பின்னை மார்க்சியம் மற்றும் திறந்த நிலை மார்க்சியம் யாருக்கானது?-02

முன்னுரையின் மீதான விமர்சனம்

மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வையில் 'பின்னை மார்க்சியம்': ஒரு தத்துவார்த்த விமர்சனம்

பேராசிரியர் இரா. முரளி அவர்களின் 'பின்னை மார்க்சியம் அறிமுகம்' என்ற நூலின் பதிப்புரை மற்றும் முன்னுரை ஆகியவை, இருபதாம் நூற்றாண்டில் மேற்குலகில் உருவான தத்துவச் சிந்தனைகளையும், மாறிவரும் உலகிற்கேற்ப மார்க்சியத்தை எவ்வாறு மறுவாசிப்பு செய்வது என்ற உரையாடலையும் தமிழ் அறிவுச் சூழலுக்கு அறிமுகப்படுத்துகின்றன. மார்க்சியத்துடன் ஒரு "முடிவடையாத அறிவுத்துறைப் பேச்சுவார்த்தையை" நிகழ்த்துவதே பின்னை மார்க்சியம் என்று நூலாசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். உண்மையில் மார்க்சிய-லெனினிய (Marxism-Leninism) தத்துவக் கண்ணோட்டத்தில் இந்த நூலினை அணுகும்போது, பின்னை மார்க்சியக் கோட்பாடுகள் முன்வைக்கும் வாதங்கள் ஆழமான மார்க்சிய விலகளில் உள்ளன என்பதே எமது விமர்சனம்.

1. முதலாளித்துவத்தின் உருமாற்றமும் மார்க்சிய-லெனினியத்தின் பொருத்தப்பாடும்

மார்க்சின் காலத்திற்குப் பிறகு உலகம் மாறிவிட்டது என்றும், தொழிற்சாலை மைய முதலாளித்துவம் இன்று உலகமயமாக்கப்பட்ட நிதி முதலாளித்துவமாகவும், மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப முதலாளித்துவமாகவும் புதிய வடிவங்களை எடுத்துள்ளது என்றும் முன்னுரை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வையில், முதலாளித்துவத்தின் இந்த உருமாற்றம் மார்க்சியத்தின் அடிப்படை விதிகளைக் காலாவதியாக்கவில்லை. மாறாக, லெனின் தனது 'ஏகாதிபத்தியம்: முதலாளித்துவத்தின் உச்ச கட்டம்' என்ற நூலில் நிதி மூலதனத்தின் (Finance Capital) எழுச்சியையும், அது உலகைப் பங்குபோடுவதையும் அன்றே துல்லியமாக வரையறுத்தார். தகவல் தொழில்நுட்ப முதலாளித்துவம் வந்த பிறகும், உழைப்புச் சுரண்டல் (Exploitation of labor), உபரி மதிப்பு அபகரிப்பு (Surplus value extraction) மற்றும் மூலதனக் குவிப்பு ஆகிய முதலாளித்துவத்தின் அடிப்படை இயங்குமுறைகள் மாறவில்லை; அவற்றின் வடிவங்கள் மட்டுமே நவீனமயமாகியுள்ளன. எனவே, முதலாளித்துவத்தின் வடிவ மாற்றத்தைக் காரணம் காட்டி மார்க்சியத்தின் அடிப்படைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவது வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்திற்கு (Historical Materialism) முரணானது மட்டுமல்ல் மறுப்பதே ஆகும்.

2. வர்க்க அரசியலின் முழுத்தன்மையும் அடையாள அரசியலின் வரம்புகளும்

வர்க்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மார்க்சியப் பார்வைக்கும், பெண்ணியம், இனவெறி எதிர்ப்பு, சாதி எதிர்ப்பு, சுற்றுச்சூழல், குடியுரிமை, அடையாள அரசியல் போன்ற பன்மையான அரசியல் அகநிலைகளுக்கும் இடையிலான உறவை இந்நூல் ஆராய்வதாகக் கூறுகிறது.

மார்க்சிய-லெனினியம் சாதி, இன, பாலின மற்றும் தேசிய இன ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களை ஒருபோதும் நிராகரிப்பதில்லை. ஆனால், இத்தகைய அடையாளப் போராட்டங்களை வர்க்கப் போராட்டத்திலிருந்து (Class Struggle) துண்டித்து, அவற்றைத் தனித்தனி 'பன்மையான அகநிலைகளாக' (Plural subjectivities) முன்னிறுத்தும் லக்லாவ்–மூஃபே (Laclau-Mouffe) போன்ற பின்னை மார்க்சியர்களின் அணுகுமுறையை(அடையாள அரசியலின்) ஆனால் மார்க்சிய-லெனினியம் இதனை வன்மையாக கண்டிக்கிறது..

 * முதலாளித்துவப் பொருளாதார அடிக்கட்டுமானத்தை (Economic Base) தகர்க்காமல், பண்பாடு மற்றும் அடையாளத் தளங்களில் (Superstructure) மட்டுமே நிகழ்த்தப்படும் போராட்டங்கள் முழுமையான மனித விடுதலையைத் தராது.

 * வர்க்க அரசியலைப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு அடையாள அரசியலை முதன்மைப்படுத்துவது, உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒற்றுமையைப் பிளவுபடுத்தி, முதலாளித்துவ அமைப்பு தன்னைத் தற்காத்துக்கொள்ளவே துணைபுரியும்.

3. புரட்சிகர அமைப்பும் அரசு அதிகாரமும்: 'பன்மைக் கூட்ட' மாயை

நெக்ரி மற்றும் ஹார்ட் எழுதிய 'பேரரசு' (Empire) நூலும், அவர்களின் 'பன்மைக் கூட்டம்' (Multitude) என்ற கருத்தாக்கமும் இந்நூல் உருவாவதற்கான முக்கியத் தூண்டுதல்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

லெனினிய தத்துவத்தின் உயிர்நாடியே கட்டுக்கோப்பான 'புரட்சிகர முன்னணிப் படை' (Vanguard Party) மற்றும் முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தைத் தகர்த்து பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை (Dictatorship of the Proletariat) நிறுவுவதுதான். ஆனால், நெக்ரி போன்ற சிந்தனையாளர்களும், லக்லாவ் போன்ற கதையாடல் (Discourse) கோட்பாட்டாளர்களும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியின் தேவையை நிராகரித்து, தன்னெழுச்சியான 'பன்மைக் கூட்டம்' மற்றும் 'தீவிர ஜனநாயகம்' (Radical Democracy) ஆகியவற்றை முன்வைக்கின்றனர். வர்க்க எதிரியான முதலாளித்துவ வர்க்கம் அரசு, இராணுவம், ஊடகம் மற்றும் நிதி நிறுவனங்கள் என மிகவும் நிறுவனமயப்பட்ட அதிகாரக் கட்டமைப்பைக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட புரட்சிகரக் கட்சி இல்லாமல் வெறும் கதையாடல்கள் மற்றும் தன்னெழுச்சிப் போராட்டங்கள் மூலம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முடியும் என்பது ஒரு கற்பனாவாத (Utopian) அணுகுமுறையாகும்.

இன்று நம்மிடையே போராட்ட களத்தை களவாடிய ஏகாதிபத்திய நாய்கள் உழைக்கும் மக்களை பல்வேறு பிரிவாக பிரித்து தவறியும் ஒன்றுபட கூடாது என்பதே அவர்களின் நோக்கமாக செயல்படுகின்றனர் அதனையே இந்த நூல் முன்னெடுக்கிறதா என்பதனை நூலின் உள் சென்று வாசித்து பின்னர் விவாதிப்போம் தோழர்களே.

4. "மறுவாசிப்பு" என்பதும் திருத்தல்வாத (Revisionism) அபாயமும்

"மார்க்சியத்தைப் பாதுகாப்பது என்றால் அதன் பழைய வடிவங்களைப் பாதுகாப்பது அல்ல; அதன் விமர்சன ஆற்றலைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு, புதிய உலகத்தைப் புரிந்துகொள்ள அதை மறுவடிவமைப்பதாகும்" என்று நூலாசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.

மார்க்சியம் என்பது வறட்டுச் சூத்திரமல்ல, அது செயல்பாட்டிற்கான வழிகாட்டி என்பதில் மார்க்சிய-லெனினியர்களுக்கு மாற்றுக் கருத்து இல்லை. ஆனால், இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் (Dialectical Materialism), வர்க்கப் போராட்டம், உழைக்கும் வர்க்கத்தின் தலைமை ஆகியவை மார்க்சியத்தின் "பழைய வடிவங்கள்" அல்ல; அவை மார்க்சியத்தின் சாராம்சங்கள். ஃபிராங்க்பர்ட் பள்ளி முதல் பின்னை நவீனத்துவம் வரையிலான மேற்குலகச் சிந்தனைப் பள்ளிகள், மார்க்சியத்தை ஒரு புரட்சிகர நடைமுறை ஆயுதமாகப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, அதை வெறும் கல்விப்புல விமர்சனக் கோட்பாடாக (Academic Critical Theory) சுருக்கிவிட்டன. மார்க்சியத்தின் புரட்சிகர ஆன்மாவான வர்க்கப் போராட்டத்தை நீக்கிவிட்டு அதனை "மறுவடிவமைப்பு" செய்வது என்பது, லெனின் அன்றே போராடிய 'திருத்தல்வாதத்தின்' (Revisionism) நவீன வடிவமே ஆகும்.

"உலகைப் புரிந்துகொள்வது மட்டுமல்ல, அதை மாற்றுவதே தத்துவத்தின் பணி" என்றார் கார்ல் மார்க்ஸ். சமகால சமூக மாற்றங்களையும் புதிய போராட்ட வடிவங்களையும் உள்வாங்குவதற்குத் தமிழ் அறிவுச் சூழலில் இத்தகைய நூல்கள் விவாதத்தைத் தொடங்குவது வரவேற்கத்தக்கது. இருப்பினும், 'பின்னை மார்க்சியம்' என்பது மார்க்சியத்தின் புதிய தொடக்கமாக இல்லாமல், மார்க்சிய-லெனினியத்தின் புரட்சிகர அரசியலிலிருந்து பின்வாங்கி, முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே சீர்திருத்தங்களைத் தேடும் ஒரு தத்துவார்த்தத் தடம் புரளலாகவே (Theoretical Retreat) மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வையில் மதிப்பிடப்படுகிறது. சாதி, பாலினம், சுற்றுச்சூழல் உள்ளிட்ட அனைத்துப் போராட்டங்களையும் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியின் கீழ் ஒன்றிணைப்பதே மார்க்சுக்குப் பிறகான மார்க்சிய அரசியலின் உண்மையான திசையாக இருக்க முடியும். -தோழமையுடன் இலக்கு ஆசிரியர் குழு.

******************************************

மேலும் NCBH ஆல் வெளியிடப்பட்ட இன்னொரு தொகுப்பு "திறந்த நிலை மார்க்சியம்" அதன் மீதான விமர்சனம் கீழே:-

திறந்தநிலை மார்க்சியம்' (Open Marxism) நூல் தொகுப்பின் பங்களிப்பாளர்களான ஹன்ஸ்-ஜார்ஜ் பக்ஹவுஸ், வெர்னர் போன்ஃபெல்ட், சைமன் கிளார்க், ஹெய்டே கெர்ஸ்டன்பெர்கர், ரிச்சர்ட் குன் மற்றும் காஸ்மாஸ் சைக்கோபீடிஸ் ஆகியோரின் வாழ்க்கைக்குறிப்புகளையும் அவர்களின் படைப்புகளையும் ஆராயும்போது, "இவர்கள் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளா? இவர்களுக்கும் புரட்சிகர மார்க்சியத்திற்கும் என்ன தொடர்பு?" என்ற அடிப்படைக் கேள்வி எழுகிறது. இவர்களின் எழுத்துக்களின் தலைப்புகள் மற்றும் ஆய்வுப் புலங்களின் அடிப்படையில், மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவக் கண்ணோட்டத்தில் இவர்களை கீழ்க்கண்டவாறு மதிப்பீடு செய்யலாம்.

இவர்கள் அனைவரும் ஐரோப்பிய பல்கலைக்கழகங்களில் (ஃபிராங்க்ஃபர்ட், எடின்பர்க், வார்விக், ப்ரெமன், ஏதென்ஸ்) அரசியல், சமூகவியல் மற்றும் பொருளியல் துறைப் பேராசிரியர்களாகவும் ஆய்வாளர்களாகவும் செயல்பட்டவர்கள். மார்க்சின் 'மதிப்புக் கோட்பாடு' (Value Theory), 'நெருக்கடிக் கோட்பாடு' (Crisis Theory), மற்றும் முதலாளித்துவ அரசு (Capitalist State) ஆகியவற்றை இவர்கள் தீவிரமாக ஆய்வு செய்துள்ளனர். குறிப்பாக, முதலாளித்துவப் பொருளாதாரக் கோட்பாடுகளான 'கீனீசியனிசம்' (Keynesianism) மற்றும் 'மார்ஜினலிசம்' (Marginalism) ஆகியவற்றை மார்க்சிய அடிப்படையில் சைமன் கிளார்க் போன்றோர் விமர்சித்துள்ளனர். அந்த வகையில் இவர்கள் மார்க்சியக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தும் அறிவுஜீவிகள் ஆவர்.

ஆனால், மார்க்சிய-லெனினியம் என்பது வெறும் பல்கலைக்கழக ஆய்வுப் பொருள் அல்ல; அது பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சிக்கான செயல் தத்துவம். அந்த அளவுகோலின்படி பார்த்தால், இவர்களின் எழுத்துக்கள் செவ்வியல் மார்க்சிய-லெனினியத்திலிருந்து விலகிச் செல்வதை இவர்களின் நூல் பட்டியலே தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

 பங்களிப்பாளர்களின் எழுத்துக்கள் காட்டும் தத்துவார்த்த விலகல்கள்

இவர்களின் படைப்புகளைத் தொகுத்துப் பார்க்கும்போது, நான்கு முக்கிய தத்துவார்த்தப் போக்குகள் வெளிப்படுகின்றன:

அ) ஃபிராங்க்ஃபர்ட் பள்ளியும் 'மதிப்பு-வடிவ' வாதமும் (Value-Form Theory)

 * ஆதாரம்: ஹன்ஸ்-ஜார்ஜ் பக்ஹவுஸ் ஃபிராங்க்ஃபர்ட்டில் பணியாற்றுபவர். இவர் ஆல்ஃபிரட் ஷ்மிட் (A. Schmidt) தொகுத்த நூலில் 'மதிப்பு வடிவத்தின் இயங்கியல்' (Zur dialektik der Wertform) பற்றியும், மார்க்சிய மதிப்புக் கோட்பாட்டை 'மீள்கட்டமைப்பு' (Reconstruction) செய்வது பற்றியும் எழுதியுள்ளார். காஸ்மாஸ் சைக்கோபீடிஸும் ஃபிராங்க்ஃபர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றவர்.

 * மார்க்சிய-லெனினிய மதிப்பீடு: பக்ஹவுஸ் ஜெர்மனியின் 'புதிய மார்க்சிய வாசிப்பு' (Neue Marx-Lektüre) என்ற போக்கின் முன்னோடியாவார். ஃபிராங்க்ஃபர்ட் பள்ளியின் (விமர்சனக் கோட்பாடு) தாக்கம் கொண்ட இவர்கள், மார்க்சின் 'மூலதனம்' நூலை வர்க்கப் போராட்டத்தின் அடிப்படையில் வாசிப்பதை விட, பண்டங்களின் 'மதிப்பு வடிவம்' மற்றும் 'பணம்' குறித்த அருவமான தத்துவார்த்த (Abstract Philosophical) விவாதமாகச் சுருக்குகின்றனர். இது ஏங்கெல்ஸ் மற்றும் லெனின் வளர்த்தெடுத்த நடைமுறைப் பொருள்முதல்வாதத்தை நிராகரிக்கும் போக்காகும்.

ஆ) இயற்கையின் இயங்கியலை மறுத்தல் (Denial of Dialectics of Nature)

 * ஆதாரம்: ரிச்சர்ட் குன் 1977-ல் மார்க்சிசம் டுடே இதழில் 'இயற்கை இயங்கியல் தன்மை கொண்டதா?' ('Is Nature Dialectical') என்ற கட்டுரையையும், 'நடைமுறை பிரதிபலிப்பு' (Practical Reflexivity) மற்றும் 'இடையீட்டு ஆய்வு' (Mediation) குறித்த நூல்களையும் எழுதியுள்ளார். மேலும், சைக்கோபீடிஸ் ஹெகலின் சமூகத் தத்துவம் மற்றும் இம்மானுவேல் கான்ட்டின் அரசியல் கோட்பாடு (Untersuchungen zur politischen Theorie I. Kants) குறித்து எழுதியுள்ளார்.

 * மார்க்சிய-லெனினிய மதிப்பீடு: மார்க்சிய-லெனினியத்தின் அடிநாதமே பிரபஞ்சம், இயற்கை மற்றும் சமூகம் அனைத்தும் இயங்கியல் விதிகளுக்கு உட்பட்டவை என்பதுதான் (ஏங்கெல்ஸின் 'இயற்கையின் இயக்கவியல்', லெனினின் 'பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும்' இதையே நிறுவுகின்றன). ஆனால், ரிச்சர்ட் குன் போன்ற மேற்கத்திய மார்க்சியவாதிகள் "இயங்கியல் என்பது மனித சமூகத்திற்கும் சிந்தனைக்கும் மட்டுமே உரியது, இயற்கைக்குக் கிடையாது" என்று வாதிடுபவர்கள். மேலும், கான்ட் மற்றும் ஹெகலின் கருத்துமுதல்வாதக் கூறுகளை மார்க்சியத்திற்குள் மீண்டும் கொண்டு வர இவர்கள் முயல்கின்றனர். இது இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதத்தின் (Dialectical Materialism) அடித்தளத்தையே தகர்க்கும் திரிபுவாதமாகும்.

இ) அரசு பற்றிய லெனினியக் கோட்பாட்டை 'மீள்வரையறை' செய்தல்

 * ஆதாரம்: வெர்னர் போன்ஃபெல்ட் 'அரசுக் கோட்பாட்டின் மீள்வரையறை' ('The Reformulation of State Theory') மற்றும் ஜான் ஹாலவேயுடன் இணைந்து 'பின்-ஃபோர்டிசமும் சமூக வடிவமும்' (Post-Fordism and Social Form) ஆகியவற்றை எழுதியுள்ளார். சைமன் கிளார்க் 'அரசு விவாதம்' (The State Debate) நூலைத் தொகுத்துள்ளார். ஹெய்டே கெர்ஸ்டன்பெர்கர் 'அரசும் மூலதனமும்: ஒரு மார்க்சிய விவாதம்' மற்றும் 'அகநிலையற்ற வன்முறை' (Die subjektivlose Gewalt) ஆகிய நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

 * மார்க்சிய-லெனினிய மதிப்பீடு: லெனினது 'அரசும் புரட்சியும்' நூல், அரசை ஆளும் வர்க்கத்தின் அடக்குமுறைக் கருவியாகத் தெளிவாக வரையறுக்கிறது; முதலாளித்துவ அரசை உடைத்தெறிந்து 'பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை' நிறுவ வேண்டும் என்கிறது. ஆனால், இவர்கள் அரசை ஒரு 'கருவியாகப்' பார்ப்பதை மறுத்து, அரசை மூலதனத்தின் ஒரு 'சமூக வடிவமாக' (Social Form) மட்டுமே பார்க்கின்றனர். கெர்ஸ்டன்பெர்கரின் 'அகநிலையற்ற வன்முறை' (Subjectless violence) என்ற கருத்தாக்கம், முதலாளி வர்க்கம் என்ற ஒரு குறிப்பிட்ட ஆளும் வர்க்கத்தின் திட்டமிட்ட வன்முறையை மழுங்கடித்து, அதை ஒரு பொதுவான அமைப்புசார் நிகழ்வாக மாற்றுகிறது.

ஈ) முன்னணிப் படைக் கட்சியும் (Vanguard Party) புரட்சித் திட்டமும் இன்மை

 * ஆதாரம்: ரிச்சர்ட் குன்னின் 'மார்க்சியமும் அதிகாரம் மற்றும் பங்கேற்பு பற்றிய கருத்துக்களும்' (Marxism and Ideas of Power and Participation), 'வர்க்க மேலாதிக்கமும் கட்சியும்' (Class Hegemony and Party) ஆகிய படைப்புகளும், இவர் எழுதியுள்ள இதழான 'மார்க்சிசம் டுடே' (Marxism Today) என்பதும் இங்கு கவனிக்கத்தக்கவை.

 * மார்க்சிய-லெனினிய மதிப்பீடு: 'மார்க்சிசம் டுடே' என்பது பிரிட்டிஷ் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அதிகாரப்பூர்வ இதழாக இருந்து, 1970 மற்றும் 80-களில் 'யூரோ கம்யூனிசம்' (Eurocommunism) மற்றும் சீர்திருத்தவாதத்தைப் பிரச்சாரம் செய்த இதழாகும். கான்ஃபரன்ஸ் ஆஃப் சோசியலிஸ்ட் எகனாமிஸ்ட்ஸ் (CSE), கேபிடல் & கிளாஸ், காமன் சென்ஸ் ஆகிய அமைப்புகளும் இதழ்களும் லெனினியக் கட்சி அமைப்பு முறையை (Democratic Centralism) நிராகரித்த 'புதிய இடதுசாரி' (New Left) மற்றும் தன்னாட்சிவாத (Autonomist) அறிவுஜீவிகளின் கூடாரமாகும்.

3. மார்க்சிய-லெனினியத் தீர்ப்பு: இவர்களை எப்படி வகைப்படுத்துவது?

இந்த எழுத்தாளர்களின் நூல் பட்டியலை மார்க்சிய-லெனினிய தராசில் வைத்துப் பார்க்கும்போது பின்வரும் முடிவுக்கு வர முடியும்:

 * இவர்கள் முதலாளித்துவ எதிர்ப்பாளர்கள், ஆனால் லெனினியவாதிகள் அல்லர்: இவர்கள் முதலாளித்துவப் பொருளாதார நெருக்கடிகளையும், பாசிசத்தையும், ஏழ்மையை அரசு நிர்வகிக்கும் விதத்தையும் (Policing of poverty) கூர்மையாக ஆய்வு செய்யும் இடதுசாரி அறிவுஜீவிகள். ஆனால், சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, மார்க்சிய-லெனினியத்தை "வறட்டுவாதம்" என்று முத்திரை குத்திவிட்டு, லெனினியத்தைக் கைவிட்டவர்கள்.

 * பொருள்முதல்வாதத்திலிருந்து கருத்துமுதல்வாதத்திற்குப் பின்வாங்குபவர்கள்: கான்ட் மற்றும் ஹெகலின் தத்துவங்களைக் கொண்டு மார்க்சியத்தை 'மீள்கட்டமைப்பு' செய்கிறோம் என்ற பெயரில், வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தையும் இயற்கையின் இயங்கியலையும் கேள்விக்குள்ளாக்குபவர்கள்.

 * வகுப்பறை மார்க்சியவாதிகள் (Armchair/Academic Marxists): மார்க்சின் பதினோராவது ஆய்வறிக்கை கூறுவது போல, "தத்துவவாதிகள் உலகைப் பல வழிகளில் விளக்கியிருக்கிறார்கள்; ஆனால் பிரச்சினை என்னவென்றால், அதை மாற்றுவதுதான்." இந்தப் பங்களிப்பாளர்கள் முதலாளித்துவத்தை நுட்பமான ஜெர்மன் மற்றும் ஆங்கிலத் தத்துவார்த்தச் சொற்களால் ('அப்ரியாரி', 'மீடியேஷன்', 'ரிஃப்ளெக்சிவிட்டி', 'மெட்டாதியரி') விளக்குவதோடு நின்றுவிடுகிறார்கள். தொழிலாளி வர்க்கத்தை அணிதிரட்டும் புரட்சிகரக் கட்சியைக் கட்டுவது குறித்தோ, அரசு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவது குறித்தோ இவர்களிடம் எந்தத் திட்டமும் இல்லை.

சுருக்கமாகக் கூறின், இவர்கள் 'மார்க்சிய இயலின்' (Marxology) வல்லுநர்கள்; ஆனால் புரட்சிகர மார்க்சிய-லெனினியவாதிகள் அல்லர். முதலாளித்துவத்தின் தற்கால நெருக்கடிகளைப் புரிந்துகொள்ள இவர்களின் பொருளாதார ஆய்வுகள் (குறிப்பாக சைமன் கிளார்க், போன்ஃபெல்ட் ஆகியோரின் ஆய்வுகள்) ஒரு துணைக் கருவியாகப் பயன்படலாம். ஆனால், பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சிக்கு வழிகாட்டும் தத்துவமாக இவர்களின் 'திறந்தநிலை மார்க்சியம்' ஒருபோதும் அமையாது; மாறாக, அது புரட்சிகர அரசியலை பல்கலைக்கழக விவாத அறைகளுக்குள் முடக்கும் ஒரு நவீனத் திருத்தல்வாதப் (Modern Revisionist) போக்காகவே மார்க்சிய-லெனினியத்தால் மதிப்பிடப்படுகிறது.- இலக்கில் இணையத்தில் வெளியான கட்டுரைகளின் தொகுப்பே இவை... இன்னும் விரிவாக நாளை விவாதிப்போம் தோழர்களே.

இதனை இன்னும் விரிவாக புரிந்துக் கொள்ள ....

புதிய இடது போக்குகள், நவீன மார்க்சியம், புதிய இடது என்ற பெயரில், மார்க்சியத்தை ஏகாதிபத்திய கலாச்சாரம் சிதைக்க முயல்கிறது. (இலக்கு 102 இணைய இதழ் கட்டுரையே)

இன்றைய சமூகம் மாறுதலுக்கு தயாராகி கொண்டு இருக்கிறது. பல்வேறு அமைப்புகளில் இருந்து ஏமாற்றப்பட்டு சலிப்புற்ற மக்கள் இன்றைக்கு புரட்சிகர அமைப்புகளின் தேவையை உணர்ந்து, அவற்றை நாடுகின்றனர். சமூக மாற்றத்தை நேசிக்கிறவர்கள் கலாச்சாரத் தளத்தில் ஏகாதிபத்திய கலாச்சாரத்தையும் நிலப்பிரபுத்துவ கலாச்சாரத்தையும் எதிர்க்க வேண்டும். கலாச்சாரத் தளத்தில் ஏகாதிபத்திய, நிலப்பரத்துவ எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கு தலைமை தாங்க, ஏகாதிபத்தியத்தோடும் நிலப்பிரப்புத்துவத்தோடும் ஏதேனும் ஒரு விதத்தில் தொடர்பு கொண்ட தத்துவங்களால் இயலாது. அது எதிர் விளைவுகளையே உண்டுபண்ணும். இப்போராட்டத்தில் பல்வேறு ஜனநாயக சக்திகள் பெரும் பங்கு கொண்டாலும் கூட புரட்சிகர தத்துவம் தலைமை தாங்கினாலன்றி இப்போராட்டம் முழுமை பெறாது.. இத்தகைய புரட்சிகரத் தத்துவமாக மார்க்சிய லெனினியம் உள்ளது. மார்க்சிய லெனினிய தத்துவ வழிகாட்டலின்றி ஏகாதிபத்திய நிலப்பிரபுத்துவ கலாச்சாரத்தை எதிர்க்க இயலாது. காலம் உணர்த்தும் இந்த உண்மையை ஒருவாறு புரிந்து கொண்டு இன்றைய நிலையை எதிர்கொள்ள இளைஞர்கள் மார்க்சியத்தை கற்றுக் கொள்ளவும் ஏற்றுக் கொள்ளவும் தயாராக உள்ளனர். இது இறுதியில் ஏகாதிபத்திய நிலப்பிரப்புத்துவ கலாச்சாரத்தை வெற்றி கொள்வதில் முடியும். (நமது இலக்கு, கோ.கேசவன், பக்கம் - 10.)

விளக்கம்:- ஒரு காலத்தில் தமிழகத்தில் செயல்பட்டுக்கொண்டு இருந்த இடதுசாரி அமைப்பின் மற்றும் முதலாளித்துவ அமைப்பின்  தலைவர்களால் ஏமாற்றப்பட்டுக்கொண்டு இருந்த மக்கள் அந்த அமைப்புகளிலிருந்து வெளியேறி புரட்சிகரமான அமைப்புகள் மார்க்சிய லெனினிய அமைப்புகள்தான் என்று கருதி அந்த அமைப்புகளில் இணைந்து செயல்பட முன்வந்தனர். கலாச்சாரத் தளத்திலும் சித்தாந்தத் தளத்திலும் ஒவ்வொரு கம்யூனிஸ்டும் ஏகாதிபத்திய மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவ கலாச்சாரத்தை எதிர்க்க வேண்டும். அதேபோலவே ஏகாதிபத்திய மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவ சித்தாந்தம் மற்றும் சிந்தனைமுறையை எதிர்த்துப் போராட வேண்டும். இந்த நிலையில் ஏகாதிபத்தியத்தியத்தோடும் இங்குள்ள பெருமுதலாளிகளோடும், நிலப்பிரபுத்துவ பண்ணையார்களாகிய கிராமப்புற ஆதிக்க சக்திகளோடும் தொடர்பு வைத்திருக்கும் அவர்களுக்காகவே பாடுபடும் அரசியல் சக்திகளோடு உறவுகொண்டும் அவர்களின் கொள்கை மற்றும் அரசியலை ஏற்றுக்கொண்டு செயல்படுவதன் மூலம் ஏகாதிபத்திய மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவ கருத்துக்களையும் அதன் ஆதிக்கத்தையும் நாம் எதிர்த்துப் போராட முடியாது. அப்படி போராடுவது நமக்கு எதிர்விளைவையே தரும். ஆகவே ஏகாதிபத்தியத்தையும் நிலப்பிரபுத்துவத்தையும் எதிர்த்த நமது போராட்டத்துக்கு மார்க்சிய லெனினியம் மட்டுமே ஒரே தத்துவ வழிகாட்டுதலாக இருக்க முடியும். இந்த உண்மையை உணர்ந்துகொண்ட இளைஞர்கள் மார்க்சியத்தை கற்றுக்கொள்ளவும், அதனை ஏற்றுக்கொண்டு செயல்படவும் முன்வந்தனர். ஆனால் பல குழுக்களாகப் பிளவுபட்டிருந்த மார்க்சிய லெனினியக் குழுக்களிலுள்ள தலைவர்கள் அமைப்பில் இணைந்த இளைஞர்களுக்கு மார்க்சியத்தின் அடிப்படைகளை கற்றுக்கொடுக்க பிடிவாதமாக மறுத்துவிட்டார்கள். இதன் காரணமாக திருத்தல்வாத அமைப்பிலும் மார்க்சிய லெனினியக் குழுக்களிலும் உள்ள தோழர்கள் மார்க்சியத்தின் அடிப்படைகளை புரிந்துகொள்ளவில்லை. இந்த அமைப்புகளிலெல்லாம் ஜனநாயக மத்தியத்துவக் கோட்பாடு கடைபிடிப்பதே இல்லை. அதிகார மையம் என்ன உத்தரவிடுகிறதோ அதனை செயல்படுத்த வேண்டியதுதான் ஊழியர்களின் கடமையாகும். தலைவர்களை யாரும் விமர்சனம் செய்யக்கூடாது என்ற நிலையே உள்ளது. இதன் காரணமாக மார்க்சிய லெனினியக் குழுக்களின் மீதும் மக்கள் நம்பிக்கை இழந்து வருகிறார்கள். இந்தச் சூழலில் மார்க்சிய லெனினியக் குழுக்கள் மேலும் மேலும் பிளவுண்டு சிறு குழுக்களாக மாறிக்கொண்டு இருக்கும் போது சிபிஐ, சிபிஎம் போன்ற கட்சிகளின் தலைவர்கள் தம்முடைய கட்சிதான் பிளவுபடாமல் பெரிய கட்சியாக நீடிக்கிறது என்றும் இந்தக் கட்சியை எதிர்த்து குறைசொல்பவர்கள் எல்லோரும் துரோகிகள் என்ற கருத்தை அணிகளிடம் பரப்பி அவர்களது அமைப்பை பாதுகாத்துக்கொள்ள முயல்கிறார்கள். எனினும் இந்தத் தலைவர்கள் செய்யும் தவறுகளை எதிர்த்துப் போராட முடியாதவர்கள் இந்தக் கட்சியிலிருந்து வெளியேறி திமுக, அதிமுக போன்ற பிற்போக்கு முதலாளித்துவ கட்சியில் சேர்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த நிலையை மாற்றுவதற்கு ஒரே வழி கட்சியிலுள்ளவர்களுக்கு மார்க்சியத்தின் அடிப்படைகளை போதித்து சித்தாந்த பலமுள்ளவர்களாக மாற்றுவதே முதன்மையான பணியாகும். இன்றைய சூழல் தொடர்ந்து நீடித்தால் பாசிச கட்சியின் வளர்ச்சியை கம்யூனிஸ்டுகளால் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. பாசிசக் கொள்கைகளை முறியடிக்கும் வலிமை மார்க்சிய லெனினியத்துக்கு மட்டுமே உள்ளது. வரலாற்றில் பாசிசத்தை வீழ்த்தியது மார்க்சிய லெனினியமே என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஆகவே கம்யூனிசத்தை நேசிப்பவர்கள் கட்சித் தலைவர்களின் மீது நம்பிக்கை கொள்வதைக் காட்டிலும் மார்க்சிய ஆசான்களது போதனைகளின் மீது நம்பிக்கை வைத்து அதனை கற்று பின்பற்ற வேண்டும்.

உலக வரலாற்றை காணும்போது ஏகாதிபத்தியம் மார்க்சியத்தை இரண்டு விதங்களில் எதிர்கொண்டது. ஒன்று வெளிப்படையாகவே எதிர்ப்பது, இரண்டாவது மார்க்சியத்தைத் திரித்து, குழப்பி, அதன் சாரத்தை உறிஞ்சி எடுத்து அதைப் புரட்டுவது. இந்த இரண்டாம் வகையின் வடிவங்களாகவே நவீன மார்க்சியம் (New Marxism), புதிய இடது (New Left) என்பவை உள்ளன. மார்க்சியத்தை தத்துவத் துறையில் குழப்பும் நோக்கம் கொண்டுள்ள இவை மார்க்சியத்தை நோக்கி வரும் இளைஞர்களைச் சலிப்படையச் செய்வதிலும் தவறாக வழிகாட்டுதலிலும் கை சுடாத புரட்சி நடைமுறையில் ஈடுபடுதலிலும் முடிகின்றது.  (நமது இலக்கு, கோ.கேசவன், பக்கம் - 10, 11.)

தொடரும் எமது விவாதம்....


தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

இலக்கு இதழின் கட்டுரைகள்

மூலதனத்தின் பிறப்பு - மார்க்ஸ்- பிடிஎப் வடிவில்- ஒலி வடிவில் (25-10-2026)

நிலங்களிலிருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்ட மக்கள் எவ்வாறு கொடூரமான சட்டங்கள் மற்றும் அடிமைத்தனமான முறைகள் மூலம் பாட்டாளி வர்க்கமாக மாற்றப்...

செய்தியை சார்ந்த அலசல்