கோர்பச்சேவ் மேற்கொண்ட பொருளாதார மற்றும் அரசியல் மறுசீரமைப்பு

ஆம். இங்கே “கோர்பச்சேவின் இறுதியான அறிவிப்பு” என்று சொல்வதில் இரண்டு ஆவணங்களை வேறுபடுத்துவது முக்கியம்:

25 டிசம்பர் 1991 — கோர்பச்சேவின் தொலைக்காட்சி ராஜினாமா உரை: அவர் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஜனாதிபதி பதவியிலிருந்து விலகுவதாக அறிவித்தார்.
26 டிசம்பர் 1991 — சோவியத் குடியரசுகளின் சோவியத் வெளியிட்ட Declaration No. 142-N: சோவியத் ஒன்றியம் ஒரு அரசாகவும் சர்வதேச சட்டத்தின் ஒரு subject-ஆகவும் இருப்பதை முடித்துக்கொண்டதாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. எனவே, கோர்பச்சேவின் “இறுதி அறிவிப்பு” மற்றும் USSR-ன் சட்டபூர்வ முடிவை அறிவித்த ஆவணம் ஒன்றல்ல. (Interfax.ru)

கோர்பச்சேவின் இறுதி அறிவிப்பு:

25 டிசம்பர் 1991 — சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஜனாதிபதி பதவியிலிருந்து விலகிய உரையும் அதன் வரலாற்றுப் பொருளும்

முன்னுரை

1991 டிசம்பர் இறுதி நாட்கள் உலக வரலாற்றில் மிகப் பெரிய அரசியல் மாற்றங்களில் ஒன்றைக் குறிக்கின்றன. 1922-ல் உருவாக்கப்பட்ட சோவியத் ஒன்றியம் 1991 டிசம்பரில் தனது அரசியல் மற்றும் அரசமைப்புச் தொடர்ச்சியை இழந்தது.

இந்த நிகழ்வின் இறுதிக் கட்டத்தில் மிகைல் கோர்பச்சேவ் ஆற்றிய உரை முக்கியமான முதன்மை ஆவணமாகும்.

அது 25 டிசம்பர் 1991 அன்று மாஸ்கோவில், மத்திய தொலைக்காட்சி வழியாக சோவியத் மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட உரை. அதில் அவர்:

“நான் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஜனாதிபதி பதவியில் எனது செயல்பாட்டை முடித்துக்கொள்கிறேன்”

என்ற பொருளில் தனது பதவி விலகலை அறிவித்தார். (Interfax.ru)

இந்த உரையை வெறும் “ஒரு ஜனாதிபதியின் ராஜினாமா” என்று பார்ப்பது போதாது. கோர்பச்சேவின் 1985–1991 அரசியல் திட்டத்தின் இறுதி நிலையை அவருடைய சொந்த வார்த்தைகளில் புரிந்துகொள்ளும் முதன்மை ஆவணம் என்ற வகையில் இதைப் படிக்க வேண்டும்.

1. முதலில் நடந்தது என்ன?

1985-ல் கோர்பச்சேவ் சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பொதுச் செயலாளராகப் பொறுப்பேற்றார்.

அதன் பின்னர் அவர்:

Perestroika — மறுசீரமைப்பு
Glasnost — வெளிப்படைத்தன்மை
அரசியல் தாராளமயமாக்கல்
பொருளாதார மறுசீரமைப்பு
ஒன்றியக் குடியரசுகளுக்கு அதிக அதிகாரப் பகிர்வு

போன்ற மாற்றங்களை முன்னெடுத்தார்.

1990–91 காலகட்டத்தில் இந்த மாற்றங்கள் மத்திய அதிகாரத்திற்கும் குடியரசுகளின் இறையாண்மை கோரிக்கைகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை மேலும் தீவிரப்படுத்தின.

1991 டிசம்பர் 8 அன்று ரஷ்யா, உக்ரைன், பெலாரஸ் தலைவர்கள் Belovezh Accords-ல் கையெழுத்திட்டனர். அந்த ஆவணம் USSR சர்வதேச சட்டத்தின் subject மற்றும் ஒரு geopolitical reality என்ற வகையில் தனது இருப்பை முடித்துக்கொள்கிறது என்று கூறியது. பின்னர் டிசம்பர் 21 அன்று Alma-Ata ஒப்பந்தம் மூலம் மற்ற பல குடியரசுகளும் CIS அமைப்பில் இணைந்தன. (GitHub)

இந்தச் சூழலில்தான் கோர்பச்சேவின் பதவி விலகல் வந்தது.

2. 25 டிசம்பர் 1991: கோர்பச்சேவின் இறுதி தொலைக்காட்சி உரை

கோர்பச்சேவ் தனது உரையை:

“அன்பான நாட்டவர்களே! சக குடிமக்களே!”

என்று தொடங்கினார்.

அதன் ஆரம்பத்திலேயே அவர் பதவி விலகலுக்கான காரணத்தை விளக்குகிறார்.

CIS உருவாக்கப்பட்ட புதிய சூழ்நிலையில் தான் USSR ஜனாதிபதி பதவியில் தனது பணியை முடித்துக்கொள்வதாக அவர் அறிவித்தார். ஆனால் முக்கியமாக அவர் இதை வெறும் தனிப்பட்ட ராஜினாமா என்று விளக்கவில்லை.

அவர் கூறிய கருத்தின் மையம்:

குடியரசுகளின் சுயாட்சி, சுதந்திரம், இறையாண்மையை ஆதரித்தேன்; அதே நேரத்தில் ஒன்றிய அரசையும் நாட்டின் ஒருமைப்பாட்டையும் பாதுகாக்க விரும்பினேன். ஆனால் நிகழ்வுகள் வேறு திசையில் சென்றுவிட்டன. (Marxists Internet Archive)

இதுதான் உரையின் முக்கிய அரசியல் முரண்பாடு.

3. “நான் ஒன்றியத்தைப் பாதுகாக்க விரும்பினேன்”

கோர்பச்சேவின் இறுதி உரையில் மிகவும் கவனிக்க வேண்டிய பகுதி இதுவாகும்.

அவர் குடியரசுகளுக்கு:

சுதந்திரம் + இறையாண்மை

வேண்டும் என்று ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

ஆனால் அதே சமயம்:

ஒன்றிய அரசு + நாட்டின் ஒருமைப்பாடு

தொடர வேண்டும் என்றும் கூறுகிறார்.

அதாவது அவரது அரசியல் திட்டம் முற்றிலும் பழைய மையப்படுத்தப்பட்ட USSR-ஐ அப்படியே பாதுகாப்பது அல்ல.

அதே நேரத்தில் குடியரசுகள் தனித்தனி இறையாண்மை நாடுகளாகப் பிரிந்து செல்வதையும் அவர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

இதன் விளைவாக அவர் விரும்பியது:

ஒரு புதிய, ஜனநாயகமயமாக்கப்பட்ட, மறுசீரமைக்கப்பட்ட ஒன்றியம்.

ஆனால் 1991 டிசம்பரில் நிகழ்வுகள் அந்தத் திட்டத்தைத் தாண்டிச் சென்றுவிட்டன.

4. Alma-Ata முடிவுகள் குறித்து கோர்பச்சேவின் எதிர்ப்பு

டிசம்பர் 21, 1991 அன்று Alma-Ata-வில் CIS தொடர்பான ஒப்பந்தங்கள் செய்யப்பட்டன.

கோர்பச்சேவின் இறுதி உரையில்:

இத்தகைய அளவிலான முடிவுகள் மக்களின் விருப்ப வெளிப்பாட்டின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்

என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார். (Marxists Internet Archive)

இது வரலாற்று ரீதியாக முக்கியமானது.

ஏனெனில் கோர்பச்சேவ், ஒன்றியத்தின் எதிர்காலத்தை தீர்மானித்த குடியரசுத் தலைவர்களின் முடிவுகளுக்கு எதிராக, மக்கள் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் முடிவு எடுக்கப்பட வேண்டும் என்று தனது இறுதி உரையிலேயே கூறுகிறார்.

ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர் அந்த ஒப்பந்தங்கள் நடைமுறைக்கு வருவதைத் தடுக்கப் போவதாக அறிவிக்கவில்லை.

மாறாக, புதிய Commonwealth செயல்படவும், நெருக்கடியிலிருந்து வெளியேறவும் தன்னால் முடிந்ததைச் செய்வேன் என்றார். (Marxists Internet Archive)

5. 1985 முதல் தனது ஆட்சியைப் பற்றி அவர் என்ன சொன்னார்?

இது கோர்பச்சேவின் உரையின் மிக முக்கியமான பகுதிகளில் ஒன்று.

அவர் 1985 முதல் நடந்த மாற்றங்களை மதிப்பிடும்போது:

குடியரசுகளுக்கும் தேசிய இனங்களுக்கும் அதிக சுதந்திரம் கிடைத்தது;
ஜனநாயக அரசியல் மாற்றத்திற்கான முயற்சிகள் நடந்தன;
புதிய ஒன்றிய ஒப்பந்தத்தை நோக்கி நாடு சென்றது;

என்று விளக்குகிறார். (Wikisource)

அதே நேரத்தில் பழைய கட்சி–அரசு அமைப்புகள், நிர்வாக இயந்திரம், பழைய சிந்தனை முறைகள் மற்றும் மாற்றத்திற்கு எதிரான சக்திகள் எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தியதாகவும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

6. ஆனால் கோர்பச்சேவின் இறுதி உரையின் மிக முக்கியமான சொல் — “ஜனநாயக சாதனைகள்”

கோர்பச்சேவ் தனது உரையில் கடந்த ஆண்டுகளில் கிடைத்ததாகக் கருதிய ஜனநாயக சாதனைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார்.

அவை கைவிடப்பட்டால், எதிர்கால நம்பிக்கைகள் அழிந்துவிடும் என்று அவர் எச்சரிக்கிறார். (Marxists Internet Archive)

இதிலிருந்து அவரது இறுதி அரசியல் நிலைப்பாட்டின் தன்மை தெளிவாகிறது.

அவர்:

“பழைய அமைப்புக்குத் திரும்ப வேண்டும்”

என்று கூறவில்லை.

மாறாக:

“ஜனநாயக சீர்திருத்தங்கள் தொடர வேண்டும்”

என்று கூறுகிறார்.

இதுவே அவரது Perestroika–Glasnost திட்டத்தின் இறுதி அரசியல் வெளிப்பாடாகும்.

7. அவர் முதலாளித்துவத்தை வெளிப்படையாக அறிவித்தாரா?

இங்கே வரலாற்று ஆவணங்களை மிகவும் கவனமாகப் படிக்க வேண்டும்.

சில சமயங்களில்:

“கோர்பச்சேவ் தனது இறுதி உரையில் சோவியத் ஒன்றியத்தை முதலாளித்துவ நாடாக அறிவித்தார்”

என்று கூறப்படுவது காணப்படுகிறது.

25 டிசம்பர் உரையை மட்டும் ஆதாரமாகக் கொண்டால் இது துல்லியமான கூற்று அல்ல.

அவரது உரையில் “முதலாளித்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறோம்” என்ற சட்டபூர்வமான அல்லது அரசியல் அறிவிப்பு இல்லை.

அவர் பேசுவது:

ஜனநாயக சீர்திருத்தம்,
சந்தை/பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மீள்வது,
புதிய அரசியல் அமைப்பு,
குடியரசுகளின் இறையாண்மை,
புதிய Commonwealth,
நவீன ஜனநாயக சமூகத்தை உருவாக்குதல்

போன்ற கருத்துகளைக் கொண்டது. (Marxists Internet Archive)

எனவே கோர்பச்சேவின் இறுதி உரையிலிருந்து நேரடியாக “அவர் அன்றே முதலாளித்துவத்தை அறிவித்தார்” என்று முடிவு செய்வது ஆவணரீதியாக மிகைப்படுத்தப்பட்டதாகும்.

8. அதே நாளில் மற்றொரு முக்கிய ஆவணம்

25 டிசம்பர் அன்று கோர்பச்சேவ் தனது பதவி விலகலை தொலைக்காட்சியில் அறிவித்ததுடன் மட்டும் விஷயம் முடிவடையவில்லை.

அவர் USSR ஜனாதிபதி என்ற பதவியிலிருந்து விலகியதோடு, Armed Forces-ன் Supreme Commander பதவியையும் விட்டு விலகும் ஆணையை வெளியிட்டார்.

அதில் அணு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தும் அதிகாரம் ரஷ்ய கூட்டமைப்பின் ஜனாதிபதி போரிஸ் யெல்ட்சினிடம் மாற்றப்படுவதாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. (Interfax.ru)

இது வெறும் அரசியல் உரை அல்ல.

அரசு அதிகாரத்தின் உண்மையான மாற்றத்தைச் செயல்படுத்திய முக்கியமான சட்ட/நிர்வாக நடவடிக்கை.

9. ராஜினாமாவிற்கு முன் கோர்பச்சேவ் புஷ்ஷிடம் என்ன சொன்னார்?

இது மிக முக்கியமான மற்றொரு முதன்மை ஆவணம்.

25 டிசம்பர் 1991 அன்று, தனது தொலைக்காட்சி உரைக்கு இரண்டு மணி நேரத்திற்கும் குறைவான நேரத்திற்கு முன்பு, கோர்பச்சேவ் அமெரிக்க ஜனாதிபதி George H. W. Bush-ஐ தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டார்.

அந்த உரையாடலின் அமெரிக்க தேசிய ஆவணக்காப்பகப் பதிவில்:

அவர் அன்று மாலை தொலைக்காட்சியில் ராஜினாமாவை அறிவிக்கப் போவதாகக் கூறினார்;
தனது ராஜினாமா ஆணை தயார் நிலையில் இருப்பதாகக் கூறினார்;
Commander-in-Chief பொறுப்பை விட்டு விலகுவதாகக் கூறினார்;
அணு ஆயுதப் பயன்பாட்டு அதிகாரம் யெல்ட்சினிடம் செல்லும் என்று கூறினார்;
ஆனால் தாம் அரசியலிலிருந்து ஓய்வு பெறப்போவதில்லை என்றும் தெரிவித்தார்;
Perestroika மற்றும் “New Thinking” தொடங்கிய செயல்முறைகளைத் தொடர்ந்து ஆதரிக்கப் போவதாகவும் கூறினார். (National Security Archive)

அதாவது, 25 டிசம்பர் உரைக்கு முன்பே கோர்பச்சேவ் தனது அடுத்த அரசியல் வாழ்க்கை குறித்து சிந்தித்திருந்தார்.

10. ஆனால் USSR அதிகாரபூர்வமாக எப்போது முடிந்தது?

இங்கே ஒரு முக்கியமான வரலாற்று வேறுபாடு உள்ளது.

25 டிசம்பர் — கோர்பச்சேவ் ராஜினாமா.

26 டிசம்பர் — USSR இருப்பு முடிவடைந்ததாக சோவியத் நிறுவனமே அறிவித்த நாள்.

26 டிசம்பர் 1991 அன்று USSR Supreme Soviet-ன் Soviet of Republics:

Declaration No. 142-N ஐ ஏற்றுக்கொண்டது.

அதில் CIS உருவாக்கப்பட்டதன் காரணமாக:

Union of Soviet Socialist Republics ஒரு அரசாகவும் சர்வதேச சட்டத்தின் subject-ஆகவும் தனது இருப்பை முடித்துக்கொள்கிறது

என்ற பொருள் கொண்ட அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டது. (GitHub)

எனவே வரலாற்றைத் துல்லியமாக எழுத வேண்டுமென்றால்:

25 டிசம்பர் 1991 — கோர்பச்சேவ் ஜனாதிபதி பதவியிலிருந்து விலகினார்.

26 டிசம்பர் 1991 — USSR-ன் உயர்ந்த சோவியத் அமைப்புகளில் ஒன்றான Soviet of Republics Declaration No. 142-N மூலம் USSR ஒரு அரசாகவும் சர்வதேச சட்டத்தின் subject-ஆகவும் இருப்பதை முடித்துக்கொண்டதாக அறிவித்தது.

இந்த இரண்டையும் ஒன்றாகக் குழப்பக்கூடாது.

11. மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வுக்கு இங்கு எழும் முக்கியமான கேள்வி

கோர்பச்சேவின் இறுதி உரையை வெறும் “ஒரு தலைவரின் தோல்வி” என்ற தனிநபர் வரலாறாகப் பார்க்கக் கூடாது.

மாறாக கேள்வி:

1985–1991 Perestroika எந்த சமூக–பொருளாதார முரண்பாடுகளின் வெளிப்பாடு?

என்பதாக இருக்க வேண்டும்.

அதேபோல்:

Glasnost மற்றும் அரசியல் தாராளமயமாக்கல் எந்த சமூக சக்திகளை விடுவித்தது?

குடியரசுகளின் இறையாண்மை கோரிக்கைகள் ஏன் வலுப்பெற்றன?

CPSU-வின் அரசியல் தலைமை ஏன் சிதைந்தது?

மத்திய திட்டமிடப்பட்ட பொருளாதார அமைப்பில் ஏற்பட்ட நெருக்கடி என்ன?

1991 ஆகஸ்ட் புரட்சி முயற்சியின் தோல்வி என்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது?

யெல்ட்சின் தலைமையிலான ரஷ்ய அரசுக்கும் ஒன்றிய அரசுக்கும் இடையிலான அதிகாரப் போட்டி எவ்வாறு வளர்ந்தது?

என்பவையே ஆழமான வரலாற்று ஆய்வின் கேள்விகள்.

12. கோர்பச்சேவின் இறுதி உரையின் அரசியல் சாரம்

அவரது சொந்த ஆவணங்களை வைத்து சுருக்கினால், 25 டிசம்பர் 1991 உரையில் பின்வரும் அம்சங்கள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன:

① ஒன்றியத்தைத் தொடரச் செய்யும் முயற்சி தோல்வியடைந்தது

அவர் ஒரு புதிய ஒன்றிய வடிவத்தைப் பாதுகாக்க விரும்பினார்.

ஆனால் குடியரசுகளின் அரசியல் பாதை வேறு திசையில் சென்றது.

② குடியரசுகளின் இறையாண்மையை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்

ஆனால் அதனுடன் ஒன்றிய அரசை இணைக்க முயன்றார்.

③ Alma-Ata முடிவுகளை அவர் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை

அத்தகைய முடிவுகள் மக்கள் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட வேண்டும் என்றார்.

④ ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்றார்

அதுவே அவரது எதிர்கால நம்பிக்கையின் மையமாக இருந்தது.

⑤ அவர் அரசியலில் இருந்து ஓய்வு பெறவில்லை

Bush-உடனான அதே நாளைய தொலைபேசி உரையாடலில், தாம் அரசியல் வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து செயல்படுவேன் என்று கூறினார். (National Security Archive)

13. இறுதி முடிவு

கோர்பச்சேவின் 25 டிசம்பர் 1991 தொலைக்காட்சி உரை சோவியத் ஒன்றியத்தின் வரலாற்றில் ஒரு மிக முக்கியமான முதன்மை ஆவணம்.

அவர் அந்த உரையில்:

“நான் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஜனாதிபதி பதவியிலிருந்து விலகுகிறேன்”

என்று அறிவித்தார்.

அவர் ஒன்றியத்தின் சிதைவுக்கு தனது முழுமையான ஒப்புதலை வெளிப்படுத்தவில்லை. மாறாக, ஒன்றியத்தைப் பாதுகாக்க விரும்பியதாகவும், நிகழ்வுகள் வேறு பாதையில் சென்றதாகவும் கூறினார். அதே நேரத்தில் ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களைத் தொடர வேண்டும் என்றும் கூறினார். (Marxists Internet Archive)

அதன்பின் 26 டிசம்பர் 1991 Declaration No. 142-N USSR-ன் அரசியல்–சட்ட இருப்பு முடிவடைந்ததை அதிகாரபூர்வமாக அறிவித்தது. (GitHub)

எனவே வரலாற்று ரீதியாக மிகவும் துல்லியமான வாக்கியம்:

“கோர்பச்சேவ் 25 டிசம்பர் 1991 அன்று மாஸ்கோவில் சோவியத் தொலைக்காட்சி வழியாக தனது ஜனாதிபதி பதவி விலகலை அறிவித்தார்; மறுநாள், 26 டிசம்பர் 1991 அன்று USSR Supreme Soviet-ன் Soviet of Republics, Declaration No. 142-N மூலம் சோவியத் ஒன்றியம் ஒரு அரசாகவும் சர்வதேச சட்டத்தின் subject-ஆகவும் இருப்பதை முடித்துக்கொண்டதாக அறிவித்தது.” (Interfax.ru)

முதன்மை ஆவணங்கள்

Gorbachev, “Resignation Speech,” 25 Dec. 1991 — தொலைக்காட்சி உரையின் முழு ஆங்கில உரை. முழு உரை
Gorbachev resignation statement, 25 Dec. 1991 — ரஷ்ய மூல உரை. ரஷ்ய மூல ஆவணம்
Gorbachev–George H. W. Bush telephone memorandum, 25 Dec. 1991 — ராஜினாமாவிற்கு முன் நடந்த உரையாடலின் declassified ஆவணம். National Security Archive ஆவணம்
Declaration No. 142-N, 26 Dec. 1991 — USSR-ன் இருப்பு முடிவடைந்ததை அறிவித்த இறுதி சோவியத் ஆவணம் பற்றிய ஆவண ஆதாரம். (GitHub)

ஒரு முக்கியமான ஆய்வு கோணம்: கோர்பச்சேவின் 25 டிசம்பர் உரையை மட்டும் அல்லாமல், 1985 Perestroika → 1988–90 அரசியல் சீர்திருத்தங்கள் → 1991 ஆகஸ்ட் நிகழ்வு → Belovezh Accords → Alma-Ata Protocol → 25 டிசம்பர் ராஜினாமா → 26 டிசம்பர் Declaration 142-N என்ற முழு ஆவணத் தொடராகப் பார்த்தால்தான் சோவியத் ஒன்றியத்தின் இறுதி கட்டத்தை மார்க்சிய–லெனினிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதக் கோணத்தில் ஆழமாக மதிப்பிட முடியும்.

இந்த வரிசையை அடிப்படையாகக் கொண்டு பார்த்தால், சோவியத் ஒன்றியத்தின் 1991 வீழ்ச்சியை “ஒரே நாளில் நடந்த சதி” என்றும், “கோர்பச்சேவ் என்ற தனிநபரின் தவறு” என்றும் மட்டும் விளக்குவது வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத ஆய்வுக்கு போதாது. அதேபோல் “சோசலிசம் தோல்வியடைந்தது” என்ற பொதுவான முடிவும் ஆவணங்களிலிருந்து தானாக வராது.

முக்கியமானது: 1985–1991 காலத்தில் பொருளாதார மறுசீரமைப்பு, அரசியல் ஜனநாயகமயமாக்கல், சந்தை நோக்கிய மாற்றம், கட்சியின் அரசியல் பங்கு குறைதல், தேசியக் குடியரசுகளின் இறையாண்மை, அதிகாரத்திற்குள் ஏற்பட்ட பிளவு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று எப்படி இணைந்தன?

அதை ஆவணங்களின் தொடராகப் பார்ப்போம்.

சோவியத் ஒன்றியத்தின் இறுதிக்கட்டம்: 1985 முதல் 1991 வரை

Perestroika முதல் Declaration 142-N வரை — ஒரு மார்க்சிய–லெனினிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத ஆய்வு

1. ஆய்வின் அடிப்படை

ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவத்தை மார்க்சிய முறையில் ஆய்வு செய்யும்போது முதலில் தனிநபர்களின் நோக்கங்களை அல்ல, சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தையும் அதிலிருந்து உருவான வர்க்க–அரசியல் முரண்பாடுகளையும் ஆராய வேண்டும்.

எனவே கேள்வி:

“கோர்பச்சேவ் ஏன் இப்படிச் செய்தார்?”

என்பதோடு முடிவதில்லை.

அதற்கு முன்:

1985-ல் சோவியத் சமூகத்தில் என்ன நெருக்கடி இருந்தது?

அந்த நெருக்கடிக்கு Perestroika என்ன தீர்வை முன்வைத்தது?

அந்தத் தீர்வு எந்த பொருளாதார உறவுகளை மாற்றியது?

அந்த பொருளாதார மாற்றம் அரசியல் அதிகார உறவுகளை எவ்வாறு மாற்றியது?

அதன் விளைவாக எந்த சமூக சக்திகள் வலுப்பெற்றன?

என்பதையே கேட்க வேண்டும்.

2. 1985: Perestroika ஏன் தொடங்கியது?

1985 மார்ச் 11 அன்று கோர்பச்சேவ் CPSU பொதுச் செயலாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவரது ஆரம்பகால திட்டம் பொருளாதார வளர்ச்சியை விரைவுபடுத்துதல், நிர்வாகத்தைச் சீரமைத்தல், தொழில்நுட்ப நவீனமயமாக்கல் மற்றும் பின்னர் glasnost மற்றும் perestroika ஆகியவற்றை விரிவுபடுத்துதல் ஆகும். அமெரிக்க National Security Archive வெளியிட்ட declassified ஆவணத் தொகுப்பு, 1985-லேயே இந்த உள்மாற்றத்தின் ஆரம்பக் கட்டங்களைப் பதிவு செய்கிறது. (National Security Archive)

ஆனால் இங்கு ஒரு முக்கியமான விஷயம் உள்ளது.

1985-ல் கோர்பச்சேவ் “சோவியத் ஒன்றியத்தை கலைக்க வேண்டும்” என்று தொடங்கவில்லை.

மாறாக அவரது ஆரம்ப வாதம்:

சோவியத் அமைப்பின் திறன்களைப் பயன்படுத்தி பொருளாதார வளர்ச்சியை மீண்டும் வேகப்படுத்த வேண்டும்.

என்பதாக இருந்தது.

அதாவது ஆரம்பத்தில் நோக்கம் அமைப்பை மறுசீரமைத்தல்; கலைத்தல் அல்ல.

3. முதல் முரண்பாடு: பொருளாதார சீர்திருத்தம்

இங்கு மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரம் முக்கியமாகிறது.

ஒரு பொருளாதார அமைப்பில் உற்பத்தி குறைகிறது, உற்பத்தித்திறன் தேக்கமடைகிறது, நிர்வாகத் தடைகள் பெருகுகின்றன என்றால், மேலிருந்து நிர்வாக மாற்றங்களைச் செய்வது மட்டும் போதுமா?

அல்லது:

உற்பத்தி உறவுகளிலேயே மாற்றம் தேவைப்படுகிறதா?

கோர்பச்சேவின் திட்டம் படிப்படியாக:

நிறுவனங்களுக்கு அதிக சுயாட்சி,
நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து பொருளாதார ஊக்கங்களுக்கு நகர்வு,
கூட்டுறவு நிறுவனங்களுக்கு இடம்,
தொழில் நிர்வாகத்தில் மாற்றம்,
பின்னர் தனியார் தொழில்முனைவு,
பங்குதாரர் அமைப்பு,
தனியார்மயமாக்கல்

போன்றவற்றை நோக்கி நகர்ந்தது.

அவரது 1991 இறுதி உரையே இதை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறது: “economic freedom of the producer”, entrepreneurship, shareholding, privatization, market orientation ஆகியவை வேகமடைந்ததாக அவர் கூறினார். (Marxists Internet Archive)

அதனால் 1985-ன் ஆரம்ப சீர்திருத்தத்திலிருந்து 1991-ன் நிலைக்கு ஒரு முக்கியமான மாற்றம் தெரிகிறது:

நிர்வாகச் சீர்திருத்தம் → பொருளாதார மறுசீரமைப்பு → சந்தை நோக்கிய மாற்றம்.

4. 1987: Perestroika ஒரு புதிய கட்டத்துக்குள் செல்கிறது

1987-ல் பொருளாதார நிர்வாகத்தை “administrative methods” என்பதிலிருந்து அதிகமான “economic methods” நோக்கி மாற்றுவது, நிறுவனங்களுக்கு அதிக சுயாட்சி வழங்குவது போன்ற கருத்துகளை கோர்பச்சேவ் முன்வைத்தார். அவரது 1987 உரைகள் இதற்கான முக்கிய முதன்மை ஆவணங்கள். (Marxists Internet Archive)

இங்கே ஒரு முக்கியமான முரண்பாடு உருவானது.

ஒருபுறம்:

பொருளாதார கட்டுப்பாட்டைத் தளர்த்துதல்.

மறுபுறம்:

பழைய நிர்வாக–அரசியல் கட்டுப்பாட்டைத் தொடர்வது.

இரண்டும் நீண்டகாலம் ஒன்றாக இயங்குவது கடினமானது.

பொருளாதார நிறுவனங்களுக்கு சுயாட்சி வழங்கும்போது, அவற்றுடன் தொடர்புடைய நிர்வாகிகள், மேலாளர்கள், தொழில்நுட்ப நிபுணர்கள், கூட்டுறவு நிர்வாகிகள், புதிய தொழில்முனைவோர் போன்ற சமூக அடுக்குகளும் புதிய பொருளாதார நலன்களைப் பெறத் தொடங்கினர்.

இதுவே பின்னர் மிகப்பெரிய அரசியல் விளைவுகளை ஏற்படுத்தியது.

5. Glasnost: அரசியல் மேற்பட்ட கட்டமைப்பில் மாற்றம்

Perestroika மட்டும் போதாது என்று கோர்பச்சேவ் கருதினார்.

அதனால் Glasnost — வெளிப்படைத்தன்மை விரிவுபடுத்தப்பட்டது.

இதன் விளைவாக:

ஊடகக் கட்டுப்பாடு தளர்ந்தது;
கடந்த காலத்தைப் பற்றிய விமர்சனம் அதிகரித்தது;
அரசியல் விவாதம் விரிவடைந்தது;
மக்கள் அரசியல் செயல்பாட்டில் அதிகமாக ஈடுபடத் தொடங்கினர்;
கட்சி தலைமையின் மீதான விமர்சனம் வெளிப்படையாகத் தொடங்கியது.

1988-ம் ஆண்டின் கட்சி மாநாடு அரசியல் சீர்திருத்தத்தின் முக்கிய கட்டமாக இருந்தது; 1989-ல் போட்டியுள்ள தேர்தல்களுக்கான பாதை திறக்கப்பட்டது. கோர்பச்சேவின் 1989 உரைகளில் “state power” மற்றும் மக்களின் அரசியல் பங்கேற்பை மாற்றும் நோக்கம் வெளிப்படுகிறது. (Marxists Internet Archive)

இதிலிருந்து:

பொருளாதார சீர்திருத்தம் + அரசியல் திறப்பு

என்ற இரட்டை இயக்கம் உருவானது.

6. 1988–90: கட்சியின் அரசியல் ஏகபோகத்திற்கு சவால்

இதுவே மிக முக்கியமான திருப்பம்.

1985-ல் சீர்திருத்தத்தை CPSU தலைமையே தொடங்கியது.

ஆனால் 1988–90-ல் சீர்திருத்தத்தின் விளைவாக:

CPSU-வின் சொந்த அரசியல் அதிகாரத்திற்கே கேள்வி எழத் தொடங்கியது.

1989 தேர்தல்கள், Congress of People's Deputies, பல்வேறு அரசியல் குழுக்கள், பொதுவெளியில் ஏற்பட்ட விவாதங்கள் ஆகியவை இதை வேகப்படுத்தின.

1990-ல் CPSU-வின் அரசியல் ஏகபோகத்தை உறுதி செய்த அரசியலமைப்பின் Article 6 நீக்கப்பட்டது.

இது ஒரு சிறிய சட்ட மாற்றம் அல்ல.

இது:

“கட்சியே அரசியல் அதிகாரத்தின் மையம்”

என்ற பழைய அமைப்பிலிருந்து:

“பல அரசியல் சக்திகள் போட்டியிடக்கூடிய அமைப்பு”

என்ற நிலைக்கான மாற்றமாக இருந்தது.

7. மார்ச் 1991: மக்கள் ஒன்றியத்தை வைத்திருக்க வேண்டுமென்றே வாக்களித்தனர்

இங்கு வரலாற்று ஆய்வில் தவிர்க்கக்கூடாத ஒரு ஆவணம் உள்ளது.

17 மார்ச் 1991 USSR-wide referendum.

கேள்வி:

USSR-ஐ சமமான இறையாண்மை கொண்ட குடியரசுகளின் புதுப்பிக்கப்பட்ட கூட்டமைப்பாகப் பாதுகாக்க வேண்டுமா?

என்ற அடிப்படையிலானது.

மத்திய வாக்கெடுப்பு ஆணையத்தின் அதிகாரப்பூர்வ முடிவின்படி:

வாக்களிக்க தகுதியானவர்கள்: 185,647,355
வாக்களித்தவர்கள்: 148,574,606 — 80%
“ஆம்”: 113,512,812 — 76.4%
“இல்லை”: 32,303,977 — 21.7% (Wikisource)

இதிலிருந்து மிக முக்கியமான உண்மை ஒன்று தெரிகிறது:

1991 மார்ச்சில், பங்கேற்ற சோவியத் வாக்காளர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் ஒரு புதுப்பிக்கப்பட்ட ஒன்றியத்தைத் தொடர ஆதரவாக வாக்களித்தனர்.

ஆனால் இதையும் எளிமைப்படுத்தக் கூடாது.

எல்லா குடியரசுகளும் ஒரே முறையில் வாக்களிக்கவில்லை; சில குடியரசுகள் மத்திய வாக்கெடுப்பை நடத்தவே இல்லை. (Wikisource)

எனவே:

“மக்கள் அனைவரும் USSR கலைவதை விரும்பினர்”

என்பதும் ஆவணரீதியாக தவறு.

அதேபோல்:

“மக்கள் அனைவரும் பழைய USSR-ஐ அப்படியே பாதுகாக்க விரும்பினர்”

என்பதும் தவறு.

வாக்கெடுப்பு காட்டியது:

பெரும்பான்மையான பங்கேற்பாளர்கள் ஒரு புதுப்பிக்கப்பட்ட ஒன்றியத்தைத் தொடர விரும்பினர்.

8. ஆனால் ஒன்றியத்தின் உள்ளே அதிகார மையங்கள் மாறிக்கொண்டிருந்தன

இதுதான் 1991-ன் முக்கிய முரண்பாடு.

ஒருபுறம்:

USSR — மத்திய ஒன்றிய அரசு.

மறுபுறம்:

ரஷ்ய SFSR, உக்ரைன், பால்டிக் குடியரசுகள் மற்றும் பிற குடியரசுகளின் வளர்ந்து வந்த இறையாண்மை.

குறிப்பாக Boris Yeltsin தலைமையிலான ரஷ்யக் குடியரசு, மத்திய ஒன்றிய அதிகாரத்திற்கு இணையான ஒரு அரசியல் மையமாக உருவெடுத்தது.

இது வெறும் “தேசிய உணர்வு” பிரச்சினை அல்ல.

இது:

எந்த அரசியல் அமைப்பு அதிகாரத்தை வைத்திருக்கும்?

என்ற அரசியல் அதிகாரப் போராட்டமாகவும் இருந்தது.

9. ஆகஸ்ட் 1991: GKChP மற்றும் அதிகார நெருக்கடி

19 ஆகஸ்ட் 1991 அன்று State Committee for the State of Emergency (GKChP) அவசரநிலையை அறிவித்தது.

அதன் அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கை:

நாட்டில் ஆழமான நெருக்கடி;
அரசியல் மற்றும் இன முரண்பாடுகள்;
ஒழுங்கின்மை;
ஒன்றியத்தின் இறையாண்மை மற்றும் நிலப்பரப்பு ஒருமைப்பாட்டுக்கு அச்சுறுத்தல்

என்று காரணங்களை முன்வைத்தது. மேலும் மார்ச் referendum முடிவுகளைச் சுட்டிக்காட்டியது. (The Christian Science Monitor)

அதாவது GKChP தன்னை:

“USSR-ஐ காப்பாற்றும் சக்தி”

என்று முன்வைத்தது.

ஆனால் முயற்சி தோல்வியடைந்தது.

கோர்பச்சேவ் திரும்பினார்.

ஆனால் அரசியல் அதிகாரத்தின் உண்மையான சமநிலை மிக வேகமாக மாறிவிட்டது.

10. ஆகஸ்ட் தோல்வியின் வரலாற்று விளைவு

ஆகஸ்ட் நிகழ்வு தோல்வியடைந்தவுடன்:

CPSU-வின் அதிகாரம் வேகமாக சிதைந்தது;
பல குடியரசுகள் சுதந்திரத்தை நோக்கி நகர்ந்தன;
யெல்ட்சினின் அரசியல் அதிகாரம் வலுப்பெற்றது;
ஒன்றிய அரசின் கட்டுப்பாடு குறைந்தது.

இதனால் கோர்பச்சேவின் பிரச்சினை:

“USSR-ஐ எப்படி சீர்திருத்துவது?”

என்பதிலிருந்து:

“USSR என்ற ஒன்றிய அரசையே எப்படி காப்பாற்றுவது?”

என்ற நிலைக்கு மாறியது.

Gorbachev Foundation-ன் ஆவணத் தொகுப்பு ஆகஸ்ட் 18–22 நிகழ்வுகளை முதன்மை ஆவணங்கள், சாட்சியங்கள் மற்றும் விசாரணைத் தகவல்களின் அடிப்படையில் பதிவு செய்கிறது. (Gorbachev Foundation)

11. Belovezh Accords — 8 டிசம்பர் 1991

அடுத்த முக்கிய திருப்பம்.

ரஷ்யா, உக்ரைன், பெலாரஸ் தலைவர்கள் 8 டிசம்பர் 1991 அன்று Belovezh Accords-ல் கையெழுத்திட்டனர்.

அந்த ஆவணத்தின் மிக முக்கியமான வாக்கியம்:

USSR “as a subject of international law and a geopolitical reality” தனது இருப்பை முடித்துக்கொள்கிறது.

என்ற பொருளுடையதாகும். (Government USSR)

இதன் மூலம் மூன்று குடியரசுகளின் தலைமை:

புதிய CIS அமைப்பை உருவாக்குவது மட்டுமல்ல; USSR-ன் இருப்பையே முடிவடைந்ததாக அறிவிக்கும் அரசியல் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டது.

இது கோர்பச்சேவின் விருப்பத்திலிருந்து வேறுபட்டது.

12. இங்கே ஒரு மிக முக்கியமான முரண்பாடு

மார்ச் 1991:

76.4% — புதுப்பிக்கப்பட்ட ஒன்றியத்தை ஆதரித்தனர். (Wikisource)

டிசம்பர் 1991:

மூன்று முக்கிய குடியரசுகளின் தலைவர்கள் — USSR முடிவடைந்ததாக அறிவித்தனர். (Government USSR)

இதன் பொருள்:

மக்கள் வாக்கெடுப்பு → ஒன்றியத்தைப் புதுப்பிக்க விருப்பம்

என்ற பாதையும்,

குடியரசுத் தலைமை → ஒன்றியத்தை முடிவுக்கு கொண்டு செல்வது

என்ற பாதையும் ஒன்றாக இயங்கவில்லை.

இதுவே 1991 நெருக்கடியின் முக்கிய அரசியல் முரண்பாடுகளில் ஒன்று.

13. Alma-Ata — 21 டிசம்பர் 1991

Belovezh ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு 21 டிசம்பர் அன்று Alma-Ata-வில் பல குடியரசுகள் இணைந்தன.

அங்கு:

Commonwealth of Independent States

விரிவாக்கப்பட்டது.

அதன் ஆவணத்தில்:

“With the formation of the Commonwealth of Independent States the USSR ceases to exist.”

என்ற பொருளுடைய அறிவிப்பு இடம்பெற்றது. (Digital Library)

இதன் மூலம் USSR-ன் கலைப்பு அரசியல் ரீதியாக மேலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

14. கோர்பச்சேவின் இறுதி நிலைப்பாடு — 25 டிசம்பர்

இப்போது நாம் மீண்டும் தொடக்கப் புள்ளிக்குத் திரும்புகிறோம்.

25 டிசம்பர் 1991 அன்று கோர்பச்சேவ் தொலைக்காட்சி உரையில்:

“I cease my activities in the post of the U.S.S.R. president.”

என்று அறிவித்தார். (Marxists Internet Archive)

ஆனால் அதே உரையில் அவர் ஒரு முக்கியமான முரண்பாட்டையும் வெளிப்படுத்துகிறார்.

அவர்:

குடியரசுகளின் இறையாண்மையை ஆதரித்ததாகவும்;
அதே நேரத்தில் ஒன்றிய அரசை பாதுகாக்க விரும்பியதாகவும்;
நிகழ்வுகள் வேறு திசையில் சென்றதாகவும்;
Alma-Ata முடிவுகளை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்றும்;
பெரிய அளவிலான முடிவுகள் மக்கள் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்றும் கூறினார். (Marxists Internet Archive)

இது மிகவும் முக்கியமான முதன்மை ஆவணம்.

15. ஆனால் அதே உரையில் சந்தை நோக்கிய மாற்றத்தை கோர்பச்சேவ் ஏற்றுக்கொள்கிறார்

இதுதான் மார்க்சிய ஆய்வுக்கு மிக முக்கியமான பகுதி.

அவர் தனது ஆட்சியின் சாதனைகளை மதிப்பிடும்போது:

பல வடிவ உடைமைக்கு சமத்துவம்;
பொருளாதார சுதந்திரம்;
தொழில்முனைவு;
shareholding;
privatization;
market orientation

ஆகியவற்றை வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடுகிறார். (Marxists Internet Archive)

அதாவது 1985-ல் “மறுசீரமைப்பு” என்ற பெயரில் தொடங்கிய செயல்முறை 1991 இறுதியில் சந்தை, தனியார்மயமாக்கல் மற்றும் பல வடிவ உடைமை ஆகியவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலைக்கு வந்திருந்தது.

இதனை மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரக் கோணத்தில் மிகத் தீவிரமாக ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

16. 26 டிசம்பர் 1991 — Declaration No. 142-N

25 டிசம்பர் கோர்பச்சேவ் பதவி விலகினார்.

அடுத்த நாள்:

Soviet of the Republics of the Supreme Soviet of the USSR

Declaration No. 142-N-ஐ ஏற்றுக்கொண்டது.

அதன் சாரம்:

CIS உருவாக்கப்பட்டதன் காரணமாக USSR ஒரு அரசாகவும் சர்வதேச சட்டத்தின் subject-ஆகவும் தனது இருப்பை முடித்துக்கொள்கிறது.

என்பதாகும். (GitHub)

எனவே:

25 டிசம்பர் = கோர்பச்சேவின் ராஜினாமா

26 டிசம்பர் = USSR-ன் அரசியல்–சட்ட இருப்பு முடிவடைந்ததாக அதிகாரபூர்வ அறிவிப்பு

என்பதைத் துல்லியமாக வேறுபடுத்த வேண்டும்.

17. இப்போது முழு இயக்கத்தை மார்க்சிய முறையில் இணைத்துப் பார்க்கலாம்

நிகழ்வுகளை தனித்தனி பெட்டிகளாகப் பார்க்காமல் ஒரு இயக்கமாகப் பார்ப்போம்:

1985

பொருளாதார நெருக்கடி → Perestroika

↓

1986–87

பொருளாதார மறுசீரமைப்பு + Glasnost

↓

1988–89

அரசியல் ஜனநாயகமயமாக்கல் + தேர்தல் மாற்றங்கள்

↓

1990

CPSU-வின் அரசியல் ஏகபோகத்திற்கு முறிவு

↓

மார்ச் 1991

புதுப்பிக்கப்பட்ட ஒன்றியத்தைப் பாதுகாக்க மக்கள் வாக்கு

↓

ஆகஸ்ட் 1991

GKChP தோல்வி → மத்திய அதிகாரத்தின் தீவிர சிதைவு

↓

டிசம்பர் 8

Belovezh → USSR முடிவடைந்ததாக மூன்று குடியரசுகள் அறிவிப்பு

↓

டிசம்பர் 21

Alma-Ata → CIS விரிவாக்கம்; USSR முடிவடைந்ததாக அறிவிப்பு

↓

டிசம்பர் 25

கோர்பச்சேவ் ராஜினாமா

↓

டிசம்பர் 26

Declaration 142-N → USSR அரசாகவும் international legal subject-ஆகவும் முடிவடைந்ததாக அறிவிப்பு.

இதுதான் ஆவணங்களின் தொடர்ச்சியான வரலாறு.

18. ஆனால் “இதுவே சோசலிசத்தின் தோல்வி” என்று உடனடியாகச் சொல்லலாமா?

இங்கே மிகுந்த தத்துவத் துல்லியம் தேவை.

ஒரு அரசின் கலைப்பு = ஒரு சமூக உற்பத்தி முறையின் வரலாற்றுப் பரிசோதனையின் முழுமையான தீர்ப்பு என்று தானாகக் கூற முடியாது.

மார்க்சிய ஆய்வு கேட்க வேண்டியது:

உற்பத்திச் சாதனங்களின் உடைமை யாரிடம் இருந்தது?
உற்பத்தி உறவுகள் என்ன?
உற்பத்தியின் சமூகத் தன்மைக்கும் கட்டுப்பாட்டின் தன்மைக்கும் இடையிலான முரண்பாடு என்ன?
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அரசியல் அதிகாரம் எந்த வடிவில் இருந்தது?
கட்சி–அரசு உறவு எப்படி மாறியது?
அதிகாரத்துவ அடுக்கு எந்த சமூகப் பங்கை வகித்தது?
1985க்கு முன்னிருந்த பொருளாதார நெருக்கடியின் தன்மை என்ன?
Perestroika அந்த முரண்பாடுகளை எவ்வாறு தீர்க்க முயன்றது?
அந்த முயற்சி எந்த புதிய சமூக நலன்களை உருவாக்கியது?
சந்தைச் சீர்திருத்தம் பழைய உடைமை உறவுகளை எவ்வாறு மாற்றியது?

இவைகளுக்கான விடையில்லாமல்:

“கோர்பச்சேவ் வந்தார் → சோசலிசம் தோற்றது”

என்று எழுதுவது வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத ஆய்வு அல்ல.

19. முக்கியமான மார்க்சியப் பிரச்சினை: அடித்தளம்–மேற்கட்டுமான இயக்கம்

இங்கே நீங்கள் தொடர்ந்து வலியுறுத்தும் அடித்தளம்–மேற்கட்டுமான உறவு மிகவும் பயனுள்ளதாகிறது.

பொருளாதார நெருக்கடி ஏற்பட்டது.

அதற்கான தீர்வாக பொருளாதார மறுசீரமைப்பு தொடங்கியது.

அதனுடன் அரசியல் அமைப்பும் மாற்றப்பட்டது.

அரசியல் மாற்றம் சமூக சக்திகளின் செயல்பாட்டை விரிவுபடுத்தியது.

அந்த புதிய அரசியல் வெளி தேசியக் குடியரசுகளின் இறையாண்மை இயக்கங்களை வலுப்படுத்தியது.

அதே நேரத்தில் பொருளாதார சீர்திருத்தம் புதிய சொத்து உறவுகளுக்கும் சந்தை நலன்களுக்கும் இடத்தைத் திறந்தது.

இவ்வாறு:

பொருளாதார மாற்றம் → அரசியல் மாற்றம் → புதிய சமூக சக்திகளின் எழுச்சி → அரசியல் அதிகாரப் போராட்டம் → ஒன்றிய அரசின் சிதைவு

என்ற இயக்கத்தை ஆய்வு செய்யலாம்.

இது ஒரு இயங்கியல் தொடர்பு; “பொருளாதாரம் நேரடியாக எல்லாவற்றையும் தீர்மானித்தது” என்ற இயந்திரவாத விளக்கம் அல்ல.

20. “தேசியக் கேள்வி”யை தனியாகப் பார்க்க முடியாது

சோவியத் ஒன்றியம் பல தேசிய இனங்களைக் கொண்ட கூட்டாட்சி.

1980களின் இறுதியில்:

பால்டிக் குடியரசுகள்,
ஜார்ஜியா,
ஆர்மீனியா,
உக்ரைன்,
மால்டோவா,
பிற குடியரசுகள்

தங்களுடைய இறையாண்மை மற்றும் அரசியல் உரிமைகளை வலுப்படுத்தின.

Glasnost மற்றும் அரசியல் திறப்பு இந்த இயக்கங்களுக்கு புதிய அரசியல் இடத்தைத் திறந்தது.

எனவே:

தேசியக் கேள்வி + மத்திய அரசின் நெருக்கடி + பொருளாதார நெருக்கடி + குடியரசுகளின் அரசியல் அதிகாரம்

இவற்றை ஒன்றாகப் பார்க்க வேண்டும்.

21. ஆகஸ்ட் நிகழ்வு ஏன் திருப்புமுனை?

ஆகஸ்ட் 1991க்கு முன்:

“புதுப்பிக்கப்பட்ட ஒன்றியம்”

என்ற வாய்ப்பு இன்னும் அரசியல் ரீதியாக இருந்தது.

மார்ச் referendum அதற்கான மக்கள் ஆதரவைக் காட்டியது.

ஆனால் ஆகஸ்ட் தோல்விக்குப் பிறகு:

CPSU-வின் மத்திய அரசியல் அதிகாரமும் USSR மத்திய அரசின் நடைமுறை அதிகாரமும் மிக வேகமாகக் குறைந்தன.

இதனால் Belovezh மற்றும் Alma-Ata போன்ற நிகழ்வுகள் சாத்தியமானன.

எனவே ஆகஸ்ட் நிகழ்வை வெறும் “தோல்வியுற்ற coup” என்று மட்டும் பார்க்காமல்:

மத்திய அரசியல் அதிகாரத்தின் இறுதி சிதைவுக்கான முடுக்கியாக

ஆய்வு செய்வது முக்கியம்.

22. கோர்பச்சேவின் சொந்த இறுதி மதிப்பீடு என்ன?

இங்கு அவருடைய சொந்த வார்த்தைகள் மிகவும் முக்கியம்.

1991 டிசம்பர் 25 உரையில் அவர் 1985-க்குப் பின்:

அரசியல் சுதந்திரம்,
சுதந்திரமான ஊடகம்,
மத சுதந்திரம்,
பிரதிநிதித்துவ அமைப்புகள்,
பல்கட்சி அரசியல்,
மனித உரிமைகள்

உருவாகியதாகக் கருதுகிறார்.

அதே நேரத்தில்:

“The old system collapsed before the new one had time to begin working”

என்ற பொருளில் பழைய அமைப்பு சரிந்து, புதிய அமைப்பு முழுமையாக இயங்குவதற்கு முன்பே நெருக்கடி தீவிரமானது என்கிறார். (Marxists Internet Archive)

இது அவரது சொந்த அரசியல் சுயமதிப்பீட்டில் மிகவும் முக்கியமான வாக்கியம்.

23. அதனால் மார்க்சிய ஆய்வின் மைய முரண்பாடு என்ன?

இதை ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமானால்:

சோவியத் ஒன்றியத்தின் இறுதிக்கட்டத்தில் ஏற்பட்ட நெருக்கடியைத் தீர்க்க கோர்பச்சேவ் மேற்கொண்ட பொருளாதார மற்றும் அரசியல் மறுசீரமைப்பு, பழைய நிர்வாக–அரசியல் கட்டமைப்பை தளர்த்தியதோடு, அதைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்த அதிகார உறவுகளையும் பலவீனப்படுத்தியது; ஆனால் புதிய பொருளாதார–அரசியல் அமைப்பு நிலைபெறுவதற்கு முன்பே ஒன்றியத்தின் அரசியல் கட்டமைப்பு சிதைந்தது.

இதுவே அவரது இறுதி உரையிலேயே ஒரு வடிவில் வெளிப்படுகிறது. (Marxists Internet Archive)

24. ஆனால் இதிலிருந்து இன்னொரு கேள்வி எழுகிறது

சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பு 1985-ல் தொடங்கியதா?

அல்லது:

1985க்கு முன்னரே ஆழமான முரண்பாடுகள் இருந்தனவா?

வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையில் இரண்டாவது கேள்வி தவிர்க்க முடியாதது.

1985-ல் கோர்பச்சேவ் பொறுப்பேற்றபோது நாடு ஏற்கனவே பொருளாதார மற்றும் நிர்வாக பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டிருந்தது என்று அவரது சொந்த 1991 உரையும் கூறுகிறது. (Marxists Internet Archive)

எனவே:

கோர்பச்சேவ் நெருக்கடியை உருவாக்கிய ஒரே காரணம் அல்ல.

ஆனால்:

அவர் அந்த நெருக்கடியைத் தீர்க்கத் தேர்ந்தெடுத்த சீர்திருத்தப் பாதை, நெருக்கடியின் இயல்பையும் அரசியல் விளைவுகளையும் மாற்றியது.

இந்த இரண்டையும் வேறுபடுத்துவது அவசியம்.

25. இறுதி மார்க்சிய–லெனினிய மதிப்பீட்டிற்கான ஆய்வுச் சட்டகம்

இந்த வரலாற்றை நாம் பின்வரும் ஆறு அடுக்குகளில் ஆய்வு செய்யலாம்:

I. பொருளாதார அடித்தளம்

உற்பத்தி வளர்ச்சி/தேக்கம்
திட்டமிடல்
உற்பத்தித்திறன்
தொழில்நுட்பம்
நுகர்வுப் பொருட்கள்
நிறுவன சுயாட்சி
கூட்டுறவு
சந்தைச் சீர்திருத்தம்

II. உடைமை உறவுகள்

அரசுடைமை
கூட்டுறவு
தனியார் உடைமை
தொழில்முனைவு
பங்குதாரர் அமைப்பு
தனியார்மயமாக்கல்

III. அரசியல் மேற்கட்டுமானம்

CPSU
Soviets
Congress of People's Deputies
தேர்தல் மாற்றங்கள்
Article 6 நீக்கம்
பல்கட்சி அரசியல்

IV. வர்க்க மற்றும் சமூக சக்திகள்

தொழிலாளர் வர்க்கம்
நிர்வாக அதிகாரத்துவம்
தொழில் மேலாளர்கள்
அறிவுஜீவிகள்
புதிய தொழில்முனைவோர்
குடியரசு அரசியல் உயரடுக்குகள்

V. தேசியக் கேள்வி

குடியரசுகளின் இறையாண்மை
தேசிய இயக்கங்கள்
ஒன்றிய அரசின் அதிகாரம்
ரஷ்ய குடியரசின் எழுச்சி

VI. சர்வதேச சூழல்

Cold War
ஆயுதச் செலவு
அமெரிக்கா/மேற்கு உறவு
கிழக்கு ஐரோப்பாவின் மாற்றங்கள்
சர்வதேச சந்தை மற்றும் கடன் அழுத்தங்கள்

இவற்றை ஒன்றிணைத்தால்தான் 1991-ஐ வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத முறையில் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

முடிவாக

1985 முதல் 1991 வரை நடந்ததை ஒரு நேர்கோட்டாக:

“கோர்பச்சேவ் வந்தார் → Perestroika செய்தார் → சோவியத் ஒன்றியம் உடைந்தது”

என்று சொல்வது மிகவும் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட விளக்கம்.

ஆவணங்கள் காட்டும் தொடர்ச்சி மிகவும் சிக்கலானது:

1985 — பொருளாதார நெருக்கடிக்கு மறுசீரமைப்பு

↓

1987 — பொருளாதார நிர்வாகத்தை மாற்றும் முயற்சி

↓

1988–89 — Glasnost மற்றும் அரசியல் ஜனநாயகமயமாக்கல்

↓

1990 — CPSU அரசியல் ஏகபோகத்தின் முறிவு

↓

மார்ச் 1991 — புதுப்பிக்கப்பட்ட ஒன்றியத்திற்கு 76.4% ஆதரவு

↓

ஆகஸ்ட் 1991 — GKChP தோல்வி; மத்திய அதிகாரத்தின் தீவிர சிதைவு

↓

8 டிசம்பர் — Belovezh Accords

↓

21 டிசம்பர் — Alma-Ata

↓

25 டிசம்பர் — கோர்பச்சேவ் ராஜினாமா

↓

26 டிசம்பர் — Declaration 142-N

இந்த தொடரில் மிக முக்கியமான மார்க்சியப் பாடம்:

ஒரு சமூக அமைப்பின் நெருக்கடியை அதன் தலைவர்களின் தனிப்பட்ட விருப்பங்களால் மட்டும் விளக்க முடியாது. பொருளாதார உறவுகள், உற்பத்தி சக்திகள், அரசியல் அதிகாரம், வர்க்க நலன்கள், தேசியக் கேள்வி மற்றும் சர்வதேச சூழல் ஆகியவற்றின் பரஸ்பர இயக்கத்தை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்..

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

இணையத்தில்