வழங்கப்பட்டுள்ள கட்டுரை இந்தியாவில் நிலவும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு மற்றும் போலியான நுகர்வு வளர்ச்சி குறித்து விரிவாக
...
கையில் காசில்லை... ஆனால் கடைவீதியில் கூட்டமிருக்கு! இது யாருடைய ஏமாற்று ஆட்டம்?
"வேலையில்லை, சம்பள உயர்வோ இல்லை, விவசாயிக்குக் விளைச்சலுக்கு விலையில்லை, எங்கு பார்த்தாலும் விலைவாசி உயர்வு... உழைக்கும் மக்கள் நாளுக்கு நாள் திண்டாடிக்கிட்டு இருக்கோம். ஆனா, டிவி செய்தியில பார்த்தா 'இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி பிரமாதமா இருக்கு, கார், பைக், சோப்பு, சீப்பு எல்லாம் சந்தையில டஜன் டஜனா விக்குது, மக்கள் பயங்கரமா வாங்குறாங்க' அப்படின்னு சொல்றாங்க. கையில் காசே இல்லாதபோது இதெல்லாம் எப்படி விக்குது? இது என்ன மாயாஜாலமா?"
உழைக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனின் மனதிலும் எழும் மிக நியாயமான கேள்வி இது. இந்த முரண்பாட்டின் பின்னால் இருக்கும் கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் ஏமாற்று வித்தையை நம் அன்றாட வாழ்க்கையிலிருந்து எளிமையாகப் புரிந்துகொள்வோம்.
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களேப்
1. தலைக்கட்டு கணக்கு: முதலாளியின் லாபமும் நம் கணக்கில்!
அரசாங்கமும் முதலாளித்துவப் பத்திரிகைகளும் "நாட்டின் சராசரி வருமானம் உயர்ந்துவிட்டது" என்று புள்ளிவிவரம் காட்டுவார்கள். இதன் உண்மையான யோக்கியதை என்ன தெரியுமா?
நம் ஊரில் ஒரு 100 குடும்பங்கள் இருப்பதாக வைப்போம்.
இதில் 90 குடும்பங்கள் அல்லும் பகலும் பாடுபட்டு மாதம் ₹10,000 சம்பாதிக்கிறார்கள்.
மீதமுள்ள 10 பெரிய முதலாளிக் குடும்பங்கள் வீட்டில் உட்கார்ந்துகொண்டே மாதம் ₹10 லட்சம் சம்பாதிக்கிறார்கள்.
இப்போது, அந்த 10 முதலாளிகளின் லாபம் அடுத்த மாதமே ₹20 லட்சமாக உயர்ந்தால், அதிகாரிகள் இந்த 100 குடும்பங்களின் மொத்த வருமானத்தையும் கூட்டி, "ஊரின் சராசரி வருமானம் உயர்ந்துவிட்டது, ஊரே செழிப்பாக இருக்கிறது" என்று கணக்குக் காட்டுவார்கள்.
அந்த 90 ஏழைக் குடும்பங்களின் கதியில் ஏதேனும் மாற்றம் உண்டா? இல்லை! நாட்டில் செல்வம் ஒருசில முதலாளிகளின் கைகளில் மட்டுமே குவிகிறது. கடைவீதியில் நடக்கும் பெரும் நுகர்வு என்பது இந்த 10 சதவீதப் பணக்காரர்களின் நுகர்வே தவிர, 90 சதவீத உழைக்கும் மக்களின் நுகர்வு அல்ல.
2. 'கடன்' என்ற மாயாஜாலக் கயிறு!
சம்பளம் ஏறவில்லை, ஆனாலும் மக்கள் கையில் புது பைக், புது மொபைல்
எப்படி வருகிறது? அதற்குப் பெயர்தான் "கடன் பொருளாதாரம்".
இன்று உழைக்கும் மக்களை வாழ வைப்பது அவர்களின் உழைப்புச் சுரண்டலுக்குக் கிடைக்கும் கூலி அல்ல; மாறாக:
கிரெடிட் கார்டு
பைக் லோன், பர்சனல் லோன்
மொபைல் வாங்க 'இன்றே வாங்குங்கள், அப்புறம் கட்டுங்கள்' (BNPL) போன்ற கவர்ச்சித் திட்டங்கள்.
இது உண்மையான வாங்கும் சக்தி அல்ல. நமக்குப் பிறக்கப்போகும் எதிர்கால உழைப்பையும், இன்னும் வராத சம்பளத்தையும் இன்றே கடனாக வாங்கி முதலாளியின் கல்லாவை நிரப்பும் தந்திரம். நம் உழைப்பைச் சுரண்டுவது போதாதென்று, நம்மை நிரந்தரக் கடனாளியாக்கி வட்டிக்கு வட்டி வாங்கும் கார்ப்பரேட் வலை இது.
3. வேலை இருக்கிறது... ஆனால் உத்திரவாதம் இல்லை!
"வேலையில்லைன்னு சொல்றீங்களே, ரோடெல்லாம் ஆன்லைன் டெலிவரி பையன்களும், ஆட்டோ, கார் ஓட்டுநர்களும் ஓடிக்கிட்டே இருக்காங்களே?" என்று சிலர் கேட்பார்கள்.
உண்மைதான், கடையடைப்போ முற்றிலும் வேலை இல்லாத நிலையோ இல்லை. ஆனால், முன்பெல்லாம் ஒரு தொழிற்சாலையில் சேர்ந்தால் நிரந்தர வேலை, பி.எஃப், மருத்துவக் காப்பீடு, போனஸ் என்று ஒரு பாதுகாப்பு இருந்தது. இன்றோ:
எல்லாம் ஒப்பந்த (காண்ட்ராக்ட்) வேலை.
சாப்பாடு டெலிவரி செய்வது, கொரியர் போடுவது போன்ற தற்காலிக வேலைகள் (Gig Economy).
இந்த வேலைகளில் இன்று ₹500 கிடைக்கும், நாளைக்குக் கிடைக்குமா என்று தெரியாது. உழைப்புக்கு எவ்விதப் பாதுகாப்பும் இல்லை. வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக ஓடிக்கொண்டே இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளதால், மிகக் குறைந்தபட்சப் பொருட்களை மக்கள் வாங்கத்தான் செய்கிறார்கள். இது செழிப்பின் அடையாளம் அல்ல, உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டம்!
4. அரசிடம் நாம் வாங்கும் பிச்சை அல்ல, அது நம் வரிப்பணம்!
ரேஷனில் இலவச அரிசி, மகளிர் உரிமைத் தொகை, மானியங்கள் போன்ற அரசு நலத்திட்டங்கள் இருப்பதால் மக்கள் ஏதோ கொஞ்சம் பொருட்களை வாங்க முடிகிறது என்பதும் உண்மைதான்.
ஆனால், இது அரசாங்கம் நமக்குக் கொடுக்கும் சலுகையோ பிச்சையோ அல்ல. நாம் வாங்கும் ஒரு தீப்பெட்டி, ஒரு சோப்பு, ஏன் டீக்கடையில் குடிக்கும் ஒரு டீயில் கூட நாம் அரசாங்கத்திற்கு 'ஜி.எஸ்.டி' என்ற பெயரில் மறைமுக வரி செலுத்துகிறோம். உழைக்கும் மக்களிடமிருந்து வரியாகப் பிடுங்கும் பணத்தில் ஒரு சிறு பகுதியைத் தூக்கிப் போட்டு, நம்மை உயிர்வாழ வைக்கிறார்கள். இந்த சொற்ப உதவிகள் இல்லையென்றால், மக்களின் வாங்கும் சக்தி முற்றிலும் பூஜ்ஜியமாகி, சந்தையே ஸ்தம்பித்துப் போய்விடும் என்பதால் முதலாளித்துவ அரசே இதைச் செய்கிறது.
5. பைக் EMI கட்டுவதால் நாம் பணக்காரர்கள் ஆகிவிட முடியுமா?
இங்கேதான் உழைக்கும் மக்களின் எதார்த்த வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு சராசரி உழைப்பாளி குடும்பத்தால்:
ஒரு சொந்த வீட்டை நினைத்துக்கூடப் பார்க்க முடியாது.
பிள்ளைகளுக்கு ஒரு நல்ல பள்ளியிலோ, கல்லூரியிலோ காசு கொடுத்துப் படிக்க வைக்க முடியாது.
வீட்டில் யாருக்காவது உடம்பு சரியில்லை என்றால், பெரிய மருத்துவமனைக்குப் போய் லட்சங்களில் செலவு செய்ய முடியாது.
கல்வி, மருத்துவம், இருப்பிடம் போன்ற அத்தியாவசியத் தேவைகளை இழந்துவிட்டு, அன்றாட வேலைக்கு ஓட ஒரு பைக்கையும், உலகத்தோடு தொடர்பில் இருக்க ஒரு மொபைலையும் வட்டிக்கு வாங்கி, மாதாமாதம் EMI கட்டுவதை "வாங்கும் சக்தி" என்று சொல்வது எவ்வளவு பெரிய அயோக்கியத்தனம்? இது வாழ்க்கைத் தரத்தின் உயர்வு அல்ல; நுகர்வுப் போலித்தனம்.
சுருக்கமாகச் சொன்னால்...
காரல் மார்க்ஸ் என்ற உழைக்கும் மக்களின் தத்துவ ஆசான் அன்றே சொன்னார்:
"முதலாளித்துவ அமைப்பில் உற்பத்தி பெருகிக்கொண்டே போகும். ஆனால், பொருளை உற்பத்தி செய்யும் தொழிலாளியின் கையில் காசு இருக்காது. இதனால் பொருட்கள் தேங்கும்போது, முதலாளித்துவவாதிகள் கடனைக் கொடுத்துப் பொருட்களை விற்கப் பார்ப்பார்கள். இது தற்காலிகமாக வேண்டுமானால் சந்தையைத் தாங்கிப் பிடிக்கலாம், ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் இது மிகப்பெரிய பொருளாதாரப் பேரழிவில் போய் முடியும்."
இன்று இந்தியாவில் நடப்பது பொதுவான செழிப்பு அல்ல. முதலாளிகளின் அதீத லாபக் குவிப்பு, மக்களின் தீராத கடனாளிக் கோலம், மற்றும் அரசாங்கத்தின் தற்காலிக ஒட்டுவேலைகள் ஆகிய மூன்றின் கூட்டுக்கலவைதான் இன்றைய சந்தை. எனவே, கடைகள் ஜொலிப்பதைக் கண்டு ஏமாந்துவிடாதீர்கள். உழைப்பவனுக்கே வளம் என்ற நிலை வரும்வரை, இந்தச் சந்தை ஆடம்பரங்கள் அனைத்தும் உழைக்கும் மக்களின் ரத்தத்தை உறிஞ்சி வாழும் போலி பிம்பங்களே!
"வேலைவாய்ப்பு குறைகிறது, தொழில்துறை வளர்ச்சி மந்தமாகிறது, விவசாயிகள் நெருக்கடியில் உள்ளனர், உழைக்கும் மக்களின் வாழ்க்கை கடினமாகிறது. ஆனால் சந்தையில் நுகர்வு முழுமையாக சரிந்து போகவில்லை. அப்படியானால் வாங்கும் சக்தி இன்னும் இருக்கிறதா?"
இந்தக் கேள்விக்கு பதில் காண, "நாடு" என்ற முழுமையையும் "வர்க்கங்கள்" என்ற பிரிவுகளையும் தனித்தனியாகப் பார்க்க வேண்டும்.
1. சராசரி எண்ணிக்கை உண்மையை மறைக்கலாம்
இந்தியாவில் தேசிய வருமானம் அதிகரிக்கலாம். மொத்த நுகர்வு அதிகரிக்கலாம். ஆனால் அந்த வருமானம் யாரிடம் குவிகிறது என்பது முக்கியம்.
ஒரு கிராமத்தில் 100 பேர் இருக்கிறார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.
90 பேரின் வருமானம் மாதம் ₹10,000.
10 பேரின் வருமானம் மாதம் ₹10 லட்சம்.
இப்போது அந்த 10 பேரின் வருமானம் ₹20 லட்சமாக உயர்ந்தால், கிராமத்தின் மொத்த வருமானம் உயர்ந்ததாகத் தோன்றும். ஆனால் 90 பேரின் வாழ்க்கையில் மாற்றமில்லை.
இந்தியாவில் கடந்த பல ஆண்டுகளாக செல்வம் மேல் அடுக்குகளிடம் அதிகமாகக் குவிந்துள்ளது. ஆகவே "நுகர்வு" தொடர்கிறது; ஆனால் அது அனைத்து மக்களின் நுகர்வு அல்ல.
2. கடன் பொருளாதாரம் வாங்கும் சக்தியை செயற்கையாகத் தாங்குகிறது
மக்களின் உண்மையான வருமானம் அதிகரிக்காமல் இருந்தாலும் அவர்கள் செலவு செய்ய முடிகிறது.
எப்படி?
கிரெடிட் கார்டு
தனிநபர் கடன்
வீட்டுக் கடன்
வாகனக் கடன்
BNPL (Buy Now Pay Later)
இவற்றின் மூலம்.
இது உண்மையான வாங்கும் சக்தி அல்ல.
இது எதிர்கால வருமானத்தை இன்றே செலவிடும் முறை.
பல முதலாளித்துவ பொருளாதாரங்கள் நீண்ட காலமாக இந்த முறையில்தான் நுகர்வை தக்க வைத்திருக்கின்றன.
3. ஒழுங்கற்ற வேலைகள் அதிகரித்துள்ளன
வேலைவாய்ப்பு இல்லை என்று சொல்வது முழுமையான வேலைஇல்லாமை என்று அர்த்தமல்ல.
மாறாக:
நிரந்தர வேலை குறைகிறது.
ஒப்பந்த வேலை அதிகரிக்கிறது.
Gig Economy வளர்கிறது.
தற்காலிக வேலைகள் அதிகரிக்கின்றன.
உதாரணமாக:
உணவு விநியோகிப்பவர்
கார் ஓட்டுநர்
டெலிவரி ஊழியர்
இவர்கள் வேலை செய்கிறார்கள். ஆனால் பாதுகாப்பான வேலை இல்லை.
எனவே வருமானம் மிகவும் நிலையானதாக இல்லாவிட்டாலும் குறைந்தபட்ச நுகர்வு தொடர்கிறது.
4. அரசின் நலத்திட்டங்களும் ஒரு காரணம்
இந்தியாவில் கோடிக்கணக்கான மக்கள் பல்வேறு திட்டங்களின் மூலம் ஆதரவு பெறுகின்றனர்.
உதாரணமாக:
இலவச உணவு தானியம்
நேரடி பண உதவி
மானியங்கள்
இலவச மருத்துவ சேவைகள்
இவை மக்களின் அடிப்படைச் செலவுகளை ஓரளவு குறைக்கின்றன.
இதனால் அவர்களின் குறைந்த வருமானத்திலிருந்தும் சில நுகர்வு தொடர முடிகிறது.
5. வாங்கும் சக்தி உள்ளது என்றால் எல்லோரும் நன்றாக வாழ்கிறார்கள் என்று அர்த்தமல்ல
ஒரு குடும்பம்:
வீட்டை வாங்க முடியவில்லை.
நல்ல கல்வி செலுத்த முடியவில்லை.
மருத்துவச் செலவைச் சமாளிக்க முடியவில்லை.
ஆனால்:
மொபைல் ரீசார்ஜ் செய்கிறது.
இரண்டு சக்கர வாகன EMI செலுத்துகிறது.
அடிப்படை நுகர்வுப் பொருட்கள் வாங்குகிறது.
இந்த நிலையை "வாங்கும் சக்தி உள்ளது" என்று புள்ளிவிவரங்கள் காட்டலாம்.
ஆனால் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துள்ளது என்று சொல்ல முடியாது.
6. மார்க்சிய பார்வையில் இந்த முரண்பாடு
மார்க்ஸ் குறிப்பிடும் முதலாளித்துவ முரண்பாடுகளில் ஒன்று:
உற்பத்தி திறன் அதிகரிக்கிறது; ஆனால் பெரும்பான்மை மக்களின் வாங்கும் சக்தி அதே அளவில் அதிகரிப்பதில்லை.
இதனால் முதலாளித்துவம் தொடர்ந்து இரண்டு விஷயங்களைச் செய்கிறது:
புதிய சந்தைகளை உருவாக்குகிறது.
கடன் மூலம் நுகர்வை விரிவாக்குகிறது.
அதனால் ஒரு காலத்திற்கு சந்தை இயங்குகிறது.
ஆனால் இந்த முரண்பாடு நீண்ட காலத்தில் பொருளாதார நெருக்கடிகளாக வெடிக்கலாம்.
7. இன்றைய இந்தியாவின் உண்மை நிலை
இன்றைய இந்தியாவை புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால்:
தொழில்துறை வளர்ச்சி மந்தமாக இருக்கலாம்.
வேலைவாய்ப்பின் தரம் குறைந்திருக்கலாம்.
விவசாய நெருக்கடி தொடரலாம்.
உழைக்கும் மக்களின் வாழ்க்கை சிரமமாக இருக்கலாம்.
அதே நேரத்தில்:
மேல் வர்க்கங்களின் நுகர்வு அதிகரிக்கலாம்.
கடன் பொருளாதாரம் விரிவடையலாம்.
குறைந்தபட்ச நுகர்வு அரசுத் திட்டங்களால் தக்கவைக்கப்படலாம்.
எனவே "சந்தையில் பொருட்கள் விற்கின்றன" என்பதிலிருந்து "மக்கள் அனைவரும் வளமாக வாழ்கிறார்கள்" என்ற முடிவுக்கு வர முடியாது.
மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரத்தின் மொழியில் சொன்னால், இந்தியாவில் இன்று காணப்படுவது பொதுவான செழிப்பு அல்ல; மாறாக வருமானத்தின் கடுமையான ஏற்றத்தாழ்வுகள், கடன் சார்ந்த நுகர்வு, மற்றும் சமத்துவமற்ற வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் கலவையாகும். இதுவே வேலைவாய்ப்பு நெருக்கடியும் தொடர, சந்தை முற்றிலும் சரியாமல் இருப்பதற்கான முக்கிய விளக்கமாகும்.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
