தோழர்களுக்கு வணக்கம்
இன்று அவசியம் வர்க்க ரீதியாக தங்களை கம்யூனிஸ்டுகள் பரிசீலிக்க வேண்டும் அதேபோல் தங்களுக்கான பணியை அவர்கள் செய்ய வேண்டும் என்பதே இந்தப்பகுதியின் நோக்கம்.
தேர்தல் என்பது பாட்டாளி வர்க்க விழிப்புணர்விற்கான ஒரு தற்காலிகப் போர்க்களமே தவிர, அதுவே மாற்றத்திற்கான இறுதி வழிமுறை அல்ல என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. குறிப்பாக பாரிஸ் கம்யூன் மற்றும் உருசியப் புரட்சியின் படிப்பினைகள் மூலம், பழைய அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தெறிந்துவிட்டு பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை நிறுவுவதே உண்மையான கம்யூனிச இலக்கு என விளக்குகிறது. இறுதியில், இன்றைய கம்யூனிச கட்சிகள் தேர்தல் மாயையிலிருந்து விடுபட்டு, உண்மையான புரட்சிகரப் பாதையை நோக்கி நகர வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர வேண்டும்,
இன்று இந்திய கம்யூனிச கட்சி/ இயக்கங்கள் பல்வேறுவிதமான போக்கில் உள்ளன.
சிபிஅய் தொடங்கி அதன் வழி தோன்றலான சிபிஎம்மும் மார்க்சிய ஆசான்களான லெனின்
ஸ்டாலின் மாவோவினை பின் பற்றி ஒரு புரட்சியை சாதிக்க வல்ல கட்சியாக இல்லாமல் ரசிய
கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் 20 காங்கிரசில்
எடுத்த முடிவை ஏற்றதனால் அவை பாட்டாளி வர்க்க புரட்சியை கைவிட்டு 2ஆம் அகிலத் தலைவரின் (காவுத்ஸ்கிய வாதத்தை) நிலைபாட்டை ஏற்று புரட்சிக்கு
பதிலாக சரணாகதி பாதை மேற்கொண்டனர். அந்த திருத்தல்வாதம் ஒட்டுமொத்த கட்சியையும்
புரட்சி என்ற வார்த்தையை உச்சரிப்பது கூட வெறுப்படைய செய்யும் வகையில் பயிற்று
விட்டதோடு பாராளுமன்றததில் பங்கெடுபதன் மூலம் சாதித்துவிடலாம் என்ற முதலாளித்துவ
பாதையை கையில் எடுத்து அணிகளை அடையாள போராட்டதிற்காக போராடும் அமைப்பாக
சீரழித்துவிட்டது
இந்த இதழானது தேர்தல் பற்றி இங்குள்ள இடதுசாரிகள் என்பவர்கள் மற்றும் கம்யூனிஸ்டுகள் புரட்சியாளர்கள் என்று பேசி கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இயக்கங்களின் பெயரில் இயங்குபவர்கள் எல்லோரும் கொண்டுள்ள நடைமுறை சார்ந்தவற்றை ஒரு மார்க்சிய கண்ணோட்டத்தில் விமர்சிப்பதற்காகவே இந்த இதழ் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது.
முதற்கண் இந்த இதழ் மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் லெனின் மற்றும் மாவோ
ஆகியோரின் நேரடி தத்துவார்த்த போராட்டங்களும் வழிகாட்டலும்
சமூக விஞ்ஞான அடிப்படையில் அவர்களுடைய எழுத்து ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தேர்தலை பற்றி விரிவாக பார்ப்போம். அதாவது,
ஜெர்மனியில் உள்நாட்டு போர் என்ற பகுதியில் மிகத் தெளிவாக பாரீஸ் கம்யூன்
நடைமுறைகளை பற்றி விளக்கி இருப்பார் மார்க்ஸ், அதனை மிகத்
தெளிவாக லெனின் “அரசும் புரட்சியும்” நூலில் எடுத்து தொகுத்து எழுதியிருப்பார். அதேபோல 1905 ரஷ்ய புரட்சி
புரட்சிக்கான தயாரிப்பில் ரஷ்யாவில் ஏற்பட்ட இரண்டு வித போக்குகளை அம்பலப்படுத்தி லெனின்
பாராளுமன்றத்தை பயன்படுத்துவதா? அல்லது
அதனைப் பற்றி புரிந்து கொள்வதற்கு என்ன வகையான தந்திரத்தை கையாளுவது என்பதை
தெளிவுபடுத்தி இருப்பார். அதனையே பிறகு அரசும் புரட்சி என்ற நூலில் மிகச் சிறப்பாக
தெளிவுபடுத்தி எழுதியிருப்பார். பாட்டாளி வர்க்க புரட்சியும் ஓடுகாலி காவுத்ஸ்கியும்
நூலில் பாராளுமன்றத்திற்குள் காவுத்ஸ்கி விழுந்துவிட்டதையும் அவர் முதலாளித்துவத்தை உயர்த்திப்பிடிப்பதையும்
சுட்டி காட்டி இருப்பார். இறுதியாக லெனின் ஜெர்மன்
கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பாராளுமன்றத்தை புறக்கணிப்பதை பற்றி எழுதும்போது இடதுசாரி
கம்யூனிசம் இளம் பருவ கோளாறு என்ற பகுதியில் சட்டமுறையில்லான நடைமுறைக்காக பாராளுமன்றத்தை அம்பலப்படுத்துவதும் அதற்கான பணியை
கம்யூனிஸ்டுகள் செய்ய வேண்டியதை பற்றி விளக்கியிருப்பார். மேலும் மாவோ குருசேவ்
பற்றி விமர்சித்தார் இன்று உலகெங்கும் அன்றைய நவீன திருத்தல்வாதி குருசேவை பின்பற்றுவோர்களே!
இன்று உலகெங்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உள்ளதை காணலாம் ஆனால் அவைகள் மேற்காணும் ஆசான்களின் விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் ஒவ்வொறு கட்சியின் நடைமுறையில் நுணுக்கி ஆராய்ந்து பார்க்கும் பொழுது பாராளுமன்ற தேர்தல் என்பது என்ன? அதனை ஒரு கம்யூனிஸ்டுகள் எப்படி கை கொள்வது என்பதை தெளிவுபடுத்தி மார்க்சிய ஆசான்கள் முன் வைத்துள்ளதை இங்குள்ள கம்யூனிஸ்டுகள் புரிந்து கொண்டாதாகவே இல்ல என்பதே நம் முன் உள்ள கேள்வி!.
தேர்தல் பற்றிய மார்க்சிய கண்ணோட்டம்
மேலும் லெனின்
முதலாளித்துவ நாடாளுமன்றவாதத்தை எதிர்த்தல்:- மென்ஷிவிக்குகள்
பாராளுமன்றத்தை ஒரு "முடிவான இலக்காக" பார்த்தனர். ஆனால் லெனின் அதனை
ஒரு "போர்க்களம்" என்று அழைத்தார். பாராளுமன்றத்தில் பேசுவது சட்டங்களை
மாற்றுவதற்காக மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்தப் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கும் அரசியல்
விழிப்புணர்வை ஊட்டுவதற்காக இருக்க வேண்டும். கம்யூனிஸ்டுகள்
பாராளுமன்றத்தில் நுழையும்போது, தாங்கள் ஒரு 'நிர்வாகிகள்' என்ற மனநிலையில் அல்லாமல், ஒரு 'புரட்சியாளர்கள்' என்ற மனநிலையில் நுழைய வேண்டும்.
கம்யூனிஸ்டுகளும் கம்யூனிசமும்:-
கம்யூனிசம் என்பது வர்க்க அற்ற சுரண்டல் அற்ற சமூகத்தை குறிப்பதாகும், ஆம் பொதுவுடமை
சமூகத்தை குறிக்கும். கம்யூனிசம் என்பது உழைக்கும் மக்களின் (பாட்டாளி
வர்க்கத்தின்) விடுதலைக்கான வழிகாட்டும் நெறிமுறை தத்துவம்
எனலாம்; சமூக மற்றும் பொருளாதார மாற்றத்தை நோக்கிய தத்துவமும், அரசியல் கொள்கையுமேயாகும். இது பொதுசொத்தை அடிப்பசையாகக் கொண்ட பாட்டாளி வர்க்கம் மற்றும் சுரண்டல் இல்லாத சமூகத்தை
உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இது பொதுவாக சுரண்டல் அற்ற பொருளாதார சமத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு சமூக அமைப்பாகும்.
கம்யூனிசம் என்பது ஒரு தத்துவ, சமூக, அரசியல்
மற்றும் பொருளாதாரம் சார்ந்த சித்தாந்தமாகும். அனைத்துத் தொழிலகங்கள், வேளாண் பண்ணைகள், வணிகச் சேவைகள் முதலியவற்றை
அரசுடமையாக அரசின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண்டு, அனைவரையும்
சமமாக நடத்தும் குறிக்கோள் உடைய அரசியல் முறையே கம்யூனிசம்.
சமூகம் தனியார் சொத்துடைமையை அகற்றுவதன் மூலம் சமூகங்கள் முழு சமூக சமத்துவத்தை அடைய முடியும் என்ற பொருளாதார அரசியல் தத்துவமாக கம்யூனிசம் உள்ளது. கம்யூனிசம் என்ற கருத்து 1840 களில் கார்ல் மார்க்ஸ் மற்றும் பிரடெரிக் ஏங்கெல்ஸ் ஆகியோரின் வழிகாட்டலில் தொடங்கியது, அதனை பின்பற்றி சோவியத் யூனியன், சீனா, மற்றும் உலகில் மூன்றில் ஒரு பகுதி அதனை நோக்கி சென்றது. இரண்டாம் உலக போருக்கு பின்னர் கம்யூனிசத்தின் விரைவான பரவலானது ஏகாதிபத்தியங்கள் கண்டஞ்சியது. அதனால் அவைகள் பல்வேறு சதிவேலைகளில் இறங்கியது. 1970 களில், மார்க்ஸ் இறந்த சுமார் நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, உலகின் மூன்றில் ஒரு பகுதிக்கும் மேலாக சோசலிச நிர்மாணத்தில் கம்யூனிசத்தின் ஒரு வடிவத்தில் உலகில் மக்கள் வாழ்ந்தனர். ஆனால் நவீன திருத்தல்வாதம் மார்க்சியத்தை மார்க்சியம் அல்லாத முதலாளித்துவ கருத்துகளை முன் வைத்து இன்று உலகில் எங்கும் சோசலிச அரசுகள் இல்லா நிலையில் உள்ளோம்..
மார்க்சிய ஆசான்களின் வழிகாட்டலும் இங்குள்ளோர் நிலையும்
லெனினின் புகழ்பெற்ற நூலான "ஜனநாயகப் புரட்சியில் சமூக ஜனநாயகவாதத்தின் இரண்டு போர் தந்திரங்கள்" (Two Tactics of Social-Democracy in the Democratic Revolution - 1905) என்ற படைப்பில் நாடாளுமன்றம் (பாராளுமன்றம்) மற்றும் அது தொடர்பான மாயைகள் குறித்து அவர் முன்வைத்த விமர்சனங்கள்.
ஜார் மன்னனின் எதேச்சதிகார ஆட்சியின் கீழ் ஒரு உண்மையான ஜனநாயக பாராளுமன்றம்
செயல்பட முடியாது என்பதை லெனின் ஆணித்தரமாக வாதிட்டார். லெனின் இந்தப்
புத்தகத்திலும், இந்தக்
காலகட்டத்தில் எழுதிய பிற கட்டுரைகளிலும் கடுமையாக சாடிய ஒரு விஷயம்
"பாராளுமன்ற முட்டாள்தனம்" அல்லது "நாடாளுமன்ற மோகம்"
என்பதாகும்.
- இதன் பொருள்
என்னவென்றால், உலகின் ஒட்டுமொத்த அரசியல் போராட்டமும்
பாராளுமன்றத்திற்கு உள்ளேயே நடக்கிறது
என நம்பும் குறுகிய
மனப்பான்மையாகும்.
- புரட்சிகரமான
காலகட்டங்களில் (1905 போன்ற நேரங்களில்) மக்கள் வீதிகளில் இறங்கிப்
போராடும்போதும், ஆயுதமேந்திய எழுச்சிகள் நடக்கும்போதும்,
வெறும் தேர்தல் மற்றும்
நாடாளுமன்ற விவாதங்களை மட்டுமே நம்பியிருப்பது பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குச்
செய்யும் துரோகம் என லெனின் வாதிட்டார்.
பாராளுமன்றவாதத்தில் மூழ்கிக் கிடக்கும் மென்ஷிவிக்குகள், தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் சட்டப்பூர்வமான அமைப்புகளில்
மட்டுமே கவனம் செலுத்தினர். ஆனால் லெனின்,
- ஆயுதமேந்திய எழுச்சி (Armed Insurrection) இன்றி ஜார் மன்னனை வீழ்த்த முடியாது என்றார்.
- சாதாரண நேரங்களில் (அமைதிக் காலங்களில்), தொழிலாளர்களின் விழிப்புணர்வை மேம்படுத்தவும், பிரச்சாரம் செய்யவும் நாடாளுமன்றத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பதை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.
- ஆனால், புரட்சி வெடிக்கும் நேரங்களில் (Revolutionary Situations), நாடாளுமன்ற அமைப்புகளுக்குள் முடங்கிக் கிடப்பது தற்கொலைக்குச் சமம் என்பதே "இரண்டு போர் தந்திரங்கள்" நூலில் அவர் வலியுறுத்திய பிரதான கருத்தாகும்.
-
லெனின், நாடாளுமன்றத்தை ஒரு இறுதி இலக்காகப் பார்க்காமல், அது வர்க்கப் போராட்டத்தின் ஒரு தற்காலிகக் களம் மட்டுமே என்பதைத் தெளிவாக விளக்குகிறார். பாராளுமன்ற சீர்திருத்தங்கள் மூலம் சோசலிசத்தையோ அல்லது உண்மையான ஜனநாயகத்தையோ அடைந்துவிட முடியாது என்றும், பாட்டாளி வர்க்கத்தின் தலைமையில் விவசாயிகளுடன் இணைந்த உறுதியான புரட்சியே உண்மையான அதிகாரத்தை உழைக்கும் மக்களுக்கு வழங்கும் என்றும் லெனின் ஆழமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில், முதலாளித்துவ சமூகத்தில் நடக்கும் தேர்தல்கள்
"முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரத்தின்"
ஒரு வடிவமாகும்.
எந்தக் கட்சி வெற்றி பெற்றாலும், இறுதி அதிகாரம் என்பது மூலதனம் மற்றும் சொத்து
வைத்திருக்கும் முதலாளிகள் வசமே இருக்கும்.
"ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஆளும் வர்க்கத்தின் எந்த
உறுப்பினர் மக்களுக்காகப் பாராளுமன்றத்தில் பொய் சொல்லப் போகிறார் என்பதைத்
தீர்மானிப்பதே தேர்தல்" என லெனின் இதைக் குறிப்பிடுகிறார்.
பெரிய நிறுவனங்களின் நிதி உதவி, ஊடகக் கட்டுப்பாடு மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தின் ஆதரவு
ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி உழைக்கும் மக்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப முதலாளித்துவம்
தேர்தலைப் பயன்படுத்துகிறது.
ஒரு நாட்டில் எந்த வர்க்கத்திடம் உற்பத்திச் சாதனங்கள் (நிலம், தொழிற்சாலைகள், வங்கிகள்) இருக்கின்றனவோ, அந்த வர்க்கமே தேர்தலையும் கட்டுப்படுத்துகிறது.
தேர்தல்கள் போலியானவை என்று தெரிந்தும், கம்யூனிஸ்டுகள் ஏன் அதில் பங்கேற்கிறார்கள்? இதற்கு லெனின் சில காரணங்களை முன்வைக்கிறார்:
மேடையாகப் பயன்படுத்துதல்: தேர்தலை ஒரு புரட்சிகர மேடையாகப் பயன்படுத்தி, மக்களின் பிரச்சனைகளை உரக்கப் பேசவும், சோசலிசக் கருத்துக்களைப் பரப்பவும் முடியும்.
மக்களின் நனவுநிலையை உயர்த்துதல்: பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் போதாமையை மக்களுக்கு அனுபவபூர்வமாக
உணர்த்த கம்யூனிஸ்டுகள் பாராளுமன்றத்திற்குள் செல்கிறார்கள்.
வெகுஜனத் தொடர்பு: தேர்தல் நேரத்தில் மக்கள் அரசியல் ரீதியாகத் துடிப்புடன்
இருப்பார்கள். அந்தச் சமயத்தில் உழைக்கும் வர்க்கத்தை அணிதிரட்ட இது ஒரு வாய்ப்பு.
மார்க்சிய-லெனினியம் தேர்தலை விட "புரட்சிகர நடவடிக்கையே" மாற்றத்திற்கான வழி என்கிறது.
முதலாளித்துவத் தேர்தல்களுக்குப் பதிலாக, தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் நேரடி அதிகாரத்தைப் பிரதிபலிக்கும்
"சோவியத்துகள்" (தொழிலாளர் கவுன்சில்கள்) மூலம் அமையும் ஜனநாயகமே உண்மையானது
என்று இது கருதுகிறது.
அங்கே பிரதிநிதிகள் மக்களால் எப்போது வேண்டுமானாலும்
திரும்பப் பெறத்தக்கவர்களாக (Right to Recall) இருப்பார்கள்.
இதனை இங்குள்ள கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் பின்பற்றாமையே இங்குள்ள நிலையாகும்.
காரல் மார்க்ஸ் தனது "பிரான்சில் உள்நாட்டுப் போர்" (The
Civil War in France) என்ற புகழ்பெற்ற நூலில் கம்யூனின் செயல்பாடுகளையும், அதிலிருந்து பாட்டாளி வர்க்கம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய
வரலாற்றுப் படிப்பினைகளையும் மிக ஆழமாகத் தொகுத்துள்ளார். கம்யூனின் செயல்பாடுகளை
மார்க்ஸின் கண்ணோட்டத்தில் விரிவாகக் கீழே காண்போம்.
பழைய அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தெறிதல்:-மார்க்ஸ்
முன்வைத்த மிக முக்கியமான மற்றும் அடிப்படையான படிப்பினை இதுதான்:
"பாட்டாளி வர்க்கம், ஏற்கனவே உருவாக்கப்பட்ட அரசு இயந்திரத்தை அப்படியே
கைப்பற்றி, தனது சொந்த நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த முடியாது."
முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரம் (ராணுவம், போலீஸ், நீதிமன்றம், சிறைச்சாலைகள், அதிகாரவர்க்கம்) என்பது ஆளும் வர்க்கம் உழைக்கும் மக்களை
ஒடுக்குவதற்காகவே பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்டது. எனவே, அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் தொழிலாளி வர்க்கம், இந்தப் பழைய அரசு இயந்திரத்தை அப்படியே செயல்பட
அனுமதிக்காமல், அதை
அடியோடு "உடைத்தெறிந்துவிட்டு" (Smashing
the state machinery), உழைக்கும் மக்களின் நலனுக்கான ஒரு புதிய அரசை உருவாக்க வேண்டும் என்பதை பாரிஸ்
கம்யூன் நிரூபித்துக் காட்டியது.
கம்யூனின் புரட்சிகரமான அரசியல் நடவடிக்கைகள்:-பழைய
அரசை உடைத்தெறிந்த கம்யூன், அதை எதைக் கொண்டு ஈடு செய்தது என்பதை மார்க்ஸ் மிகத் துல்லியமாகப்
பட்டியலிடுகிறார்:
நிரந்தர ராணுவம் மற்றும் போலீஸ் கலைப்பு:
கம்யூனின் முதல் ஆணை, முதலாளித்துவத்தின் நிரந்தர ராணுவத்தை (Standing
Army) கலைத்துவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக ஆயுதமேந்திய மக்களை (National
Guard) நிறுவியதாகும். அதேபோல், ஒடுக்குமுறைக் கருவியாக இருந்த போலீஸ் படை, அதன் அரசியல் கூறுகளிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, கம்யூனுக்கு பொறுப்பான மற்றும் எந்நேரமும் பதவியிலிருந்து
நீக்கப்படக் கூடிய அமைப்பாக மாற்றப்பட்டது.
திரும்ப அழைக்கும் உரிமை (Right
to Recall): கம்யூனின்
பிரதிநிதிகள் அனைவரும் பாரிஸ் நகரத்தின் பல்வேறு வார்டுகளில் இருந்து உலகளாவிய
வாக்குரிமை மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். அவர்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும்
மக்களால் திரும்ப அழைக்கப்படலாம் (Subject to recall at any
time) என்ற நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது.
இது அதிகாரிகளை மக்களின் எஜமானர்களாக அல்லாமல், உண்மையான சேவகர்களாக ஆக்கியது.
பாராளுமன்ற வம்பளப்பு மன்றம் அல்ல:
கம்யூன் என்பது வெறும் பேச்சளவில் இயங்கும் பாரம்பரிய
பாராளுமன்ற அமைப்பாக இல்லாமல், ஒரே நேரத்தில் சட்டங்களை இயற்றும் மற்றும் அதைச்
செயல்படுத்தும் (Executive and Legislative) "வேலை செய்யும் அமைப்பாக" (Working
Body)
திகழ்ந்தது.
அதிகாரிகளுக்குத் தொழிலாளர்களின் ஊதியம்:
அரசாங்கப் பதவிகளில் இருப்போருக்கு வழங்கப்பட்ட அனைத்துச்
சிறப்புச் சலுகைகளும் படிகளும் ரத்து செய்யப்பட்டன. கம்யூன் உறுப்பினர்கள் முதல்
அனைத்து அரசு ஊழியர்களுக்கும் சாதாரண "தொழிலாளர்களின் ஊதியமே" (Workmen's
wages) வழங்கப்பட்டது.
இது அரசுப் பதவிகளைத் தேடி வரும் பதவி மோகத்தையும், ஊழலையும் ஒழித்தது.
சமூக மற்றும் அறிவுசார் மாற்றங்கள்:-கம்யூன்
வெறும் அரசியல் அதிகாரத்தோடு நின்றுவிடாமல், சமூகத்தின் அடிப்படையை மாற்றும் வேலைகளிலும் இறங்கியது:
மதமும் அரசும் பிரிப்பு: மக்களின் மனங்களை ஆக்கிரமித்திருந்த மதத்தின் அதிகாரத்தை
கம்யூன் உடைத்தது. தேவாலயங்களுக்கு அரசு வழங்கி வந்த நிதி முற்றிலும்
நிறுத்தப்பட்டது. மதம் என்பது ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட விவகாரமாக ஆக்கப்பட்டது.
அனைவருக்கும் இலவசக் கல்வி: கல்வி நிறுவனங்கள் அனைத்தும் தேவாலய மற்றும் அரசின்
தலையீடுகளிலிருந்து முற்றிலுமாக விடுவிக்கப்பட்டு, அனைவருக்கும் கல்வி இலவசமாக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் அறிவியல்
சுதந்திரமாக்கப்பட்டு, வர்க்கப் பாரபட்சமின்றி அனைவருக்கும் கிடைக்கச் செய்யப்பட்டது.
பொருளாதார மற்றும் தொழிலாளர் நல நடவடிக்கைகள்:-
மார்க்ஸ், பாரிஸ்
கம்யூனை "தொழிலாளர்களின் அரசாங்கம்" என்றும்,
"உற்பத்தியாளர் வர்க்கத்தின்
அரசாங்கம்" என்றும் வர்ணித்தார். கம்யூனின் பொருளாதார நடவடிக்கைகள் இதை
மெய்ப்பித்தன:
கூட்டுறவு ஆலைகள்: முதலாளிகளால் மூடப்பட்ட அல்லது கைவிடப்பட்ட தொழிற்சாலைகளை
கணக்கெடுக்கவும், அங்கு
வேலை செய்த தொழிலாளர்களைக் கொண்டு அவற்றை கூட்டுறவு அமைப்புகளாக (Workers'
Cooperatives) மாற்றி இயக்கவும் கம்யூன் உத்தரவிட்டது. இது முதலாளித்துவ உற்பத்தி
முறையிலிருந்து சோசலிசத்தை நோக்கிய முதல் அடியாகும்.
சுரண்டல் ஒழிப்பு: பேக்கரிகளில் தொழிலாளர்கள் இரவு நேர வேலை செய்வது தடை
செய்யப்பட்டது. முதலாளிகள் தொழிலாளர்களின் ஊதியத்திலிருந்து பல்வேறு காரணங்களைக்
கூறி அபராதம் விதிக்கும் கொடூரமான பழக்கம் ரத்து செய்யப்பட்டது.
அடகுப் பொருட்கள் மீட்பு: ஏழை மக்கள் தங்களின் அத்தியாவசியப் பொருட்களை அடகு கடைகளில்
வைத்திருப்பதை உணர்ந்த கம்யூன், குறிப்பிட்ட தொகைக்குக் கீழான அடகுப் பொருட்களை
நிபந்தனையின்றி மக்களிடம் திருப்பி அளிக்க உத்தரவிட்டது.
சர்வதேசியக் கண்ணோட்டம் (Internationalism):-பாரிஸ் கம்யூன் தன்னை ஒரு பிரெஞ்சு தேசியவாத அரசாகப்
பார்க்கவில்லை; மாறாக
உலகத் தொழிலாளர்களின் அரசாகவே தன்னை நிலைநிறுத்தியது. ஜெர்மனியுடன் போர்
நடந்துகொண்டிருந்த போதிலும், கம்யூன் ஒரு ஜெர்மானியத் தொழிலாளரைத் தனது தொழிலாளர் துறை அமைச்சராக
நியமித்தது. பிரான்சுக்காகப் போராடிய வெளிநாட்டினரை கம்யூன் ஆரத்தழுவி
ஏற்றுக்கொண்டது. "காம்ப் வெண்டோம்" (Place Vendôme) என்ற இடத்தில் இருந்த போர் வெறியைக் குறிக்கும்
நெப்போலியனின் வெற்றிக் தூணை கம்யூன் இடித்துத் தள்ளியது.
பாரிஸ் கம்யூன் வெறும் 72 நாட்கள் மட்டுமே நீடித்தது. 1871 மே மாத இறுதியில், முதலாளித்துவ அரசுகளும், ராணுவமும் இணைந்து கம்யூனை ரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தன.
பல்லாயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் ஈவிரக்கமின்றி சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.
ஆயினும், மார்க்ஸின்
பார்வையில் பாரிஸ் கம்யூன் ஒரு மாபெரும் வெற்றியாகும். பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் (Dictatorship
of the Proletariat) நடைமுறையில் எப்படி இருக்கும் என்பதற்கான முதல் வரலாற்று உதாரணத்தை அது
உலகிற்கு வழங்கியது. அரசைக் கைப்பற்றுவது குறித்தும், பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயகத்தின் வடிவம் குறித்தும்
மார்க்சியத் தத்துவத்தை அது மேலும் செழுமைப்படுத்தியது. "கம்யூனின் தியாகிகள்
தொழிலாளர்களின் மாபெரும் இதயத்தில் என்றென்றும் நிலைத்திருப்பார்கள்" என
மார்க்ஸ் தனது நூலில் முத்தாய்ப்பாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். கம்யூனின் இந்தப்
படிப்பினைகளே பின்னாளில் ரஷ்யாவில் லெனின் தலைமையிலான சோவியத் புரட்சிக்கு
வழிகாட்டியாக அமைந்தன.
"பழைய அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தெறிதல்": மார்க்ஸ்
மற்றும் லெனினின் பார்வையில் ஓர் ஆழமான தத்துவப் பகுப்பாய்வு
"பாட்டாளி வர்க்கம், ஏற்கனவே உருவாக்கப்பட்ட அரசு இயந்திரத்தை அப்படியே கைப்பற்றி, தனது சொந்த நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த முடியாது" என்ற புகழ்பெற்ற வரியை காரல் மார்க்ஸ் தனது "பிரான்சில் உள்நாட்டுப் போர்" (The Civil War in France - 1871) என்ற நூலில் குறிப்பிட்டார். பாரிஸ் கம்யூன் தந்த வரலாற்றுப் படிப்பினையிலிருந்து இந்த முடிவுக்கு அவர் வந்தார். பின்னர், 1917-ஆம் ஆண்டு வி.ஐ. லெனின் தனது "அரசும் புரட்சியும்" (State and Revolution) என்ற நூலில் மார்க்ஸின் இந்தக் கருத்தை மேலும் விரிவாக விளக்கி, மார்க்சியத்தின் அடிப்படை விதியாக அதனை நிலைநிறுத்தினார்.
முடிவாக:-
நடைமுறை வடிவங்கள் (பாரிஸ் கம்யூனும் சோவியத்துகளும்):-
பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம்
என்பது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல, அது வரலாற்றில் பலமுறை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
பாரிஸ் கம்யூன் (1871): பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் நடைமுறையில் எப்படி இருக்கும்
என்பதற்கான முதல் வரலாற்று உதாரணம் பாரிஸ் கம்யூன் என காரல் மார்க்ஸ் அறிவித்தார்.
அதில் நிரந்தர ராணுவம் கலைக்கப்பட்டு ஆயுதமேந்திய மக்கள் நிறுத்திவைக்கப்பட்டது, அதிகாரிகள் மக்களால் திரும்ப அழைக்கப்படும் உரிமை (Right
to recall) போன்ற அம்சங்கள்
பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தின் கூறுகளாகும்.
சோவியத்துகள் (1917): ரஷ்யப் புரட்சியின் போது லெனின் பாட்டாளி வர்க்க
சர்வாதிகாரத்தின் புதிய வடிவமாக 'சோவியத்துகளை' (Soviets - தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் சிப்பாய்களின் பிரதிநிதிகள் சபைகள்)
உருவாக்கினார்.
இவை இங்கு நடைமுறை படுத்த வேண்டியவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகள்தான் அதனை செய்வார்களா? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம் தோழர்களே
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
1). இதற்கு முந்தைய பகுதியை வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்துங்கள் தோழர்களே
2). தேர்தல் பற்றி இதற்கு முந்தைய பகுதி இந்த இணைப்பில் தோழர்களே
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக