"ஒரு கட்சி தன்னை கம்யூனிஸ்ட் என்று அழைத்துக் கொண்டாலே அது கம்யூனிஸ்ட்
கட்சியாகிவிடாது."
இந்த உண்மையை மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் எழுத்துக்கள் மீண்டும் மீண்டும் நினைவூட்டுகின்றன.
ஒரு இயக்கத்தின் பெயர் அல்ல, அதன் வர்க்க நிலைப்பாடு,
அரசியல் திட்டம், புரட்சிகர நடைமுறை,
மக்களுடனான உறவு ஆகியவையே அதன்
உண்மையான அரசியல் உள்ளடக்கத்தை நிர்ணயிக்கின்றன.
எனவே அடிப்படைக் கேள்வி இதுதான்:
மார்க்ஸ் கூறிய வர்க்கப் போராட்டத்தை மறுக்கும், எங்கெல்ஸ் விளக்கிய அறிவியல் சோசலிசத்தை
நடைமுறையில் பின்பற்றாத, லெனின் வலியுறுத்திய புரட்சிகரக்
கட்சிக் கோட்பாட்டை கைவிடும் ஒரு இயக்கம் தன்னை "கம்யூனிஸ்ட்" என்று
அழைத்துக் கொள்ளலாமா?
மார்க்சிய–லெனினிய மரபின் அடிப்படையில், எந்தக் கட்சியும், எந்த இயக்கமும், எந்தத் தலைவரும் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் அல்ல. அதே நேரத்தில், விமர்சனம் கோஷங்களின் அடிப்படையில் அல்ல; கோட்பாடு, நடைமுறை, வரலாற்று அனுபவம், வர்க்க நிலைப்பாடு ஆகியவற்றின் ஆதாரப்பூர்வமான ஆய்வின் அடிப்படையில் இன்றைய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் அதன் நோக்கம் என்னவாக உள்ளன?.அந்த அளவுகோலில்தான் ஒரு இயக்கம் உண்மையில் உழைக்கும் மக்களின் அரசியல் கருவியா, அல்லது ஆளும் வர்க்கத்துடன் சமரசம் செய்கிறதா என்பதை மதிப்பிட முடியும்.
உண்மையான கம்யூனிஸ்டின் அளவுகோல்
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் மரபில், உண்மையான
கம்யூனிஸ்ட்:
- அறிவியல்
சோசலிசத்தை வெறும் கோட்பாடாக அல்ல, நடைமுறையாகக் காண்பவர்.
- மக்களிடமிருந்து
கற்றுக்கொண்டு, மக்களுடனேயே
செயல்படுபவர்.
- வர்க்கப்
போராட்டத்தை சமூக மாற்றத்தின் மைய இயக்கமாகக் கருதுபவர்.
- கொள்கையை
தேர்தல் வசதிக்காகத் துறக்காதவர்.
- உழைக்கும்
மக்களின் நீண்டகால விடுதலையை குறுகியகால அரசியல் லாபத்திற்கு மேலாக வைப்பவர்.
வர்க்க சமரசவாதம்: மார்க்சியம் எதிர்க்கும் பாதை,
வர்க்க சமரசவாதம்: மார்க்சியம் எதிர்த்த பாதை
மார்க்ஸ் வரலாற்றை "வர்க்கப் போராட்டங்களின் வரலாறு" என்று
விவரிக்கிறார். இந்தப் பார்வையில், உழைக்கும் வர்க்கமும் சுரண்டும் வர்க்கமும் இடையிலான முரண்பாடு
அடிப்படையானது.
ஆனால் சில அரசியல் நடைமுறைகள், இந்த முரண்பாட்டை மறைத்து "அனைத்து வர்க்கங்களின் நலனும் ஒன்றே"
என்ற நிலைப்பாட்டை எடுத்துக்கொள்கின்றன. இதையே மார்க்சிய விமர்சனத்தில் வர்க்க
சமரசவாதம் என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.
இத்தகைய அணுகுமுறையில்:
- சுரண்டலை
ஏற்படுத்தும் உற்பத்தி உறவுகள் விமர்சனத்துக்கு உட்படுவதில்லை.
- தொழிலாளர்–முதலாளர்
முரண்பாடு மங்கலாக்கப்படுகிறது.
- அரசியல்
போராட்டம் சீர்திருத்தங்களின் எல்லைக்குள் மட்டுப்படுத்தப்படுகிறது.
மார்க்சிய பார்வையில், இது
வர்க்க உணர்வை பலவீனப்படுத்தும் அபாயத்தை உருவாக்குகிறது.
சந்தர்ப்பவாதம்: உடனடி பலனுக்காகக் கொள்கையை
விட்டுக்கொடுத்தல்
லெனின், தொழிலாளர்
இயக்கத்தின் உள்ளே உருவாகும் மிகப் பெரிய அபாயங்களில் ஒன்றாக சந்தர்ப்பவாதத்தை
அடையாளம் காட்டுகிறார்.
சந்தர்ப்பவாதத்தின் சில அடையாளங்கள்:
- தேர்தல்
வெற்றியை நீண்டகால வர்க்கப் பணிக்கு மேலாக வைப்பது.
- தற்காலிக
அரசியல் லாபத்திற்காக அடிப்படைக் கொள்கைகளை ஒதுக்குவது.
- மக்கள்
இயக்கங்களை தேர்தல் கணக்கீட்டிற்கு உட்படுத்துவது.
- புரட்சிகர
நோக்கத்தை விட நிர்வாக அல்லது பதவி அரசியலை முன்னிலைப்படுத்துவது.
இத்தகைய போக்குகள், கட்சியின்
வர்க்கத் திசையை மங்கச் செய்யும் என்று லெனின் எச்சரிக்கிறார்.
திருத்தல்வாதம்: மார்க்சியத்தின் உள்ளடக்கத்தை மாற்றுதல்
திருத்தல்வாதம் என்பது கோட்பாடுகளை வளர்த்தெடுப்பது அல்ல; அவற்றின் மையக் கருத்துகளை அரசியல்
வசதிக்கேற்ப நீர்த்துப்போகச் செய்வதாக மார்க்சிய–லெனினிய இலக்கியங்களில்
விமர்சிக்கப்படுகிறது.
இதன் வெளிப்பாடுகளாகப் பொதுவாகக் குறிப்பிடப்படுபவை:
- வர்க்கப்
போராட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தை குறைப்பது.
- அரசை
நடுநிலை அமைப்பாகக் கருதுவது.
- சோசலிச
மாற்றத்தை வெறும் நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களாகக் குறைப்பது.
- புரட்சிகர
அமைப்புக் கட்டமைப்பை தளர்த்துவது.
ஆளும் வர்க்கத்தின் சுமைதாங்கிகளா?
மார்க்சிய பார்வையில், எந்த
அரசியல் அமைப்பும் அதன் அறிவிப்புகளால் அல்ல, அதன் வர்க்கப்
பாத்திரத்தால் மதிப்பிடப்படுகிறது.
ஒரு கட்சி:
- உழைக்கும்
மக்களின் சுயசார்ந்த இயக்கங்களை பலவீனப்படுத்தினால்,
- முதலாளித்துவக்
கொள்கைகளுக்கு தொடர்ந்து சமரசம் செய்தால்,
- மக்களின்
வர்க்க உணர்வை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக தேர்தல் கணக்கீட்டில் மட்டும்
மூழ்கினால்,
NEET
வினாத்தாள் கசிவா? அல்லது கல்வி அமைப்பின்
முரண்பாடா?
"வினாத்தாள் கசிவுக்குச் சில குற்றவாளிகளே காரணம்; அவர்களைத்
தண்டித்தால் போதும்" என்ற வாதம், ஒட்டுமொத்தப்
பிரச்சினையையும் வெறும் சட்டம்-ஒழுங்கு (Law & Order) பிரச்சனையாக
மட்டுமே சுருக்குகிறது. ஆனால், இது தனிநபர் சார்ந்த குற்றமா
அல்லது இந்தச் சமூக-பொருளாதாரக் கட்டமைப்பின் உள்ளார்ந்த முரண்பாடா?
கல்வி வியாபாரமும் 'நீட்' சந்தையும்
சமூகத்தின் அடித்தளத்தைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாதபோது
உருவாகும் மாற்றங்கள் வெறும் போலித் தோற்றமே. NEET தேர்வு உருவாக்கிய கடுமையான போட்டிச்
சூழல், இந்தியாவில் Coaching மையங்களை ஒரு
மாபெரும் கல்வி வியாபாரமாக, கோடிகள் கொழிக்கும் தொழிலாக
மாற்றியுள்ளது.
ஆக இந்த படங்களையும் நான் நிராகரிக்கவில்லை ஆனால் அதில் உள்ள குறையை விமர்சனம் செய்கிறேன் அவைதான் கீழ்...
எதிர்ப்பின் வடிவம் வெறும் சம்பவ எதிர்ப்பாக மட்டுமே
இருந்து, மக்களின்
வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகள், தொழிலாளர்–விவசாயி உரிமைகள்,
தனியார்மயம், வேலைவாய்ப்பு, நில உரிமை போன்ற அடிப்படை முரண்பாடுகளை மையப்படுத்தும் நீண்டகால மக்கள்
இயக்கமாக வளரவில்லை என்றால், அதன் மாற்றாற்றல்
வரம்புக்குட்பட்டதாக இருக்கும்.
எனவே எழுப்பப்பட வேண்டிய கேள்வி:
"நாம் ஒவ்வொரு சம்பவத்தையும் மட்டும் எதிர்க்கிறோமா? அல்லது
அந்தச் சம்பவங்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கும் சமூக–பொருளாதார அமைப்பையே
மாற்றும் அரசியலைக் கட்டியெழுப்புகிறோமா?"
இந்தக் கேள்விக்கான பதிலில்தான், கண்டன அரசியலுக்கும் சமூக மாற்ற அரசியலுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு
வெளிப்படுகிறது.
கண்டன அரசியலின் வரம்பு
ஒரு சம்பவம் நடந்ததும்:
- கண்டனம்,
- ஆர்ப்பாட்டம்,
- அறிக்கை,
- சமூக ஊடகப்
பதிவு.
பின்னர் அடுத்த சம்பவம் வரும்வரை அமைதி.
இந்தச் சுழற்சி தொடர்ந்தால், ஒவ்வொரு சம்பவமும் தனித்தனியாக எதிர்க்கப்படும்; ஆனால் அவற்றை உருவாக்கும் அமைப்பு அப்படியே நீடிக்கும். இதுவே மார்க்சிய விமர்சனம் சுட்டிக்காட்டும் வரம்பாகும்.
கண்டனங்கள் போதுமா? மக்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் அரசியல்
எங்கே?
"ஒரு சமூகத்தில் நிகழும் ஒவ்வொரு கொடுமையையும் கண்டிப்பது அவசியம். ஆனால்,
அந்தக் கொடுமையை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கும் சமூக அமைப்பை
மாற்றும் போராட்டம் இல்லையெனில், கண்டனங்கள் முடிவில்லாத
சுழற்சியாகவே தொடரும்."
பல அமைப்புகள் கண்டன ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்துகின்றன. அவை
பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஒற்றுமையைக் காட்டும் ஒரு அரசியல் செயல். ஆனால் அதோடு
நிறுத்திக்கொண்டால், அடிப்படைப்
பிரச்சினை தீருமா?
விளைவுகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணம்
ஒரு மரத்தின் இலைகள் உதிர்கின்றன என்று ஒவ்வொரு நாளும் இலைகளைப் பெருக்கினால்
மரம் மாறாது. வேரை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
உண்மையான கம்யூனிஸ்டின் அளவுகோல்
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் மரபில், உண்மையான
கம்யூனிஸ்ட்:
- அறிவியல்
சோசலிசத்தை வெறும் கோட்பாடாக அல்ல, நடைமுறையாகக் காண்பவர்.
- மக்களிடமிருந்து
கற்றுக்கொண்டு, மக்களுடனேயே
செயல்படுபவர்.
- வர்க்கப்
போராட்டத்தை சமூக மாற்றத்தின் மைய இயக்கமாகக் கருதுபவர்.
- கொள்கையை
தேர்தல் வசதிக்காகத் துறக்காதவர்.
- உழைக்கும்
மக்களின் நீண்டகால விடுதலையை குறுகியகால அரசியல் லாபத்திற்கு மேலாக வைப்பவர்.
உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி எது? – ஓர் அரசியல் ஆய்வு
"ஒரு கட்சி தன்னை கம்யூனிஸ்ட் என்று அழைத்துக் கொண்டாலே அது கம்யூனிஸ்ட் கட்சியாகிவிடாது."
இந்த உண்மையை மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின் ஆகியோரின் எழுத்துக்கள் நமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நினைவூட்டுகின்றன. ஒரு இயக்கத்தின் பெயர் அல்ல; அதன் வர்க்க நிலைப்பாடு, அரசியல் திட்டம், புரட்சிகர நடைமுறை, மக்களுடனான இயல்பான உறவு ஆகியவையே அதன் உண்மையான அரசியல் உள்ளடக்கத்தை நிர்ணயிக்கின்றன.
அடிப்படைக் கேள்வி
மார்க்ஸ் கூறிய வர்க்கப் போராட்டத்தை மறுக்கும், எங்கெல்ஸ் விளக்கிய அறிவியல் சோசலிசத்தை நடைமுறையில் பின்பற்றாத, லெனின் வலியுறுத்திய புரட்சிகரக் கட்சிக் கோட்பாட்டைக் கைவிடும் ஒரு இயக்கம் தன்னை "கம்யூனிஸ்ட்" என்று அழைத்துக் கொள்ளலாமா?
மார்க்சிய–லெனினிய மரபின் அடிப்படையில், எந்தக் கட்சியும், எந்த இயக்கமும், எந்தத் தலைவரும் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் அல்ல. அதே நேரத்தில், அந்த விமர்சனம் வெறும் கோஷங்களின் அடிப்படையில் அமையக் கூடாது. மாறாக கோட்பாடு, நடைமுறை, வரலாற்று அனுபவம் மற்றும் வர்க்க நிலைப்பாடு ஆகியவற்றின் ஆதாரப்பூர்வமான ஆய்வின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டும்.
அத்தகைய அளவுகோலில்தான் ஒரு இயக்கம் உண்மையில் உழைக்கும் மக்களின் அரசியல் கருவியா, அல்லது ஆளும் வர்க்கத்துடன் சமரசம் செய்கிறதா என்பதை நாம் மதிப்பிட முடியும்.
உண்மையான கம்யூனிஸ்டின் அளவுகோல்
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின் ஆகியோரின் மரபில், ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் என்பவர்:
அறிவியல் சோசலிசத்தை வெறும் வறட்டுப் பேச்சாகவோ கோட்பாடாகவோ அல்லாமல் நடைமுறையாகக் காண்பவர்.
மக்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டு, மக்களுடனேயே இணைந்து செயல்படுபவர்.
வர்க்கப் போராட்டத்தை சமூக மாற்றத்தின் மைய இயக்கமாகக் கருதுபவர்.
கொள்கையைத் தேர்தல் வசதிக்காகத் துறக்காதவர்.
உழைக்கும் மக்களின் நீண்டகால விடுதலையைக் குறுகியகால அரசியல் லாபத்திற்கு மேலாக வைப்பவர்.
மார்க்சியம் எதிர்க்கும் தவறான பாதைகள்
1. வர்க்க சமரசவாதம் (Class Collaboration)
மார்க்ஸ் மனித வரலாற்றை "வர்க்கப் போராட்டங்களின் வரலாறு" என்று விவரிக்கிறார். உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கும் சுரண்டும் வர்க்கத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாடு அடிப்படையானது. ஆனால், சில அரசியல் நடைமுறைகள் இந்த முரண்பாட்டை மறைத்து, "அனைத்து வர்க்கங்களின் நலனும் ஒன்றே" என்ற வர்க்க சமரச நிலைப்பாட்டை எடுக்கின்றன.
இத்தகைய அணுகுமுறையில்:
சுரண்டலை ஏற்படுத்தும் உற்பத்தி உறவுகள் விமர்சனத்திற்கு உட்படுவதில்லை.
தொழிலாளர்–முதலாளர் முரண்பாடு மங்கலாக்கப்படுகிறது.
அரசியல் போராட்டம் வெறும் சீர்திருத்தங்களின் எல்லைக்குள் முடக்கப்படுகிறது.
2. சந்தர்ப்பவாதம் (Opportunism)
தொழிலாளர் இயக்கத்தின் உள்ளே உருவாகும் மிகப்பெரிய அபாயங்களில் ஒன்றாகச் சந்தர்ப்பவாதத்தை லெனின் அடையாளம் காட்டுகிறார்.
தேர்தல் வெற்றியை நீண்டகால வர்க்கப் பணிக்கு மேலாக வைப்பது.
தற்காலிக அரசியல் லாபத்திற்காக அடிப்படைக் கொள்கைகளை ஒதுக்குவது.
மக்கள் இயக்கங்களைத் தேர்தல் கணக்கீட்டிற்கு உட்படுத்துவது.
புரட்சிகர நோக்கத்தை விட நிர்வாக அல்லது பதவி அரசியலை முன்னிலைப்படுத்துவது.
3. திருத்தல்வாதம் (Revisionism)
திருத்தல்வாதம் என்பது கோட்பாடுகளைக் காலத்திற்கேற்ப வளர்த்தெடுப்பது அல்ல; மாறாக அரசியல் வசதிக்கேற்ப மார்க்சியத்தின் மையக் கருத்துகளை நீர்த்துப்போகச் செய்வதாகும்.
வர்க்கப் போராட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தைக் குறைப்பது.
அரசை (State) நடுநிலையான அமைப்பாகக் கருதுவது.
சோசலிச மாற்றத்தை வெறும் நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களாகக் சுருக்குவது.
நீட் (NEET) தேர்வும் கல்வி வியாபாரமும்: ஓர் உதாரணம்
"வினாத்தாள் கசிவுக்குச் சில குற்றவாளிகளே காரணம்; அவர்களைத் தண்டித்தால் போதும்" என்ற வாதம், ஒட்டுமொத்தப் பிரச்சினையையும் வெறும் சட்டம்-ஒழுங்கு (Law & Order) பிரச்சினையாக மட்டுமே சுருக்குகிறது. இது தனிநபர் சார்ந்த குற்றமா? அல்லது இந்தச் சமூக-பொருளாதாரக் கட்டமைப்பின் உள்ளார்ந்த முரண்பாடா?
உண்மையில், NEET என்பது உலகமயமாக்கலில் பன்னாட்டு கார்ப்பரேட்களின் சேவைக்காக உருவாக்கப்பட்ட அமைப்பாகும். சமூகத்தின் அடித்தளத்தைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாதபோது உருவாகும் மாற்றங்கள் போலித் தோற்றத்தையே தருகின்றன. NEET தேர்வு உருவாக்கிய கடுமையான போட்டிச் சூழல், இந்தியாவில் Coaching மையங்களை ஒரு மாபெரும் கல்வி வியாபாரமாக, கோடிகள் கொழிக்கும் தொழிலாக மாற்றியுள்ளது.
கண்டன அரசியலின் வரம்பும் சமூக மாற்றமும்
ஒரு சம்பவம் நடந்ததும் கண்டனம் தெரிவிப்பது, ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவது, அறிக்கை விடுவது, சமூக ஊடகங்களில் பதிவிடுவது—பின்னர் அடுத்த சம்பவம் வரும் வரை அமைதியாக இருப்பது எனத் தொடரும் சுழற்சி வெறும் கண்டன அரசியல் ஆகும்.
"ஒரு மரத்தின் இலைகள் உதிர்கின்றன என்பதற்காக ஒவ்வொரு நாளும் இலைகளைப் பெருக்கினால் மரம் மாறாது; அதன் வேரை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்."
எதிர்ப்பின் வடிவம் வெறும் சம்பவ எதிர்ப்பாக மட்டுமே இல்லாமல், மக்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகள், தொழிலாளர்–விவசாயி உரிமைகள், தனியார்மயம், வேலைவாய்ப்பு, நில உரிமை போன்ற அடிப்படை முரண்பாடுகளை மையப்படுத்தும் நீண்டகால மக்கள் இயக்கமாக வளர வேண்டும்.
நாம் எழுப்ப வேண்டிய கேள்வி: "நாம் ஒவ்வொரு சம்பவத்தையும் மட்டும் எதிர்க்கிறோமா? அல்லது அச்சம்பவங்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கும் சமூக–பொருளாதார அமைப்பையே மாற்றும் அரசியலைக் கட்டியெழுப்புகிறோமா?"
எதிர்காலக் கடமை: சோசலிச மாற்றத்திற்கான ஒருங்கிணைப்பு
இடதுசாரி இயக்கங்களின் திருத்தல்வாதமும் சந்தர்ப்பவாதமும் மக்களின் உறுதியான நம்பிக்கையைப் பெறத் தடையாக உள்ளன. இந்த பலவீனத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு பிற முதலாளித்துவக் கட்சிகள் மக்களைத் தம் பின்னால் திரட்டிக் கொள்கின்றன. முதலாளித்துவக் கட்சிகளை நம்பும் மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஏமாற்றமடைந்து, தம் துயரங்களிலிருந்து விடுபட முடியாமல் தவிக்கின்றனர்.
இங்கு நிலவி வரும் முதலாளித்துவச் சுரண்டல் அமைப்பே மக்களின் அனைத்துப் பிரச்சினைகளுக்கும் காரணம் என்பதை மக்களுக்கு தெளிவுபடுத்த வேண்டும். நிலவி வரும் முதலாளித்துவத்திற்கு மாற்றாகச் சோசலிச அமைப்பை உருவாக்குவதற்கான ஒரு புரட்சிகர அரசியல் திட்டத்தின் கீழ் மார்க்சிய லெனினிய மாவோவின் சிந்தனையை ஏற்றுக் கொள்ளும் அனைவரும் ஒன்றிணைய வேண்டியது இன்றைய காலகட்டத்தின் அவசிய தேவையாகும்.
....
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக