அம்பேத்கர், பெரியார், ட்ராட்ஸ்கி: அவர்களின் தத்துவங்கள் என்ன?
வர்க்கச் சமூகத்தில் மார்க்சிய–லெனினிய தத்துவ அடிப்படையில்
ஒரு விமர்சனப் புரிதல்
முன்னுரை
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின் ஆகியோரை தனிநபர்களாக அல்லாமல், வர்க்கச் சமூகத்தில் சுரண்டப்பட்ட மக்களின் விடுதலைக்கான அறிவியல் தத்துவ–அரசியல் மரபின் பிரதிநிதிகளாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற அடிப்படையை ஏற்றுக்கொண்டால், அடுத்ததாக ஒரு முக்கியமான ஆய்வுக் கேள்வி எழுகிறது:
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
அம்பேத்கர், பெரியார், ட்ராட்ஸ்கி ஆகியோரை எவ்வாறு
புரிந்துகொள்வது?
இந்தக் கேள்விக்கு மார்க்சிய–லெனினிய அடிப்படையில் பதிலளிப்பது மிகவும்
நுணுக்கமான பணியாகும்.
ஏனெனில் இந்த மூவரையும் ஒரே அளவுகோலால் மதிப்பிட முடியாது.
அம்பேத்கர் — இந்திய சாதி அமைப்பின் கொடுமையை ஆழமாக ஆய்வு செய்து, ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளின் சமூக, அரசியல் மற்றும் மனித
உரிமைகளுக்காகப் போராடிய மிகப் பெரிய சிந்தனையாளர் மற்றும் அரசியல் தலைவர்.
பெரியார் — சாதி ஆதிக்கம், பார்ப்பனிய
சமூக அதிகாரம், மத மூடநம்பிக்கை, ஆணாதிக்கம்
மற்றும் சமூக அசமத்துவத்திற்கு எதிராக மிகத் தீவிரமான பகுத்தறிவு மற்றும்
சுயமரியாதைப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்த சமூகப் புரட்சியாளர்.
ட்ராட்ஸ்கி — ரஷ்யப் புரட்சியின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவராகவும், நிரந்தரப் புரட்சி (Permanent Revolution), உலகப் புரட்சி, தொழிலாளர் அரசியல் ஆகியவற்றில் தனித்துவமான கோட்பாட்டை வளர்த்தவராகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
எனவே இவர்களை:
“மார்க்சியர்கள் / மார்க்சியர்கள் அல்ல”
என்று ஒரு வார்த்தையில் தீர்மானிப்பது போதுமானதல்ல.
மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு இன்னும் ஆழமான கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும்:
அவர்கள் எந்த சமூக முரண்பாட்டை அடையாளம் கண்டனர்?
எந்த ஒடுக்கப்பட்ட சமூகப் பிரிவின் நலன்களை
பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர்?
அந்த ஒடுக்குமுறையின் அடிப்படை காரணத்தை எவ்வாறு விளக்கினர்?
அவர்கள் முன்வைத்த விடுதலைப் பாதை என்ன?
வர்க்கப் போராட்டத்தை எவ்வாறு புரிந்துகொண்டனர்?
அவர்களின் தத்துவம் முதலாளித்துவ சமூக உறவுகளைத் தாண்டிச்
செல்கிறதா, அல்லது
அவற்றுக்குள் சீர்திருத்தத்தை நோக்குகிறதா?
இந்தக் கேள்விகளின் வழியாக மட்டுமே அம்பேத்கர், பெரியார், ட்ராட்ஸ்கி ஆகியோரின்
வரலாற்றுப் பங்களிப்பையும் தத்துவ வரம்புகளையும் அறிவியல் ரீதியாக மதிப்பிட
முடியும்.
1. முதலில் ஒரு அடிப்படை மார்க்சிய விதி
ஒரு சிந்தனையாளரை மதிப்பிடும்போது அவரது பெயரைப் பார்க்கக்கூடாது.
அவரது சமூக நிலைப்பாட்டைப் பார்க்க வேண்டும்.
அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை மட்டும் பார்க்கக்கூடாது.
அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய சமூக இயக்கத்தைப் பார்க்க வேண்டும்.
அவர் பயன்படுத்திய சொற்களை மட்டும் பார்க்கக்கூடாது.
அவரது சிந்தனையின் வர்க்க உள்ளடக்கத்தையும் வரலாற்றுப் பங்கையும் ஆய்வு
செய்ய வேண்டும்.
இதுவே மார்க்சிய–லெனினிய முறையின் அடிப்படை.
அதனால்:
அம்பேத்கர் நல்லவரா?
பெரியார் நல்லவரா?
ட்ராட்ஸ்கி நல்லவரா?
என்பது முதன்மைக் கேள்வி அல்ல.
முதன்மைக் கேள்வி:
அவர்களின் சிந்தனை எந்த சமூக முரண்பாட்டை
வெளிப்படுத்துகிறது?
என்பதாகும்.
2. அம்பேத்கரின் தத்துவத்தின் மையம் என்ன?- தத்துவம் என்று பார்த்தால் அவருக்கு வர்க்க ரீதியான முறையில் என்ன தத்துவத்தை கொண்டிருந்தார்? அவருக்கான தனித்தத்துவம் இருந்ததா? இதனை பின்னர் ஆய்வு செய்வோம்-ஏனெனில் பலர் குழம்பிப் போக வாய்புள்ளமையால்.
அம்பேத்கரைப் புரிந்துகொள்ள முதலில் இந்திய சமூகத்தின் தனித்துவத்தைப்
புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இந்திய சமூகத்தில் உள்ள வர்க்க உறவுகளை அதன் முக்கிய ஒரு பகுதியான சாதிய அமைப்பை அதன் அடிப்படைகளை, சாதி அமைப்பும் உற்பத்தி, சமூக அதிகாரம், தொழில் பிரிவு, சமூக மரியாதை, கல்வி, அரசியல்
அதிகாரம் ஆகியவற்றுடன் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளதை அம்பேத்கர் கண்டறிந்தார்.
அம்பேத்கரின் மிகப்பெரிய வரலாற்றுப் பங்களிப்பு:
சாதி என்பது வெறும் தனிநபர் மனப்பான்மை அல்லது மத நம்பிக்கை
மட்டுமல்ல; அது
ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட சமூக அதிகார உறவு என்பதை வெளிப்படுத்தியதில் உள்ளது.
அவர் சாதியை:
- சமூகப்
பிரிவு,
- பிறப்பின்
அடிப்படையிலான நிலை,
- தொழில்
மற்றும் சமூக நிலையின் மரபுரிமை,
- சமூகத் தடை,
- திருமணக்
கட்டுப்பாடு,
- தீண்டாமை,
- சமூக
மரியாதையின் படிநிலை
ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்தி ஆய்வு செய்தார்.
அவருடைய சிந்தனையின் மையத்தில்:
சாதி ஒழிப்பு + சமூக சமத்துவம் + மனித மரியாதை + அரசியல் உரிமைகள் என்ற இலக்குகள் இருந்தன.
3. அம்பேத்கரின் மிகப் பெரிய பங்களிப்பு: சாதியை சமூக பிரச்சினையாக மாற்றியது
சாதியை வெறும் மதச் சடங்காகப் பார்த்தால் அதன் சமூக அதிகாரத்தைப்
புரிந்துகொள்ள முடியாது.
அம்பேத்கர் சாதி அமைப்பு எவ்வாறு:
பிறப்பு → சமூக நிலை → தொழில் → திருமணம் → சமூகத் தொடர்பு → அதிகாரம்
என்ற தொடர்ச்சியை உருவாக்குகிறது என்பதை ஆய்வு செய்தார்.
இதனால் சாதி என்பது:
“மனிதர்களின் மனதில் இருக்கும் ஒரு மூடநம்பிக்கை”என்பதைத் தாண்டி,
ஒரு நிறுவனமயமான சமூக ஒழுங்கு என்ற புரிதலுக்கு அவர் சென்றார்.
இது இந்திய சமூகத்தை ஆய்வு செய்வதில் மிகப்பெரிய முறையியல் பங்களிப்பு செய்துள்ளது.
4. ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய கேள்வி அடுத்த கட்டத்தில் தொடங்குகிறது
மார்க்சியர் அம்பேத்கரின் சாதி ஆய்வை ஏற்றுக்கொள்வதோடு நிற்க முடியாது.
அடுத்த கேள்வி:
சாதி அமைப்புக்கும் உற்பத்தி உறவுகளுக்கும் இடையேயான
தொடர்பு என்ன?
சாதி எந்த வரலாற்று உற்பத்தி அமைப்புகளுக்குள் வளர்ந்தது?
சாதி தொழில் பிரிவை எவ்வாறு ஒழுங்குபடுத்தியது?
சாதி உழைப்பின் சமூகப் பிரிவை எவ்வாறு உறுதிப்படுத்தியது?
சாதி மற்றும் நில உரிமை எவ்வாறு தொடர்புபட்டன?
சாதி மற்றும் கூலி உழைப்பு எவ்வாறு மாறின?
முதலாளித்துவ வளர்ச்சி சாதியை அழித்ததா அல்லது புதிய வடிவங்களில் மறுஉற்பத்தி
செய்ததா?
இவை மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு எழுப்பும் கூடுதல் கேள்விகள்.
அதாவது:
அம்பேத்கர் → சாதியின் சமூக அதிகாரத்தை ஆழமாக வெளிப்படுத்துகிறார்.
மார்க்சியம் → அந்தச் சாதி உறவுகளை உற்பத்தி, வர்க்கம், சொத்து, உழைப்பு, அரசியல் அதிகாரம் ஆகியவற்றுடன் இணைத்து ஆராய்கிறது.
இரண்டையும் எதிர்மறையாக அல்ல, விமர்சன
ரீதியாக இணைத்து வாசிப்பதே பயனுள்ள அணுகுமுறை.
5. அம்பேத்கரும் வர்க்கப் பிரச்சினையும்
அம்பேத்கர் வர்க்கப் பிரச்சினையை முற்றிலும் புறக்கணித்தவர் இல்லை என்று வாதிடுகின்றனர் உண்மையில் அவரின் எழுத்துகளே அவரின் செயலை சாட்சியம் அளிக்கிறது.
அவர் தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள்,
நிலம், தொழிலாளர் உரிமைகள், பொருளாதார சமத்துவம் போன்ற பிரச்சினைகளிலும் தலையிட்டார்.
ஆனால் அவரது சமூகப் பகுப்பாய்வின் மையத்தில் சாதி மற்றும் சாதி
அடிப்படையிலான ஒடுக்குமுறை மட்டுமே முதன்மையாக இருந்தது.
இதில் மார்க்சியருக்கு ஒரு முக்கியமான விமர்சனக் கேள்வி இருக்கிறது:
சாதி ஒழிப்பு மற்றும் வர்க்க விடுதலை இரண்டின் உறவு எவ்வாறு
அமைக்கப்பட வேண்டும்?
அம்பேத்கரின் அரசியல் திட்டங்களில் அரசியல் ஜனநாயகம், அரசியலமைப்புச் சட்ட உரிமைகள், பிரதிநிதித்துவம், கல்வி, சமூக
சீர்திருத்தம் போன்றவை முக்கிய இடம் பெற்றன.
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வை இதை அங்கீகரித்தாலும், கேட்கும் கேள்வி:
சட்டரீதியான சமத்துவம் மட்டும் சமூகத்தின் பொருளாதார
சமத்துவமின்மையை ஒழிக்குமா?
இது அம்பேத்கர் சிந்தனையை மார்க்சிய முறையில் விமர்சன ரீதியாக அணுக வேண்டிய
இடமாகும்.
6. அம்பேத்கரை வெறும் “சட்ட நிபுணர்” என்று குறைப்பதும் தவறு
அம்பேத்கரை இந்திய அரசியலமைப்பின் வடிவமைப்பாளராக மட்டும் பார்க்கக்கூடாது.
அவர்:
சாதி + சமூக அதிகாரம் + அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் + ஜனநாயகம் + பொருளாதார சமத்துவம் ஆகியவற்றை இணைத்துச் சிந்தித்தார்.
அவரது வரலாற்றுப் பங்களிப்பு குறிப்பாக இந்தியாவில் ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளின்
அரசியல் சுயமரியாதை மற்றும் உரிமை உணர்வை உருவாக்கியதில் மிகப் பெரியது.
மார்க்சிய–லெனினியர் இதனை சிறுமைப்படுத்தக் கூடாது.
மாறாக:
சாதி ஒடுக்குமுறையை வர்க்கப் பகுப்பாய்வில் இணைக்காமல் இந்திய சமூகத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
7. பெரியாரின் சிந்தனை மையம் என்ன?
பெரியாரின் சிந்தனையை ஒரு வரியில் சுருக்க வேண்டுமென்றால்:
சுயமரியாதை + பகுத்தறிவு + சாதி எதிர்ப்பு + பார்ப்பனிய ஆதிக்க எதிர்ப்பு + சமூக சமத்துவம் + பெண்கள் விடுதலை என்று கூறலாம்.
பெரியார் இந்திய சமூகத்தில் சாதி ஒடுக்குமுறையின் கருத்தியல் மற்றும்
பண்பாட்டு அடித்தளங்களை மிகக் கடுமையாகத் தாக்கினார்.
அவரது கேள்வி:
மனிதன் மனிதனைப் பிறப்பின் அடிப்படையில் உயர்ந்தவன்–தாழ்ந்தவன் என்று பிரிக்க எந்த உரிமை உள்ளது? என்பதாக இருந்தது.
அவர்:
- சாதி,
- மத அதிகாரம்,
- மூடநம்பிக்கை,
- பார்ப்பனிய
ஆதிக்கம்,
- ஆணாதிக்கம்,
- சமூகப்
படிநிலை
ஆகியவற்றைத் தாக்கினார்.
8. பெரியாரின் பகுத்தறிவு
பெரியாரின் பகுத்தறிவு வெறும்:
“கடவுள் இருக்கிறாரா?”
என்ற தத்துவ விவாதமாக மட்டும் இருக்கவில்லை.
அவருடைய பகுத்தறிவு ஒரு சமூக ஆயுதமாக இருந்தது.
அவர் கேட்ட கேள்வி:
ஒரு நம்பிக்கை சமூகத்தில் யாருடைய அதிகாரத்தைப்
பாதுகாக்கிறது?
என்பதாகவும் இருந்தது.
ஒரு மத நம்பிக்கை சாதி அமைப்பை நியாயப்படுத்தினால், அந்த நம்பிக்கையை எதிர்க்க வேண்டும்.
ஒரு மரபு பெண்களை அடிமைப்படுத்தினால், அந்த மரபை எதிர்க்க வேண்டும்.
ஒரு சடங்கு மனிதர்களை உயர்வு–தாழ்வு எனப் பிரித்தால், அந்தச் சடங்கை எதிர்க்க வேண்டும்.
இதனால் பெரியாரின் பகுத்தறிவு சமூக விமர்சனத்தின் கருவியாக மாறியது.
9. பெரியாரும் வர்க்கப் பிரச்சினையும்
இங்கு மார்க்சிய ஆய்வு மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
பெரியார்:
சாதி ஆதிக்கத்தை எதிர்த்தார்.
ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு கேட்கும் கேள்வி:
சாதி மற்றும் வர்க்கத்தின் உறவு என்ன?
பெரியாரின் அரசியலில் “பார்ப்பனியம்” மிக முக்கியமான எதிரியாக இருந்தது.
இது வரலாற்று ரீதியாக புரிந்துகொள்ளத்தக்கது; ஏனெனில் பார்ப்பனிய சமூகக் கருத்தியல் சாதி படிநிலைகளுக்கு
நியாயப்படுத்தலை வழங்கியது.
ஆனால் மார்க்சியர் இங்கே ஒரு வேறுபாட்டைச் செய்ய வேண்டும்:
பார்ப்பனிய சித்தாந்தம் மற்றும் முழு முதலாளித்துவ வர்க்க அமைப்பு ஒன்றல்ல.
அதேபோல்:
பார்ப்பனர் மற்றும்
முதலாளி என்ற சமூகப் பிரிவுகளும் ஒன்றல்ல.
ஒரு பார்ப்பனர் தொழிலாளியாக இருக்கலாம்.
ஒரு பார்ப்பனரல்லாதவர் முதலாளியாக இருக்கலாம்.
எனவே சாதியையும் வர்க்கத்தையும் ஒன்றாகக் கருதுவது மார்க்சிய ரீதியாக
தவறாகிவிடும்.
10. பெரியாரின் வரலாற்று முக்கியத்துவம்
இதனால் பெரியாரின் பங்களிப்பை குறைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
மாறாக அவருடைய வரலாற்றுப் பங்களிப்பை சரியான இடத்தில் வைக்க வேண்டும்.
தமிழ்நாட்டில்:
சாதி ஆதிக்கத்தின் கருத்தியல் அடித்தளங்களை பொதுமக்கள்
அரசியலின் மையப் பிரச்சினையாக மாற்றியதில் பெரியார் மிகப் பெரிய பங்கு வகித்தார்.
சுயமரியாதை என்ற கருத்தை அவர் சமூக மற்றும் அரசியல் விடுதலைக்கான மொழியாக
மாற்றினார்.
பெண்களின் திருமணம், சொத்து,
கல்வி, குடும்ப அதிகாரம் போன்ற
பிரச்சினைகளிலும் அவர் வழக்கமான சமூக ஒழுங்குகளுக்கு எதிரான தீவிரமான கேள்விகளை
எழுப்பினார்.
இவை அனைத்தும் முற்போக்கான வரலாற்றுப் பங்களிப்புகள்.
11. ஆனால் பெரியாரின் சிந்தனை முழுமையான தத்துவமா?
இல்லை.
இதையும் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும்.
பெரியார்:
மார்க்ஸ்–லெனின் வழியிலான விஞ்ஞான சோசலிச அரசியல் திட்டத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்ட மார்க்சிய–லெனினிய புரட்சியாளர் அல்ல. அதேபோல் வர்க்க ஏற்றதாழ்வை புரிந்துக் கொண்டவரும் இல்லை.
அவருடைய முக்கியமான அரசியல் கவனம்:
சாதி ஒழிப்பு + சுயமரியாதை + பகுத்தறிவு + சமூக சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றில் இருந்தது.
அவரது பொருளாதாரப் பார்வையில் சோசலிசத்திற்கும் முதலாளித்துவ எதிர்ப்பிற்கும்
ஆதரவான கூறுகள் இருந்தாலும், அவை
லெனினிய அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் புரட்சிகர வர்க்கக் கட்சி கோட்பாட்டின்
முழுமையான வடிவில் இல்லை.
இதனால் பெரியாரை:
“மறைமுக மார்க்சிஸ்ட்”
என்று அழைப்பதும் தவறு.
அதேபோல்:
“அவருக்கு மார்க்சியத்துடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை”
என்று கூறுவதும் வரலாற்றை எளிமைப்படுத்திவிடும்.
சரியான அணுகுமுறை:
பெரியாரின் சாதி எதிர்ப்பு மற்றும் பகுத்தறிவு
பங்களிப்புகளை ஏற்றுக்கொண்டு, அவரது செயல்வடிவத்தின் வர்க்க வரம்புகளை மார்க்சிய–லெனினிய அடிப்படையில்
விமர்சன ரீதியாக ஆய்வு செய்வது அவசியமாகும்.
12. ட்ராட்ஸ்கியின் தத்துவம் — முற்றிலும் வேறுபட்ட பிரச்சினை
அம்பேத்கர் மற்றும் பெரியாரை விட ட்ராட்ஸ்கியின் நிலை முற்றிலும் வேறுபட்டது.
ட்ராட்ஸ்கி தன்னை மார்க்சிய புரட்சியாளராகவே புரிந்துகொண்டார்.
அவர் ரஷ்யப் புரட்சியின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவர்.
அவர்:
- 1917 அக்டோபர் புரட்சி,
- செம்படையின்
அமைப்பு,
- உள்நாட்டுப்
போர்,
- தொழிலாளர்
அரசியல்
ஆகியவற்றில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
எனவே ட்ராட்ஸ்கியை அம்பேத்கர் அல்லது பெரியாரைப் போல “மார்க்சியத்திற்கு
வெளியிலிருந்து வந்த சமூகச் சிந்தனையாளர்” என்று வகைப்படுத்த முடியாது.
அவர் மார்க்சிய இயக்கத்தின் உள்ளேயே ஏற்பட்ட ஒரு முக்கியமான கோட்பாட்டு
மற்றும் அரசியல் போக்கின் பிரதிநிதி.
13. ட்ராட்ஸ்கியின் மையக் கோட்பாடு: நிரந்தரப் புரட்சி
ட்ராட்ஸ்கியின் முக்கியமான கோட்பாடுகளில் ஒன்று:
நிரந்தரப் புரட்சி (Permanent Revolution).
அவருடைய வாதம், குறிப்பாக
ரஷ்யா போன்ற வளர்ச்சி சமமற்ற நாடுகளில், முதலாளித்துவ
ஜனநாயகப் புரட்சியின் பணிகளை முழுமையாக நிறைவேற்றும் திறன் தேசிய
முதலாளித்துவத்திடம் வரம்புடையதாக இருக்கும் என்பதாகும்.
இதனால் தொழிலாளர் வர்க்கம் விவசாயிகளுடன் கூட்டணி அமைத்து அரசியல்
அதிகாரத்தைப் பெறும் சூழல் உருவாகலாம்.
அதன்பின் புரட்சி முதலாளித்துவ கட்டத்தில் நின்றுவிடாமல் சோசலிச மாற்றத்தை
நோக்கிச் செல்லும்.
மேலும், உலகப் புரட்சியின் விரிவாக்கம் இல்லாமல் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தொழிலாளர் அரசு நிலைத்து நிற்க முடியாது என்று ட்ராட்ஸ்கி வலியுறுத்தினார். இது அவரது அரசியல் சிந்தனையின் மையப் பகுதியாகும்.
இதனை நிலை நிறுத்த சோவியத் நாட்டை ஆம் லெனின் காலத்திலே பல்வேறுவிதமான சதிவேலைகளை செய்துள்ளதை லெனின் விமர்சித்துள்ளார். லெனின் மறைவுக்கு பின்னர் நேரடியாக உள்னாட்டு சதியில் ஈடுபட்டு நாடு கடத்தப்பட்டார்! ஏனெனில் தன் நிரந்த புரட்சி தத்துவம் தோல்வியடைவதை சகிக்க முடியவில்லை. லெனின் தனி ஒரு நாட்டில் புரட்சி நடந்தாலும் அவை தொடர்ந்து வர்க்க போராட்டத்தை நடத்தாவிட்டால் சீர்குழைக்கப்படும் என்ற எச்சரிக்கையை விடுத்துள்ளார் இதனை மாவோவும் நிலைநாட்ட முயன்றார்.
14. ட்ராட்ஸ்கியும் “ஒரு நாட்டில் சோசலிசம்” விவாதமும்
ட்ராட்ஸ்கியின் பின்னைய அரசியல் போராட்டங்களில் முக்கியமான ஒன்று:
“ஒரு நாட்டில் சோசலிசம்” என்ற கோட்பாட்டின் மீது அவர் முன்வைத்த விமர்சனம்.
ட்ராட்ஸ்கி சர்வதேசப் புரட்சியின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார்.
அவருடைய பார்வையில் சோவியத் ரஷ்யாவின் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் தனிமை உலக
முதலாளித்துவ அழுத்தத்துடன் தொடர்புடையது.
இதனால் சர்வதேசப் புரட்சியின் வளர்ச்சி சோசலிசத்தின் பாதுகாப்பிற்கும் வளர்ச்சிக்கும் முக்கியமானது என்றார் ஆனால் நடைமுறையில் சீர்குழைவு வேலைக்கு தலைமை தாங்கினார்.
15. மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் ட்ராட்ஸ்கியை எப்படி மதிப்பிடுவது?
இங்கு அணுகுமுறை மிகவும் வேறுபட்டதாக இருக்க வேண்டும்.
அம்பேத்கர் மற்றும் பெரியாரின் பங்களிப்புகளை முதன்மையாக சாதி மற்றும் சமூக
விடுதலைக் கேள்விகளின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்தோம்.
ட்ராட்ஸ்கியை மதிப்பிடும்போது:
மார்க்சியப் புரட்சியின் உள் அரசியல் மற்றும் சோசலிச
கட்டுமானத்தின் கேள்விகள்
முன்னிலைக்கு வருகின்றன.
லெனினியப் பார்வையில் முக்கியமான கேள்விகள்:
- கட்சி
பற்றிய கருத்து;
- தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் அரசியல் தலைமையமைப்பு;
- புரட்சிகர
சூழ்நிலையின் மதிப்பீடு;
- விவசாயிகளுடனான
உறவு;
- தேசியப்
பிரச்சினை;
- அரசு
அதிகாரம்;
- சோசலிச
கட்டுமானம்;
- சர்வதேசப்
புரட்சி.
இந்த தளங்களில் ட்ராட்ஸ்கியின் கோட்பாடுகளை லெனினியத்துடன் ஒப்பிட்டு
விமர்சிக்க வேண்டும்.
16. ட்ராட்ஸ்கியை “முதலாளித்துவ சிந்தனையாளர்” என்று அழைப்பது தவறா?
மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனத்தில் கூட துல்லியம் அவசியம்.
ட்ராட்ஸ்கி முதலாளித்துவ சிந்தனையாளர் அல்ல ஆனால் ஏகாதிபத்திய தேவை அறிந்து செயல்பட்டவர்.
அவர் முதலாளித்துவத்தை பாதுகாக்கும் தத்துவத்தை உருவாக்கவில்லை ஆனால் சோசலிசம் என்ற பெயரில் சோவியத் நாட்டில் ஒரு சோசலிச கட்டுமாணத்தை எதிர்த்தார். ஆக அவரின் உலக சோசலிச கோட்பாடு மார்க்சிய வகைப்பட்டது அல்ல!
அவர் தொழிலாளர் புரட்சியின் முக்கியத் தலைவராக இருந்தார். ஆனால் பின்னர் ஏகாதிபத்திய பிரதிநிதியாக “ட்ராட்ஸ்கி முதலாளித்துவத்தின் பிரதிநிதியாக” செயல்பட்டார் என்பது அவரின் செயல்பாடுகள் நிரூபிக்கின்றன.
மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனத்தின் உண்மையான நிலைப்பாடு:
ட்ராட்ஸ்கி மார்க்சியப் புரட்சிகர இயக்கத்தின் ஒரு
முக்கியமான தலைவராக இருந்தார்; ஆனால் அவரது குறிப்பிட்ட கோட்பாடுகள் மற்றும் அரசியல் நிலைப்பாடுகளில்
லெனினியத்திலிருந்து வேறுபாடுகளும் தவறுகளும் இருந்தன.
இதுவே அறிவியல் விமர்சனம்.
17. “சாதி முதலில்? வர்க்கம் முதலில்?” என்ற இயந்திரவாத கேள்வி
சில நேரங்களில் விவாதம் இவ்வாறு சுருக்கப்படுகிறது:
“முதலில் சாதியை ஒழிக்க வேண்டுமா?”
அல்லது:
“முதலில் வர்க்கப் புரட்சி வேண்டுமா?”
மார்க்சிய இயக்கவியல் இவ்வாறு இயந்திரமாக அணுகாது.
கேள்வி:
சாதி மற்றும் வர்க்க முரண்பாடுகள் குறிப்பிட்ட வரலாற்றுச்
சூழலில் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று செயல்படுகின்றன?
என்பதாக இருக்க வேண்டும்.
ஒரு குறிப்பிட்ட கிராமத்தில் நில உரிமை, சாதி ஆதிக்கம், கூலி உழைப்பு, அரசியல்
அதிகாரம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்கலாம்.
மற்றொரு இடத்தில் நகர்ப்புற தொழிலாளர் சந்தை சாதி அடிப்படையிலான தொழில் பிரிவை
புதிய வடிவில் மறுஉற்பத்தி செய்யலாம்.
எனவே:
சாதி எதிர்ப்பு + வர்க்கப் போராட்டம்
இவை ஒன்றை ஒன்று மறுக்கும் செயல்முறைகளாக அல்லாமல், குறிப்பிட்ட வரலாற்றுச் சூழலில் இணைக்கப்பட
வேண்டிய போராட்டங்களாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.
18. அதே நேரத்தில் அவர்களின் வரம்புகளையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்
அறிவியல் மதிப்பீடு என்றால் பாராட்டுவது மட்டும் அல்ல.
அம்பேத்கரிடம்:
சாதி ஒழிப்பு மற்றும் சமூக ஜனநாயகத்தின் மீது மிக ஆழமான
ஆய்வு இருந்தாலும், மார்க்சிய–லெனினிய
வர்க்கப் புரட்சிக் கோட்பாட்டுடன் அவரது உறவு வரையறுக்கப்பட்டதாக இருந்தது.
பெரியாரிடம்:
சாதி எதிர்ப்பு, பகுத்தறிவு, சமூக சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றில்
தீவிரமான புரட்சிகரத் தன்மை இருந்தாலும், மார்க்சிய–லெனினிய
அரசியல் பொருளாதாரம், கட்சி மற்றும் தொழிலாளர் புரட்சி
ஆகியவை அவரது சிந்தனையின் மையமாக இல்லை.
ட்ராட்ஸ்கியிடம்:
மார்க்சியப் புரட்சிகர பாரம்பரியத்திற்குள் மிகப் பெரிய
பங்களிப்பு இருந்தாலும், அவரது
கோட்பாட்டு மற்றும் அரசியல் நிலைப்பாடுகள் லெனினியத்துடன் பல முக்கியமான
முரண்பாடுகளை உருவாக்கின.
இதுவே விமர்சனப் பார்வை.
19. வர்க்கப் பார்வை என்பது ஒடுக்குமுறைகளில் ஒன்றை மட்டும் பார்ப்பது அல்ல
மார்க்சியத்தை தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும் போது:
“வர்க்கம் மட்டுமே உண்மை; சாதி, பாலினம், மதம் எல்லாம் இரண்டாம் நிலை.”
என்று சிலர் கூறலாம்.
இது இயந்திரவாத பொருள்முதல்வாதம்.
மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறை சமூகத்தின் பல முரண்பாடுகளையும் ஆய்வு செய்ய
வேண்டும்.
ஆனால் அவற்றின்:
வரலாற்று தோற்றம் + பொருளாதார அடித்தளம் + சமூக மறுஉற்பத்தி
+ அரசியல் வடிவம் + வர்க்க உறவு
ஆகியவற்றை இணைத்து ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
அதனால் சாதி எதிர்ப்பு போராட்டத்தை வர்க்கப் போராட்டத்துக்கு எதிரானதாகவும், வர்க்கப் போராட்டத்தை சாதி எதிர்ப்புக்கு
எதிரானதாகவும் செயற்கையாக அமைப்பது தவறு.
20. ட்ராட்ஸ்கி குறித்து இன்னொரு முக்கிய வேறுபாடு
அம்பேத்கர் மற்றும் பெரியாரை மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் ஆய்வு
செய்யும்போது:
“அவர்கள் ஏன் முழுமையான மார்க்சியர்கள் ஆகவில்லை?”
என்பது ஒரு கேள்வி.
ஆனால் ட்ராட்ஸ்கியை ஆய்வு செய்யும்போது:
“மார்க்சியப் புரட்சியின் உள்ளேயே அவர் ஏன் லெனினிய அரசியல் திசையிலிருந்து
வேறுபட்டார்?”
என்பதே முக்கியமான கேள்வியாகிறது.
இது முற்றிலும் வேறுபட்ட ஆய்வு.
ட்ராட்ஸ்கியின்:
- நிரந்தரப்
புரட்சி,
- சர்வதேசப்
புரட்சியின் முன்னுரிமை,
- சோவியத்
அரசின் வளர்ச்சி குறித்த விமர்சனம்,
- கட்சி
மற்றும் அரசியல் அதிகாரம் குறித்த அணுகுமுறை
ஆகியவற்றை லெனினின் அரசியல் நடைமுறை மற்றும் பின்னைய சோவியத் வரலாற்றுடன்
ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
அவரை வெறும் “துரோகி” என்று அழைப்பது போதாது.
எந்தக் கோட்பாடு எங்கு தவறுகிறது?
அதன் அரசியல் விளைவு என்ன?
என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.
21. மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வின் உயர்ந்த முறை
இந்த மூவரையும் ஆய்வு செய்யும்போது பின்வரும் கட்டமைப்பைப் பயன்படுத்தலாம்:
முதல் கட்டம் — வரலாற்றுச் சூழல்
அவர் வாழ்ந்த காலம் என்ன?
இரண்டாவது கட்டம் — சமூக முரண்பாடு
அவர் எந்த முக்கிய முரண்பாட்டை அடையாளம் கண்டார்?
மூன்றாவது கட்டம் — வர்க்க அடித்தளம்
அந்த முரண்பாடு எந்த வர்க்க மற்றும் சமூக உறவுகளுடன் தொடர்புடையது?
நான்காவது கட்டம் — தத்துவம்
அவர் உலகத்தையும் சமூகத்தையும் எவ்வாறு விளக்கினார்?
ஐந்தாவது கட்டம் — அரசியல் திட்டம்
அவர் எந்த மாற்றத்தை முன்வைத்தார்?
ஆறாவது கட்டம் — நடைமுறை
அந்த சிந்தனை எந்த சமூக இயக்கமாக மாறியது?
ஏழாவது கட்டம் — மார்க்சிய மதிப்பீடு
அதில் உள்ள முற்போக்கான அம்சங்கள் என்ன?
எட்டாவது கட்டம் — வரம்புகள்
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் எந்த கோட்பாட்டு அல்லது அரசியல் வரம்புகள் உள்ளன?
ஒன்பதாவது கட்டம் — இன்றைய பயன்பாடு
அவர்களின் அனுபவத்திலிருந்து இன்று என்ன கற்றுக்கொள்ள முடியும்?
இதுவே அறிவியல் ஆய்வு.
22. இறுதி ஒப்பீடு
மிகச் சுருக்கமாகக் கூறினால்:
அம்பேத்கர் நமக்கு
இந்திய சாதி அமைப்பின் ஆழமான சமூக ஒடுக்குமுறையைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு மிக
முக்கியமான கருத்தியல் மற்றும் அரசியல் கருவியை வழங்குகிறார்.
பெரியார் சாதி
ஆதிக்கத்தின் கருத்தியல், பண்பாட்டு
மற்றும் மத அடித்தளங்களை மக்கள் இயக்கத்தின் மொழியில் தாக்குவதற்கான ஒரு
சக்திவாய்ந்த சமூக விமர்சன மரபை உருவாக்குகிறார்.
ட்ராட்ஸ்கி தொழிலாளர்
புரட்சி, சர்வதேசப் புரட்சி மற்றும் சோசலிச
மாற்றத்தின் பாதையைப் பற்றிய ஒரு முக்கியமான கோட்பாட்டு
போக்கை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.
மூவரும் ஒரே தத்துவத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல.
ஆனால் மூவரையும் புரிந்துகொள்ளும் போது:
தனிநபர் வழிபாட்டைத் தவிர்த்து, வரலாற்று இயக்கம் மற்றும் சமூக
முரண்பாட்டின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
முடிவுரை
அம்பேத்கர், பெரியார், ட்ராட்ஸ்கி ஆகியோரைப் பற்றிய மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு என்பது அவர்களைப்
புகழ்வதோ அல்லது நிராகரிப்பதோ அல்ல.
அது ஒரு விமர்சன–இயக்கவியல் ஆய்வு.
அம்பேத்கரைப் புரிந்துகொள்ளும்போது:
“சாதி என்ற சமூக ஒடுக்குமுறையை அவர் எவ்வாறு வெளிப்படுத்தினார்?”
என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.
பெரியாரைப் புரிந்துகொள்ளும்போது:
“சாதி, பார்ப்பனியம், மத
அதிகாரம், ஆணாதிக்கம் ஆகியவற்றின் கருத்தியல் அடித்தளங்களை
அவர் எவ்வாறு சவால் செய்தார்?”
என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.
ட்ராட்ஸ்கியைப் புரிந்துகொள்ளும்போது:
“மார்க்சியப் புரட்சியின் உள்ளேயுள்ள எந்தக் கோட்பாட்டு முரண்பாடுகளை அவர்
வெளிப்படுத்தினார், அவை லெனினியத்திலிருந்து எவ்வாறு
வேறுபட்டன?”
என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.
இதன் மூலம் ஒரு மிக முக்கியமான மார்க்சியக் கோட்பாட்டு முடிவுக்கு வருகிறோம்:
ஒரு சிந்தனையாளரின் வரலாற்று மதிப்பு அவர் எவ்வளவு
புகழ்பெற்றவர் என்பதில் இல்லை; அவர் எந்த சமூக முரண்பாட்டை அறிவியல் ரீதியாக வெளிப்படுத்தினார், எந்த ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் போராட்டத்துடன் இணைந்தார், எந்த வகையான சமூக மாற்றத்தை முன்வைத்தார் என்பதில்தான் உள்ளது.
மனிதனை மனிதன் சுரண்டும், ஒரு வர்க்கம் இன்னொரு வர்க்கத்தை ஆளும், ஒரு சமூகப் பிரிவு இன்னொரு சமூகப் பிரிவை ஒடுக்குகின்ற வரலாற்று அமைப்புகளை எவ்வாறு அறிவியல் ரீதியாகப் புரிந்துகொண்டு மாற்றுவது?
இதுவே மார்க்சியத்தின் மையக் கேள்வி.
அவர்கள் எந்த வரலாற்று முரண்பாட்டைப் புரிந்துகொண்டார்கள்?
எந்த வர்க்கம் அல்லது ஒடுக்கப்பட்ட சமூகப் பிரிவின் போராட்டத்துடன்
இணைந்தார்கள்?
அவர்களின் தீர்வு எந்த அளவுக்கு சமூகத்தின் அடிப்படை உறவுகளை
மாற்றுகிறது?
எந்த இடத்தில் அவர்களின் சிந்தனை மார்க்சிய–லெனினிய தத்துவத்துடன்
ஒத்துப்போகிறது?
எந்த இடத்தில் முரண்படுகிறது?
அந்த முரண்பாட்டின் நடைமுறை விளைவு என்ன?
என்பதே உண்மையான ஆய்வு.
இதுவே தனிநபர் வழிபாட்டிலிருந்து வர்க்கப் பகுப்பாய்விற்கும், மேற்கோள் வழிபாட்டிலிருந்து அறிவியல்
விமர்சனத்திற்கும், தனித்தனி சிந்தனையாளர்களின்
வரலாற்றிலிருந்து ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தின் வரலாற்றிற்கும் நம்மை அழைத்துச் செல்லும் மார்க்சிய–லெனினிய பாதையாகும்.
ஆய்வின் மையத் தீர்மானம்
அம்பேத்கர், பெரியார், ட்ராட்ஸ்கி ஆகியோரை “தனிநபர்கள்” என்ற
அளவில் மதிப்பிடுவது அவர்களின் வரலாற்றுப் பொருளைச் சுருக்குகிறது. அவர்களை
அவர்கள் வாழ்ந்த வர்க்கச் சமூகத்தின் முரண்பாடுகளிலும், அவர்கள்
பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய சமூகப் போராட்டங்களிலும், அவர்கள்
முன்வைத்த விடுதலைக் கருத்துக்களிலும் வைத்து ஆய்வு செய்வதே சரியான மார்க்சிய
அணுகுமுறை.
அவர்களை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதும் அறிவியல் அல்ல.
அவர்களை முழுமையாக நிராகரிப்பதும் அறிவியல் அல்ல.
அவர்களின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பை அங்கீகரித்து, அவர்களின் தத்துவத்தை வர்க்கப் பார்வையில் விமர்சன ரீதியாக ஆராய்ந்து, முற்போக்கான கூறுகளை உள்வாங்கி, வரம்புகளைத் தாண்டி, இன்றைய சமூகப் போராட்டத்திற்கான அறிவியல் புரிதலை வளர்த்தெடுப்பதே மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறையாகும்.
****************************************************
அம்பேத்கர், பெரியார், ட்ராட்ஸ்கி: வரலாற்றுப் பங்களிப்பை
ஏற்றுக்கொள்வதும், அவர்களின் தத்துவத்தின் வர்க்க வரம்புகளை
விமர்சிப்பதும்
“ஒரு சிந்தனையாளரை அவரது தனிப்பட்ட மேன்மையால் அல்ல; அவர் எந்த வர்க்க/சமூக நலனுடன் இணைந்தார், எந்த சமூக முரண்பாட்டை எவ்வாறு விளக்கினார், எந்த அரசியல் நடைமுறையை முன்வைத்தார் என்பதன் அடிப்படையில் மதிப்பிட வேண்டும்.”
இதுதான் சரியான மார்க்சிய முறை.
ஆனால் முந்தைய பதிலில் நான் சில இடங்களில் இதற்கு மாறாகச் சென்றுவிட்டேன்.
உதாரணமாக, “அம்பேத்கரிடமிருந்து
கற்றுக்கொள்ளலாம்”, “பெரியாரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளலாம்”,
“ட்ராட்ஸ்கி மார்க்சிய இயக்கத்தின் ஒரு முக்கியமான கோட்பாட்டாளர்”
என்று கூறியபோது, அடுத்த கட்டமான:
“அவர்களின் தத்துவம் வர்க்கப் போராட்டத்தின் அறிவியல் தேவைகளை எவ்வளவு
தூரம் நிறைவேற்றுகிறது?”
என்ற கேள்வியை போதுமான தீவிரத்துடன் முன்வைக்கவில்லை.
இது ஒரு முக்கியமான திருத்தம்.
ஒரு சிந்தனையாளரின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பு உண்மையானதாக
இருப்பது, அவரது
முழுத் தத்துவமும் மார்க்சிய–லெனினிய ரீதியாக சரியானது என்று அர்த்தமல்ல.
இதுதான் நம் ஆய்வின் மைய விதியாக இருக்க வேண்டும்.
2. லெனினின் “இரண்டு சித்தாந்தங்கள்” என்ற கருத்தை மீண்டும் மையத்தில்
வைப்போம்
என்ன செய்ய வேண்டும்? நூலில் லெனின்
கூறுவது மிகவும் கடுமையானது:
முதலாளித்துவ சித்தாந்தம் அல்லது சோசலிச சித்தாந்தம் — “மூன்றாவது
சித்தாந்தம்” இல்லை; வர்க்க
முரண்பாடுகளால் பிளவுபட்ட சமூகத்தில் வர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட அல்லது
வர்க்கங்களுக்கு மேலான சித்தாந்தம் இருக்க முடியாது.
இந்த கருத்தை லெனின் தன்னிச்சையான தொழிலாளர் இயக்கம் இறுதியில் முதலாளித்துவ
சித்தாந்தத்தின் செல்வாக்குக்குள் செல்லும் அபாயத்துடன் இணைக்கிறார். (Marxists
Archive)
இதிலிருந்து நமது ஆய்வுக்கு ஒரு கடுமையான அளவுகோல் கிடைக்கிறது:
ஒரு சிந்தனை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைப் பற்றி பேசுகிறதா என்பது
மட்டும் போதாது.
கேள்வி:
அது அந்த ஒடுக்குமுறையின் வர்க்க அடித்தளத்தை
வெளிப்படுத்துகிறதா?
அது உற்பத்தி உறவுகளை மாற்றும் அரசியல் பாதையை
முன்வைக்கிறதா?
அது சுரண்டல் அமைப்பை ஒழிப்பதற்கான புரட்சிகர வர்க்கத்
தலைமையை உருவாக்குகிறதா?
என்பதாக இருக்க வேண்டும்.
3. அம்பேத்கர்: சாதி ஒடுக்குமுறையை வெளிப்படுத்தியவர் — ஆனால் அதுவே
மார்க்சியம் அல்ல
அம்பேத்கரின் பெரும் வரலாற்றுப் பங்களிப்பை நான் மறுப்பதில்லை.
மாறாக, அவரது Annihilation
of Caste போன்ற எழுத்துக்களை நேரடியாகப் படித்தால், அவர் இந்திய சமூகத்தின் சாதி அமைப்பு குறித்து மிக ஆழமான கேள்வியை
எழுப்பியிருப்பது தெளிவாகிறது.
அவர் ஒரு முக்கியமான இடத்தில் இந்திய தொழிலாளர் வர்க்கத்தையே
கேள்விக்குட்படுத்துகிறார்:
இந்திய தொழிலாளர்கள் “பணக்காரர்–ஏழை” என்ற ஒரே வேறுபாட்டை
மட்டுமே உணர்கிறார்களா? சாதி
மற்றும் மத வேறுபாடுகள் அவர்களிடையே இல்லையா?
என்று கேட்கிறார். மேலும், சாதி
வேறுபாடு நீடித்தால் சமூக சமத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட புரட்சிகர ஒற்றுமை
உருவாகுமா என்பதையும் சந்தேகிக்கிறார். (Marxists Archive)
இது மிக முக்கியமான விமர்சனம்.
ஆனால் அடுத்த கேள்வி:
அம்பேத்கர் கண்டறிந்த சாதி முரண்பாட்டுக்கு அவர் முன்வைத்த
தீர்வு என்ன?
அவரது அரசியல் திட்டத்தில்:
- சட்ட
உரிமைகள்,
- அரசியல்
பிரதிநிதித்துவம்,
- கல்வி,
- சமூக
சீர்திருத்தம்,
- அரசியலமைப்பு
பாதுகாப்பு,
- ஜனநாயக
சமத்துவம்
முக்கிய இடம் பெற்றன.
இவை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு வரலாற்று ரீதியாக முக்கியமான பாதுகாப்புகளாக
இருக்கலாம்.
ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய அளவுகோல் இன்னும் கடுமையானது:
சட்டரீதியான சமத்துவம் உற்பத்தி உறவுகளை மாற்றுகிறதா?
சொத்து உறவுகளை மாற்றுகிறதா?
மூலதன–உழைப்பு முரண்பாட்டை அழிக்கிறதா?
வர்க்க ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வருகிறதா?
இல்லை என்றால் அது சமூக ஜனநாயக/சீர்திருத்தத் தளத்தில் இருக்கும்; அது விஞ்ஞான சோசலிசத்துடன் ஒன்றாகிவிடாது.
4. “அம்பேத்கரின் சட்டம் தோல்வியடைந்தது” என்பதை எவ்வாறு அறிவியல் ரீதியாகச்
சொல்ல வேண்டும்?
இங்கு உங்கள் கூற்றில் ஒரு முக்கியமான உண்மை இருக்கிறது; ஆனால் அதை இன்னும் துல்லியமாக வடிவமைக்க
வேண்டும்.
சட்டம் வந்தது; சிலர் முன்னேறினர்; ஆனால் பலர் இன்னும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்.
இதிலிருந்து நாம் பெற வேண்டிய மார்க்சிய முடிவு:
சட்டரீதியான சமத்துவம் மட்டும் சமூகத்தின் பொருளாதார
மற்றும் சமூக அடித்தளங்களை அழிக்க முடியவில்லை.
இதுதான் வலுவான கூற்று.
அதற்கு “அம்பேத்கர் தோல்வியடைந்தார்” என்று மட்டும் சொன்னால் அது வரலாற்றை
தனிநபர் வெற்றி/தோல்வியாக மாற்றிவிடும்.
மாறாக:
அம்பேத்கரிய சட்ட–அரசியல் சீர்திருத்தங்கள் சில முக்கியமான
உரிமை மற்றும் பிரதிநிதித்துவ மாற்றங்களை உருவாக்கினாலும், சாதி–வர்க்க உறவுகளின் பொருளாதார
அடித்தளத்தை அவை தனியாக ஒழிக்கவில்லை.
என்பதே மார்க்சிய ரீதியில் அதிக துல்லியமான முடிவு.
இதனால்:
அம்பேத்கரின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பு ≠ அவரது தீர்வின் முழுமையான வெற்றி.
இந்த இரண்டையும் பிரிக்க வேண்டும்.
5. அம்பேத்கரின் சொந்த எழுத்தே நமக்கு இந்த விவாதத்தை ஆழப்படுத்துகிறது
இது மிகவும் சுவாரசியமானது.
Annihilation
of Caste இல் அம்பேத்கர்
சோசலிசப் புரட்சியின் கேள்வியைத் தவிர்க்கவில்லை.
அவர் சொத்துச் சமத்துவத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான புரட்சியில் அரசியல்
அதிகாரத்தைப் பெறும் தொழிலாளர் வர்க்கம் பற்றியே பேசுகிறார். ஆனால் இந்திய
தொழிலாளர் வர்க்கம் சாதி வேறுபாட்டைத் தாண்டி ஒற்றுமை அடைந்துள்ளதா என்று
கேட்கிறார். (Marxists Archive)
இதிலிருந்து நமக்கு ஒரு முக்கியமான மார்க்சிய பாடம் கிடைக்கிறது:
இந்தியாவில் “வர்க்க ஒற்றுமை” என்று கூறுவது மட்டும் போதாது; அந்த வர்க்கத்துக்குள் சாதி எவ்வாறு
செயல்படுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
ஆனால் இதிலிருந்து அடுத்த முடிவு:
“எனவே சாதி ஒழிப்பு வர்க்கப் போராட்டத்திற்குப் பதிலாக இருக்க வேண்டும்”
என்று தானாக வராது.
மாறாக:
சாதி ஒழிப்பு + வர்க்க விடுதலை இவற்றின் பொருளாதார–சமூக உறவை கண்டறிய வேண்டும்.
6. பெரியார்: நாத்திகத்தை மார்க்சிய தத்துவத்துடன் குழப்ப முடியாது
பெரியாரின் நாத்திகத்தை:
“அவர் கடவுளை மறுத்தார்; எனவே அவர் பொருள்முதல்வாதி” என்று கூறுவது மார்க்சிய ரீதியில் தவறான சமன்பாடு.
நாத்திகம் ≠ இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம்.
ஒருவர் கடவுளை மறுக்கலாம்.
ஆனால் அதனால் அவர்:
- வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதத்தை,
- வர்க்கப்
போராட்டத்தை,
- உற்பத்தி
உறவுகளை,
- உபரி
மதிப்பை,
- மூலதனத்தின்
இயக்கத்தை,
- அரசின்
வர்க்க இயல்பை
புரிந்துகொண்டார் என்று அர்த்தமில்லை.
இதுவே இந்த விமர்சனத்தின் வலிமை.
7. “கடவுள் இருக்கிறாரா?” என்பதைக் கடந்த கேள்விதான்
மார்க்சியத்தின் கேள்வி
மார்க்சியத்தின் கேள்வி:
கடவுள் இருக்கிறாரா? என்பதோடு முடிவதில்லை.
அதற்குப் பதிலாக: மனிதர்கள் ஏன் கடவுள் என்ற கருத்தை உருவாக்குகிறார்கள்?
எந்த சமூக உறவுகள் அந்த மதக் கருத்துக்களை உருவாக்குகின்றன?
மதம் எந்த சமூக அதிகார உறவுகளுடன் இணைகிறது?
மதம் எப்போது ஆதிக்கச் சித்தாந்தமாகச் செயல்படுகிறது?
மக்களின் உண்மையான சமூகத் துயரங்கள் எவ்வாறு மதக்
கற்பனைகளில் பிரதிபலிக்கின்றன?
என்பதுதான் மார்க்சிய கேள்வி.
இதில் மார்க்ஸின் மத விமர்சனம், வெறும் “கடவுள் இல்லை” என்ற நாத்திகப் பிரச்சாரத்தை விட ஆழமானது.
அதனால்:
பெரியாரின் நாத்திகம் → சமூக
சீர்திருத்தத்திற்கு ஒரு போராட்ட ஆயுதம்.
ஆனால்:
மார்க்சிய பொருள்முதல்வாதம் → மதத்தின்
சமூக–வரலாற்று–வர்க்க அடித்தளத்தை விளக்கும் அறிவியல் முறை.
இரண்டையும் ஒன்றாகக் கருத முடியாது.
8. பெரியாரின் நாத்திகம் ஏன் ஒரு வரம்புக்குள் நின்றது?
இதுதான் உங்கள் வாதத்தை மார்க்சிய ரீதியாகத் துல்லியப்படுத்த வேண்டிய இடம்.
பெரியார்:
“கடவுள் → மதம் → மூடநம்பிக்கை → சாதி”
என்ற உறவை கடுமையாகத் தாக்கினார்.
ஆனால் மார்க்சியம் இன்னும் கீழே செல்கிறது:
உற்பத்தி முறை → சொத்து
உறவுகள் → வர்க்க அமைப்பு → சமூக
நிறுவனங்கள் → கருத்தியல் வடிவங்கள்.
அதாவது:
மதத்தை அழிப்பதால் சாதி தானாக அழியாது.
கடவுள் நம்பிக்கையை அழிப்பதால் வர்க்கச் சுரண்டல் அழியாது.
நாத்திக சமூகத்தில் கூட முதலாளித்துவம் இருக்க முடியும்.
இதுவே முக்கியமான தத்துவப் புள்ளி.
எனவே பெரியாரின் நாத்திகத்தை மார்க்சிய பொருள்முதல்வாதமாகக் கருதுவது தவறு.
9. “பெரியாரின் நாத்திகம் தோல்வியடைந்தது” என்ற கூற்றையும் இன்னும்
துல்லியமாகச் சொல்லலாம்
தமிழ்நாட்டிலும் இந்தியாவிலும் மதம், சாதி, கோவில், மத அரசியல்
ஆகியவை இன்றும் சக்திவாய்ந்த சமூக நிறுவனங்களாக இருப்பதை வைத்து:
“நாத்திகம் மட்டும் சமூகத்தை மாற்றவில்லை”
என்று கூறுவது நியாயமான விமர்சனம்.
ஆனால்:
“அதனால் பெரியாரின் முழு சிந்தனையும் தோல்வி” என்று முடிவு செய்தால் அது மிகப் பெரிய பொதுமைப்படுத்தலாகிவிடும்.
மார்க்சிய ரீதியான கூற்று:
பெரியாரின் நாத்திக–சீர்திருத்தப் பிரச்சாரம் மத–சாதி
கருத்தியலை சவால் செய்தது; ஆனால்
மதத்தின் சமூக மறுஉற்பத்தியை உருவாக்கும் பொருளாதார மற்றும் வர்க்க உறவுகளை
அழிக்காததால், அது தனித்து சாதி–வர்க்க அமைப்பை ஒழிக்க
முடியவில்லை.
இதுதான் மிகவும் வலிமையான விமர்சனம்.
10. இப்போது ட்ராட்ஸ்கி — இங்கே மிகப்பெரிய திருத்தம்
தேவைப்படுகிறது
ட்ராட்ஸ்கி தொடர்பான குற்றச்சாட்டை நான் இப்போது ஆதாரங்களுடன்
மறுபரிசீலனை செய்தேன்.
முதலில் ஒரு விஷயம் உறுதி:
லெனின் ட்ராட்ஸ்கியை பல சந்தர்ப்பங்களில் கடுமையாக
விமர்சித்துள்ளார்.
உதாரணமாக 1921-ல்
தொழிற்சங்கப் பிரச்சினையில் லெனின் நேரடியாக:
Trotsky-யின் திசையில் “தவறுகள்” இருப்பதாக விவாதிக்கிறார்.
அந்த ஆவணத்தில் ட்ராட்ஸ்கியின் தொழிற்சங்கக் கொள்கையை அவர் கடுமையாக
எதிர்க்கிறார். (Marxists Archive)
எனவே:
“லெனினுக்கும் ட்ராட்ஸ்கிக்கும் எந்த அடிப்படை முரண்பாடும் இல்லை” என்று நான் முன்பு கூறியிருந்தால் அது தவறு.
11. ஆனால் “லெனின் ட்ராட்ஸ்கியின் சதி வேலைகளை ஆவணப்படுத்தினார்” என்பது தனி வரலாற்றுக் கூற்று
மாறாக கிடைக்கும் முதன்மை ஆவணங்கள் காட்டுவது:
- லெனின்
ட்ராட்ஸ்கியின் சில அரசியல் நிலைப்பாடுகளை கடுமையாக விமர்சித்தார்;
- தொழிற்சங்க
விவகாரத்தில் அவரைத் தாக்கினார்;
- கட்சி ஒற்றுமை மற்றும் factional struggle குறித்து கடுமையான எச்சரிக்கைகள் இருந்தன.
12. நிரந்தரப் புரட்சி கோட்பாட்டை விமர்சிக்க முடியும் — மிகத் தீவிரமாக
இங்கே நிச்சயமாக நாம் செய்ய முடியும்.
ட்ராட்ஸ்கியின் Permanent Revolution என்பது ஒரு வரலாற்று அரசியல் கோட்பாடு.
அதன் மையக் கருத்து:
பின்தங்கிய நாடுகளில் தொழிலாளர் வர்க்கம் அரசியல்
அதிகாரத்தைப் பெறும் போது புரட்சி முதலாளித்துவ ஜனநாயக கட்டத்தில் உறைந்து
நிற்காமல் சோசலிச மாற்றத்தை நோக்கிச் செல்லும்; அதன் வெற்றி சர்வதேசப் புரட்சியின்
வளர்ச்சியுடன் தொடர்புடையது.
ட்ராட்ஸ்கி தனது பின்னைய எழுத்துகளிலும் தொழிலாளர் அரசை உலக
முதலாளித்துவத்துடன் நேர்மறை முரண்பாட்டில் வைத்தே இந்தக் கருத்தை விளக்குகிறார்.
(Marxists
Archive)
ஆனால் இதை லெனினிய பார்வையில் விமர்சிக்கலாம்.
13. ட்ராட்ஸ்கியின் பிரச்சினையை “தவறான புரட்சி”
முக்கியமான கேள்வி:
தொழிலாளர் வர்க்கம் விவசாயிகளுடன் எந்த வகையான கூட்டணியை
உருவாக்க வேண்டும்?
இதில் ட்ராட்ஸ்கி மற்றும் போல்ஷெவிக் மரபுக்கு இடையே வரலாற்று முரண்பாடுகள்
இருந்தன.
பின்னாளில் போல்ஷெவிக் தரப்பில் இருந்த விவாதங்களே இதை வெளிப்படுத்துகின்றன.
புகாரின் 1924-ல் Permanent
Revolution மீது எழுதிய விமர்சனத்தில், ட்ராட்ஸ்கியின்
கோட்பாட்டையும் போல்ஷெவிக் அணுகுமுறையையும் ஒப்பிட்டு விவாதிக்கிறார். (Marxists
Archive)
ஆகவே:
ட்ராட்ஸ்கியத்தை விமர்சிப்பது = ட்ராட்ஸ்கி
முதலாளித்துவவாதி என்று கூறுவது அல்ல.
மாறாக:
அவரது புரட்சிக் கோட்பாட்டில் விவசாயி வர்க்கத்தின் அரசியல்
பங்கு, புரட்சியின்
தேசிய–சர்வதேச இயக்கவியல், கட்சி–வர்க்க உறவு ஆகியவை எவ்வாறு
தீர்மானிக்கப்பட்டன?
என்பதை ஆய்வு செய்வதாகும்.
14. இன்னொரு முக்கியமான உண்மை: ட்ராட்ஸ்கியைப் பற்றிய வரலாற்றை ஒரே தரப்பின்
ஆவணத்தால் தீர்மானிக்க முடியாது
இதுவும் உங்கள் ஆய்வுக்கு மிகவும் முக்கியம்.
லெனினின் ட்ராட்ஸ்கி மீதான விமர்சனங்களை நாம் படிக்க வேண்டும்.
ஆனால் அதே நேரத்தில்:
ட்ராட்ஸ்கியின் சொந்த எழுத்துகளையும் படிக்க வேண்டும்.
உதாரணமாக ட்ராட்ஸ்கி பின்னர் The
Stalin School of Falsification இல் தன் மீது செய்யப்பட்ட வரலாற்று குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பதிலளித்தார்;
லெனினுடன் தன்னுடைய உறவைப் பற்றியும், தன்னைப்
பற்றிய பின்னைய சோவியத் வரலாற்று விளக்கங்களைப் பற்றியும் அவர் வாதிட்டார். (Marxists
Archive)
அதனால் வரலாற்று ஆய்வு:
லெனின் சொன்னார் → உண்மை
என்ற அளவில் மட்டும் இருக்கக்கூடாது.
அதேபோல்:
ட்ராட்ஸ்கி தன்னைப் பற்றி சொன்னார் → உண்மை
என்றும் இருக்கக்கூடாது.
இரு தரப்பின் ஆவணங்கள் + கட்சித் தீர்மானங்கள் + காலவரிசை + நடைமுறை விளைவுகள்
ஆகியவற்றை ஒப்பிட வேண்டும்.
15. இங்கே தான் “தனிநபர் அல்ல — வர்க்கம்” என்ற உங்கள் முதல் கோட்பாடு
மீண்டும் நம்மை காப்பாற்றுகிறது
ட்ராட்ஸ்கியை:
“அவர் நல்லவரா? கெட்டவரா?”
என்று கேட்பது பயனற்றது.
அதேபோல்:
“அம்பேத்கர் பெரிய தலைவர்.”
“பெரியார் பெரிய தலைவர்.”
என்று கூறுவதும் போதாது.
மார்க்சிய கேள்வி:
அம்பேத்கர்
சாதி ஒடுக்குமுறையை அழிக்க அவர் முன்வைத்த சமூகப் பாதை என்ன?
பெரியார்
மத–சாதி கருத்தியலை எதிர்த்த அவர் எந்த பொருளாதார சமூக
அமைப்பை மாற்ற முன்வைத்தார்?
ட்ராட்ஸ்கி
தொழிலாளர் புரட்சியின் வெற்றி மற்றும் சோசலிசக்
கட்டுமானத்திற்கு அவர் முன்வைத்த அரசியல் உத்தி என்ன?
பின்னர்:
அந்தத் தீர்வுகள் நடைமுறையில் என்ன விளைவுகளை உருவாக்கின?
இதுதான் சரியான அளவுகோல்.
16.
“வரலாற்றுப் பங்களிப்பு” மற்றும் “தத்துவ உண்மை” ஒன்றல்ல
இதுதான் நமது அடுத்தடுத்த ஆய்வுகளுக்கு மிகவும் முக்கியமான விதி.
ஒருவர் வரலாற்றில் முக்கியமான பணியைச் செய்திருக்கலாம்.
ஆனால் அதனால் அவரது தத்துவம் முழுமையாக சரியாகிவிடாது.
உதாரணமாக:
அம்பேத்கர் → சாதி எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் மிகப்பெரும் வரலாற்றுப் பங்கு.
இதனால்:
அம்பேத்கரியம் = விஞ்ஞான சோசலிசம் என்று ஆகாது.
பெரியார் → சாதி, பார்ப்பனியம், மூடநம்பிக்கைக்கு எதிரான தீவிரமான சமூகப் போராட்டம். இதனால்:
பெரியாரியம் = இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் என்று ஆகாது.
ட்ராட்ஸ்கி → ரஷ்யப் புரட்சியில் முக்கிய பங்கு. இதனால்:
ட்ராட்ஸ்கியத்தின் அனைத்து கோட்பாடுகளும் லெனினியத்துடன் ஒன்றே என்று ஆகாது.
17. இதுதான் ஆய்வின் முக்கியமான “வர்க்கச் சோதனை”
ஒரு தத்துவத்தை மதிப்பிடுவதற்கு நான் இனிமேல் இந்த வரிசையைப் பயன்படுத்துவது
மிகவும் பொருத்தமானது:
1. சமூக முரண்பாடு என்ன?
↓
2. அதன் வர்க்க அடித்தளம் என்ன?
↓
3. உற்பத்தி உறவுகளுடன் அதன் தொடர்பு என்ன?
↓
4. எந்த வர்க்கத்தின் நலனை அந்த தத்துவம் இறுதியில் முன்னிறுத்துகிறது?
↓
5. முன்வைக்கப்படும் தீர்வு சீர்திருத்தமா அல்லது உற்பத்தி உறவுகளின்
புரட்சிகர மாற்றமா?
↓
6. அரசின் வர்க்க இயல்பு எவ்வாறு புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது?
↓
7. வர்க்கப் போராட்டத்தின் அரசியல் தலைமையை அது எவ்வாறு அமைக்கிறது?
↓
8. நடைமுறையில் அதன் விளைவு என்ன?
இந்த எட்டு கேள்விகளுக்கும் பதில் கிடைத்த பிறகுதான் ஒரு தத்துவத்தின் வர்க்க
இயல்பை மதிப்பிட வேண்டும்.
18. இதன் அடிப்படையில் மூவரின் ஆரம்ப மதிப்பீடு
|
சிந்தனையாளர் |
முக்கிய வரலாற்றுப் பங்களிப்பு |
மார்க்சிய–லெனினிய முக்கிய விமர்சனம் |
|
அம்பேத்கர் |
சாதி ஒடுக்குமுறையின் கட்டமைப்பு, அரசியல் உரிமை, சமூக சமத்துவம் |
சட்ட/அரசியல் சீர்திருத்தம் சமூகத்தின் பொருளாதார–வர்க்க அடித்தளத்தை தனியாக
அழிக்க முடியாது |
|
பெரியார் |
சாதி எதிர்ப்பு, சுயமரியாதை,
பார்ப்பனிய எதிர்ப்பு, பகுத்தறிவு |
நாத்திகம் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தம் மட்டும் வர்க்கச் சுரண்டலின்
பொருளாதார அடித்தளத்தை விளக்கவோ அழிக்கவோ போதாது |
|
ட்ராட்ஸ்கி |
புரட்சிகர மார்க்சிய இயக்கம், ரஷ்யப் புரட்சியில் பங்கு, நிரந்தரப் புரட்சி |
லெனினிய கட்சி, விவசாயி–தொழிலாளர்
கூட்டணி, சோசலிசக் கட்டுமானம் மற்றும் சர்வதேசப் புரட்சி
தொடர்பான கோட்பாட்டு/அரசியல் முரண்பாடுகள் |
இது முந்தைய பதிலைவிட உங்கள் ஆய்வு முறைக்கு மிகவும் நெருக்கமான கட்டமைப்பு.
19. ஆனால் “தோல்வி” என்பதையும் மார்க்சிய ரீதியில் நிரூபிக்க வேண்டும்
இது மிக முக்கியமான எச்சரிக்கை.
ஒரு இயக்கம் இன்று வரை தொடர்கிறது என்பதனால் அது வெற்றி பெற்றது என்று சொல்ல
முடியாது.
அதேபோல்:
ஒரு பிரச்சினை இன்றும் இருப்பதால் அது “முழுத் தோல்வி” என்றும் உடனடியாகச்
சொல்ல முடியாது.
மார்க்சிய ஆய்வு கேட்க வேண்டும்:
எந்த இலக்கு?
எந்த காலக்கட்டம்?
எந்த சமூகக் குழுவில்?
எந்த அளவுகோல்?
எந்த மாற்றம் ஏற்பட்டது?
எந்த மாற்றம் ஏற்படவில்லை?
என்று.
இதுதான் “வரலாற்று தீர்ப்பு” மற்றும் “அரசியல் கோஷம்” ஆகியவற்றை
வேறுபடுத்துகிறது.
20. இறுதி தத்துவ முடிவு
வர்க்கச் சமூகத்தில் எந்தத் தத்துவத்தையும் அதன் நபரின்
புகழால் மதிப்பிடக்கூடாது. அதன் சமூக உள்ளடக்கத்தால் மதிப்பிட வேண்டும்.
அதனால்:
அம்பேத்கர் பெரியவர் என்பதால் அவரது அனைத்து கோட்பாடுகளும்
சரி அல்ல.
பெரியார் மகத்தான சமூகப் போராளி என்பதால் அவரது நாத்திகம்
இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதமாகிவிடாது.
ட்ராட்ஸ்கி ரஷ்யப் புரட்சியில் முக்கிய பங்கு வகித்ததால்
அவரது அனைத்து கோட்பாடுகளும் லெனினியமாகிவிடாது.
அதேபோல்:
அவர்களிடம் தவறுகள் இருந்ததால் அவர்களின் வரலாற்றுப்
பங்களிப்புகள் அனைத்தையும் நிராகரிக்கவும் முடியாது.
இதுதான் இயக்கவியல் விமர்சனம்.
மிக முக்கியமான ஒரு வரியில்
மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு என்பது “யார் நல்லவர்?” என்று கேட்பதல்ல; “எந்த
சிந்தனை எந்த வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் போராட்டத்தை எந்த திசையில் வழிநடத்துகிறது?”
என்பதைக் கண்டறிவதாகும்.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
1).இதற்கு முந்தைய பகுதியை வாசிக்க ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
3).இதற்கு முந்தையப்பகுதியை வாசிக்க ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
4).இதற்கு முந்தைய விவாதம் வாசிக்க ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக