மோடி ஆட்சிக்கு வந்த பின்னர் அரசு இயந்திரத்தை தேர்தல் கருவியாக்கிய பிரதமர் — 12 ஆண்டுகால அதிகார துஷ்பிரயோகம் செய்வதையும் அதன் பின்னணியை விவரமாக வாசித்தேன் அதை சற்று நமது விவாதத்திற்கு கொண்டு வந்தால், இங்கு மட்டும் என்னவாம்? இடதுசாரிகள் ஏன் கம்யூனிச பல்வேறு குழுக்கள் என்ன செய்துக் கொண்டுள்ளதாம்?
தேர்தல்தான் என்ன? கம்யூனிஸ்டுகள் தேர்தலில் செய்ய வேண்டியவை என்ன?
தேர்தல்தான் என்பது முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தின் ஒரு போலித்திரையே!
மார்க்சிய-லெனினிய பார்வையில், முதலாளித்துவ சமூகத்தில் நடக்கும் தேர்தல்கள் "முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரத்தின்" ஒரு வடிவமாகும்.
எந்தக் கட்சி வெற்றி பெற்றாலும், இறுதி அதிகாரம் என்பது மூலதனம் மற்றும் சொத்து வைத்திருக்கும் முதலாளிகள் வசமே இருக்கும்.
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தி கேட்கவும் தோழர்களே
"ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஆளும் வர்க்கத்தின் எந்த உறுப்பினர் மக்களுக்காகப் பாராளுமன்றத்தில் பொய் சொல்லப் போகிறார் என்பதைத் தீர்மானிப்பதே தேர்தல்" என லெனின் இதைக் குறிப்பிடுகிறார்.
பெரிய நிறுவனங்களின் நிதி உதவி, ஊடகக் கட்டுப்பாடு மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தின் ஆதரவு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி உழைக்கும் மக்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப முதலாளித்துவம் தேர்தலைப் பயன்படுத்துகிறது.
ஒரு நாட்டில் எந்த வர்க்கத்திடம் உற்பத்திச் சாதனங்கள் (நிலம், தொழிற்சாலைகள், வங்கிகள்) இருக்கின்றனவோ, அந்த வர்க்கமே தேர்தலையும் கட்டுப்படுத்துகிறது.
தேர்தல்கள் போலியானவை என்று தெரிந்தும், கம்யூனிஸ்டுகள் ஏன் அதில் பங்கேற்கிறார்கள்? இதற்கு லெனின் சில காரணங்களை முன்வைக்கிறார்:
மேடையாகப் பயன்படுத்துதல்: தேர்தலை ஒரு புரட்சிகர மேடையாகப் பயன்படுத்தி, மக்களின் பிரச்சனைகளை உரக்கப் பேசவும், சோசலிசக் கருத்துக்களைப் பரப்பவும் முடியும்.
மக்களின் நனவுநிலையை உயர்த்துதல்: பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் போதாமையை மக்களுக்கு அனுபவபூர்வமாக உணர்த்த கம்யூனிஸ்டுகள் பாராளுமன்றத்திற்குள் செல்கிறார்கள்.
வெகுஜனத் தொடர்பு: தேர்தல் நேரத்தில் மக்கள் அரசியல் ரீதியாகத் துடிப்புடன் இருப்பார்கள். அந்தச் சமயத்தில் உழைக்கும் வர்க்கத்தை அணிதிரட்ட இது ஒரு வாய்ப்பு.
மார்க்சிய-லெனினியம் தேர்தலை விட "புரட்சிகர நடவடிக்கையே" மாற்றத்திற்கான வழி என்கிறது.
முதலாளித்துவத் தேர்தல்களுக்குப் பதிலாக, தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் நேரடி அதிகாரத்தைப் பிரதிபலிக்கும் "சோவியத்துகள்" (தொழிலாளர் கவுன்சில்கள்) மூலம் அமையும் ஜனநாயகமே உண்மையானது என்று இது கருதுகிறது.
அங்கே பிரதிநிதிகள் மக்களால் எப்போது வேண்டுமானாலும் திரும்பப் பெறத்தக்கவர்களாக (Right to Recall) இருப்பார்கள்.
ஜார் மன்னனின் எதேச்சதிகார ஆட்சியின் கீழ் ஒரு உண்மையான ஜனநாயக பாராளுமன்றம் செயல்பட முடியாது என்பதை லெனின் ஆணித்தரமாக வாதிட்டார். லெனின் இந்தப் புத்தகத்திலும், இந்தக் காலகட்டத்தில் எழுதிய பிற கட்டுரைகளிலும் கடுமையாக சாடிய ஒரு விஷயம் "பாராளுமன்ற முட்டாள்தனம்" அல்லது "நாடாளுமன்ற மோகம்" என்பதாகும்.
• இதன் பொருள் என்னவென்றால், உலகின் ஒட்டுமொத்த அரசியல் போராட்டமும் பாராளுமன்றத்திற்கு உள்ளேயே நடக்கிறது என நம்பும் குறுகிய மனப்பான்மையாகும்.
• புரட்சிகரமான காலகட்டங்களில் (1905 போன்ற நேரங்களில்) மக்கள் வீதிகளில் இறங்கிப் போராடும்போதும், ஆயுதமேந்திய எழுச்சிகள் நடக்கும்போதும், வெறும் தேர்தல் மற்றும் நாடாளுமன்ற விவாதங்களை மட்டுமே நம்பியிருப்பது பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குச் செய்யும் துரோகம் என லெனின் வாதிட்டார்.
பாராளுமன்றவாதத்தில் மூழ்கிக் கிடக்கும் மென்ஷிவிக்குகள், தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் சட்டப்பூர்வமான அமைப்புகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தினர். ஆனால் லெனின்,
• ஆயுதமேந்திய எழுச்சி (Armed Insurrection) இன்றி ஜார் மன்னனை வீழ்த்த முடியாது என்றார்.
• பாராளுமன்றப் பேச்சுவார்த்தைகள் அதிகாரத்தை ஒருபோதும் உழைக்கும் மக்களிடம் கையளிக்காது. எதேச்சதிகார அரசுகளின் கீழ் பாராளுமன்றம் என்பது, மக்களின் கோபத்தைத் தணிக்க ஆளும் வர்க்கம் தூக்கிப்போடும் ஒரு பிஸ்கட் போன்றது மட்டுமே என்பதை லெனின் தெளிவுபடுத்தினார்.
லெனினின் பார்வையில், ஒரு உண்மையான ஜனநாயகப் பாராளுமன்றம் அல்லது அரசியல் நிர்ணய சபை (Constituent Assembly) தானாக உருவாகிவிடாது.
• ஜார் மன்னன் கூட்டும் நாடாளுமன்றம் (Duma) உண்மையான மக்கள் பிரதிநிதித்துவத்தைக் கொண்டிருக்காது.
• எனவே, ஒரு தற்காலிகப் புரட்சிகர அரசாங்கத்தை (Provisional Revolutionary Government) பாட்டாளி வர்க்கமும் விவசாயிகளும் இணைந்து ஒரு ஆயுதப் புரட்சியின் மூலம் நிறுவிய பின்னரே, ஒரு சுதந்திரமான மற்றும் உண்மையான அரசியல் நிர்ணய சபையைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும் எனத் திட்டவட்டமாகக் கூறினார்.
லெனின் எந்த இடத்திலும் பாராளுமன்றப் போராட்டங்களை அனைத்துச் சூழல்களிலும் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்று கூறவில்லை.
• சாதாரண நேரங்களில் (அமைதிக் காலங்களில்), தொழிலாளர்களின் விழிப்புணர்வை மேம்படுத்தவும், பிரச்சாரம் செய்யவும் நாடாளுமன்றத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பதை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.
• ஆனால், புரட்சி வெடிக்கும் நேரங்களில் (Revolutionary Situations), நாடாளுமன்ற அமைப்புகளுக்குள் முடங்கிக் கிடப்பது தற்கொலைக்குச் சமம் என்பதே "இரண்டு போர் தந்திரங்கள்" நூலில் அவர் வலியுறுத்திய பிரதான கருத்தாகும்.
லெனின், நாடாளுமன்றத்தை ஒரு இறுதி இலக்காகப் பார்க்காமல், அது வர்க்கப் போராட்டத்தின் ஒரு தற்காலிகக் களம் மட்டுமே என்பதைத் தெளிவாக விளக்குகிறார். பாராளுமன்ற சீர்திருத்தங்கள் மூலம் சோசலிசத்தையோ அல்லது உண்மையான ஜனநாயகத்தையோ அடைந்துவிட முடியாது என்றும், பாட்டாளி வர்க்கத்தின் தலைமையில் விவசாயிகளுடன் இணைந்த உறுதியான புரட்சியே உண்மையான அதிகாரத்தை உழைக்கும் மக்களுக்கு வழங்கும் என்றும் லெனின் ஆழமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.
லெனினின் வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், உழைக்கும் மக்கள் தங்கள் சொந்தக் காலில் நிற்பதற்குப் பழக்கப்படுத்தப்பட வேண்டும். முதலாளித்துவக் கட்சிகளில் நல்லவர்கள், கெட்டவர்கள் என்று பிரித்துப் பார்த்து, நல்ல முதலாளிகளோடு கூட்டணி அமைத்துச் சோசலிசத்தைக் கொண்டுவரலாம் என்று நினைப்பது ஒரு 'இளம்பருவக் கோளாறு' மற்றும் 'சந்தர்ப்பவாதம்' ஆகும்.
ஆளும் வர்க்கக் கட்சிகளுடன் எவ்வித சமரசமுமின்றி, உழைக்கும் மக்களை ஒரு சுயாதீனமான, வர்க்க ரீதியான புரட்சிகர அணியாகத் திரட்டுவது மட்டுமே உண்மையான விடுதலையைத் தரும். குறுக்கு வழியில் அதிகாரத்தை அடைய நினைத்து ஆளும் வர்க்கத்தோடு கை கோர்க்கும் இடதுசாரிகள், முடிவில் ஆளும் வர்க்கத்தாலேயே விழுங்கப்படுவார்கள் என்பதே மார்க்சிய-லெனினியம் நமக்குத் தரும் வரலாற்றுப் படிப்பினையாகும்.
இங்கு நிலைமை என்ன?
சிபிஐ, சிபிஎம் மற்றும் லிபரேசன் போன்ற வெகுஜன ஸ்தாபனம் கொண்டுள்ளோர் அந்த ஸ்தாபனத்தின் நோக்கம் பணி என்னவாக உள்ளது? இதுவரை லெனின் சுட்டிக்காட்டி சென்ற கட்சி புரட்சிக்கான சரியான பணியாற்றவில்லை. இன்னொறு பக்கம் தேர்தல் காலங்களில் தங்களின் எதிர்ப்பையையோ அல்லது ஆதரவையோ தெரிவித்து விட்டு அப்பப்பொழுது அடையாள போராட்டங்களை நடத்தி தங்களின் இருப்பை காத்துக் கொள்ளும் கட்சிகள் இயக்கங்கள் இந்த ஆளும் வர்க்கத்தின் உழைக்கும் மக்கள் விரோத செயல்களை முடக்க ரசியாவில் சீனாவில் அமைக்கப்பட்ட சோவியத் அல்லது கம்யூன் பற்றி இதுவரை சிந்திக்கவும் இல்லை அதற்கான பணியினை கணக்கில் கொள்ளவும் இல்லை.
உழைக்கும் மக்களை ஒருங்கிணைக்க அவர்களின் பிரச்சினைக்கு இந்த தேர்தல் மூலம் தீர்வில்லை அதற்கு மாற்று பாதை எவை என்பதனை உலகில் பாரிஸ் கம்யூன் தொடங்கி ரசியாவிலும் சாதித்து காட்டியதை இவர்கள் இதுவரை ஏன் செயல்முறை படுத்த முன் வரவில்லை?
ஆகவே “சாமியை பூஜீக்கும் பூஜாரிபோல் மார்க்சிய சொல்லாடல்களை பேசி காலம் கடத்துவதனால் ஒரு பயனும் இல்லை மார்க்சிய வேடதாரிகளே!” மார்க்சிய ஆசான் களின் வழிகாட்டுதல்களை கோட்பாடுகளை ஏற்று நம் நாட்டிற்கான விடுதலைக்கான பாதை தேர்தலில் இல்லை உழைக்கும் மக்களின் அதிகாரத்தில்தான் உள்ளது அதற்கான பாதையை நடைமுறையில் மக்களுக்கு புரிய வைக்க முன்வராத எவரும் கம்யூனிஸ்டுகளா?
தோடர்ந்து விவாதிப்போம்
தோழமையுடன்
இலக்கு இணைய இதழ் ஆசிரியர் குழு
வீடியோ வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
பல்வேறு கட்சிகளின்தேர்தல் அறிக்கை அதன் மீதான விமர்சனம்
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக