எபிக்யூரஸின் தத்துவங்கள் மனிதனை பயம் மற்றும் மூடநம்பிக்கைகளிலிருந்து விடுவித்து, அறிவியல்பூர்வமான சிந்தனையை
எபிக்யூரஸ்: பொருள்முதல்வாதமும் மனித விடுதலையும்
எபிக்யூரஸின் தத்துவத்தின் மையக் குறிக்கோள் உண்மையை அறிவது மட்டுமல்ல; மனிதனை பயத்திலிருந்து விடுவிப்பதே ஆகும்.
அவரது பார்வையில் மனிதனை அடிமைப்படுத்தும் மூன்று முக்கிய பயங்கள் உள்ளன:
- கடவுளின்
பயம்
- மரணத்தின்
பயம்
- இயற்கை
நிகழ்வுகளைப் பற்றிய அறியாமை
இடியும் மின்னலும், கிரகணமும்,
வால்நட்சத்திரமும் போன்றவற்றை மனிதன் புரிந்துகொள்ள முடியாதபோது
அவற்றை தெய்வீக சக்திகளின் செயலாகக் கருதுகிறான். இந்த அறியாமையிலிருந்து
மூடநம்பிக்கை உருவாகிறது.
எனவே எபிக்யூரஸ் இயற்கையை அறிவியல் முறையில் விளக்க முயல்கிறார்.
நேரம் (Time)
பற்றிய எபிக்யூரஸின் பார்வை
இந்த உரையின் தொடக்கத்தில் நேரம் பற்றிய முக்கியமான கருத்து வருகிறது.
எபிக்யூரஸ் கூறுகிறார்:
நேரம் என்பது தனியாக எங்கோ இருக்கும் ஒரு பொருள் அல்ல.
நாம் பகல், இரவு, இயக்கம், ஓய்வு, இன்பம்,
துன்பம் ஆகியவற்றை அளவிடும்போது உருவாகும் தொடர்புதான்
"நேரம்".
அதாவது:
- மரம் போல
நேரம் ஒரு பொருள் அல்ல.
- கல் போல
நேரம் ஒரு தனிப்பொருள் அல்ல.
- பொருட்களின்
மாற்றத்தை மனிதன் உணரும்போது உருவாகும் கருத்தாக்கமே நேரம்.
இது பின்னர் மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்திலும் தாக்கம்
ஏற்படுத்துகிறது.
ஏனெனில் மார்க்சியத்தில்:
நேரம் என்பது சமூக உற்பத்தி இயக்கத்தின் வரலாற்று வடிவம்.
உலகங்கள் பலவகை
எபிக்யூரஸ் கூறுகிறார்:
எல்லா உலகங்களும் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
இது மிகப் புரட்சிகரமான கருத்து.
பிளேட்டோ மற்றும் அரிஸ்டாட்டில் பார்வையில் பிரபஞ்சம் ஒரு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட
முழுமை.
ஆனால் எபிக்யூரஸ் கூறுகிறார்:
- எண்ணற்ற
அணுக்கள் உள்ளன.
- எண்ணற்ற
உலகங்கள் உள்ளன.
- அவை பல
வடிவங்களில் இருக்கலாம்.
இன்று நவீன வானியல் பேசும் "பல கோள அமைப்புகள்" (planetary systems) என்ற கருத்திற்கு இது ஒரு
தொன்மையான முன்னோடி.
கடவுள் உலகை இயக்குகிறாரா?
இந்தப் பகுதியில் மிக முக்கியமான தாக்குதல் மதத்தின்மீது நிகழ்கிறது.
எபிக்யூரஸ் கூறுகிறார்:
சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றின் இயக்கத்தை
கடவுள் நிர்வகிக்கிறார் என்று நம்பக்கூடாது.
ஏன்?
ஏனெனில்:
- கோபம்
- கருணை
- தண்டனை
- வெகுமதி
போன்ற செயல்கள் எல்லாம் தேவையுள்ள உயிர்களின் பண்புகள்.
ஆனால்:
கடவுள் பரிபூரணமானவர் என்றால் அவருக்கு எதுவும் தேவைப்படாது.
எனவே உலக நிர்வாகி என்ற மதக் கருத்தை எபிக்யூரஸ் நிராகரிக்கிறார்.
இங்கே மார்க்ஸ் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை கவனிக்கிறார்:
எபிக்யூரஸ் கடவுளை மறுப்பதற்காக மட்டுமல்ல, மனித சுதந்திரத்தை காப்பாற்றுவதற்காகவும் இதைச் செய்கிறார்.
இயற்கையை விளக்குவதில் "ஒரே காரணம்" தேவையில்லை
இது இந்தப் பகுதியின் மிகவும் ஆழமான கருத்து.
எபிக்யூரஸ் கூறுகிறார்:
வானியல் நிகழ்வுகளுக்கு ஒரே விளக்கம் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்த வேண்டாம்.
உதாரணமாக:
சந்திர கிரகணம் ஏன் நிகழ்கிறது?
என்றால்:
- ஒரு காரணம்
இருக்கலாம்.
- பல
காரணங்கள் இருக்கலாம்.
எது உண்மையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை.
ஆனால்:
அந்த விளக்கம் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்கக்கூடாது.
இங்கே அவரது முக்கிய எதிரி:
- ஜோதிடம்
- தெய்வீக
விளக்கம்
- புராணக்
கற்பனை
மார்க்ஸ் இதை எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறார்?
மார்க்ஸ் இந்தப் பகுதியில் ஒரு ஆழமான தத்துவக் கருத்தை முன்வைக்கிறார்.
அவர் கூறுகிறார்:
எபிக்யூரஸ் உண்மையில் இயற்கையை மட்டுமல்ல, மனித சுயநினைவையும் பாதுகாக்கிறார்.
அதாவது:
மனிதன் அறியாத ஒன்றைக் கண்டால் இரண்டு வழிகள் உள்ளன:
முதல் வழி
"கடவுள் செய்தார்" என்று சொல்லிவிடுவது.
இரண்டாவது வழி
"இயற்கையில் ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும்" என்று ஆராய்வது.
எபிக்யூரஸ் இரண்டாவது வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்.
இதுவே அறிவியலின் ஆரம்ப வடிவம்.
பயம் மற்றும் மூடநம்பிக்கை
எபிக்யூரஸ் மீண்டும் மீண்டும் கூறுகிறார்:
மனிதனின் மிகப்பெரிய குழப்பம் அவனுடைய பயங்களிலிருந்து உருவாகிறது.
அவன் அஞ்சுகிறான்:
- கடவுளை
- மரணத்தை
- இயற்கையை
இந்த பயத்தை மதம் பயன்படுத்துகிறது.
அதனால்:
இயற்கையை அறிதல் என்பது அறிவைப் பெறுவதற்காக மட்டுமல்ல; மனித விடுதலைக்காகவும் ஆகும்.
இங்கேதான் மார்க்சியத்தின் விதை உள்ளது.
பின்னர் மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
மனிதன் உருவாக்கிய சக்திகளே அவனுக்கு அந்நிய சக்திகளாக தோன்றுகின்றன.
மதமும் அதுபோல.
முதலாளித்துவமும் அதுபோல.
மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டத்தில்
இந்த உரையின் வரலாற்றுப் பெருமை என்ன?
எபிக்யூரஸ்:
- இயற்கையை
கடவுளிடமிருந்து பிரிக்கிறார்.
- மனித
சிந்தனையை மதத்திலிருந்து விடுவிக்கிறார்.
- பயத்திற்கு
எதிராக அறிவை நிறுத்துகிறார்.
- தெய்வீக
விளக்கத்திற்கு எதிராக பொருள்முதல்வாத விளக்கத்தை நிறுத்துகிறார்.
இதை மார்க்ஸ் மேலும் முன்னேற்றி:
மனிதனை இயற்கையிலிருந்து மட்டுமல்ல, வர்க்கச் சுரண்டலிலிருந்தும் விடுவிக்க வேண்டும் என்கிறார்.
எனவே எபிக்யூரஸின் இந்த சிந்தனை:
"இயற்கையைப் புரிந்துகொள்; பயத்திலிருந்து
விடுபடு"
என்ற நிலையைத் தாண்டி,
மார்க்சியத்தில்:
"சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்; சுரண்டலிலிருந்து
விடுபடு"
என்ற உயர்ந்த வரலாற்று வடிவத்தை அடைகிறது.
முடிவுரை
இந்தப் பகுதியில் எபிக்யூரஸ் நிறுவும் மையக் கருத்து:
இயற்கை நிகழ்வுகளுக்கு தெய்வீக விளக்கங்கள் தேவையில்லை; அவற்றை இயற்கையாலேயே விளக்க முடியும்.
மனிதன் இடியையும் மின்னலையும் அஞ்சாமல் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். கடவுளின் கோபத்தைக் கண்டு நடுங்காமல் இயற்கையின் சட்டங்களை ஆராய வேண்டும். பயத்தை அறிவால் வெல்ல வேண்டும். இந்த அறிவியல் பொருள்முதல்வாத மரபுதான் பின்னர் மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின் ஆகியோரின் புரட்சிகர உலகப்பார்வைக்கு ஒரு தொன்மையான தத்துவ முன்னோடியாக மாறுகிறது..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக