பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும்-லெனின். பாகம் 1.
மொழிபெயர்ப்பாளரின் அறிமுக உரை- எஸ்.தோதாத்ரி
லெனின் எழுதிய "பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும்" என்ற நூல் மிக முக்கியமானது ஆனால் சற்று கடினமான நூல். இதனைப் புரிந்து கொள்வதற்கு சற்று சிரமப்பட வேண்டும். காரணம் இது தத்துவம் பற்றிய நூல். அதுவும் தத்துவத்தில் அறிவு பெறுவது எப்படி என்ற ஒரு பிரிவைச் சார்ந்தது. இது மிக நுணுக்கமான ஒரு பிரிவு. மிகவும் கடினமான பிரிவும் கூட. இது 'அறிவுத் தோற்றவியல்' எனப்படுகிறது. இது பற்றி பல தத்துவவாதிகள் பல கொள்கைகளை உருவாக்கியுள்ளனர். இந்தியாவில் பல தத்துவவாதிகள் இது பற்றி ஏராளமான எழுதி உள்ளனர். மேலை நாடுகளிலும் அவ்வாறே.
நமது தத்துவவாதிகள் அறிவைப் பெறும் வழிகளாக மூன்றைக் கொள்கின்றனர். ஒன்று பிரத்தியட்சம் (நேரடி அனுபவ அறிவு). இதில் நமது ஐம்பொறிகள் வாயிலாகக் கிடைப்பதே அறிவு எனப்படுகிறது. இரண்டாவாவது அனுமானம் (ஊகம்) என்பது. ஒன்று இருப்பதைக் கொண்டு மற்றொன்று இருப்பதாக கூறுவது. மூன்றாவது ஆப்தவாக்கியம் (நம்பகமான சான்றோர் வாக்கு). இது நமக்கு முன் சென்றவர்கள் கூறியது ஆகும். இவற்றைக் காண்பது, கருதுவது உணர்வது என்றும் கூறுவர். இவ்வாறு நமது தத்துவவாதிகள் அறிவு பெறும் வழிகளை வகைப்படுத்துகின்றனர்.
இதேபோன்று நிலை மேலையத் தத்துவத்திலும் வேறுவிதமாக உள்ளது. அதில் பொருள்கள் மூலமாகக் கிடைப்பது மட்டும் தான் உண்மை என்று கூறும் தத்துவப் போக்கினை அனுபவ வாதம் என்று அழைக்கின்றனர். இது பற்றிய விரிவான ஆய்வுதான் லெனினது இந்த நூல். இந்த நூல் பற்றிக் காண்பதற்கு முன்னர் ஓர் அடிப்படையை மார்க்சியவாதிகள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். மார்க்சியம், தத்துவத்தை இரு பெரும் முகாம்களாக காண்கிறது. ஒன்று பொருள்தான் எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையானது, எண்ணங்கள் அதிலிருந்து தோன்றுபவை என்ற பிரிவு. இது பொருள்முதல்வாதம் எனப்படும். இது சுபாவப் பொருள் முதல்வாதம் (Spontaneous), இயந்திரகதியிலான பொருள் முதல்வாதம் (Mechanical), இயங்கியியல் பொருள் முதல்வாதம் என்று பிரிந்துள்ளது.
இரண்டாவது, எண்ணங்கள் தாம் அடிப்படை, பொருள் அதன் வழி நிலையானது என்பது கருத்து முதல் வாதம். இது அகவயக்க கருத்து முதல்வாதம் (Subjective), புறவயக்க கருத்து முதல் வாதம் (Objective) என்று பிரிந்துள்ளது. இதில் கடவுள் நம்பிக்கை, ஐயுறவு வாதம் (Scepticism), அறிவொண்ணாவாதம், ஆவி நம்பிக்கை, ஆன்மீக வாதம் போன்றவை எல்லாம் அடங்கும். இந்த இரு பிரிவுகளைப் பற்றித் தெளிவு இல்லாவிட்டால், அல்லது இவற்றை இணைக்கலாம் என்று முயற்சித்தால் அது பெரும் கருத்துக் குழப்பமாக முடியும். இது பற்றி லெனின் இந்த நூலில் பல இடங்களில் கூறுகிறார். எல்லா வற்றையும் இணைத்து ஒரு தத்துவத்தை முன்வைப்பதை அவர் பல் திரட்டுவாதம் (Eclecticism) என்று கூறுகிறார். அதனை கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்.
இந்த நூலில் மையக் கருத்தைக் காண்பதற்கு முன்னர் லெனின் கூறும் அனுபவவாத விமர்சனம் தொடர்பாக சிலரைப் பற்றியும் காண வேண்டியுள்ளது.
இந்த அனுபவவாத விமர்சகர்களுக்கு முன்னோடிகளாக இருந் தவர்கள் மூவர். ஒருவர் இம்மானுவேல் காண்ட்; மற்றொருவர் ஹியூம். இன்னுமொருவர் பெர்க்கிளி பாதிரியார். இவர்களது தாக்கம் அனுபவவாத விமர்சகர்கள் மீது உண்டு. எனவே இவர்கள் பற்றிச் சுருக்கமாகக் காண வேண்டியுள்ளது.
இவர்களில் காண்டின் தத்துவம் கருத்து முதல்வாதத் தத்துவம் ஆகும். காண்ட் விஞ்ஞாணத்தில் பல சாதனைகள் புரிந்தார். ஆனால் இவரது தத்துவப்படி புறத்தே உள்ள பொருள் அதுவாக உள்ள பொருள் எனப்படும். ஆனால் நமக்குக் கிடைப்பதெல்லாம் அந்தப் பொருள் பற்றிய தொகுப்பு மட்டும் தான். இதனை அவர் "நமக்காக உள்ள பொருள்" என்று அழைக்கிறார். அதாவது புறத்தே உள்ள பொருளை நாம் அணுக முடியாது அல்லது புரிந்து கொள்ள முடியாது.
காண்டைப் போலவே மற்றொரு பெரிய தத்துவவாதி பெர்க்கிளி பாதிரியார் ஆவார். இவர் ஓர் ஆங்கிலேயர். இவரது கருத்துப்படி மனிதன் எதனையும் நேரடியாக உணர முடியாது. அவனது கருத்துகளைத்தான் அவனால் உணர முடியும் (புலன் உணர்வு). அவன் உணர்ந்தபடி தான் பொருள்கள் உள்ளன. இந்தக் கருத்துகள் இயக்கமற்றவை; இதனை ஆன்மாவினால் மட்டும்தான் உணர முடியும். இந்தக் கருத்துகள் கடவுளின் மனதில் மறைவாக உள்ளன. ஆனால் இவை மனிதனது மனதில் உள்ளன. பொருள்கள் முரண்பாடுகள் உள்ளவை, இது அப்பட்டமான கருத்துமுதல்வாதம்.
அக்காலத்தில் பிரபலமாக இருந்த மற்றொரு கருத்துமுதல்வாதி டேவிட் ஹியூம் என்பவர். இவரும் ஓர் ஆங்கிலேயர், உளவியல் அறிஞர்; வரலாற்று ஆசிரியர். இவரைப் பொறுத்தமட்டிலும் அறிவிற்குப் பொருத்தமானது கணிதம். ஏனென்றால் அது பொதுமைகள் பற்றி சந்தேகங்கள் மூலம் பேசுகிறது. உதாரணமாக x என்பது எதையும் குறிக்கலாம்; குறிக்காமலும் இருக்கலாம். இதில் தர்க்கம் இல்லை. எல்லாமே அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. யதார்த்தம் என்பது மனபதிவுகளின் வெளிப்பாடு ஆகும். இதற்கான காரணத்தை அறிய இயலாது. புறவயமான உலகம் இருக்கிறது, இல்லை என்பதற்குத் தீர்வு காண முடியாது. காரணகாரியத் தொடர்பு என்பது இல்லை. அதனை உள்ளுணர்வு வாழும் ஆய்வுகளின் மூலமும் நிறுவ முடியாது. நம்பிக்கை தான் எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை. இவர் ஓர் ஐயுறவுவாதி. எல்லா வற்றையும் சந்தேகப்படுபவர். அது மட்டுமல்ல. இவர் ஓர் அறியவொண்ணாவாதியும்கூட. இந்தத் தத்துவம் புதிய பார்ட்சிவிதம் (நேர்க்காட்சி வாதம்) என்பதற்கு அடிகோலியது. நேர்க்காட்சி வாதம் என்பது ஒரு தத்துவக் கொள்கை. இதன்படி அறிவு இயற்கை நிகழ்வுகளை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது ஆகும். புலன் அறிவு மூலம் பெறும் தகவல்களைப் பகுத்தறிவின் மூலம் விளக்கம் பெற்று அறிவாகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாக உள்ளது புதிய நேர்க்காட்சி வாதம். அனுபவ ரீதியான உற்றுநோக்கல் மூலம் சரிபார்க்கப்பட்ட விவரங்களே அர்த்தமுள்ளவை ஆகும். இது அனுபவவாதத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. விஞ்ஞான முறைகள், சூத்திரங்கள் ஆகியவை அதிகம் இதில் இடம் பெறு கின்றன. இது மிகை விஞ்ஞானக் கொள்கையாகும்.
இந்தத் தத்துவப் போக்குகள் அனுபவவாத விமர்சனத்தில் காணப்படுகின்றன. இந்தப் போக்கினைப் பின்பற்றி அனுபவவாத விமர்சனம் உருவாகியது. இதில் முக்கியமானவர்கள் ரிச்சர்ட் அவெனரியஸ், எர்ன்ஸ்ட் மாக், போக்தானோவ் ஆகியோர். இவர்களில் அவெனரியஸ் ஜெர்மானியத் தத்துவவாதி (1843 - 1896). இவரது கருத்துப்படி விஞ்ஞான ரீதியான தத்துவம் என்பது பொருள் முதல் வாதம், கருத்துமுதல்வாதம் என்பவற்றைச் சாராமல் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும். இவர் அனுபவவாத விமர்சனம் என்ற கொள்கையை உருவாக்கியவர். இதன்படி சுத்த அனுபவத்தின் மூலம் உலகம் பற்றிய ஓர் இயல்பான கருத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று இவர் கூறினார். இதனைப் பெற வேண்டும் என்றால் அனுபவத்தின் மூலம் பெறும் தகவல்களை மட்டுமே நாம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். இதில் கருத்துமுதல்வாதமும், பொருள் முதல்வாதமும் என்ற குறுக்கீடு இருக்கக் கூடாது. ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் உள்ளே இருக்கும் அனுமானங்களின் மாறுபட்ட வடிவமே அறிதலின் உண்டாக்கம் ஆகும். விஞ்ஞான அறிவு என்பது அதற்கு முன்பு இருந்த அறிவின் விரிவாக்கமே தவிர வேறு எதுவும் இல்லை. அறிதல் பற்றி ஓர் உயிரியல் அணுகுமுறையை இவர் கையாண்டார். அறிவை உயிரியல் செயல்முறையுடன் தொடர்புபடுத்திக் காண வேண்டும் என்று இவர் கூறினார். மனிதனது நரம்பு மண்டலத்தில் (மத்தியபதம்) மனிதனுடன் சுற்றுச்சூழல் தொடர்புகொள்கிறது என்று இவர் கூறினார். எந்தவிதமான இடையூறு அல்லது குறுக்கீடும் இல்லாத சுத்த அனுபவத்தினையே அறிவின் அடித்தளமாகக் கொள்ள வேண்டும். இதனைச் சிந்தனைச் சிக்கனம் என்று இவர் அழைத்தார்.
இவருக்கு அடுத்துபடியாக உள்ளவர் எர்ன்ஸ்ட் மாக் என்பவர் (1783 - 1816). இவர் ஆஸ்திரிய நாட்டைவர். இவர் ஓர் இயற்பியலாளர். தத்துவவாதியும்கூட. இவர் நியூட்டனின் கொள்கையை விமர்சனம் செய்தவர். ஐன்ஸ்டீனின் ஒப்பியல் கொள்கைக்கு முன்னோடியாக இருந்தவர். இவரது கொள்கைகள் புத்தமதத் தத்துவத்திற்குச் சமமாக இருந்தபடியால், இவர் "விஞ்ஞானத்தின் புத்தர்" என்று அழைக்கப்பட்டார். விஞ்ஞானம், தத்துவம் ஆகியவை வற்றைக் கலந்து ஒரு கொள்கையை உருவாக்கினார். இது நிகழ்வியல் சார்ந்தது. இது யதார்த்தத்திற்கு எதிரானது. உணர்வுகள் மட்டும் தான் உண்மை என்று கூறுவது. அணுக்கள், மூலக்கூறுகள் புறமயமானவை. மனது அதனைச் சாராதது என்பதுடன் முரண்படுவது இக்கொள்கை. அது மட்டுமல்ல விஞ்ஞான விவரங்கள் யாவும் நாம் உருவாக்கியவை. எனவே இவை முன்பூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டவை. அவை இருக்க முடியாது. எனவே விஞ்ஞான விவரங்களுக்கான அடிப்படை அனுபவம் மட்டும் தான். இந்தக் கண்ணோட்டம் உள்ள மாக் பொருள் முதல்வாதத்தை மறுத்தார். அணுக்களே இல்லை என்று கூறும் அளவுக்குச் சென்றார். பொருள், மனது என்று இருமையை அவர் மறுத்தார். புலன் உணர்வுதான் முக்கியம் என்று அவர் கூறினார். இவர் ஹியூமின் தத்துவத்தைப் பின்பற்றியினார். எனவே காரணகாரியத் தொடர்பு இல்லை என்று வாதிட்டார். இவர் ஓர் அகவயக் கருத்து முதவாதி ஆவார். இந்தப் போக்கினை விஞ்ஞானத்துடன் இணைத்தார். இவரது கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டவர் ரஷ்யரான போக்தானோவ் என்பவர்.
போக்தானோவ் என்பவர் ஒரு ரஷ்யர். இவரது இயற்பெயர் அலெக்சாண்டர் அலெக்சாண்டரோவிச் என்பது (1873 - 1928). இவர் ஒரு தத்துவவாதி, பொருளாதாரா அறிஞர், சமூக-ஜனநாயகவாதி. இவர் ஒரு மருத்துவர். இவர் எர்ன்ஸ்ட் மாக்கின் கொள்கையை ஆதரித்தார். ஆனால் மாக்கிடம் இருந்து வேறுபட்டார். இதன் மூலம் அனுபவ ஒருமைவாதியாக மாறினார். இதன் மூலம் எல்லா விஞ்ஞானங்களையும் ஒன்றாக இணைக்கும் "டெக்னாலஜி" என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தினார். இவர் மார்க்சிய இயங்கியலை மறுத்தார். இதற்கு மாறாக சமநிலைக் கொள்கை (Equilibrum) என்ற ஒன்றை முன்வைத்தார். இவர் அனுபவங்களை மூலங்கள் என்று அழைத்தார். இத்தகைய பல்திரட்டுப் போக்கினை லெனின் மற்றும் பிளெக்கானோவ் ஆகியோர் விமர்சனம் செய்தனர். "புரோலிகல்ட் இயக்கம்" என்ற ஒன்றை போக்தானோவ் ஆரம்பித்தார். இதன்படி முதலாளித்துவ கலாச்சாரம் முழுவதையும் அழிக்க வேண்டும் என்று கூறினார். இதனை லெனின் எதிர்த்தார். ஏனென்றால், அத்தகைய நிலைப்பாடு 'இன்மை வாதத்திற்கு' இட்டுச் செல்லும் என்று லெனின் கூறினார். இதுதான் 1904லிருந்து 1910 வரையில் ரஷியாவில் நிலவிய கருத்தியல் சூழல். இதில் மதவாதிகளின் செயல்களும் அடங்கும்.
விளக்கம்:
லெனின் எழுதிய "பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும்" நூலின் அறிமுக உரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள, பொருள்முதல்வாதத்திற்கு எதிரான தத்துவங்களை எளிய வாழ்க்கைக் உதாரணங்களுடன் கீழே காண்போம்:
1. கருத்துமுதல்வாதம் (Idealism)
எளிய விளக்கம்: நம் மனமும் எண்ணங்களும் தான் முதன்மையானவை; நாம் பார்க்கும் உலகம் அதன் பிறகுதான் வருகிறது என்ற கொள்கை.
உதாரணம்: "நாம் ஒரு பூவைப் பார்க்கிறோம் என்பதால் தான் அது இருக்கிறது; நாம் கண்ணை மூடிக் கொண்டால் அல்லது நாம் இல்லையென்றால் அந்தப் பூவுக்கு என்று தனியாக இயக்கம் இல்லை" என்று நினைப்பது.
2. அகவயக் கருத்துமுதல்வாதம் (Subjective Idealism)
எளிய விளக்கம்: "என்னுடைய தனிப்பட்ட புலன் உணர்வுகளும் (பார்வை, தொடுதல் போன்றவை) என் மனமும் மட்டுமே உண்மை. வெளியே உலகம் என்று ஒன்று தனியாக இல்லை."
உதாரணம்: நீங்கள் ஒரு கனவு காண்கிறீர்கள். கனவில் வரும் அனைத்தும் உங்கள் மனதிற்குள் மட்டுமே உண்மை. அதே போல விழித்திருக்கும் போதும் நடப்பவை அனைத்தும் உங்கள் மனதின் பிம்பங்களே தவிர, வெளியே நிஜமாக எதுவும் இல்லை என்று கூறுவது.
3. புறவயக் கருத்துமுதல்வாதம் (Objective Idealism)
எளிய விளக்கம்: மனித மனம் மட்டுமல்ல, மனிதனுக்கு வெளியே "ஒரு பொதுவான மாபெரும் சக்தி அல்லது பிரபஞ்ச மனம் (கடவுள்/ஆன்மா)" இருக்கிறது. அது நினைப்பதால் தான் இந்த உலகமும் பொருட்களும் இயங்குகின்றன.
உதாரணம்: ஒரு சிற்பி மனதிற்குள் உருவம் அமைத்த பிறகே கல்லைச் செதுக்கிச் சிலையாக்குகிறான். அதே போல், ஒரு கடவுள் அல்லது உலகளாவிய சக்தி முதலில் மனதால் நினைத்த பிறகுதான் இந்த உலகத்தைப் படைத்தது என்று நம்புவது.
4. ஐயுறவுவாதம் (Scepticism)
எளிய விளக்கம்: "எதையுமே நாம் உறுதியாக 'இதுதான் உண்மை' என்று சொல்ல முடியாது. எல்லாவற்றையும் சந்தேகிக்க வேண்டும்."
உதாரணம்: தூரத்தில் ஒரு விலங்கு நிற்கிறது. "அது மாடா, குதிரையா அல்லது என் கண் பார்வைக்கு அப்படித் தெரிகிறதா? எதுவுமே உறுதியில்லை, எனவே எதையுமே உண்மை என்று அறுதியிட்டுச் சொல்ல முடியாது" என்று வாதிடுவது.
5. அறிவொண்ணாவாதம் (Agnosticism)
எளிய விளக்கம்: "நமக்கு வெளியே ஒரு உலகம் இருக்கலாம். ஆனால் அதை மனித அறிவால் முழுமையாகவோ அல்லது சரியாகவோ ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது."
உதாரணம்: காண்ட் (Kant) கூறிய "நமக்காக உள்ள பொருள்" மற்றும் "அதற்காக உள்ள பொருள்":
ஒரு ஆப்பிள் பழத்தின் சிவப்பு நிறம், இனிப்புச் சுவை மட்டுமே நமக்குத் தெரியும் (நமக்காக உள்ள பொருள்).
ஆனால் அந்த ஆப்பிளின் உண்மையான உட்கட்டமைப்பு அல்லது சாராம்சம் என்னவென்று மனித அறிவுக்கு எட்டவே எட்டாது (அதற்காக உள்ள பொருள்) என எல்லை வகுப்பது.
6. அனுபவவாதம் & சுத்த அனுபவவாதம் (Empiricism & Pure Empiricism)
எளிய விளக்கம்: "நம் ஐம்புலன்கள் (கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, மெய்) மூலம் நேரடியாக உணர்வது மட்டுமே அறிவு. அதைத் தாண்டி பொருட்களுக்கு என்று சுயமான இருப்பு இல்லை."
உதாரணம்: தீயில் கையை வைத்தால் சுடுகிறது. "சுடுதல்" என்ற அந்த உணர்வு மட்டும்தான் உண்மை. சுடுவதற்கு காரணமான தீ என்ற பொருள் சுயமாய் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதைப் பற்றி நமக்குக் கவலையில்லை; உணர்வே எல்லாம் என்று கூறுவது.
7. பல் திரட்டுவாதம் (Eclecticism)
எளிய விளக்கம்: ஒன்றோடொன்று பொருந்தாத, முரண்பாடான பல தத்துவக் கருத்துக்களைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எடுத்து ஒன்றாகக் கலந்து "புதுத் தத்துவம்" என்று சொல்வது.
உதாரணம்: அறிவியல்படி உலகம் அணுக்களால் ஆனது என்றும் ஏற்றுக்கொண்டு, அதே நேரத்தில் கடவுள் தான் உலகைப் படைத்தார் என்பதையும் சேர்த்து குழப்பமான ஒரு கொள்கையை உருவாக்குவது. (லெனின் இதை மிகக் கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்).
8. நேர்க்காட்சி வாதம் & புதிய நேர்க்காட்சி வாதம் (Positivism & Neopositivism)
எளிய விளக்கம்: அறிவியல் சோதனைகள் மற்றும் கணிதச் சூத்திரங்கள் மூலம் நேரடியாகச் சரிபார்க்க முடிந்த விஷயங்கள் மட்டுமே அர்த்தமுள்ளவை. தத்துவம் அல்லது பிரபஞ்சத்தின் ஆழமான உண்மைகளைப் பற்றிப் பேசுவதே வீண் வேலை எனக் கூறுவது.
உதாரணம்: "வெப்பநிலையை அளக்க முடிகிறதா? அது உண்மை. ஆனால் வெப்பத்தின் பின்னணியில் உள்ள 'பொருள் என்றால் என்ன?' என்ற தத்துவார்த்தக் கேள்விக்கு அவசியமே இல்லை" என்று அறிவியல் சூத்திரங்களுக்குள் மட்டும் சுருங்குவது.
9. இன்மை வாதம் (Nihilism)
எளிய விளக்கம்: பழமையோ, வரலாறோ, கலாச்சாரமோ எதுவாக இருந்தாலும் கடந்த காலத்தின் அனைத்தையும் முற்றிலும் நிராகரித்து, "எதுவுமே தேவையில்லை, அழிக்கப்பட வேண்டும்" என்ற தீவிர நிலைப்பாடு.
உதாரணம்: போக்தானோவ் "புரோலிகல்ட்" இயக்கத்தின் மூலம் முதலாளித்துவக் காலத்தில் உருவான அறிவியல், கலை, கலாச்சாரம் அனைத்தையும் தூக்கி எறிய வேண்டும் என்றார். லெனின் இதை எதிர்த்து: "கடந்த கால முதலாளித்துவ சமுதாயம் உருவாக்கிய நல்ல அறிவியலையும் கலையையும் கற்றுக்கொண்டு தான் நாம் சோசலிசத்தைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டும்" என்றார்.
சுருக்கமான ஒப்பீடு
பொருள்முதல்வாதம் (Materialism): உலகம் உண்மையானது; மனிதன் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் பொருட்கள் இயங்கும். மனமும் சிந்தனையும் மூளையின் (பொருளின்) செயல்பாடே.
மேற்கண்ட பிற வாதங்கள்: மனிதனின் மனதிற்கும், உணர்வுகளுக்கும் மட்டுமே அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து, வெளி உலகத்தின் உண்மையான இருப்பைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றன அல்லது மறுக்கின்றன.
பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும் என்ற நூலை லெனின் எழுதவேண்டிய அவசியம் என்ன? லெனின் "பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும்" (Materialism and Empirio-criticism) என்ற இந்த புகழ்பெற்ற நூலை 1908-ஆம் ஆண்டில் எழுதி, 1909-இல் வெளியிட்டார்.
அவர் இந்நூலை எழுதியதற்கான வரலாற்றுப் பின்னணியையும் அவசியத்தையும் பின்வரும் முக்கியக் காரணங்கள் மூலம் புரிந்துகொள்ளலாம்:
1. 1905 ரஷ்யப் புரட்சியின் தோல்வியும் சமூகச் சோர்வும்
1905-இல் ரஷ்யாவில் நடைபெற்ற முதலாவது பாட்டளி வர்க்கப் புரட்சி தோல்வியடைந்தது. ஜார் மன்னனின் அடக்குமுறை தீவிரமானது. புரட்சி தோல்வியடைந்ததால், புரட்சியாளர்கள் மற்றும் அறிவுஜீவிகள் மத்தியில் பெரும் சோர்வும், நம்பிக்கை இன்மையும், குழப்பமும் ஏற்பட்டது. இதனால் அரசியல் ரீதியாகவும் தத்துவ ரீதியாகவும் பல பின்வாங்கல்கள் நிகழ்ந்தன.
2. மார்க்சியத்திற்குள் நுழைந்த "மாற்றுத் தத்துவக் குழப்பங்கள்"
இந்தச் சோர்வைப் பயன்படுத்தி, போல்ஷெவிக் கட்சிக்குள்ளேயே இருந்த அலெக்சாண்டர் போக்தானோவ் (Alexander Bogdanov), லூனாசார்ஸ்கி (Lunacharsky) போன்ற முன்னணி தலைவர்கள் மற்றும் சிந்தனையாளர்கள் மார்க்சிய தத்துவத்தைக் கைவிடத் தொடங்கினர்.
அவர்கள் ஆஸ்திரிய இயற்பியலாளரான எர்ன்ஸ்ட் மாக் (Ernst Mach) மற்றும் ஜெர்மன் தத்துவவாதியான ரிச்சர்ட் அவெனரியஸ் (Richard Avenarius) ஆகியோரின் "அனுபவவாத விமர்சனம்" (Empirio-criticism) என்ற தத்துவத்தை மார்க்சியத்துடன் இணைக்க முயன்றனர்.
"இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதம் பழையதாகிவிட்டது, அறிவியலுக்கு ஏற்ப அதை மாற்றி அமைத்து 'சுத்த அனுபவத்தை' அடிப்படையாகக் கொள்ள வேண்டும்" என்று வாதிட்டனர்.
3. ஆன்மீகமும் மதவாதமும் தத்துவத்திற்குள் புகுத்தப்படுதல்
மாக் மற்றும் அவெனரியஸின் தத்துவம் வெளிப்படையாக அறிவியல்பூர்வமாகத் தோன்றினாலும், அடிப்படையில் அது அகவயக் கருத்துமுதல்வாதம் (Subjective Idealism) ஆகும்.
போக்தானோவ் போன்றோர் மார்க்சியத்தை இத்தகைய கருத்துமுதல்வாதத்துடன் கலந்ததால் (பல் திரட்டுவாதம் - Eclecticism), பாட்டாளிகளிடையே கடவுள் நம்பிக்கை மற்றும் ஆவி நம்பிக்கையை நியாயப்படுத்தும் "கடவுளை உருவாக்குபவர்கள்" (God-builders) என்ற போக்கு உருவானது.
தத்துவ ரீதியாக மார்க்சியம் சிதைக்கப்பட்டால், அது புரட்சிகரப் போராட்டத்தையே அழித்துவிடும் என்று லெனின் அஞ்சினார்.
4. இயற்பியலின் "புதிய கண்டுபிடிப்புகள்" தந்த குழப்பம்
20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இயற்பியலில் எலக்ட்ரான், கதிரியக்கம் (Radioactivity) போன்றவை கண்டுபிடிக்கப்பட்ட போது:
"அணு பிளவுபட்டுவிட்டது, எனவே 'பொருள்' என்பதே இல்லாமல் அழிந்துவிட்டது! எல்லாமே மனிதனின் ஆற்றலும் உணர்வுகளும் தான்!" என்று சில விஞ்ஞானிகள் கூறத் தொடங்கினர்.
இந்த அறிவியல் குழப்பத்தைப் பயன்படுத்தி, பொருள்முதல்வாதத்தை மறுத்த தத்துவவாதிகளுக்கு லெனின் பதிலடி கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. "அணு பிளவுபட்டதால் பொருள் அழியவில்லை; பொருளைப் பற்றிய நமது பழைய வரம்புக்குட்பட்ட புரிதல்தான் மாறியிருக்கிறது" என்று லெனின் விளக்கினார்.
சுருக்கம்
லெனின் இந்நூலை எழுதியதன் முதன்மை நோக்கம்:
மார்க்சியத்தின் அடித்தளமான 'இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதத்தைப்' பாதுகாப்பது.
அறிவியல் மற்றும் "புதிய தத்துவம்" என்ற பெயரில் மார்க்சியத்திற்குள் புகுத்தப்பட்ட கருத்துமுதல்வாதத்தையும் மதக் கருத்துக்களையும் அம்பலப்படுத்துவது.
தத்துவக் தெளிவு இல்லாமல் ஒரு புரட்சிகர அரசியல் கட்சியால் பாட்டாளி வர்க்கத்தை சரியான பாதையில் வழிநடத்த முடியாது என்பதை நிறுவுவது.
எனவே, இது வெறும் தத்துவப் விவாதம் மட்டுமல்ல; ரஷ்யப் புரட்சி இயக்கத்தைக் கருத்தியல் ரீதியாகக் காப்பாற்றுவதற்காக லெனின் நடத்திய தீவிரமான தத்துவப் போர் ஆகும். தற்போது இந்த நூலை நாம் படிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? தற்போது த்த்துவார்த்த தளத்தில் திறந்தநிலை மார்க்சியம் என்றும் இன்னும் பலவாறும் மார்க்சியத் தத்துவத்தின் மீது பல்வேறுவிதமான தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டு புரட்சிகரமான மக்களிடம் குழப்பங்களை ஏற்படுத்தி வருவதால் லெனின் கூறியபடி நம்மிடம் தத்துவ தெளிவின்மையை ஏற்படுத்தி ஒரு புரட்சிகரமான கட்சியை இங்கு உருவாக்கி வழிநடத்தவிடாமல் இழிபிறவிகள் தடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அத்தகைய இழிபிறவிகளை எதிர்த்துப் போராடுவதற்காக நாம் இந்த நூலை படிக்க வேண்டும் என்று இலக்கு இதழ் கருதுகிறது.
லெனின் எழுதிய "பொருள்முதல்வாதமும் அனுபவவாத விமர்சனமும்" நூல் 1909-இல் வெளியான பிறகு, ரஷ்யப் புரட்சி இயக்கம் மற்றும் சர்வதேச மார்க்சியச் சிந்தனையில் மிக முக்கியமான வரலாற்று மாற்றங்களும் விளைவுகளும் ஏற்பட்டன.
1. போல்ஷெவிக் கட்சிக்குள் கருத்தியல் தெளிவு
கருத்துமுதல்வாதக் குழுவின் தனிமைப்படுத்தல்: போல்ஷெவிக் கட்சிக்குள் மார்க்சியத்தைத் திருத்தி எழுத முயன்ற அலெக்சாண்டர் போக்தானோவ் மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்களின் "மச்சியம்" (Machism) அல்லது அனுபவவாதப் போக்கு தத்துவ ரீதியாக முழுமையாக முறியடிக்கப்பட்டது.
அரசியல் பிளவு (1909): அதே ஆண்டில் நடைபெற்ற போல்ஷெவிக் தலைவர்களின் கூட்டத்தில், போக்தானோவ் போல்ஷெவிக் பிரிவிலிருந்தே வெளியேற்றப்பட்டார். இதன் மூலம் கட்சிக்குள் நிலவிய தத்துவக் குழப்பங்கள் முடிவுக்கு வந்து, கருத்து ரீதியான ஒற்றுமை ஏற்பட்டது.
2. "கடவுள் உருவாக்கம்" (God-Building) போக்கு முறியடிக்கப்படல்
புரட்சியின் தோல்வியால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தைப் போக்க, பாட்டாளிகளுக்குப் புதிய "மதச்சார்பற்ற கடவுள் / ஆன்மீக நம்பிக்கை" தேவை என்ற லூனாசார்ஸ்கி மற்றும் கோர்க்கி (Maxim Gorky) போன்றோரின் தவறான முயற்சியை லெனின் இந்நூல் மூலம் தடுத்து நிறுத்தினார்.
மேக்சிம் கோர்க்கி தனது தத்துவக் கோளாறுகளை உணர்ந்து மீண்டும் லெனினுடன் இணைந்து புரட்சிப் பாதையில் தீவிரமாகப் பணியாற்றத் தொடங்கினார்.
3. 1917 அக்டோபர் புரட்சிக்கு அமைந்த கருத்தியல் அடித்தளம்
லெனினுடைய புகழ்பெற்ற கூற்றான "புரட்சிகரக் கோட்பாடு இல்லாமல் புரட்சிகர இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்பதற்கு இந்நூல் சிறந்த உதாரணமாகத் திகழ்ந்தது.
தத்துவ ரீதியாக தெளிவுபெற்ற போல்ஷெவிக் கட்சியால் மட்டுமே 1917-இல் தொழிலாளர்களையும் விவசாயிகளையும் சரியான பாதையில் வழிநடத்தி, உலக வரலாற்றை மாற்றிய ரஷ்ய அக்டோபர் சோசலிசப் புரட்சியை வெற்றிகரமாக நடத்த முடிந்தது.
4. புதிய இயற்பியல் மற்றும் அறிவியலுக்கான வழிகாட்டுதல்
பொருளின் வரையறை: அணுவின் கண்டுபிடிப்புக்குப் பின் "பொருள் அழிந்துவிட்டது" என்ற விஞ்ஞானிகளின் தப்பான முடிவை லெனின் திருத்தினார். "மனித மனதைத் தாண்டி சுயமாய் இருக்கும் யதார்த்தமே பொருள்" என்ற லெனினிய வரையறை, 20-ஆம் நூற்றாண்டின் குவாண்டம் இயற்பியல் மற்றும் சார்பியல் தத்துவ வளர்ச்சிக்கு மார்க்சிய வழிகாட்டலாக அமைந்தது.
சோவியத் ஒன்றியத்தின் அறிவியல் ஆராய்ச்சி அமைப்புகளுக்கு இந்நூலின் பொருள்முதல்வாத அணுகுமுறையே அடிப்படையாக மாறியது.
5. சர்வதேச கம்யூனிச இயக்கத்தில் பெற்ற தாக்கம்
இந்நூல் உலகெங்கிலும் உள்ள மார்க்சியவாதிகளுக்கு தத்துவப் போராட்டத்தை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்பதற்கான "பாடநூலாக" மாறியது.
மார்க்சியத்தை முதலாளித்துவ அறிவுஜீவிகள் மற்றும் திருத்தல்வாதிகள் சிதைக்க முயலும் போதெல்லாம், அதற்கெதிராகப் போராட இந்நூல் அனைத்து நாட்டு கம்யூனிஸ்டுகளுக்கும் ஒரு சக்திவாய்ந்த ஆயுதமாக இன்றும் திகழ்கிறது.
லெனின் எழுதிய இந்நூல், அச்சிடப்பட்ட வெறும் புத்தகமாக இல்லாமல், ரஷ்யப் புரட்சியின் பாதையிலிருந்த தத்துவக் முட்களை அகற்றி, சோசலிசத்தை நடைமுறைப்படுத்திய வரலாற்று சிறப்புமிக்க கருத்தியல் திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
தற்காலத்தில் கம்யூனிஸ்டுகள் இந்த நூலைப் படித்து தத்துவார்த்த தெளிவு பெற்று கட்சிக்குள் சித்தாந்தப் போராட்டம் நடத்துவதன் மூலமே ஒரு புரட்சிகரமான கட்சியை கட்டவும் புரட்சியையும் நடத்த முடியும் என்பதால் எளிமையான முறையில் சித்தாந்த தெளிவை ஏற்படுத்துவதற்காக இலக்கு இதழ் இதனை தொடர் கட்டுரையாகக் கொண்டுவருகிறது.
தேன்மொழி
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக