இந்திய கம்யூனிஸ்டுகளின் தத்துவ-நடைமுறை நெருக்கடியும்- ஒலி வடிவில்(வீடியோ)

இந்திய கம்யூனிஸ்டுகளின் தத்துவ-நடைமுறை நெருக்கடி பற்றிய விரிவான அலசலும் இடம்பெற்றுள்ளது

கம்யூனிஸ்டுகள் யார்? அவர்களின் வரலாற்றுப் பணி என்ன?

இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில், செங்கொடி ஏந்திய வீரர்களின் தியாகம் ஈடு இணையற்றது. பகத் சிங் முதல் தெலுங்கானா ஆயுதப் போராளிகள் வரை, நக்சல்பாரி முதல் இன்றைய அடித்தட்டு மக்களின் போராட்டங்கள் வரை கம்யூனிஸ்டுகள் சிந்திய இரத்தம் இந்திய மண்ணின் விடுதலை உணர்வைச் செதுக்கியுள்ளது. ஆனால், கடந்த காலத் தியாகங்களைப் போற்றுவதுடன் நின்றுவிடாமல், "கம்யூனிஸ்டுகள் என்பவர்கள் யார்? அவர்களின் இன்றைய பணி என்ன?" என்பதை தத்துவார்த்த ரீதியாகப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

கம்யூனிஸ்டுகள் யார்?

மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில், கம்யூனிஸ்டுகள் என்பவர்கள் வெறும் ஒரு கட்சியின் உறுப்பினர்கள் மட்டுமல்ல; அவர்கள் ஒரு புதிய சமூக மாற்றத்திற்கான முன்னணிப் படை (Vanguard).

1. சுரண்டலை உணர்ந்தவர்கள்: சமூகத்தில் நடக்கும் அநீதிகளுக்கும், வறுமைக்கும் காரணம் தனிநபர்கள் அல்ல; மாறாக 'தனியுடமை' எனும் சுரண்டல் அமைப்பே என்பதைக் கண்டறிந்தவர்கள்.

2. அறிவியல் பார்வை கொண்டவர்கள்: உலகை வெறும் நம்பிக்கைகளால் பார்க்காமல், இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் எனும் அறிவியல் கருவி கொண்டு சமூக மாற்றத்தை ஆராய்பவர்கள்.

3. வர்க்க உணர்வு மிக்கவர்கள்: சாதி, மத அடையாளங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு, உழைக்கும் மக்களை ஒரே வர்க்கமாக ஒருங்கிணைப்பவர்கள்.

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்துங்கள் தோழர்களே

அவர்களின் முதன்மையான பணி என்ன?

ஒரு கம்யூனிஸ்ட்டின் பணி என்பது வெறும் தேர்தல் வெற்றிகளோ அல்லது மேடைப் பேச்சுகளோ அல்ல. அவர்களின் பணி மூன்று நிலைகளில் அமைய வேண்டும் என லெனின் வலியுறுத்தினார்:

1. உழைக்கும் மக்களை அரசியல்படுத்துதல் (Political Education)

தொழிலாளர்களும் விவசாயிகளும் தங்கள் உழைப்பு எப்படிச் சுரண்டப்படுகிறது என்பதையும், இந்தச் சுரண்டல் அமைப்பு (Capitalism) எப்படிச் செயல்படுகிறது என்பதையும் அவர்களுக்குப் புரிய வைக்க வேண்டும். "உழைக்கும் மக்கள் தங்களின் அடிமைச் சங்கிலியைத் தவிர இழப்பதற்கு ஏதுமில்லை" என்ற விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

2. போராட்டங்களை ஒருங்கிணைத்தல் (Mass Mobilization)

சமூகத்தில் உள்ள பல்வேறு ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராகப் போராடும் மக்களை ஒன்றிணைக்க வேண்டும். உங்கள் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டது போல, அட்டைப்பூச்சிகளாக மக்களின் உதிரத்தைக் குடிக்கும் சுரண்டும் வர்க்கத்தை அடையாளம் காட்டி, அவர்களை நசுக்கும் 'சூராவளியாக' மக்களைத் திரட்டுவதே கம்யூனிஸ்டுகளின் பணி.

3. தத்துவத்தை நடைமுறைப்படுத்துதல் (Theory into Practice)

மார்க்சியம் என்பது "வறட்டுச் சித்தாந்தமல்ல, செயலுக்கான வழிகாட்டி".

• பொருளாதாரப் போராட்டம்: அன்றாட வாழ்வாதாரக் கோரிக்கைகளுக்காகப் போராடுவது.

• அரசியல் போராட்டம்: அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி சுரண்டலற்ற சோசலிச சமூகத்தை நோக்கி நகர்வது.

• தத்துவப் போராட்டம்: ஆளும் வர்க்கம் பரப்பும் பொய்ப் பிரச்சாரங்களையும், திருத்தல்வாதக் கருத்துகளையும் அம்பலப்படுத்துவது.

கடந்த காலப் பாடங்களும் இன்றைய கடமையும்

இந்திய வரலாற்றில் கம்யூனிஸ்டுகள் பல வெற்றிகளைப் பெற்றாலும், சில இடங்களில் மக்களின் யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் ஏற்பட்ட பிழைகள் (சாதியக் கட்டமைப்பைச் சரியாகக் கையாளாதது போன்றவை) இயக்கத்தைப் பலவீனப்படுத்தின. நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, "முன்பு செய்த தவறுகளை மீண்டும் செய்யாமல்" இருக்க வேண்டுமானால்:

• கம்யூனிஸ்டுகள் மக்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; பின் மக்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

• திருத்தல்வாதம் மற்றும் சந்தர்ப்பவாதக் குழிகளில் விழாமல், லெனினியப் பாதையில் உறுதியாக நிற்க வேண்டும்.

• மார்க்சியத் தத்துவத்தை இந்தியச் சூழலுக்கு (சாதி, நிலப்பிரபுத்துவக் கூறுகள்) ஏற்பச் சரியாகப் பொருத்த வேண்டும்.

சுருக்கமாக

சுரண்டல் இருக்கும் வரை கம்யூனிஸ்டுகளின் தேவை இருந்து கொண்டே இருக்கும். தத்துவத்தை நிலத்தடி நீராகவும், போராட்டத்தை விளையும் பயிராகவும் கொண்டு செயல்படுவதே உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்டின் அடையாளம். தியாகங்களால் எழுதப்பட்ட வரலாற்றை, ஒரு புரட்சிகரமான எதிர்காலமாக மாற்றுவதே நம் முன்னுள்ள பெரும் பணி.

இந்தப்பகுதியைவீடியோவில் காண இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

இந்திய கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலையை புரிந்துக் கொள்ள மேலே செல்வோம்

வற்றிய நிலத்தடி நீரும் காய்ந்த பயிர்களும்: இந்திய கம்யூனிசத்தின் தத்துவ-நடைமுறை நெருக்கடி

மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவத்தில் தத்துவம் (Theory) மற்றும் நடைமுறை (Practice) ஆகிய இரண்டும் பிரிக்க முடியாதவை. லெனின் மற்றும் மாவோ போன்ற புரட்சியாளர்கள் தத்துவத்தை நிலத்தடி நீராகவும், புரட்சிகர நடைமுறையை அந்த நீரை அருந்தி வளரும் பயிராகவும் கருதினார்கள். நிலத்தடி நீர் வற்றினால் பயிர் கருகும்; பயிர் இல்லையென்றால் அந்த நீர் எதற்கும் பயன்படாமல் மண்ணுக்குள்ளேயே கிடக்கும். துரதிர்ஷ்டவசமாக, இன்றைய இந்தியக் கம்யூனிச சூழலில் நிலத்தடி நீர் வற்றி, பயிர்களும் காய்ந்து போயுள்ள அவல நிலையைக் காண்கிறோம்.

1. வற்றிய நிலத்தடி நீர்: தத்துவத் தேக்கம்

தத்துவம் என்பது ஒரு இயக்கத்திற்குத் தேவையான ஆற்றலைத் தரும் ஊற்று. ஆனால், இந்தியக் கம்யூனிஸ்டுகளிடம் இன்று தத்துவப் புரிதல் என்பது வெறும் மனப்பாடம் செய்யப்பட்ட வரிகளாகச் சுருங்கிவிட்டது.

• சூழலுக்கேற்ற மாற்றமின்மை: 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் நிலவிய சூழலுக்கான தத்துவங்களை, 21-ஆம் நூற்றாண்டின் டிஜிட்டல் மற்றும் நிதி மூலதனக் காலத்திற்கு ஏற்ப அவர்கள் வளர்க்கத் தவறிவிட்டனர்.
• ஆய்வின்மை: இந்தியச் சமூகத்தின் தனித்துவமான சாதியக் கட்டமைப்பு மற்றும் மதவாத எழுச்சியை வர்க்கப் போராட்டத்துடன் இணைப்பதில் நிலவும் தத்துவத் தெளிவின்மை, இவர்களின் 'தத்துவ நீர்' வற்றிப் போனதைக் காட்டுகிறது.

2. காய்ந்த பயிர்கள்: திசைமாறிய நடைமுறை

தத்துவம் சரியாக இருந்தாலும், அதைச் செயல்படுத்தும் நடைமுறை (புரட்சிகரப் போராட்டங்கள்) இல்லை என்றால் பயிர் விளையாது.

• தேர்தல் எனும் மாயச் சுழல்: இன்றைய பிரதான கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் நடைமுறை என்பது வெறும் தேர்தல் கூட்டணிகளாகச் சுருங்கிவிட்டது. நிலத்தடி நீரைப் பாய்ச்சிப் பயிரை வளர்ப்பதை விட்டுவிட்டு, அடுத்தவன் தோட்டத்தில் உள்ள பயிரைக் காட்டி தங்களை 'விவசாயிகள்' எனப் பறைசாற்றிக் கொள்கின்றனர்.
• மக்கள் தொடர்பின்மை: தொழிற்சங்கங்களும், விவசாய சங்கங்களும் வெறும் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்காக (கூலி உயர்வு, மானியம்) மட்டுமே இயங்குகின்றன. சுரண்டல் அமைப்பையே மாற்ற வேண்டும் என்ற 'அரசியல் உணர்வு' அந்தப் பயிர்களுக்கு ஊட்டப்படவே இல்லை.

3. லெனின் - மாவோ வழியிலிருந்து விலகல்

லெனின் 'திருத்தல்வாதத்தை' (Revisionism) வேரோடு அகற்றினார். மாவோ 'மக்களிடமிருந்து மக்களுக்கே' (From the masses, to the masses) என்ற கோட்பாட்டை வலியுறுத்தினார்.

• இந்திய நிலை: இங்குள்ள கட்சிகள் லெனின் எவையெல்லாம் 'வேண்டாம்' என்றாரோ (சந்தர்ப்பவாதம், பொருளாதாரவாதம்), அவற்றையே தங்களின் 'நடைமுறை' எனத் தம்பட்டம் அடிக்கின்றன.
• தத்துவத்தைப் பேசிவிட்டு, நடைமுறையில் ஆளும் வர்க்கத்துடன் சமரசம் செய்துகொள்வது என்பது, பயிரை நட்டுவிட்டு அதற்குப் பதிலாக விஷத்தைப் பாய்ச்சுவதற்குச் சமம்.

4. அட்டைப்பூச்சிகளும் சூராவளியும்

நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, உழைக்கும் மக்களின் இரத்தத்தைக் குடிக்கும் 'அட்டைப்பூச்சிகளை' அடையாளம் காட்ட வேண்டியது கம்யூனிஸ்டுகளின் பணி. ஆனால், இன்றைய பல கம்யூனிசத் தலைவர்கள் அந்த அட்டைப்பூச்சிகளுடனேயே மேடைகளைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்.

• உழைக்கும் மக்கள் ஒரு 'சூராவளியாக' எழ வேண்டுமென்றால், அவர்களுக்குத் தத்துவ ரீதியான தெளிவும் (நீர்), சமரசமற்ற போராட்ட நடைமுறையும் (உரம்) தேவை. இது இரண்டும் இல்லாததால், மக்கள் சக்தி சிதறிப்போய் ஆளும் வர்க்கத்தின் பிடியில் சிக்கியுள்ளது.

5. தீர்வு என்ன?

தத்துவத்தையும் நடைமுறையையும் மீண்டும் இணைக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.

1. புதிய தேடல்: மார்க்சியத்தை வறட்டுச் சூத்திரமாகப் பார்க்காமல், இன்றைய இந்திய யதார்த்தத்திற்கு (சாதி, கார்ப்பரேட் ஆதிக்கம்) ஏற்ப மறுஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
2. களப்பணி: தேர்தல் அரசியலுக்கு அப்பால், அடித்தட்டு மக்களின் அன்றாடப் போராட்டங்களை அரசியல்படுத்த வேண்டும்.
3. சுயவிமர்சனம்: லெனினியத்திற்கு விரோதமான திருத்தல்வாதப் போக்குகளைக் கட்சியிலிருந்தும் அமைப்புகளிலிருந்தும் வெளியேற்ற வேண்டும்.

முடிவுரை

நிலத்தடி நீர் (தத்துவம்) மீண்டும் பெருக வேண்டும்; அது தூய்மையான புரட்சிகர நீராக இருக்க வேண்டும். அந்த நீரைப் பாய்ச்சி, காய்ந்து கிடக்கும் பயிர்களை (மக்களை) மீண்டும் பசுமையாக்க வேண்டும். தத்துவமும் நடைமுறையும் கைகோர்க்கும் போதுதான், இந்திய மண்ணில் சுரண்டலற்ற சமூகம் எனும் அறுவடையைச் செய்ய முடியும். இல்லையெனில், கம்யூனிசம் என்பது வெறும் அருங்காட்சியகப் பொருளாகவே எஞ்சிவிடும்..
"தத்துவமும் நடைமுறையும் கைகோர்க்கும் போதுதான் உண்மையான மாற்றம் பிறக்கும்"

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.