இந்தக் கட்டுரையானது அரசாங்கம் மற்றும் அரசு ஆகியவற்றிற்கு இடையேயான அடிப்படை வேறுபாடுகளை விளக்குவதுடன், தேர்தல் மூலமான ஆட்சி மாற்றங்கள் ஏன் சமூகத்தில் ஆழமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதில்லை என்பதை அலசுகிறது. தற்காலிகமாக மாறும் அரசியல் தலைமைகளை விட, காவல்துறை, நீதித்துறை மற்றும் நிர்வாக இயந்திரம் போன்ற நிரந்தர அரசு அமைப்புகள் ஆளும் வர்க்கத்தின் நலன்களையும் சுரண்டல் முறையையும் பாதுகாப்பதிலேயே குறியாக இருப்பதாக இது வாதிடுகிறது. தமிழக அரசியலில் நிலவும் வர்க்கப் போராட்டம், சாதிய ஒடுக்குமுறை மற்றும் உழைப்புச் சுரண்டல் போன்றவை வெறும் கட்சி மாற்றங்களால் தீர்க்கப்படவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி, உற்பத்தி வளங்களின் மீதான அதிகாரம் யாரிடம் உள்ளது என்ற கேள்வியை இது எழுப்புகிறது. உண்மையான விடுதலை என்பது தனிநபர் வழிபாட்டில் இல்லை, மாறாக தற்போதைய சமூக-பொருளாதார கட்டமைப்பை மாற்றியமைப்பதில்தான் உள்ளது என்பதை இக்கட்டுரை வலியுறுத்துகிறது. இறுதியில், மக்கள் வெறும் வாக்காளர்களாக இல்லாமல், அதிகாரத்தின் வேர்களைக் கேள்வி கேட்கும் விழிப்புணர்வைப் பெற வேண்டும் என்பதே இதன் மையக்கருத்தாகும்....
மக்கள் கட்சிகளை மாற்றினர்… காட்சிகள் மாறினவா?
Indian National Congress விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்தினாலும், 1947க்குப் பிறகு ஏற்பட்ட அமைப்பு முழுமையான மக்கள் ஆட்சி அல்ல.
ஒலி வடிவில் இந்த ப்பகுதியயை கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
அரசியல் அதிகாரம்:
- ஆங்கிலேயர்களிடமிருந்து
- இந்திய முதலாளி வர்க்கம்
- நிலவுடைமை சக்திகள்
- மேல்தட்டு நிர்வாக அமைப்புகள்
இவர்களிடம் மாற்றப்பட்டது.
கொடுத்த வாக்குறுதிகள்
- வறுமை ஒழிப்பு
- நிலம் உழைப்பவருக்கு
- சமத்துவம்
- கல்வி
- வேலை
ஆனால் என்ன நடந்தது?
நிலம் யாரிடம் இருந்தது?
நிலம் பெரும்பாலும் பெரிய நிலஉடமையாளர்களிடமே இருந்தது.
தொழில்கள் யாருடையது?
முதலாளிகள் மேலும் வலுவடைந்தனர்.
உழைப்பவர்களின் நிலை?
தொழிலாளி தொழிலாளியாகவே இருந்தான்.
விவசாயி கடனாளியாகவே இருந்தான்.
2. திராவிட இயக்கம்: புரட்சியா? மாற்றமா? சமரசமா?
1967ல் Dravida Munnetra
Kazhagam ஆட்சிக்கு வந்தபோது மக்கள் மத்தியில் பெரிய நம்பிக்கை உருவானது.
ஏனெனில்:
- சாதி எதிர்ப்பு
- பகுத்தறிவு
- தமிழ் உரிமை
- சமூக நீதி
என்ற கோஷங்கள் மக்களை ஈர்த்தன.
உண்மையான மாற்றங்கள் என்ன?
ஆம்,
சில முக்கிய மாற்றங்கள் நடந்தன:
- இடஒதுக்கீடு விரிவடைந்தது
- கல்வி வாய்ப்பு உயர்ந்தது
- மேல்சாதி ஆதிக்கத்திற்கு சவால் எழுந்தது
ஆனால் ஒரு கேள்வி மீண்டும் எழுகிறது:
“சமூக நீதி அரசியல் பொருளாதார நீதியாக மாறியதா?”
நிலம் ஏழைகளுக்கு சென்றதா?
முழுமையாக இல்லை.
தொழிற்சாலைகள் தொழிலாளிகளின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்ததா?
இல்லை.
சாதி ஒழிந்ததா?
இல்லை.
ஊழல் குறைந்ததா?
மாறாக அரசியல்–முதலாளி கூட்டணி வலுவடைந்தது.
திராவிட இயக்கத்தின் பல கோரிக்கைகள் தேர்தல் இயந்திர அரசியலாக மாறின.
3. தேர்தல் வாக்குறுதிகள் ஏன் செல்லாக்காசாகின்றன?
ஒவ்வொரு தேர்தலிலும்:
- வேலைவாய்ப்பு
- ஊழல் ஒழிப்பு
- விவசாய பாதுகாப்பு
- இலவச திட்டங்கள்
- பெண்கள் முன்னேற்றம்
என பல வாக்குறுதிகள் கொடுக்கப்படுகின்றன.
ஆனால் தேர்தலுக்குப் பிறகு அவை ஏன் மறைந்து விடுகின்றன?
காரணம் 1: தேர்தல் அரசியல் ஒரு முதலீட்டு அமைப்பு
இன்று தேர்தல்:
- பணம்
- நிறுவன நிதி
- ஊடக கட்டுப்பாடு
- சாதி வாக்கு வங்கி
இவற்றின் மேல் இயங்குகிறது.
அதனால் ஆட்சிக்கு வந்தவுடன்:
- மக்களுக்காக அல்ல
- முதலீடு செய்த சக்திகளுக்காக
அரசியல் இயங்கத் தொடங்குகிறது.
காரணம் 2: அரசியல் கட்சிகள் மக்களின் இயக்கங்களாக இல்லை
பல கட்சிகள்:
- தலைவர்மைய அமைப்புகளாக மாறிவிட்டன
- குடும்ப அரசியலாக மாறிவிட்டன
- தேர்தல் வெற்றியை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டுள்ளன
மக்களின் நீண்டகால பிரச்சினைகள் தேர்தல் வாசகங்களாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
காரணம் 3: முதலாளித்துவ அமைப்பின் வரம்பு
ஒரு அரசு:
- தனியார் லாப அமைப்பை காக்க வேண்டும்
- பெரிய நிறுவனங்களுக்கு சலுகை அளிக்க வேண்டும்
- சந்தை வளர்ச்சியை பாதுகாக்க வேண்டும்
என்ற கட்டாயத்தில் இயங்கும்போது, உழைக்கும் மக்களின் முழுமையான விடுதலையை வழங்க முடியாது.
4. மக்கள் கட்சிகளை மாற்றினர்… காட்சிகள் மாறினவா?
தமிழகத்தில்:
- காங்கிரஸ்
- திமுக
- அதிமுக
- கூட்டணி அரசியல்
- புதிய கட்சிகள்
- நடிகர் அரசியல்
- இன்றைய Tamilaga
Vettri Kazhagam போன்ற புதிய அரசியல் முயற்சிகள்
என பல மாற்றங்கள் நடந்துள்ளன.
ஆனால்:
கிராமங்களில்
- நிலமின்மை தொடர்கிறது
நகரங்களில்
- குடிசை வாழ்க்கை தொடர்கிறது
தொழிற்சாலைகளில்
- குறைந்த சம்பளம் தொடர்கிறது
கல்வியில்
- தனியார்மயமாக்கல் அதிகரிக்கிறது
மருத்துவத்தில்
- ஏழைகள் கடனாளிகளாகின்றனர்
அதாவது:
“அரசியல் காட்சிகள் மாறின… ஆனால் அடிப்படை அமைப்பு மாறவில்லை.”
5. புதிய வகை சுரண்டல்
முன்பு தொழிலாளர் சுரண்டல் நேரடியாக இருந்தது.
இன்று அது புதிய வடிவம் எடுத்துள்ளது.
ஒப்பந்த வேலை முறை
நிரந்தர வேலைகள் குறைக்கப்பட்டன.
Gig Economy
டெலிவரி தொழிலாளர்கள்:
- வேலை பாதுகாப்பின்றி
- காப்பீடு இல்லாமல்
- நேர கட்டுப்பாடின்றி
உழைக்கிறார்கள்.
IT துறை
அதிக சம்பளம் என்ற தோற்றம் இருந்தாலும்:
- மன அழுத்தம்
- வேலை பாதுகாப்பின்மை
- நீண்ட நேர உழைப்பு
அதிகரித்துள்ளது.
பெண்களின் உழைப்பு
பெண்கள்:
- தொழிற்சாலை
- வீட்டு வேலை
- குடும்ப பராமரிப்பு
என்ற “மூன்று மடங்கு உழைப்பை” சுமக்கின்றனர்.
6. சாதி மற்றும் வர்க்கம் இன்னும் உயிருடன்
சாதி எதிர்ப்பு அரசியல் பேசப்பட்டாலும்:
- சாதி அடிப்படையிலான கொலைகள்
- தலித் ஒடுக்குமுறை
- ஊரக பிரிவு
- கல்வி சமமின்மை
இன்னும் தொடர்கின்றன.
ஏனெனில் சாதி வெறும் மனநிலை அல்ல; அது பொருளாதார மற்றும் அதிகார அமைப்புடன் இணைந்துள்ளது.
7. தேர்தல் ஜனநாயகத்தின் எல்லைகள்
ஒவ்வொரு ஐந்தாண்டுகளுக்கும் ஒருமுறை:
- மக்கள் வாக்களிக்கிறார்கள்
- ஆட்சி மாறுகிறது
ஆனால்:
- பொருளாதார அதிகாரம்
- ஊடக அதிகாரம்
- நிறுவன கட்டுப்பாடு
மாறுவதில்லை.
இதனால் மக்கள்:
“வாக்களிக்கிறார்கள்… ஆனால் ஆள முடியவில்லை.”
முடிவுரை
1947 முதல் இன்று வரை தமிழகத்தில் பல அரசியல் கட்சிகள் ஆட்சிக்கு வந்துள்ளன. ஒவ்வொரு கட்சியும் புதிய நம்பிக்கைகளை உருவாக்கியது. சில சமூக முன்னேற்றங்களும் நடந்தன:
- கல்வி விரிவடைந்தது
- இடஒதுக்கீடு வளர்ந்தது
- பெண்கள் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு சில வாய்ப்புகள் கிடைத்தன
ஆனால் உழைக்கும் மக்களின் அடிப்படை பிரச்சினைகள்:
- சுரண்டல்
- வறுமை
- வேலை பாதுகாப்பின்மை
- நிலமின்மை
- சாதி ஒடுக்குமுறை
முழுமையாக தீர்க்கப்படவில்லை.
ஏனெனில் பிரச்சினை தனிநபர்களில் மட்டும் இல்லை; அது சமூக–பொருளாதார அமைப்பின் அடிப்படையிலேயே உள்ளது.
எனவே மக்கள் வெறும் “தலைவர் மாற்றம்” அல்லது “கட்சி மாற்றம்” மட்டுமல்லாமல்:
- உற்பத்தி வளங்கள் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்?
- உழைப்பின் பலன் யாருக்கு செல்ல வேண்டும்?
- அரசியல் அதிகாரம் யாருக்காக இயங்க வேண்டும்?
என்ற அடிப்படை கேள்விகளை எழுப்பும் தருணம் இது.
“அரசாங்கம்” மாறுகிறது… ஆனால் “அரசு” மாறுகிறதா?
நிரந்தர அரசு, ஆட்சிமாற்றம் மற்றும் சுரண்டல் அமை.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக