மார்க்சிய தத்துவமும் புரட்சிகர நடைமுறையும்

மார்க்சிய தத்துவம் என்பது உலகத்தை வெறும் விளக்குவதற்காக மட்டும் அல்லாமல், அதனை மாற்றுவதற்கான செயல்பாட்டு வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது. லெனினது கோட்பாட்டின்படி, புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல் எந்தவொரு புரட்சிகரமான இயக்கமும் இருக்க முடியாது. இந்தியச் சூழலில் சிதறிக்கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒன்றிணைக்க சித்தாந்தப் போராட்டம் இன்றியமையாதது ஆகும். மார்க்சியத்தின் பெயரால் இயங்கும் திருத்தல்வாதிகளும் போலி வேடதாரிகளுமே தத்துவார்த்தப் பிரச்சாரத்தை எதிர்த்து நடைமுறையில் இல்லை என்று பொய் உரைக்கின்றனர். தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது என்பதால், சித்தாந்தத் தெளிவு மற்றும் தத்துவப் பிரச்சாரமே புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்கான முதல் கட்டப் பணியாகும்.

மார்க்சிய தத்துவத்திற்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான இயங்கியல் தொடர்பு பற்றி மூல ஆதாரங்கள் பின்வருமாறு விளக்குகின்றன:

செயல்பாட்டு வழிகாட்டி: மார்க்சியம் என்பது வெறும் கோட்பாடு அல்ல; அது உலகத்தை மாற்றுவதற்கான செயல்பாட்டு வழிகாட்டியாகும் (Guide to Action). கார்ல் மார்க்ஸ் தனது 'போயர்பாக் பற்றிய 11-வது ஆய்வுக் குறிப்பில்' குறிப்பிட்டது போல, தத்துவஞானிகள் உலகைப் பல்வேறு வழிகளில் விளக்கியிருக்கிறார்கள்; ஆனால் முதன்மையான விஷயம் அதை மாற்றுவதாகும்.
அறிவியல் பூர்வமான திசைவழி: உலகை மாற்றுவதற்கு அறிவியல் பூர்வமான வழிகாட்டுதல் தேவைப்படுகிறது. தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் (Blind Action) ஒருபோதும் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது.
புரட்சிகர தத்துவத்தின் அவசியம்: லெனின் சுட்டிக்காட்டியபடி, "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது". தத்துவார்த்த வழிகாட்டுதல் இல்லாத வெறும் அன்றாடப் போராட்டங்கள், தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கி விடுமே தவிர அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் வர்க்கமாக மாற்றாது.
இருவழி இயங்கியல் தொடர்பு: லெனின் கூறியது போல, "தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது; நடைமுறையோடு இணையாத தத்துவம் மலடானது".
பிரச்சாரமும் ஒரு நடைமுறையே: மார்க்சிய தத்துவத்தைக் கற்றுக்கொள்வதும், பரப்புவதும், பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குச் சித்தாந்தத் தெளிவை ஏற்படுத்துவதும் வெறும் பேச்சு அல்ல; அதுவே புரட்சியின் பிரிக்க முடியாத முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).

இந்தியாவில் மார்க்சியவாதிகளை ஒருங்கிணைப்பதில் சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் பங்கு குறித்து மூல ஆதாரங்கள் பின்வரும் முக்கியக் கருத்துகளை முன்வைக்கின்றன:

சிதறிக் கிடப்பவர்களை ஒன்றிணைத்தல்: இந்தியாவில் மார்க்சியத்தைப் புரிந்துகொண்டு அதற்கு விசுவாசமாக இருக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் பலரும் அமைப்பாக இல்லாமல் சிதறிக் கிடக்கிறார்கள். இவர்கள் ஒன்றுபட்ட அமைப்பாக உருவாகாமல் புரட்சிகர நடைமுறைக்குச் சாத்தியமில்லை என்பதால், அவர்களை ஒருங்கிணைத்து அமைப்பாக்குவதற்குச் சித்தாந்தப் போராட்டமே முதன்மையான வழிமுறையாக இருக்கிறது.
போலி மார்க்சியவாதிகளை அம்பலப்படுத்துதல்: தற்போது அமைப்பாகத் திரண்டுள்ள மார்க்சியத்தைத் திருத்துபவர்கள், குழப்புபவர்கள் மற்றும் மார்க்சிய வேடதாரிகளின் மக்கள் விரோதச் செயல்பாடுகளையும் துரோகங்களையும் அம்பலப்படுத்தி முறியடிப்பதற்குச் சித்தாந்தப் போராட்டம் அவசியமாகிறது.
சித்தாந்தத் தெளிவும் தற்காலிக ஒற்றுமை மறுப்பும்: கோட்பாட்டுத் தெளிவு இல்லாமல் உருவாக்கப்படும் "செயற்கையான ஒற்றுமை" ஆபத்தானது மற்றும் தற்காலிகமானது. லெனின் ரஷ்யாவில் மென்ஷ்விக்குகளுடன் சித்தாந்தப் போராட்டம் நடத்தித் தெளிவான 'போல்ஷ்விக்' அமைப்பை உருவாக்கியது போல, கொள்கைத் தெளிவுள்ள புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்குச் சித்தாந்தப் போராட்டம் அடிப்படையாகும்.
புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுதல்: மார்க்சிய தத்துவத்தைப் பரப்புவதும், திருத்தல்வாதத்தை (Revisionism) தத்துவார்த்த ரீதியாக எதிர்க்கும் பிரச்சாரமும் வெறும் ஏட்டுப் பயிற்சி அல்ல; அதுவே சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒன்றிணைத்து லெனினியப் பாணியிலான உண்மையான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்கான முதன்மையான நடைமுறையாகும்.

இரண்டாம் அகிலத்தின் (Second International) வீழ்ச்சி குறித்த வரலாற்றுப் பின்னணி பற்றி மூல ஆதாரங்களில் பின்வரும் தகவல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன:

முதலாளித்துவ அரசுகளுக்கான ஆதரவு: 1914-இல் முதல் உலகப் போர் தொடங்கியபோது, ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி உள்ளிட்ட ஐரோப்பாவின் பல 'மார்க்சிய' கட்சிகள் தங்களது சொந்த நாட்டின் முதலாளித்துவ அரசுக்கு ஆதரவாக நிலைப்பாடு எடுத்தன.
பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வதேசத்திற்குத் துரோகம்: இக்கட்சிகள் தங்களை மார்க்சியவாதிகள் என்று அழைத்துக்கொண்ட போதிலும், பாட்டாளி வர்க்கத்தின் சர்வதேச ஒற்றுமைக்குத் துரோகம் இழைத்தன.
லெனினின் அம்பலப்படுத்தல்: இத்தகைய தலைவர்களை விளாடிமிர் லெனின் "சமூக அராஜகவாதிகள்" (Social Chauvinists) என்றும் திருத்தல்வாதிகள் என்றும் அம்பலப்படுத்தினார்.
திருத்தல்வாதத்தின் வரலாற்றுச் சான்று: மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரச் சாராம்சத்தை நீக்கிவிட்டு, ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படும் திருத்தல்வாதப் போக்கிற்கு இரண்டாம் அகிலத்தின் வீழ்ச்சி ஒரு முதன்மையான வரலாற்று உதாரணமாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.

போல்ஷ்விக் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது குறித்து மூல ஆதாரங்கள் பின்வரும் முக்கியக் கருத்துகளைத் தெரிவிக்கின்றன:

மென்ஷ்விக்குகளுடனான சித்தாந்தப் போராட்டம்: ரஷ்ய சமூக ஜனநாயக தொழிலாளர் கட்சியில் (RSDRP) மென்ஷ்விக்குகளுடன் லெனின் நடத்திய கடுமையான சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் வழியே தத்துவத் தெளிவுள்ள 'போல்ஷ்விக்' அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது.

புதிய வகையான கட்சி (Party of a New Type): தெளிவற்ற எண்ணற்ற நபர்களைக் கொண்ட கும்பலாக இல்லாமல், மார்க்சிய தத்துவத்தை ஆழமாகப் புரிந்து கொண்ட, அர்ப்பணிப்புள்ள 'புரட்சிகரப் பிரச்சாரகர்கள் மற்றும் அமைப்பாளர்கள்' (Professional Revolutionaries) அடங்கிய ஒழுங்குமைக்கப்பட்ட கட்சியே புரட்சியை வழிநடத்த முடியும் என்ற கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இது கட்டமைக்கப்பட்டது.

செயற்கையான ஒற்றுமையை மறுத்தல்: சித்தாந்தத் தெளிவில்லாமல் செய்யப்படும் "செயற்கையான ஒற்றுமை" தற்காலிகமானது மற்றும் ஆபத்தானது என்பதால், லெனின் தத்துவார்த்தத் தெளிவையே முதன்மையாகக் கொண்டு இவ்வமைப்பை உருவாக்கினார்.

புரட்சிகரத் தத்துவத்தின் வழிகாட்டல்: "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற லெனினிய அணுகுமுறையின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த வலுவான போல்ஷ்விக் அமைப்பாலேயே 1917 அக்டோபர் புரட்சி சாத்தியமானது.

புரட்சிகர தத்துவத்தின் அவசியத்தை விளாடிமிர் லெனின் பின்வரும் முக்கியக் கருத்துகளின் மூலம் விளக்குகிறார்:

புரட்சிகர இயக்கத்தின் அடிப்படை: லெனின் தனது 1902-ஆம் ஆண்டு வெளியான 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' (What Is To Be Done?) என்ற நூலில், "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்பதை மிகத் தீர்க்கமாக முன்வைத்தார்.
கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகளைத் தடுத்தல்: உலகத்தை மாற்ற எந்தத் திசையில் நகர வேண்டும் என்பதற்கான அறிவியல் பூர்வமான தத்துவ வழிகாட்டுதல் தேவை; வழிகாட்டல் இல்லாத கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் (Blind Action) ஒருபோதும் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது.
முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் முடங்குவதைத் தடுத்தல்: ரஷ்யாவில் 'பொருளாதாரவாதிகள்' (Economists) தொழிலாளர்களின் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற அன்றாடப் போராட்டங்களே போதும் என்றபோது, தத்துவார்த்த வழிகாட்டுதல் இல்லாத அன்றாடப் போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கிவிடும் என்று லெனின் சுட்டிக்காட்டினார்.
வர்க்க உணர்வை ஊட்டுதல்: வெறும் அன்றாடச் சலுகைகளுக்கான போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக மாற்றாது; எனவே, தத்துவத்தைப் பரப்புவதும் வர்க்க உணர்வை ஊட்டுவதுமே முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).
தத்துவத்திற்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான பிணைப்பு: "தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது; நடைமுறையோடு இணையாத தத்துவம் மலடானது" என்று குறிப்பிட்ட லெனின், தத்துவப் பிரச்சாரத்தையும் சித்தாந்தத் தெளிவையும் புரட்சியின் பிரிக்க முடியாத முதன்மையான நடைமுறையாக வரையறுத்தார்.

மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாடுகளின்படி, புரட்சிகர தத்துவத்தைப் பரப்புவதை ஏன் ஒரு முதன்மையான நடைமுறையாகக் கருத வேண்டும் என்பதற்கான காரணங்கள் பின்வருமாறு:

வர்க்க உணர்வை ஊட்டுதல்: தத்துவ வழிகாட்டுதல் இல்லாத அன்றாடச் சீர்திருத்தப் போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கிவிடும். தொழிலாளர்களை வெறும் கூலி அடிமைகளாக வைத்திருக்காமல், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக மாற்றுவதற்குத் தத்துவத்தைப் பரப்புவதும் வர்க்க உணர்வை ஊட்டுவதுமே முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும்.
புரட்சிகர இயக்கத்தின் அடிப்படை: லெனின் சுட்டிக்காட்டியபடி, "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது". திசையறியாத கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது என்பதால், தத்துவ வழிகாட்டுதலே இயக்கத்தின் அடிப்படையாகும்.
சிதறிக் கிடப்பவர்களை ஒன்றிணைத்தல்: இந்தியாவில் மார்க்சியத்திற்கு விசுவாசமாக இருக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் சிதறிக் கிடக்கிறார்கள். அவர்களைச் சித்தாந்தத் தெளிவின் அடிப்படையில் ஒன்றிணைத்து, லெனினியப் பாணியிலான வலுவான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவதற்குத் தத்துவப் பிரச்சாரமே முதன்மைச் சாதனமாக உள்ளது.
திருத்தல்வாதத்தை அம்பலப்படுத்துதல்: மார்க்சியத்தின் சாராம்சத்தைச் சிதைத்து, ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படும் திருத்தல்வாதிகள் மற்றும் போலி மார்க்சியவாதிகளின் பிழைப்புவாத முகமூடியைக் கிழித்து அம்பலப்படுத்தத் தத்துவப் பிரச்சாரம் அவசியமாகிறது.
சித்தாந்தப் போரே முதன்மை நடவடிக்கை: மார்க்சியத்தைக் கற்றுக்கொள்வதும் பரப்புவதும் வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல; அதுவே ஆளும் வர்க்கத்திற்கு எதிராக நடத்தப்படும் முதன்மையான சித்தாந்தப் போராட்ட நடவடிக்கை (Ideological Struggle) ஆகும்.

தற்போதைய சூழலில் திருத்தல்வாதிகளை (Revisionists) மற்றும் போலி மார்க்சியவாதிகளை அடையாளம் காண்பதற்கான முக்கிய அறிகுறிகளாக மூல ஆதாரங்கள் பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகின்றன:

மார்க்சியத்தின் சாராம்சத்தைக் கைவிடுதல்: மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரச் சாராம்சத்தையும் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் நீக்கிவிட்டு, வெறும் மேல் தோலை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படுவார்கள்.
"நடைமுறையின்மை" என்ற போலி குற்றச்சாட்டைச் சுமத்துதல்: உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் தத்துவத்தைப் பரப்பி வர்க்க உணர்வை ஊட்ட முயலும்போது, "நீங்கள் களத்தில் இல்லை, வெறும் தத்துவம் பேசுகிறீர்கள், நடைமுறையில் இல்லை" என்று ஓலமிடுவார்கள்.
சீர்திருத்தவாதத்தில் மக்களை முடக்குதல்: ஆளும் வர்க்கத்தின் அமைப்பிற்கு எதிராகவும் அதை வீழ்த்தவும் போராடாமல், அமைப்பிற்குள்ளேயே சிறு சலுகைகளைப் பெற்றுத் தரும் "சீர்திருத்தவாத நடைமுறையை" மட்டுமே உண்மையான நடைமுறை எனச் சித்தரிப்பார்கள்.
சித்தாந்த விழிப்புணர்வை எதிர்த்தல்: மக்கள் உண்மையான மார்க்சியக் கோட்பாடுகளைப் புரிந்து கொண்டால் தங்களது பிழைப்புவாதம் அம்பலப்பட்டுவிடும் என்று அஞ்சி, மக்களின் சித்தாந்த விழிப்புணர்வைத் தடுக்க முயல்வார்கள்.
துரோகப் போக்கும் மக்கள் விரோதச் செயல்பாடுகளும்: மார்க்சிய வேடதாரிகளாக அமைப்பாகத் திரண்டு, வரலாற்றுரீதியாக இரண்டாம் அகிலத் தலைவர்கள் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குத் துரோகம் இழைத்தது போல மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவார்கள்.
அடையாள அரசியலும் புரட்சிகரக் கோட்பாட்டு மறுப்பும்: புரட்சிகர தத்துவத்தின் அவசியத்தையும் லெனினிய அமைப்புக் கோட்பாட்டையும் நிராகரித்து, அடையாள அரசியல் மற்றும் பிற்போக்கு நடைமுறைவாதத்தைப் பின்பற்றுவார்கள்.

உண்மையான மார்க்சிய நடைமுறை vs திருத்தல்வாத நடைமுறை: விரிவான ஒப்பீட்டு அறிக்கை

1. அறிமுகம் மற்றும் கோட்பாட்டு அடிப்படை (Theoretical Foundations)

1.1. மார்க்சியத்தில் தத்துவத்தின் பங்கு

மார்க்சியம் என்பது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல; அது புறநில உலகத்தை அறிவியல் பூர்வமாக மாற்றுவதற்கான செயல்பாட்டு வழிகாட்டியாக (Guide to Action) விளங்கும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத் தத்துவமாகும். தத்துவத்தைக் கற்றுத் தேர்வதும், அதனை உழைக்கும் மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதும் கம்யூனிஸ்டுகளின் முதன்மையான நடைமுறைக் கடமையாகும். தத்துவார்த்த வழிகாட்டல் மற்றும் சித்தாந்தத் தெளிவு இல்லாமல் நிகழ்த்தப்படும் கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகள் (Blind Action) ஒருபோதும் சோசலிசப் புரட்சியை நோக்கிச் செல்லாது. தத்துவப் பிரச்சாரமும் கல்விப் பணியும் வெறும் அறிவுப் பயிற்சி அல்ல; அவை பாட்டாளி வர்க்கத்தினுடைய அகநில உணர்வை வர்க்க உணர்வாக மாற்றி, புறநிலை வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கட்டியெழுப்பும் முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).

"தத்துவஞானிகள் உலகத்தை பல்வேறு வழிகளில் விளக்கியிருக்கிறார்கள்; ஆனால் விஷயம் என்னவென்றால் அதை மாற்றுவதுதான்." — கார்ல் மார்க்ஸ் (போயர்பாக் பற்றிய 11வது ஆய்வுக் குறிப்பு)

கார்ல் மார்க்ஸின் இக்கூற்றின்படி, மார்க்சிய தத்துவத்தைப் பரப்புவதும், பிரச்சாரம் செய்வதும் நாம் புறநில உலகத்தை மாற்றுவதற்காக மேற்கொள்ளும் முதன்மையான நடைமுறை நடவடிக்கையாகும்.

1.2. லெனினியக் கோட்பாடு: தத்துவமும் இயக்கமும்

விளாடிமிர் லெனின் தனது 1902 ஆம் ஆண்டு புகழ்பெற்ற படைப்பான "என்ன செய்ய வேண்டும்?" (What Is To Be Done?) என்ற நூலில், தத்துவத்திற்கும் புரட்சிகர இயக்கத்திற்குமான இயங்கியல் தொடர்பை மிகத் தெளிவாக விவரித்துள்ளார். அவர், "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல், ஒரு புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விதியை முன்வைத்தார்.

மார்க்சிய தத்துவத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டவர்களின் கூட்டு முயற்சியாலும், சித்தாந்தத் தெளிவாலும் மட்டுமே ஒரு புரட்சிகரமான கட்சியைக் கட்டியெழுப்ப முடியும் என்பதை லெனினியக் கோட்பாடு வலியுறுத்துகிறது. இக்கோட்பாட்டை பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியை விரும்பாத திருத்தல்வாதிகளும், கலைப்புவாதிகளும், அடையாள அரசியல் கொள்கையைப் பின்பற்றும் பிற்போக்கு நடைமுறைவாதிகளும் திட்டமிட்டு மறுத்து எதிர்க்கின்றனர்.

2. உண்மையான மார்க்சியம் vs திருத்தல்வாதம்: மைய ஒப்பீட்டு அட்டவணை (Comparative Analysis Matrix)

2.1. கோட்பாட்டு மற்றும் நடைமுறை வேறுபாடுகள்

ஒப்பீட்டு அளவுரு (Comparison Parameter)	உண்மையான மார்க்சிய நடைமுறை (Authentic Marxist Practice)	திருத்தல்வாத / போலி மார்க்சிய நடைமுறை (Revisionist Practice)	வரலாற்று / தற்போதைய சான்று (Historical / Current Context)
தத்துவத்தின் பங்கு (Role of Theory)	தத்துவத்தை வழிகாட்டியாக ஏற்றுக்கொள்கிறது; தத்துவப் பிரச்சாரத்தையும் சித்தாந்தத் தெளிவையும் பாட்டாளி வர்க்க உணர்வை உயர்த்தும் முதற்கட்டப் புரட்சிகர நடைமுறையாகக் கருதுகிறது.	தத்துவத்தைப் புறக்கணிக்கிறது; தத்துவப் பிரச்சாரம் செய்வோரை "நடைமுறையில் இல்லை" என ஓலமிட்டு, கோட்பாடற்ற கண்மூடித்தனமான செயல்பாடுகளை முதன்மைப்படுத்துகிறது.	லெனினின் "என்ன செய்ய வேண்டும்?" நூல் vs 'பொருளாதாரவாதிகள்' (Economists), நரோட்னிக்குகள் மற்றும் பிற்போக்கு நடைமுறைவாதிகள்.
வர்க்கப் போராட்டம் vs சீர்திருத்தவாதம் (Class Struggle vs Reformism)	தொழிலாளர்களுக்கு அரசியல் மற்றும் வர்க்க உணர்வை ஊட்டி, முதலாளித்துவ அமைப்பை வீழ்த்தி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக அவர்களை உயர்த்தப் போராடுகிறது.	அன்றாடக் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற சிறு சீர்திருத்தச் சலுகைகளுக்கான போராட்டங்களோடு தொழிலாளர்களின் சிந்தனையை முடக்குகிறது.	19-ஆம் நூற்றாண்டு ரஷ்ய 'பொருளாதாரவாதிகள்' மற்றும் 'நரோட்னிக்குகள்' முன்வைத்த அன்றாடச் சீர்திருத்தவாதப் போராட்டங்கள்.
கட்சி அமைப்புக் கோட்பாடு (Party Organization Concept)	மார்க்சியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொண்ட, அர்ப்பணிப்புள்ள 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள் / புரட்சிகரப் பிரச்சாரகர்களைக்' கொண்ட ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முன்னோடிப் படை (Vanguard Party).	தெளிவற்ற நபர்களைக் கொண்ட கும்பல், சித்தாந்தத் தெளிவற்ற "செயற்கையான ஒற்றுமை", கலைப்புவாதம் (Liquidationism) மற்றும் அடையாள அரசியல் (Identity Politics) போக்குகள்.	போல்ஷ்விக் கட்சி உருவாக்கம் vs மென்ஷ்விக்குகளின் தளர்வான அணுகுமுறை, கலைப்புவாதிகள் மற்றும் தற்போதைய போலி மார்க்சிய அமைப்புகள்.
ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்கொள்ளும் முறை (Approach to Ruling Class)	ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டல் அமைப்பை தகர்க்க முயல்கிறது; மார்க்சிய வேடதாரிகளையும் திருத்தல்வாத துரோகிகளையும் அம்பலப்படுத்துகிறது.	ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சேவை செய்து, முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே சிறு சலுகைகளைப் பெற்றுத் தரும் பிழைப்புவாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகிறது.	1914 முதல் உலகப்போரின் போது 'சமூக அராஜகவாதிகளாக' (Social Chauvinists) மாறிய ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி உட்பட இரண்டாம் அகிலத் தலைவர்கள்.

3. தத்துவம், நடைமுறை மற்றும் சீர்திருத்தவாதம் பற்றிய ஆழமான ஆய்வறிக்கை

3.1. "பொருளாதாரவாதம்" மற்றும் "கண்மூடித்தனமான செயல்பாடு" (Blind Action)

19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ரஷ்யாவில் இயங்கிய 'பொருளாதாரவாதிகள்' (Economists) மற்றும் 'நரோட்னிக்குகள்' (Narodniks) தொழிலாளர் இயக்கத்தில் தத்துவத்தின் பங்கையும் அரசியல் விழிப்புணர்வையும் கொச்சைப்படுத்தினர். அவர்களின் தவறான அணுகுமுறையையும் அதற்கு லெனின் அளித்த பதிலையும் பின்வரும் புள்ளிகள் விளக்குகின்றன:

பொருளாதாரவாதிகள் மற்றும் நரோட்னிக்குகளின் தவறான வாதம்: தொழிலாளர்களுக்கு உடனடியாகக் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற அன்றாடப் போராட்டங்களே போதுமானது; அவர்களுக்கு அரசியல் தத்துவமோ அல்லது சித்தாந்தப் பிரச்சாரமோ தேவையில்லை, கண்மூடித்தனமான நடைமுறைப் போராட்டமே எல்லாம் என்று இவர்கள் வாதிட்டனர்.
லெனினின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பதிலடி: தத்துவார்த்த வழிகாட்டல் மற்றும் அரசியல் தெளிவு இல்லாத அன்றாடப் போராட்டங்கள், தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள்ளேயே முடக்கிவிடும் என்று லெனின் நிரூபித்தார்.
அடிமைத்தனத்தை நிலைநிறுத்தும் சீர்திருத்தவாதம்: இத்தகைய சீர்திருத்தவாதப் போராட்டங்கள் தொழிலாளர்களை முதலாளித்துவத்தின் வாழ்நாள் அடிமைகளாகவே வைத்திருக்குமே தவிர, அவர்களைச் சுரண்டல் அமைப்பிற்கு எதிராக அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் புரட்சிகர வர்க்கமாக உயர்த்தாது.
சித்தாந்தப் பிரச்சாரமே உண்மையான நடைமுறை: எனவே, மார்க்சிய தத்துவத்தைப் பரப்புவதும், தொழிலாளர்களிடம் வர்க்க உணர்வை ஊட்டுவதும் வெறும் பேச்சு அல்ல; அதுவே பாட்டாளி வர்க்கத்தை புரட்சிக்கு ஆயத்தப்படுத்தும் மிக முக்கியமான புரட்சிகர நடைமுறையாகும் (Revolutionary Practice).

3.2. திருத்தல்வாதிகளின் "நடைமுறையின்மை" குற்றச்சாட்டின் பின்னணி

மார்க்சியத்தைச் சீர்குலைப்பவர்களும் திருத்தல்வாதிகளும், உண்மையான மார்க்சியப் பிரச்சாரகர்களைப் பார்த்து "நீங்கள் களத்தில் இல்லை, வெறும் தத்துவம் பேசுகிறீர்கள், நடைமுறையில் இல்லை" என்று குற்றஞ்சாட்டுவதன்பின் இரண்டு முக்கிய உள்நோக்கங்கள் உள்ளன:

அ) மக்களின் சித்தாந்த விழிப்புணர்வைத் தடுப்பது: உழைக்கும் மக்கள் உண்மையான மார்க்சியத்தைக் கற்றுக்கொண்டு சித்தாந்த விழிப்புணர்வு பெற்றுவிட்டால், தங்களது போலி மார்க்சிய பிழைப்புவாதமும் துரோகமும் அம்பலப்பட்டுவிடும் என்ற அச்சத்தினால் திருத்தல்வாதிகள் இவ்வாறு புலம்புகிறார்கள்.
ஆ) சீர்திருத்தவாதத்தில் முடக்கி ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சேவை செய்வது: ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டல் அமைப்பை எதிர்த்துப் போராடாமல், அந்த அமைப்பிற்குள்ளேயே தங்கிச் சிறு சலுகைகளைப் பெற்றுத் தரும் "சீர்திருத்தவாத நடைமுறையை" மட்டுமே உண்மையான நடைமுறை எனச் சித்தரித்து, ஆளும் வர்க்கத்திற்கு சித்தாந்த அரணாகச் சேவை செய்வது (ஆளும் வர்க்கப் பிழைப்புவாதம்).

4. வரலாற்றுப் பாடங்களும் இந்தியச் சூழலும் (Historical Lessons & Indian Context)

4.1. வரலாற்று துரோகங்கள்: இரண்டாம் அகிலத்தின் வீழ்ச்சி

மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரச் சாராம்சத்தை நீக்கிவிட்டு, அதன் மேல் தோலை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சாதகமாகச் செயல்படுவதே திருத்தல்வாதம் ஆகும்.

1914 வரலாற்றுச் சம்பவம்: முதல் உலகப் போரின் போது (1914), ஐரோப்பாவின் பல 'மார்க்சிய' கட்சிகள் (எ.கா: ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி) தங்களை மார்க்சியவாதிகள் என்று அழைத்துக்கொண்டே, தங்களது நாட்டு முதலாளித்துவ ஆளும் வர்க்கத்தின் யுத்த நடவடிக்கைகளுக்கு ஆதரவாக நின்றன.
சர்வதேச ஒற்றுமைக்குத் துரோகம்: இவர்கள் மார்க்சியத்தின் அடித்தளமான பாட்டாளி வர்க்க சர்வதேச ஒற்றுமைக்குக் (Proletarian Internationalism) துரோகம் இழைத்தனர். லெனின் இத்தகைய தலைவர்களை "சமூக அராஜகவாதிகள்" (Social Chauvinists) என்றும் திருத்தல்வாதிகள் என்றும் அம்பலப்படுத்தினார். இன்றைய மார்க்சிய வேடதாரிகளும் இந்த இரண்டாம் அகிலத் தலைவர்களின் துரோகக் கொள்கைகளையே நடைமுறைப்படுத்துகின்றனர்.

4.2. போல்ஷ்விக் கட்சியின் உருவாக்கம் (Party of a New Type)

லெனின் ரஷ்ய சமூக ஜனநாயக தொழிலாளர் கட்சியில் (RSDRP) மென்ஷ்விக்குகள், கலைப்புவாதிகள் (Liquidationists) மற்றும் அடையாள அரசியல்வாதிகள் (Identity Politicians) ஆகியோருடன் சமரசமின்றி சித்தாந்தப் போராட்டம் நடத்தினார்.

தெளிவற்ற எண்ணற்ற நபர்களைக் கொண்ட கும்பலையோ அல்லது அமைப்பைச் சீர்குலைக்கும் கலைப்புவாதிகளையோ நம்பியிருக்காமல், மார்க்சிய தத்துவத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொண்ட, அர்ப்பணிப்புள்ள 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள் / அர்ப்பணிப்புள்ள புரட்சிகரப் பிரச்சாரகர்கள் மற்றும் அமைப்பாளர்கள்' (Professional Revolutionaries) அடங்கிய ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கட்சி மட்டுமே புரட்சியை வழிநடத்த முடியும் என்பதை லெனின் நிறுவினார்.
இந்தச் சித்தாந்தத் தெளிவின் அடிப்படையில் 'போல்ஷ்விக்' அமைப்பை உருவாக்கியதாலேயே 1917 அக்டோபர் புரட்சி சாத்தியமானது. சித்தாந்தத் தெளிவில்லாமல் செய்யப்படும் "செயற்கையான ஒற்றுமை" தற்காலிகமானது மற்றும் ஆபத்தானது.

4.3. இந்தியச் சூழலில் மார்க்சியவாதிகளின் தற்போதைய நிலை மற்றும் கடமை

தற்போதைய நிலை: இந்தியாவில் மார்க்சியத்தைப் புரிந்துகொண்டு அதற்கு விசுவாசமாக இருப்பவர்கள் பலர் சிதறிக் கிடக்கிறார்கள்; அவர்கள் ஒன்றுபட்ட அமைப்பாக இல்லை. மாறாக, மார்க்சியத்தைத் திருத்துபவர்களும், குழப்புபவர்களும், மார்க்சிய வேடதாரிகளுமே அமைப்பாகத் திரண்டுள்ளனர். இவர்களின் பிரச்சாரமும் நடவடிக்கைகளும் மார்க்சியத்திற்கு எதிராகவும் மக்களுக்குத் துரோகம் இழைப்பதாகவும் உள்ளன.
நிபந்தனையற்ற வரலாற்று உண்மை: ஆதார உரையின்படி, இந்தியாவில் சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகள் ஒன்றுபட்டு ஒரு புரட்சிகர அமைப்பாக உருவாகாமல், இங்கு உண்மையான புரட்சிகரமான நடைமுறைக்கு சாத்தியமே இல்லை.
மார்க்சியவாதிகளின் கடமை: சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒருங்கிணைத்து ஒரு புரட்சிகர அமைப்பாக உருவாக்குவதே உடனடிப் பணியாகும். இதற்காக நடத்தப்படும் சித்தாந்தப் போராட்டமே (Ideological Struggle) போலி மார்க்சியவாதிகளை அம்பலப்படுத்தி, உண்மையான மார்க்சியவாதிகளை ஒன்றிணைக்கத் துணைபுரியும்.

5. முடிவுரையும் கடமைகளும் (Conclusion & Core Directives)

5.1. தத்துவ-நடைமுறை இயங்கியல் இணைப்பு

தத்துவமும் நடைமுறையும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்றை பிரிக்க முடியாத இயங்கியல் தொடர்பு கொண்டவை. தத்துவப் பிரச்சாரமும், சித்தாந்தத் தெளிவை ஏற்படுத்துவதும் இயக்கத்தின் வெறும் ஆயத்தப் பணி அல்ல; மாறாக அதுவே புரட்சியின் பிரிக்க முடியாத முதற்கட்ட நடைமுறையாகும். இத்தகைய இயங்கியல் இணைப்பை லெனினின் புகழ்பெற்ற பொன்மொழி மிகத் தெளிவாகச் சுருக்குகிறது:

"தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நடைமுறை குருடானது; நடைமுறையோடு இணையாத தத்துவம் மலடானது."

மார்க்சியத்தின் புரட்சிகர உள்ளடக்கத்தை மறுக்கும் திருத்தல்வாதிகளாலும் போலி மார்க்சியவாதிகளாலும் இந்த இயங்கியல் உண்மையை ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

5.2. இன்றைய மார்க்சியவாதிகளின் 3 முதன்மைப் பணிகள்

1. மார்க்சியத்தைப் படிப்பது மற்றும் பரப்புவது: மார்க்சியத்தைக் கற்பதும், அதனை உழைக்கும் மக்களிடம் பிரச்சாரம் செய்வதும் வெறும் அறிவு சார்ந்த பயிற்சி அல்ல; அது முதலாளித்துவ சித்தாந்தத்திற்கு எதிராகப் பாட்டாளி வர்க்க உணர்வை வளர்க்கும் முதன்மையான புரட்சிகர நடைமுறை நடவடிக்கையாகும்.
2. துரோகிகளையும் திருத்தல்வாதிகளையும் அம்பலப்படுத்துவது: மார்க்சியத்தின் பெயரால் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு, கலைப்புவாதம் மற்றும் அடையாள அரசியலில் மூழ்கி ஆளும் வர்க்கத்திற்குச் சேவை செய்யும் திருத்தல்வாதிகளையும் மார்க்சிய வேடதாரிகளையும் தத்துவார்த்த ரீதியாக அம்பலப்படுத்தி முறியடித்தல்.
3. உண்மையான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டுவது: இந்தியாவில் சிதறிக் கிடக்கும் உண்மையான மார்க்சியவாதிகளைச் சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் மூலம் ஒன்றிணைத்து, லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையிலான 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்களைக்' கொண்ட முன்னோடிப் புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டியெழுப்புதல்.

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

இந்தப்பகுதியை ஒலி ஒளி வடிவில் காண கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

இணையத்தில்