இலக்கு இணைய இதழ் தொடங்கியதிலிருந்து -01

இலக்கும்- இலக்கு இணையதள தொடங்கியதிலிருந்து இன்றுவரை நாங்கள் எங்களை திரும்பிப் பார்க்கிறோம்...

இலக்கு பத்திரிக்கையின் தொடக்கம் மற்றும்  பணி

இலக்கு பத்திரிக்கை தொடங்கி இன்றுவரை 95 பத்திரிக்கைகள் வெளிவந்துவிட்டது அதை முழுமையாக புரிந்து கொள்வது என்றால் பத்திரிக்கை கொண்டு வருவதற்கு பலரில் உதவியும் ஒத்துழைப்பும் ஏன் தொழில்நுட்ப அறிவும் தேவைப்பட்டது. தொடர்ந்து செல்ல செல்ல பல்வேறு பிரச்சினைகள் அதற்கான மார்க்சிய புரிதல் எங்களிடம் உள்ள போதாமையை நாங்களே புரிந்து கொள்ளும் தேவையும் வந்தது, அதனால் பல தோழர்களை கலந்தாலோசித்து அவர்களை விமர்சன பூர்வமாக அணுகுதல் கற்றோம். அதேநேரத்தில் பல்வேறு கட்டுரைகள் பலரிடம் எதிர்பார்த்தோம், ஆனால் கிடைக்கவில்லை.

ஏனெனில் பல்வேறு பிரிவினர் உதவுவதைவிட தாக்குதல் தொடுத்தனர். அவை அவர்களின் காழ்புனர்ச்சி இத்தியாதி காரணமாய் இருந்திருக்கலாம். அவர்களுக்கு பதிலளிப்பதன் ஊடாக மார்க்சிய லெனினிய அடிப்படைகளை ஆழமாக கற்றலுக்கும் புரிதலுக்கும் அவசியமேற்பட்டது. அதற்கு பல தேடல்கள் வாசிப்பு விவாதம் என்ற கடந்த 5 ஆண்டுகள் பணியானது எங்களை நாங்கள் வளர்த்துக் கொள்ளவும் இங்குள்ள போக்குகளை புரிந்துக் கொள்ளவும் நீண்ட முயற்சியை மேற்கொண்டோம் உண்மையாலும் முழு நேர அதாவது 7/24 பாணியில் செயல்பட வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது. இந்த பத்திரிக்கை நடத்த அதற்கான மனித உழைப்பு தொழில் நுட்ப தேவை மற்றவர்களின் எழுத்தை சேகரித்து அதனை பத்திரிக்கை ஆக்குவது அதன் மீதான பிழை மற்றும் விமர்சனங்களை எதிர்கொள்வது இத்தியாதி... இதனை செய்ய வேண்டிய இடத்தில் எவ்வளவு பெரிய பணி என்பது அதில் ஈடுபட்டுள்ளோருக்கே தெரியும். ஆனால் எந்த பணியையும் செய்யாத ஒருவர் நேற்று முகநூலில் தன்னால் தான் இவையெல்லாம் நடப்பதாக கூறியுள்ளார்,  அவருக்கு என்ன தெரியும் இந்தபத்திரிக்கை எப்படி நடக்கின்றது என்று? மற்றும் அவர் சொன்ன எதையும் செய்யாத இவர் நான் இதை செய்தேன் அதை செய்தேன் என்பதன் மூலம் இந்தப் பத்திரிகைக்கான "எல்லா புகழும் எனக்கே வேண்டும்" என்ற மனநிலை புரிகிறது. எவ்விதமான உழைப்பிலும் ஈடுபடாமல் தொழிலாளர்களின் உழைப்பால் உருவாக்கப்பட்ட நிறுவனம் மூலதன் இட்ட முதலாளி சொந்தம் கொண்டாடுவது போல், இவரும் எந்த உழைப்பையும் செலுத்தாமல் முதலாளிகளை போல இவர் "இலக்கு இதழ்" மீது உரிமை என்று கொண்டாடுவது இவரிடம் இருக்கும் முதலாளித்துவ சிந்தனையே! சமூகத்தில் இரண்டு வகையான சிந்தனை முறை உண்டு; ஓன்று உழைக்கும் வர்க்கத்தின் சிந்தனை முறை மற்றொன்று உழைப்பாளர்களை சுரண்டுகின்ற முதலாளிகளின் சிந்தனை முறை. இந்தப் பிற்போக்குகாரரின் சிந்தனை முறை என்பது சுரண்டல் வர்க்கத்தின் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் சிந்தனை முறையே! பிள்ளைக்கு பேர் நான்தான் வைத்தேன் ஆகையால் உழைக்காமல் சொந்தம் கொண்டாட நினைக்கும் இவரை என்ன சொல்ல???

இவரின் வார்த்தையின் அடிப்படையில் இதனை பேசுவதன் விருப்பம் புரிகிறது "அவர் பத்திரிகை ஆரம்பிக்கும் பொழுது முழுவதும் இவரைச் சார்ந்தே நடத்தப்பட வேண்டும் என்று விரும்பியிருக்கிறார்" இவ்  விஷயமும் மூலமாவே இவை தெரிய வருகிறது. 

என்ன பேராசை பாருங்கள் இவர் மார்க்சிய வாதியாம்! ஒரே ஒரு எழுத்து பத்திரிக்கையில் எழுதாத இவர்! பத்திரிக்கையின் கட்டுரைகளை வாசிக்க விமர்சிக்க நேரம் ஒதுக்காத இவர் முகநூல் 24 மணி நேரத்தில் 25 மணி நேரம் ஒதுக்க நேரம் உள்ள இவருக்கு உண்மையில் மார்க்சிய புரிதலில் கோளாறே! ஆக இவரை போன்ற பலரை நாங்கள் எதிர் கொண்டதன் அடிப்படையில் இவரை போன்றோர் மீது வைக்க்கும் விமர்சனம் கீழ் வருவன:-

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

மார்க்சியத்தை மறுக்கும் மார்க்சிய போலி முகமூடிகளும்: ஒரு தத்துவார்த்த ஆய்வு

மார்க்சியம் என்பது உலகை மாற்றும் ஒரு விஞ்ஞானம். ஆனால், அந்த விஞ்ஞானத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யவும், புரட்சிகர வீரியத்தை அழிக்கவும் பல 'இசங்கள்' (Isms) மார்க்சிய முகமூடியுடன் உலவுகின்றன. மார்க்சியம் என்பது ஒரு வர்க்கத்தின் (பாட்டாளி வர்க்கத்தின்) ஆயுதம். அந்த ஆயுதத்தின் முனையைக் மழுங்கடிக்கச் செய்ய முதலாளித்துவ சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் குட்டி முதலாளித்துவக் குழுக்க/கட்சியால் உருவாக்கப்பட்ட பிற போக்குகள் பின்வருமாறு:

அவற்றை ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்:

1. திருத்தல்வாதம் (Revisionism)

மார்க்சியத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளான வர்க்கப் போராட்டம், பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வாதிகாரம் மற்றும் புரட்சிகரத் தேவை ஆகியவற்றை 'காலத்திற்கு ஒவ்வாதவை' எனக் கூறி மாற்றுவதே திருத்தல்வாதம். இது முதலாளித்துவத்திற்கு ஆபத்தில்லாத வகையில் மார்க்சியத்தைச் சீர்திருத்த முயல்கிறது.

• பணி: புரட்சிகரப் பாதையைக் கைவிட்டு, முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் சமரசம் செய்வது.

2. சந்தர்ப்பவாதம் (Opportunism)

கொள்கைகளை விடத் தற்காலிக லாபங்களுக்கும், தேர்தல் வெற்றிகளுக்கும் முன்னுரிமை அளிப்பதே சந்தர்ப்பவாதம். இது நீண்ட காலப் புரட்சிகர இலக்குகளைத் தியாகம் செய்துவிட்டு, உடனடிப் பயன்களுக்காக வர்க்க எதிரிகளுடன் கைகோர்க்கும் போக்கைக் கொண்டது.

3. சட்டவாதம் (Legalism)

அரசு இயந்திரம் என்பது ஒரு வர்க்கம் இன்னொரு வர்க்கத்தை ஒடுக்கும் கருவி என்பதை மறந்து, சட்ட ரீதியான போராட்டங்கள் மற்றும் நாடாளுமன்றப் பாதையே மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் என நம்புவது சட்டவாதம். இது தெருப் போராட்டங்களையும், புரட்சிகரத் தயாரிப்புகளையும் புறக்கணித்து, நீதிமன்றங்களையும் சட்டங்களையும் மட்டுமே சார்ந்து நிற்கும்.

4. பொருளாதாரவாதம் (Economism)

தொழிலாளர்களை வெறும் கூலி உயர்வு, போனஸ், சலுகைகள் போன்ற பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்காக மட்டும் போராட வைப்பது பொருளாதாரவாதம். இது தொழிலாளர்களுக்கு அரசியல் உணர்வு (அதாவது அரசைப் பிடிக்கும் உணர்வு) வருவதைத் தடுத்து, அவர்களை 'நிரந்தரப் போராட்டக்காரர்களாக' மட்டுமே வைத்திருக்கும்.

5. மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம் (Indigenous Marxism)

மார்க்சியம் என்பது ஒரு சர்வதேச விஞ்ஞானம். ஆனால், "எங்கள் மண்ணின் தனித்துவத்திற்கு ஏற்ப" என்ற பெயரில் அதன் அடிப்படை விதிகளையே (வர்க்கப் போராட்டம் போன்றவை) புறக்கணித்து, உள்ளூர் தேசியவாதத்தோடோ அல்லது மதக் கூறுகளோடோ மார்க்சியத்தைக் கலப்பது ஆபத்தானது. இது பெரும்பாலும் வர்க்க உணர்வை நீர்த்துப்போகச் செய்து இன/மொழி உணர்வை மேலோங்கச் செய்யும்.

6. அடையாள அரசியல் (Identity Politics)

சாதி, மதம், இனம், பாலினம் போன்ற தனிப்பட்ட அடையாளங்களை முன்னிறுத்திப் போராடுவது அடையாள அரசியல். மார்க்சியம் ஒடுக்குமுறைகளை அங்கீகரித்தாலும், அவை அனைத்திற்கும் அடிப்படை 'வர்க்கச் சுரண்டல்' என்பதை வலியுறுத்துகிறது. அடையாள அரசியல் வர்க்க ஒற்றுமையைச் சிதைத்து, உழைக்கும் மக்களைப் பல்வேறு குழுக்களாகப் பிரித்து முதலாளித்துவத்திற்குச் சேவை செய்கிறது.

7. ட்ராட்ஸ்கியவாதம் (Trotskyism)

'தொடர் புரட்சி' (Permanent Revolution) என்ற பெயரில், ஒரு நாட்டில் சோசலிசத்தைக் கட்டியமைக்க முடியாது என வாதிடுவது. இது கட்சியின் கட்டுக்கோப்பையும், மையப்படுத்தப்பட்ட தலைமையையும் (Centralism) சிதைக்கும் போக்கைக் கொண்டது. நடைமுறையில் இது பெரும்பாலும் தீவிர இடதுசாரி வேடம் பூண்டு, நிலவும் சோசலிச முயற்சிகளைச் சீர்குலைக்கவே பயன்படும்.

8. அனுபவவாதம் (Empiricism)

தத்துவார்த்த வழிகாட்டுதல் இன்றி, அன்றாட அனுபவங்களை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு செயல்படுவது அனுபவவாதம். "நாங்கள் களத்தில் நிற்கிறோம், எங்களுக்குத் தத்துவம் தேவையில்லை" என்பார்கள். தத்துவம் இல்லாத நடைமுறை என்பது திசைகாட்டி இல்லாத கப்பல் போன்றது; அது இறுதியில் திருத்தல்வாதத்திலேயே போய் முடியும்.

9. பாபுலிசம் / மக்கள் கவர்ச்சி அரசியல் (Populism)

இது வர்க்கப் போராட்டத்தை முன்னிறுத்துவதற்குப் பதிலாக, "மக்களுக்கும் - ஆளும் கும்பலுக்கும்" இடையிலான போராட்டமாகப் பிரச்சினையைச் சுருக்குகிறது.

• மறுப்பு: இது சமூகத்தில் உள்ள வர்க்க முரண்பாடுகளை மறைத்து, அனைத்து வர்க்கங்களையும் (சிறு முதலாளிகள் முதல் தொழிலாளர்கள் வரை) ஒன்றாகக் குழப்புகிறது. இது புரட்சிகரப் பாதையைத் திசைதிருப்பி, ஒரு தனிநபரின் கவர்ச்சிக்கு பின்னால் மக்களைத் திரட்டும் கவர்ச்சி அரசியலாக மாறிவிடும்.

10. அரசு சாரா நிறுவனவாதம் (NGO-ism)

புரட்சிகர அரசியலுக்கு மாற்றாக, 'தொண்டு' அல்லது 'நிவாரணப் பணிகளை' முன்னிறுத்துவது.

• மறுப்பு: இது உழைக்கும் மக்களின் கோபத்தைத் தணிக்கும் ஒரு பாதுகாப்பு வால்வாகச் (Safety Valve) செயல்படுகிறது. சமூகத்தின் வேரூன்றிய அரசியல் மாற்றத்திற்குப் பதிலாக, சிறு சிறு திட்டங்கள் மூலம் மக்களைத் தற்காலிகமாகத் திருப்திப்படுத்துகிறது. இது தொழிலாளர்களைத் தற்சார்பற்றவர்களாகவும், நிதி வழங்கும் நிறுவனங்களைச் சார்ந்திருப்பவர்களாகவும் மாற்றுகிறது.

11. கலைப்புவாதம் (Liquidationism)

கட்சியின் ரகசியக் கட்டமைப்பையோ அல்லது அதன் புரட்சிகரமான அமைப்பையோ கலைத்துவிட்டு, அதை ஒரு சாதாரணச் சங்கமாகவோ அல்லது வெறும் சட்டப்பூர்வ இயக்கமாகவோ மாற்ற நினைப்பது.

• மறுப்பு: இது அரசு அடக்குமுறையை எதிர்கொள்ள முடியாமல், பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியை ஆயுதமற்றதாக மாற்றும் ஒரு கோழைத்தனமான போக்காகும்.

12. இடதுசாரி அதிதீவிரவாதம் (Left-Wing Infantilism)

ஆசான் லெனின் இதனை "இளம் பருவக் கோளாறு" என்று அழைத்தார். வெகுஜன மக்களைத் திரட்டாமல், வெறும் ஆயுதப் போராட்டமே தீர்வு என நம்புவது அல்லது நாடாளுமன்றம் மற்றும் தொழிற்சங்க வேலைகளை முற்றாகப் புறக்கணிப்பது.

• மறுப்பு: இது மக்களைப் புரட்சியிலிருந்து அந்நியப்படுத்தும். எதார்த்தமான சூழலைப் புரிந்துகொள்ளாமல், உணர்ச்சிவசப்பட்டு எடுக்கும் முடிவுகள் இயக்கத்தைச் சிதைத்துவிடும்.

13. இயந்திரகதியான பொருள்முதல்வாதம் (Mechanical Materialism)

வரலாறு தானாகவே மாறும், முதலாளித்துவம் தானாகவே வீழும் என நம்பி கைகட்டி வேடிக்கை பார்ப்பது.

• மறுப்பு: மனிதனின் இடையீடு (Human Agency) மற்றும் புரட்சிகரக் கட்சியின் தலைமை இன்றி எந்த மாற்றமும் நிகழாது. இது போராட்ட உணர்வை மழுங்கடித்து, ஒருவித 'விதிவாதத்தை' நோக்கிக் கொண்டு செல்லும்.

14. அகநிலைவாதம் (Subjectivism)

புறநிலை எதார்த்தங்களை (Objective Reality) கணக்கில் கொள்ளாமல், தனது சொந்த விருப்பங்கள் மற்றும் கற்பனைகளின் அடிப்படையில் திட்டங்களை வகுப்பது.

• மறுப்பு: இது தோல்விக்கே இட்டுச் செல்லும். ஒரு கம்யூனிஸ்ட் எப்போதும் கள நிலவரத்தைச் சரியாக ஆய்வு செய்து, அதன் அடிப்படையில் செயல்பட வேண்டும்.

இன்னொறு போக்கு மார்க்சிய-லெனினிய இயக்கத்திற்குள்ளும், வெளியேயும் தத்துவப் போராட்டத்தை (Ideological Struggle) மறுக்கும் போக்குகள் எப்போதும் இருந்து வருகின்றன. தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பது என்பது பாட்டாளி வர்க்கத்தின் அரசியல் விழிப்புணர்வை மழுங்கடிக்கும் ஒரு செயலாகும்.

தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள் யார்? அவர்களின் நோக்கமும் விளைவுகளும்

"தத்துவப் போராட்டம் இன்றி வர்க்கப் போராட்டம் இல்லை" என்பது மார்க்சியத்தின் அடிப்படை. ஆனால், நடைமுறைவாதம் பேசும் பல குழுக்கள் தத்துவப் போராட்டத்தைச் 'சண்டித்தனம்' என்றும், 'நேரத்தை வீணடிக்கும் செயல்' என்றும் கூறி அதனைத் தவிர்க்கின்றன. தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள் யார், அவர்கள் ஏன் அவ்வாறு செய்கிறார்கள் என்பதை ஆராய்வது ஒரு கம்யூனிஸ்டின் கடமையாகும்.

1. தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள் யார்? தத்துவப் போராட்டத்தை முதன்மையாகப் பின்வரும் பிரிவினர் மறுக்கின்றனர்:

• நடைமுறைவாதிகள் (Pragmatists): "தத்துவம் பேசி என்ன பயன்? களத்தில் இறங்கி வேலை செய்ய வேண்டும்" எனக் கூறி, தத்துவார்த்த விவாதங்களை ஒதுக்கித் தள்ளுபவர்கள்.
• பொருளாதாரவாதிகள் (Economists): தொழிலாளர்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளான கூலி உயர்வு, போனஸ் போன்றவற்றுக்காக மட்டும் போராடினால் போதும், அவர்களுக்குத் தத்துவம் தேவையில்லை என நினைப்பவர்கள்.
• சந்தர்ப்பவாதிகள் (Opportunists): தேர்தல் காலக் கூட்டணிகளுக்காகவும், தற்காலிக லாபங்களுக்காகவும் தங்களின் அடிப்படைச் சித்தாந்தத்தைச் சமரசம் செய்துகொள்பவர்கள். இவர்களுக்குத் தத்துவப் போராட்டம் என்பது தடையாக இருக்கும்.
• திருத்தல்வாதிகள் (Revisionists): மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரக் கூறுகளை நீர்த்துப்போகச் செய்பவர்கள், தத்துவார்த்த ரீதியாகத் தங்களை யாராவது கேள்வி கேட்டால், அதை "பழமைவாதம்" என்று முத்திரை குத்தித் தவிர்ப்பார்கள்.

2. அவர்கள் ஏன் தத்துவப் போராட்டத்தை மறுக்கின்றனர்?அவர்கள் தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பதற்குக் பின்வரும் காரணங்கள் உள்ளன:

அ) வர்க்கச் சமரசம் (Class Collaboration):-தத்துவப் போராட்டம் என்பது எதிரி யார், நண்பன் யார் என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டும். தத்துவப் போராட்டத்தை நடத்தினால், முதலாளித்துவ சக்திகளுடனும், நவதாராளவாத சக்திகளுடனும் மறைமுகமாக வைத்துக் கொண்டுள்ள உறவு அம்பலமாகிவிடும் என்பதால் அதனை மறுக்கின்றனர்.

ஆ) அறிவுஜீவித்தனம் என்ற போலி முத்திரை:-தத்துவ விவாதங்களில் ஈடுபடுபவர்களை "அறைக்குள் அமர்ந்து பேசுபவர்கள்" (Armchair Intellectuals) என எள்ளி நகையாடுவதன் மூலம், தங்களின் தத்துவார்த்த வறுமையை மறைக்க முயல்கின்றனர்.

இ) கட்சியின் தூய்மையைப் பாதுகாக்க விரும்பாதது:- லெனின் கூறியது போல, "கட்சி என்பது ஒரு தன்னார்வ அமைப்பு; அதில் தவறான கருத்துடையவர்கள் இருந்தால் அவர்களை வெளியேற்றுவது தத்துவப் போராட்டத்தின் மூலமே சாத்தியம்." ஆனால், எண்ணிக்கையை மட்டும் உயர்த்திப் பிழைப்பு நடத்த நினைப்பவர்கள், தத்துவப் போராட்டத்தை நடத்தினால் கட்சி பிளவுபடும் எனக் கூறி அதனைத் தவிர்ப்பார்கள்.

ஈ) குட்டி முதலாளித்துவ மனோபாவம்:-தத்துவப் போராட்டம் என்பது 'சுயவிமர்சனத்தை' உள்ளடக்கியது. தனது தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ள விரும்பாத குட்டி முதலாளித்துவ அகந்தை கொண்டவர்கள், தத்துவப் போராட்டத்தை ஒரு சுமையாகக் கருதுகின்றனர்.

3. தத்துவப் போராட்டத்தின் அவசியம் (லெனினியப் பார்வை):-லெனின் தனது 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' நூலில் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார்:

"புரட்சிகரத் தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகர இயக்கம் இருக்க முடியாது. தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பது என்பது உண்மையில் முதலாளித்துவச் சித்தாந்தத்திற்கு அடிபணிவதாகும்."

• சித்தாந்தத் தெளிவு: தத்துவப் போராட்டம் மட்டுமே ஒரு கம்யூனிஸ்டை கவர்ச்சி அரசியலில் இருந்து பாதுகாக்கும்.
• திசைவழியைத் தீர்மானித்தல்: நாம் எங்குச் செல்கிறோம், எதற்காகப் போராடுகிறோம் என்பதைத் தத்துவம் மட்டுமே விளக்கும். தத்துவம் இல்லாத நடைமுறை என்பது திசைகாட்டி இல்லாத கப்பல் போன்றது. 
• 4. இன்றைய சூழலில் இதன் தாக்கம்

இன்று இந்தியாவில் தத்துவ-நடைமுறை நெருக்கடி அதிகரிப்பதற்குக் காரணமே, இயக்கங்களுக்குள் தத்துவப் போராட்டம் மழுங்கிப் போனதுதான். தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள், பாட்டாளி வர்க்கத்தை வெறும் 'கூலி உயர்வு' கோரும் கூட்டமாக மாற்றி, அவர்களை முதலாளித்துவ அரசியலுக்குப் பலிகொடுக்கின்றனர்.

முடிவாக:- தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள் உண்மையில் மார்க்சியத்தை ஒரு சடங்காக மாற்றுபவர்கள். ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட், தனது அமைப்புக்குள்ளும் வெளியேயும் நிலவும் தவறான போக்குகளைத் தத்துவ ரீதியாக எதிர்த்துப் போராட வேண்டும். அப்போதுதான் பாட்டாளி வர்க்கம் ஒரு சுதந்திரமான அரசியல் சக்தியாக எழுச்சி பெற முடியும்.

முக்கியத் தலைப்பு 2

சீர்திருத்தவாதத்தின் சீரழிவு: புரட்சிகரப் பாதைக்கு ஏற்படும் முட்டுக்கட்டைகள்

மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவத்தின்படி, சீர்திருத்தங்கள் என்பது புரட்சிக்கான ஒரு துணைக்கருவியே தவிர, அதுவே இறுதி இலக்கல்ல. ஆனால், இன்றைய 'சீர்திருத்தவாதிகள்' சீர்திருத்தங்களையே இலக்காக மாற்றி, புரட்சிகர அரசியலை நீர்த்துப்போகச் செய்கின்றனர்.

1. புரட்சிகரப் பணியை சீர்திருத்தவாதம் எவ்வாறு பாதிக்கிறது?

• அரசு பற்றிய தவறான புரிதல்: சீர்திருத்தவாதிகள் அரசு இயந்திரத்தை ஒரு நடுநிலையான அமைப்பாகப் பார்க்கின்றனர். சட்டங்களின் மூலமும், நாடாளுமன்ற விவாதங்களின் மூலமும் அடிப்படை மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முடியும் என நம்புகின்றனர். இது தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கு அரசு பற்றிய 'மயக்கத்தை' (Illusion) ஏற்படுத்துகிறது.
• இறுதி இலக்கைக் கைவிடுதல்: இவர்கள் "இயக்கமே எல்லாம், இலக்கு ஒன்றுமில்லை" என்ற பெர்ன்ஸ்டீனியப் போக்கைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். அன்றாடச் சலுகைகளுக்காகப் போராடுவதில் காட்டும் ஆர்வத்தை, அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்கான தத்துவப் பயிற்சியில் காட்டுவதில்லை.
• வர்க்கச் சமரசம்: முதலாளித்துவ அமைப்பிற்கு உள்ளேயே தீர்வைத் தேடுவதால், இவர்கள் அறியாமலேயே வர்க்க எதிரிகளுடன் சமரசம் செய்துகொள்கின்றனர். இது புரட்சிகர எழுச்சியை மழுங்கடித்து, அமைப்பைத் தற்காக்கும் கருவியாக இவர்களை மாற்றுகிறது.

2. உழைக்கும் மக்களிடமிருந்து அந்நியப்பட்டு நிற்பது ஏன்?

இன்றைய சீர்திருத்தவாதிகள் மக்களிடமிருந்து அந்நியப்படுவதற்குப் பின்வரும் காரணங்கள் முக்கியமானவை:

• அதிகாரத்துவப் போக்கு (Bureaucracy): சீர்திருத்தவாத இயக்கங்கள் பெரும்பாலும் மேல்மட்டத் தலைவர்களால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. அடிமட்டத் தொழிலாளர்களின் உண்மையான கோபத்தையும், எழுச்சியையும் உள்வாங்காமல், மேடைப் பேச்சுகளோடும், மனு கொடுக்கும் அரசியலோடும் இவர்கள் நின்றுவிடுகின்றனர்.
• தேர்தல்வாத மயக்கம்: மக்களை ஒரு 'வாக்கு வங்கியாக' மட்டுமே பார்ப்பது இவர்களின் வழக்கம். தேர்தல் வெற்றிக்காகச் சாதி, மதச் சக்திகளுடன் இணக்கமான போக்கைக் கடைப்பிடிப்பது, உண்மையான வர்க்க உணர்வு கொண்ட தொழிலாளர்களை இவர்களிடமிருந்து அந்நியப்படுத்துகிறது.
• தத்துவார்த்த வறுமை: உழைக்கும் மக்களுக்குத் தங்களின் அடிமைத்தனத்திற்கான காரணத்தை (சுரண்டல் முறையை) விளக்காமல், வெறும் "நிவாரண அரசியலை" முன்னெடுப்பதால், மக்களால் இவர்களுக்கும் மற்ற முதலாளித்துவக் கட்சிகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை உணர முடிவதில்லை.
• கவர்ச்சி அரசியல்: ஆழமான வர்க்க அரசியலுக்குப் பதிலாக, தற்காலிகமான கவர்ச்சி அரசியலில் ஈடுபடுவது, நீண்ட கால அடிப்படையில் மக்களை ஏமாற்றத்திற்கு உள்ளாக்குகிறது.

3. விளைவுகள்: ஒரு எச்சரிக்கை

சீர்திருத்தவாதிகள் செய்யும் இந்தத் தவறுகள் இரண்டு பெரிய ஆபத்துகளை உருவாக்குகின்றன:

1. பாசிசத்தின் வளர்ச்சி: இடதுசாரி அல்லது புரட்சிகர அமைப்புகள் சீர்திருத்தவாதத்தில் சிக்கி செயலற்றுப் போகும்போது, அந்த வெற்றிடத்தைப் பாசிச சக்திகள் தங்களின் போலி மக்கள் நலக் கோஷங்கள் மூலம் நிரப்புகின்றன.
2. நம்பிக்கையின்மை: தொழிலாளர்கள் தங்களின் விடுதலைக்காகத் தொழிற்சங்கங்களை அணுகும்போது, அங்கு வெறும் சமரசங்கள் மட்டுமே நடப்பதைக் கண்டு அரசியலின் மீதே அதிருப்தி அடைகின்றனர்.

லெனின் கூறியது போல, "சீர்திருத்தங்கள் என்பது வர்க்கப் போராட்டத்தின் பக்கவிளைவுகளாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அதுவே போராட்டத்தின் நோக்கமாக இருக்கக் கூடாது." இன்றைய கம்யூனிஸ்டுகள் சீர்திருத்தவாதச் சேற்றிலிருந்து விடுபட்டு, சுயவிமர்சனம் செய்து கொள்வது அவசியம்.

மக்களுடன் மக்களாக நின்று, அவர்களின் அன்றாடப் போராட்டங்களை அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் போராட்டத்தோடு இணைப்பதே இன்றைய காலத்தின் தேவை.

மார்க்சியம் என்பது ஒரு வறட்டுச் சூத்திரம் அல்ல; அது உலகை மாற்றுவதற்கான வழிகாட்டி. ஒரு புரட்சிகரக் கட்சி அல்லது அமைப்பு தனது உறுப்பினர்களுக்கும் உழைக்கும் மக்களுக்கும் வழங்கும் கல்வி, வெறும் தகவல்களைத் தருவதாக இருக்கக் கூடாது. அது ஒரு வர்க்கப் போராட்டக் கருவியாக இருக்க வேண்டும்.

1. தத்துவமும் நடைமுறையும் இணைந்த கல்வி

லெனின் கூறியது போல, "புரட்சிகரத் தத்துவம் இன்றி புரட்சிகர இயக்கம் இருக்க முடியாது."

• கல்வி இயக்கம் தத்துவத்தை வெறும் ஏட்டுச் சுரக்காயாகக் கற்பிக்காமல், அதனை அன்றாட சமூக நடைமுறையோடு இணைக்க வேண்டும்.
• நாம் கற்கும் ஒவ்வொரு தத்துவமும் களத்தில் எப்படிப் பயன்படுகிறது என்பதை விளக்குவதே கல்வியின் அடிப்படை.

2. வர்க்க உணர்வை ஊட்டுதல் (Class Consciousness)

கல்வி இயக்கத்தின் முதன்மை நோக்கம், உழைக்கும் மக்களிடம் 'தமக்கான வர்க்கம்' (Class for itself) என்ற உணர்வை ஏற்படுத்துவதாகும்.

• தொழிலாளர்களின் அடிமைத்தனத்திற்குத் தற்செயலான காரணங்கள் இல்லை, அது 'சுரண்டல் முறை' என்ற அமைப்பினால் விளைந்தது என்பதை விஞ்ஞான ரீதியாக விளக்க வேண்டும்.
• சாதி, மத அடையாளங்களைக் கடந்து, 'உழைப்பவன்' என்ற வர்க்க ஒற்றுமையை வளர்க்க வேண்டும்.

3. திருத்தல்வாதத்திற்கு எதிரான போராட்டம்

ஒரு கல்வி இயக்கம் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டிய பகுதி இது.

• மார்க்சியத்தைச் சிதைக்கும் திருத்தல்வாதம் மற்றும் சந்தர்ப்பவாதம் போன்ற போக்குகளை அடையாளம் கண்டு அவற்றை முறியடிக்கும் தார்மீக வலிமையை உறுப்பினர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.
• தத்துவத் தூய்மையைப் பாதுகாப்பது கல்வி இயக்கத்தின் பிரிக்க முடியாத கடமையாகும்.

4. விமர்சனம் மற்றும் சுயவிமர்சனம்

மாவோ மற்றும் லெனின் வலியுறுத்தியபடி, ஒரு கம்யூனிசக் கல்வி இயக்கம் விமர்சனம் மற்றும் சுயவிமர்சனத்தை ஒரு பாடமாகவே கொண்டிருக்க வேண்டும்.

• தவறுகளை மூடிமறைக்காமல், தத்துவார்த்த ரீதியாக அவற்றை ஆய்வு செய்து திருத்திக் கொள்வதே இயக்கத்தின் வளர்ச்சியை உறுதி செய்யும்.

---

5. கல்வி இயக்கத்தின் கட்டமைப்பு: "மக்களிடமிருந்து மக்களுக்கே"

• அதிபரத்துவத்தை எதிர்த்தல்: கல்வி என்பது ஒரு மேலிருந்து கீழ் நோக்கிய அதிகாரப் பகிர்வு அல்ல.
• மக்களிடமிருந்து கற்றல்: "மக்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள், பிறகு அவர்களுக்குக் கற்பியுங்கள்" என்ற மாவோவின் முழக்கத்தின்படி, மக்களின் அனுபவங்களை மார்க்சிய ஒளியில் தொகுத்துக் கொடுக்க வேண்டும்.
• தொடர் கல்வி: கம்யூனிசப் பண்புகளை வளர்த்தெடுக்க சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி? போன்ற நூல்களைத் தொடர்ந்து பயில வேண்டும்.

6. தற்காலச் சவால்களை எதிர்கொள்ளுதல்

இன்றைய கல்வி இயக்கம் கீழ்க்கண்ட புதிய சவால்களை விளக்க வேண்டும்:

• நவதாராளவாதத்தின் நுட்பமான சுரண்டல் முறைகள்.
• NGO-களின் அரசியல் பின்னணி மற்றும் அவை புரட்சிகர அரசியலைத் திசைதிருப்புதல்.
• தகவல் தொழில்நுட்ப யுகத்தில் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் புதிய வடிவங்கள்.

மார்க்சிய-லெனினியக் கல்வி இயக்கம் என்பது ஒரு மூடிய அறைக்குள் நடக்கும் வகுப்பல்ல; அது போர்க்களத்தில் வழங்கப்படும் பயிற்சி. தத்துவத் தெளிவு, வர்க்க உணர்வு, மற்றும் சமரசமற்ற போராட்டக் குணம் கொண்ட வீரர்களை உருவாக்குவதே அதன் வெற்றியாகும்.

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.