இலக்கு இணைய இதழின் வாயிலாக மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு சமகால அரசியல் மற்றும் சமூக இயக்கங்கள் குறித்த விரிவான விவாதங்களை மூலங்கள் வழங்குகின்றன. முதலாளித்துவ அரசுகளின் தன்மைகள், பாரிஸ் கம்யூன் மற்றும் நக்சல்பாரி இயக்கங்களின் வரலாற்றுப் பாடங்கள், மற்றும் பாராளுமன்ற அரசியல் சார்ந்த முறையான உத்திகள் ஆகியவை இதில் ஆராயப்படுகின்றன. மேலும், பெரியாரியம் மற்றும் அம்பேத்கரியம் போன்ற கோட்பாடுகளின் தத்துவார்த்த எல்லைகளை விமர்சனப் பார்வையோடு அணுகி, பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியின் மூலமே வறுமை மற்றும் சாதி ஒடுக்குமுறைகளுக்கு நிரந்தரத் தீர்வு காண முடியும் என்பதை இப்பகுதி வலியுறுத்துகிறது. இடதுசாரி இயக்கங்கள் தேர்தல் அரசியலிலும் சீர்திருத்த வாதத்திலும் வீழ்ந்துவிடாமல், உழைக்கும் மக்களின் வர்க்கப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டிய அவசியத்தை இக்கட்டுரைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இறுதியாக, தத்துவார்த்த தெளிவும் சரியான நடைமுறையுமே சமூக மாற்றத்திற்கான உண்மையான அளவுகோல் என்பதை மூலங்கள் ஆழமாகப் பதிவு செய்கின்றன.
இந்தியாவில் உழைக்கும் மக்களின் விடுதலைக்கான மார்க்சிய-லெனினிய வழிமுறை, வெறும் சீர்திருத்தங்களையோ அல்லது தன்னிச்சையான போராட்டங்களையோ சார்ந்திராமல், அறிவியல் பூர்வமான சமூகப் பகுப்பாய்வையும் புரட்சிகர அரசியல் நடைமுறையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அந்த வழிமுறையின் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு:
இந்த இதழிலில் பேசப்பட்டுள்ள தலைப்புகள் கீழ் 1.ஆசிரியரிடமிருந்து 2.பெரியார், அம்பேத்கார், மார்க்சியம் இந்த மூன்று கொள்கைகளில் எந்தக் கொள்கையை நாம் பின்பற்றினால் இந்திய மக்களின் விடுதலையை சாதிக்க முடியும்? - 3.இந்திய உழைக்கும் மக்களின் சூழ்நிலைகளை மதிப்பிட்டு கம்யூனிஸ்டுகள் குறைந்தபட்சமாக என்ன செய்யவேண்டும்? 4.மாவோவின் சிந்தனைகள் சண்முகதாசன் பாகம் 16.அத்தியாயம் V 5.என்ன செய்ய வேண்டும், லெனின் பாகம் 5. 6. புரட்சிகர தத்துவமும் சமூக நடைமுறையும்: மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கவியல் பார்வையில் சமகால நடைமுறைவாதத்தின் மீதான விமர்சனம் 7.காக்ரோச் ஜனதா கட்சி (CJP) இயக்கத்தை மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் ஒரு விமர்சனம் |
1).இந்த இலக்கு 106 இணைய இதழை பிடிஎப் வடிவில் பெற இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
2).இந்த இதழை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
1. அறிவியல் பூர்வமான மார்க்சிய-லெனினியத் தத்துவ வழிகாட்டல்
- தத்துவப் போராட்டம்: "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற லெனினின் வழிகாட்டலின்படி, உழைக்கும் மக்களுக்கு வர்க்க உணர்வையும் சோசலிச உணர்வையும் ஊட்ட வேண்டும்.
- சீர்திருத்தவாத நிராகரிப்பு: நல்லெண்ணம் அல்லது தனிநபர் வழிபாடு மட்டும் சமூகத்தை மாற்றாது. பெரியாரியம், அம்பேத்கரியம் போன்ற கோட்பாடுகள் முதலாளித்துவ அரசியல் சட்டத்திற்குள் சீர்திருத்தங்களைத் தேடுவதால், அவை வர்க்கச் சுரண்டலையோ சாதியமைப்பின் பொருளாதார அடிப்படையையோ முழுமையாக ஒழிக்க முடியாது என்று மார்கசியம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
2. முதலாளித்துவ அரசைத் தகர்த்தலும் பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயக அரசும்
- அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தல்: அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை ஒடுக்கும் கருவியாகும்; எனவே நிலவும் முதலாளித்துவ-நிலப்பிரபுத்துவ அரசு இயந்திரத்தை (இராணுவம், காவல் துறை, அதிகார வர்க்கம்) சீர்திருத்த முடியாது, அதை உடைத்தெறிய வேண்டும்.
- பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சி: முதலாளித்துவ அரசைத் தகர்த்து, உழைக்கும் மக்களின் தலைமையில் பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயக அரசை (பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம்) நிறுவுவதன் மூலம் மட்டுமே சாதித் தீண்டாமை, வறுமை, வேலையின்மை மற்றும் தேசிய இன ஒடுக்குமுறை போன்ற பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க முடியும்.
3. உற்பத்திச் சாதனங்களை பொதுவுடைமையாக்குதல்
- மூலதனம், நிலம் மற்றும் தொழிற்சாலைகள் போன்ற உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான தனியுடைமையை ஒழித்து, கார்ப்பரேட் முதலாளிகளிடமிருந்தும் நிலப்பிரபுக்களிடமிருந்தும் அவற்றை உழைக்கும் மக்களின் பொதுச் சொத்தாக மாற்ற வேண்டும்.
4. தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமை
- லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி, இந்தியாவில் ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களுக்குப் பிரிந்துபோகும் உரிமை உட்பட முழுமையான சுயநிர்ணய உரிமையை வழங்குவதன் மூலமே தேசிய இனப் பிரச்சனைக்குச் சரியான ஜனநாயகத் தீர்வை எட்ட முடியும்.
5. பாராளுமன்றவாதத்திற்கு எதிரான தந்திரோபாயம்
- பாராளுமன்றத்தை மட்டுமே முதன்மைப் போராட்ட வடிவமாகக் கருதுவது "நவீன திருத்தல்வாதம்" ஆகும். பாராளுமன்ற மேடையை முதலாளித்துவத்தின் உண்மை முகத்தை அம்பலப்படுத்தவும், மக்களைத் திரட்டவும் மட்டுமே ஒரு தந்திரோபாயக் கருவியாகப் பயன்படுத்தலாம்; அதுவே புரட்சிக்கு மாற்றாக முடியாது.
6. நீண்டகால மக்கள் யுத்தப் பாதை மற்றும் மக்கள் படை
- மாவோவின் கோட்பாட்டின்படி, "துப்பாக்கிக் குழாயிலிருந்து அரசியல் அதிகாரம் வளர்கிறது" என்றாலும், "கட்சியே துப்பாக்கிக்குக் கட்டளையிட வேண்டும்" (அரசியலே முதன்மையானது).
- மக்கள் யுத்தம் என்பது வெறும் ஆயுதப் போராட்டம் மட்டுமல்ல; உழைக்கும் மக்களின் அன்றாடப் பொருளாதாரப் போராட்டங்கள், அரசியல் விழிப்புணர்வு மற்றும் அமைப்பாக்கல் போராட்டங்கள் அனைத்தையும் இணைத்த நீண்டகாலச் செயல்பாடாகும்.
- எதிரி பலமாக உள்ள நகரங்களில் நேரடியாக மோதாமல், கிராமப்புறங்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் அரசியல் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி, தளப் பிரதேசங்களைக் கட்டியமைத்து மக்களைப் புரட்சிக்குத் தயார்படுத்த வேண்டும்.
7. கம்யூனிஸ்டுகளின் கருத்தொற்றுமை மற்றும் புரட்சிகர இயக்கம்
- பிளவுபட்டுள்ள கம்யூனிஸ்டுகள் மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கவியல் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் விவாதித்து கருத்தொற்றுமைக்கு வர வேண்டும்.
- 'இஸ்க்ரா' போன்ற தெளிவான பார்வையுள்ள பத்திரிகையை உருவாக்கி கருத்துப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்வதோடு, முதலாளித்துவ மற்றும் திருத்தல்வாதக் கருத்துக்களை அம்பலப்படுத்தி ஒரு பலமான புரட்சிகர அமைப்பைக் கட்டியமைக்க வேண்டும்.
இந்தியாவில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளும் இடதுசாரி இயக்கங்களும் சந்திக்கும் முக்கிய தத்துவார்த்த சவால்கள்,இந்த இலக்கு இதழின் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தப்படுகின்றன:
1. தத்துவார்த்தப் புறக்கணிப்பும் "பொருளாதாரவாதமும்" (Economism)
- தத்துவப் போராட்டத்தின் வீழ்ச்சி: லெனினின் "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகரமான இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற அடிப்படை விதியை மறந்து, அணிகளுக்கு மார்க்சிய தத்துவப் பயிற்சி அளிப்பதையும் கருத்தியல் போராட்டத்தையும் இடதுசாரிகள் கைவிட்டுள்ளனர்.
- தொழிற்சங்கவாதச் சுருக்கம்: அரசு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் வர்க்கப் போராட்டத்தைத் தவிர்த்துவிட்டு, வெறும் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற உடனடிப் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்கான போராட்டங்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தும் "பொருளாதாரவாதச்" (Economism) சீரழிவுக்குள் வீழ்ந்துள்ளன.
2. பாராளுமன்றவாதமும் சீர்திருத்தவாதமும் (Parliamentarism & Revisionism)
- முதலாளித்துவ அரசு பற்றிய தவறான புரிதல்: அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை அடக்கும் கருவி; நிலவும் முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தைச் சீர்திருத்த முடியாது, அதைத் தகர்க்கவே வேண்டும் என்ற மார்க்சிய அடிப்படையைப் புறக்கணித்து, பாராளுமன்றத் தேர்தல்களையே முதன்மைப் போராட்ட வடிவமாகக் கருதும் "நவீன திருத்தல்வாதத்தில்" சிக்கியுள்ளன.
- கூட்டணிச் சந்தர்ப்பவாதம்: தேர்தல் லாபங்களுக்காகவும் தற்காலிகச் சலுகைகளுக்காகவும் பிற முதலாளித்துவக் கட்சிகளுக்குப் பின்னால் செல்லும் ("வால்பிடிக்கும்") போக்கினால், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சுயாதீனமான கருத்தியல் அடையாளம் இழக்கப்பட்டுள்ளது.
3. சாதி, தேசிய இனம் மற்றும் அடையாள அரசியல் பற்றிய தெளிவின்மை
- பொருளாதார அடித்தளத்தைப் புறக்கணித்தல்: சாதித் தீண்டாமை, தேசிய இன ஒடுக்குமுறை போன்ற பிரச்சனைகளை நிலப்பிரபுத்துவ-முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளுடனும் பொருளாதார அடித்தளத்துடனும் (Economic Base) இணைத்துப் பார்க்கத் தவறுகின்றன.
- அடையாள அரசியலின் ஊடுருவல்: பெரியாரியம், அம்பேத்கரியம், தலித்தியம் மற்றும் வெளிநாட்டு நிதியுதவி பெறும் தொண்டு நிறுவனங்கள் (NGOs) பரப்பும் அடையாள அரசியல் கருத்துக்கள் கம்யூனிச அமைப்புகளுக்குள் ஊடுருவி, உழைக்கும் மக்களின் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைலைக்கச் செய்கின்றன.
4. வறட்டுவாதமும் (Dogmatism) அனுபவவாதமும் (Empiricism)
- புறநிலை பகுப்பாய்வின்மை: "குறிப்பான சூழ்நிலைகளைக் குறிப்பாகப் பகுப்பாய்வு செய்வதே மார்க்சியத்தின் ஆன்மா" என்ற விதியை மறந்து, இந்தியச் சமூகத்தின் குறிப்பிட்ட வர்க்கக் கட்டமைப்பு, நிலப்பிரபுத்துவ எச்சங்கள் மற்றும் சாதிய நிலைமைகளை மார்க்சிய இயக்கவியல் பொருண்மையியலோடு ஆழமாக ஆய்வு செய்யத் தவறுகின்றன.
- சர்வதேசச் சூத்திரங்களை அப்படியே நகலெடுக்கும் வறட்டுச் சூத்திரவாதத்திலோ அல்லது குறுகிய கள அனுபவங்களை மட்டுமே முழு எதார்த்தமாகக் கருதும் அனுபவவாதத்திலோ சிக்கித் தள்ளாடுகின்றன.
5. வெகுஜன அமைப்புகளிலிருந்து தனிமைப்படும் சாகசவாதம் (Left-Wing Extremism)
- மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட் (ML) இயக்கங்களின் வரலாற்று அனுபவத்தில், வெகுஜனத் திரள் போராட்டங்களையும் மக்கள் அமைப்புகளையும் புறக்கணித்து, "தனிநபர் அழித்தொழிப்புப் பாதையை" (Individual Annihilation Line) பின்பற்றிய தீவிரவாத அணுகுமுறையால், மக்கள் செல்வாக்கை இழந்து பல சிறு குழுக்களாகச் சிதறும் நிலை ஏற்பட்டது.
6. கருத்தொற்றுமையின்மையும் பிளவுகளும்
- பிளவுபட்டுள்ள கம்யூனிஸ்டுகளிடையே உட்கட்சித் தத்துவார்த்த விவாதங்கள் மூலம் மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் ஒரு தெளிவான 'எல்லைக்கோட்டையும்' கருத்தொற்றுமையையும் (Ideological Consensus) உருவாக்கத் தவறுவது பெரும் சவாலாக உள்ளது.
ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரின் கோட்பாடுகள் குறித்து மார்க்சிய-லெனினியம் முன்வைக்கும் முக்கிய விமர்சனங்கள் வருமாறு:
1. முதலாளித்துவ அரசைச் சீர்திருத்தும் வரம்புகள் (அம்பேத்கர் குறித்த விமர்சனம்)
- சட்டவாத அணுகுமுறை: அம்பேத்கர் இந்திய அரசியல் சாசனம், சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்புகள், இடஒதுக்கீடு மற்றும் அரசு முதலாளித்துவம் மூலம் சாதித் தீண்டாமையையும் வறுமையையும் ஒழித்து சமூக நீதியைப் பெற முடியும் என்று நம்பினார்.
- அரசு பற்றிய தவறான புரிதல்: அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை அடக்கி ஒடுக்கும் கருவியாகும். நிலவும் முதலாளித்துவ-நிலப்பிரபுத்துவ அரசு இயந்திரத்தைச் சீர்திருத்துவதன் மூலம் சாதியையோ வர்க்கச் சுரண்டலையோ முற்றாக ஒழிக்க முடியாது.
- பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியின் அவசியம்: முதலாளித்துவ அரசைத் தகர்த்து, உழைக்கும் மக்களின் தலைமையில் பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயக அரசை நிறுவுவதன் மூலமே சாதி மற்றும் தீண்டாமைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடியும் என்று மார்கசியம் தெளிவுபடுத்துகிறது.
2. பொருளாதார அடித்தளத்தைப் புறக்கணித்தல் (பெரியார் குறித்த விமர்சனம்)
- பண்பாட்டுச் சீர்திருத்தத்தின் எல்லை: பெரியார் பிராமணிய எதிர்ப்பு, மதக் கோட்பாடுகள் மற்றும் மூடநம்பிக்கைகளைத் தகர்க்கும் பண்பாட்டுப் புரட்சியின் மூலமே சாதியை ஒழிக்க முடியும் என்று கருதினார்.
- மேற்கட்டுமானம் vs அடித்தளம்: சாதி என்பது நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் அரைகாலனிய உற்பத்தி உறவுகளின் மேல்நிலையாக்கம் (Superstructure) ஆகும். சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தை (Economic Base) அதாவது உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீதான தனியுடைமையையும் வர்க்கச் சுரண்டலையும் மாற்றாமல், பண்பாட்டை மட்டும் மாற்றுவது முழுமையான தீர்வாகாது.
3. தேசிய இனப் பிரச்சனை மற்றும் மையப்படுத்தப்பட்ட அரசு
- ஒற்றை இந்திய அரசு: அம்பேத்கர் ஒற்றை இந்திய அரசு என்ற இந்திய ஆளும் வர்க்கங்களின் மையப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பை ஆதரித்தார். இது ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமையையும் (பிரிந்துபோகும் உரிமை உட்பட) ஜனநாயக உரிமைகளையும் மறுக்கும் கொள்கையாகும் என்று மார்கசியம் விமர்சிக்கிறது.
- மாநில சுயஆட்சி: பெரியாரின் மாநில சுயஆட்சி மற்றும் திராவிட தேசிய அடையாள அணுகுமுறை, உற்பத்தி உறவுகள் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டத்துடன் இணைக்கப்படாத குறுகிய பார்வையாகவே எஞ்சுகிறது.
4. அடையாள அரசியலும் தொண்டு நிறுவனங்களின் (NGOs) பயன்பாடும்
- வர்க்க உணர்வை மழுங்கடித்தல்: பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரியக் கோட்பாடுகள் வர்க்கப் போராட்டத்திலிருந்து மக்களைத் திசைதிருப்பி, சீர்திருத்தவாத அடையாள அரசியலில் மூழ்கடிக்கின்றன.
- ஏகாதிபத்திய அமைப்புகளின் பயன்பாடு: ஏகாதிபத்தியவாதிகளும் தொண்டு நிறுவனங்களும் (NGOs) உழைக்கும் மக்கள் மார்க்சியப் புரட்சிப் பாதையை நோக்கிச் செல்வதைத் தடுக்கவும், வர்க்க அரசியலைச் சிதைக்கவும் பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரின் பிம்பங்களையும் கருத்துக்களையும் பயன்படுத்துவதாக ஆதாரங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
5. தலைமை வழிபாட்டிற்கு எதிரான வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வை
- வரலாற்றுப் பாத்திரத்தின் எல்லை: மார்க்சியம் தனிநபர் தலைவர்களைத் கண்மூடித்தனமாக வழிபடுவதையோ புகழுவதையோ நிராகரிக்கிறது.
- வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம்: நிலப்பிரபுத்துவ சமூகக் கட்டமைப்பிற்கு எதிராகப் பெரியாரும் அம்பேத்கரும் ஆற்றிய பங்களிப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லைக்குட்பட்ட வரலாற்றுப் பாத்திரத்தைக் கொண்டிருந்த போதிலும், முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் அவர்கள் முன்வைத்த தீர்வுகள் சாதியையும் வறுமையையும் ஒழிப்பதில் நடைமுறையில் தோல்வியடைந்துவிட்டன என்பதை மார்கசியம் விமர்சனப்பூர்வமாக மதிப்பிடுகிறது.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக