இந்த ஆவணம் கார்ல் மார்க்ஸ் 1841 இல் எழுதிய ஆய்வறிக்கையின் உள்ளடக்கத்தை விவரிக்கிறது. இது முக்கியமாக டெமோக்ரிட்டஸ் மற்றும்
The Difference Between the Democritean and Epicurean Philosophy of Nature.
with an Appendix
Written: March 1841;
First Published: 1902;
Source: Marx-Engels Collected Works Volume 1;
Publisher: Progress Publishers;
Transcription/Markup: Andy Blunden;
Online Version: Brian Baggins (marxists.org) 2000.
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
Part One: Difference between the Democritean and Epicurean Philosophy of Nature in General
I. The Subject of the Treatise
II. Opinions on the Relationship Between Democritean and Epicurean Physics
III. Difficulties Concerning the Identity of the Democritean and Epicurean Philosophy of Nature
IV. General Difference in Principle Between the Democritean and Epicurean Philosophy of Nature
V. Result
Part Two: Difference between the Democritean and Epicurean Philosophy of Nature in detail
Chapter One: The Declination of the Atom from the Straight Line
Chapter Two: The Qualities of the Atom
Chapter Three: Atomoi archai and atoma stoicheia
Chapter Four: Time
Chapter Five: The Meteors
Appendix Critique of Plutarch's Polemic against the Theology of Epicurus
II. Individual Immortality
1. On Religious Feudalism. The Hell of the Populace
2. The Longing of the Multitude
3. The Pride of the Elected
Notes
I. On Religious Feudalism. The Hell of the Populace
II. Opinions on the Relationship between Democritean and Epicurean Physics (notes)
III. Difficulties concerning the Ientity of the Democritean and Epicurean Philosophy of Nature. (notes)
IV. General Difference in Principle between the Democritean and Epicurean Philosophy of Nature
Preliminary Note
I. The Relationship of Man to God
1. Fear and the Being Beyond
2. Cult and the Individual
3. Providence and the Degraded God
Draft of new Preface
Marx's Notebooks on Epicurean Philosophy
கார்ல் மார்க்ஸ் தனது இளமைக்கால ஆய்வுகளில் மேற்கொண்ட “Epicurus பற்றிய குறிப்புகள்” ஆகும். இது வெறும் பண்டைய கிரேக்கத் தத்துவத்தின் சுருக்கமல்ல; மாறாக, மார்க்ஸ் தனது பின்னாளைய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம், மனித விடுதலை, மத விமர்சனம் மற்றும் சுதந்திரம் பற்றிய சிந்தனைகளை உருவாக்கிக்கொண்டிருந்த காலத்தின் அறிவுசார் ஆய்வகமாக இதைப் பார்க்க வேண்டும்.
எபிக்யூரஸ் யார்? ஏன் மார்க்ஸ் அவரை ஆய்வு செய்தார்?
மார்க்ஸ் அவரை ஆய்வு செய்ததற்குக் காரணம்:
- இயற்கையை
இயற்கையால் விளக்க முயன்றவர்.
- மதத்தை
சமூகப் பயத்தின் விளைவாக விமர்சித்தவர்.
- மனித
சுதந்திரத்தை விதிநியதிக்கு எதிராக நிறுவியவர்.
- உலகத்தை
அமானுஷ்ய சக்திகளால் அல்ல, பொருள் இயக்கத்தால் புரிந்துகொண்டவர்.
1. அறிவின் அடிப்படை: உணர்வு உலகம்தான்
எபிக்யூரஸ் கூறுகிறார்:
மனிதன் முதலில் காண்கிறான், கேட்கிறான்,
தொடுகிறான்; பின்னரே சிந்திக்கிறான். உண்மை
என்பது வானத்திலிருந்து இறங்குவதில்லை; அனுபவத்தின் மூலம்
உருவாகிறது.
இது பின்னாளில் மார்க்சிய அறிவியலின் அடிப்படையாக மாறுகிறது:
“சமூக இருப்புதான் சமூக சிந்தனையை நிர்ணயிக்கிறது.”
மனிதர்களின் எண்ணங்கள், மதங்கள்,
அரசியல் கோட்பாடுகள் எல்லாம் அவர்களின் வாழ்வியல்
நிபந்தனைகளிலிருந்தே உருவாகின்றன.
2. கடவுள் பற்றிய எபிக்யூரஸ்
எபிக்யூரஸ் கடவுளை நேரடியாக மறுக்கவில்லை.
- கடவுள்
இருந்தாலும் உலக நிர்வாகத்தில் தலையிடமாட்டார்.
- மனித
துன்பங்களை அவர் உருவாக்குவதில்லை.
- இடியோ
மின்னலோ கடவுளின் கோபமல்ல.
- இயற்கை
நிகழ்வுகளுக்கு இயற்கை காரணங்களே உள்ளன.
இதன் மூலம் அவர் மதத்தின் அரசியல் அதிகாரத்தை உடைக்கிறார்.
மார்க்ஸ் இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான பாடத்தைப் பெறுகிறார்:
மனிதன் தனது பயங்களை கடவுளாக உருவாக்குகிறான்.
பின்னர் மார்க்ஸ் மதத்தை:
“மக்களின்
பெருமூச்சு”
“இதயமற்ற உலகின் இதயம்”
“மக்களுக்கு அபின்”
என்று விமர்சிக்கிறார்.
3. மரணம் பற்றிய புரட்சி சிந்தனை
எபிக்யூரஸ்:
“மரணம் நமக்கு ஒன்றுமில்லை.”
ஏன்?
- நாம்
உயிரோடு இருக்கும்போது மரணம் இல்லை.
- மரணம்
வந்தபோது நாம் இல்லை.
ஆகவே மரணப் பயம் தேவையற்றது.
மத நிறுவனங்கள் மரண பயத்தைப் பயன்படுத்தி மக்களை கட்டுப்படுத்துகின்றன.
மார்க்சிய பார்வையில்:
மரணத்திற்கு பின் சொர்க்கம் பற்றிய நம்பிக்கை, இம்மை வாழ்க்கையின் அநீதிகளை ஏற்றுக்கொள்ள மக்களை
பழக்குகிறது.
4. இன்பம் என்றால் என்ன?
எபிக்யூரஸை பலர் தவறாக புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
அவர் கூறும் இன்பம்:
- அளவற்ற
நுகர்வு அல்ல.
- உடல் வலி
இல்லாத நிலை.
- மன அமைதி.
- தேவையற்ற
ஆசைகளிலிருந்து விடுதலை.
அவர் ஆசைகளை மூன்றாகப் பிரிக்கிறார்:
இயற்கையான மற்றும் அவசியமான ஆசைகள்
- உணவு
- தண்ணீர்
- உறைவிடம்
இயற்கையான ஆனால் அவசியமில்லாத ஆசைகள்
- ஆடம்பர உணவு
வீண் ஆசைகள்
- முடிவில்லா
செல்வம்
- அதிகாரம்
- புகழ்
இது இன்று நுகர்வுவாதத்திற்கு எதிரான விமர்சனமாகவும் வாசிக்கப்படலாம்.
5. அணுக்கோட்பாடு மற்றும் சுதந்திரம்
டெமாக்ரிட்டஸ் கூறினார்:
ஆனால் எபிக்யூரஸ் ஒரு புதிய கருத்தை முன்வைத்தார்:
Clinamen
(அணுவின் விலகல்)
அணுக்கள் நேர்கோட்டில் மட்டும் நகர்வதில்லை; சில சமயம் சிறிது விலகுகின்றன.
இதனால்:
- புதிய
சேர்க்கைகள் உருவாகின்றன.
- புதிய
உலகங்கள் உருவாகின்றன.
- முழுமையான
விதிநியதி உடைக்கப்படுகிறது.
மார்க்ஸ் இதை மிக முக்கியமாகக் கருதுகிறார்.
ஏனெனில்:
இந்த இடத்தில்தான் மார்க்ஸ் எபிக்யூரஸை டெமாக்ரிட்டஸைவிட உயர்வாக மதிக்கிறார்.
6. அரசு மற்றும் நீதி பற்றிய எபிக்யூரஸ்
அவரது பார்வை மிகவும் நவீனமானது.
நீதி என்பது:
இயற்கையில் இருக்கும் நிரந்தர உண்மை அல்ல.
மாறாக:
மனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தீங்கு செய்யாமல் வாழ உருவாக்கிய ஒப்பந்தம்.
அவர் கூறுகிறார்:
- பயனுள்ளவரை
சட்டம் நீதி.
- பயனற்றதாக
மாறினால் அது இனி நீதி அல்ல.
இது வரலாற்றுப் பார்வைக்கான விதையாக உள்ளது.
பின்னர் மார்க்ஸ்:
அரசு மற்றும் சட்டம் வர்க்க உறவுகளின் விளைவு
என்று விளக்குகிறார்.
7. மார்க்ஸின் விமர்சனம்
மார்க்ஸ் எபிக்யூரஸை பாராட்டுவதோடு விமர்சிக்கவும் செய்கிறார்.
எபிக்யூரஸ்:
- தனிமனித
அமைதியை வலியுறுத்துகிறார்.
- சமூக
மாற்றத்தை நோக்கவில்லை.
- அடிமைமுறை
சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தை ஆய்வு செய்யவில்லை.
அவரது இலக்கு:
மன அமைதி (Ataraxia)
ஆனால் மார்க்ஸின் இலக்கு:
சமூக விடுதலை.
எபிக்யூரஸ்:
“உலகத்தைப் புரிந்துகொள்; அமைதியாக வாழ்.”
மார்க்ஸ்:
“உலகத்தைப் புரிந்துகொள்; அதை மாற்று.”
8. மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில் எபிக்யூரஸின் வரம்புகள்
எபிக்யூரஸ் பொருள்முதல்வாதி என்றாலும்:
- வர்க்கப்
போராட்டத்தை அறியவில்லை.
- உற்பத்தி
உறவுகளை ஆய்வு செய்யவில்லை.
- அரசின்
வர்க்கத் தன்மையை கண்டறியவில்லை.
- சமூக
மாற்றத்தின் இயக்க சக்தியை விளக்கவில்லை.
ஆனால் அவர் செய்த வரலாற்றுப் பங்களிப்பு மிகப் பெரியது:
- மதத்திற்கு
எதிராக இயற்கை விளக்கத்தை முன்வைத்தார்.
- மனித
சுதந்திரத்தை வலியுறுத்தினார்.
- அறிவை
அனுபவத்தின் மீது நிறுவினார்.
- பயத்திலிருந்து
மனிதனை விடுவிக்க முயன்றார்.
முடிவுரை
எபிக்யூரஸ் என்பது வெறும் “இன்ப தத்துவவாதி” அல்ல. அவர் பண்டைய உலகின் மத
அதிகாரம், விதிநியதி, மூடநம்பிக்கை
மற்றும் அச்ச அரசியலுக்கு எதிராக மனித சுதந்திரத்தின் குரலாக தோன்றியவர்.
மார்க்ஸ் அவரிடம் இருந்து:
- பொருள்முதல்வாதத்தின்
விதையை,
- மத
விமர்சனத்தின் அடித்தளத்தை,
- மனித
சுதந்திரத்தின் தத்துவத்தை
பெற்றுக்கொள்கிறார்.
ஆனால் அதைக் கடந்து, மனிதன்
தனிப்பட்ட அமைதியை மட்டுமல்ல, சமூக விடுதலையையும் அடைய
வேண்டும் என்று கூறி, வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும்
வர்க்கப் போராட்டக் கோட்பாட்டை உருவாக்குகிறார்.
அதனால் எபிக்யூரஸ் மற்றும் மார்க்ஸ் இடையேயான உறவு என்பது “பண்டைய பொருள்முதல்வாதத்திலிருந்து நவீன
புரட்சிகர பொருள்முதல்வாதத்திற்கான பாலம்” என்று கூறலாம்.
கார்ல் மார்க்சின் முனைவர் பட்ட ஆய்வேடு (Doctoral Dissertation) என்பது வெறும் கல்வி ஆய்வு அல்ல; அது பின்னாளில் உருவாகவிருந்த மார்க்சிய உலகக் கண்ணோட்டத்தின் தத்துவ அடித்தளமாகும். 1841 ஆம் ஆண்டில் அவர் சமர்ப்பித்த ஆய்வேட்டின் தலைப்பு:
இந்த ஆய்வை வரிசைக்கிரமமாகப் புரிந்துகொண்டால், மார்க்ஸ் எவ்வாறு ஹெகலிய தத்துவத்திலிருந்து புரட்சிகர பொருள்முதல்வாதத்திற்குச் சென்றார் என்பதை அறிய முடியும்.
கார்ல் மார்க்சின் முனைவர் பட்ட ஆய்வேடு: ஒரு வரிசைக்கிரமமான ஆய்வு
அறிமுகம்
1841 ஆம் ஆண்டு, இளம் கார்ல் மார்க்ஸ் தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வேட்டை சமர்ப்பித்தார். அப்போது அவருக்கு வயது 23 மட்டுமே. பின்னாளில் "மூலதனம்", "கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை", "ஜெர்மன் கருத்தியல்" போன்ற படைப்புகளை எழுதிய புரட்சிகர சிந்தனையாளர் என்ற நிலையில் அல்லாமல், கிரேக்கத் தத்துவத்தை ஆழமாக ஆராய்ந்த இளம் தத்துவவியலாளராக அவர் இந்த ஆய்வை எழுதினார்.
இந்த ஆய்வேட்டின் மையக் கேள்வி:
"டெமாக்ரிட்டஸ் மற்றும் எபிக்யூரஸ் இருவரும் அணுக்கோட்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டபோதும், ஏன் அவர்கள் வெவ்வேறு தத்துவ முடிவுகளுக்கு வந்தனர்?"
1. டெமாக்ரிட்டஸின் இயற்கைக் கண்ணோட்டம்
மார்க்ஸ் முதலில் டெமாக்ரிட்டஸின் அணுக்கோட்பாட்டை ஆராய்கிறார்.
டெமாக்ரிட்டஸின் கருத்துப்படி:
உலகம் அணுக்களாலும் வெற்றிடத்தாலும் ஆனது.
அனைத்தும் அவசிய விதிகளால் இயங்குகின்றன.
இயற்கையில் நிகழும் ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் காரணம் உண்டு.
தற்செயல் அல்லது சுதந்திரம் இல்லை.
இந்தக் கோட்பாடு இயற்கையை விளக்குவதில் வலிமையானதாக இருந்தாலும், மனித சுதந்திரத்திற்கு இடமளிக்கவில்லை.
மார்க்ஸ் இதனை "இயந்திரவியல் பொருள்முதல்வாதம்" எனக் கருதுகிறார்.
2. எபிக்யூரஸின் திருத்தம்
அடுத்து மார்க்ஸ் எபிக்யூரஸை ஆராய்கிறார்.
எபிக்யூரஸ் டெமாக்ரிட்டஸின் அணுக்கோட்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டார். ஆனால் ஒரு முக்கிய மாற்றத்தைச் செய்தார்.
அணுக்கள் நேர்கோட்டில் மட்டுமே நகர்வதில்லை.
சில நேரங்களில் அவை:
"Clinamen"
(சாய்வு அல்லது விலகல்)
என்ற வடிவில் தங்கள் பாதையிலிருந்து விலகுகின்றன.
இதனால்:
புதிய சேர்க்கைகள் உருவாகின்றன.
புதிய நிகழ்வுகள் தோன்றுகின்றன.
முழுமையான விதிநியதி உடைகிறது.
3. கிளைனமன் (Clinamen) என்ற கருத்தின் முக்கியத்துவம்
மார்க்ஸின் ஆய்வேட்டின் மையப்புள்ளி இதுவே.
எபிக்யூரஸின் அணு விலகல் வெறும் இயற்பியல் விளக்கம் அல்ல.
அது:
சுதந்திரத்தின் தத்துவ உருவகம்.
விதிநியதிக்கு எதிரான மனித எதிர்ப்பின் வடிவம்.
தனிமனித சுயநிலையின் அறிவிப்பு.
என்று மார்க்ஸ் விளக்குகிறார்.
இங்கு முதன்முறையாக மனிதன் இயற்கையின் அடிமை மட்டுமல்ல; தன்னை உருவாக்கும் ஆற்றல் கொண்டவன் என்ற கருத்து தோன்றுகிறது.
4. மத விமர்சனத்தின் தொடக்கம்
எபிக்யூரஸ் கூறுகிறார்:
கடவுள்கள் இருந்தாலும் மனித வாழ்வில் தலையிடுவதில்லை.
இயற்கை நிகழ்வுகள் கடவுளின் செயல் அல்ல.
இடியும் மின்னலும் இயற்கை நிகழ்வுகள்.
மார்க்ஸ் இதனை மிகவும் முன்னேற்றமான சிந்தனையாகக் கருதுகிறார்.
ஏனெனில்:
மதம் மனிதனை பயத்தின் மூலம் கட்டுப்படுத்துகிறது.
ஆனால் எபிக்யூரஸ்:
"பயத்திலிருந்து மனிதனை விடுவிக்க வேண்டும்"
என்று வலியுறுத்துகிறார்.
5. தத்துவத்தின் நோக்கம்
டெமாக்ரிட்டஸின் நோக்கம்:
உலகத்தை விளக்குவது.
எபிக்யூரஸின் நோக்கம்:
மனிதனை விடுவிப்பது.
இந்த வேறுபாட்டை மார்க்ஸ் மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதுகிறார்.
அறிவு என்பது வெறும் தகவல் அல்ல.
அது மனித விடுதலைக்கான கருவியாக இருக்க வேண்டும்.
என்ற எண்ணம் இங்கே விதையாக உருவாகிறது.
6. சுயநிலை (Self-consciousness)
மார்க்ஸின் ஆய்வேட்டில் மிக முக்கியமான கருத்து:
சுயபிரக்ஞை (Self-consciousness)
மனிதன்:
இயற்கையை அறிகிறான்.
தன்னையும் அறிகிறான்.
தனது நிலையை மாற்ற முயல்கிறான்.
இதுவே சுதந்திரத்தின் அடிப்படை.
எபிக்யூரஸ் மனித சுயநிலையை முன்னிறுத்தியதால் மார்க்ஸ் அவரை உயர்வாக மதிக்கிறார்.
7. டெமாக்ரிட்டஸ் மற்றும் எபிக்யூரஸ்: மார்க்ஸின் முடிவு
டெமாக்ரிட்டஸ்:
அவசியத்தை முன்னிறுத்துகிறார்.
விதிநியதியை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
எபிக்யூரஸ்:
சுதந்திரத்தை முன்னிறுத்துகிறார்.
மனித சுயநிலையை பாதுகாக்கிறார்.
எனவே மார்க்ஸ் எபிக்யூரஸை வெறும் அணுக்கோட்பாட்டாளராக அல்லாமல், மனித விடுதலையின் தத்துவவாதியாகக் காண்கிறார்.
8. மார்க்சியத்தின் விதைகள்
இந்த ஆய்வேட்டில் இன்னும்:
வர்க்கப் போராட்டம் இல்லை.
உபரி மதிப்பு கோட்பாடு இல்லை.
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் இல்லை.
ஆனால் அவற்றின் விதைகள் இருக்கின்றன.
அவை:
மத விமர்சனம்.
மனித விடுதலை.
சுயநிலை.
சுதந்திரம்.
பொருள்முதல்வாதம்.
பின்னர் இவை அனைத்தும் வளர்ந்து மார்க்சிய தத்துவமாக உருவாகின்றன.
முடிவுரை
மார்க்ஸின் முனைவர் பட்ட ஆய்வேடு கிரேக்கத் தத்துவத்தைப் பற்றிய கல்வி ஆய்வாகத் தோன்றினாலும், அதன் உள்ளே எதிர்கால மார்க்சியத்தின் விதைகள் மறைந்துள்ளன.
எபிக்யூரஸின் அணு விலகலை அவர் வெறும் இயற்பியல் நிகழ்வாகப் பார்க்கவில்லை. மனிதன் விதியையும் அதிகாரத்தையும் எதிர்த்து தன் வரலாற்றைத் தானே உருவாக்கும் சுதந்திரத்தின் தத்துவ அறிவிப்பாகப் புரிந்துகொண்டார்.
அதனால் மார்க்ஸின் முனைவர் பட்ட ஆய்வேடு என்பது கிரேக்கத் தத்துவத்தின் ஆய்வு மட்டுமல்ல; மனித விடுதலையின் தத்துவப் பிறப்புச் சான்றிதழாகும்.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
