மாஓவின் 1937 உரையும் இன்றைய இந்திய–தமிழக கம்யூனிஸ்டுகளுக்கான பாடங்களும்-ஒலி வடிவில்

இந்தக் கட்டுரை 1937 ஆம் ஆண்டு மாஓ சேதுங் ஆற்றிய உரையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, தற்கால இந்திய மற்றும் தமிழக இடதுசாரி இயக்கங்களுக்கான அரசியல் பாடங்களை முன்வைக்கிறது. வெறும்

முழக்கங்களை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், மக்களுடன் ஆழமாக வேரூன்றி அவர்களை வென்றெடுப்பதே ஒரு புரட்சிகர இயக்கத்தின் வெற்றிக்கான வழி என இது வலியுறுத்துகிறது. இடதுசாரி அமைப்புகளிடையே காணப்படும் குறுங்குழு மனப்பான்மையைக் கைவிட்டு, உழைக்கும் வர்க்கத்தின் நலன்களுக்காகப் பரந்த ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை இப்பாடங்கள் விளக்குகின்றன. மேலும், சமூக வலைதள அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டு, அர்ப்பணிப்புமிக்க புதிய ஊழியர்களையும் இளைஞர்களையும் உருவாக்குவது காலத்தின் கட்டாயம் என்று இக்கட்டுரை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இறுதியாக, சாதி மற்றும் மொழி சார்ந்த போராட்டங்களை வர்க்க அரசியலோடு இணைத்து முன்னெடுப்பதன் மூலமே உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்று இது தெளிவுபடுத்துகிறது. இவ்வாறாக, மாஓவின் சிந்தனைகள் இன்றைய சமூக-பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்குத் தீர்வுகாண எவ்வாறு பயன்படுகின்றன என்பதே இத்தொகுப்பின் மையக்கருத்தாகும்....

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

மாஓவின் 1937 உரையும் இன்றைய இந்திய–தமிழக கம்யூனிஸ்டுகளுக்கான பாடங்களும்

அறிமுகம்

1937 ஆம் ஆண்டில் சீனா மிகப்பெரிய தேசிய நெருக்கடியை எதிர்கொண்டிருந்தது. ஜப்பானிய ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்பு சீனாவின் இருப்பையே அச்சுறுத்தியது. இந்தச் சூழலில், சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வெறும் ஆயுதப் போராட்டம் அல்லது கோஷ அரசியலை மட்டும் முன்னிறுத்தவில்லை. மாறாக, மாஓ சேதுங் “கோடிக்கணக்கான மக்களை வென்றெடுங்கள்” என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்தார்.

இன்று இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் நிலவும் சூழல் வேறுபட்டதாக இருந்தாலும், மாஓ முன்வைத்த அடிப்படை அரசியல் முறைகள் இன்னும் பொருத்தமுடையவை. குறிப்பாக மக்கள் மத்தியில் வேரூன்றுதல், பரந்த ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்குதல், திறமையான ஊழியர்களை வளர்த்தல், குறுங்குழு மனப்பான்மையை கடத்தல் ஆகியவை இன்றைய கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு அத்தியாவசியமான பாடங்களாக இருக்கின்றன.

1. மக்களை வென்றெடுக்காமல் புரட்சி சாத்தியமில்லை

மாஓவின் உரையின் மிக முக்கியமான கருத்து, “புரட்சி ஊழியர்களிலும் மக்களிலும் தங்கியுள்ளது” என்பதாகும்.

இன்றைய இந்திய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் முக்கிய பலவீனம், மக்கள் மத்தியில் நீண்டகால அமைப்புரீதியான வேலை குறைந்து வருவதுதான். தொழிற்சாலைகள் சிதறியுள்ளன. நிரந்தர வேலைகள் குறைந்துள்ளன. கிக் பொருளாதாரம், ஒப்பந்த வேலை, தள வேலை (platform labour), இடம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்கள் போன்ற புதிய உழைக்கும் வர்க்கப் பிரிவுகள் உருவாகியுள்ளன.

ஆனால் பல கம்யூனிஸ்ட் அமைப்புகள் இன்னும் பழைய அமைப்பு வடிவங்களுக்குள் சிக்கியுள்ளன. சமூக ஊடக விவாதங்களும் கோஷ அரசியலும் மக்கள் இயக்கத்திற்கு மாற்றாக கருதப்படுகின்றன.

மாஓவின் பாடம் தெளிவானது:

மக்கள் இல்லாமல் புரட்சி இல்லை; மக்களை வென்றெடுக்காமல் கட்சி வளராது.

எனவே தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், மாணவர்கள், பெண்கள், தலித் மக்கள், மீனவர்கள், நகர்ப்புற ஏழைகள், ஒழுங்கற்ற துறை தொழிலாளர்கள் ஆகியோரிடம் நீண்டகால மக்கள் வேலை கட்டாயமாகிறது.

2. குறுங்குழு மனப்பான்மை – மிகப்பெரிய அபாயம்

மாஓ தனது உரையில் “செருக்குடைய கோஷ்டிவாதம்” மற்றும் “குறுகிய நோக்கம்” ஆகியவற்றை கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்.

இன்றைய தமிழக இடதுசாரி இயக்கங்களில் காணப்படும் ஒரு நோய், சிறிய அமைப்புகள் தங்களை மட்டுமே “உண்மையான புரட்சியாளர்கள்” என அறிவித்துக்கொண்டு மற்ற அனைவரையும் எதிரிகளாகக் கருதும் போக்காகும்.

இதன் விளைவாக:

• மக்கள் இயக்கங்கள் சிதறுகின்றன.

• தொழிற்சங்கங்கள் பலவீனமடைகின்றன.

• மாணவர் இயக்கங்கள் தனிமைப்படுகின்றன.

• சாதி எதிர்ப்பு, மொழி உரிமை, சுற்றுச்சூழல், ஜனநாயக உரிமைகள் போன்ற போராட்டங்களுடன் இணைப்பு குறைகிறது.

மாஓவின் பார்வையில் இது புரட்சிகர அணுகுமுறை அல்ல. ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மக்களை ஒன்றிணைக்கும் மையமாக இருக்க வேண்டும்; தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் குறுங்குழுவாக அல்ல.

3. பரந்த ஐக்கிய முன்னணி தேவை

1937 சீனாவில் கம்யூனிஸ்டுகள் அனைத்து தேசபக்த சக்திகளுடனும் ஐக்கிய முன்னணி அமைத்தனர்.

இன்றைய இந்திய சூழலில்:

• கார்ப்பரேட் ஆதிக்கம்,

• தனியார்மயமாக்கல்,

• தொழிலாளர் உரிமை மீறல்கள்,

• விவசாய நெருக்கடி,

• ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான தாக்குதல்கள்,

ஆகியவை பரந்த மக்களை பாதிக்கின்றன.

இதற்கு எதிராக:

• தொழிலாளர் அமைப்புகள்,

• விவசாய இயக்கங்கள்,

• மாணவர் இயக்கங்கள்,

• பெண்கள் இயக்கங்கள்,

• சமூகநீதி இயக்கங்கள்,

• ஜனநாயக உரிமை அமைப்புகள்,

ஆகியவற்றை இணைக்கும் பரந்த மக்கள் ஐக்கியம் தேவை.

ஐக்கிய முன்னணி என்பது கொள்கை கைவிடுதல் அல்ல. மாறாக, மக்கள் நலனுக்காக பரந்த அளவில் கூட்டணிகளை உருவாக்கும் மார்க்சிய-லெனினிய தந்திரமாகும்.

4. ஊழியர் பிரச்சினை – இன்று மிக முக்கியமானது

மாஓ தனது உரையில் மிக அதிக கவனம் செலுத்துவது “ஊழியர்கள்” (cadres) பற்றிய கேள்வியில்தான்.

அவர் கூறும் நல்ல ஊழியரின் பண்புகள்:

• மார்க்சிய-லெனினிய அறிவு,

• அரசியல் தொலைநோக்கு,

• தியாக உணர்வு,

• மக்களுடன் தொடர்பு,

• பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் திறன்,

• ஒழுக்கம்,

• சுயநலமின்மை.

இன்று பல அமைப்புகளில் காணப்படும் பிரச்சினைகள்:

• கோட்பாட்டு பலவீனம்,

• வாசிப்பு குறைவு,

• அமைப்பு திறன் பற்றாக்குறை,

• சமூக ஊடக அரசியல்,

• தனிநபர் மையப்படுத்தல்.

இதனை மாற்றாமல் எந்த புரட்சிகர இயக்கமும் வளர முடியாது.

மாஓவின் மொழியில் கூறினால், “புதிய ஊழியர்களைக் கண்டுபிடித்து உருவாக்குவது” இன்று முதன்மையான பணியாக இருக்க வேண்டும்.

5. புதிய தலைமுறையை உருவாக்க வேண்டிய அவசியம்

இந்தியாவில் 65 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள் இளைஞர்கள்.

ஆனால் பல இடதுசாரி அமைப்புகள்:

• கல்லூரிகளில் இல்லை,

• தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களில் இல்லை,

• ஐடி தொழிலாளர்கள் மத்தியில் இல்லை,

• டிஜிட்டல் துறைகளில் இல்லை.

இளைஞர்களை வென்றெடுக்காமல் எதிர்கால இடதுசாரி இயக்கம் உருவாக முடியாது.

மாஓ கூறியபடி, “நூற்றுக்கணக்கான தலைசிறந்த பொதுமக்களின் தலைவர்களை” உருவாக்க வேண்டும்.

6. வர்க்க அரசியலை மையமாக்க வேண்டும்

தமிழக அரசியலில் இன்று:

• சாதி,

• மதம்,

• மொழி,

• பிராந்தியம்,

ஆகியவை பெரிதும் பேசப்படுகின்றன.

இவை முக்கியமான கேள்விகள் என்றாலும், அவற்றை வர்க்க அரசியலிலிருந்து பிரித்து அணுகுவது மார்க்சிய அணுகுமுறை அல்ல.

வேலைவாய்ப்பின்மை,
ஊதியச் சுரண்டல்,
நிலமின்மை,
கடன் சுமை,
கார்ப்பரேட் ஆதிக்கம்,

ஆகியவை மக்களின் வாழ்க்கையை நிர்ணயிக்கின்றன.

எனவே சாதி ஒழிப்பு, சமூக நீதி, தேசிய உரிமைகள் ஆகிய அனைத்தையும் உழைக்கும் மக்களின் வர்க்க நலன்களுடன் இணைத்து விளக்க வேண்டும்.

முடிவுரை

மாஓவின் 1937 உரை இன்றும் ஒரு அடிப்படை உண்மையை நினைவூட்டுகிறது:

புரட்சி என்பது சிலரின் வீரசாகசம் அல்ல; கோடிக்கணக்கான மக்களின் செயற்பாட்டு அரசியல் இயக்கமாகும்.

இன்றைய இந்திய மற்றும் தமிழக கம்யூனிஸ்டுகளின் முதன்மைப் பணிகள்:

1. மக்களை வென்றெடுப்பது.

2. குறுங்குழு மனப்பான்மையை கடத்துவது.

3. பரந்த மக்கள் ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்குவது.

4. புதிய ஊழியர்களை உருவாக்குவது.

5. இளைஞர்களை அரசியல்மயப்படுத்துவது.

6. வர்க்க அரசியலை மையமாக்குவது.

மாஓவின் வார்த்தைகளில் கூறினால், “புரட்சி ஊழியர்களில் தங்கியுள்ளது.” ஆனால் அதைவிட முக்கியமாக, அந்த ஊழியர்கள் கோடிக்கணக்கான மக்களுடன் இணைந்திருக்கும் போது மட்டுமே புரட்சி வெற்றிபெறும்.

.

முக்கியத் தலைப்பு 2

நீங்கள் கேட்டிருப்பது ஒரு விளக்கக் கட்டுரை மட்டுமல்ல; மாஓவின் ஐக்கிய முன்னணி கோட்பாட்டை அடிப்படையாக வைத்து, தமிழகத்தில் நடைமுறையில் உள்ள "ஐக்கிய முன்னணி" பற்றிய மார்க்சிய-லெனினிய விமர்சனமாகும். அதனால் முதலில் ஒரு கோட்பாட்டுத் தெளிவு அவசியம்:

மாஓவின் ஐக்கிய முன்னணி (United Front) என்பது தேர்தல் கூட்டணி அல்ல; அது ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்றுக் கட்டத்தில் பிரதான எதிரியைத் தோற்கடிக்க பல்வேறு வர்க்கங்களையும் சமூக சக்திகளையும் அணிதிரட்டும் புரட்சிகர தந்திரம்.

இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு கட்டுரையை வரையலாம்.

மாஓவின் ஐக்கிய முன்னணி தந்திரமும் தமிழகத்தின் "ஐக்கிய முன்னணிகளும்" – ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய விமர்சனம்

அறிமுகம்

இன்றைய தமிழக அரசியலில் "ஐக்கிய முன்னணி" என்ற சொல் மிகவும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தேர்தல் கூட்டணிகள், சாதி அடிப்படையிலான கூட்டமைப்புகள், பிராந்திய அரசியல் ஒப்பந்தங்கள், பாசிச எதிர்ப்பு மேடைகள், ஜனநாயக உரிமை அமைப்புகளின் கூட்டணிகள் ஆகிய அனைத்திற்கும் "ஐக்கிய முன்னணி" என்ற பெயர் வழங்கப்படுகிறது.

ஆனால் மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ், லெனின் மற்றும் மாஓ ஆகியோரின் பார்வையில் ஐக்கிய முன்னணி என்பது வெறும் கூட்டணி அரசியல் அல்ல. அது ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்றுக் கட்டத்தில் பிரதான முரண்பாட்டைத் தீர்க்கும் புரட்சிகர தந்திரமாகும்.

இதில்தான் மாஓவின் ஐக்கிய முன்னணி கோட்பாட்டுக்கும் தமிழகத்தில் இன்று நடைமுறையில் உள்ள பல "ஐக்கிய முன்னணிகளுக்கும்" இடையே அடிப்படை வேறுபாடு காணப்படுகிறது.

மாஓவின் ஐக்கிய முன்னணியின் அடிப்படை

1937-ல் சீனாவில் பிரதான முரண்பாடு ஜப்பானிய ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்புக்கும் சீன தேசத்திற்கும் இடையேயான முரண்பாடாக இருந்தது.

எனவே மாஓ:

• தொழிலாளர் வர்க்கம்,

• விவசாயிகள்,

• குட்டி முதலாளிகள்,

• தேசிய முதலாளித்துவத்தின் ஒரு பகுதி,

ஆகிய சக்திகளை ஜப்பானிய ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக ஒன்றிணைத்தார்.

ஆனால் இந்த ஐக்கியம் இரண்டு அடிப்படை நிபந்தனைகளின் மீது அமைந்திருந்தது:

ஒன்று

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தனது அரசியல் சுதந்திரத்தை இழக்கவில்லை.

இரண்டு

தொழிலாளர் வர்க்கத் தலைமையை கைவிடவில்லை.

இதனை மாஓ "ஐக்கியமும் போராட்டமும்" என்ற கொள்கையாக விளக்கினார்.

அதாவது:

ஒன்றிணை — ஆனால் சரணடையாதே.

ஒத்துழை — ஆனால் வர்க்கப் பார்வையை இழக்காதே.

இதுவே மார்க்சிய ஐக்கிய முன்னணியின் மையம்.

தமிழகத்தில் நிலவும் ஐக்கிய முன்னணிகளின் தன்மை

இன்று தமிழகத்தில் பல்வேறு வகையான ஐக்கிய முன்னணிகள் காணப்படுகின்றன.

தேர்தல் ஐக்கியம்

பெரும்பாலான இடங்களில் ஐக்கிய முன்னணி என்பது தேர்தல் தொகுதி பங்கீடு பற்றிய ஒப்பந்தமாக மட்டுமே உள்ளது.

மக்கள் இயக்கம் இல்லை.

நீண்டகால அரசியல் வேலை இல்லை.

வர்க்க அமைப்புகள் இல்லை.

தேர்தல் வந்தால் கூட்டணி.

தேர்தல் முடிந்தால் பிரிவு.

இது மாஓ கூறிய ஐக்கிய முன்னணி அல்ல.

சாதி அடிப்படையிலான ஐக்கியம்

சில அமைப்புகள் சாதி ஒற்றுமையையே அரசியலின் மையமாக்குகின்றன.

சாதி ஒடுக்குமுறை எதிர்ப்பு அவசியமான போராட்டம்.

ஆனால் வர்க்கச் சுரண்டலை மறைத்து சாதியை மட்டும் அரசியலாக்குவது மார்க்சிய அணுகுமுறை அல்ல.

ஒரே சாதிக்குள் கூட:

• முதலாளி இருக்கிறான்.

• நிலப்பிரபு இருக்கிறான்.

• தொழிலாளி இருக்கிறான்.

எனவே சாதி ஒற்றுமை மட்டுமே புரட்சிகர ஐக்கிய முன்னணி ஆகாது.

குறுந்தேசிய ஐக்கியங்கள்

சில தமிழ் தேசிய அமைப்புகள் தமிழர் என்ற அடையாளத்தின் கீழ் அனைத்து வர்க்கங்களையும் ஒன்றுபடுத்த முயல்கின்றன.

இதில்:

• கார்ப்பரேட் முதலாளியும்,

• பெரிய வணிகரும்,

• உழைக்கும் தொழிலாளரும்,

ஒரே "தமிழர்" என்ற பெயரில் சமப்படுத்தப்படுகின்றனர்.

இது மார்க்சிய அணுகுமுறை அல்ல.

மாஓ தேசிய ஒற்றுமையை ஆதரித்தார்.

ஆனால் வர்க்க முரண்பாட்டை மறைக்கவில்லை.

இன்றைய பல குறுந்தேசிய போக்குகள் வர்க்கத்தை மறைத்து தேசிய அடையாளத்தை முன்னிறுத்துகின்றன.

இதுவே மார்க்சியத்திலிருந்து விலகல்.

மாஓ கூறிய "ஐக்கியமும் போராட்டமும்" எங்கே?

இன்றைய பல இடதுசாரி அமைப்புகளில் இரண்டு தவறுகள் காணப்படுகின்றன.

வலது சந்தர்ப்பவாதம்

கூட்டணிக்காக கொள்கையை விட்டுக்கொடுப்பது.

கூட்டாளிகளின் தவறுகளை விமர்சிக்க மறுப்பது.

தொழிலாளர் அரசியலை பின்னுக்குத் தள்ளுவது.

இது சரணடைதல்.

இடது குறுங்குழுவாதம்

எவருடனும் ஒன்றிணைய மறுப்பது.

தன்னைத் தவிர அனைவரையும் எதிரியாகக் கருதுவது.

மக்கள் இயக்கங்களை புறக்கணிப்பது.

இது தனிமைப்படுத்தல்.

மாஓ இரண்டையும் எதிர்த்தார்.

இன்றைய இந்தியாவில் உண்மையான ஐக்கிய முன்னணி எதன் அடிப்படையில்?

இன்றைய இந்தியாவின் பிரதான பிரச்சினைகள்:

• கார்ப்பரேட் கொள்ளை,

• தனியார்மயமாக்கல்,

• விவசாய நெருக்கடி,

• வேலைவாய்ப்பின்மை,

• தொழிலாளர் உரிமை மீறல்,

• மதவாத அரசியல்,

• ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான தாக்குதல்.

இதற்கு எதிராக உருவாக வேண்டிய ஐக்கிய முன்னணி:

• தொழிலாளர் வர்க்கம்,

• விவசாயிகள்,

• விவசாயத் தொழிலாளர்கள்,

• மாணவர்கள்,

• பெண்கள்,

• தலித் மக்கள்,

• பழங்குடியினர்,

• ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்கள்,

• சிறு உற்பத்தியாளர்கள்,

ஆகிய மக்களை மையமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

இதுவே மாஓவின் அணுகுமுறைக்கு நெருக்கமானது.

தமிழக கம்யூனிஸ்டுகளுக்கான பாடம்

மாஓவின் ஐக்கிய முன்னணி தந்திரம் நமக்கு கூறுவது:

ஐக்கியம் என்பது தேர்தல் கணக்கு அல்ல.

ஐக்கியம் என்பது கோஷம் அல்ல.

ஐக்கியம் என்பது சமூக ஊடக அறிக்கை அல்ல.

அது மக்களின் உண்மையான பிரச்சினைகளை மையமாகக் கொண்டு கோடிக்கணக்கான மக்களை இயக்கத்தில் இணைக்கும் அரசியல் நடைமுறை.

தொழிலாளர் வர்க்கத் தலைமையின்றி ஐக்கிய முன்னணி இல்லை.

வர்க்க அரசியலின்றி ஐக்கிய முன்னணி இல்லை.

மக்களை வென்றெடுக்காமல் ஐக்கிய முன்னணி இல்லை.

எனவே இன்று தமிழக கம்யூனிஸ்டுகளின் மையக் கடமை, தேர்தல் கூட்டணிகளை உருவாக்குவது அல்ல; மாறாக உழைக்கும் மக்களின் பரந்த வர்க்க ஐக்கியத்தை உருவாக்குவதே ஆகும்.

அதுவே மாஓவின் உண்மையான பாடமாகும்.

இந்தக் கட்டுரை மார்க்சிய-லெனினிய நூல்களின் அடிப்படையில் கோட்பாட்டு விமர்சனமாக எழுதப்பட்டுள்ளது. லெனினும் மாஓவும் வலியுறுத்திய ஐக்கிய முன்னணி தந்திரத்திற்கும், அதன் பெயரில் உருவாகும் வலது சந்தர்ப்பவாதம் மற்றும் இடது குறுங்குழுவாதத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை விளக்குவதே இதன் நோக்கம்.

ஐக்கிய முன்னணி என்ற பெயரில் நடைபெறும் வலது சந்தர்ப்பவாதமும் இடது குறுங்குழுவாதமும்

லெனின் மற்றும் மாஓவின் போதனைகளின் வெளிச்சத்தில் ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய ஆய்வு

முன்னுரை

மார்க்சிய இயக்கத்தின் வரலாற்றில் "ஐக்கிய முன்னணி" என்ற கேள்வி மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகும். பல நேரங்களில் புரட்சிகர இயக்கங்கள் எதிரியின் தாக்குதலால் தோற்கடிக்கப்படவில்லை; மாறாக ஐக்கிய முன்னணியைப் பற்றிய தவறான புரிதல்களால் திசைதிருப்பப்பட்டுள்ளன.

ஒருபுறம், ஐக்கியம் என்ற பெயரில் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் சுயாதீன அரசியலை கைவிடும் வலது சந்தர்ப்பவாதம் தோன்றுகிறது. மறுபுறம், எவருடனும் ஒன்றிணைய மறுத்து தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் இடது குறுங்குழுவாதம் உருவாகிறது.

லெனின் தனது "இரண்டு தந்திரங்கள்" மற்றும் "இடதுசாரி குழந்தைத்தனம்" ஆகிய நூல்களில் எதிர்த்த இரு அபாயங்களும் இதுவே. மாஓ தனது "Chinese Revolution and the Communist Party" மற்றும் "On Coalition Government" ஆகிய படைப்புகளில் இதே பிரச்சினையை சீனப் புரட்சியின் அனுபவத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்.

ஐக்கிய முன்னணி என்றால் என்ன?

மார்க்சிய பார்வையில் ஐக்கிய முன்னணி என்பது:

• பல்வேறு வர்க்கங்களும் சமூக சக்திகளும் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் நோக்கத்திற்காக தற்காலிகமாக ஒன்றிணைவது.

• ஆனால் தொழிலாளர் வர்க்கம் தனது அரசியல் சுதந்திரத்தையும் தலைமையையும் கைவிடாதிருப்பது.

• ஐக்கியத்தின் உள்ளேயே வர்க்கப் போராட்டத்தைத் தொடர்வது.

இதனை மாஓ "ஐக்கியமும் போராட்டமும்" என்றார்.

இதன் பொருள்:

ஒன்றிணை; ஆனால் கரைந்துபோகாதே.

ஒத்துழை; ஆனால் சரணடையாதே.

கூட்டணி அமை; ஆனால் தலைமையை விட்டுக்கொடுக்காதே.

லெனினின் "இரண்டு தந்திரங்கள்" – முக்கிய பாடம்

1905 ரஷ்யப் புரட்சியை ஆய்வு செய்த லெனின், தொழிலாளர் வர்க்கம் ஜனநாயகப் புரட்சியில் பங்கேற்க வேண்டுமென்றாலும், முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் வாலாக மாறக்கூடாது என்று வலியுறுத்தினார்.

அவருடைய அடிப்படை வாதம்:

• ஜனநாயகப் புரட்சியில் பிற சக்திகளுடன் கூட்டணி தேவை.

• ஆனால் தொழிலாளர் வர்க்கம் தனது சுயாதீனக் கட்சியையும் திட்டத்தையும் கைவிடக்கூடாது.

இதுவே பின்னர் அனைத்து ஐக்கிய முன்னணி கோட்பாடுகளின் அடிப்படையாக அமைந்தது.

லெனின் எதிர்த்த முதல் தவறு:

முதலாளித்துவ ஜனநாயக சக்திகளின் பின்னால் செல்வது.

இன்றைய மொழியில்:

• தேர்தல் கூட்டணிக்காக கொள்கையை விட்டுக்கொடுப்பது.

• வர்க்க அரசியலை மறைப்பது.

• கூட்டாளிகளை விமர்சிக்க மறுப்பது.

இவை அனைத்தும் வலது சந்தர்ப்பவாதத்தின் வடிவங்களாகும்.

"இடதுசாரி குழந்தைத்தனம்" – லெனின் எதிர்த்த இரண்டாவது தவறு

1920-இல் லெனின் மற்றொரு அபாயத்தை சுட்டிக்காட்டினார்.

சிலர்:

• பாராளுமன்றத்தில் பங்கேற்க மாட்டோம்.

• தொழிற்சங்கங்களில் வேலை செய்ய மாட்டோம்.

• பிற அமைப்புகளுடன் ஒன்றிணைய மாட்டோம்.

என்று அறிவித்தனர்.

லெனின் இதனை "குழந்தைத்தனம்" என்று அழைத்தார்.

ஏன்?

ஏனெனில் புரட்சியாளர்கள் மக்கள் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

மக்கள் இன்னும் சீர்திருத்தவாத அமைப்புகளில் இருந்தால், அவர்களிடம் சென்று வேலை செய்ய வேண்டும்.

தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்வது புரட்சிகரத் தூய்மை அல்ல; அரசியல் பலவீனம்.

இன்று பல சிறு அமைப்புகளில் காணப்படும்:

• "நாங்களே உண்மையான புரட்சியாளர்கள்"

• "மற்ற அனைவரும் துரோகிகள்"

• "எவருடனும் பணியாற்ற முடியாது"

என்ற மனநிலை லெனின் விமர்சித்த அதே குறுங்குழுவாதமாகும்.

மாஓவின் ஐக்கிய முன்னணி – மூன்று ஆயுதங்களில் ஒன்று

மாஓ கூறினார்:

சீனப் புரட்சியின் மூன்று மந்திர ஆயுதங்கள்:

1. கம்யூனிஸ்ட் கட்சி

2. ஆயுதப் போராட்டம்

3. ஐக்கிய முன்னணி

இந்த மூன்றும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவை.

ஆனால் மாஓ எச்சரித்தார்:

ஐக்கிய முன்னணி என்பது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கரைந்துபோகும் இடம் அல்ல.

ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராக கோமிந்தாங்குடன் இணைந்தபோதும்:

• தனிக் கட்சி இருந்தது.

• தனி இராணுவம் இருந்தது.

• தனி அரசியல் வேலை இருந்தது.

இதுவே மாஓவின் தந்திரத்தின் சாரம்.

வலது சந்தர்ப்பவாதம் – ஐக்கிய முன்னணியின் பெயரில் சரணடைதல்

இன்றைய பல இடங்களில் ஐக்கிய முன்னணி என்பது தேர்தல் கூட்டணியாக மட்டுமே புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

இதன் விளைவுகள்:

• தொழிலாளர் வர்க்க அரசியல் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகிறது.

• மக்கள் இயக்கங்கள் பலவீனமடைகின்றன.

• கூட்டணி கட்சிகளின் தவறுகள் மறைக்கப்படுகின்றன.

• சுயாதீன கம்யூனிஸ்ட் வேலை சுருங்குகிறது.

மாஓவின் மொழியில் இதுவே "வலது சந்தர்ப்பவாதம்".

இங்கு ஐக்கியம் இருக்கிறது; ஆனால் வர்க்கப் போராட்டம் இல்லை.

இடது குறுங்குழுவாதம் – ஐக்கியத்தை மறுக்கும் தனிமைப்படுத்தல்

மறுபுறம் சில அமைப்புகள்:

• அனைவரையும் எதிரிகளாக அறிவிக்கின்றன.

• மக்களின் தற்போதைய அரசியல் உணர்வை புரிந்துகொள்ள மறுக்கின்றன.

• சிறிய வட்டாரங்களுக்குள் மட்டுமே செயல்படுகின்றன.

இதன் விளைவாக:

• மக்களுடன் தொடர்பு துண்டிக்கப்படுகிறது.

• அமைப்புகள் வளர முடியவில்லை.

• கோஷங்கள் மட்டும் மிஞ்சுகின்றன.

மாஓ இதனை "மூடிய கதவு கொள்கை" என்று விமர்சித்தார்.

லெனின் இதனை "குழந்தைத்தனம்" என்றார்.

தமிழகச் சூழலில் இந்த இரண்டு அபாயங்கள்

தமிழகத்தில் இன்று இரண்டு போக்குகளும் காணப்படுகின்றன.

ஒருபுறம்:

• தேர்தல் கூட்டணியே அரசியல் என்ற எண்ணம்.

மறுபுறம்:

• மக்கள் இயக்கங்களிலிருந்து விலகி சிறு குழுக்களாக இயங்கும் போக்கு.

இரண்டுமே மார்க்சிய-லெனினிய அணுகுமுறையல்ல.

முதல் போக்கு தொழிலாளர் வர்க்கத்தை கரைத்துவிடுகிறது.

இரண்டாவது போக்கு தொழிலாளர் வர்க்கத்தை தனிமைப்படுத்துகிறது.

சரியான மார்க்சிய-லெனினிய வழி

லெனின் மற்றும் மாஓ இருவரும் கூறும் பாடம்:

• மக்களுடன் இரு.

• கூட்டணிகளை உருவாக்கு.

• பரந்த ஐக்கியத்தை கட்டு.

• ஆனால் வர்க்க அரசியலை விட்டுக்கொடுக்காதே.

• தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் சுயாதீன தலைமையைப் பாதுகாத்துக்கொள்.

• ஐக்கியத்தின் உள்ளேயே கருத்தியல் போராட்டத்தைத் தொடரு.

இதுவே "ஐக்கியமும் போராட்டமும்" என்ற தத்துவம்.

முடிவுரை

ஐக்கிய முன்னணி என்பது வலதுசாரி சமரச அரசியலுமல்ல; இடதுசாரி தனிமைப்படுத்தலும் அல்ல.

வலது சந்தர்ப்பவாதம் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை கூட்டாளிகளின் வாலாக்குகிறது.

இடது குறுங்குழுவாதம் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை மக்களிடமிருந்து பிரிக்கிறது.

லெனினும் மாஓவும் காட்டிய பாதை புரட்சிகர பாதையாகும்.

அந்தப் பாதையின் மையக் கருத்து:

"மக்களை வென்றெடு; கூட்டணிகளை உருவாக்கு; ஆனால் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அரசியல் சுதந்திரத்தையும் தலைமையையும் ஒருபோதும் கைவிடாதே."

இதுவே உண்மையான மார்க்சிய-லெனினிய ஐக்கிய முன்னணியின் சாராம்சமாகும்.

இந்த ஆய்வை மேலும் விரிவுபடுத்த வேண்டுமெனில், கமின்டெர்னின் 7வது மாநாடு (1935), Georgi Dimitrov-இன் பாசிச எதிர்ப்பு ஐக்கிய முன்னணி கோட்பாடு, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் வரலாறு, 1964 பிளவு, நக்சல்பாரி அனுபவம், மற்றும் 1991க்கு பிந்தைய தாராளமய இந்தியாவில் ஐக்கிய முன்னணி கேள்வி ஆகியவற்றை இணைத்து ஒரு முழுமையான கோட்பாட்டு-வரலாற்று ஆய்வாகவும் உருவாக்கலாம்.

.

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.