிய ஒன்றல்ல. அரசு அதிகாரத்தைப் பற்றி அறியாத, வர்க்கங்களற்ற பழங்குடிச் சமூகங்கள் வரலாற்றில் இருந்திருக்கின்றன.
- வர்க்கப் பிளவும் அரசின் தேவையும்: பொருளாதார வளர்ச்சியின் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தில், சமுதாயம் நலன்கள் முரண்படும் வர்க்கங்களாகப் பிளவுற்றது. இந்த வர்க்க முரண்பாடுகளை அடக்கி நிர்வகிக்க ஒரு "சக்தி" தேவைப்பட்டபோதே அரசு உருவானது.
- ஆளும் வர்க்கத்தின் அடக்குமுறைக் கருவி: அரசு என்பது வர்க்கங்களுக்கு மேலாக இயங்கும் நடுநிலையான நிறுவனமல்ல. அது எப்போதும் ஆளும் வர்க்கத்தின் நலன்களைப் பாதுகாக்கவும், உழைக்கும் வர்க்கத்தை ஒடுக்குவதற்கும் பயன்படும் வர்க்க ஆதிக்கத்தின் கருவியாகவே செயல்படுகிறது.
- அரசின் தவிர்க்க முடியாத மறைவு ("உலர்ந்து உதிர்வது"): வரலாற்று வளர்ச்சியில் வர்க்கங்கள் உருவானது போல், உற்பத்தியின் வளர்ச்சியால் வர்க்கங்கள் மறைந்தொழியும் கட்டம் வரும்போது, அரசும் தேவையின்றி "உலர்ந்து உதிர்ந்து" தவிர்க்க முடியாதவாறு மறைந்துவிடும். அப்போது முழு அரசுப் பொறியமைப்பும் கைராட்டை, வெண்கலக் கோடரி ஆகியவற்றுடன் தொல்பொருள் காட்சிடக்கூடத்தில் வைக்கப்படும் நிலைக்குத் தள்ளப்படும்.
💡 முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தைச் சீர்திருத்த முடியாது, அதை ஏன் உடைத்தெறிய வேண்டும் என்று பாரிஸ் கம்யூன் அனுபவங்களின் அடிப்படையில் மார்க்ஸ் மற்றும் லெனின் விளக்குவது பற்றி மேலும் தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறீர்களா? இதழை முழுமையாக வாசியுங்கள் தோழர்களே...
மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி, முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தைச் சீர்திருத்திப் பயன்படுத்த முடியாது; அதை உடைத்தெறியவே (smash) வேண்டும் என்பதற்கான முக்கிய காரணங்கள் பின்வருமாறு:
-
வர்க்க ஆதிக்கத்தின் கூர்மையான கருவி: நிரந்தர ராணுவம், போலீஸ், நீதித்துறை மற்றும் அதிகார வர்க்கம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய அரசு அதிகாரம் என்பது, மூலதனத்திற்கு உழைப்பை அடக்கி ஒடுக்கும் வர்க்க ஆதிக்கக் கருவியாகவே செயல்படுகிறது. இந்த அரசு இயந்திரம் முதலாளிகளின் நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்காகவே கட்டியமைக்கப்பட்டுள்ளதால், தொழிலாளர் வர்க்கம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் போது இதனை அப்படியே எடுத்துத் தன் நலனுக்காகப் பயன்படுத்த முடியாது.
-
பாரிஸ் கம்யூனின் வரலாற்றுப் படிப்பினை: 1871-ல் நடந்த பாரிஸ் கம்யூன் அனுபவங்களை மார்க்ஸ் விரிவாக ஆராய்ந்தார். தொழிலாள வர்க்கம் பழைய முதலாளித்துவ அரசுப் பொறியமைவை "நொறுக்கி உடைத்தெறிந்து" விட்டு, அதற்குப் பதிலாக ஆயுதமேந்திய மக்களையும், மக்கள் நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் அமைப்புகளையும் நிறுவ வேண்டும் என்பதை முதன்முதலில் பாரிஸ் கம்யூன் நடைமுறைப்படுத்திக் காட்டியது.
-
நாடாளுமன்ற முறையின் போலித்தன்மை: முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தில் நாடாளுமன்றம் என்பது மக்களை ஏய்ப்பதற்கான வெறும் "வாய்ப்பேச்சுக் கூடமாக" மட்டுமே செயல்படுகிறது. ஆளும் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த யார் சில ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மக்களை அடக்கி ஒடுக்குவது என்பதைத் தீர்மானிப்பதே மக்கள் வாக்களிப்பின் உண்மையான பணியாக உள்ளது. உண்மையான அரசு நிர்வாகம் திரைக்குப் பின்னால் அமைச்சகச் செயலகங்களிலும் படைத் தலைமையகங்களிலும் அதிகார வர்க்கத்தால் நடத்தப்படுகிறது.
-
புதிய அமைப்பை நிறுவும் தேவை (செயலாற்றும் உறுப்பு): பழைய அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தெறிந்து விட்டு அமைக்கப்படும் புதிய பாட்டாளி வர்க்க அரசு, வெறும் பேசும் கூடமாக இல்லாமல் சட்டங்களை இயற்றுவதையும் அதைச் செயல்படுத்துவதையும் ஒரே நேரத்தில் செய்யும் "செயலாற்றும் உறுப்பாக" (working body) இருக்க வேண்டும். இங்கு மக்கள் பிரதிநிதிகள் மக்களுக்கு நேரடியாகப் பொறுப்புக் கூறக்கூடியவர்களாகவும், எப்போதும் திரும்ப அழைக்கப்படக் கூடியவர்களாகவும், சாதாரணத் தொழிலாளியின் சம்பளத்தைப் பெறுபவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.
-
எதிர்ப்புரட்சியை எதிர்கொள்ளலும் புரட்சியைப் பாதுகாத்தலும்: அதிகாரத்தை இழந்த முதலாளித்துவ வர்க்கம் அதை மீண்டும் கைப்பற்றத் தொடர்ந்து சூழ்ச்சிகளையும் சதிகளையும் செய்யும். எனவே, பழைய போலீஸ் மற்றும் ராணுவக் கட்டமைப்பை அழித்து, பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வாதிகாரத்தையும் மக்கள் படையையும் நிறுவினால் மட்டுமே புரட்சியைக் காப்பாற்றவும் சோசலிசத்தைக் கட்டியெழுப்பவும் முடியும்.
💡 முதலாளித்துவ நாடாளுமன்ற முறையை மார்க்சிய-லெனினியவாதிகள் புரட்சிகரத் தந்திரத்திற்காக எவ்வாறு பயன்படுத்தலாம் அல்லது "சீர்திருத்தவாதம்" (Revisionism) என்றால் என்ன என்பது குறித்து மேலும் ஆராயலாமா?
மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி, சீர்திருத்தவாதம் அல்லது திருத்தல்வாதம் (Revisionism / திரிபுவாதம்) என்பது மார்க்சியத்தின் அடிப்படைப் புரட்சிகர தத்துவங்களான வர்க்கப் போராட்டம், முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தெறிதல் மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வாதிகாரம் ஆகியவற்றை நிராகரித்து அல்லது திரித்து, முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே சீர்திருத்தங்கள் மூலமும் சமாதான வழியிலும் சோசலிசத்தை அடைய முடியும் எனக் கூறுவதாகும்.
ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் திருத்தல்வாதத்தின் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு விளக்கப்படுகின்றன:
-
சமாதான வழி மற்றும் நாடாளுமன்றவாதம் (Peaceful Transition & Parliamentary Cretinism):
- ஸ்டாலினுக்குப் பிறகு சோவியத் ஒன்றியத்தில் குருசேவ் தலைமையிலான தலைமை, "சமாதான வழியிலேயே சோசலிசப் புரட்சியை நடத்த முடியும்" என்ற நிலையை முன்வைத்தது. மாவோ இதனை "நவீன திருத்தல்வாதம்" என்று அடையாளப்படுத்தினார்.
- வர்க்கப் போராட்டத்தையும் புரட்சியையும் முதன்மைப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, நாடாளுமன்றத் தேர்தல்களில் பங்கேற்பதையே முதன்மைப் போராட்ட வடிவமாக மாற்றுவதும், பிற அனைத்துப் போராட்ட வடிவங்களையும் நாடாளுமன்றத்திற்கு உட்படுத்துவதும் திருத்தல்வாதத்தின் முக்கிய இயல்பாகும்.
-
பழைய காலத் திரிபுவாதம் (Bernstein & Kautsky):
- பெர்ன்ஸ்டீன், காவுட்ஸ்கி போன்ற பழைய காலத் திரிபுவாதிகள் "உற்பத்திச் சக்திகளின் தத்துவம்" (Theory of Productive Forces) என்பதை முன்வைத்தனர். முதலாளித்துவ உற்பத்திச் சக்திகள் முழுமையாக வளர்ச்சியடையாத நாட்டில் சோசலிசப் புரட்சி சாத்தியமில்லை என்றும், முதலாளித்துவம் தானாகவே இயல்பாகவும் சமாதானமாகவும் சோசலிசமாக மலரும் என்றும் வாதாடினர்.
-
முதலாளித்துவ அரசை உடைத்தெறிவதைப் புறக்கணித்தல்:
- அரசு என்பது ஆளும் வர்க்கத்தின் அடக்குமுறைக் கருவி என்பதையும், இராணுவம், போலீஸ், அதிகார வர்க்கம் கொண்ட முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தைச் சீர்திருத்த முடியாது, அதை உடைத்தெறிய வேண்டும் என்பதையும் திருத்தல்வாதிகள் புறக்கணிக்கிறார்கள்.
- ஏகாதிபத்தியத்தின் மூர்க்கத்தனமான இயல்பை மூடிமறைத்து, அதன் ஆயுதப் பலத்தைக் காட்டி மக்களை அச்சுறுத்தி ஏகாதிபத்தியத்திடம் சரணடையச் செய்கின்றனர்.
-
கோட்பாட்டுச் சீரழிவும் கலைப்புவாதமும் (Liquidationism):
- திருத்தல்வாதக் கட்சிகள் புரட்சியை நடத்துவதற்கான இரகசிய அல்லது சட்டவிரோத அமைப்புகளைத் துறந்து, முற்றிலும் நாடாளுமன்ற ஆசனங்களைக் கைப்பற்றும் சட்டப்பூர்வக் கட்சிகளாக மட்டுமே இயங்குகின்றன.
- தூய மார்க்சியப் பாதையைக் கைவிட்டு, முதலாளித்துவ சீர்திருத்தவாதக் கருத்துகளையும் (பின்னவீனம், அடையாள அரசியல் போன்றவை) மார்க்சியத்துடன் கலந்து குழப்பத்தை உருவாக்குகின்றன.
💡 திருத்தல்வாதத்திற்கு எதிராக மாவோ முன்வைத்த "வெகுஜன வரிசை" (Mass Line) மற்றும் "நீண்டகால மக்கள் யுத்தம்" பற்றிய தத்துவார்த்த வேறுபாடுகளைப் பற்றி மேலும் ஆராயலாமா?
மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் திருத்தல்வாதம் (Revisionism / நவீன திருத்தல்வாதம்) குறித்துத் தோழர் மாவோ முன்வைத்த முக்கிய கருத்துகள் வருமாறு:
-
குருசேவின் "சமாதான வழி" மற்றும் நவீன திருத்தல்வாதம்: ஸ்டாலினுக்குப் பிறகு சோவியத் ஒன்றியத்தில் குருசேவ் தலைமையிலான தலைமை, "சமாதான வழியிலேயே சோசலிசப் புரட்சியை நடத்த முடியும்" என்ற நிலப்பாட்டை முன்வைத்தபோது, அதனை மாவோ "நவீன திருத்தல்வாதம்" என்று அடையாளப்படுத்தினார். வர்க்கப் போராட்டத்தையும் புரட்சியையும் முதன்மைப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, முதலாளித்துவ நாடாளுமன்றத் தேர்தல்களில் பங்கேற்பதையே முதன்மைப் போராட்ட வடிவமாகக் கருதுவதை அவர் கண்டித்தார்.
-
ஏகாதிபத்தியத்தின் இயல்பை மூடிமறைத்தல்: "ஏகாதிபத்தியம் மூர்க்கத்தனமானது; அதன் இயல்பு ஒருபோதும் மாறாது, ஏகாதிபத்தியவாதிகள் தங்களது கசாப்புக் கத்தியைக் கீழே போட மாட்டார்கள்" என்பது மாவோவின் தெளிவான நிலபாடாகும். முதலாளித்துவமும் ஏகாதிபத்தியமும் வர்க்க ஆதிக்கத்தையும் பலாத்காரத்தையும் சார்ந்து இயங்குகின்றன என்ற உண்மையை மறைத்து, "சமாதான முறையில் அமைதி மாற்றம் சாத்தியம்" என்று கூறும் நவீன திருத்தல்வாதிகள், புரட்சி எதிர்ப்பில் ஏகாதிபத்தியத்தின் நெருங்கிய நண்பர்களாகவே செயல்படுகிறார்கள் என்று அவர் சாடினார்.
-
மார்க்சியப் போர்வையில் முதலாளித்துவ மீட்சி: மார்க்சிய-லெனினியப் போர்வையை அணிந்துகொண்டு, உள்நாட்டில் சலுகை பெற்ற பூர்சுவா (முதலாளித்துவ) வர்க்கத்திற்கும் வெளிநாட்டு ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் சேவை செய்யும் குருசேவ் போன்ற திருத்தல்வாதிகளை மாவோ கடுமையாக விமர்சித்தார். இத்தகைய திருத்தல்வாதிகள் கட்சியின் ஜனநாயக மத்தியத்துவத்தை மீறிச் செயல்படுவதோடு, சுயவிமர்சன உணர்வின்றித் தங்கள் தவறுகளை மூடிமறைப்பவர்கள் என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.
-
வெகுஜன வரிசை மற்றும் புரட்சிகரப் பாதையைப் புறக்கணித்தல்: திருத்தல்வாதக் கட்சிகள் அனைத்தும் நாடாளுமன்ற ஆசனங்களைப் பெறுவதை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டு இயங்கும் சட்டப்பூர்வக் கட்சிகளாகக் சுருங்கிவிடுகின்றன. அவை தொழிலாளர்களையும் விவசாயிகளையும் திரட்டும் "வெகுஜன வரிசை" (Mass Line) முறையையும், நீண்டகால மக்கள் யுத்தப் பாதையையும் கைவிட்டு, புரட்சிகரக் கட்டமைப்பை அழித்துவிடுகின்றன.
💡 மாவோ முன்வைத்த "வெகுஜன வரிசை" (Mass Line) மற்றும் புரட்சியை வழிநடத்தத் தேவையான "மூன்று மந்திராயுதங்கள்" பற்றி மேலும் கலந்துரையாடலாமா?
முழு இதழையும் வாசித்து கருத்திடுங்கள் தோழர்களே....
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
முந்தைய இதழ்களை வாசிக்க கீழ்காணும் இணைப்பின் உள்செல்க
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
