தமிழக அரசியல் மாற்றங்களும் வர்க்கப் போராட்ட ஆய்வும்
இந்தியா – முக்கிய அரசியல் நிகழ்வுகள்
இந்தியா – முக்கிய பொருளாதார நிகழ்வுகள்
தமிழ்நாடு – முக்கிய அரசியல் நிகழ்வுகள்
தமிழ்நாடு – முக்கிய பொருளாதார நிகழ்வுகள்
சமூக மற்றும் நிர்வாக நிகழ்வுகள்
இந்த வாரத்தின் முக்கிய அரசியல் போக்குகள்
இவையில் கவனத்தில் கொள்ளாத செய்தி நிறுவனங்களில் இல்லாத ஒரு போக்கு.....பிரதான ஊடகங்களில் அதிகம் பேசப்படாத நிலையில், Instagram, YouTube Shorts, Facebook, X, WhatsApp போன்ற சமூக ஊடகங்களில் இந்தியா மற்றும் தமிழ்நாட்டில் அதிகமாகப் பகிரப்பட்ட மீம்கள், ரீல்ஸ்கள் மற்றும் டிரெண்டுகள்
.... இவையெல்லாம் மக்களை பேச வைக்கிறது ஆனால் உண்மையில் பேசாமல் மறைக்கப்படுவது உலமய சுரண்டலால் மறைக்கப்படும் வேலையின்மை தனியார் மய கொள்ளைக்காக மாறியுள்ள கல்வி, மருத்துவம்,வேலைவாய்ப்பு எனும் பொழுது இந்த தேர்தல் அரசியல் செல்லா காசே ஆக நமக்கான விரிவான பிரச்சினையை இவர்கள் பேசுவதே இல்லை அவை எந்த கட்சியாக இருந்தாலும்... த.வெ.க பேசுவது என்ன அரசியல் இங்குள்ள தேர்தல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் பேசும் அரசியல் உண்மையில் தொழிலாளர் சுரண்டலுக்கு காரணமான அரசியல் பொருளாதார அமைப்பை மாற்றுவதற்கான ஏதாவது திட்டம் வைத்துள்ளதா? இவைகளின் ஊடே இன்றைய விவாதத்தை தொடர்வோம்...
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
இந்தக் கட்டுரையானது 2026 ஜூன் மாதத்தின் பின்னணியில் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரச் சூழலை வர்க்கப் போராட்டக் கண்ணோட்டத்துடன் ஆய்வு செய்கிறது. குறிப்பாக, முதலமைச்சர் விஜய் தலைமையிலான தவெக மற்றும் திமுக இடையே நிலவும் மோதல் வெறும் அதிகாரப் போட்டியா அல்லது கொள்கை மாற்றத்திற்கானதா என்ற கேள்வியை முன்வைக்கிறது. பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் சமூக ஊடக டிரெண்டுகள், வேலையின்மை மற்றும் தனியார்மயமாக்கல் போன்ற அடிப்படைப் பிரச்சினைகளை எவ்வாறு மறைக்கின்றன என்பதை இது விளக்குகிறது. மேலும், ம.தி.மு.க.வின் கூட்டணி விலகல் மற்றும் இடதுசாரி கட்சிகளின் அரசியல் நிலைப்பாடுகள் தமிழக அரசியலில் ஏற்படுத்தியுள்ள மாற்றங்களை இத்தொகுப்பு விவரிக்கிறது. தனிநபர் பிம்பங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்காமல், உற்பத்தி உறவுகள் மற்றும் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் நலன் சார்ந்த மாற்று அரசியலின் அவசியத்தை இக்கட்டுரை வலியுறுத்துகிறது. இறுதியாக, தற்போதைய அரசியல் விவாதங்கள் மக்களின் உண்மையான வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் வகையில் அமைய வேண்டும் என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இந்த வாரம் (ஜூன் 22–28, 2026) இந்தியா மற்றும் தமிழ்நாட்டில் நடந்த முக்கிய அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு இதோ.
இந்தியா – முக்கிய அரசியல் நிகழ்வுகள்
இந்தியா – முக்கிய பொருளாதார நிகழ்வுகள்
தமிழ்நாடு – முக்கிய அரசியல் நிகழ்வுகள்
தமிழ்நாடு – முக்கிய பொருளாதார நிகழ்வுகள்
சமூக மற்றும் நிர்வாக நிகழ்வுகள்
இந்த வாரத்தின் முக்கிய அரசியல் போக்குகள்
(அ) தவெக–திமுக அரசியல் மோதல் தீவிரமடைந்தது
சட்டப்பேரவையிலும் அதற்கு வெளியிலும் முதலமைச்சர் விஜய் மற்றும் திமுக தலைவர்
மு.க. ஸ்டாலின் இடையேயான வார்த்தைப் போராட்டம் அரசியல் விவாதமாக மாறியது.
குறிப்பாக விஜயின் கருத்துக்கு பதிலாக ஸ்டாலின் "மக்கள் இதயங்களில்
இருக்கிறார்" என்று பதிலளித்தது பரவலாக பேசப்பட்டது. (The Economic Times)
(ஆ) அமைச்சரவை கூட்டம் குறித்த சர்ச்சை
தேர்ந்தெடுக்கப்படாத ஆலோசகர்கள் அமைச்சரவை ஆலோசனைகளில் பங்கேற்றார்களா என்ற
கேள்வியை திமுக எழுப்பியது. இதனால் நிர்வாக வெளிப்படைத்தன்மை குறித்த விவாதம்
உருவானது. (The
Times of India)
திமுக மற்றும் கூட்டணி அரசியலில் மாற்றங்கள்
(அ) ம.தி.மு.க. கூட்டணி விலகல்
Vaiko தலைமையிலான ம.தி.மு.க. ஒன்பது ஆண்டுகளாக இருந்த திமுக
கூட்டணியிலிருந்து விலகுவதாக அறிவித்தது. இது வரவிருக்கும் அரசியல் கூட்டணி
அமைப்புகளில் புதிய மாற்றங்களுக்கு வழிவகுக்கும் முக்கிய நிகழ்வாகக்
கருதப்படுகிறது. (The
Times of India)
கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தொடர்பான முக்கிய நிகழ்வுகள்
(அ) CPI – தவெக உறவில் புதிய சிக்கல்
Communist Party of India
(CPI) தலைவர்கள்,
முதலமைச்சர் விஜயின் சட்டப்பேரவைப் பேச்சை விமர்சித்தனர்.
வெளிப்புற ஆதரவு வழங்கினாலும், அரசின் ஒவ்வொரு அரசியல் நிலைப்பாட்டையும் ஆதரிக்கமாட்டோம்
என்ற சைகையை இது வெளிப்படுத்தியது. (The Times of India)
(ஆ) திமுக – CPI(M) கருத்து மோதல்
Communist Party of India
(Marxist) மற்றும் திமுக இடையே
பொதுவெளியில் கருத்து மோதல் தொடர்ந்தது. இது இடதுசாரி–திராவிட உறவுகளின்
எதிர்காலம் குறித்து புதிய கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. (The Times of India)
காவிரி – மேகதாது விவாதம்
மேகதாது தொடர்பான புதிய தீர்ப்பாயம் குறித்து தவெகவும் திமுகவும் ஒரே
நிலைப்பாட்டை எடுத்ததாகவும், அதற்கு எதிராக அதிமுக, பாமக மற்றும் இடதுசாரி கூட்டணிக் கட்சிகள் எதிர்ப்பு
தெரிவித்ததாகவும் செய்திகள் வெளியாகின. (The
Times of India)
கடந்த இரண்டு வாரங்களில் அதிகம் பேசப்பட்ட அரசியல்
விவாதங்கள்
1. "தவெக உண்மையில் எந்த அரசியல் திசையில் செல்கிறது?"
- சமூகநீதி
அரசியலா?
- திராவிட
அரசியலின் புதிய வடிவமா?
- அல்லது
புதிய மையவாத அரசியலா?
இந்தக் கேள்விகள் பல அரசியல் விமர்சனங்களில் இடம் பெற்றன. (The
Times of India)
2. இடதுசாரிகளின் புதிய நிலைப்பாடு
வெளிப்புற ஆதரவு அளித்தபோதும், அரசு மீது விமர்சனங்களைத் தொடரும் அணுகுமுறை குறித்து
விவாதம் எழுந்தது. இது "ஆதரவு மற்றும் சுயாதீன விமர்சனம்" என்ற அரசியல்
தந்திரம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்ற கேள்வியை முன்வைத்தது. (The Times of India)
3. கூட்டணி அரசியலின் மறுசீரமைப்பு
ம.தி.மு.க.வின் விலகல், காங்கிரஸ் தலைமையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் மற்றும் கூட்டணி மறுசீரமைப்பு பற்றிய
செய்திகள், 2026க்குப்
பிந்தைய தமிழ்நாட்டு அரசியலின் புதிய சமன்பாடுகள் குறித்து விவாதங்களை உருவாக்கின.
(The
Times of India)
கடந்த இரண்டு வாரச் செய்திகள் அடிப்படையில் பின்வரும் தலைப்புகள் பயனுள்ளதாக
இருக்கும்:
- தவெக அரசின் முதல் அரசியல் முரண்பாடுகள்
- திமுக–தவெக மோதல்: கொள்கை மோதலா அல்லது அரசியல் போட்டியா?
- கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் வெளிப்புற ஆதரவு – லெனினிய தந்திரமா,
பாராளுமன்ற
சமரசமா?
- ம.தி.மு.க. கூட்டணி விலகல்: தமிழ்நாட்டில் புதிய அரசியல் அணிவகுப்பின்
தொடக்கமா?
- மேகதாது விவகாரமும் தமிழகக் கட்சிகளின் நிலைப்பாடுகளும்
- சட்டப்பேரவை அரசியல் மற்றும் மக்கள் அரசியல் – எது முன்னிலை?
- தேர்தலுக்குப் பிந்தைய இடதுசாரி அரசியலின் புதிய சவால்கள்
- தமிழகத்தில் கூட்டணி அரசியலின் மறுகட்டமைப்பு
- அரசியல் விமர்சனமும் கூட்டணி ஒழுக்கமும்: சமநிலை எங்கே?
2026க்குப் பிந்தைய தமிழ்நாட்டு அரசியல்: வர்க்க அரசியலுக்கான புதிய வாய்ப்புகளும் வரம்புகளும்
தமிழக அரசியலில் இன்று அதிகம் பேசப்படும் நிகழ்வுகளில் ஒன்று திமுக–தவெக (TVK)
மோதல். சட்டப்பேரவையிலும், பொதுக்கூட்டங்களிலும், ஊடகங்களிலும், சமூக வலைத்தளங்களிலும் இந்த மோதல் தொடர்ந்து
விவாதிக்கப்படுகிறது.
இந்த மோதல் உண்மையில் இரண்டு வேறுபட்ட சமூக-பொருளாதாரக் கொள்கைகளுக்கிடையேயான
போராட்டமா? அல்லது
ஒரே சமூக அமைப்பிற்குள் ஆட்சி அதிகாரத்தைப் பெறுவதற்கான அரசியல் போட்டியா?
இந்தக் கேள்விக்கு பதிலளிக்க மார்க்சிய-லெனினிய அணுகுமுறை,
அரசியலை தனிநபர்கள் அல்லது தேர்தல் வெற்றிகளின்
அடிப்படையில் அல்ல; வர்க்க உறவுகள், அரசின் தன்மை, உற்பத்தி உறவுகள் மற்றும் அரசியல் அதிகாரத்தின் செயல்பாடு
ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்கிறது.
அரசியலின் மையம் யார் ஆட்சி செய்கிறார்கள் என்பது அல்ல;
எந்த வர்க்கத்தின்
நலனுக்காக ஆட்சி செய்கிறார்கள் என்பதே
மார்க்ஸ் மற்றும் லெனின் பார்வையில் அரசு என்பது வர்க்க ஆட்சியின் கருவி. எனவே
எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் உள்ளது என்பதைக் காட்டிலும், அந்த ஆட்சி எந்த பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை பாதுகாக்கிறது
என்பதே முக்கியமான கேள்வி.
இந்த அளவுகோலில் பார்க்கும்போது, திமுகவும் தவெகவும்:
- தனியார்
முதலீட்டை வரவேற்கின்றன.
- உலகமயமாக்கலின்
கட்டமைப்புக்குள் மாநில வளர்ச்சியை முன்வைக்கின்றன.
- தொழில்
முதலீடு, உள்கட்டமைப்பு, சேவைத் துறை விரிவாக்கம் போன்றவற்றை பொருளாதார
வளர்ச்சியின் மையமாகக் கருதுகின்றன.
இதனால், பொருளாதார
அமைப்பை மாற்றும் நோக்கில் அல்ல; அதன் உள்ளக முன்னுரிமைகள் மற்றும் நிர்வாக அணுகுமுறையில்
வேறுபாடுகள் உள்ளனவா என்பது முக்கிய ஆய்வுக் கேள்வியாகிறது.
மோதல் கொள்கை அடிப்படையிலா?
ஒரு உண்மையான கொள்கை மோதல் இருக்க வேண்டுமெனில், பின்வரும் கேள்விகளில் தெளிவான வேறுபாடு இருக்க வேண்டும்:
- உற்பத்தி
சாதனங்களின் உரிமை யாரிடம் இருக்க வேண்டும்?
- தனியார்மயமாக்கலின்
எல்லைகள் என்ன?
- நிலச்
சீர்திருத்தம் குறித்து என்ன நிலைப்பாடு?
- தொழிலாளர்
உரிமைகள் மற்றும் ஒழுங்கற்றத் தொழிலாளர் பாதுகாப்பு குறித்து என்ன திட்டம்?
- மத்திய–மாநில
நிதி உறவுகள் மற்றும் பொதுச் சொத்துகள் குறித்து என்ன பார்வை?
இந்த அடிப்படைப் பொருளாதாரக் கேள்விகளில் தெளிவான மாற்று மாதிரிகள்
முன்வைக்கப்படாவிட்டால், மோதல் பெரும்பாலும் ஆட்சி நடைமுறை, நிர்வாகத் திறன் அல்லது அரசியல் பிரதிநிதித்துவம்
பற்றியதாகவே இருக்கும்.
வர்க்க அரசியல் எங்கே?
லெனின் வலியுறுத்திய வர்க்க அரசியல் பின்வரும் கேள்விகளை முன்வைக்கும்:
- தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் சுயாதீன அரசியல் தலைமையகம் உருவாக்கப்படுகிறதா?
- விவசாயிகள்
மற்றும் ஒழுங்கற்றத் தொழிலாளர்களின் அமைப்புகள் வலுப்படுத்தப்படுகிறதா?
- தனியார்
மூலதனத்தின் ஆதிக்கத்தை கட்டுப்படுத்தும் மாற்று திட்டங்கள் உள்ளனவா?
- ஏகாதிபத்திய
முதலீடு மற்றும் மாநில வளர்ச்சி மாதிரி குறித்து என்ன நிலைப்பாடு?
இந்தக் கேள்விகள் பொதுவான தேர்தல் விவாதங்களில் பெரிதாக இடம்பெறாதபோது,
வர்க்க அரசியல் பின்னணிக்குத் தள்ளப்படுகிறது.
தனிநபர் அரசியலின் எழுச்சி
இன்றைய தமிழக அரசியலில் கட்சிகளை விட தலைவர்களின் தனிப்பட்ட அரசியல் பிம்பம்
அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில், அரசியலை தனிநபர் மையப்படுத்துவது மக்களின் கவனத்தை சமூக
உறவுகள் மற்றும் வர்க்க முரண்பாடுகளிலிருந்து விலக்கக்கூடும்.
எனவே,
அரசியல் விவாதம் "யார்?" என்ற கேள்வியைத் தாண்டி, "எந்த சமூக-பொருளாதாரத் திட்டம்?"
என்ற கேள்விக்கு நகர வேண்டியது அவசியம்.
மக்கள் பிரச்சினைகள் மற்றும் அரசியல் மோதல்
தமிழகத்தில் வேலைவாய்ப்பு, விவசாய நெருக்கடி, நகர்ப்புற ஒழுங்கற்ற தொழிலாளர் நிலை,
கல்வி, சுகாதாரம், சுற்றுச்சூழல், பொதுச் சேவைகள் போன்ற பல அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் உள்ளன.
இந்த பிரச்சினைகள் குறித்து மாற்று பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மையமாக
விவாதிக்கப்படுவதற்குப் பதிலாக, அரசியல் போட்டி பெரும்பாலும் குற்றச்சாட்டுகள்,
பதிலடி அறிக்கைகள் மற்றும் தேர்தல் கணக்கீடுகளைச் சுற்றி
நடைபெறுகிறது என்ற விமர்சனமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.
இடதுசாரிகளின் சவால்
இந்த சூழலில் இடதுசாரிகளுக்கு ஒரு முக்கியமான அரசியல் சவால் உள்ளது.
அது திமுக–தவெக மோதலில் ஒரு தரப்பை மட்டும் ஆதரிப்பதோ அல்லது எதிர்ப்பதோ அல்ல;
மாறாக, மக்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளை வர்க்க அரசியலுடன்
இணைத்து ஒரு சுயாதீன மாற்று அரசியல் தளத்தை உருவாக்குவது.
அந்த மாற்று தளம்:
- தொழிலாளர்
உரிமைகள்,
- விவசாயப்
பிரச்சினைகள்,
- சாதி
ஒடுக்குமுறை,
- பெண்களின்
சமத்துவம்,
- பொதுச்
சொத்துக்களின் பாதுகாப்பு,
- ஜனநாயக
உரிமைகள்
ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் அரசியல் திட்டமாக இருக்க வேண்டும்.
திமுக–தவெக மோதலை வெறும் "நல்ல கட்சி–கெட்ட கட்சி" என்ற வடிவில்
புரிந்துகொள்ள முடியாது. அதேபோல், "எல்லாமே ஒன்றுதான்" என்று எளிமைப்படுத்துவதும்
சரியல்ல.
முக்கியமான கேள்வி:
- இந்த மோதல்
உற்பத்தி உறவுகள், வர்க்க அதிகாரம் மற்றும் அரசின் பொருளாதாரப் பாதையில்
அடிப்படை மாற்றத்தை முன்வைக்கிறதா?
- அல்லது
தற்போதைய சமூக-பொருளாதாரக் கட்டமைப்பிற்குள் யார் நிர்வகிப்பது என்ற போட்டியா?
இந்தக் கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதிலைத் தேடாமல், அரசியல் விவாதத்தை வெறும் தலைவர்களின் மோதலாகச் சுருக்குவது,
வர்க்க அரசியலின் மையக் கேள்விகளை மறைக்கும் அபாயத்தை
உருவாக்கும்.
கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் வெளிப்புற ஆதரவு: லெனினிய தந்திரமா?
பாராளுமன்ற சமரசமா?
— ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய
விமர்சனம்
இன்றைய இந்திய மற்றும் தமிழக அரசியலில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் ஆளும் அல்லது முக்கிய பிராந்தியக் கட்சிகளுக்கு வெளிப்புற ஆதரவு வழங்கும் அரசியல் நடைமுறை மீண்டும் விவாதத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளது.
இந்த ஆதரவு உண்மையில் லெனின் கூறிய புரட்சிகரத் தந்திரத்தின் ஒரு வடிவமா?
அல்லது பாராளுமன்ற அரசியலுக்குள் கரைந்து செல்லும்
சந்தர்ப்பவாத சமரசமா?
இந்தக் கேள்விக்கு பதிலளிக்க, லெனினின் "என்ன செய்ய வேண்டும்?",
"அரசும்
புரட்சியும்", "இடதுசாரிக் குழந்தைத்தனம்" போன்ற படைப்புகளின் அடிப்படை அளவுகோல்களை எடுத்துக்கொள்ள
வேண்டும்.
லெனின் தேர்தலை மறுக்கவில்லை;
ஆனால் அதனை அரசியலின்
மையமாகவும் மாற்றவில்லை
லெனின் பாராளுமன்றத்தை ஒரு போராட்ட அரங்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்றார்.
ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர் வலியுறுத்தியது:
"புரட்சிகரக் கட்சியின் மையப்பணி,
தொழிலாளர் வர்க்கத்தை அரசியல் அதிகாரத்திற்காக
ஒழுங்கமைப்பதே."
அதாவது:
- தேர்தல் ஒரு
கருவி;
- உழைக்கும் மக்கள்
இயக்கமே அடித்தளம்;
- வர்க்கப்
போராட்டமே அரசியலின் மையம்.
இந்த வரிசை தலைகீழாக மாறும்போது, தேர்தல் அரசியல் புரட்சிகர அரசியலை கைவிட்டு முதலாளித்துவ தொங்கு சதையாக மாறும்
அபாயம் உருவாகிறது. அதனைதான் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் குறிப்பாய் தேர்தலை
மட்டுமே தங்களின் நடைமுறை உத்தியாய் கொண்டுள்ள கட்சிகள் செய்கின்றன.
வெளிப்புற ஆதரவு ஒரு தந்திரமாக இருக்கலாம்
மார்க்சிய-லெனினியக் கோணத்தில், சில குறிப்பிட்ட அரசியல் சூழல்களில் வெளிப்புற ஆதரவு
வழங்குவது முற்றிலும் தவறானது என்று கூற முடியாது. ஆனால் அது நியாயப்பட
வேண்டுமெனில்:
- தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் அரசியல் சுயாதீனம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
- உழைக்கும் மக்கள் இயக்கங்கள் விரிவடைய வேண்டும் தங்களின் விடுதலைக்கான போருக்கு.
- தேர்தல் கூட்டணி, வர்க்க அரசியலை மாற்றக் கூடாது.
- ஆதரவு
தற்காலிக அரசியல் தந்திரமாக இருக்க வேண்டும்; நிரந்தர அரசியல் அடையாளமாக அல்ல.
தந்திரம் எப்போது சமரசமாக மாறுகிறது?
ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய விமர்சனத்தின் பார்வையில்,
பின்வரும் நிலைகள் உருவானால் வெளிப்புற ஆதரவு தந்திரத்தைத்
தாண்டி சமரசமாக மாறும் அபாயம் உள்ளது:
- அரசின்
மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகள் மீது எதிப்பு கண்துடைபிற்காக அந்த விமர்சனம் பலவீனமாகும் பொழுது.
- உழைக்கும் மக்கள்
போராட்டங்களை விரிவுபடுத்துவதற்குப் பதிலாக அவற்றை கட்டுப்படுத்தும் அரசின் அடக்குமுறைக்கு உடைந்தையாகும் போக்கும் உருவாவது.
- தேர்தல்
வெற்றியை உழைக்கும் மக்களின் விடுதலைக்கு விரோதமாக அமைப்புக் கட்டுமானத்திற்கு மேலாக வைப்பது.
- உழைக்கும் வர்க்க
சுயாதீனத்தை விட கூட்டணி அரசியலே நிரந்தர முன்னுரிமையாக மாறுவது.
மக்கள் போராட்டங்களின் இடம் குறைகிறதா?
ஒரு முக்கியமான விமர்சனம் என்னவெனில் தன்னியல்பு போராட்டங்கள் உழைக்கும் மக்கள் போராட்டங்களை,அதாவது:
- தொழிலாளர்
போராட்டங்கள்,
- ஒழுங்கற்றத்
தொழிலாளர் இயக்கங்கள்,
- நில உரிமைப்
போராட்டங்கள்,
- விவசாயிகள்
இயக்கங்கள்,
ஆகியவை போராட்டங்களை தங்களின் தேர்தல் கணக்கீடுகளின் காரணமாய் பின்னணிக்குத் தள்ளப்படுகின்றன.
இது நிகழ்கிறது என்றால், அது லெனின் வலியுறுத்திய "மக்கள் இயக்கத்தின் மீது
அமைந்த புரட்சிகர அரசியல்" என்ற கோட்பாட்டுடன் முரண்படுகிறது முதலாளித்துவதிடம் சரணடைந்து விடுகின்றனர்..
"ஓட்டாண்டித்தனம்" என்ற விமர்சனம்
தேர்தல் கூட்டணிகள் மற்றும் வெளிப்புற ஆதரவு அரசியலை
"சித்தாந்த ஓட்டாண்டித்தனம்" அல்லது "பாராளுமன்ற மையவாதம்" எனலாம்.
இந்த விமர்சனத்தின் மையக் கருத்து:
- புரட்சிகர
அரசியலின் மையம் உழைக்கும் மக்களுக்கான விடுதலை பாதை என்ற அமைப்பிலிருந்து தேர்தல் இயந்திரத்திற்குள் என்று மாறிவிடும்
அபாயம் உள்ளது.
- கட்சியின்
அமைப்பு, கோட்பாட்டு கல்வி, தொழிலாளர் முன்னணி ஆகியவை பலவீனமடையலாம்.
- தேர்தல்
வெற்றி, அரசியல் மாற்றத்தின் அளவுகோலாக மாறிவிடலாம்.
இவை ஒரு அரசியல் விமர்சனமாக முன்வைக்கப்படுகின்றன;
அவை ஒவ்வொரு கட்சியின் நடைமுறையுடன் ஒப்பிட்டு மதிப்பிடப்பட
வேண்டும்.
கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் பதில் என்ன?
இந்த விமர்சனங்களுக்கு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் பொதுவாக சில எதிர்வாதங்களை
முன்வைக்கின்றன:
- தேர்தல்
தளம் மக்களிடம் செல்லும் ஒரு அரசியல் மேடை.
- மதச்சார்பின்மை,
ஜனநாயக உரிமைகள்,
கூட்டாட்சி போன்ற கேள்விகளில்
பரந்த ஜனநாயக ஒற்றுமை அவசியம்.
- மக்கள்
இயக்கங்களும் தேர்தல் அரசியலும் ஒன்றுக்கொன்று முரணானவை அல்ல;
அவை இணைந்து செல்லலாம்.
இந்த வாதங்களையும் ஒரு தீவிரமான மார்க்சிய-லெனினிய விமர்சனம் கவனத்தில் கொள்ள
வேண்டும்.
லெனினின் அளவுகோல் என்ன?
ஒரு கட்சி உண்மையில் லெனினிய அரசியலைப் பின்பற்றுகிறதா என்பதை தீர்மானிப்பது,
அது யாருக்கு ஆதரவு அளிக்கிறது என்பதனால் மட்டும் அல்ல.
மாறாக, பின்வரும்
கேள்விகளின் அடிப்படையில் மதிப்பிட வேண்டும்:
- தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் சுயாதீன அரசியல் வளர்கிறதா?
- மக்கள்
இயக்கங்கள் விரிவடைகிறதா?
- கட்சி
அமைப்பு வலுப்பெறுகிறதா?
- கோட்பாட்டு
கல்வி ஆழமடைகிறதா?
- தேர்தல்
தந்திரம், நீண்டகால வர்க்க அரசியலுக்குக் கீழ்ப்படிந்துள்ளதா?
இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள்தான், ஒரு அரசியல் நடைமுறை லெனினிய தந்திரமா அல்லது பாராளுமன்ற
மையப்படுத்தப்பட்ட சமரசமா என்பதை மதிப்பிட உதவும்.
சட்டப்பேரவை அரசியலும் மக்கள் அரசியலும் – எது முன்னிலை?
இன்றைய இந்தியாவிலும், குறிப்பாக தமிழக அரசியலிலும், தேர்தல் மற்றும் சட்டப்பேரவை அரசியல் அனைத்திற்கும் மேலாக
நிறுத்தப்பட்டுள்ளன. ஊடகங்கள் முதல் அரசியல் கட்சிகள் வரை,
அரசியல் என்பது தேர்தல், கூட்டணி, சட்டப்பேரவை விவாதம், அமைச்சரவை மாற்றம், ஆட்சிமாற்றம் என்ற எல்லைக்குள் சுருக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆனால் மார்க்சிய-லெனினிய அரசியல் ஒரு அடிப்படை கேள்வியை எழுப்புகிறது:
"அரசியலின் மையம் சட்டப்பேரவையா?
அல்லது உழைக்கும் மக்களின்
ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வர்க்கப் போராட்டமா?"
இந்தக் கேள்விக்கான பதிலே புரட்சிகர அரசியலுக்கும் பாராளுமன்ற அரசியலுக்கும்
இடையிலான அடிப்படை வேறுபாட்டை விளக்குகிறது.
பாராளுமன்றம் என்றால் என்ன?
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் பார்வையில், பாராளுமன்றம் என்பது வர்க்கச் சமூகத்தின் ஒரு அரசியல்
நிறுவனம்.
அது மக்களின் விருப்பத்தை முழுமையாக பிரதிபலிக்கும் நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல;
மாறாக, நிலவும் சமூக-பொருளாதார உறவுகளின் எல்லைக்குள் இயங்கும்
அரசியல் அமைப்பு.
எனவே,
சட்டப்பேரவை முக்கியமற்றது அல்ல. ஆனால் அது அரசியல்
அதிகாரத்தின் முழுமையான வடிவமும் அல்ல.
லெனின் என்ன கூறினார்?
லெனின் தேர்தலைப் புறக்கணிக்கவில்லை. மாறாக, அவர் தொழிலாளர் கட்சிகள் தேர்தலிலும் சட்டப்பேரவையிலும்
பங்கேற்க வேண்டும் என்றார்.
ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர் வலியுறுத்தியது:
- பாராளுமன்றம்
ஒரு போராட்ட மேடை.
- மக்கள்
அரசியலே அடித்தளம்.
- தேர்தல்
மக்கள் இயக்கத்திற்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.
அதாவது,
மக்கள் இயக்கத்தை வளர்ப்பதற்காக பாராளுமன்றத்தைப்
பயன்படுத்த வேண்டும்; பாராளுமன்ற வெற்றிக்காக மக்கள் இயக்கத்தை பலியிடக் கூடாது.
மக்கள் அரசியல் என்றால் என்ன?
மக்கள் அரசியல் என்பது தேர்தலில் வாக்களிப்பது மட்டும் அல்ல.
அது:
- தொழிலாளர்
சங்கங்கள்,
- விவசாயிகள்
அமைப்புகள்,
- மாணவர்
இயக்கங்கள்,
- பெண்கள்
இயக்கங்கள்,
- பல்வேறு ஒடுக்கப்பட்டோர் இயக்கங்கள்,
- ஜனநாயக
உரிமை இயக்கங்கள்,
ஆகியவற்றின் மூலம் மக்கள் தங்களது சொந்த அரசியல் ஆற்றலை வளர்த்துக்
கொள்வதாகும்.
மார்க்சிய பார்வையில் இதுவே வர்க்க அரசியலின் உயிர்நாடி.
இன்று என்ன நடைபெறுகிறது?
தமிழக அரசியலில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக விவாதங்களின் மையம்:
- யார்
ஆட்சிக்கு வருவார்கள்?
- யார்
கூட்டணி அமைப்பார்கள்?
- யார்
முதல்வர்?
- யாருக்கு
எத்தனை தொகுதிகள்?
என்பதாக மாறியுள்ளது.
ஆனால் அதே காலகட்டத்தில்:
- ஒழுங்கற்ற
தொழிலாளர்களின் பாதுகாப்பு,
- வேலைவாய்ப்பு,
- விவசாயிகளின்
கடன் நெருக்கடி,
- தொழிற்சாலை
தனியார்மயமாக்கல்,
- கல்வி
மற்றும் சுகாதாரத்தின் வணிகமயமாக்கல்,
போன்ற அடிப்படை வர்க்கப் பிரச்சினைகள் அரசியல் விவாதங்களின் மையமாக இல்லை.
சட்டப்பேரவை அரசியலின் வரம்பு
சட்டப்பேரவை:
- சட்டங்களை
இயற்ற முடியும்.
- நிர்வாகத்தை
கண்காணிக்க முடியும்.
- மக்களின்
கோரிக்கைகளை முன்வைக்க முடியும்.
ஆனால் அது தனியாக எதையும் செய்யும் அதிகாரம்
இல்லை ஆகையால் அதிகாரதிற்கு வந்தாலும் இந்த சமூக அமைப்பை மாற்ற
முடியாது.
ஏனெனில் பொருளாதார அதிகாரம், மூலதனத்தின் கட்டுப்பாடு, நிர்வாக இயந்திரம், நீதித்துறை, அதிகாரப்பூர்வ நிறுவனங்கள் ஆகியவை அனைத்தும் இந்திய அரசின் கட்டுபாட்டுடன் பரந்த சமூக
உறவுகளுடன் இணைந்துள்ளன.
எனவே,
மக்கள் அரசியல் இல்லாத சட்டப்பேரவை அரசியல்,
பெரும்பாலும் நிர்வாக மாற்றத்திற்குள் மட்டுமே சுருங்கும். உழைக்கும் மக்களுக்கு பெரிய அளவில் பயனில்லை ஆனால் சில நிர்வாக
சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் தாங்கள் வாழ பயன்படுத்திக் கொள்வர் இந்த தேர்தல் வரம்பில்.
மக்கள் போராட்டங்கள் ஏன் அவசியம்?
வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது:
- எட்டு மணி
நேர வேலை,
- குறைந்தபட்ச
ஊதியம்,
- நிலச்
சீர்திருத்தங்கள்,
- சமூக நீதிச்
சட்டங்கள்,
- தொழிலாளர்
பாதுகாப்புச் சட்டங்கள்,
இவை அனைத்தும் சட்டப்பேரவையில் "பரிசாக" கிடைக்கவில்லை. மக்களின் நீண்டகால அமைப்புப் போராட்டங்களின் விளைவாகவே அவை சட்ட வடிவம் பெற்றன. ஆனால் இன்று எவ்வித விவாதமின்றி உழைக்கும் மக்களை வஞ்சிக்கும் சட்டங்கள் நிறைவேற்றி அமுல்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் சட்ட மன்றத்தால் ஒன்றும் செய்யாத பொழுது என்ன சொல்ல?
அதாவது,
முதலில் மக்கள் அரசியல்;
பின்னர் சட்டப்பேரவை
அங்கீகாரம்.
தேர்தல் மையவாதத்தின் அபாயம்
மார்க்சிய-லெனினிய விமர்சனம் கூறுவது:
இந்திய கம்யூனிஸ்ட் தேர்தல் அரசியல் கட்சிகளின் அனைத்து செயல்பாடுகளும் தேர்தலைச் சுற்றியே சுழலத் தொடங்கியதால்,
• கிளைகள் தேர்தல் இயந்திரங்களாக மாறியுள்ளது.
• தொழிற்சங்கங்கள் வாக்கு சேகரிப்பு அமைப்புகளாக மாறியுள்ளது.
• மக்கள் இயக்கங்கள் கூட்டணி அரசியலுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
• கோட்பாட்டும் மார்க்சிய கல்வி பின்தள்ளப்பட்டுள்ளது.
இதன் விளைவாக வர்க்க
அரசியலை விட தேர்தல் அரசியல் முன்னுக்கு வந்து உழைக்கும் மக்களுக்கான அரசியல் பலவீனமடைந்துள்ளது. இதன்
விளைவாக
தமிழகத்தில் கடந்த பல
தசாப்தங்களாக தேர்தல் அரசியல் மிகவும் வலுவாக வளர்ந்துள்ளது.
ஆனால் அதே காலத்தில்:
• தொழிலாளர் இயக்கங்களின் தாக்கம் குறைந்துள்ளது.
• ஒழுங்கற்ற தொழிலாளர் அமைப்புகள் பலவீனமடைந்துள்ளன.
• விவசாய இயக்கங்கள் சிதறியுள்ளன.
• தொழிற்சாலை அளவிலான வர்க்க அமைப்புகள் குறைந்துள்ளன.
இந்த முரண்பாட்டை
தீவிரமாக ஆய்வு செய்யாமல் தேர்தல் வெற்றி அல்லது தோல்வியை மட்டும் அரசியல்
அளவுகோலாகக் கொண்டுள்ளோர் எதற்காக செயல்படுகின்றனர்? அவர்களின் அரசியல் எந்த வர்க்க நலனுக்காக நீங்கள்
கணிக்க முடியும்
மக்கள் அரசியலே முன்னிலை
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில் சரியான வரிசை:
- மக்கள்
மத்தியில் அரசியல் கல்வி.
- தொழிலாளர்–விவசாயிகள்
அமைப்புகளை வலுப்படுத்துதல்.
- மக்களின்
அன்றாடப் போராட்டங்களை வர்க்க அரசியலுடன் இணைத்தல்.
- தேர்தல்
மற்றும் சட்டப்பேரவையை அந்தப் போராட்டங்களின் ஒரு தந்திரமாகப்
பயன்படுத்துதல்.
இந்த வரிசை தலைகீழாக மாறும்போது, புரட்சிகர அரசியல் பாராளுமன்ற மையவாதமாக மாறும் இந்த அபாயம் இன்றைய தேர்தல் கம்யூனிஸ்ட்
கட்சிகளிடம் உள்ளது.
உழைக்கும் மக்கள் அரசியலே முதன்மை; சட்டப்பேரவை அரசியல் அதற்கு உட்பட்ட ஒரு தந்திரம்.
உழைக்கும்
மக்களின் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வர்க்கப் போராட்டம் இல்லாத பாராளுமன்ற
அரசியல், ஆட்சி
மாற்றத்தை உருவாக்கலாம்; ஆனால் சமூக மாற்றத்தை உருவாக்க முடியாது.
எனவே,
ஒரு புரட்சிகர இயக்கத்தின் வெற்றியை அதன் சட்டப்பேரவை
உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையால் அல்ல; தொழிலாளர் வர்க்கம், விவசாயிகள், பெண்கள், மாணவர்கள், ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்கள் ஆகியோரின் அமைப்பு வலிமை,
அரசியல் விழிப்புணர்வு மற்றும் வர்க்கப் போராட்டத்தின்
வளர்ச்சியால் அளவிட வேண்டும்.
அதுவே மார்க்சிய-லெனினிய அரசியலின் மையப் பாடமாகும்.
***********************************
செய்திகளில் இல்லாத ஒரு போக்கு.....
பிரதான ஊடகங்களில் அதிகம் பேசப்படாத நிலையில், Instagram, YouTube Shorts, Facebook, X, WhatsApp போன்ற சமூக ஊடகங்களில் இந்தியா மற்றும் தமிழ்நாட்டில் அதிகமாகப் பகிரப்பட்ட மீம்கள், ரீல்ஸ்கள் மற்றும் டிரெண்டுகள் பின்வருமாறு:
தமிழ்நாடு
1. விஜய் பிறந்தநாள் மீம் அலை.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக