கருத்துமுதல்வாதப் பிரமைகளும் சமகால எதார்த்தமும்: வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதப் பார்வையில் ஓர் ஆய்வு
மனித சமூகத்தின் வரலாறும் சிந்தனையும் வெறும் கருத்துக்களாலோ அல்லது ஆன்மீகச் சொல்லாடல்களாலோ உருவாவதில்லை என்பதை மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இக்கட்டுரைகள் விளக்குகின்றன. மனிதர்களின் புறநிலை வாழ்வியல் நடவடிக்கைகளும், பொருள்வகை உற்பத்தி முறைகளும், உழைப்புச் சூழலுமே அவனது சிந்தனையையும் சமூக மாற்றத்தையும் தீர்மானிக்கின்றன என்று அவை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இன்றைய சூழலில் நிலவும் அடையாள அரசியலும், கலாச்சாரப் பூசல்களும், நுகர்வு கலாச்சாரமும் உண்மையான பொருளாதாரச் சுரண்டல்களையும் வர்க்க முரண்பாடுகளையும் மறைக்கும் கருத்தியல் மாயைகளாகவே செயல்படுகின்றன. வெறும் கருத்துலக விவாதங்களோ தார்மீக உபதேசங்களோ மனிதனை ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுவிக்க முடியாது என்றும், உழைக்கும் மக்களின் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்பும் உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான மாற்றமுமே உண்மையான விடுதலைக்கான வழிகள் என்றும் இக்கட்டுரைகள் வலியுறுத்துகின்றன.
ஒலி வடிவில் இந்தப்பகுதியை கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் இணைந்து எழுதிய ஜெர்மன் சித்தாந்தம் நூலின் முதல்
அத்தியாயமான "ஃபோயர்பாக்" பகுதியின் தொடக்கம்,
மனித சிந்தனைக்கும் அவனது புறநிலை வாழ்வுக்கும் இடையிலான
உறவை மிகத் துல்லியமாகப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. அக்காலத்து ஜெர்மன் இளம் ஹெகலிய
அறிஞர்கள், சமூக
மாற்றத்தை வெறும் கருத்துக்களின் தளத்திலும் மதவாதக் கோட்பாடுகளை மறுப்பதிலும்
மட்டுமே சாதிக்க முடியும் என்று நம்பினர். இந்த மாயையை உடைத்தெறிந்த மார்க்ஸும்
எங்கெல்ஸும், வரலாற்று
வளர்ச்சி என்பது வெறும் சொல்லாடல்களால் நகர்வதில்லை; மாறாக, மனிதர்களின் உற்பத்தியுறவுகள்,
உழைப்பு மற்றும் புறநிலை எதார்த்தங்களின்
அடித்தளத்திலிருந்தே புறப்படுகிறது என்ற வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத விதியை
நிலைநாட்டினர்.
இந்தக் கோட்பாட்டு வழிகாட்டுதல், இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டின் நமது சமகாலச் சமூக,
அரசியல் மற்றும் பொருளாதார முரண்பாடுகளைப்
புரிந்துகொள்வதற்கு மிக அவசியமான கருத்தியல் ஆயுதமாக விளங்குகிறது.
1. சொல்லாடல் அரசியலும் சமகாலக் கருத்துமுதல்வாதமும்
அன்றைய ஜெர்மனியில் தத்துவவாதிகள் ஒருவருக்கொருவர் புதிய சொற்களையும்
சூத்திரங்களையும் உற்பத்தி செய்து, சமூகத்தையே புரட்டிப் போட்டுவிட்டதாகப் பெருமிதம் கொண்டனர்.
இன்றைய சூழலிலும் அத்தகைய போக்கு நவீன வடிவங்களில் நீடிக்கிறது. குறிப்பாக,
சமூக வலைதள விவாதங்கள், தொலைக்காட்சி விவாத மேடைகள் மற்றும் தேர்தல் மேடை
முழக்கங்கள் யாவும் உண்மையான எதார்த்தத்திலிருந்து விலகி வெறும் "சொற்களின்
மோதலாக" சுருங்கிவிடுகின்றன.
ஒருவர் பேசும் சொற்களை மாற்றினாலோ, புதிய அடையாள அரசியலை முன்னெடுத்தாலோ சமூகப் பிரச்சினை
தீர்ந்துவிடும் என்ற மாயை நிலவுகிறது. ஆனால், சொல்வழக்குகளை மாற்றுவது மட்டுமே மனிதனை
ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுவித்துவிடாது. மார்க்ஸிய நோக்கில்,
சமூகத்தில் நிலவும் கருத்துக்கள் என்பவை எதார்த்தத்தின்
பிரதிபலிப்புகளே அன்றி, கருத்துக்கள் மட்டுமே எதார்த்தத்தைத் தீர்மானிப்பதில்லை.
2. கலாச்சார/மதப் பூசல்களும் பொருளாதார அடித்தளமும்
அன்றைய இளம் ஹெகலியர்கள் சமூகத்தின் அனைத்துச் சீரழிவுகளுக்கும் மத உணர்வுகளே
காரணம் என்று கருதி, மதக் கருத்துக்களை விமர்சிப்பதிலேயே தங்கள் ஆற்றலைச் செலவிட்டனர். இன்றைய
சமூகச் சூழலிலும் மதம், சாதி,
கலாச்சாரம் சார்ந்த அடையாளப் பூசல்களே அரசியல் அரங்கின்
முதன்மை பேசுபொருளாக ஆக்கப்படுகின்றன.
ஒரு மார்க்சிய ஆய்வாளர் இந்த மேலோட்டமான கருத்துப் போர்களை மட்டும்
கவனிப்பதில்லை; மாறாக,
அவற்றின் அடிவேராக விளங்கும் பொருளாதாரக் காரணிகளை
உற்றுநோக்குகிறார்:
* இளைஞர்களின்
வேலையின்மை, விலைவாசி
உயர்வு மற்றும் பொருளாதார சமத்துவமின்மை போன்ற அடிப்படை முரண்பாடுகளை மறைக்கவே
இத்தகைய அடையாளப் பூசல்கள் பெரும்பாலும் கருவியாகப் பயன்படுகின்றன.
* உற்பத்திச்
சக்திகளின் முடக்கம் மற்றும் கார்ப்பரேட் நலன்களுக்கான கொள்கைகள் உருவாக்கும்
நெருக்கடிகளே கலாச்சாரக் கொந்தளிப்புகளாக வடிவம் பெறுகின்றன.
மதவெறியையோ சாதியப் பிரிவினையையோ வெறும் "அறிவீனமான கருத்துக்கள்"
என்று மட்டுமே அணுகுவது கருத்துமுதல்வாதப் பார்வை; மாறாக, அச்சமூகக் குழுக்களின் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்பின்மை மற்றும்
வர்க்க முரண்பாடுகளின் விளைவாக அதனை ஆராய்வதே பொருள்முதல்வாதப் பார்வை.
3. 'நுகர்வு கலாச்சாரம்' மற்றும் மாயையான எழுச்சிகள்
மார்க்ஸ் விளக்கியது போல, சிந்தனைச் சந்தையில் போலியான சரக்குகளை உற்பத்தி செய்து
பரபரப்பை உருவாக்குவது முதலாளித்துவத்தின் வாடிக்கை. இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில்,
புதிய தொழில்நுட்பங்களோ அல்லது நவீன நுகர்வுப் பொருட்களோ
வந்துவிட்டால் சமூகம் தானாகவே முன்னேறிவிடும் என்ற கருத்து பரப்பப்படுகிறது.
தனிநபர் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துவிட்டதாகத் தோற்றம் காட்டப்பட்டாலும்,
அது தீவிரமான கடன் அட்டைகள் மற்றும் தவணை முறைகளின் (EMI)
மூலமே தக்கவைக்கப்படுகிறது. உற்பத்திக் காரணிகளின்
கட்டுப்பாடு விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சில ஏகபோக நிறுவனங்களின் கைகளில்
குவியும்போது, சாமானியனின்
வாங்கும் திறன் தொடர்ந்து தேய்மானத்தைச் சந்திக்கிறது.
4. மனிதர்களின் மெய்யான வாழ்வே தொடக்கப்புள்ளி
ஜெர்மன் சித்தாந்தம் முன்வைக்கும் மிக அடிப்படையான பாடம்: "நாம் மெய்யான
மனிதர்களிலிருந்தும், அவர்களின் வாழ்வியல் நடவடிக்கைகளிலிருந்தும் தொடங்க வேண்டும்"
என்பதாகும்.
இன்றைய சமூக மாற்றத்திற்கான ஆய்வுகளும் போராட்டங்களும் கற்பனையான
இலட்சியவாதத்திலோ, வெறும் தார்மீக உபதேசங்களிலோ நிலைகொள்ள முடியாது. மாறாக:
* உழைக்கும்
மக்களின் அன்றாட வாழ்நிலைச் சிக்கல்கள் (ஊதியம், சுகாதாரம், கல்வி, வாழ்வாதாரம்),
* உழைப்புச்
சுரண்டல் நிகழும் உற்பத்தி முறை,
* இயற்கை
வளங்கள் சூறையாடப்படும் முதலாளித்துவ விரிவாக்கம்
ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டே பகுப்பாய்வுகள் அமைய வேண்டும்.
மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் என்பது பழைய தத்துவக் கோட்பாடுகளைத்
திரும்பத் திரும்பச் சொல்வது மட்டுமல்ல; மாறாக, இன்றைய புறநிலைச் சூழலைத் துல்லியமாக உணர்ந்து,
சமூகத்தை வெறும் சிந்தனையளவில் வியாக்கியானம் செய்வதற்குப்
பதிலாக அதை எதார்த்தத்தில் மாற்றுவதற்கான பாதையைத் தேடுவதாகும்.
இன்றைய சூழலில் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகம் அல்லது பொருளாதாரப் பிரச்சினைக்கு
(உதாரணமாக: இளைஞர்களின் வேலையின்மை அல்லது நுகர்வு கலாச்சாரம்) இந்த வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதப் பார்வையை மேலும் விரிவுபடுத்திப் பார்க்க விரும்புகிறீர்களா?
**********************************
உற்பத்தி முறையும் சமூக உணர்வும்: மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையில் சமகால எதார்த்தம்
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸின் ஜெர்மன் சித்தாந்தம் பகுதிகள் மனித வரலாறு மற்றும் சமூக அமைப்பின் அடித்தளத்தை அறிவியல் பூர்வமாக வரையறுக்கின்றன. மனிதன் விலங்கினத்திலிருந்து வேறுபடும் முதல் புள்ளி, அவன் வெறும் சிந்தனையாளன் என்பதில் இல்லை; மாறாக, தனது வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையான பொருட்களை உற்பத்தி செய்யத் தொடங்கும் வரலாற்றுச் செயலிலேயே அது தொடங்குகிறது. உற்பத்தி சக்திகளின் வளர்ச்சி, உழைப்புப் பிரிவினை மற்றும் சொத்துடைமை வடிவங்களின் பரிணாமம் ஆகியவை எவ்வாறு மனித சமூகத்தின் மேற்கட்டுமானத்தை (சட்டம், அரசியல், மதம், கருத்தியல்) உருவாக்குகின்றன என்பதை விளக்கும் இப்பகுதி, இன்றைய இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டுச் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான மிகச் சிறந்த ஆய்வுக்கண்ணாடியாகும்.
1. உற்பத்தி முறையே மனித வாழ்வைத் தீர்மானிக்கிறது
ஒரு சமூகத்தின் மக்கள் எத்தகையோர் என்பது, அவர்கள் எதை உற்பத்தி செய்கிறார்கள் மற்றும் எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது என்று மார்க்ஸ் நிறுவுகிறார்.
இன்றைய நவதாராளவாத மற்றும் டிஜிட்டல் பொருளாதாரச் சூழலில், உற்பத்தி முறை பிரம்மாண்டமான மாற்றங்களைச் சந்தித்துள்ளது:
* மெய்நிகர் மற்றும் சேவைத்துறை உழைப்பு: பாரம்பரிய தொழிற்சாலை உற்பத்தியுடன் தகவல் தொழில்நுட்பம், செயற்கை நுண்ணறிவு, கிக் பொருளாதாரம் (Gig Economy) போன்ற புதிய உற்பத்தி சக்திகள் இணைந்துள்ளன.
* வாழ்வியல் பாணி மாற்றம்: உற்பத்தி சாதனங்களின் தன்மையும் உற்பத்தி முறையும் மாறும்போது, மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை முறையும், உறவுகளும், மனநிலையும் அடியோடு மாறுகின்றன. இன்றைய 'ஒர்க் ஃப்ரம் ஹோம்' (Work from Home) அல்லது தற்காலிக ஒப்பந்தப் பணிகளின் விரிவாக்கம் என்பது தனிநபர்களின் தனிப்பட்ட விருப்பத்தால் உருவானதல்ல; மாறாக, மூலதனத்தின் தற்போதைய உற்பத்தித் தேவைகளும் தொழில்நுட்பமும் மனிதர்கள் மீது திணித்த வாழ்க்கை முறையாகும்.
2. உழைப்புப் பிரிவினையும் நவீன வர்க்க முரண்பாடுகளும்
வரலாற்றில் உழைப்புப் பிரிவினை ஆழமடையும் போது, அது மனிதர்களிடையே வர்க்கப் பிரிவினையையும் சொத்துரிமையின் வடிவங்களையும் மாற்றுகிறது. விவசாயம், கைவினை, வாணிகம் எனப் பிரிந்து, நகரம்-நாட்டுப்புற முரண்பாடாக வளர்ந்த வரலாறு இன்று உலகளாவிய அளவில் விரிவடைந்துள்ளது:
* புதிய உழைப்புப் பிரிவினை: புவிசார் அரசியலில் அறிவுசார் உழைப்பு ஒரு சில வல்லரசு நாடுகளிலும், உடலுழைப்பு மற்றும் உற்பத்தி ஆசிய-ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலும் குவிக்கப்படும் உலகளாவிய உழைப்புப் பிரிவினை நிலவுகிறது.
* நகர-கிராம இடைவெளி: விவசாய நிலங்கள் பெருநிறுவனங்களால் கையகப்படுத்தப்படுவதும், கிராமப்புற வாழ்வாதாரங்கள் சிதைந்து உழைப்பாளர்கள் பெருநகரங்களை நோக்கித் தள்ளப்படுவதும், பண்டைக் காலத்துப் பண்ணையடிமைகள் நகர்ப்புறத் தொழிற்சங்கங்களைத் தேடி ஓடிய வரலாற்று முரண்பாட்டின் நவீன தொடர்ச்சியாகவே உள்ளன.
3. சொத்துடைமை வடிவங்களும் மூலதனக் குவியலும்
பழங்குடி உடைமை, பண்டைய அரசு உடைமை, நிலப்பிரபுத்துவ உடைமை ஆகியவற்றைக் கடந்து உலகம் நவீன முதலாளித்துவத் தனியார் சொத்துடைமைக்கு வந்து சேர்ந்ததை மார்க்ஸ் விளக்குகிறார்.
ரோமானியப் பேரரசில் சிறு விவசாயிகள் நிலங்களை இழந்து உதிரிகளாக மாற்றப்பட்ட நிகழ்வு போலவே, இன்றும் நடுத்தர, சிறு குறு விவசாயிகள் மற்றும் சுயதொழில் செய்வோர் ஏகபோகப் பெருநிறுவனங்களின் முன் நிற்க முடியாமல் பாட்டாளிகளாக மாற்றப்பட்டு வருகின்றனர். இன்றைய சொத்துடைமை வடிவம் வெறும் நிலம், தொழிற்சாலை என்பதையும் தாண்டித் தரவுகள் (Big Data), காப்புரிமைகள் (IPR) மற்றும் டிஜிட்டல் தளங்கள் ஆகியவற்றின் மீது சில பன்னாட்டு கார்ப்பரேட்டுகளின் ஏகபோகமாக மாறியுள்ளது.
4. சமுதாய வாழ்நிலையும் தவறான பிரமைகளும்
மார்க்சியத்தின் மிக முக்கியமான சூத்திரம்: "மனிதர்களின் இருத்தலே அவர்களது உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது; மனிதர்களின் உணர்வு அவர்களது இருத்தலைத் தீர்மானிப்பதில்லை" என்பதாகும்.
இன்றைய ஊடகங்கள், அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் கலாச்சாரக் கட்டமைப்புகள் சாமானிய உழைப்பாளர்களின் உண்மையான பொருள்முதல்வாதக் காரணிகளை மறைத்து விடுகின்றன:
* வறுமை, வேலையின்மை, விலைவாசி உயர்வு போன்ற பொருளாதார நெருக்கடிகள் எழும் போது, ஆட்சியாளர்களும் ஆளும் வர்க்க ஊடகங்களும் மக்கள் கவனத்தை மதம், சாதி, மொழி அல்லது தேசியவாத வெறி போன்ற கருத்துக்களின் மீது திருப்புகின்றன.
* மனிதர்கள் தங்களது நிஜமான வாழ்நிலைப் பிணைப்புகளைப் புறந்தள்ளிவிட்டு, கருத்துலகப் பிரமைகளில் உழல்வது என்பது வரலாற்றில் எப்போதுமே ஆளும் வர்க்கத்தின் மேலாதிக்கத்தைத் தக்கவைக்கும் கருவியாகவே செயல்பட்டுள்ளது.
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் சுட்டிக்காட்டுவது போல, சமூக எதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள விரும்புகிறவர்கள் கருத்துக்களையோ, கற்பனைகளையோ தொடக்கப் புள்ளியாகக் கொள்ளக் கூடாது; மாறாக, உழைக்கும் மனிதர்களின் புறநிலை வாழ்நிலைகளையும், உற்பத்தி உறவுகளையும், வர்க்க நலன்களையுமே தொடக்கப் புள்ளியாகக் கொள்ள வேண்டும். இன்றைய நவீன சமூகத்தின் ஏற்றத்தாழ்வுகள், வறுமை மற்றும் அரசியல் நெருக்கடிகளுக்கான தீர்வு என்பது கருத்துரீதியான வாதப் பிரதிவாதங்களில் இல்லை; மாறாக, உற்பத்திச் சாதனங்கள் உழைக்கும் மக்களின் கூட்டுடைமையாக மாற்றப்படும் பொருளாதார மறுசீரமைப்பிலேயே உள்ளது.
*************************
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம், மெய்யான விடுதலை மற்றும் கருத்தியல் மாயைகள்: ஒரு மார்க்சிய
ஆய்வுத் தொகுப்பு
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸின் ஜெர்மன் சித்தாந்தம் நூலின் இப்பகுதிகள்,
மனித வரலாறு, சமூக உற்பத்தி, மற்றும் சிந்தனை வளர்ச்சிக்கு இடையிலான இயக்கவியல் உறவை
ஆழமாகப் பகுப்பாய்வு செய்கின்றன. கருத்துமுதல்வாதத்தின் மாயைகளையும்,
ஃபோயர்பாக்கின் வரம்புக்குட்பட்ட சிந்தனைப் போக்கையும்
விமர்சித்து, வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதத்தின் விஞ்ஞான அடிப்படைகளை அவை நிறுவுகின்றன.
1. மண்ணில் இருந்து விண்ணுக்கு: சிந்தனைக்கும்
எதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான உறவு
ஹெகலிய தத்துவவாதிகள் கருத்துக்களிலிருந்தும் ஆன்மீகச் சொல்லாடல்களிலிருந்தும்
சமூகத்தை விளக்க முற்பட்டனர். இதற்கு மாறாக, மார்க்சியம் மண்ணில் இருந்து விண்ணுக்கு எழும் வழிமுறையை
முன்வைக்கிறது:
* இருத்தலே
உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது: மனிதர்கள் எதைச் சிந்திக்கிறார்கள் என்பதிலிருந்து
வரலாறு தொடங்குவதில்லை; மாறாக, அவர்கள்
தங்களின் வாழ்க்கைத் தேவைகளை எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறார்கள் என்பதிலிருந்தே
தொடங்குகிறது. சிந்தனை மற்றும் உணர்வு என்பவை மனிதர்களின் புறநிலைச்
செயல்பாடுகளின் நேரடி வெளிப்பாடுகளே.
* தலைகீழ்
பிம்பமும் சித்தாந்தமும்: ஒரு காமராவின் இருட்டறையில் பிம்பம் தலைகீழாகத் தெரிவது
போல,
வர்க்கச் சமூகத்தில் மனிதர்களின் புறநிலை எதார்த்தம்
கருத்துக்களின் மட்டத்தில் தலைகீழாக உருவகப்படுத்தப்படுகிறது. மனித மூளையில் எழும்
மாயைகளும் மதவாதக் கருத்துக்களும் கூட புறநிலை உற்பத்தி உறவுகளின்
பிரதிபலிப்புகளேயாகும்.
2. வரலாற்று அறிவியலின் முற்கோள்
கற்பனையான தத்துவக் கட்டுமானங்களுக்குப் பதிலாக, வரலாறு என்பது உண்மையான, செயலூக்கமுள்ள மனிதர்களின் வாழ்க்கை இயக்கத்தை விவரிக்கும்
நேருறுதியான அறிவியலாக மாற வேண்டும்:
* தத்துவத்திற்குத்
தனித்த வரலாறோ சுயேச்சையான வளர்ச்சியோ கிடையாது.
* புற
உலக எதார்த்தங்கள் விரிவாகப் பகுப்பாய்வு செய்யப்படும்போது,
தத்துவமானது வெறும் வெற்றுப் பேச்சாக நீடிக்க முடியாது;
மாறாக, உற்பத்தி முறையின் வரலாற்றுக் கட்டங்களைப்
புரிந்துகொள்வதற்கான கருத்தியல் சுருக்கமாக மட்டுமே அது செயல்பட முடியும்.
3. விடுதலை என்பது ஒரு வரலாற்றுச் செயல்
விடுதலை என்பது அகவயமான மனநிலையோ அல்லது தன்னுணர்வு சார்ந்த மாற்றமோ அல்ல
என்று மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் ஆணித்தரமாக விளக்குகின்றனர்:
* பொருள்வகை
உற்பத்திச் சாதனங்கள்: நீராவி எஞ்சின், நெசவு இயந்திரங்கள் மற்றும் நவீன தொழில்நுட்ப உற்பத்திச்
சக்திகள் இன்றி அடிமை முறையையோ பண்ணையடிமை முறையையோ ஒழிக்க முடியாது.
* அடிப்படைத்
தேவைகள்: மனிதர்களுக்குப் போதுமான உணவு, உடை, இருப்பிடம் போன்ற புறநிலை வாழ்வாதாரங்கள் உத்தரவாதப்படுத்தப்படாத வரை உண்மையான
விடுதலை சாத்தியமில்லை.
* எனவே,
விடுதலை என்பது வெறும் சொல்லாடல்களாலோ அல்லது கருத்துப்
போராட்டங்களாலோ எட்டப்படுவதில்லை; மாறாக, தொழில்துறை, விவசாயம் மற்றும் சமூகப் பொருளாதார உற்பத்திச் சக்திகளின்
புரட்சிகர வளர்ச்சியாலேயே அது நடைமுறைக்கு வருகிறது.
4. ஃபோயர்பாக்கின் முரண்பாடுகளும் மார்க்சிய விமர்சனமும்
இயற்கை மற்றும் மனிதன் குறித்த ஃபோயர்பாக்கின் பொருள்முதல்வாதம் ஒரு
குறிப்பிட்ட வரம்புக்குள்ளேயே தேங்கி நின்றதை மார்க்ஸ் தோலுரிக்கிறார்:
* வரலாற்றற்ற
'மனிதன்': ஃபோயர்பாக் பேசும் மனிதன் ஒரு பொதுவான,
சாராம்சமான கற்பனைக் கருத்தாக்கமே அன்றி,
ஒரு குறிப்பிட்ட வர்க்கச் சூழலிலும் உற்பத்தி முறையிலும்
வாழும் நிஜமான உழைப்பாளி அல்ல.
* வரலாற்றுப்
பின்னணியிலான இயற்கை: மனிதன் காணும் இயற்கை என்பது மனித உழைப்பிலிருந்தும்
தொழில்துறை வளர்ச்சியிலிருந்தும் தனித்து நிற்பதில்லை. காடுகளும் விளைநிலங்களும்
கூட முந்தைய தலைமுறைகளின் உழைப்பாலும் வாணிகத்தாலும் மாற்றியமைக்கப்பட்ட வரலாற்று
விளைபொருட்களே ஆகும்.
* நடைமுறைப்
புரட்சி: கம்யூனிஸ்டுக்குப் பொருள்முதல்வாதம் என்பது உலகை வெறும் புலனுணர்வுப்
பொருளாகப் பார்ப்பதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை; மாறாக, நிலவும் அமைப்பை நடைமுறையில் தாக்கி மாற்றுவதற்கான
புரட்சிகரக் கருவியாகும். ஃபோயர்பாக் சமூக முரண்பாடுகளைக் காணும்போது தார்மீக
அன்பிலும் கருத்துலகிலும் தஞ்சம் புகுகிறார்; ஆனால் மார்க்சியமோ தொழில்துறை மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பை
அடியோடு மாற்றுவதற்கான வர்க்கப் போராட்டத்தை முன்வைக்கிறது.
வரலாற்றின் உந்துசக்தி என்பது ஆன்மீக சிந்தனையோ அல்லது அறிவுஜீவிகளின்
சொல்லாடல்களோ அல்ல; மாறாக, உழைக்கும்
மனிதர்களின் பொருள்வகை உற்பத்தியும், அதன் விளைவாக எழும் வர்க்க முரண்பாடுகளுமே ஆகும்.
சமகாலத்தில் நிலவும் பொருளாதாரச் சுரண்டல்களையும் வறுமையையும் தகர்க்க,
கருத்துலக வாதங்களை விடுத்து உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான
உடைமை அமைப்பை மாற்றியமைப்பதே உண்மையான மனித விடுதலைக்கான வழியாகும்.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக