 |
| மார்க்சிய பாடம் |
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் பெயர்கள் உலக வரலாற்றில் மிகப் பெரும் அறிவுசார்
மற்றும் அரசியல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவை. ஆனால் அவர்களைப் புரிந்துகொள்வதில் ஒரு
அடிப்படையான தவறு அடிக்கடி நிகழ்கிறது. அவர்களை “மூன்று
மகத்தான தனிநபர்கள்” என்ற அளவில் மட்டும் அணுகுவது,
அவர்கள் உருவாக்கிய தத்துவத்தின் உண்மையான சமூக உள்ளடக்கத்தை
மறைத்துவிடுகிறது.
மார்க்சியம் என்பது மார்க்ஸின் தனிப்பட்ட கருத்துகளின் தொகுப்பு அல்ல.
லெனினியம் என்பது லெனினின் தனிப்பட்ட அரசியல் கருத்துகளின் தொகுப்பு அல்ல.
அதேபோல், மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின் ஆகியோரைப் பற்றிய ஆய்வு என்பது
அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு, தனிப்பட்ட பண்புகள், அறிவாற்றல் அல்லது புகழை விவரிப்பதோடு முடிந்துவிடக் கூடாது.
மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறையின் அடிப்படைக் கேள்வி:
இந்தத் தத்துவம் யாருடைய விடுதலைக்காக உருவானது? எந்த வர்க்கத்தின் வரலாற்று அனுபவத்தை
வெளிப்படுத்துகிறது? எந்த சமூக உறவுகளை மாற்றுவதை நோக்கமாகக்
கொண்டுள்ளது?
என்பதாக இருக்க வேண்டும்.
இதனால்தான் மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரை “தனிநபர்களாக” மட்டும்
அல்லாமல், வர்க்கச் சமூகத்தில் சுரண்டப்பட்டு ஒடுக்கப்பட்ட
மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்துடன் இணைந்த வரலாற்றுச் சிந்தனை மற்றும் நடைமுறையின்
பிரதிநிதிகளாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
1. “மார்க்சியம்” என்றால் மார்க்ஸின் தனிப்பட்ட தத்துவமா?
முதலில் இந்தக் கேள்வியைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.
“மார்க்சியம்” என்றால்:
“மார்க்ஸ் என்ற ஒரு மனிதர் கூறிய கருத்துக்களை ஏற்றுக்கொள்வது”
என்று பொருள் கொண்டால், நாம்
மார்க்சியத்தை ஒரு தனிநபர் தத்துவமாக மாற்றிவிடுகிறோம்.
அது மார்க்சியத்தின் அறிவியல் தன்மைக்கு முரணானது.
மார்க்ஸ் தன்னை ஒரு புதிய “மதத்தின் தீர்க்கதரிசி”யாக முன்வைக்கவில்லை.
அவர் உலகத்தை விளக்கும் ஒரு அறிவியல் முறையை வளர்த்தார்; குறிப்பாக முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின்
இயக்க விதிகளையும் அதன் வர்க்க முரண்பாடுகளையும் ஆராய்ந்தார்.
கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை தொடங்கி மூலதனம் வரை அவரது படைப்புகளில் தொடர்ந்து
தோன்றும் மையப் பிரச்சினை:
மனித சமூகத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சியில் உற்பத்தி உறவுகள், வர்க்கப் போராட்டம் மற்றும் சமூக மாற்றம்
எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை?
என்பதாகும்.
எனவே மார்க்சியத்தை “மார்க்ஸின் தனிப்பட்ட கருத்து” என்று சொல்வது அதன்
சமூக-வரலாற்று அடித்தளத்தை அழித்துவிடும்.
2. மார்க்ஸ் தத்துவத்தை உருவாக்கினாரா, அல்லது ஒரு
வர்க்கப் போராட்டத்தை அறிவியல் ரீதியாக வெளிப்படுத்தினாரா?
இதுதான் இன்னும் ஆழமான கேள்வி.
மார்க்ஸ் தோன்றுவதற்கு முன்னரே:
- தொழிலாளர்
வர்க்கம் இருந்தது;
- முதலாளித்துவச்
சுரண்டல் இருந்தது;
- தொழிலாளர்
போராட்டங்கள் இருந்தன;
- வேலைநிறுத்தங்கள்
நடைபெற்றன;
- இயந்திர
அழிப்பு இயக்கங்கள் நடந்தன;
- தொழிலாளர்
அமைப்புகள் உருவாகின;
- சமூக
சமத்துவத்திற்கான கோரிக்கைகள் எழுந்தன.
அதாவது தொழிலாளர் வர்க்கப் போராட்டத்தை மார்க்ஸ் உருவாக்கவில்லை.
அந்தப் போராட்டத்தின் வரலாற்று அனுபவங்களை அவர் அறிவியல் ரீதியாக ஆய்வு செய்து, அதன் அடிப்படை பொருளாதார உறவுகளையும்
வரலாற்று இயக்கத்தையும் வெளிப்படுத்தினார்.
இதுவே மிக முக்கியமான வேறுபாடு.
மார்க்ஸ்:
“நான் ஒரு தத்துவத்தை உருவாக்கினேன்; உலகம் அதை
ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்”
என்று கூறவில்லை.
அவரது பணி:
உண்மையில் இயங்கிக் கொண்டிருந்த சமூக முரண்பாடுகளை அறிவியல்
ரீதியாகப் புரிந்துகொள்வது.
3. மார்க்ஸ் ஒரு தனிநபர் அல்ல என்று கூறுவதன் சரியான பொருள்
இங்கு ஒரு தத்துவத் துல்லியம் அவசியம்.
மார்க்ஸ் ஒரு வரலாற்று தனிநபர் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
அவருக்கு தனிப்பட்ட வாழ்க்கை இருந்தது.
அவருடைய அறிவு, உழைப்பு,
திறமை, எழுத்தாற்றல், ஆராய்ச்சி
திறன் ஆகியவை மிக முக்கியமானவை.
ஆனால் மார்க்சியத்தைப் புரிந்துகொள்ளும்போது:
மார்க்ஸின் தனிநபர் முக்கியத்துவம் ≠ மார்க்சியத்தின் சமூக உள்ளடக்கம்.
மார்க்ஸின் தனிப்பட்ட திறமை இல்லாமல் அவரது கோட்பாட்டு பங்களிப்பு அந்த
வடிவில் உருவாகியிருக்காது.
ஆனால் அந்தக் கோட்பாட்டின் உள்ளடக்கத்தை அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலிருந்து
மட்டும் விளக்க முடியாது.
அது உருவான சமூக உலகத்தைப் பார்க்க வேண்டும்:
தொழில்துறை முதலாளித்துவம் + தொழிலாளர் வர்க்க உருவாக்கம் +
வர்க்கப் போராட்டம் + அரசியல் பொருளாதார வளர்ச்சி + ஐரோப்பிய சமூக மாற்றங்கள்.
இந்த வரலாற்றுச் சூழலில்தான் மார்க்சிய சிந்தனையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
4. “மார்க்ஸ் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் தத்துவஞானி” என்றால் என்ன?
இந்த வாசகத்தையும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இதன் பொருள்:
மார்க்ஸ் தொழிலாளர்களுக்காக சில நல்ல கருத்துகளை எழுதினார்.
என்பதல்ல.
அதன் ஆழமான பொருள்:
முதலாளித்துவ சமூகத்தின் அடிப்படை முரண்பாடுகளை தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் விடுதலைக்கான அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் ஆய்வு செய்தார்.
அவர் மூலதனத்தை வெறுமனே “பணக்காரர்களின் பேராசை” என்று விளக்கவில்லை.
அவர் சுரண்டலை தனிநபர் ஒழுக்கக் குறையாகக் கருதவில்லை.
அதற்குப் பதிலாக:
கூலி உழைப்பு → உபரி
மதிப்பு → மூலதனக் குவிப்பு → வர்க்க
உறவுகளின் மறுஉற்பத்தி
என்ற முதலாளித்துவத்தின் கட்டமைப்பை ஆய்வு செய்தார்.
இதுவே தனிநபர் குற்றச்சாட்டிலிருந்து சமூக அறிவியலுக்கான மாற்றமாகும்.
5. எங்கெல்ஸ்: தனிநபர் உதவியாளர் அல்ல — மார்க்சிய அறிவியலின் இணை
உருவாக்குநர்
எங்கெல்ஸை வெறும்:
“மார்க்ஸின் நண்பர்”
என்று மட்டுப்படுத்திப் பார்ப்பதும் தவறு.
எங்கெல்ஸ் தனது சொந்த ஆய்வுகளின் மூலம் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வாழ்க்கை, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை, அரசியல் பொருளாதாரம், இயற்கை மற்றும் சமூக இயக்கம்
ஆகியவற்றில் ஆழமான பங்களிப்புகளைச் செய்தார்.
இங்கிலாந்தில் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் நிலை போன்ற அவரது படைப்புகள், தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வாழ்வியல் நிலையை நேரடியாக ஆய்வு
செய்த முக்கிய ஆவணங்களாகும்.
மார்க்ஸ்–எங்கெல்ஸ் உறவை:
“இரண்டு மேதைகளின் நட்பு”
என்று மட்டும் பார்ப்பது அதன் வரலாற்றுப் பொருளைச் சுருக்கிவிடும்.
அவர்கள் இணைந்து வளர்த்தது:
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அறிவியல் உலகக் கண்ணோட்டம்.
அதாவது:
மார்க்ஸ் + எங்கெல்ஸ் = இரண்டு தனிநபர்களின் அறிவுசார்
கூட்டணி
என்பதை விட,
மார்க்ஸ்–எங்கெல்ஸ் = தொழிலாளர் வர்க்க விடுதலை இயக்கத்தின்
அறிவியல் சித்தாந்த வளர்ச்சியில் ஒரு வரலாற்றுப் பங்களிப்பு
என்று புரிந்துகொள்வதே பொருத்தமானது.
6. லெனினை மார்க்ஸிலிருந்து தனி “மகத்தான மனிதர்” என்று பார்க்கக் கூடாது
லெனினைப் பற்றியும் இதே அணுகுமுறை தேவை.
“மார்க்ஸ் ஒரு மேதை; லெனின் இன்னொரு மேதை” என்று
சொல்வது வரலாற்று உண்மையின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே காட்டுகிறது.
லெனினின் முக்கியத்துவம் அவரது தனிப்பட்ட அறிவாற்றலில் மட்டும் இல்லை.
அவர்:
மார்க்சியத்தை 20ஆம் நூற்றாண்டின் ஏகாதிபத்தியம், புரட்சி, அரசு, கட்சி, போர், தேசியப் பிரச்சினை ஆகிய புதிய வரலாற்றுச் சூழல்களில் வளர்த்தார்.
மார்க்ஸ்–எங்கெல்ஸ் காலத்தில் முழுமையாக உருவாகாத பல புதிய பிரச்சினைகள்
லெனினின் காலத்தில் தீவிரமடைந்தன.
அவற்றில்:
- ஏகாதிபத்தியம்,
- நிதி
மூலதனத்தின் வளர்ச்சி,
- காலனித்துவ
ஒடுக்குமுறை,
- உலகப் போர்,
- தொழிலாளர்
இயக்கத்தின் திருத்தல்வாதம்,
- புரட்சிகரக்
கட்சியின் அமைப்பு,
- அரசு
மற்றும் புரட்சி
முக்கியமானவை.
எனவே லெனினியம் என்பது “லெனினின் தனிப்பட்ட கருத்துகள்” அல்ல.
மாறிய வரலாற்றுச் சூழலில் மார்க்சியத்தின் புரட்சிகர
சாரத்தை வளர்த்தெடுத்த வரலாற்று முயற்சி என்பதே அதன் பொருத்தமான புரிதல்.
7. “மார்க்ஸ் சொன்னார்; லெனின் சொன்னார்” என்ற
அணுகுமுறையின் வரம்பு
ஒரு கருத்தை விவாதிக்கும்போது:
“மார்க்ஸ் இப்படிச் சொன்னார்.”
“லெனின் இப்படிச் சொன்னார்.”
என்று மேற்கோள் காட்டுவது அவசியமாக இருக்கலாம்.
ஆனால் மார்க்சிய ஆய்வு அதிலேயே முடிவடையக் கூடாது.
அடுத்த கேள்வி:
அவர் ஏன் அப்படிக் கூறினார்?
அவர் எந்த வரலாற்றுச் சூழலில் கூறினார்?
எந்த முரண்பாட்டுக்கு பதிலளித்தார்?
அந்தக் கருத்தின் வர்க்க உள்ளடக்கம் என்ன?
அந்தக் கோட்பாடு எந்த நடைமுறைக்கு வழிகாட்டியது?
இன்றைய சூழலில் அதன் அறிவியல் சாரத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது?
என்பதாக இருக்க வேண்டும்.
இதுவே மார்க்சியத்தை மேற்கோள் வழிபாட்டிலிருந்து அறிவியல் ஆய்வாக
மாற்றுகிறது.
8. மார்க்சியம் “புனித நூல்” அல்ல
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் படைப்புகளை மதிப்பது வேறு.
அவற்றை விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட “புனித நூல்கள்” என்று கருதுவது வேறு.
மார்க்சியம் அறிவியல் என்றால் அது:
உண்மையை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்; நடைமுறையில் சோதிக்க வேண்டும்; தவறுகளை அடையாளம் காண வேண்டும்; புதிய சூழலுக்கு
ஏற்ப கோட்பாட்டை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
இதனால் மார்க்சிய நூல்களைப் படிப்பதன் நோக்கம்:
“மார்க்ஸ் என்ன சொன்னார் என்பதை மனப்பாடம் செய்வது”
அல்ல.
மாறாக:
“மார்க்ஸ் எவ்வாறு சிந்தித்தார்? எந்த சமூக இயக்கத்தை
அவர் கண்டறிந்தார்? எந்த முறையைப் பயன்படுத்தினார்? அந்த முறையை இன்றைய சமூகத்தை ஆய்வு செய்ய எவ்வாறு பயன்படுத்துவது?”
என்பதே ஆகும்.
9. தனிநபர் வழிபாடு ஏன் மார்க்சியத்திற்கு எதிரானது?
தனிநபர் வழிபாடு ஒரு மனிதரை வரலாற்றின் மையமாக்குகிறது.
மார்க்சியம் மாறாக:
மக்கள், வர்க்கங்கள், உற்பத்தி உறவுகள், சமூக இயக்கங்கள், வரலாற்று முரண்பாடுகள்
ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்கிறது.
ஒரு புரட்சி ஒரு தனிநபரால் உருவாக்கப்படுவதில்லை.
ஒரு வர்க்கப் போராட்டமும் ஒரு தனிநபரால் உருவாக்கப்படுவதில்லை.
ஒரு வரலாற்று மாற்றமும் ஒரே தலைவரின் விருப்பத்தால் மட்டும் நிகழ்வதில்லை.
தலைமை முக்கியமானது.
கட்சியின் பங்கு முக்கியமானது.
தனிநபர்களின் பங்களிப்பும் முக்கியமானது.
ஆனால் இவை அனைத்தும் சமூக வர்க்க இயக்கத்தின் உள்ளேயே புரிந்துகொள்ளப்பட
வேண்டும்.
இதுவே தனிநபர் வரலாற்றுக் கோட்பாட்டிற்கும் மார்க்சிய வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதத்திற்கும் இடையேயான வேறுபாடு.
10. வரலாற்றை தனிநபர்கள் உருவாக்குகிறார்களா?
மார்க்சிய பதில் நுணுக்கமானது.
மனிதர்களே வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள்.
ஆனால் அவர்கள்:
தாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த சூழ்நிலைகளில் அல்ல; ஏற்கனவே இருக்கும் வரலாற்றுச்
சூழ்நிலைகளுக்குள் வரலாற்றை
உருவாக்குகிறார்கள்.
இதன் பொருள்:
ஒரு தலைவன் வரலாற்றை மாற்றுவதில் மிகப் பெரிய பங்காற்றலாம்.
ஆனால் அந்தத் தலைவனின் செயல்பாட்டிற்கான சமூகப் பொருள், அந்தக் காலத்தின் வர்க்க முரண்பாடுகள்
மற்றும் பொருளாதார நிலைமைகளிலிருந்து பிரிக்க முடியாது.
எனவே:
தலைமை + வர்க்கப் போராட்டம் + வரலாற்றுச் சூழ்நிலை + மக்கள்
இயக்கம்
ஆகியவற்றின் இயக்கவியல் உறவைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
11. மார்க்ஸ்–எங்கெல்ஸ்–லெனின்: வர்க்க விடுதலைக்கான அறிவியல்
இந்த மூவரின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பை ஒரே தொடர்ச்சியில் பார்க்கலாம்.
மார்க்ஸ்
முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் அடிப்படை இயக்கத்தையும் வர்க்கச் சுரண்டலின்
பொருளாதார அடித்தளத்தையும் அறிவியல் ரீதியாக ஆய்வு செய்தார்.
எங்கெல்ஸ்
மார்க்சிய உலகக் கண்ணோட்டத்தின் வளர்ச்சிக்கு இணை உருவாக்குநராகவும், இயற்கை, சமூகம்,
அரசு, குடும்பம், தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் நிலை போன்ற பல துறைகளில் முக்கிய பங்களிப்பாளராகவும் செயல்பட்டார்.
லெனின்
மார்க்சியத்தை ஏகாதிபத்தியம், அரசு,
புரட்சி, கட்சி, தேசிய
விடுதலை, போர் மற்றும் 20ஆம்
நூற்றாண்டின் வர்க்கப் போராட்டங்களின் புதிய சூழல்களில் வளர்த்தார்.
இதனால் இவர்களை:
மூன்று தனிநபர்களின் வரலாறு
என்று பார்க்காமல்,
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் விடுதலைக்கான அறிவியல் சிந்தனையின்
வரலாற்று வளர்ச்சி
என்று பார்ப்பதே சரியான அணுகுமுறை.
12.
“ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் தத்துவம்” என்றால் என்ன?
இங்கு இன்னொரு துல்லியம் தேவை.
மார்க்சியம் எல்லா ஒடுக்கப்பட்டவர்களையும் ஒரு ஒரே சமூகப் பிரிவாகக்
கருதுவதில்லை.
“ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள்” என்ற பொதுச் சொல்லுக்குள்:
- தொழிலாளர்கள்,
- ஏழை
விவசாயிகள்,
- நிலமற்ற
உழைப்பாளர்கள்,
- காலனித்துவ
ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளான மக்கள்,
- சாதி
ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளான மக்கள்,
- பெண்கள்,
- பிற சமூக
ஒடுக்குமுறைகளுக்கு உள்ளானவர்கள்
போன்ற பல்வேறு சமூகப் பிரிவுகள் இருக்கலாம்.
அவர்களின் ஒடுக்குமுறைகள் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல.
அவற்றின் வரலாற்று வேர்களும் ஒன்றல்ல.
எனவே மார்க்சிய அணுகுமுறை ஒவ்வொரு ஒடுக்குமுறையையும் அதன் குறிப்பிட்ட சமூக
மற்றும் பொருளாதார அடித்தளத்தில் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
அதே நேரத்தில், வர்க்கச்
சமூகத்தின் உற்பத்தி உறவுகள் இவ்வகையான பல முரண்பாடுகளுடன் எவ்வாறு இணைகின்றன
என்பதையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
13. வர்க்க விடுதலை ஏன் மையப் பிரச்சினை?
மார்க்சியத்தில் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் விடுதலை என்பது:
“தொழிலாளர்கள் மட்டும் ஆட்சிக்கு வர வேண்டும்”
என்ற குறுகிய பொருளல்ல.
மார்க்சியத்தின் ஆழமான இலக்கு:
மனிதனை மனிதன் சுரண்டும் சமூக உறவுகளை ஒழிப்பது.
அதாவது தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் விடுதலை என்பது இறுதியில்:
வர்க்கங்களின் ஒழிப்பு
என்ற வரலாற்று நோக்கத்துடன் இணைகிறது.
இதனால் தொழிலாளர் வர்க்கம் தன் விடுதலையைப் பெறுவது மற்றொரு புதிய சுரண்டும்
வர்க்கத்தை உருவாக்குவதற்காக அல்ல.
மாறாக சுரண்டல் உறவுகளையே ஒழிக்கும் சமூக மாற்றத்தின் வழியாகும்.
14. இதனால்தான் மார்க்சியம் ஒரு “தனிநபர் தத்துவம்” அல்ல
ஒருவர்:
“நான் மார்க்ஸை நம்புகிறேன்.”
என்று கூறுவது மார்க்சியத்தின் அடிப்படை அல்ல.
அதேபோல்:
“நான் லெனினை நம்புகிறேன்.”
என்பதும் லெனினியத்தின் அறிவியல் அடிப்படை அல்ல.
மார்க்சிய அணுகுமுறை:
“மார்க்ஸ் கண்டறிந்த சமூக இயக்கத்தை நாம் ஆய்வு செய்து உறுதிப்படுத்த
முடியுமா?”
என்று கேட்கும்.
லெனினிய அணுகுமுறை:
“லெனின் கண்டறிந்த ஏகாதிபத்தியம், அரசு, கட்சி, புரட்சி போன்ற பிரச்சினைகளை இன்றைய
வரலாற்றுச் சூழலில் அறிவியல் ரீதியாக எவ்வாறு பயன்படுத்துவது?”
என்று கேட்கும்.
இது நம்பிக்கையிலிருந்து அறிவியலுக்கான மாற்றம்.
15. மார்க்சியம் ஒரு “மதம்” ஆக மாறும் அபாயம்
மார்க்ஸ்–எங்கெல்ஸ்–லெனின் ஆகியோரின் பெயர்களை தொடர்ந்து உச்சரிப்பதால்
மட்டும் மார்க்சியம் உயிரோடு இருப்பதில்லை.
மாறாக ஒரு அபாயம் உருவாகிறது:
“மார்க்ஸ் சொன்னார்; எனவே கேள்வியே இல்லை.”
“லெனின் சொன்னார்; எனவே விமர்சனம் செய்யக்கூடாது.”
என்ற மனநிலை.
இது மார்க்சிய அறிவியல் முறையை மதமாக மாற்றுகிறது.
மார்க்சியம் மதமாக மாறும்போது:
ஆய்வு → மேற்கோள்
விமர்சனம் → நம்பிக்கை
நடைமுறை → கட்டளையைப் பின்பற்றுதல்
என்று மாறிவிடும்.
இது மார்க்சியத்தின் இயக்கவியல் சாரத்துக்கு எதிரானது.
16. அதே நேரத்தில் “மார்க்ஸ் பழையவர்” என்பதும் தவறான வாதம்
இதன் எதிர்முனையில் மற்றொரு தவறும் உள்ளது:
“மார்க்ஸ் 19ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர்; எனவே அவரது கருத்துகள் இன்றைக்கு பொருந்தாது.”
இது கூட தனிநபர் அடிப்படையிலான அணுகுமுறை.
மார்க்சியத்தின் பொருத்தத்தை மார்க்ஸின் வயதைக் கொண்டு தீர்மானிக்க முடியாது.
கேள்வி:
அவர் கண்டறிந்த சமூக விதிகள் இன்னும் செயல்படுகின்றனவா?
உதாரணமாக:
- மூலதனக்
குவிப்பு,
- கூலி
உழைப்பு,
- உபரி
மதிப்பு,
- பொருளாதார
நெருக்கடி,
- வர்க்கப்
பிளவு,
- மூலதனத்தின்
மையப்படுத்தல்
போன்ற பிரச்சினைகளை இன்றைய உலகில் ஆராய முடிகிறதா?
அதுவே உண்மையான சோதனை.
17. லெனினை இன்று பயன்படுத்துவது என்றால் என்ன?
லெனினை இன்று பயன்படுத்துவது:
“லெனின் 1902-ல் இவ்வாறு கூறினார்; ஆகவே 2026-லும் அதே வடிவில் அதைச் செயல்படுத்த
வேண்டும்”
என்பதல்ல.
மாறாக:
லெனினின் ஆய்வு முறையைப் பயன்படுத்தி இன்றைய சமூகத்தை ஆய்வு
செய்வது.
இன்று:
- டிஜிட்டல்
மூலதனம்,
- செயற்கை
நுண்ணறிவு,
- கிக் எகானமி,
- தரவு,
- உலகளாவிய
விநியோகச் சங்கிலிகள்,
- தள
நிறுவனங்கள்,
- நிதி
மூலதனத்தின் புதிய வடிவங்கள்
உள்ளன.
அவற்றை லெனின் நேரடியாகப் பார்த்திருக்கவில்லை.
ஆனால் அவர் வழங்கிய:
வர்க்கப் பகுப்பாய்வு + மூலதனத்தின் இயக்கம் + ஏகாதிபத்திய
ஆய்வு + அரசு பற்றிய ஆய்வு + புரட்சிகர அமைப்பு
போன்ற முறைகளைப் பயன்படுத்தி அவற்றை ஆய்வு செய்ய முடியும்.
இதுவே உயிரோட்டமான மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறை.
18.
“நபர்களைப் பார்க்கக் கூடாது” என்பதன் சரியான பொருள்
இங்கே இறுதியாக ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைச் செய்ய வேண்டும்.
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின் ஆகியோரை தனிநபர்களாக ஆய்வு
செய்யவே கூடாது என்பது
சரியான கூற்று அல்ல.
அவர்களின்:
- வாழ்க்கை,
- அனுபவங்கள்,
- அரசியல்
முடிவுகள்,
- அறிவுசார்
வளர்ச்சி,
- தவறுகள்,
- பங்களிப்புகள்
ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்வது அவசியம்.
ஆனால் அவர்களை தனிநபர்களின் வழிபாட்டுப் பொருளாக மாற்றக் கூடாது.
அவர்களின் வரலாற்று முக்கியத்துவம்:
அவர்கள் யார்?
என்பதில் மட்டும் இல்லை.
மாறாக:
அவர்கள் எந்த வரலாற்று வர்க்கப் போராட்டத்தில் தங்கள்
அறிவையும் வாழ்க்கையையும் இணைத்தார்கள்?
என்பதில்தான் உள்ளது.
இதுவே முக்கியமான வேறுபாடு.
19. மார்க்ஸ்–எங்கெல்ஸ்–லெனின் ஆகியோரின் “மேன்மை” எதில் உள்ளது?
அவர்களின் மேன்மை:
அவர்கள் மற்ற மனிதர்களைவிட பிறவியிலேயே உயர்ந்தவர்கள்
என்பதில் இல்லை.
அவர்களின் மேன்மை:
- சமூகத்தை
அறிவியல் ரீதியாக ஆய்வு செய்ததில்,
- வர்க்க
முரண்பாடுகளை வெளிப்படுத்தியதில்,
- தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் பாத்திரத்தை அடையாளம் கண்டதில்,
- முதலாளித்துவத்தின்
இயக்க விதிகளை ஆய்வு செய்ததில்,
- புரட்சிகர
நடைமுறையுடன் கோட்பாட்டை இணைத்ததில்,
- சுரண்டப்பட்ட
மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்துடன் தங்கள் அறிவை இணைத்ததில்
உள்ளது.
இதனால் அவர்களின் வரலாற்றுப் பெருமை தனிப்பட்ட மேன்மையில் அல்ல; வரலாற்று பங்களிப்பில் உள்ளது.
20. ஒரு புதிய வாசிப்பு முறை தேவை
எனவே மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரின் நூல்களை வாசிக்கும்போது பின்வரும் ஐந்து கேள்விகளை
தொடர்ந்து கேட்க வேண்டும்:
1. அவர்கள் எந்த சமூகப் பிரச்சினையை ஆய்வு செய்கிறார்கள்?
2. அந்தப் பிரச்சினையின் வர்க்க அடித்தளம் என்ன?
3. எந்த வர்க்கத்தின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து அதை அணுகுகிறார்கள்?
4. அவர்கள் முன்வைக்கும் தீர்வு எந்த சமூக மாற்றத்தை நோக்குகிறது?
5. அந்தக் கோட்பாட்டை இன்றைய சமூகத்தில் எவ்வாறு அறிவியல் ரீதியாகச்
சோதிக்கலாம்?
இந்த ஐந்து கேள்விகள் இல்லாமல் மார்க்சிய நூல்களை வெறும் மேற்கோள் தொகுப்பாகப்
படிப்பது பயனற்றதாகிவிடும்.
முடிவுரை
மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரை நாம் வெறும் மூன்று “மகத்தான மனிதர்கள்” என்று
பார்க்கக் கூடாது.
அவர்களை அப்படிப் பார்ப்பது அவர்களின் வரலாற்றுப் பணியை தனிநபர்
வழிபாட்டிற்குள் சுருக்கிவிடும்.
அவர்களின் உண்மையான வரலாற்று முக்கியத்துவம்:
தங்கள் அறிவை ஒரு தனிநபர் புகழுக்காக அல்ல; சுரண்டல் மற்றும் வர்க்க ஆதிக்கத்தை
அறிவியல் ரீதியாகப் புரிந்துகொண்டு, மனித விடுதலைக்கான
போராட்டத்துடன் இணைப்பதில் இருந்தது.
மார்க்ஸ் முதலாளித்துவத்தை ஆய்வு செய்தார்—முதலாளிகளை வெறுப்பதற்காக அல்ல; மூலதன உறவின் இயக்கத்தை
வெளிப்படுத்துவதற்காக.
எங்கெல்ஸ் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் நிலையை ஆய்வு செய்தார்—ஒரு சமூக இரக்கப்
பார்வைக்காக மட்டும் அல்ல; அந்த
வர்க்கத்தின் வரலாற்று நிலையை அறிவியல் ரீதியாகப் புரிந்துகொள்வதற்காக.
லெனின் அரசையும், ஏகாதிபத்தியத்தையும்,
கட்சியையும், புரட்சியையும் ஆய்வு
செய்தார்—ஒரு தனிநபர் அரசியல் திட்டத்திற்காக அல்ல; தொழிலாளர்
வர்க்கத்தின் புரட்சிகர விடுதலைப் போராட்டத்தின் நடைமுறைப் பிரச்சினைகளுக்கு விடை
காண்பதற்காக.
இதனால் மார்க்ஸ்–எங்கெல்ஸ்–லெனின் ஆகியோரின் வரலாற்றை:
“மூன்று மேதைகளின் வாழ்க்கை வரலாறு”
என்று மட்டும் வாசிப்பது போதாது.
அதை:
“வர்க்கச் சமூகத்தின் சுரண்டப்பட்ட மக்களின் விடுதலைக்கான அறிவியல் சிந்தனை
மற்றும் நடைமுறையின் வரலாறு”
என்று வாசிக்க வேண்டும்.
அவர்களை வழிபடுவது மார்க்சியம் அல்ல.
அவர்களை நிராகரிப்பதும் மார்க்சியம் அல்ல.
அவர்கள் உருவாக்கிய அறிவியல் முறையைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்கள் ஆய்வு செய்த வர்க்க முரண்பாடுகளை
இன்றைய உலகில் கண்டறிந்து, அந்த அறிவை நடைமுறையில் சோதித்து,
தேவையான இடங்களில் வளர்த்தெடுப்பதே மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறை.
இதன் மையத்தில் தனிநபர் இல்லை.
வர்க்கம் உள்ளது.
தனிநபரின் புகழ் இல்லை.
வரலாற்று நடைமுறை உள்ளது.
மேற்கோள் வழிபாடு இல்லை.
அறிவியல் ஆய்வு உள்ளது.
ஒரு தலைவரின் தனிப்பட்ட பெருமை இல்லை.
சுரண்டப்பட்ட மக்களின் விடுதலை என்ற வரலாற்று இலக்கு
உள்ளது.
எனவே மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ்,
லெனின் ஆகியோரைப் பற்றிய உண்மையான மார்க்சியப் புரிதல்:
“அவர்கள் யார்?” என்பதிலிருந்து தொடங்கி, “அவர்கள் எந்த வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் போராட்டத்தை அறிவியல் ரீதியாக
வெளிப்படுத்தினர்?” என்பதில் முடிவடைய வேண்டும்.
அதுவே அவர்களை தனிநபர்களாக அல்ல, ஒரு வரலாற்று வர்க்கத்தின் விடுதலைக்கான தத்துவ–அரசியல்–அறிவியல் பாரம்பரியமாக புரிந்துகொள்வதற்கான சரியான பாதையாகும்..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக