இந்திய பொருளாதாரத்தின் தற்போதைய நெருக்கடி தற்காலிக நிர்வாகத் தவறுகளின் விளைவு அல்ல. அது முதலாளித்துவ அமைப்பின் உள் முரண்பாடுகளின் வெளிப்பாடாகும். நெருக்கடியிலிருந்து வெளியேற இந்திய ஏகபோக முதலாளித்துவம் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துடன் கூட்டணி அமைத்து, தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், மாணவர்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்களின் மீது புதிய சுமைகளை ஏற்றுகிறது.
இன்றைய இந்தியா மற்றும் தமிழகத்தில் முக்கிய முரண்பாடு உழைக்கும் மக்களுக்கும் ஏகபோக முதலாளித்துவ-ஏகாதிபத்திய கூட்டணிக்கும் இடையேயான முரண்பாடாகும். இந்த முரண்பாட்டை உணர்ந்து தொழிலாளர்–விவசாயி கூட்டணியை அடிப்படையாகக் கொண்ட மக்கள் ஜனநாயக மாற்றத்திற்கான போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதே மார்க்சிய–லெனினியவாதிகளின் அடிப்படை கடமையாகும்...
ஆளும் வர்க்கத்தின் ஆபத்தான ஏகாதிபத்திய போக்கு
உற்பத்தி மந்தம் அடைந்து வருகிறது. வேலையில்லாத நிலைமையானது கடந்த 45 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவிற்கு உச்ச நிலையை தற்போது அடைந்துள்ளது. முதலீடுகள், ஏற்றுமதி மற்றும் வங்கிக் கடன்கள் மந்தம் அடைந்தோ, அல்லது வீழ்ச்சி அடைந்தோ இருக்கின்றன. ஏப்ரல்-ஜூன் காலாண்டில் நிறுவனங்களுடைய புள்ளி விவரங்கள் முதலாளித்துவ சராசரி இலாப விகிதம் வீழ்ச்சி அடைந்திருப்பதைக் காட்டுகின்றன.
உற்பத்தி குறைந்து வருவதற்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்று உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருட்களை வாங்குவதற்கு போதுமான பணம் தொழிலாளர்கள் மற்றும் விவசாயிகளிடம் இல்லை என்பதாகும். அதிகரித்து வரும் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், வேலையில் இருக்கின்ற தொழிலாளர்களுடைய உண்மை ஊதியம் சரிந்து வருவது, விவசாய வருவாயில் வீழ்ச்சி ஆகிய அனைத்தும் உழைக்கும் பெரும்பான்மை மக்களுடைய வாங்கும் சக்தியைக் குறைப்பதற்கு வழி வகுத்திருக்கின்றன.
விற்கப்படாத பொருட்கள் குவிந்து வருகின்றன. அது உற்பத்தியை வெட்டிக் குறைக்கவும், தொழிலாளர்களை வேலையிலிருந்து தூக்கி எறியவும், முதலீட்டுத் திட்டங்களைத் தள்ளி வைக்கவும் முதலாளிகளைத் தூண்டியிருக்கிறது. வாகன தொழில் துறையில் மட்டும் உற்பத்தி வெட்டிக் குறைக்கப்பட்டதன் காரணமாக இந்த ஆண்டு மூன்று லட்சம் தொழிலாளர்கள் வேலை இழந்திருப்பதாக கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
அண்மை ஆண்டுகளில் உற்பத்தி உலக அளவில் தேக்கமடைந்து இருப்பதும், சர்வதேச வாணிபம் வீழ்ச்சி அடைந்திருப்பதும், ஏற்றுமதி சரிந்து வருவதற்குக் காரணமாகும். அமெரிக்காவின் இறக்குமதி வரிப்போரின் காரணமாகவும், சீனா, ரஷ்யா மற்றும் ஈரானுக்கு எதிராக அது கொண்டு வந்துள்ள பொருளாதாரத் தடைகள் காரணமாகவும் உலக வர்த்தகமும் இந்திய ஏற்றுமதியும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த நேரத்தில் உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச பொருளாதாரச் சூழ்நிலையானது இந்திய பொருளாதாரத்திற்குச் சாதகமானதாக இல்லை. மக்களை ஏமாற்றுவதற்காக பிரதமர் மோடி, உண்மையையை மறைத்து கனவுகளை விற்று வருகிறார்.
சாதகமற்ற சந்தை சூழ்நிலைகளிலும் தங்களுடைய இலாபத்தை அதிகரிக்கவும் செல்வத்தைப் பெருக்கிக் கொள்ளவும் அதானிகள், அம்பானிகள்,டாட்டாக்கள், பிர்லாக்கள் மற்றும் பிற முதலாளித்துவ ஏகபோகக் குடும்பங்கள் முழு மூச்சாக வழிகளைத் தேடி வருகிறார்கள். பொருளாதாரத்தை இராணுவ மயப்படுத்தியும், இந்திய-அமெரிக்க கூட்டுறவை வலுப்படுத்துவதன் மூலம் வெளிநாட்டு சந்தையை மேலும் தீவிரமாகக் கைப்பற்றியும், தொழிலாளர்களைச் சுரண்டுவதையும், விவசாயிகளைக் கொள்ளையடிப்பதையும், இயற்கை வளங்களை சூறையாடுவதையும் மேலும் தீவிரப்படுத்துவதன் மூலமும் இதைச் செய்ய அவர்கள் திட்டமிட்டு வருகிறார்கள்.
நிதி அமைச்சகம் தயாரித்துள்ள 2018-19 பொருளாதார ஆய்வு, முதலாளித்துவ ஏகபோக குடும்பங்களின் முக்கிய சிந்தனையைப் பிரதிபலிக்கிறது. 5 ட்ரில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் பொருளாதாரத்தை ஐந்து ஆண்டுகளில் அடைய வேண்டுமென்ற இலக்கை அடைவதற்கு ஒரே வழி ஏற்றுமதியை மையமாக வைத்த முதலாளித்துவ வளர்ச்சி மட்டுமே என்று அது வாதிக்குகிறது. உலக சந்தைக்கான எல்லா வகையான பொருட்களையும் உற்பத்தி செய்வதற்கு அந்நிய மூலதனத்தை பெரிய அளவில் கவர்வதன் மூலமும், அமெரிக்க சந்தையில் விற்கப்படும் நுகர் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதற்கு மிகவும் விரும்பப்படும் இடமாக சீனாவுக்கு பதிலாக இந்தியா ஆவதன் மூலம் இதைச் சாதிக்க முடியும் என்று அந்த அறிக்கை கூறுகிறது.
அமெரிக்காவின் இறக்குமதி வரி உயர்வின் காரணமாக சீன ஏற்றுமதி பாதிக்கப்பட்டுள்ள இந்த நேரத்தில் சூழ்நிலையை தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியுமென இந்திய முதலாளி வர்க்கம் நினைக்கிறது. இதை அடைவதற்காக மத்திய அரசு, தொழிலாளர்களுடைய ஊதியத்தை ஒடுக்கிக் குறைக்க வேண்டும் என்றும், "தொழில் செய்வதை எளிதாக ஆக்குவதற்காக" மற்ற பிற நடவடிக்கைகளை மேம்படுத்த வேண்டும் என்றும் அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். ஊதியச் சட்டம் பற்றிய மசோதாவை பாராளுமன்றம் நிறைவேற்றி இருக்கிறது. அதன்படி தேசிய குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை, ஒரு நாளைக்கு ரூபாய் 178 ஆக அல்லது மாதத்திற்கு சுமார் ரூபாய் ஐந்தாயிரம் ஆக வைத்திருக்கிறது. இது, சில மாதங்களுக்கு முன்னர் உண்மையில், தொழிலாளர்களும், விவசாயிகளும் மற்றும் பிற உழைக்கும் மக்கள் தான் சமூக உற்பத்தி மதிப்பை உற்பத்தி செய்கிறார்கள். அது இந்தியாவினுடைய குவிக்கப்பட்டுள்ள செல்வங்களோடு சேர்கிறது. உழைப்பவர்கள் தான் செல்வத்தை உருவாக்குபவர்கள். மூலோபாய உடமையாளர்கள், உற்பத்தி மூலங்களை தங்களுடைய உடமையாக வைத்திருக்கும் முதலாளிகள், இந்த செல்வத்தைக் கைப்பற்றிக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் செல்வத்தைத் திருடுபவர்கள் தானே ஒழிய அதை உருவாக்குபவர்கள் அல்ல.
ஊதியத்தை மிகவும் குறைந்த அளவில் வைப்பது, இந்தியத் தொழிலாளர்களின் சுரண்டலை அதியுச்சமாக தீவிரப்படுத்துவதன் மூலம் முதலாளிகளுடைய நலன்களுக்கு சேவை செய்கிறது. சுரண்டும் வர்க்கத்தை மேலும் செழிக்கச் செய்வதற்காக செல்வத்தை உண்மையிலேயே உருவாக்குபவர்களிடமிருந்து மேலும் திருடுவதற்கு இது வழி வகுக்கிறது. தொழிலாளர்களுடைய ஊதியத்தை வெட்டிக் குறைப்பதானது பொருளாதாரத்தை நெருக்கடியிலிருந்து மீட்பதற்கு பதிலாக, நுகர் பொருட்களுக்குப் போதுமான தேவை இல்லை என்ற பிரச்சனையை மேலும் தீவிரப்படுத்தவே செய்யும்.
இந்திய விவசாயிகள் மிகவும் கடுமையான நெருக்கடியில் சிக்கி இருக்கிறார்கள். விளைபொருட்களின் கொள்முதல் விலைகளை மிகவும் குறைந்த அளவில் வைத்திருப்பதன் மூலம் வேளாண் பொருட்களின் சந்தையைக் கட்டுப்படுத்துகின்ற இந்திய மற்றும் வெளிநாட்டு பெரும் ஏகபோக முதலாளித்துவ வணிக நிறுவனங்கள் விவசாயிகளைச் சுரண்டி வருகின்றன. எல்லா வேளாண் விளை பொருட்களுக்கும் இலாபகரமான விலையை நிர்ணயம் செய்ய வேண்டும் என்ற விவசாயிகளுடைய நீண்டகால கோரிக்கையை நிறைவேற்ற அரசாங்கம் மறுத்து வருகிறது. விவசாயிகளுக்கு இலாபகரமான விலைகள் கிடைப்பதை உறுதி செய்ய, பொது கொள்முதல் வழிமுறைகளை நிறுவ அது மறுத்து வருகிறது. மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படும் வெள்ளம், வறட்சி போன்ற பேரழிவுகளால் மட்டுமன்றி தனிப்பட்ட வணிக நிறுவனங்களின் மேலாதிக்கத்தில் சந்தை இருப்பதாலும் விவசாயிகள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்கு மிகவும் பாதுகாப்பற்ற நிலையைச் சந்தித்து வருகிறார்கள்.
சில்லறை வணிகத்தை வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மேலும் திறந்துவிட நிதி அமைச்சர் அறிவித்துள்ள நடவடிக்கைகள் மேலும் பல விவசாயிகளையும், சிறு தொழில்களையும் பேரழிவுக்கு கொண்டு செல்லும். உழைக்கும் வர்க்கம் மற்றும் விவசாயிகளின் நலன்களை விலையாகக் கொடுத்து முதலாளித்துவ இலாபத்தை அதிகரிப்பதற்காக எடுக்கப்படும் பொருளாதார நடவடிக்கைகளோடு, எல்லா பக்கங்களிலும் இருந்து தீவிரப்படுத்தப்படும் அரசு பயங்கரவாதமும், வகுப்புவாத துன்புறுத்தல்களும் சேர்ந்தே வருகின்றன.
சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் தடுப்பு சட்டத்தின் திருத்த மசோதாவை பாராளுமன்றம் அங்கீகரித்திருக்கிறது. இந்தச் சட்டமானது எந்த வகையான அத்தாட்சியும் கொடுக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லாமல், தனிநபர்களை பயங்கரவாதிகளாக அறிவிப்பதற்கு மத்திய அரசை அனுமதிக்கிறது.
இதனை இன்னும் ஆழமாக சற்று இன்றைய சூழலோடு ஆராய்வோம்
****************************
ஆளும் வர்க்கத்தின் ஆபத்தான ஏகாதிபத்தியப் போக்கு: இன்றைய இந்தியா மற்றும் தமிழகச் சூழலில் ஒரு மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு
அறிமுகம்
இந்திய ஆளும் வர்க்கம் கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக "வளர்ச்சி", "முன்னேற்றம்", "உலக வல்லரசு", "விக்சித் பாரத்" போன்ற கவர்ச்சிகரமான முழக்கங்களை முன்வைத்து மக்களை ஈர்த்து வருகிறது. 2019-ல் இந்தியாவை 5 டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதாரமாக மாற்றுவதாக அறிவித்த மத்திய அரசு, 2026-இல் "2047 வளர்ந்த இந்தியா" என்ற புதிய கனவை முன்வைக்கிறது. ஆனால் இந்த முழக்கங்களின் பின்னால் மறைந்து கிடப்பது இந்திய முதலாளித்துவத்தின் ஆழமான நெருக்கடியும், அதிலிருந்து தப்பிக்க ஏகாதிபத்திய கூட்டணிகளோடு இணைந்து உழைக்கும் மக்களின் மீது சுமத்தப்படும் புதிய தாக்குதல்களுமாகும்.
மார்க்ஸ் குறிப்பிட்டதுபோல் முதலாளித்துவம் தன்னுடைய உள் முரண்பாடுகளால் அவ்வப்போது நெருக்கடிகளை உருவாக்குகிறது. லெனின் விளக்கியபடி, ஏகபோக முதலாளித்துவம் வளர்ச்சியடைந்தபோது அது ஏகாதிபத்தியமாக மாறுகிறது. இன்று இந்தியாவில் நாம் காண்பது இந்த ஏகாதிபத்திய கட்டத்தின் தீவிர வெளிப்பாடே ஆகும்.
பொருளாதார வளர்ச்சி என்ற பெயரில் மறைக்கப்படும் நெருக்கடி
மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) வளர்ச்சி பற்றிய அரசின் பிரச்சாரங்கள் தொடர்ந்தாலும், சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் அதே வேகத்தில் உயரவில்லை. வேலைவாய்ப்பற்ற வளர்ச்சி (Jobless Growth) இந்திய பொருளாதாரத்தின் அடிப்படை நோயாக மாறியுள்ளது.
டிஜிட்டல் பொருளாதாரம், செயற்கை நுண்ணறிவு, தானியக்கமயமாக்கல் ஆகியவை உற்பத்தித் திறனை அதிகரித்தாலும் வேலைவாய்ப்புகளை அதே அளவில் உருவாக்கவில்லை. நகரங்களில் பட்டதாரி இளைஞர்களின் வேலைவாய்ப்பின்மை அதிகரித்துள்ளது. கிராமங்களில் மறைமுக வேலையின்மை (disguised unemployment) தீவிரமடைந்துள்ளது.
ஒருபுறம் பங்குச்சந்தை உயர்கிறது; மறுபுறம் குடும்பக் கடன்கள், வேலையின்மை, வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வு ஆகியவை மக்களை நெருக்கடிக்குள் தள்ளுகின்றன. இது முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் உண்மையான முகமாகும்.
செல்வக் குவிப்பும் ஏகபோக முதலாளித்துவமும்
லெனின் தனது ஏகாதிபத்தியக் கோட்பாட்டில் கூறியபடி, உற்பத்தியும் மூலதனமும் சில ஏகபோக நிறுவனங்களின் கைகளில் குவிகின்றன. இன்று இந்தியாவில் அதானி, அம்பானி, டாடா, பிர்லா போன்ற கார்ப்பரேட் குழுமங்கள் நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய துறைகளை கட்டுப்படுத்துகின்றன.
துறைமுகங்கள், விமான நிலையங்கள், சுரங்கங்கள், மின்சாரம், தொலைத்தொடர்பு, தரவு மையங்கள், சூரிய ஆற்றல், பாதுகாப்புத் தொழில் உள்ளிட்ட துறைகள் படிப்படியாக சில பெரிய நிறுவனங்களின் ஆதிக்கத்திற்குள் சென்று வருகின்றன.
இந்த நிலையில் "தேசிய வளர்ச்சி" என்று விளம்பரப்படுத்தப்படுவது உண்மையில் ஏகபோக முதலாளிகளின் செல்வக் குவிப்பாகும்.
இந்தியா – அமெரிக்க கூட்டணி மற்றும் புதிய ஏகாதிபத்திய அரசியல்
இன்றைய உலகில் இந்திய ஆளும் வர்க்கம் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துடன் தனது இராணுவ, பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்ப கூட்டுறவை மேலும் வலுப்படுத்தி வருகிறது.
QUAD, I2U2, இந்தோ-பசிபிக் கூட்டமைப்பு போன்ற அமைப்புகள் வெறும் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள் அல்ல. அவை உலக சந்தைகளுக்கான போட்டியிலும், சீனாவை கட்டுப்படுத்தும் அமெரிக்கத் திட்டங்களிலும் இந்தியாவை இணைக்கும் கருவிகளாக உள்ளன.
லெனின் கூறியபடி, உலக சந்தைகளை மீண்டும் பகிர்ந்து கொள்ளும் ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் போட்டி உலக மக்களுக்கு அமைதியை அல்ல, புதிய மோதல்களையும் போர்களையும் உருவாக்குகிறது.
இந்த சூழலில் இந்திய முதலாளி வர்க்கம் தன்னுடைய பிராந்திய ஆதிக்க கனவுகளையும் வளர்த்து வருகிறது.
இராணுவமயமாக்கலும் தேசியவாத அரசியலும்
பொருளாதார நெருக்கடி அதிகரிக்கும் போது ஆளும் வர்க்கம் மக்களின் கவனத்தை திருப்புவதற்காக தேசியவாதத்தையும் இராணுவமயமாக்கலையும் பயன்படுத்துகிறது.
பாதுகாப்பு செலவுகள் தொடர்ந்து உயர்த்தப்படுகின்றன. பாதுகாப்புத் துறையில் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு பெரிய அளவில் வாய்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. ஆயுத உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதி வளர்ச்சி புதிய சந்தையாகக் கருதப்படுகிறது.
இதனால் உழைக்கும் மக்களின் கல்வி, சுகாதாரம், சமூக நலன் போன்ற துறைகளுக்கான செலவுகள் ஒப்பீட்டளவில் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன.
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் மீது புதிய தாக்குதல்கள்
நான்கு புதிய தொழிலாளர் சட்டத் தொகுப்புகள் (Labour Codes) மூலம் வேலை நேரம், தொழிற்சங்க உரிமைகள், வேலைப் பாதுகாப்பு போன்ற பல உரிமைகள் பலவீனப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
கிக் பொருளாதாரம் (Gig Economy) என்ற பெயரில் கோடிக்கணக்கான இளைஞர்கள் நிரந்தர வேலை, ஓய்வூதியம், மருத்துவ பாதுகாப்பு இல்லாத சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.
உணவு விநியோக ஊழியர்கள், ஆப் அடிப்படையிலான டிரைவர்கள், கிடங்கு தொழிலாளர்கள், ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் ஆகியோர் புதிய தலைமுறை தொழிலாளர் வர்க்கமாக உருவாகியுள்ளனர். ஆனால் இவர்களின் சுரண்டல் முந்தைய காலத்தை விட அதிகமாக உள்ளது.
விவசாய நெருக்கடியின் தொடர்ச்சி
விவசாயிகள் இன்னும் கடன் சுமை, விலை வீழ்ச்சி, காலநிலை மாற்றம், நீர் நெருக்கடி போன்ற பிரச்சினைகளில் சிக்கியுள்ளனர்.
தமிழகத்திலும் காவிரி நீர் பிரச்சினை, நிலத்தடி நீர் குறைவு, தொழிற்சாலைகளின் நில ஆக்கிரமிப்பு, சுரங்கத் திட்டங்கள், தொழிற்பூங்காக்கள் ஆகியவை விவசாய வாழ்வாதாரத்தை பாதிக்கின்றன.
உலக சந்தை விலைகளுடன் விவசாயத்தை இணைக்கும் கொள்கைகள் சிறு மற்றும் நடுத்தர விவசாயிகளை மேலும் பாதுகாப்பற்ற நிலைக்கு தள்ளுகின்றன.
தமிழகத்தில் கார்ப்பரேட் வளர்ச்சி மற்றும் மக்கள் எதிர்ப்பு
தமிழகத்தில் SIPCOT விரிவாக்கங்கள், சுரங்கத் திட்டங்கள், துறைமுக விரிவாக்கங்கள், தொழில்துறை வழித்தடங்கள் (Industrial Corridors) போன்றவை "முன்னேற்றம்" என்ற பெயரில் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.
ஆனால் அவை நில இழப்பு, சுற்றுச்சூழல் அழிவு, மீனவர் வாழ்வாதார பாதிப்பு, விவசாய நிலங்களின் அழிவு போன்ற விளைவுகளை உருவாக்குகின்றன.
மக்களின் எதிர்ப்புகள் "வளர்ச்சி எதிர்ப்பு" என சித்தரிக்கப்படுகின்றன. உண்மையில் இவை வாழ்வாதார உரிமைக்கான போராட்டங்களாகும்.
அரசின் ஒடுக்குமுறையும் ஜனநாயக உரிமைகளின் சுருக்கமும்
UAPA, தேசிய பாதுகாப்புச் சட்டம், இணையக் கண்காணிப்பு, கருத்துச் சுதந்திரத்தின் மீதான கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவை அதிகரித்து வருகின்றன.
மாணவர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்கள், தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள் ஆகியோரின் மீது வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன.
லெனின் கூறியபடி, அரசு என்பது வர்க்க ஆட்சியின் கருவி. எனவே ஆளும் வர்க்கத்தின் பொருளாதார தாக்குதல்களுடன் அரசியல் ஒடுக்குமுறையும் இணைந்து வருகின்றது.
முடிவுரை
இந்திய பொருளாதாரத்தின் தற்போதைய நெருக்கடி தற்காலிக நிர்வாகத் தவறுகளின் விளைவு அல்ல. அது முதலாளித்துவ அமைப்பின் உள் முரண்பாடுகளின் வெளிப்பாடாகும். நெருக்கடியிலிருந்து வெளியேற இந்திய ஏகபோக முதலாளித்துவம் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துடன் கூட்டணி அமைத்து, தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், மாணவர்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்களின் மீது புதிய சுமைகளை ஏற்றுகிறது.
இன்றைய இந்தியா மற்றும் தமிழகத்தில் முக்கிய முரண்பாடு உழைக்கும் மக்களுக்கும் ஏகபோக முதலாளித்துவ-ஏகாதிபத்திய கூட்டணிக்கும் இடையேயான முரண்பாடாகும். இந்த முரண்பாட்டை உணர்ந்து தொழிலாளர்–விவசாயி கூட்டணியை அடிப்படையாகக் கொண்ட மக்கள் ஜனநாயக மாற்றத்திற்கான போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதே மார்க்சிய–லெனினியவாதிகளின் அடிப்படை கடமையாகும்.
உழைப்பவர்கள் செல்வத்தை உருவாக்குகிறார்கள்; ஏகபோக முதலாளிகள் அதை கைப்பற்றுகிறார்கள். இந்த அடிப்படை உண்மையை மக்களிடையே கொண்டு சென்று வர்க்க உணர்வை வளர்ப்பதே இன்றைய அரசியல் பணியின் மையமாகும்.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக