இந்த ஆதாரமானது மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாடுகளின்
சீர்திருத்தமா? புரட்சியா?
அம்பேத்கர்–பெரியார் சமூக மாற்றத் திட்டங்களை
மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு விமர்சன ஆய்வு
முன்னுரை: பிரச்சினைகளைச் சரிசெய்வதா,
பிரச்சினைகளை
உருவாக்கும் அமைப்பை மாற்றுவதா?
ஒரு சமூகத்தில் வறுமை இருக்கிறது.
சாதி இருக்கிறது.
தீண்டாமை இருக்கிறது.
வேலையின்மை இருக்கிறது.
நிலமின்மை இருக்கிறது.
பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை இருக்கிறது.
தொழிலாளர் சுரண்டல் இருக்கிறது.
கல்வி மற்றும் சுகாதாரத்தில் சமத்துவமின்மை இருக்கிறது.
இவற்றை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துக்கொண்டு சட்டங்களை இயற்றலாம்;
நலத்திட்டங்களை உருவாக்கலாம்; இடஒதுக்கீடு வழங்கலாம்; ஊதியத்தை உயர்த்தலாம்; கல்வி வாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்தலாம்.
இவை அனைத்தும் தேவையற்றவை அல்ல.
ஆனால் மார்க்சியத்தின் அடிப்படைக் கேள்வி:
“இந்தப் பிரச்சினைகள் ஏன் தொடர்ந்து உருவாகின்றன?”என்பதாகும்.
ஒரு குறிப்பிட்ட நோய்க்கு மருந்து கொடுப்பது ஒன்றாகும்.
அந்த நோய் மீண்டும் மீண்டும் உருவாகும் சமூகச் சூழலை மாற்றுவது வேறு.
இதுவே சீர்திருத்தத்துக்கும் புரட்சிகர மாற்றத்துக்கும் இடையிலான அடிப்படை வேறுபாடு.
1. மார்க்சியத்தின் தனித்துவம்: பிரச்சினையின் வேர் எங்கே?
மார்க்சியம் சமூகப் பிரச்சினைகளை தனித்தனி சம்பவங்களாகப் பார்ப்பதில்லை.
அது கேட்கிறது:
உற்பத்தி எவ்வாறு நடைபெறுகிறது?
உற்பத்திச் சாதனங்களை யார் வைத்திருக்கிறார்கள்?
உழைப்பை யார் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள்?
உற்பத்தியில் உருவாகும் உபரியை யார் கைப்பற்றுகிறார்கள்?
நிலம் யாருடையது?
மூலதனம் யாருடையது?
அரசு எந்த வர்க்க உறவைப் பாதுகாக்கிறது?
இந்தக் கேள்விகளிலிருந்து மார்க்சியம் சமூகத்தின் கட்டமைப்பை ஆராய்கிறது.
அதனால் மார்க்சியத்திற்கு:
சுரண்டல் → தனிநபரின் ஒழுக்கக் குறைபாடு அல்ல.
அது:
சமூக உற்பத்தி உறவின் விளைவு என்று வரையறுக்கிறது.
2. இதுதான் மார்க்சியத்தின் “முழுமை”
உதாரணமாக வறுமையை எடுத்துக்கொள்வோம்.
சீர்திருத்த அணுகுமுறை:
ஏழைகளுக்கு உதவித்தொகை கொடுக்க வேண்டும்.
மார்க்சியக் கேள்வி:
ஏன் ஒருவர் எவ்வளவு உழைத்தும் ஏழையாக இருக்கிறார்?
அடுத்த கேள்வி:
உற்பத்தியில் உருவாகும் மதிப்பை யார் கைப்பற்றுகிறார்கள்?
அதற்குப் பிறகு:
உற்பத்திச் சாதனங்கள் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கின்றன?
இறுதியில்:
அந்த தனியுடைமை உறவை மாற்றாமல் வறுமையை நிரந்தரமாக ஒழிக்க முடியுமா?
இதுதான் அமைப்பை மாற்றுவது என்ற மார்க்சிய அணுகுமுறை.
3. லெனினின் “சீர்திருத்தமா?
புரட்சியா?”
என்ற பிரச்சினை
லெனின் Two Tactics of
Social-Democracy in the Democratic Revolution நூலில் சீர்திருத்தங்களையும் புரட்சியையும் எதிரெதிரான
முழுமையான மாற்றீடுகளாகப் புரிந்துகொள்ளக் கூடாது என்று நுணுக்கமான அரசியல்
வேறுபாட்டை உருவாக்குகிறார்.
சீர்திருத்தங்கள் ஒரு புரட்சிகர இயக்கத்திற்கு பயனுள்ள இடைக்கால வெற்றிகளாக
இருக்கலாம்.
ஆனால் பிரச்சினை:
சீர்திருத்தத்தை இறுதி இலக்காகக் கொள்கிறோமா? அல்லது அது புரட்சிகர மாற்றத்திற்கான போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறதா? என்பதுதான்.
இங்கேதான் லெனினிய சீர்திருத்தவாத விமர்சனம் உருவாகிறது.
4. “அழுகிய உறுப்பை வெட்டுவதா?”
என்ற உவமையின் அரசியல்
பொருள்
குறிப்பிடும் உவமை, சமூகத்தின் ஒரு பிரச்சினையை வெறும் அறிகுறியாகக்
கையாள்வதற்கும் அதன் அடிப்படைக் காரணத்தை மாற்றுவதற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை
விளக்குவதற்கு பயன்படுகிறது.
ஒரு சமூக அமைப்பு:
சுரண்டலை மீண்டும் உற்பத்தி செய்கிறது என்றால், அதன் சில தீமைகளை மட்டும் குறைப்பது: அந்த அமைப்பை உயிரோடு வைத்துக்கொண்டு அதன் வலியை குறைப்பது ஆகலாம்.
புரட்சிகர அரசியல் கேட்கும் கேள்வி:
வலியை குறைப்பதா? அல்லது வலியை உருவாக்கும் அமைப்பை மாற்றுவதா?
5. இங்கே அம்பேத்கரை எப்படி மதிப்பிடுவது?
அம்பேத்கர் சாதி அமைப்பை ஒரு ஆழமான சமூக நோயாகக் கண்டார்.
அவர் சாதியை:-மனித சமத்துவத்தை அழிக்கும் சமூக அமைப்பு என்று புரிந்துகொண்டார்.
Annihilation of Caste இல் அவர் சாதியை சீர்திருத்துவதற்குப் பதிலாக அதன் அடிப்படையைத் தாக்குகிறார். சாதி அமைப்பை வெறும் பொருளாதாரப் பிரச்சினையாகக் குறைக்க மறுத்தார்.
ஆனால் அடுத்த கேள்வி:
சாதியை அழிக்கும் அரசியல் அதிகாரம் யாருடைய கையில்
இருக்கும்?
இங்கேதான் அம்பேத்கரும் லெனினும் பிரிகிறார்கள்.
6. அம்பேத்கரின் தீர்வு: சமூகப் புரட்சியா அல்லது
அரசியலமைப்புச் சமூக மாற்றமா?
அம்பேத்கர் சமூக மாற்றத்தை விரும்பினார். ஆனால் அவர் முன்வைத்த முக்கிய கருவிகள்:
- அரசியலமைப்பு;
- சட்ட
உரிமைகள்;
- அரசியல்
பிரதிநிதித்துவம்;
- இடஒதுக்கீடு;
- கல்வி;
- அரசின்
தலையீடு;
- பொருளாதார
ஜனநாயகம்;
- State Socialism.
அதாவது அவர்:
அரசே மாற்றத்திற்கான கருவியாகப் பார்த்தார் தன் கோரிக்கைகளை அரசே நிறுவிவிடும் என்ற நிலைப்பாடில் இருந்தார்.
லெனின்:
அரசின் வர்க்கத் தன்மையை மாற்றாமல் சமூகத்தின் அடிப்படையை மாற்ற முடியாது என்றார்.
இதுதான் அடிப்படை முரண்பாடு.
7. அம்பேத்கரின் State Socialism — ஒரு முக்கியமான சிக்கல்
அம்பேத்கரை வெறும் “சீர்திருத்தவாதி” என்று கூறிவிட்டு கடந்து செல்ல முடியாதுதான் காரணம் இதுதான்.
States and Minorities ஆவணத்தில் அவர்:
- முக்கியத்
தொழில்களின் அரசுடைமை;
- காப்பீட்டின்
அரசுடைமை;
- நிலத்தின்
அரசுடைமை;
- கூட்டுப்
பண்ணை;
- பொருளாதார
வாழ்க்கையின் திட்டமிடல்
போன்ற திட்டங்களை முன்வைத்தார்.
8. ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனம் எங்கே வருகிறது?
மார்க்சிய கேள்வி:
அந்த State Socialism-ஐ செயல்படுத்தும் அரசு எந்த வர்க்கத்தின் அரசு?
இதுதான்.
நிலம் அரசுடைமை ஆகலாம்.
தொழிற்சாலைகள் அரசுடைமை ஆகலாம்.
வங்கிகள் அரசுடைமை ஆகலாம்.
ஆனால்:
முதலாளித்துவ அரசின் அரசியல் அதிகாரம் அப்படியே தொடர்ந்தால்?
அரசு இயந்திரம்:
- அதிகாரத்துவம்;
- காவல்துறை;
- இராணுவம்;
- நீதித்துறை;
- நிர்வாகம்
ஆகியவற்றின் மூலம் பழைய வர்க்க உறவுகளைப் பாதுகாத்தால்?
அப்போது அவை ஒரு வர்க்க அரசுதான தனிசொத்துடமையை காக்கும் அரசு எனும் பொழுது சோசலிசம் என்ற வார்த்தைக்கு அர்த்தம் இல்லாமல் போய் விடுகிறது.
இதுதான் லெனினிய விமர்சனத்தின் மையம்.
9. பெரியாரின் நிலை
பெரியாரின் அரசியல் அம்பேத்கரிடமிருந்து வேறுபட்டது.
அவர்:
சுயமரியாதை என்ற கருத்தை மையமாகக் கொண்டார்.
அதன் அரசியல் உள்ளடக்கம்:
சாதி ஒழிப்பு + பார்ப்பன ஆதிக்க எதிர்ப்பு + மத விமர்சனம் + பெண்கள் விடுதலை + சமூக சமத்துவம்.
அவர் வெறும் சட்டத் திருத்தத்தை மட்டும் பேசவில்லை.
சமூகத்தின்:
கருத்தியல் அடித்தளத்தையே தாக்கினார்.
10. பெரியாரின் புரட்சிகர தன்மை
பெரியாரின் இயக்கத்தை வெறும் “சீர்திருத்த இயக்கம்” என்று கூறுவதும் தவறு என்று பலர் வாதிடுகின்றனர்.
ஏனெனில் அவர்:
மதம் → சாதி → அதிகாரம் → சமூகப் படிநிலை
என்ற தொடர்பைத் தாக்கினார்.
அவர்:
- கடவுள்;
- மதம்;
- சாஸ்திரம்;
- சாதி;
- ஆணாதிக்கம்;
- பார்ப்பன
ஆதிக்கம்
ஆகியவற்றை கடுமையாக விமர்சித்தார்.
அதனால் பெரியாரின் அரசியல்:
கருத்தியல்–சமூகப் புரட்சிகர தன்மை கொண்டதாக முன்னிலைப்படுத்துகின்றனர். உண்மையில் அவரின் கருத்துகள் செயல்பாட்டில் என்னவாக இருந்தது என்று ஆராய்ந்தால் நாம் தெளிவடையமுடியும்.
11. மார்க்சியக் கேள்வி மீண்டும் எழுகிறது
பெரியார் சாதியை அழிக்க விரும்பினார்.
ஆனால்:
சாதியை மீண்டும் உருவாக்கும் பொருளாதார உறவுகள் என்ன?
என்பதை மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரத்தின் முழுமையில் அவர் கொண்டு செல்லவில்லை.
மேலும்:
முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவை மாற்றுவதற்கான பாட்டாளி வர்க்க அரசியல் அதிகாரம் எங்கே? என்ற கேள்விக்கும் லெனினிய பதிலை அவர் ஏற்கவில்லை.
இதனால் பெரியாரின் புரட்சிகர தன்மை என்பது சமூக–கருத்தியல் தளத்தில் அதிகம் பேசப்பட்டாலும்; வர்க்க–அரசியல் ஏற்கவில்லை அதிகார மாற்றத்தில் அவருக்கான நாட்டம் குறைவாக இருந்தது.
12. இதுதான் “அமைப்பை மாற்றுதல்” என்ற கேள்வியின் மையம்
இங்கே இரண்டு “அமைப்புகள்” இருப்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
சமூக–கருத்தியல் அமைப்பு
- சாதி;
- மத அதிகாரம்;
- ஆணாதிக்கம்;
- சமூகப்
படிநிலை.
பொருளாதார–வர்க்க அமைப்பு
- தனிச்சொத்து;
- மூலதனம்;
- நில உரிமை;
- கூலி
உழைப்பு;
- உற்பத்திச்
சாதனங்களின் தனியுடமை.
பெரியார் முதல் அமைப்பைத் தாக்கியதில் பெரும் பங்களிப்பு செய்தார்.
அம்பேத்கர் முதல் அமைப்பை அரசியல்–சட்ட ரீதியாகத் தாக்கியதுடன் பொருளாதார
ஜனநாயகத்தையும் முன்வைத்தார்.
அம்பேத்கரும் பெரியாரும் சாதியின் மேற்கட்டுமான வடிவங்களையும் சமூக அதிகார வடிவங்களையும் ஆழமாக விமர்சித்தனர்; ஆனால் அவற்றை உருவாக்கி மறுஉற்பத்தி செய்யும் உற்பத்தி உறவுகளின் வரலாற்று மாற்றத்துடன் போதுமான அளவு இணைக்கவில்லை.
மார்க்சியம் இரண்டையும்:
உற்பத்தி உறவுகளுடன் இணைத்து ஆராய்கிறது. சமூக கருத்தியலுக்கான அடிதளத்தையும் அதன் கருத்துருவாக்க நிறுவனங்களையும் தெளிவாக முன் வைக்கிறது. ஆனால் அம்பேர்கர் பெரியார் சமூக அடித்தளத்தை மறுத்து மேற்கட்டுமானத்தை மாறநிலையில் விவாதிக்கின்றர். அரசு, மதம் போன்றவற்றை ஒரே நிலையில் வைத்திருப்பது போலவே சாதியையும் அதன் உருவாக்கத்தையும் எல்லா சமூக அமைப்பிலும் ஒன்றாக பார்க்க விளைகின்றனர். அவை சமூக மேற்கட்டுமானம் எல்லா சமூக அமைப்பிலும் ஒன்றுபோல் இல்லை. சாதி உருவாகத சமூகத்திலும் சாதி கோலோச்சிய சமூகத்தையும் சாதி தேவையற்ற சமூகத்திலும் சாதியை ஒற்றை பரிமாணத்தில் பார்ப்பது சரியல்ல அல்லவா?
13. இதனால் “சீர்திருத்தவாதம்” என்ற சொல் எங்கே பொருந்துகிறது?
சீர்திருத்தம் என்பது:- சிறிய மாற்றம் என்று மட்டும் பொருளல்ல. ஒரு மாற்றம் மிகவும் பெரியதாக இருந்தாலும் அது: இருக்கும் அரசியல்–பொருளாதார அமைப்பின் எல்லைக்குள் நடைபெறலாம்.
உதாரணமாக:
இடஒதுக்கீடு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை சமூகத்தில் உருவாக்கலாம்.
ஆனால் அது:
தனிச்சொத்து உறவை அழிக்காது.
தொழிலாளர்–முதலாளி உறவை அழிக்காது.
அதனால் அது சமூக ரீதியாக மாற்றங்களையும் விளைவுகளையும் கொண்டிருந்தாலும்,
மார்க்சிய அர்த்தத்தில் உற்பத்தி உறவின் மாற்றம் இல்லாமல் புரட்சி சாத்தியம் அல்ல.
14. இதேபோல் அரசியலமைப்பும்
அரசியலமைப்பு:
- சாதிப்
பாகுபாட்டைத் தடை செய்யலாம்;
- சமத்துவத்தை
கொண்டுவருவதாக பேசச் செய்யலாம்;
- வாக்குரிமை
வழங்கலாம்;
- அரசியல்
பிரதிநிதித்துவத்தை விரிவுபடுத்தலாம்.
இவை வரலாற்று ரீதியாக மிகப்பெரிய மாற்றங்கள்தான்.
ஆனால் அரசியலமைப்பு தானாக மூலதனத்தை சமூகமயமாக்காது.
எனவே:
இன்றுள்ள அரசியல் ஜனநாயகம் என்பது (வர்க்கத்தை மறுத்து) பொதுவானதாக தெரியலாம் ஆனால் வர்க்கம் சாரத எந்த அரசியலும் இல்லை என்பதே மார்க்சிய அரசியல்.
மற்றும்
பொருளாதார ஜனநாயகம் என்று வர்க்க சமூகத்தில் பொதுவானதாய் இல்லை
இரண்டையும் வேறுபடுத்த வேண்டும்.
15. அம்பேத்கரின் மிகப் பெரிய முரண்பாடு
அம்பேத்கர் ஒரு புறம்-பொருளாதார ஜனநாயகம் விரும்பினார்.
மற்றொரு புறம்-அரசியலமைப்புச் சட்ட ஜனநாயகம் மீது நம்பிக்கை வைத்தார்.
ஆனால் லெனினிய கேள்வி:
பொருளாதார ஜனநாயகத்தை உருவாக்கும் அளவுக்கு அரசியல் அதிகாரம் எந்த வர்க்கத்தின் கையில் இருக்க வேண்டும்?
அம்பேத்கர் இதற்கு:
அரசியலமைப்புச் ஜனநாயக அரசு என்ற பதிலை வழங்குகிறார். ஒடுக்கும் அரசையையே எல்லோருக்குமான அரசாக முன்வைக்கிறார் இங்கே வர்க்க சமரசத்தை நாம் காண வேண்டியுள்ளது.
லெனின்:
பாட்டாளி வர்க்க அரசியல் அதிகாரம் என்ற பதிலை வழங்குகிறார்.
இதுவே அவர்களுடைய அடிப்படை வேறுபாடு.
16. “சீர்திருத்தம்” என்றால் அம்பேத்கர்–பெரியார் தோல்வியா? அப்படி கூறுவது வரலாற்று ரீதியாக தவறு.
ஒரு புரட்சிகர இயக்கமும் சீர்திருத்தங்களுக்காகப் போராடுகிறது.
கூலி உயர்வு.
வேலை நேரக் குறைப்பு.
பெண்கள் உரிமை.
சாதி எதிர்ப்பு சட்டங்கள்.
கல்வி உரிமை.
நில உரிமை.
இவை அனைத்தும் போராட்டத்தின் பகுதிகள்.
லெனினிய பிரச்சினை:
சீர்திருத்தம் இறுதி இலக்காக அல்லது உள்ள சமூக அமைப்பை மாற்ற போராடுகிறதா? என்பதே.
சீர்திருத்தம் புரட்சிக்கான படிக்கட்டு ஆக இருக்கலாம் ஆனால் சீர்திருத்தமே சமூக மாற்றத்தின் இறுதி எல்லை அல்ல.
17. அம்பேத்கர்–பெரியாரின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பு
அவர்களின் அரசியல் இந்திய சமூகத்தில் மறுக்க முடியாத மாற்றங்களை
ஏற்படுத்தியது.
பெரியார்
சாதி மற்றும் மத அதிகாரத்தின் கருத்தியல் அடித்தளத்தைத் தாக்கினார்.
அம்பேத்கர்
சாதி ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமைகளை அரசியல் மற்றும் சட்ட நிறுவனங்களுக்குள்
உறுதிப்படுத்தினார்.
இருவரும்:
ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை அரசியல் பொருளாக மாற்றினர்.
இது சிறிய பங்களிப்பு அல்ல.
18. ஆனால் மார்க்சிய விமர்சனம் ஏன் தேவை?
ஏனெனில் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியை மாற்றுவது மட்டும் போதாது.
சாதி ஒழிப்புச் சட்டம் இருந்தாலும்:
நிலம் யாருடையது?
சமத்துவச் சட்டம் இருந்தாலும்:
தொழிற்சாலை யாருடையது?
தீண்டாமை தடை செய்யப்பட்டாலும்:
கிராமப் பொருளாதார அதிகாரம் யாரிடம்?
வாக்குரிமை இருந்தாலும்:
மூலதனம் அரசியலை எவ்வாறு பாதிக்கிறது?
இந்தக் கேள்விகள் தொடர்கின்றன.
இதனால்:
சட்ட மாற்றம் அவசியம்; ஆனால் சமூகப் பொருளாதார உறவுகளின் மாற்றமே இறுதி கேள்வி.
19. இந்தியச் சூழலில் முழுமையான மாற்றம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் சாதி ஒழிப்பு என்பது வர்க்க சமூகத்தில் சாதியை தனித்து ஒழிக்க முடியாது அவை வர்க்க ஒழிப்பையும் ஒன்றாக்குவதே.
ஒரு முழுமையான மாற்றத் திட்டம்:
சமூகத் தளம்
சாதி ஒழிப்பு.
பொருளாதாரத் தளம்
தனிச்சொத்து ஆதிக்கத்தை ஒழித்தல்.
நிலத் தளம்
நிலமற்றவர்களுக்கு நிலம் மற்றும் விவசாய உற்பத்தியின் சமூகமயமாக்கல்.
தொழில்துறைத் தளம்
முக்கிய உற்பத்திச் சாதனங்களின் சமூக உடைமை.
அரசியல் தளம்
உழைக்கும் மக்களின் அரசியல் அதிகாரம்.
கருத்தியல் தளம்
சாதி,
மதவெறி, ஆணாதிக்கம், முதலாளித்துவ தனிமனிதவாதம் ஆகியவற்றுக்கு எதிரான
அறிவியல்–பொருள்முதல்வாதக் கருத்தியல்.
இவை அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தால்தான் மாற்றம் முழுமையாகும்.
20. “சீர்திருத்தமா? புரட்சியா?” என்ற கேள்விக்கு மார்க்சிய பதில்
இதனை:
சீர்திருத்தம் வேண்டுமா? வேண்டாமா?என்று கேட்பது தவறான வடிவம்.
மார்க்சியக் கேள்வி:
சீர்திருத்தம் எதற்காக?என்பது.
அது:
மக்களின் உடனடி துயரத்தை குறைக்கிறதா?
அப்படியானால் அதை ஆதரிக்க வேண்டும்.
ஆனால் அடுத்த கேள்வி:
அது மக்களின் அரசியல் உணர்வையும் வர்க்கப் போராட்டத்தையும்
வளர்க்கிறதா?
என்பது.
அதற்குப் பிறகு:
அது அடிப்படை சமூக அமைப்பை மாற்றும் போராட்டத்துடன்
இணைகிறதா?
என்பது.
இதுவே லெனினிய அணுகுமுறை.
21. அம்பேத்கர்–பெரியாரின் முக்கிய வரம்பு
மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனத்தின் அடிப்படையில் அவர்களின் வரம்பை இவ்வாறு
துல்லியமாகச் சொல்லலாம்:
அவர்கள் இந்திய சமூகத்தின் உண்மையான ஒடுக்குமுறைகளை
அடையாளம் கண்டனர்; அவற்றுக்கு எதிராக தீவிரமான சமூக,
அரசியல் மற்றும்
சட்டப் போராட்டங்களை நடத்தினர். ஆனால் அந்தப் போராட்டங்களை முதலாளித்துவ உற்பத்தி
உறவுகளின் புரட்சிகர மாற்றத்துடனும், பாட்டாளி வர்க்கத்தின் அரசியல் அதிகார மாற்றத்துடனும்
ஒருங்கிணைக்கவில்லை.
இதுதான் முக்கியமான அவர்களின் வரம்பு.
22. ஆனால் இதிலிருந்து இன்னொரு தவறான முடிவை எடுக்கக்கூடாது
“அவர்கள் புரட்சியாளர்கள் அல்ல” என்பதிலிருந்து:
பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரின் செயல்பாடுகளில் ஆளும் சமூக அதிகாரங்களுடனான மோதல்கள் பல உள்ளன.
எனவே அவர்களின் அரசியலை வர்க்க சமரசத்தின் ஒரு வடிவமாக விமர்சிப்பது சாத்தியம்.
23. இறுதித் தீர்ப்பு
மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் பெரியார்–அம்பேத்கர் மீது வைக்க வேண்டிய
விமர்சனம்:
“அவர்கள் எதையும் செய்யவில்லை”என்பது அல்ல.
மாறாக:
“அவர்கள் அடையாளம் கண்ட பிரச்சினைகளின் வேர் வரை சென்று, அந்தப் பிரச்சினைகளை உருவாக்கும் முழுமையான உற்பத்தி–அரசியல் உறவுகளை மாற்றுவதற்கான புரட்சிகர வர்க்க அரசியல் திட்டத்தை உருவாக்கினார்களா?”
என்பதே.
அம்பேத்கர் சாதி ஒழிப்பை சட்ட, அரசியல் மற்றும் சமூக ஜனநாயகத்துடன் இணைத்தார்.
பெரியார் சாதி ஒழிப்பை சுயமரியாதை, பகுத்தறிவு, மத எதிர்ப்பு மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைக்கானப் பிரச்சாரத்துடன் இணைத்தார்.
ஆனால் மார்க்சியம் அதற்கு மேலும் ஒரு கேள்வியை முன்வைக்கிறது:
“சாதி அமைப்பையும் வர்க்கச் சுரண்டலையும் மீண்டும் உருவாக்கும் பொருளாதார அடித்தளத்தை யார் மாற்றப் போகிறார்கள்?”
லெனினியம் அதற்கும் மேலாகக் கேட்கிறது:
“அந்த மாற்றத்தைச் செயல்படுத்தும் அரசியல் அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கும்?”
இதனால் முழுமையான மார்க்சிய–லெனினிய முடிவு:
சீர்திருத்தங்களை நிராகரிப்பது புரட்சிகர அரசியல் அல்ல;
சீர்திருத்தத்தையே
இறுதி இலக்காக மாற்றுவதுதான் பிரச்சினை.
அம்பேத்கர்–பெரியார் இயக்கங்களின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பை ஏற்றுக்கொண்டு,
அவற்றின் வர்க்க மற்றும் அரசியல் வரம்புகளைத் தாண்டி செல்ல
வேண்டிய இடத்தில்தான் மார்க்சிய–லெனினிய அரசியல் தொடங்குகிறது.
சாதியை ஒழிப்பது மட்டும் போதாது.
வர்க்கச் சுரண்டலை
ஒழிப்பது மட்டும் போதாது.
அரசின் சட்டங்களை
மாற்றுவது மட்டும் போதாது.
உற்பத்தி உறவுகளை
மாற்றுவது மட்டும் கூட போதாது.
இந்தியச் சூழலில்:
சாதி ஆதிக்கம் + வர்க்கச் சுரண்டல் + தனிச்சொத்து உறவு +
அவற்றைப் பாதுகாக்கும் அரசியல் அதிகாரம்
என்ற முழுமையான அமைப்பையே மாற்றும் புரட்சிகரத் திட்டம்தான் மார்க்சிய–லெனினிய
அளவுகோலில் அடிப்படைத் தீர்வாக அமைகிறது.
****************************************************
சீர்திருத்தமா? புரட்சிகர மாற்றமா? — ஒரு மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வை
1. அறிமுகம்: அறிகுறிகளைக் கையாள்வதா? மூலக் காரணத்தை மாற்றுவதா?
ஒரு சமூகத்தில் சாதி பாகுபாடு, தீண்டாமை, வறுமை, வேலையின்மை, பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை மற்றும் உழைப்பாளர் சுரண்டல் போன்ற பல்வேறு பிரச்சனைகள் நிலவுகின்றன. இவற்றைச் சரிசெய்ய சட்டங்களை இயற்றுவது, நலத்திட்டங்களைக் கொண்டுவருவது, இடஒதுக்கீடு வழங்குவது ஆகியவை சாத்தியமே.
ஆனால், “இந்தப் பிரச்சனைகள் ஏன் மீண்டும் மீண்டும் உருவாகின்றன?” என்பதே மார்க்சியத்தின் அடிப்படை வினாவாகும். ஒரு நோயின் அறிகுறிகளுக்கு மட்டும் தற்காலிக மருந்து கொடுப்பதா அல்லது நோய் உருவாகும் சமூகச் சூழலையே மாற்றுவதா என்பதில் தான் சீர்திருத்த அரசியலுக்கும் புரட்சிகர அரசியலுக்கும் இடையிலான முதன்மை வேறுபாடு அடங்கியுள்ளது.
2. மார்க்சியப் பார்வையில் சமூகக் கட்டமைப்பு
மார்க்சியம் சமூகப் பிரச்சனைகளைத் தனித்தனிச் சம்பவங்களாகப் பார்ப்பதில்லை. அது சமூகத்தின் பொருளியல் அஸ்திவாரத்தை நோக்கிப் பின்வரும் கேள்விகளை எழுப்புகிறது:
- உற்பத்திச் சாதனங்கள் யார வசமுள்ளன?
- உற்பத்தியில் உருவாகும் உபரி மதிப்பை யார் கைப்பற்றுகிறார்கள்?
- அரசு எந்த வர்க்கத்தின் நலனைப் பாதுகாக்கிறது?
இதன் அடிப்படையில், வறுமையோ அல்லது சுரண்டலோ தனிநபரின் ஒழுக்கக் குறைபாடு அல்ல; மாறாக, நிலவும் சமூக உற்பத்தி உறவுகளின் நேரடி விளைவே ஆகும்.
- உற்பத்திச் சாதனங்கள் யார வசமுள்ளன?
- உற்பத்தியில் உருவாகும் உபரி மதிப்பை யார் கைப்பற்றுகிறார்கள்?
- அரசு எந்த வர்க்கத்தின் நலனைப் பாதுகாக்கிறது?
3. சீர்திருத்த அரசியல்: எல்லைகளும் பயன்பாடுகளும்
லெனின் சுட்டிக்காட்டியபடி, சீர்திருத்தங்களையும் புரட்சியையும் முற்றிலும் ஒன்றோடொன்று முரண்பட்ட மாற்றீடுகளாக மட்டும் பார்க்க வேண்டியதில்லை.
- இடைக்கால வெற்றிகள்: ஊதிய உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு, இடஒதுக்கீடு, கல்வி மற்றும் உரிமைச் சட்டங்கள் ஆகியவை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உடனடித் துயரத்தைக் குறைக்க அவசியமானவை.
- சீர்திருத்தவாதத்தின் எல்லை: சீர்திருத்தத்தையே இறுதி இலக்காக மாற்றுவதுதான் சிக்கலானது. இடஒதுக்கீடு அல்லது நலத்திட்டங்கள் மிகப்பெரிய சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினாலும், அவை தனியார் சொத்துரிமை அமைப்பையோ, முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளையோ தகர்ப்பதில்லை.
- இடைக்கால வெற்றிகள்: ஊதிய உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு, இடஒதுக்கீடு, கல்வி மற்றும் உரிமைச் சட்டங்கள் ஆகியவை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உடனடித் துயரத்தைக் குறைக்க அவசியமானவை.
- சீர்திருத்தவாதத்தின் எல்லை: சீர்திருத்தத்தையே இறுதி இலக்காக மாற்றுவதுதான் சிக்கலானது. இடஒதுக்கீடு அல்லது நலத்திட்டங்கள் மிகப்பெரிய சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினாலும், அவை தனியார் சொத்துரிமை அமைப்பையோ, முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளையோ தகர்ப்பதில்லை.
4. அம்பேத்கர் - பெரியார் அணுகுமுறையும் மார்க்சிய விமர்சனமும்
டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர்
- பங்களிப்பு: சாதி அமைப்பை ஆழமான சமூக நோயாகக் கண்டு, அதைச் சட்ட ரீதியாகவும் அரசியலமைப்பு ரீதியாகவும் எதிர்கொண்டார். States and Minorities ஆவணத்தில் முக்கியத் தொழில்கள் மற்றும் நிலத்தை அரசுடைமையாக்கும் (State Socialism) கருத்துக்களை முன்வைத்தார்.
- மார்க்சிய விமர்சனம்: மாற்றத்திற்கான முதன்மை அமைப்பாக அவர் ‘அரசை’ நம்பினார். ஆனால், அரசு இயந்திரத்தின் வர்க்கத் தன்மையை மாற்றி, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கைகளில் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கொண்டுவராமல் அதே முதலாளித்துவ கட்டமைப்பிற்குள் சோசலிசத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது சாத்தியமில்லை.
- பங்களிப்பு: சாதி அமைப்பை ஆழமான சமூக நோயாகக் கண்டு, அதைச் சட்ட ரீதியாகவும் அரசியலமைப்பு ரீதியாகவும் எதிர்கொண்டார். States and Minorities ஆவணத்தில் முக்கியத் தொழில்கள் மற்றும் நிலத்தை அரசுடைமையாக்கும் (State Socialism) கருத்துக்களை முன்வைத்தார்.
- மார்க்சிய விமர்சனம்: மாற்றத்திற்கான முதன்மை அமைப்பாக அவர் ‘அரசை’ நம்பினார். ஆனால், அரசு இயந்திரத்தின் வர்க்கத் தன்மையை மாற்றி, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கைகளில் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கொண்டுவராமல் அதே முதலாளித்துவ கட்டமைப்பிற்குள் சோசலிசத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது சாத்தியமில்லை.
தந்தை பெரியார்
- பங்களிப்பு: சாதி, மதம், சாஸ்திரங்கள், ஆணாதிக்கம் மற்றும் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தின் கருத்தியல் அடித்தளத்தையே தகர்க்கும் சுயமரியாதைப் புரட்சியை முன்னெடுத்தார்.
- மார்க்சிய விமர்சனம்: பெரியார் சமூக-கருத்தியல் அமைப்பை மிகக் கடுமையாகத் தாக்கியபோதிலும், சாதியை மீண்டும் மறுஉற்பத்தி செய்யும் பொருளாதார-வர்க்க அமைப்பையும், முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளையும் தகர்ப்பதற்கான அரசியல்-வர்க்கப் போராட்டத்துடன் அதனைப் போதுமான அளவு இணைக்கவில்லை.
- பங்களிப்பு: சாதி, மதம், சாஸ்திரங்கள், ஆணாதிக்கம் மற்றும் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தின் கருத்தியல் அடித்தளத்தையே தகர்க்கும் சுயமரியாதைப் புரட்சியை முன்னெடுத்தார்.
- மார்க்சிய விமர்சனம்: பெரியார் சமூக-கருத்தியல் அமைப்பை மிகக் கடுமையாகத் தாக்கியபோதிலும், சாதியை மீண்டும் மறுஉற்பத்தி செய்யும் பொருளாதார-வர்க்க அமைப்பையும், முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளையும் தகர்ப்பதற்கான அரசியல்-வர்க்கப் போராட்டத்துடன் அதனைப் போதுமான அளவு இணைக்கவில்லை.
5. புரட்சிகர அரசியலின் அடிப்படைத் தேவை
இந்தியச் சூழலில் முழுமையான சமூக மாற்றம் சாத்தியமாக வேண்டுமானால், சமூகத்தின் மேற்கட்டுமானத்தை (Ideological Superstructure) மட்டும் தாங்குவது போதாது; அதன் அடித்தளமான பொருளாதார உறவுகளையும் மாற்றியமைக்க வேண்டும்.
தளம் புரட்சிகர அரசியலின் இலக்கு சமூகத் தளம் சாதி ஆதிக்கம் மற்றும் ஆணாதிக்கத்தை முற்றிலும் ஒழித்தல். பொருளாதாரத் தளம் தனிச்சொத்து ஆதிக்கத்தையும் வர்க்கச் சுரண்டலையும் ஒழித்தல். நிலத் தளம் நிலமற்ற உழைப்பாளர்களுக்கு நிலத்தை வழங்கி, விவசாயத்தைச் சமூகமயமாக்கல். அரசியல் தளம் உழைக்கும் மக்களின் (பாட்டாளி வர்க்கத்தின்) கைகளில் அரசியல் அதிகாரத்தை நிறுவுதல்.
| தளம் | புரட்சிகர அரசியலின் இலக்கு |
| சமூகத் தளம் | சாதி ஆதிக்கம் மற்றும் ஆணாதிக்கத்தை முற்றிலும் ஒழித்தல். |
| பொருளாதாரத் தளம் | தனிச்சொத்து ஆதிக்கத்தையும் வர்க்கச் சுரண்டலையும் ஒழித்தல். |
| நிலத் தளம் | நிலமற்ற உழைப்பாளர்களுக்கு நிலத்தை வழங்கி, விவசாயத்தைச் சமூகமயமாக்கல். |
| அரசியல் தளம் | உழைக்கும் மக்களின் (பாட்டாளி வர்க்கத்தின்) கைகளில் அரசியல் அதிகாரத்தை நிறுவுதல். |
6. முடிவுரை
அம்பேத்கர் மற்றும் பெரியார் ஆகியோரின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பு மறுக்க முடியாதது; அவர்கள் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை அரசியலின் மையப் பொருளாக மாற்றினார்கள்.
எனினும், மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில்:
- சீர்திருத்தங்கள் என்பது புரட்சிகரப் போராட்டத்திற்கான, மக்களின் வர்க்க உணர்வை உயர்த்துவதற்கான படிகற்களாக இருக்க வேண்டும்.
- சீர்திருத்தங்களை மட்டுமே இறுதி எல்லை எனக் கொள்வது சமூக அமைப்பைக் காப்பாற்றவே உதவும்.
எனவே, சாதி ஆதிக்கம் + வர்க்கச் சுரண்டல் + தனிச்சொத்து உறவு + அவற்றை நிலநாட்டும் அரசியல் அதிகாரம் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய முழுமையான அமைப்பையும் மாற்றியமைப்பதே உண்மையான புரட்சிகர அரசியலாகும்.
- சீர்திருத்தங்கள் என்பது புரட்சிகரப் போராட்டத்திற்கான, மக்களின் வர்க்க உணர்வை உயர்த்துவதற்கான படிகற்களாக இருக்க வேண்டும்.
- சீர்திருத்தங்களை மட்டுமே இறுதி எல்லை எனக் கொள்வது சமூக அமைப்பைக் காப்பாற்றவே உதவும்.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக