இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்தப்பகுதியை அழுத்தவும் தோழர்களே
இந்தியத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்; ரஷ்யப் புரட்சிக்குப் பிந்தைய தொழிற்சங்க இயக்கமும் அதன் நிலைப்பாடுகளும் (1850–1947)
ஆவணங்களின் அடிப்படையிலான வரலாற்றுப் பூர்வ ஆய்வுக் கட்டுரை
சுருக்கம்
இக்கட்டுரை இந்தியாவில் நவீனத் தொழிலாளர் வர்க்கம் உருவான வரலாற்றையும், 1917 ரஷ்யப் புரட்சிக்குப் பிந்தைய தொழிற்சங்க இயக்கத்தின் வளர்ச்சியையும், அதன் போராட்ட நடைமுறைகளையும், அரசியல் நிலைப்பாடுகளையும் தொகுத்து ஆராய்கிறது. கட்டுரையின் மையக் கருத்துகள்:
- இந்தியத் தொழிலாளர் வர்க்கம் காலனிய ஆட்சியின் கீழ், இரயில்வே, சணல், பருத்தி ஆலைகள், தோட்டங்கள், சுரங்கங்கள் ஆகிய துறைகளில் உருவானது. அது தொடக்கத்திலிருந்தே பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளையும் அரசியல் ஒடுக்குமுறை எதிர்ப்பையும் இணைத்துப் போராடியது (1908 பம்பாய் வேலைநிறுத்தம்).
- முதல் உலகப் போர், ரஷ்யப் புரட்சி, ஒத்துழையாமை இயக்கம் ஆகியவற்றின் தாக்கத்தில் 1918–1921 காலத்தில் நிரந்தரத் தொழிற்சங்க அமைப்புகளும் (மதராஸ் தொழிலாளர் சங்கம், 1918) அகில இந்தியத் தொழிற்சங்க காங்கிரஸும் (AITUC, 1920) உருவாயின.
- 1920-களின் பிற்பகுதியில் கம்யூனிஸ்டுகள் தலைமையில் உருவான போர்க்குணமிக்க சங்கங்கள் (கிர்னி காம்கார் யூனியன், 1928) காலனிய அரசின் ஒடுக்குமுறையை (மீரட் சதி வழக்கு, தொழிற்தகராறுச் சட்டம் 1929) எதிர்கொண்டன. இது இயக்கத்தில் பிளவுகளுக்கும் வழிவகுத்தது.
- 1937–1947 காலத்தில் காங்கிரஸ் அமைச்சரவைகளின் தொழிலாளர் கொள்கை, இரண்டாம் உலகப்போர், 1946 கடற்படை எழுச்சி ஆகியவற்றின் பின்னணியில் தொழிற்சங்க இயக்கம் கட்சி வாரியாகப் பிரிந்தது (INTUC 1947, HMS 1948).
- தமிழ்நாட்டில் மதராஸ் தொழிலாளர் சங்கம் (1918), 1921 பக்கிங்ஹாம்-கர்னாடிக் ஆலை வேலைநிறுத்தம், 1923 முதல் மே நாள், கோயம்புத்தூர் ஆலைத் தொழிலாளர் சங்கம் (1937) ஆகியவை இந்த வரலாற்றின் தனித்துவமான கூறுகள்.
ஆதாரம் பற்றிய குறிப்பு (படிப்பதற்கு முன் அவசியம்): இக்கட்டுரையின் நிகழ்வுத் தேதிகளும் எண்களும், இணையத்தில் கிடைக்கும் வரலாற்று ஆவணக் காப்பகங்கள் (இந்திய தொழிலாளர் ஆவணக் காப்பகம் – indianlabourarchives.org), மார்க்சிஸ்ட்ஸ் இணைய ஆவணக் காப்பகம் (லெனின் எழுத்துகள்), விக்கிப்பீடியா மற்றும் கல்வித் தளக் கட்டுரைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டவை; ஒவ்வொரு பிரிவின் இறுதியிலும் இணைப்புகள் தரப்பட்டுள்ளன. கல்வித் தளக் கட்டுரைகள் (GKToday போன்றவை) இரண்டாம்நிலை ஆதாரங்கள்; அவற்றில் சில முரண்பாடுகள் இருந்தன (கீழ்க்காண் பிரிவு 9). வெளியீட்டுக்கு முன் கார்னிக், சந்தவர்க்கர், சுகோமல் சென் போன்றோரின் நூல்களின் பக்க எண்களுடன் சரிபார்க்க வேண்டும். இணையத்தில் சரிபார்க்க முடியாத தகவல்கள், "(பொது வரலாற்று அறிவு – சரிபார்க்க)" எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
1. முன்னுரை: ஆய்வின் கேள்விகளும் கண்ணோட்டமும்
தொழிலாளர் வர்க்க வரலாற்றை மூன்று கேள்விகளால் அணுகலாம்:
- உருவாக்கம்: வர்க்கம் எப்போது, எந்தச் சமூக நிலைமைகளில் உருவானது?
- அமைப்பு: அது எந்த வடிவங்களில் (சங்கம், கூட்டமைப்பு, கட்சி) தன்னை ஒழுங்கமைத்துக்கொண்டது?
- அரசியல் நிலைப்பாடு: முதலாளிகளுடனும், காலனிய அரசுடனும், தேசிய இயக்கத்துடனும் அதன் உறவு எப்படி அமைந்தது?
லெனின் 1908-இல் பம்பாய் வேலைநிறுத்தம் குறித்து எழுதிய "உலக அரசியலில் எளிதில் தீப்பற்றும் பொருள்" ("Inflammable Material in World Politics", ஜூலை 23 / ஆகஸ்ட் 5, 1908) என்ற கட்டுரை, இந்தக் கேள்விகளுக்கான சர்வதேசக் கண்ணோட்டத்தைத் தருகிறது. திலகரின் தண்டனைக்கு எதிராக நடந்த பம்பாய் வீதிப் போராட்டங்களையும் வேலைநிறுத்தத்தையும் குறிப்பிட்ட லெனின், "இந்தியாவிலும் பாட்டாளி வர்க்கம் உணர்வுபூர்வமான அரசியல் வெகுஜனப் போராட்டத்தை நோக்கி வளர்ந்துவிட்டது; அவ்வாறு இருக்கும்போது இந்தியாவில் உள்ள ரஷ்யப் பாணி பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் அழிவு உறுதி" என்ற பொருளில் எழுதினார். (மூலம்: லெனின் தொகுப்பு நூல்கள், தொகுதி 15; மேலே குறிப்பிட்ட மேற்கோள் ஆங்கிலப் பதிப்பின் கருத்துச் சுருக்கம்.) இந்தப் பார்வை, இந்தியப் பாட்டாளி வர்க்கத்தை வெறும் பொருளாதாரச் சக்தியாக அல்லாமல், அரசியல் சக்தியாகக் காணும் மார்க்சிய-லெனினியப் பாரம்பரியத்தின் தொடக்கப் புள்ளி.
2. இந்தியத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் தோற்றம் (1850–1914)
2.1 தொழில்துறை அடித்தளம்
காலனிய ஆட்சியில் இரயில்வே (1853-இல் முதல் பாதை), சணல் ஆலைகள் (வங்காளம்), பருத்தி ஆலைகள் (பம்பாய், அகமதாபாத், மதராஸ், கான்பூர், கோயம்புத்தூர்), தேயிலைத் தோட்டங்கள் (அசாம்), நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள் (ஜாரியா, ராணிகஞ்ச்) ஆகியவை விரிவடைந்தன. இதன் விளைவாக, நிலத்திலிருந்து பெயர்க்கப்பட்ட, கிராமத் தொடர்பையும் தொழிற்சாலை வாழ்க்கையையும் ஒரே நேரத்தில் கொண்ட தொழிலாளர் பிரிவுகள் உருவாயின. நீண்ட வேலை நேரம், குறைந்த கூலி, ஒப்பந்த முறை, சாதி-மத அடிப்படையிலான மேஸ்திரி (ஜாபர்) கட்டுப்பாடு ஆகியவை இவர்களின் அடிப்படை நிலைமைகள்.
2.2 தொடக்கக் கால எதிர்ப்புகள்
- 1862, 1877: கிழக்கு வங்காள இரயில்வே, நாக்பூர் எம்பிரஸ் மில்ஸ் ஆகியவற்றில் தன்னெழுச்சியான வேலைநிறுத்தங்கள் நடந்தன.
- 1881, 1891: முதல், இரண்டாம் தொழிற்சாலைச் சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டன. முதல் சட்டம் ஒன்பது வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் வேலையைத் தடுத்தது; இரண்டாம் சட்டம் வாராந்திர விடுமுறை, உணவு இடைவேளை ஆகியவற்றைக் கொண்டுவந்தது. இவ்வாறான சட்டங்களுக்குப் பின்னால் இங்கிலாந்து (லங்காஷயர்) ஆலை முதலாளிகளின் போட்டிக் கணக்கும் இருந்தது என்பது வரலாற்றாசிரியர்கள் பலரின் மதிப்பீடு (பொது வரலாற்று அறிவு – சரிபார்க்க).
- 1889: சென்னை பின்னி (பக்கிங்ஹாம்-கர்னாடிக்) ஆலைத் தொழிலாளர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமையை வாராந்திர விடுமுறையாகக் கோரி வேலைநிறுத்தம் செய்தனர் (மெட்ராஸ் மியூசிங்ஸ்).
- 1890: நாராயண் மேகாஜி லோகண்டே பம்பாய் மில்-ஹேண்ட்ஸ் சங்கத்தை நிறுவினார். இது இந்தியாவின் முதல் தொழிலாளர் சங்கங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது; ஆனால் இது நவீன முறையிலான உறுப்பினர் சந்தா, விதிமுறைகள் கொண்ட நிரந்தரத் தொழிற்சங்கம் அல்ல, ஓர் நலச் சங்கம் என்று பல ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
- 1905–1906: வங்கப் பிரிவினைக்குப் பிறகு கல்கத்தா அச்சகத் தொழிலாளர் சங்கம் (1905), இந்திய மாலுமிகள் சங்கம் (1906) போன்றவை உருவாயின.
- 1908 (ஜூலை): திலகர் கைது, ஆறு ஆண்டு தண்டனைக்கு எதிராகப் பம்பாய் ஆலைத் தொழிலாளர்கள் ஆறு நாள் அரசியல் வேலைநிறுத்தம் நடத்தினர் (ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் பங்கேற்றதாகக் கூறப்படுகிறது). "திலகரின் தண்டனையின் ஒவ்வொரு ஆண்டுக்கும் ஒரு நாள்" என்பது அதன் குறியீட்டு வடிவம். லெனின் இதை அவதானித்து மேற்படி கட்டுரையை எழுதினார்.
மதிப்பீடு: 1908 நிகழ்வு, இந்தியத் தொழிலாளர்கள் தொழில்-பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளை மட்டும் அல்லாமல், காலனிய ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான அரசியல் வெளிப்பாடாகவும் வேலைநிறுத்தத்தைப் பயன்படுத்தினர் என்பதற்கான முதன்மைச் சான்று. இது பின்னர் AITUC-இன் அரசியல் தன்மைக்கு அடித்தளமாயிற்று.
ஆதாரங்கள்: Trade Unionism and Indian National Movement – GKToday; Bombay Mill Workers and Labour Politics – GKToday; Labour in Madras – Madras Musings; லெனின், Inflammable Material in World Politics – Marxists.org
3. முதல் உலகப்போர், ரஷ்யப் புரட்சி, 1918–1920: சங்கங்களின் பிறப்பு
3.1 பின்னணி
போரினால் ஏற்பட்ட விலைவாசி உயர்வு, ஆலை முதலாளிகளின் போர்க்கால இலாபம், 1917 அக்டோபர் ரஷ்யப் புரட்சி, போருக்குப் பிந்தைய தேசிய எழுச்சி (ரௌலட் சட்டம், 1919; ஒத்துழையாமை இயக்கம், 1920–22) ஆகியவை தொழிலாளர் போராட்டங்களுக்குப் புதிய ஆற்றலைத் தந்தன. 1919-இல் உருவான சர்வதேசத் தொழிலாளர் அமைப்பில் (ILO) இந்தியா உறுப்பினரானது; அதன் மாநாட்டுக்கு இந்தியத் தொழிலாளர் பிரதிநிதியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தேவை, அகில இந்திய அளவிலான கூட்டமைப்பை உருவாக்கும் உடனடிக் காரணமாக அமைந்தது என்று பல வரலாற்று நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன (பொது வரலாற்று அறிவு – சரிபார்க்க). 1920-களின் தொடக்கத்தில், ஒரு மதிப்பீட்டின்படி, 1920–1924 காலத்தில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட வேலைநிறுத்தங்கள் நடந்தன.
3.2 மதராஸ் தொழிலாளர் சங்கம் (1918)
- தொடக்கம்: ஏப்ரல் 13, 1918-இல் பெரம்பூர் பாரக்ஸ் சாலையில் கூட்டம்; ஏப்ரல் 27, 1918-இல் சங்கம் நிறுவப்பட்டது. உறுப்பினர் கட்டணம் ஒரு அணா.
- தலைவர்கள்: பி.பி. வாடியா (தலைவர்), திரு.வி. கலியாணசுந்தரனார் (துணைத் தலைவர்), ஜி. செல்வபதி செட்டி, ஜி. இராமானுஜுலு நாயுடு (செயலாளர்கள்). சிங்காரவேலர் இதன் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்காற்றியவர் என்று விக்கிப்பீடியா கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது; ஆனால் சங்கத் தலைவர் என்ற இடம் வாடியாவுக்கு உரியது என்று சங்கத்தின் சொந்த ஆவணம் தெரிவிக்கிறது (பிரிவு 9 பார்க்க).
- பின்னணி: பக்கிங்ஹாம், கர்னாடிக், சூளை ஆலைத் தொழிலாளர்கள் ஏறத்தாழ 12 மணி நேரம் வேலை செய்தனர்; பருத்தித் தூசிக்கு ஆளாயினர்; உணவு இடைவேளை போதவில்லை.
- கோரிக்கைச் சாசனம் (மே 30, 1918): ஆறு கோரிக்கைகள்: 40 நிமிட உணவு இடைவேளை; அகமதாபாத் அளவிலான கூலி; ஐரோப்பியக் கண்காணிப்பாளர்களின் மரியாதையான நடத்தை; வேலையிலிருந்து நீக்க முறையான நடைமுறை; ஒவ்வொரு மாதமும் 7-ஆம் தேதிக்குள் கூலி; இயந்திரக் கோளாறால் கூலி வெட்டப்படக்கூடாது என்பது.
- முதல் மோதல்: அக்டோபர் 28, 1918-இல் ஆலை நிர்வாகம் தொழிலாளர்களைப் பூட்டியது (lockout). போர்க்காலத்தில் இராணுவத்துக்குத் துணி வழங்கும் தேவையால், வாடியா போன்ற தலைவர்கள் போராட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் நிலைப்பாட்டை எடுத்தனர். இது சங்கத்திற்குள் வேறுபட்ட கருத்துகளை உருவாக்கியது.
- தனித்தன்மை: இது ஒரு கிளர்ச்சிக் குழுவாக அல்லாமல், கட்டணம் செலுத்தும் உறுப்பினர்கள், செயலாளர்கள், எழுதப்பட்ட கோரிக்கைகள் கொண்ட நிரந்தரச் சங்கமாக இயங்கியதால், பல வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை "இந்தியாவின் முதல் நவீனத் தொழிற்சங்கம்" என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.
3.3 அகமதாபாத், 1918–1920
1918-இல் அகமதாபாத் ஆலை வேலைநிறுத்தத்தை ஒட்டிக் காந்தி, அனுசூயா சாராபாயுடன் இணைந்து உருவாக்கிய ஜவுளித் தொழிலாளர் சங்கம் (TLA), ஒத்துழைப்பு, அகிம்சை, நம்பிக்கைப் பொறுப்பு (trusteeship), கட்டாய நடுவர் தீர்ப்பு என்ற கொள்கையை முன்வைத்தது. இது போர்க்குணக் கொள்கையிலிருந்து மாறுபட்ட, தொழிலாளர்-முதலாளி இணக்கத்தை முன்வைத்த மாற்று மாதிரியாக மாறியது; பின்னர் INTUC-இன் முன்னோடி வடிவமாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
3.4 AITUC உருவாதல் (அக்டோபர் 31, 1920)
- இடம், தேதி: பம்பாய், எம்பயர் திரையரங்கம், 31 அக்டோபர் 1920.
- பங்கேற்பு: 64 சங்கங்களைச் சேர்ந்த 101 பிரதிநிதிகள்; 1,40,854 உறுப்பினர்கள்.
- தலைவர்கள்: லாலா லஜபதி ராய் (முதல் தலைவர்), திவான் சமன்லால் (பொதுச் செயலாளர்), ஜோசப் பாப்டிஸ்டா (வரவேற்புக் குழுத் தலைவர்), என்.எம். ஜோஷி. மோதிலால் நேரு, ஜின்னா, அன்னி பெசன்ட் ஆகியோரும், பிரிட்டிஷ் தொழிற்சங்க காங்கிரஸின் சகோதரப் பிரதிநிதியும் பங்கேற்றனர்.
- நோக்கு: லஜபதி ராய், "ஒழுங்கமை, கிளர்ச்சி செய், கல்வி கொடு" என்று தொழிலாளர்களை "வர்க்க உணர்வு" கொண்டவர்களாக்கும் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார் (விக்கிப்பீடியா). இதனால் அதன் தொடக்க நிலைப்பாடு, தேசிய இயக்கத்துடன் இணைந்த, ஆனால் தொழிலாளர் நலனை முன்வைக்கும் கூட்டமைப்பு என்பதாக இருந்தது.
- 1921 ஜாரியா மாநாடு: AITUC-இன் இரண்டாவது அமர்வு (ஜாரியா, 1921) இந்தியாவின் முழு விடுதலை (சுதந்திரம்) கோரும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியதாக விக்கிப்பீடியா குறிப்பிடுகிறது; இது காங்கிரஸின் 1929 லாகூர் தீர்மானத்துக்கு எட்டு ஆண்டுகள் முன்பாகும்.
3.5 ரஷ்யப் புரட்சியின் தாக்கம்
இந்தியாவுக்கு ரஷ்யப் புரட்சியின் செல்வாக்கு மூன்று வழிகளில் வந்ததாகக் கருதலாம்:
- கருத்துநிலை: கம்யூனிச அகிலத்தின் இரண்டாம் காங்கிரஸ் (1920) காலனிய நாடுகள் குறித்த ஆய்வறிக்கைகளை விவாதித்தது. இதில் லெனின் - எம்.என். ராய் வேறுபாடு பிரபலமானது (பொது வரலாற்று அறிவு – சரிபார்க்க).
- அமைப்பு: முசஃபர் அகமது, எஸ்.ஏ. டாங்கே, சிங்காரவேலர், ஷௌகத் உஸ்மானி போன்றோர் கம்யூனிசக் குழுக்களை உருவாக்கினர். 1924-இல் இவர்களில் பலர் மீது கான்பூர் போல்ஷிவிக் சதி வழக்கு தொடுக்கப்பட்டது (எம்.என். ராய், முசஃபர் அகமது, டாங்கே, ஷௌகத் உஸ்மானி, நளினி குப்தா, சிங்காரவேலர், குலாம் ஹுசைன் ஆகியோர் குறிப்பிடப்பட்டனர்). 1925 டிசம்பர் 25–26 கான்பூர் மாநாட்டில் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பொதுவாக நிறுவப்பட்டதாகக் கொள்ளப்படுகிறது; சிங்காரவேலர் அம்மாநாட்டுக்குத் தலைமை தாங்கினார் (விக்கிப்பீடியா).
- குறியீடு: சிவப்புக் கொடி, மே நாள் ஆகியவை முதன்முதலில் இந்தியாவில் பொதுவெளிக்கு வந்தன (அடுத்த பிரிவு).
சட்ட எதிர்வினை: 1924 கான்பூர் வழக்குக்குப் பிறகு, தொழிற்சங்கங்களை ஒழுங்குபடுத்தும் நோக்கில் தொழிற்சங்கச் சட்டம் 1926 இயற்றப்பட்டது. அது பதிவுசெய்யப்பட்ட சங்கங்களுக்குச் சட்ட அங்கீகாரத்தையும், அதன் அதிகாரிகளுக்குக் குற்றவியல், உரிமையியல் பொறுப்பிலிருந்து விலக்கையும் அளித்தது. முதல் ஆண்டில் 28 சங்கங்கள் பதிவுசெய்து அறிக்கை அளித்தன; உறுப்பினர்கள் 1,00,619. விடுதலை (1947) நேரத்தில் இது 2,766 பதிவுபெற்ற சங்கங்கள், 16.6 இலட்சத்துக்கு மேற்பட்ட உறுப்பினர்கள் என வளர்ந்தது. பிந்தைய கட்டத்தில், சட்டம் வழங்கிய அங்கீகாரம் தொழிற்சங்கங்களை "பதிவு" மூலம் கண்காணிக்கவும் கட்டுப்படுத்தவும் உதவியது என்பது மார்க்சிய ஆய்வாளர்களின் விமர்சனம்.
ஆதாரங்கள்: AITUC – Wikipedia; Trade unions in India – Wikipedia; Madras Labour Union (primary document) – Indian Labour Archives; Labour in Madras – Madras Musings; Singaravelu – Wikipedia; Labour Nationalism in Colonial India – GKToday; Labour conspiracy and trade union movements – PWOnlyIAS
4. தமிழ்நாட்டின் முன்னோடிப் போராட்டங்கள்: 1921 வேலைநிறுத்தமும் 1923 மே நாளும்
4.1 பக்கிங்ஹாம்-கர்னாடிக் ஆலை வேலைநிறுத்தம் (1921)
- காரணம்: சங்கத்தின் மீது ஆலை நிர்வாகம் கொண்டிருந்த எதிர்ப்பு; தொழிலாளர் பணிநீக்கங்கள்; சங்க அங்கீகாரம் மறுப்பு.
- காலம்: மே/ஜூன் 1921 முதல் சுமார் ஆறு மாதங்கள். (ஒரு ஆவணம் மே 1921 என்றும், விக்கிப்பீடியா 21 ஜூன் 1921 என்றும் குறிப்பிடுகிறது; இந்த வேறுபாடு பிரிவு 9-இல் விவாதிக்கப்படுகிறது.)
- வடிவம்: வேலைநிறுத்த காலத்தில் ஆலை நிர்வாகம் ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்களை மாற்றாளாக அமர்த்தி, தொழிலாளர் ஒற்றுமையைச் சாதி மோதலாகத் திசைதிருப்ப முயன்றது. இது வர்க்க ஒற்றுமையை உடைக்கச் சாதியைப் பயன்படுத்தும் ஆளும் வர்க்க உத்திக்கான முன்னுதாரணம்.
- ஒடுக்குமுறை: போலீஸ் தாக்குதலில் உயிரிழப்புகள்; ஆகஸ்ட்-அக்டோபர் 1921-இல் மேலும் மோதல்கள்; இறுதியில் வேலைநிறுத்தம் தோல்வியடைந்தது.
- படிப்பினை: சங்கத்தின் வலிமை, போராட்டத்துக்குள் சாதி வேறுபாடுகளைக் கையாளும் ஆற்றல், அரசு இயந்திரத்தின் ஒடுக்குமுறை ஆகியவை தமிழ்நாட்டுத் தொழிலாளர் இயக்கத்தின் தொடக்கப் பாடங்கள்.
4.2 முதல் மே நாள் (1923)
சிங்காரவேலர் மே 1, 1923-இல் மதராஸில் "இந்துஸ்தான் தொழிலாளர்-விவசாயிக் கட்சி" (Labour Kisan Party of Hindustan) தொடங்கினார். இந்தியாவில் முதல் மே நாள் கொண்டாட்டமும் சிவப்புக் கொடி ஏற்றலும் இங்கு நடந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது; உயர்நீதிமன்றக் கடற்கரை, திருவல்லிக்கேணி ஆகிய இரு இடங்களில் கூட்டங்கள் நடந்தன. இது இந்தியத் தொழிலாளர் இயக்கம் சர்வதேசத் தொழிலாளர் ஒற்றுமைக் குறியீடுகளை ஏற்றுக்கொண்ட தொடக்கமாகும்.
4.3 பிற தமிழ்நாட்டு வளர்ச்சிகள்
- சிங்காரவேலரும் திரு.வி.க.வும் மின்சாரம், டிராம், பெட்ரோலியம், இரயில்வே தொழிலாளர்களையும் சங்கங்களாக ஒழுங்கமைத்தனர் (விக்கிப்பீடியா).
- கோயம்புத்தூர் மாவட்ட ஜவுளித் தொழிலாளர் சங்கம்: டிசம்பர் 12, 1937-இல் உதயர்பாளையத்தில் என்.ஜி. ராமசாமி தலைமையில் உருவானது. 1941-இல் போர்க்கால விலை உயர்வுக்கு எதிராக 25% கூலி உயர்வு கோரி வேலைநிறுத்தம் நடந்தது; பத்து நாள் பிறகு அரசு தலையீட்டில் 12.5% அகவிலைப்படி கிடைத்தது. 1948-இல் புதிய பணிச்சுமை விதிகளால் 31 ஆலைகளில் சுமார் 11,200 தொழிலாளர்கள் வேலையிழந்தனர்; மூன்று மாத வேலைநிறுத்தம் தோல்வியுற்றது. பின்னாளில் தொழில் தகராறுச் சட்டத்தில் ஆட்குறைப்பு இழப்பீட்டு விதி, 1951 முதல் இருதரப்பு ஒப்பந்தம், 1956 முத்தரப்பு ஊதிய ஒப்பந்தம் ஆகியவை இச்சங்கத்தின் சாதனைகளாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
ஆதாரங்கள்: Singaravelu – Wikipedia; A Brief Sketch of the Coimbatore District Textile Workers' Union – Indian Labour Archives; Madras Labour Union – Indian Labour Archives
5. 1920-களின் இறுதி: போர்க்குணம், கம்யூனிஸ்டுகளின் எழுச்சி, அரசின் ஒடுக்குமுறை
5.1 பம்பாய் பொது வேலைநிறுத்தங்கள்
- 1918–1919: 75 ஆலைகளில் ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஜவுளித் தொழிலாளர்கள், போர்க்கால விலை உயர்வை ஈடுசெய்ய 25% போனஸ் கோரினர்.
- டிசம்பர் 1920: சுமார் 1,50,000 தொழிலாளர் பங்கேற்ற பொது வேலைநிறுத்தம்; தினசரி வேலை நேரம் 12 மணியிலிருந்து 10 மணியாகக் குறைக்கப்பட்டது; போனஸ் உயர்ந்தது.
- ஏப்ரல்–அக்டோபர் 1928: ஆறு மாதம் நீடித்த வேலைநிறுத்தம். காரணம், ஆலை முதலாளிகளின் "பகுத்தறிவுத் திட்டம்" (Rationalisation Scheme): அதிக வேலைச் சுமை, குறைந்த கூலி, ஆட்குறைப்பு. ஒரு ஆதாரப்படி 1,50,000-க்கும் மேற்பட்டோர் பங்கேற்றனர்; பம்பாய் ஜவுளித் தொழில் ஸ்தம்பித்தது.
5.2 கிர்னி காம்கார் யூனியன் (GKU), 1928
- உருவாக்கம்: மே 1928-இல், 1923-இல் உருவான கிர்னி காம்கார் மகாமண்டலிலிருந்து கம்யூனிஸ்டுகள் பிரிந்து உருவாக்கினர்; டாங்கே பொதுச் செயலாளர்.
- வளர்ச்சி: விக்கிப்பீடியா குறிப்பின்படி அக்டோபர் 30, 1928 அன்று உறுப்பினர் எண்ணிக்கை 324 என்றும் அவ்வாண்டு இறுதிக்குள் 54,000 என்றும் வருகிறது (காலக் குறிப்பில் தெளிவின்மை உண்டு; சங்கம் பிறந்த மே முதல் இறுதிவரை என்று புரிந்துகொள்ளலாம்; பிரிவு 9). செங்கொடி அதன் சின்னம்.
- தலைவர்கள்: எஸ்.ஏ. டாங்கே, எஸ்.எஸ். மிராஜ்கர், பி.எஃப். பிராட்லி, கே.என். ஜோக்லேகர்.
- அமைப்பு முறை: தொழிலாளர் குழுக்கள், மில் மட்டக் கமிட்டிகள், வெளியீடு (மராத்தி இதழ் "கிராந்தி").
- முக்கியத்துவம்: AITUC-இல் கம்யூனிஸ்டுகள் ஆதிக்கம் பெறுவதற்கு இது பெரிய அடித்தளமாயிற்று; டிசம்பர் 1929-இல் கம்யூனிஸ்ட் அல்லாத தலைவர்கள் வெளியேறிய பின் கம்யூனிஸ்டுகள் AITUC-ஐக் கட்டுப்படுத்தினர்.
5.3 அரசின் எதிர்வினை
- தொழிற்தகராறுச் சட்டம் 1929: பொதுப் பயன்பாட்டுச் சேவைகளில் 14 நாள் முன்னறிவிப்பின்றி வேலைநிறுத்தம் சட்டவிரோதம்; அரசை நிர்ப்பந்திக்கும் அனுதாப (பொது) வேலைநிறுத்தங்களுக்குத் தடை.
- பொதுப் பாதுகாப்பு மசோதா: சட்டசபை நிராகரித்த பிறகு, வைசிராய் இர்வின் 1929-இல் இதை ஆணையாக (ordinance) வெளியிட்டார்.
- மீரட் சதி வழக்கு: 20 மார்ச் 1929-இல் பம்பாய், கல்கத்தா, டாக்கா, அலகாபாத், பஞ்சாப் ஆகிய இடங்களில் 31 தொழிற்சங்க/கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் கைது (ஜூனில் லெஸ்டர் ஹட்சின்சன் 32-ஆவது நபராக); இந்தியத் தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 121A-இன் கீழ், "அரசர்-பேரரசரின் இறையாண்மையைப் பறிக்கச் சதி" என்ற குற்றச்சாட்டு. நான்கரை ஆண்டுகளுக்கும் மேல் நீடித்த விசாரணையைக் குற்றம்சாட்டப்பட்டோர் தங்கள் அரசியல் கருத்துகளைப் பரப்பும் மேடையாகப் பயன்படுத்தினர். ஜனவரி 1933: தீர்ப்பு (முசஃபர் அகமது ஆயுள் நாடு கடத்தல்; டாங்கே, ஸ்பிராட், கேட்டே, ஜோக்லேகர், நிம்ப்கர் 12 ஆண்டுகள்). ஜூலை/ஆகஸ்ட் 1933: அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் தண்டனைகளைக் குறைத்தது (அகமது, டாங்கே, உஸ்மானி மூன்று ஆண்டுகள்; ஒன்பது பேர் விடுதலை). 1934: கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தடை செய்யப்பட்டது.
- விளைவு: வழக்கு இயக்கத்தை ஒடுக்குவதற்குப் பதிலாக, இந்தியா, பிரிட்டன் இரண்டிலும் சர்வதேசப் பரப்புரைக்கு உதவி, கம்யூனிசக் கருத்துகளின் செல்வாக்கை அதிகரித்தது என்பது பரவலான மதிப்பீடு.
5.4 விட்லி ஆணையமும் முதல் பிளவும்
- விட்லி தொழிலாளர் ஆணையம் (1929–1931): தொழிற்சாலை, தோட்டத் தொழிலாளர் நிலைமைகளை ஆராய்ந்து சுகாதாரம், பாதுகாப்பு, கூலி மேம்பாடு குறித்துப் பரிந்துரைத்தது. அதில் பங்கேற்பதா, புறக்கணிப்பதா என்ற கேள்வி AITUC-இல் பிளவை ஆழமாக்கியது (இந்த ஆணையத்தை எதிர்த்தவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகள்; பங்கேற்றவர்கள் ஜோஷி போன்ற சீர்திருத்தவாதிகள் என்பது பொது வரலாற்றுக் கருத்து – சரிபார்க்க).
- 1929 நாக்பூர் (பிளவு 1): கம்யூனிஸ்ட் இணைப்புக் கேள்வியால் AITUC பிளவுற்றது. சீர்திருத்தவாதத் தரப்பு வெளியேறி இந்தியத் தொழிற்சங்கக் கூட்டமைப்பை (Indian Trade Union Federation) உருவாக்கியது என்பது பொது வரலாற்றுப் பதிவு (சரிபார்க்க).
- 1931 கல்கத்தா (பிளவு 2): கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் "சிவப்புத் தொழிற்சங்க காங்கிரஸ்" (Red Trade Union Congress) அமைத்தனர். 1935-இல் மீண்டும் இணைவு ஏற்பட்டது என்பது பொது வரலாற்றுப் பதிவு (சரிபார்க்க).
ஆதாரங்கள்: Bombay Mill Workers and Labour Politics – GKToday; Girni Kamgar Union – Wikipedia; Meerut Conspiracy Case and Labour Politics – GKToday; Meerut Conspiracy Case – Wikipedia; Trade Unionism and Labour Politics – GKToday; மூல ஆவணங்கள்: Inprecor 1929 (Comintern இதழ்) – Marxists.org
6. 1930–1936: சட்டமறுப்பு இயக்கமும் தொழிலாளர் பங்கேற்பும்
- சோலாப்பூர் எழுச்சி (மே 1930): 50,000-க்கும் மேற்பட்ட ஜவுளித் தொழிலாளர் பொது வேலைநிறுத்தம் செய்தனர்; காவல் நிலையங்கள், இரயில் நிலையம், நகராட்சிக் கட்டடங்கள், மதுக்கடைகளைத் தாக்கினர்; ஒரு வாரம் நகரைத் தம் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். ஜனவரி 1931-இல் மல்லப்பா தனஷெட்டி, குர்பான் ஹுசைன், ஜகந்நாத் ஷிண்டே, ஷ்ரீகிஷன் சார்தா ஆகிய நால்வர் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.
- GIP இரயில்வே (1930 தொடக்கம்): 20,000-க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தம் செய்து இராணுவ-போலீஸ் போக்குவரத்தைப் பாதித்தனர்.
- ஜாம்ஷெட்பூர் (1929–1930): சுபாஷ் சந்திர போஸ் தலைமையில் கோல்முரி டின்பிளேட் தொழிலாளர் சங்கப் போராட்டம்.
- பம்பாய்: வெளிநாட்டுத் துணி மறியல், வடாலா உப்பு எடுப்பு.
மதிப்பீடு: தொழிலாளர்கள் சட்டமறுப்பு இயக்கத்தில் தம் வேலை நிலைமை சார்ந்த மற்றும் காலனிய எதிர்ப்பு கோரிக்கைகளை இணைத்துப் பங்கேற்றனர். ஆனால் காங்கிரஸ் தலைமை (குறிப்பாகக் காந்தி) தொழிலாளர் தன்னியல்பு எழுச்சியை (சோலாப்பூர் போன்றவை) வர்க்கப் போராட்டமாக வளர அனுமதிக்கத் தயங்கியது என்ற மார்க்சிய விமர்சனம் உண்டு (பொது வரலாற்றுக் கருத்து – சரிபார்க்க).
ஆதாரம்: Workers in the Civil Disobedience Movement – GKToday
7. 1937–1945: காங்கிரஸ் அமைச்சரவைகள், இரண்டாம் உலகப்போர்
7.1 காங்கிரஸ் அமைச்சரவைகளின் காலம் (1937–1939)
- ஜூலை 1937: 1935 இந்திய அரசுச் சட்டத்தின் கீழ் காங்கிரஸ் மாகாண அரசுகள் அமைந்தன.
- கான்பூர் (1937): ஜவுளித் தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தம் (ஒரு ஆதாரப்படி 55 நாட்கள்; பிறிதொரு ஆதாரம் மே 1938-இல் சுமார் 40,000 தொழிலாளர் பொது வேலைநிறுத்தம் என்கிறது). நவம்பர் 1937: ராஜேந்திர பிரசாத் தலைமையில் கான்பூர் தொழிலாளர் விசாரணைக் குழு; 8–21% கூலி உயர்வு பரிந்துரை, கான்பூர் மஸ்தூர் சபா அங்கீகாரம்.
- பம்பாய் தொழில் தகராறுச் சட்டம் 1938: சங்கங்களை வகைப்படுத்தி, வேலைநிறுத்தத்துக்கு முன் கட்டாய நடுவர் தீர்ப்பை விதித்தது. இடதுசாரிகள் இதை, வேலைநிறுத்த உரிமையைப் பறிக்கும் சட்டம் என எதிர்த்தனர்; நவம்பர் 7, 1938 அன்று பி.ஆர். அம்பேத்கரின் சுயேச்சைத் தொழிலாளர் கட்சியும் கம்யூனிஸ்டுகளும் இணைந்து பம்பாயில் வேலைநிறுத்தம்/பேரணி நடத்தினர்.
- பிற: தாய்மைப்பேறு நலச் சட்டங்கள், கடைப் பணியாளர் சட்டம் (1939), தொழிற்சாலை ஆய்வு, குறைந்தபட்ச ஊதிய வாரியங்கள். அசாம் அமைச்சரவை டிகோய் எண்ணெய் ஆலை வேலைநிறுத்தத்தை ஆதரித்தது (1939). அக்டோபர்–நவம்பர் 1939-இல் அமைச்சரவைகள் போரில் இந்தியா இணைக்கப்பட்டதை எதிர்த்துப் பதவி விலகின.
- மார்க்சிய மதிப்பீடு: காங்கிரஸ் அமைச்சரவை, ஒருபுறம் நலச் சட்டங்கள் வழங்கியது; மறுபுறம் வேலைநிறுத்தத்தை ஒழுங்குபடுத்தி, "தொழில் அமைதி"யைப் பாதுகாக்கும் முதலாளித்துவ அரசின் வர்க்கப் பாத்திரத்தைச் செய்தது. இது தேசிய இயக்கத்துக்குள் முதலாளித்துவத் தலைமைக்கும் தொழிலாளர் நலனுக்கும் உள்ள முரண்பாட்டின் வெளிப்பாடு.
7.2 இரண்டாம் உலகப்போர்
- 1939–1942: போர் எதிர்ப்பு வேலைநிறுத்தங்கள் (எ.கா. 1939 அக்டோபர் 2 பம்பாய் வேலைநிறுத்தம் - பொது வரலாற்று அறிவு, சரிபார்க்க); 1942 Quit India இயக்கத்தில் மில்கள், இரயில்வே தொழிலாளர் பங்கேற்பு (GKToday).
- 1941-இல் கோயம்புத்தூர் 10 நாள் வேலைநிறுத்தம்: 25% கோரிக்கை; 12.5% அகவிலைப்படி.
- கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் "மக்கள் போர்" நிலைப்பாடு: சோவியத் ஒன்றியம் மீது ஜெர்மன் தாக்குதலுக்குப் (ஜூன் 1941) பிறகு CPI போரை "மக்கள் போர்" என வரையறுத்து, பிரிட்டிஷ் அரசுடன் ஒத்துழைக்கும் கொள்கையை எடுத்தது; கட்சி மீதான தடையும் நீக்கப்பட்டது (1942). இந்தக் கொள்கை Quit India இயக்கத்திலிருந்து அதைத் தனிமைப்படுத்தியதாக இடதுசாரி வட்டாரங்களிலேயே கடுமையான விமர்சனம் உள்ளது. (இது இக்கட்டுரைக்காக மூல ஆவணங்களில் தனியாகச் சரிபார்க்கப்படவில்லை; பொது வரலாற்று அறிவு – சரிபார்க்க.)
- 1940 பிளவு: எம்.என். ராய் தலைமையிலான குழு AITUC-இலிருந்து வெளியேறி இந்தியத் தொழிலாளர் கூட்டமைப்பை (Indian Federation of Labour) அமைத்தது என்பது பொது வரலாற்றுப் பதிவு (சரிபார்க்க). இக்கூட்டமைப்பு பின்னர் HMS-இல் இணைந்தது (கீழே).
ஆதாரங்கள்: Labour Measures of Congress Ministries – GKToday; Trade Unionism and Indian National Movement – GKToday; Coimbatore Textile Workers' Union – Indian Labour Archives; Labour conspiracy and trade union movements – PWOnlyIAS
8. 1945–1949: எழுச்சி, கடற்படை எழுச்சி, சங்கங்களின் அரசியல் பிளவு
8.1 1945–1946 போராட்ட அலை
- 1945: கல்கத்தா, பம்பாய் துறைமுகத் தொழிலாளர்கள் போருக்கான சரக்குகளை ஏற்ற மறுத்தனர். அதே ஆண்டு, WFTU (உலகத் தொழிற்சங்கக் கூட்டமைப்பு) தொடக்கத்தில் AITUC பங்கேற்றது (670 மில்லியன் தொழிலாளரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய லண்டன் மாநாடு).
- 1946 பிப்ரவரி 18–25: இந்தியக் கடற்படை (RIN) எழுச்சி: HMIS தல்வார் கப்பலில் தொடங்கி 56 கப்பல்கள், கரைநிலையங்கள், சுமார் 10,000 மாலுமிகள் பங்கேற்றனர்; பிப்ரவரி 20-க்குள் 45 போர்க்கப்பல்களைக் கைப்பற்றினர். கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆதரவளித்து, பிப்ரவரி 22-இல் பொது வேலைநிறுத்தத்துக்கு அழைத்தது; கல்கத்தாவில் மட்டும் ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் பேரணி நடத்தினர். பம்பாயில் ஆலை, துறைமுகத் தொழிலாளர், மாணவர்கள், 1,200 வான்படை வீரர்கள் ஆதரவுடன் பொது வேலைநிறுத்தம் நடந்தது. உயிரிழப்புகள் 236 வரை குறிப்பிடப்படுகின்றன (இதில் வகுப்புக் கலவரம் காரணமான உயிரிழப்புகளும் அடங்கும்).
- தேசியத் தலைமையின் நிலை: காங்கிரஸ் (வல்லபாய் படேல்), முஸ்லிம் லீக் (ஜின்னா) இரண்டும் எழுச்சியை எதிர்த்தன; அதிகார மாற்றத்தைப் பாதிக்கும் என அஞ்சின; மாலுமிகளைச் சரணடையச் செய்தனர். காந்தி, "தயார் செய்யப்பட்ட புரட்சிகரக் கட்சியின் வழிகாட்டுதல் இல்லாமல்" நடந்த எழுச்சியை விமர்சித்தார்.
- மார்க்சிய மதிப்பீடு: இது பாட்டாளி வர்க்க-இராணுவ ஒற்றுமையின் வலிமையான வெளிப்பாடு; ஆனால் பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியின் தலைமையில் இதைத் தொடர்ந்து வழிநடத்தும் அமைப்பு வலிமை இல்லாததால், அரசியல் தலைமை தேசிய முதலாளிய அரசியல் கட்சிகளிடம் சென்றது.
- 1946–47: அஞ்சல், இரயில்வே, பிற தொழிலாளர்கள் வேலைநிறுத்தங்கள்.
8.2 தொழிற்சங்கங்கள் அரசியல் கட்சிகளின் வழியாகப் பிரிதல்
| ஆண்டு | அமைப்பு | உருவாக்கம் / பின்னணி | குறிப்புகள் |
|---|---|---|---|
| 1920 | AITUC | அக்டோபர் 31, பம்பாய் | கம்யூனிஸ்ட் செல்வாக்கு 1929-க்குப் பிறகு; 1945-இல் CPI-உடன் தொடர்பு |
| 1947 | INTUC | மே 3, 1947 | காங்கிரஸ் தலைவர் ஜே.பி. கிருபளானி தொடங்கிவைத்தார்; அஷோக் மேத்தா, ஆர்.எஸ். ருய்க்கர், மணிபென் படேல் ஆகியோர் அமைப்பாளர்கள்; காங்கிரஸுடன் நெருக்கமான தொடர்பு |
| 1948 | HMS | டிசம்பர் 29, ஹவுரா | சோசலிஸ்டுகள், ஃபார்வர்டு பிளாக்கினர், சுயேச்சைச் சங்கத் தலைவர்கள்; "கம்யூனிஸ்ட் ஆதிக்கம் கொண்ட AITUC"-ஐ விட்டு வெளியேறிய சோசலிஸ்டுகள்; 1949-இல் ICFTU உறுப்பினர் |
| 1949 | UTUC | (மூலத்தில் தனியாகச் சரிபார்க்கப்படவில்லை) | இடதுசாரி மாற்றுக் கூட்டமைப்பு என்று பொது வரலாறு கூறுகிறது (சரிபார்க்க) |
இந்தப் பிளவுகள் இந்திய தொழிற்சங்க இயக்கத்தை "வர்க்க அடிப்படையிலான ஒற்றுமை"யிலிருந்து "கட்சி அடிப்படையிலான பன்மை"க்கு நகர்த்தின. இந்த நிலை இன்றும் தொடர்கிறது.
ஆதாரங்கள்: Royal Indian Navy mutiny – Wikipedia; INTUC – Wikipedia; Hind Mazdoor Sabha – Wikipedia; AITUC – Wikipedia
9. ஆதார முரண்பாடுகளும் எச்சரிக்கைகளும்
ஆய்வின்போது கண்ட முரண்பாடுகளை வெளிப்படையாகத் தருகிறேன்:
- "முதல் தொழிற்சங்கம்": மதராஸ் தொழிலாளர் சங்கம் (1918) "முதல் பதிவு/நவீனத் தொழிற்சங்கம்"; பம்பாய் மில்-ஹேண்ட்ஸ் சங்கம் (1890) "முதல் தொழிலாளர் சங்கம்" என்றும், அதன் தன்மை (நலச் சங்கமா, தொழிற்சங்கமா) குறித்துக் கருத்து வேறுபாடு உண்டு.
- மதராஸ் சங்கத் தலைமை: சங்கத்தின் சொந்த ஆவணம் வாடியாவைத் தலைவராகக் குறிக்கிறது; விக்கிப்பீடியாவின் சிங்காரவேலர் கட்டுரை சிங்காரவேலரை முன்னிலைப்படுத்துகிறது. சிங்காரவேலர் தொழிலாளர் இயக்கத்தில் பெரும் பங்காற்றினார் என்பதில் எந்த மறுப்பும் இல்லை; ஆனால் தலைவர் பதவி யாருக்கு என்பதை முதன்மை ஆவணங்களில் சரிபார்க்க வேண்டும்.
- 1921 வேலைநிறுத்தத் தேதி: "மே 1921" (சங்க ஆவணம்) vs "ஜூன் 21, 1921" (விக்கிப்பீடியா).
- GKU உறுப்பினர் எண்ணிக்கை: விக்கிப்பீடியா "30 அக்டோபர் 1928 – 324 உறுப்பினர்; ஆண்டு இறுதிக்குள் 54,000" என்கிறது; முதன்மை ஆவணங்களில் சரிபார்க்க வேண்டிய ஒன்று.
- INTUC ஆண்டு: ஒரு கல்வித் தளக் குறிப்பு 1944 என்று குறிப்பிடுகிறது; INTUC-இன் சொந்த அதிகாரபூர்வ விவரம் மே 3, 1947 என்கிறது. கட்டுரையில் 1947 பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
- மீரட் வழக்கு எண்ணிக்கை: 27 முதல் 33 வரை வேறுபடுகிறது; 31 பேர் மார்ச் 1929-இல் கைது, ஹட்சின்சன் ஜூனில் சேர்க்கை என்பது பெரும்பாலான பதிவுகளின் பொது ஒப்புமை.
- கான்பூர் 1937–38 வேலைநிறுத்த விவரங்கள்: வெவ்வேறு ஆதாரங்கள் வெவ்வேறு கால அளவு/எண்ணிக்கையைத் தருகின்றன.
- வேலைநிறுத்தப் புள்ளிவிவரங்கள்: ஆண்டுவாரி வேலைநிறுத்த எண்ணிக்கை, பங்கேற்றோர், இழந்த மனித-நாட்கள் (கார்னிக், Indian Trade Unions: A Survey போன்ற நூல்களில் உள்ளவை) இணையத்தில் சரிபார்க்க இயலாததால் இக்கட்டுரையில் நான் சேர்க்கவில்லை. இது ஓர் ஆய்வுக் கட்டுரைக்கு முக்கியமான அட்டவணை; ஆகவே அச்சு நூல்களில் இருந்து இணைப்பது நல்லது.
- இரண்டாம்நிலை ஆதாரங்கள்: GKToday, PWOnlyIAS போன்றவை தேர்வுக்கான சுருக்கக் குறிப்புகள்; கல்வி ஆய்வுக்கு முதன்மை ஆவணம் அல்லது கல்விப் பதிப்பகத்தின் நூல்களே மேற்கோளாகக் கொள்ளத்தக்கவை.
10. பகுப்பாய்வு: நிலைப்பாடுகளும் படிப்பினைகளும்
10.1 மூன்று போக்குகள்
- சீர்திருத்த/நல்லிணக்கப் போக்கு: ஜோஷி போன்றோர், விட்லி ஆணையத்துடன் ஒத்துழைப்பு, நடுவர் தீர்ப்பு, சட்டப்பூர்வ வழிமுறை; அகமதாபாத் TLA-வின் காந்திய நம்பிக்கைப் பொறுப்புக் கொள்கை (பின்னர் INTUC).
- தேசியவாத-அரசியல் போக்கு: லஜபதி ராய், நேரு, போஸ் போன்றோர் வழி; தொழிலாளர் இயக்கத்தை விடுதலை இயக்கத்துடன் இணைக்கும் அணுகுமுறை; பம்பாய் 1908, ஜாரியா 1921, சட்டமறுப்புப் பங்கேற்பு.
- வர்க்கப் போராட்ட/கம்யூனிஸ்ட் போக்கு: டாங்கே, முசஃபர் அகமது, சிங்காரவேலர், GKU; தொழிலாளர் குழுக்கள், நீண்ட வேலைநிறுத்தம், அரசு அதிகாரத்துக்கான அரசியல் கோரிக்கை, சர்வதேசத் தொடர்பு (Comintern, WFTU).
10.2 போராட்ட நடைமுறைகளின் வடிவங்கள்
- கோரிக்கைச் சாசனம் (1918), பூட்டு/வேலைநிறுத்த எதிர்ப்பு (1918, 1921, 1928).
- அரசியல் வேலைநிறுத்தம் (1908, 1938, 1946), அனுதாப வேலைநிறுத்தம் (1946; இது 1929 சட்டத்தால் தடையுறும் வடிவம்).
- தன்னெழுச்சிப் போராட்டம் (சோலாப்பூர் 1930) vs. திட்டமிடப்பட்ட பொது வேலைநிறுத்தம் (1928).
- சட்டபூர்வ வழிகள்: பதிவு (1926), அங்கீகாரம் (கான்பூர் மஸ்தூர் சபா), இருதரப்பு/முத்தரப்பு ஒப்பந்தம் (கோயம்புத்தூர் 1951, 1956).
- வெளியீடுகள், பரப்புரை: கிராந்தி, வாடியாவின் உரைத் தொகுப்பு (1921).
10.3 அரசு, சட்டம், ஒடுக்குமுறை
1926 சட்டம் (அங்கீகாரம் + கண்காணிப்பு), 1929 தொழிற்தகராறுச் சட்டம் (வேலைநிறுத்தக் கட்டுப்பாடு), பொதுப் பாதுகாப்பு ஆணை (1929), மீரட் வழக்கு (1929–33), 1938 பம்பாய் தொழில்தகராறுச் சட்டம் (கட்டாய நடுவர்). இதன் போக்கு தொடர்ச்சியாக ஒன்றாகவே இருந்தது: தொழிற்சங்கத்தை சட்டத்துக்குள் அடக்கி, போர்க்குணமிக்க வடிவங்களைக் குற்றமாக்குதல். முதலாளித்துவ அரசு, தேசியக் காங்கிரஸ் அரசாயினும் இக்கொள்கையைத் தொடர்ந்தது என்பது 1938 அனுபவம்.
10.4 பலமும் பலவீனமும் (மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில்)
பலம்: விரைவாகப் பெருகிய வெகுஜன அடித்தளம் (GKU சில மாதங்களில் 54,000); அரசியல், பொருளாதாரப் போராட்டங்களின் இணைப்பு; சர்வதேசத் தொடர்பு; ஆளும் வர்க்கம் காட்டிய அச்சமே (சட்டங்கள், வழக்குகள்) இயக்கத்தின் வலிமைக்குச் சான்று.
பலவீனம்:
- சாதி, மதம், மொழி, வட்டாரம் சார்ந்த பிளவுகளைக் கடந்து வர்க்க ஒற்றுமையை நிலைநிறுத்தல் (1921 மதராஸ் அனுபவம்).
- போராட்டங்கள் தனித்தனி ஆலை/தொழில் எல்லைகளுக்குள் நின்றது; தேசிய அளவிலான ஒருங்கிணைந்த தலைமை குறைந்தது.
- அடிக்கடி பிளவுகள் (1929, 1931, 1940, 1947–49).
- கட்சித் தலைமையின் கொள்கைத் தவறுகள் (எ.கா. 1942 நிலைப்பாடு குறித்த விமர்சனம்) இயக்கத்தை வெகுஜனத் தேசிய எழுச்சியிலிருந்து துண்டித்தன. (இது ஒரு விவாதத்துக்குரிய மதிப்பீடு.)
- அமைப்புசார்ந்த (formal sector) தொழிலாளர்கள் மீது கவனம்; பரந்த முறைசாராத் தொழிலாளர்கள், விவசாயத் தொழிலாளர்களுடன் இணைப்புக் குறைவு.
10.5 தமிழ்நாட்டுக்கான சிறப்புக் கூறுகள்
- தொழிற்சங்கத்தின் தொடக்கம் (1918) தேசிய அளவில் முன்னோடி; ஆனால் அதன் தொடக்கத் தலைமையின் ஒத்துழைப்புக் கொள்கையும், 1921-இல் வெளிப்பட்ட சாதி-வர்க்க முரண்பாடும் பிந்தைய இயக்கத்துக்குப் பாடங்களாயின.
- சிங்காரவேலர் வழியாகக் கம்யூனிசம், மே நாள், சிவப்புக் கொடி அறிமுகம்; திரு.வி.க. வழியாகத் தமிழ் மொழியில் தொழிலாளர் பரப்புரை.
- கோயம்புத்தூர் ஜவுளி இயக்கம் (1937 முதல்) வழியாகக் கூலி, அகவிலைப்படி, ஆட்குறைப்பு இழப்பீடு போன்ற சட்டப்பூர்வ சாதனைகள், அத்துடன் 1948 தோல்வி - இரண்டும் இயக்கத்தின் வெற்றி-தோல்வி சுழற்சியின் உதாரணம்.
11. முடிவுரை
1850–1947 இடைப்பட்ட இந்தியத் தொழிலாளர் வர்க்க வரலாறு, காலனிய முதலாளித்துவத்தின் உள்ளிருந்து உருவான ஒரு வர்க்கம், தன் நலனுக்கான போராட்டத்தை விடுதலைப் போராட்டத்துடன் இணைத்துக் கொண்டு, படிப்படியாகத் தன்னை அமைப்பாக்கிக் கொண்டதைக் காட்டுகிறது. 1917 ரஷ்யப் புரட்சி அதற்கு உடனடியான சித்தாந்த, அமைப்பு, குறியீட்டு உத்வேகம் அளித்தது; 1918-இல் மதராஸிலும் அகமதாபாத்திலும் தொடங்கி, 1920-இல் AITUC உருவாக்கத்தில் வளர்ந்து, 1928-இல் GKU போர்க்குணத்தில் உச்சம் தொட்டது. அரசு சட்டத்தாலும் வழக்கு-சிறையாலும் அதை எதிர்கொண்டது. 1937–47-இல் காங்கிரஸ் ஆட்சி, இரண்டாம் உலகப்போர், கடற்படை எழுச்சி ஆகியவை தொழிற்சங்கங்களை அரசியல் கட்சிகளின் வழியே துண்டாடின.
இந்த வரலாற்றிலிருந்து தொழிலாளர் இயக்கத்துக்கான நீடித்த படிப்பினைகள்:
- பொருளாதாரப் போராட்டத்தை அரசியல் உணர்வுடன் இணைக்க வேண்டும்.
- சாதி, மத, மொழி வேறுபாடுகளை முதலாளி வர்க்கம் பிரித்தாள உதவாதவாறு வர்க்க ஒற்றுமையைக் கட்ட வேண்டும்.
- சட்டப்பூர்வப் பணிக்கும் போர்க்குணமிக்கப் போராட்டத்துக்கும் இடையிலான சமநிலை தேவை.
- ஒருங்கிணைந்த, அறிவியல்பூர்வமான அரசியல் தலைமை இல்லாதபோது இயக்கத்தின் தன்னெழுச்சிப் போராட்டங்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டுப் பிளவுபடும்.
மேலும் படிக்க வேண்டிய அச்சு நூல்கள்
- வி.பி. கார்னிக், Indian Trade Unions: A Survey (வேலைநிறுத்தப் புள்ளிவிவரங்களுக்கு)
- ராஜ்நாராயண் சந்தவர்க்கர், The Origins of Industrial Capitalism in India: Business Strategies and the Working Classes in Bombay, 1900–1940 (பம்பாய் ஆலைத் தொழிலாளர்)
- திபேஷ் சக்ரபர்த்தி, Rethinking Working-Class History: Bengal 1890–1940 (சணல் ஆலைத் தொழிலாளர்)
- சுகோமல் சென், Working Class of India: History of Emergence and Movement, 1830–1990
- ஜி. அதிகாரி (தொகு.), Documents of the History of the Communist Party of India
- மீரட் வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்டோரின் அறிக்கைகள்
- எம். சிங்காரவேலர், திரு.வி. கலியாணசுந்தரனார் ஆகியோரின் தமிழ் எழுத்துகள்; இந்திய தொழிலாளர் ஆவணக் காப்பகத்தின் தமிழ்நாட்டு ஆவணத் தொகுப்பு (indianlabourarchives.org)
இணைய ஆதாரங்கள்
- AITUC – Wikipedia
- Trade unions in India – Wikipedia
- Girni Kamgar Union – Wikipedia
- Meerut Conspiracy Case – Wikipedia
- INTUC – Wikipedia
- Hind Mazdoor Sabha – Wikipedia
- Malayapuram Singaravelu – Wikipedia
- Royal Indian Navy mutiny – Wikipedia
- The Madras Labour Union of the Buckingham and Carnatic Mills – Indian Labour Archives
- A Brief Sketch of the Coimbatore District Textile Workers' Union – Indian Labour Archives
- Labour in Madras – Madras Musings
- லெனின், Inflammable Material in World Politics (1908) – Marxists.org
- Inprecor, 31 May 1929 (Comintern இதழ்) – Marxists.org
- Bombay Mill Workers and Labour Politics – GKToday
- Meerut Conspiracy Case and Labour Politics – GKToday
- Trade Unionism and Labour Politics – GKToday
- Trade Unionism and Indian National Movement – GKToday
- Labour Nationalism in Colonial India – GKToday
- Workers in the Civil Disobedience Movement – GKToday
- Labour Measures of Congress Ministries – GKToday
- Labour conspiracy and trade union movements – PWOnlyIAS
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக