தத்துவத்தின் வர்க்கத் தன்மையும் அம்பேத்கர்-பெரியார்
சிந்தனைகளும்
அறிமுகம்
தத்துவம் என்பது வர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட, நடுநிலையான ஓர் அறிவுத் தேடல் அல்ல என்பதை முந்தைய பகுதியில்
விளக்கினோம். ஒவ்வொரு தத்துவமும் ஏதோ ஒரு வர்க்கத்தின் நலனையே — நேரடியாகவோ,
மறைமுகமாகவோ — பிரதிபலிக்கிறது. இந்த அடிப்படையில், இந்தியச் சமூகத்தில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய இரு முக்கிய ஆளுமைகளான
அம்பேத்கர் மற்றும் பெரியார் ஆகியோரின் தத்துவங்களை, அவை
எந்த வர்க்க நலனுக்குச் சேவை செய்கின்றன என்ற கோணத்தில் மார்க்சிய-லெனினியப்
பொருள்முதல்வாதக் கண்ணோட்டத்தில் ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.
1. வர்க்கப் பகுப்பாய்வுக்கான அடிப்படை அளவுகோல்
ஒரு தத்துவத்தை வர்க்கரீதியாக மதிப்பிடும்போது, அது தனியுடைமை முறையை ஒழிக்கக் கோருகிறதா அல்லது
சீர்திருத்துகிறதா, உற்பத்தி உறவுகளை புரட்சிகரமாக மாற்றக்
கோருகிறதா அல்லது தற்போதைய அமைப்புக்குள்ளேயே சமத்துவத்தைத் தேடுகிறதா, வர்க்கப் போராட்டத்தை அடிப்படையாகக் கொள்கிறதா அல்லது அதைத் தவிர்த்து
வேறு முரண்பாடுகளை மட்டும் முதன்மைப்படுத்துகிறதா என்பதே முக்கிய அளவுகோலாக
அமைகிறது. இந்த அளவுகோலின் அடிப்படையில்தான் அம்பேத்கர், பெரியார்
ஆகியோரின் சிந்தனைகளை அணுக வேண்டும்.
2. அம்பேத்கரின் தத்துவம் — அரசியல் அமைப்புவாத சீர்திருத்தவாதம்
அம்பேத்கர் இந்தியச் சாதி அமைப்பின் கொடூரத்தை ஆழமாக அம்பலப்படுத்தியவர்.
தீண்டாமை, சாதி வன்முறை பற்றிய அவரது விமர்சனங்கள்
வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. எனினும், அவர் முன்வைத்த
தீர்வு வர்க்கப் போராட்டமோ, உற்பத்தி உறவுகளை புரட்சிகரமாக
மாற்றுவதோ அல்ல. மாறாக:
- அரசியலமைப்பு
உரிமைகள் மற்றும் இட ஒதுக்கீடு ஆகியவற்றின் மூலம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை முதலாளித்துவ அரசு
அமைப்புக்குள்ளேயே உள்வாங்க முயன்றார். இது தனியுடைமை அமைப்பையோ, முதலாளி-தொழிலாளி உறவையோ
கேள்விக்குள்ளாக்கவில்லை.
- அவர்
மார்க்சியத்தை "வர்க்கப் போராட்டம் ஒன்றே போதும்" எனும் கோட்பாட்டை
நிராகரித்து, சாதியை
ஒரு தனித்த "மனநிலை" பிரச்சனையாகவே அணுகினார்; இது பொருளாதார அடித்தளத்தையும் அதன் மேற்கட்டுமானமான சாதியையும்
இணைத்துப் பார்க்கும் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையிலிருந்து விலகியது.
- அவரது
இறுதிப் பாதை — பௌத்தத்தில் மதமாற்றம் — ஒரு தார்மீக-ஆன்மீகத் தீர்வாக
அமைந்ததே தவிர, உற்பத்தி
உறவுகளை மாற்றும் பொருளாதாரத் தீர்வாக அமையவில்லை.
இதன் அடிப்படையில், அம்பேத்கரின்
தத்துவம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிலிருந்து எழுந்த ஒரு படித்த, அரசு
வேலைவாய்ப்பு மற்றும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் கோரும் நடுத்தர வர்க்கப்
பிரிவினரின் (petty-bourgeoisie) நலனைப்
பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முதலாளித்துவ சீர்திருத்தவாதத்தையே
பிரதிபலிக்கிறது என மார்க்சியப் பார்வை வாதிடுகிறது. அரசு அமைப்பிற்குள் இட
ஒதுக்கீடு, பிரதிநிதித்துவம் என்பவை தொழிலாளி வர்க்கத்தின்
அடித்தட்டு பெரும்பான்மையினருக்கு — சாதி ஒடுக்குமுறையையும் வர்க்க சுரண்டலையும்
ஒரே நேரத்தில் எதிர்கொள்பவர்களுக்கு — அடிப்படையான பொருளாதார விடுதலையைத் தராமல்,
மேட்டுக்குடி அடுக்கினருக்கு மட்டும் பயனளிக்கும் என்பது
இக்கண்ணோட்டத்தின் விமர்சனம்.
3. பெரியாரின் தத்துவம் — பகுத்தறிவுவாத / பிராமணிய எதிர்ப்புச்
சீர்திருத்தவாதம்
பெரியார் பிராமணிய மேலாதிக்கத்தையும், மத மூடநம்பிக்கைகளையும், பெண் அடிமைத்தனத்தையும்
கடுமையாக விமர்சித்தவர். அவரது பகுத்தறிவு இயக்கம் இந்திய சமூக மறுமலர்ச்சியில்
முக்கியப் பங்காற்றியது. எனினும், மார்க்சிய அடிப்படையில்
அணுகும்போது:
- பெரியாரின்
முதன்மைப் பகைமை பிராமணிய ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக இருந்ததே தவிர, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கு எதிரானதாக இருக்கவில்லை. "பிராமணரல்லாதார்" என்ற அடையாள
அரசியல் கட்டமைப்பு, பிராமணரல்லாத முதலாளிகள், நிலவுடைமையாளர்கள், தொழிலாளர்கள் அனைவரையும்
ஒரே அணியில் திரட்டியது — இது வர்க்க முரண்பாடுகளை மறைத்து, சாதி அடையாளத்தை மட்டும் முதன்மைப்படுத்தும் அணுகுமுறையாகும்.
- திராவிட
இயக்கம் காலப்போக்கில் பிராமணரல்லாத முதலாளித்துவ, நிலப்பிரபுத்துவ வர்க்கங்களின்
அரசியல் அதிகாரத்தைப் பெறுவதற்கான கருவியாக மாறியது என்பதை வரலாறு
காட்டுகிறது.
- பகுத்தறிவும்
மத எதிர்ப்பும் முக்கியமானவைதான் என்றாலும், அவை மட்டும் தனியுடைமை முறையையோ, உற்பத்தி
உறவுகளின் சுரண்டல் தன்மையையோ களைவதற்கான போதுமான தீர்வுகள் அல்ல.
எனவே, பெரியாரின் தத்துவமும், சாதி ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுபட்டு அரசியல்-பொருளாதார அதிகாரத்தைப் பெற
முயன்ற பிராமணரல்லாத நடுத்தர/மேல் வர்க்கத்தினரின் நலனைப்
பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முதலாளித்துவ சீர்திருத்தவாதமாகவே மார்க்சியப்
பார்வையில் மதிப்பிடப்படுகிறது.
4. இரண்டு தத்துவங்களுக்கும் பொதுவான வர்க்கத் தன்மை
அம்பேத்கர், பெரியார் இருவரும்
சாதி எனும் மேற்கட்டுமான ஒடுக்குமுறையை எதிர்த்தனரே தவிர, அதன்
அடிப்படையிலுள்ள பொருளாதார அடித்தளத்தை — தனியுடைமை, உற்பத்தி
சாதனங்களின் மீதான உரிமை, உபரி மதிப்புச் சுரண்டல் —
கேள்விக்குள்ளாக்கவில்லை. இருவரது தீர்வுகளும் தற்போதைய அரசு அமைப்பு மற்றும்
சந்தைப் பொருளாதாரத்திற்குள்ளேயே சமத்துவம் தேடும் அணுகுமுறையாக அமைந்தன. இதனாலேயே,
இந்த இரு தத்துவங்களையும் மார்க்சியத்தோடு கலப்பது
"கலைப்புவாதம்" எனக் கருதப்படுகிறது — ஏனெனில் இது வர்க்கப் போராட்டம்
என்ற மையக் கருத்தை நீர்த்துப்போக வைத்து, சாதி/அடையாள
அரசியலை மட்டும் முதன்மைப்படுத்தி, உழைக்கும் மக்களின்
புரட்சிகர உணர்வுநிலையைச் சிதைக்கும் அபாயத்தை உருவாக்குகிறது.
முடிவுரை
தத்துவம் நடுநிலையானது அல்ல என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் அணுகும்போது, அம்பேத்கர் மற்றும் பெரியார் ஆகியோரின் தத்துவங்கள் சாதி ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான முக்கியமான, வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த குரல்களாக இருந்தபோதிலும், அவை வர்க்கரீதியாக முதலாளித்துவ/நடுத்தர வர்க்க சீர்திருத்தவாதத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வை வாதிடுகிறது — ஏனெனில் இவை தனியுடைமை முறையையும் உற்பத்தி உறவுகளையும் புரட்சிகரமாக மாற்றக் கோரவில்லை. எனவே, இவற்றை மார்க்சிய-லெனினியத் தத்துவத்தோடு இணைத்துக் கலப்பது, வர்க்கப் போராட்டம் என்ற அடிப்படைக் கருத்தை மறைத்து, இயக்கத்தை வழிதவற வைக்கும் அபாயத்தை உருவாக்கும் என்பதே இக்கண்ணோட்டத்தின் மையக் கருத்தாகும்..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
- தத்துவம் பற்றி இன்னும் தேவைக்கு இதனை வாசிக்கவும் தோழர்களே
- முந்தைய விமர்சனம் அம்பேத்கர் பெரியார் பற்றி
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக