சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி முழு நூலின் சாரம்

 சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?

பொருளடக்கம்

​சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியை கம்யூனிஸ்டுகள் ஏன் மேற்கொள்ள வேண்டும்? — 7

​மார்க்ஸ் மற்றும் லெனினுடைய சிறந்த மாணவர்களாக முயற்சி செய்க! — 18

​கம்யூனிஸ்டுகளின் சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியும் திரளான மக்களின் புரட்சிகர நடைமுறையும் — 27

​மார்க்சிய - லெனினியத் தத்துவக் கல்விக்கும் சித்தாந்த சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சிக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை — 34

​மானுடயின வரலாற்றிலேயே ஆக மிக மகத்தானதும் கடினமானதுமான பணியே, கம்யூனிச இலட்சியம் — 48

​கட்சி உறுப்பினர் ஒருவரின் நலன்கள் கட்சியின் நலன்களுக்கு நிபந்தனையின்றி கீழ்ப்படுத்தப்பட வேண்டும் — 61

​கட்சியில் நிலவும் பிழையான சித்தாந்தங்களுக்கான எடுத்துக்காட்டுகள் — 72

​நமது கட்சியில் பிழையான சித்தாந்தங்கள் நிலவுவதற்கான மூலகாரணம் — 92

​கட்சியில் உள்ள பிழையான சித்தாந்தங்கள் மற்றும் உட்கட்சிப் போராட்டங்கள் தொடர்பான மனப்பான்மைகள் — 98

லியு ஷாவோகி (Liu Shaoqi) எழுதிய "சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" (How to be a Good Communist) என்ற புகழ்பெற்ற நூலின் ஒரு பகுதியாகும்.

​இந்த பக்கங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள கருத்துகளைத் தொகுத்து, அதன் சாராம்சத்தையும் பொருளையும் கீழே விரிவாகக் கொடுத்துள்ளேன்:

​முக்கியக் கருப்பொருள்: கம்யூனிஸ்டுகளின் சுய-வளர்ப்பு (Self-Cultivation)

​ஒரு கம்யூனிஸ்ட் என்பவர் வெறும் அரசியல் செயல்பாட்டாளராக மட்டும் இருந்தால் போதாது; அவர் தொடர்ந்து தன்னைத்தானே செதுக்கிக் கொள்ளும் 'சுய-வளர்ப்பு' அல்லது 'தன்னைத் திருத்தி மேம்படுத்தும்' (Self-Cultivation) பயிற்சியில் ஈடுபட வேண்டும் என்பதே இந்தப் பகுதியின் மையக்கருத்து.

​1. சுய-வளர்ப்பு ஏன் அவசியம்?

​மனித சமூகம் என்பது இயற்கையோடும், தங்களுக்குள்ளும் போராடி முன்னேறுவதாகும். இதில் வர்க்கப் போராட்டங்கள் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. ஒரு கம்யூனிஸ்ட் பழைய சமுதாயத்திலிருந்து (முதலாளித்துவ அல்லது நிலப்பிரபுத்துவ சூழல்) வந்தவர் என்பதால், அவரிடம் பழைய சமுதாயத்தின் தவறான பழக்கவழக்கங்களும் சித்தாந்தங்களும் ஒட்டியிருக்க வாய்ப்புண்டு.

​பழைய சுவடுகள்: பழைய சமூகத்தின் "அழுக்குகளை" அகற்றவும், புதிய சமுதாயத்திற்கு ஏற்றவாறு தன்னை மாற்றிக்கொள்ளவும் ஒரு புரட்சியாளர் தன்னைத்தானே புடமிட்டுக் கொள்ள வேண்டும்.

​மாற்றமும் முன்னேற்றமும்: மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ் கூறியது போல, புரட்சியின் ஊடாகத்தான் மக்கள் தங்களை மாற்றிக்கொள்ள முடியும். நாம் தூய்மையானவர்களாகவே பிறக்கவில்லை; போராட்டங்களின் வாயிலாகவே நம்மைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

​2. போராட்டமே கல்விக்கூடம்

​எதிரிக்கு எதிரான போராட்டங்கள் வெறும் வெளிப்படையானவை மட்டுமல்ல; அவை ஒரு கம்யூனிஸ்டின் உள்ளுக்குள் நடக்கும் போராட்டமாகவும் இருக்க வேண்டும்.

​அனுபவம் மட்டும் போதாது: நீண்ட கால புரட்சி அனுபவம் கொண்டவர்கள் கூட, சரியான சித்தாந்தப் பயிற்சி இல்லையென்றால் தேக்கமடையலாம் அல்லது தடம் மாறலாம்.

​புரட்சிகரத் தரம்: ஒரு கம்யூனிஸ்ட் தனது புரட்சிகரத் தரத்தையும் (Revolutionary Quality) செயலாற்றலையும் உயர்த்திக்கொள்ள, நடைமுறை வேலையில் இருக்கும்போதே சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

​3. வெற்றிக் காலங்களில் ஏற்படும் ஆபத்துகள்

​லியு ஷாவோகி ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கையை விடுக்கிறார். தோல்விக் காலங்களில் மட்டுமல்ல, வெற்றிக் காலங்களில்தான் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அதிக கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும்.

​ஆணவமும் சீரழிவும்: கட்சி வெற்றிகளைச் சந்திக்கும்போது, சில உறுப்பினர்கள் தலைக்கணம் பிடித்தவர்களாக, ஆணவம் கொண்டவர்களாக மாறிவிடுகிறார்கள். அதிகார மமதையில் ஊழலில் மூழ்கிப் போகிறார்கள்.

​வரலாற்றுப் பாடம்: கடந்த காலங்களில் பல புரட்சியாளர்கள் வர்க்க சுரண்டலை ஒழிக்கப் போராடினார்கள், ஆனால் வெற்றி பெற்று ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் அவர்களே ஒடுக்குமுறை அதிகாரிகளாக மாறினார்கள்.

​விதிவிலக்கு: கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது ஒட்டுமொத்த சுரண்டலையும் ஒழிக்கப் பாடுபடுவதால், அது இந்தச் சீரழிவுக்கு ஆளாகக் கூடாது. இதற்குத் தடையற்ற 'சுய-வளர்ப்பு' ஒன்றே வழி.

​4. சித்தாந்தமும் நடைமுறையும் (Marxist- Dialectics)

​தோழர் மாசேதுங் கூறிய 'இயங்கியல் பொருள்முதல்வாத'க் கருத்தை இந்தப் பகுதி வழிமொழிகிறது:

​நடைமுறையிலிருந்து அறிவு, மீண்டும் அறிவிலிருந்து நடைமுறை எனத் தொடர்ச்சியான சுழற்சியின் மூலம் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டும்.

​அக உலகையும் (Inner self) புற உலகையும் (Outer world) மாற்றுவதே உண்மையான புரட்சி.

​பொருளின் சுருக்கம் (Conclusion)

​இந்தப் பக்கங்கள் நமக்கு உணர்த்தும் செய்தி இதுதான்: "புரட்சி என்பது மற்றவர்களை மாற்றுவது

மட்டுமல்ல, நம்மை நாமே மாற்றிக்கொள்வதும் தான்." 1.  சுய-பரிசோதனை: நம்மிடம் இருக்கும் தவறான பழைய சிந்தனைகளைக் கண்டறிந்து திருத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

2.  அர்ப்பணிப்பு: தனிப்பட்ட நலன்களை விட கட்சியின் (மக்களின்) நலன்களுக்கே முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.

3.  விழிப்புணர்வு: அதிகாரமோ வெற்றியோ வரும்போது மமதை கொள்ளாமல், மக்களிடம் இருந்து விலகிச் செல்லாமல் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

​சுருக்கமாகச் சொன்னால், ஒரு சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் என்பவர் இரும்பு உலையில் இடப்பட்ட இரும்பைப் போல, போராட்டங்கள் மற்றும் சுய-விருப்பத்துடன் கூடிய பயிற்சியின் மூலம் தன்னைத் தானே புடமிட்டுக் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும்.

 

"சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் இரண்டாம் அதிகாரமான "மார்க்ஸ் மற்றும் லெனினுடைய சிறந்த மாணவர்களாக முயற்சி செய்க!" என்பதைப் பற்றியது.

​இந்த அதிகாரத்தின் விரிவான விளக்கம் இதோ:

​1. கட்சி உறுப்பினரின் அடிப்படைத் தகுதிகள்

​ஒருவர் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் உறுப்பினராக இருக்க வேண்டுமெனில், வெறும் பெயரளவில் இருந்தால் போதாது. அதற்கு சில அடிப்படை கடமைகள் உள்ளன:

​கட்சியின் வேலைத்திட்டத்தையும் விதிகளையும் ஏற்க வேண்டும்.

​கட்சி அமைப்புகளில் இணைந்து பணியாற்ற வேண்டும்.

​உறுப்பினர் சந்தாவை முறையாகச் செலுத்த வேண்டும்.

​முக்கியமாக: குறைந்தபட்சத் தகுதிகளோடு திருப்தி அடைந்துவிடாமல், வாழ்நாள் முழுவதும் மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவங்களைக் கற்கவும், அரசியல் உணர்வை வளர்க்கவும் விடாப்பிடியாக முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

​2. மார்க்ஸிடமிருந்து நாம் கற்க வேண்டியவை (ஏங்கெல்ஸின் கூற்று)

​மார்க்ஸைப் பற்றி ஏங்கெல்ஸ் கூறிய கருத்துகள் இங்கே மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன:

​இயல்பான போராளி: மார்க்ஸின் முதன்மையான பண்பு அவர் ஒரு புரட்சியாளர் என்பதுதான். முதலாளித்துவத்தையும், அதன் அரசு இயந்திரத்தையும் தூக்கி எறிவதே அவரது வாழ்நாள் இலட்சியமாக இருந்தது.

​விடாமுயற்சி: வெற்றியா தோல்வியா என்று கவலைப்படாமல், ஒரு இலட்சிய வெறியுடன் அவர் இறுதிவரை போராடினார்.

​தீர்வு காணும் திறன்: சிக்கலான பிரச்சினைகளை லாவகமாகத் தீர்ப்பதிலும், ஆழமான பார்வையுடன் செயல்படுவதிலும் அவர் ஈடுஇணையற்றவராக விளங்கினார்.

​3. லெனினைப் பின்பற்றுதல் (ஸ்டாலினின் கட்டளை)

​லெனினை ஒரு முன்மாதிரியாகக் கொண்டு செயல்பட வேண்டும் என ஸ்டாலின் வலியுறுத்துகிறார்:

​சிறிய விஷயங்களிலும் கவனம்: பெரிய விஷயங்களைச் சாதிக்க வேண்டுமானால், முதலில் சிறிய விஷயங்களைத் தவறாமல் செய்து பழக வேண்டும். அதுவே லெனினுடைய முக்கியமான பாடம்.

​மக்களின் கண்காணிப்பு: மக்கள் பிரதிநிதிகள் தங்கள் கடமையிலிருந்து தவறாமல் இருக்கிறார்களா என்று வாக்காளர்களும் மக்களும் கூர்மையாகக் கண்காணிக்க வேண்டும். அவர்கள் அரசியல் 'அற்பர்களின்' நிலைக்குத் தாழ்ந்துவிடாமல் இருக்க வேண்டும்.

​அச்சமின்மை: லெனினைப் போலவே எதற்கும் அஞ்சாமல், சிக்கல்களைத் துணிச்சலுடன் எதிர்கொண்டு, சாதக பாதகங்களைச் சரியாக எடைபோட்டுச் செயல்பட வேண்டும்.

​4. "மேதைகள்" பற்றிய தவறான பார்வை

​மார்க்ஸ் மற்றும் லெனின் போன்றவர்களைப் பற்றிச் சிலரிடம் தவறான கருத்து நிலவுகிறது. அவர்கள் ஏதோ "பிறவி மேதைகள்" அல்லது "அதிசயப் பிறவிகள்", அவர்களைப் போல நம்மால் ஆக முடியாது என்று சிலர் நினைக்கிறார்கள்.

​ஆசிரியரின் மறுப்பு: லியு ஷாவோகி இந்தக் கருத்தை அடியோடு மறுக்கிறார். ஒரு சராசரி கட்சி உறுப்பினருக்கு மார்க்ஸ் அளவுக்கு ஆழ்ந்த அறிவு இல்லாமல் இருக்கலாம், ஆனால் அவர்களைப் போலச் சிந்திப்பதும், செயல்படுவதும் முற்றிலும் சாத்தியமே.

​யார் மேதையாக முடியும்?: ஒரு உறுப்பினர் விடாமுயற்சியுடன் கற்று, தன்னைத் தானே புடமிட்டுக் கொண்டு (Self-cultivation), மக்களிடமிருந்து தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளாமல் உழைத்தால், அவரும் ஒரு மார்க்சிய-லெனினிய அரசியல் மேதையாக வளர முடியும்.

​தொகுப்பு: இந்தப் பகுதியின் சாரம்

​முன்மாதிரிகள்: மார்க்ஸ், லெனின் போன்ற தலைவர்களை வெறும் சிலைகளாகப் பார்க்காமல், அவர்களின் போராட்டக் குணத்தையும், கற்கும் ஆர்வத்தையும் நாம் பின்பற்ற வேண்டும்.

​பயிற்சி: கம்யூனிச அறிவு என்பது ஒரு நாளில் வருவதல்ல; அது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும் ஒரு பயிற்சி.

​நம்பிக்கை: "சாதாரண மனிதர்களாலும் மேன்மையான புரட்சியாளர்களாக மாற முடியும்" என்ற நம்பிக்கையை இந்தப் பகுதி விதைக்கிறது.

"சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் மூன்றாம் அதிகாரமான "கம்யூனிஸ்டுகளின் சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியும் திரளான மக்களின் புரட்சிகர நடைமுறையும்" என்பதைப் பற்றியதாகும்.

​இந்த அதிகாரத்தின் விரிவான தொகுப்பு இதோ:

​1. சுய-வளர்ப்பும் புரட்சிகர நடைமுறையும்

​ஒரு கம்யூனிஸ்ட் தன்னைத் தகுதிப்படுத்திக் கொள்வது என்பது தனி அறையில் அமர்ந்து செய்யும் தியானம் போன்றது அல்ல. அது திரளான மக்களின் போராட்டங்களோடு இணைந்தது.

​நீண்ட பாதை: பாட்டாளி வர்க்கத்தின் விடுதலைக்கான போராட்டம் மிகவும் நீண்டது. இந்தப் பாதையில் பயணிக்கும்போதுதான் நாம் மார்க்சிய-லெனினியத்தின் சிறந்த மாணவர்களாக மாற முடியும்.

​எல்லா முனைகளிலும் பயிற்சி: சித்தாந்தம், ஒழுக்கம், கட்சி ஒற்றுமை, விமர்சனம் மற்றும் சுயவிமர்சனம், கடின உழைப்பு என அனைத்துத் துறைகளிலும் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் தன்னை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

​2. பண்டைய காலத்து 'சுய-பரிசீலனை' vs கம்யூனிச 'சுய-வளர்ப்பு'

​ஆசிரியர் லியு ஷாவோகி, பண்டைய சீன தத்துவஞானிகளின் கருத்துகளை இங்கே ஒப்பிடுகிறார்:

​செங் சி (Zengzi): "ஒரு நாளைக்கு மூன்று முறை நான் என்னை நானே பரிசீலனை செய்து கொள்கிறேன்" என்று அவர் கூறினார்.

​கவிப்பாடல் (Book of Odes): ஒரு வைரம் அல்லது பச்சைக் கல் எப்படி செதுக்கப்பட்டு பட்டை தீட்டப்படுகிறதோ, அதேபோல ஒரு மனிதன் நண்பர்களின் விமர்சனங்கள் மற்றும் சுய-முயற்சியால் செதுக்கப்பட வேண்டும்.

​முக்கிய வேறுபாடு: பண்டைய அறிஞர்கள் தங்களைச் செதுக்கிக் கொள்வதை ஒரு 'தனிப்பட்ட நல்லெண்ணம்' சார்ந்த விஷயமாகப் பார்த்தனர். ஆனால், கம்யூனிஸ்டுகள் தங்களைச் செதுக்கிக் கொள்வது சமுதாயத்தை மாற்றுவதற்காகவும், புரட்சியின் வெற்றிக்காகவும் மட்டுமே. நடைமுறையிலிருந்து விலகிய சுய-வளர்ப்பு வெறும் கற்பனையானது.

​3. தத்துவத்தை நடைமுறைப்படுத்துதல்

​கம்யூனிஸ்டுகள் வெறும் புத்தகப் புழுக்களாக இருக்கக் கூடாது என இந்தப் பகுதி எச்சரிக்கிறது.

​போலிப் புரட்சியாளர்கள்: சிலர் புத்தகங்களை மனப்பாடம் செய்வார்கள், ஆனால் மக்களின் இரத்தத்தை அட்டைப் பூச்சி போல உறிஞ்சும் 'கோமிண்டாங்' (Kuomintang) கட்சியினரைப் போலச் செயல்படுவார்கள்.

​நேர்மை: நாம் எதைக் கற்கிறோமோ அதன்படி நடக்க வேண்டும். பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியாளர்கள் மக்களுக்கு நேர்மையானவர்களாக இருக்க வேண்டும். புகழ் பெறுவதற்காகவோ அல்லது பணம் சம்பாதிப்பதற்காகவோ மார்க்சியத்தைக் கற்கக் கூடாது.

​4. தோழர் மாசேதுங்கின் வழிகாட்டுதல் (மவோ சிந்தனை)

​மாசேதுங் கூறிய மிக முக்கியமான கருத்தை இந்தப் பக்கம் பதிவு செய்துள்ளது:

​சீனத்தன்மை (Sinification): மார்க்சியத்தை அப்படியே இறக்குமதி செய்யாமல், சீன நாட்டின் தனிச்சிறப்பான சூழலுக்கு (Concrete conditions) ஏற்ப மாற்றி நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

​சீன மக்களின் இரத்தமும் சதையுமாக மார்க்சியம் மாற வேண்டும். அந்நியமான விஷயங்களைத் தவிர்த்து, மக்களுக்குப் புரியும் 'சீன பாணியில்' புரட்சிகர வேலைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

​தொகுப்பு: இந்தப் பாடத்தின் முக்கியக் குறிப்புகள்

​சுய-வளர்ப்பு (Self-Cultivation): இது ஒரு தொடர்ச்சியான செயல்முறை. ஒரு வைரம் பட்டை தீட்டப்படுவது போல, போராட்டங்கள் மூலம் நம்மை நாமே செதுக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

​விமர்சனம்: சக தோழர்களின் விமர்சனங்களை ஏற்றுக்கொள்வது ஒருவரைச் சிறந்த மனிதனாக மாற்றும்.

​நடைமுறை (Practice): தத்துவத்தை வெறும் அறிவாக மட்டும் வைத்திருக்காமல், அதை மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

​இந்த அதிகாரத்தின் இறுதியில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள 'குறிப்புகள்' பகுதியில், லியு ஷாவோகி மேற்கோள் காட்டிய பண்டைய சீன அறிஞர்கள் (செங் சி, கன்பூசியஸ்) மற்றும் அரசியல் தலைவர்கள் (சன்யாட்-சென்) பற்றிய வரலாற்றுத் தகவல்கள் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

​அடுத்த அதிகாரமான "மார்க்சிய-லெனினியத் தத்துவக் கல்விக்கும் சித்தாந்த சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சிக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை" (பக்கம் 34) பற்றிப் பார்க்கலாமா? "சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் நான்காம் அதிகாரமான "மார்க்சிய-லெனினியத் தத்துவக் கல்விக்கும் சித்தாந்த சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சிக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை" என்பதைப் பற்றியது.

​இந்த அதிகாரத்தின் மிக விரிவான தொகுப்பு இதோ:

​1. தத்துவமும் சித்தாந்த நிலப்பாடும்: பிரிக்க முடியாதவை

​மார்க்சிய-லெனினியத் தத்துவத்தைக் கற்பது என்பது வெறும் புத்தகங்களை வாசிப்பது மட்டுமல்ல. அது ஒருவருடைய சித்தாந்த சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியோடு (Ideological Self-cultivation) நெருங்கிய தொடர்புடையது.

​தவறான கருத்து: சில உறுப்பினர்கள் புத்தகங்களைப் படித்து மார்க்சிய அறிவைப் பெற்றுவிட்டால் மட்டும் போதும், பாட்டாளி வர்க்க நிலப்பாட்டில் உறுதியாக நிற்பதற்கும் அதற்கும் சம்பந்தமில்லை என்று நினைக்கிறார்கள். இது முற்றிலும் தவறானது.

​உண்மை: பாட்டாளி வர்க்க இலட்சியத்தின் மீது பற்றும், தூய்மையான நிலப்பாடும் இல்லாத ஒருவரால் மார்க்சிய அறிவியலை ஒருபோதும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

​2. வர்க்கப் பின்னணியும் தத்துவப் புரிதலும்

​ஆசிரியர் லியு ஷாவோகி ஒரு சுவாரசியமான ஒப்பீட்டை முன்வைக்கிறார்:

​தொழிலாளர் வர்க்கம்: தொழிலாளர் வர்க்கப் பின்னணியில் இருந்து வந்தவர்கள், மார்க்சின் 'உபரி மதிப்புக் கோட்பாடு' (Theory of Surplus Value) போன்ற சிக்கலான விஷயங்களை எளிதாகப் புரிந்து கொள்கிறார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் அன்றாட வாழ்வில் முதலாளிகளால் சுரண்டப்படுவதை நேரடியாக அனுபவிக்கிறார்கள்.

​அறிவாளிப் பிரிவினர்: வசதியான பின்னணியில் இருந்து வரும் அறிவாளிகள், நூல்களை மனப்பாடம் செய்வதில் புலியாக இருக்கலாம், ஆனால் தொழிலாளர்களைப் போல அந்தத் தத்துவத்தின் ஆன்மாவை உணர்வுப்பூர்வமாக உள்வாங்கிக்கொள்வதில் சிரமப்படுகிறார்கள்.

​3. தடம் மாறும் உறுப்பினர்கள் (தருணவாதிகள்)

​புரட்சியில் ஈடுபடும்போது தத்துவப் பயிற்சி இல்லாதவர்கள் எப்படித் தடுமாறுகிறார்கள் என்பதை இந்தப் பகுதி விளக்குகிறது:

​சந்தர்ப்பவாதம்: தத்துவத்தைப் போராட்டத்திற்கான ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தத் தெரியாதவர்கள், காலப்போக்கில் 'ஆமாம் சாமி'களாகவும், முதலாளித்துவத்திற்கு அடிபணிபவர்களாகவும் மாறிவிடுகிறார்கள்.

​அதிர்ச்சி தரும் உதாரணம்: 1937-ல் ஜப்பான் சீனா மீது படையெடுத்தபோது, சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்த சிலர் 'ஜப்பானை எதிர்ப்பதை விட, கோமிண்டாங் (ஆளும் கட்சி) மீது அதிக நம்பிக்கை வைக்கலாம்' என்று தவறான கணக்குப் போட்டனர். இது அவர்களின் பாட்டாளி வர்க்க நிலப்பாடு பலவீனமாக இருந்ததையே காட்டியது.

​4. "இடது" மற்றும் "வலது" தவறுகள்

​அரசியல் நிலமைகளில் மாற்றம் ஏற்படும்போது கம்யூனிஸ்டுகள் இரண்டு வகையான தவறுகளைச் செய்கிறார்கள்:

​வலதுசாரித் தவறு: எதிரிகளுடன் அளவுக்கு அதிகமாக சமரசம் செய்துகொள்வது அல்லது சரணடைவது.

​இடதுசாரித் தவறு: 'கதவடைப்பு வாதம்' (Closed-doorism) என அழைக்கப்படும் இது, மற்ற வர்க்கங்களையோ அல்லது மக்களோ இணைத்துக்கொள்ளாமல் தன்னை மட்டும் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டு தீவிரமாகச் செயல்படுவது.

​தீர்வு: ஒரு கம்யூனிஸ்ட் ஒட்டுமொத்த மனித சமுதாயத்தின் விடுதலைக்காகப் போராட வேண்டும். அப்போதுதான் அவர் தன்னையும் விடுவித்துக் கொள்ள முடியும்.

​5. எல்லைக் கோட்டை வரையறுத்தல்

​ஒரு கம்யூனிஸ்ட் மற்ற புரட்சிகர வர்க்கங்களோடு (நிலப்பிரபுத்துவத்திற்கு எதிரானவர்கள், குட்டி முதலாளித்துவ வர்க்கம்) இணைந்து செயல்பட வேண்டும். ஆனால்:

​மற்றவர்களுடன் இணையும்போது, தனது சொந்த பாட்டாளி வர்க்க நிலப்பாட்டை விட்டுக்கொடுத்துவிடக் கூடாது.

​யாரிடம் நட்பு பாராட்ட வேண்டும், யாரிடம் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் தெளிவான 'எல்லைக் கோடு' இருக்க வேண்டும்.

​உடனடி நலன்களையும் (Immediate interests), நீண்ட கால இலட்சியங்களையும் (Long-term goals) இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

​முக்கியக் கருத்துகளின் சுருக்கம்:

​புத்தகம் vs நடைமுறை: மார்க்சியத்தைக் கற்பது என்பது தேர்வில் வெற்றி பெறுவதற்காக அல்ல; அது வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான ஆயுதம்.

​மன உறுதி: புரட்சியில் வெற்றி பெறும் தருணங்களில் மட்டுமல்ல, கடுமையான சோதனைக் காலங்களிலும் பாட்டாளி வர்க்க நிலப்பாட்டில் உறுதியாக இருப்பதே ஒரு சிறந்த கம்யூனிஸ்டுக்கு அழகு.

​சுய-பரிசோதனை: தனது சிந்தனையில் புகுந்துள்ள முதலாளித்துவ அல்லது நிலப்பிரபுத்துவ எச்சங்களைக் கண்டறிந்து அவற்றை மார்க்சிய ஒளியில் நீக்க வேண்டும்.

"மானுடயின வரலாற்றிலேயே ஆக மிக மகத்தானதும் கடினமானதுமான பணியே கம்யூனிச இலட்சியம்" (பக்கம் 48) என்பதைப் பற்றிப் பார்க்கலாமா?

"சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் நான்காம் அதிகாரத்தின் நிறைவுப் பகுதியாகும். இதில் மார்க்ஸ், லெனின் மற்றும் மாசேதுங் ஆகியோரின் பொன்மொழிகள் மூலம் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கான கடமைகள் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

​இதன் விரிவான தொகுப்பு இதோ:

​1. மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸின் அறிவுறுத்தல்கள்

​கம்யூனிஸ்டுகள் இரண்டு முக்கிய அம்சங்களை முன்னிலைப்படுத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்:

​சர்வதேசப் பார்வை: வெவ்வேறு நாடுகளில் நடக்கும் போராட்டங்களில் அந்தந்த நாடுகளின் தேசிய நலன்களைக் கடந்த, உலகப் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பொதுவான நலன்களை எடுத்துக்கூற வேண்டும்.

​ஒட்டுமொத்த இலக்கு: முதலாளித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தின் வெவ்வேறு நிலைகளிலும், கம்யூனிஸ்டுகள் எப்போதும் இயக்கத்தின் ஒட்டுமொத்த இலட்சியத்தையும் எதிர்காலத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வேண்டும்.

​2. லெனினின் 'வர்க்க உணர்வு' குறித்த பார்வை

​ஒரு தொழிலாளி அல்லது கம்யூனிஸ்ட் வெறும் தொழிற்சங்கத் தலைவராக மட்டும் சுருங்கிவிடக் கூடாது என்று லெனின் எச்சரிக்கிறார்:

​அரசியல் விழிப்புணர்வு: சமுதாயத்தின் ஒவ்வொரு வர்க்கத்தின் வாழ்க்கை, அரசியல் மற்றும் கலாச்சார வெளிப்பாடுகளைக் கூர்ந்து கவனிக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

​பொருண்மையான பகுப்பாய்வு: மக்களின் ஒவ்வொரு பிரிவினரின் நடவடிக்கைகள் மீதும் 'பொருள்முதல்வாத பகுப்பாய்வு' செய்யத் தெரியாவிட்டால், அது உண்மையான வர்க்க உணர்வாக இருக்க முடியாது.

​மக்களின் தீர்ப்பாயர் (Tribune of the People): ஒரு கம்யூனிஸ்ட் வெறும் 'தொழிற்சங்கச் செயலாளர்' அல்ல; அவர் மக்களின் தலைவராக இருக்க வேண்டும். சமுதாயத்தில் எங்கு, எந்த வர்க்கத்திற்கு எதிராக ஒடுக்குமுறை நடந்தாலும், அதற்குப் பதில் நடவடிக்கை எடுக்கும் திறனுள்ளவராக அவர் இருக்க வேண்டும்.

​3. மாசேதுங்கின் சிந்தனைகள்: தத்துவமும் நடைமுறையும்

​தத்துவத்தைக் கற்பது குறித்து மாசேதுங் வழங்கிய வழிகாட்டுதல்கள் இங்கே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன:

​சாரம் அறிதல்: ஒரு விஷயத்தின் வெளிப்படையான தகவல்களைத் தாண்டி, அதன் சாராம்சத்தையும், உள்ளார்ந்த விதிகளையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

​புலனறிவிலிருந்து பகுத்தறிவு: நாம் கண்கூடாகப் பார்க்கும் அனுபவங்களிலிருந்து (Data), தேவையற்றவற்றை ஒதுக்கிவிட்டு, உண்மையான சாரத்தை மட்டும் தக்கவைத்து 'பகுத்தறிவுக்குத் தாவல்' (Leap to reason) மேற்கொள்ள வேண்டும்.

​புரட்சிகரத் தத்துவத்தின் முக்கியத்துவம்: "புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகர இயக்கம் இருக்க முடியாது" என்ற லெனினின் கூற்றை மாசேதுங் வழிமொழிகிறார்.

​4. கட்சி உறுப்பினர்களுக்கான இறுதிப் பாடம்

​தொடர் கல்வி: கற்கும் திறனுள்ள உறுப்பினர்கள் அனைவரும் மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவத்தைக் கற்க வேண்டும்.

​வரலாற்றுப் பாடம்: சீன மற்றும் உலக வரலாற்றைக் கற்று, அதன் மூலம் தற்போதைய சூழலில் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்ற வழிகாட்டலைப் பெற வேண்டும்.

​பரஸ்பர உதவி: அதிக அறிவுள்ள தோழர்கள், குறைந்த கல்வி கற்ற தோழர்களுக்குச் சித்தாந்த வளர்ச்சி அடைய உதவ வேண்டும்.

​தொகுப்பு: இந்தப் பகுதியின் சாரம்

நீங்கள் பகிர்ந்திருக்கும் பக்கங்கள் (பக்கம் 48 முதல் 54 வரை), "சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் ஐந்தாம் அதிகாரமான "மானுடயின வரலாற்றிலேயே ஆக மிக மகத்தானதும் கடினமானதுமான பணியே, கம்யூனிச இலட்சியம்" என்பதைப் பற்றியது.

​கம்யூனிசத்தின் இறுதி இலக்கு என்ன, அது ஏன் மிகக் கடினமான பணி மற்றும் அதை அடைய கம்யூனிஸ்டுகள் தங்களை எப்படித் தயார் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்தப் பக்கங்கள் மிக ஆழமாக விளக்குகின்றன.

​இதோ அதன் விரிவான தொகுப்பு:

​1. கம்யூனிச இலட்சியத்தின் அடிப்படைப் பொருள்

​ஒரு கம்யூனிஸ்ட் தனது சித்தாந்த சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியின் மூலம் அடைய வேண்டிய மிக முக்கியமான விஷயம் "தனிநபர்வாதத்தை" (Individualism) ஒழிப்பதாகும்.

​வர்க்கப் போராட்டத்தின் வெளிப்பாடு: சமுதாயத்தில் நிலவும் வர்க்கப் போராட்டமே ஒரு கட்சி உறுப்பினருக்குள்ளும் சித்தாந்தப் போராட்டமாக நடக்கிறது.

​பொது நலனே முதன்மை: தனது குறுகிய சுயநலத்தை ஒழித்துவிட்டு, பாட்டாளி வர்க்கம், கட்சி மற்றும் ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் நலன்களை முதன்மைப்படுத்துவதே கம்யூனிச உலகக் கண்ணோட்டம்.

​2. கம்யூனிச சமுதாயம் எப்படி இருக்கும்?

​ஆசிரியர் லியு ஷாவோகி வருங்கால கம்யூனிச சமுதாயத்தைப் பற்றி ஒரு உன்னதமான சித்திரத்தைத் தருகிறார்:

​சுரண்டலற்ற உலகம்: அந்த உலகில் ஒடுக்குமுறையாளர்களோ, முதலாளிகளோ, நிலப்பிரபுக்களோ இருக்க மாட்டார்கள். மனிதனை மனிதன் சுரண்டும் நிலை அறவே ஒழிக்கப்படும்.

​அறிவார்ந்த முன்னேற்றம்: அறியாமை, பின்தங்கிய நிலை, சுயநலம் போன்றவை நீங்கி, ஒட்டுமொத்த மனித குலமும் உயர் நன்னெறி கொண்டவர்களாக, ஒருவருக்கொருவர் அன்போடும் உதவியோடும் வாழும் சூழல் உருவாகும்.

​அமைதி: போர், ஏமாற்றுதல், சந்தேகம், கொலை போன்ற தீங்குகள் இல்லாத ஒரு எழில்மிக்க சமுதாயமாக அது விளங்கும்.

​3. இது ஏன் 'மிகக் கடினமான' பணி?

​கம்யூனிசத்தை அடைவது என்பது ஏதோ ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல; அது மிக நீண்ட, வேதனைமிக்க போராட்டத்தின் மூலமே சாத்தியமாகும்.

​பழைய மரபுகளின் பிடி: ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனித சமுதாயத்தில் வேரூன்றியிருக்கும் சுரண்டல் வர்க்கத்தின் பழக்கவழக்கங்கள், மரபுகள் மற்றும் சிந்தனைகளை அடியோடு துடைத்தெறிவது அவ்வளவு எளிதல்ல.

​அதிகாரத்தை வென்ற பின்பும் போராட்டம்: அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பின்னரும், பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார மாற்றங்களைக் கொண்டுவர நீண்ட காலம் போராட வேண்டியிருக்கும்.

​சீனாவின் உதாரணம்: சோவியத் ஒன்றியத்தின் அக்டோபர் புரட்சி மற்றும் சீனாவில் கம்யூனிச இயக்கத்தின் அசுர வளர்ச்சி ஆகியவை இந்த இலக்கை நோக்கிச் செல்வதற்கான உயிருள்ள உதாரணங்கள் என ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.

​4. கம்யூனிஸ்டுகளின் வரலாற்றுத் தார்மீகக் கடமை

​இந்தக் கடினமான பணியைச் செய்ய கம்யூனிஸ்டுகள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

​விடாப்பிடியான போராட்டம்: எத்தகைய இன்னல்கள் வந்தாலும், எத்தனை ஆண்டுகள் ஆனாலும் சளைக்காமல் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

​மக்களைத் திரட்டுதல்: கம்யூனிசக் கட்சி மட்டும் தனியாக எதையும் சாதித்துவிட முடியாது. பாட்டாளி வர்க்கத்தையும், திரளான மக்களையும் சித்தாந்த ரீதியாக விழிப்படையச் செய்து, அவர்களை ஒன்றிணைப்பதன் மூலமே இந்தப் புரட்சிகர மாற்றத்தை நிகழ்த்த முடியும்.

​சுய-திருத்தம்: மக்கள் மத்தியில் நிலவும் பழைய மற்றும் பிற்போக்கான கருத்துக்களைத் தத்துவார்த்த ரீதியாக எதிர்த்துப் போராடி, அவர்களைப் புதிய சமுதாயத்திற்குத் தயார்படுத்த வேண்டும்.

​முக்கியக் கருத்துகளின் சுருக்கம் (Highlights):

"சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் ஐந்தாம் அதிகாரமான "மானுடயின வரலாற்றிலேயே ஆக மிக மகத்தானதும் கடினமானதுமான பணியே, கம்யூனிச இலட்சியம்" என்பதைப் பற்றியது.

​கம்யூனிசத்தின் இறுதி இலக்கு என்ன, அது ஏன் மிகக் கடினமான பணி மற்றும் அதை அடைய கம்யூனிஸ்டுகள் தங்களை எப்படித் தயார் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்தப் பக்கங்கள் மிக ஆழமாக விளக்குகின்றன.

​இதோ அதன் விரிவான தொகுப்பு:

​1. கம்யூனிச இலட்சியத்தின் அடிப்படைப் பொருள்

​ஒரு கம்யூனிஸ்ட் தனது சித்தாந்த சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியின் மூலம் அடைய வேண்டிய மிக முக்கியமான விஷயம் "தனிநபர்வாதத்தை" (Individualism) ஒழிப்பதாகும்.

​வர்க்கப் போராட்டத்தின் வெளிப்பாடு: சமுதாயத்தில் நிலவும் வர்க்கப் போராட்டமே ஒரு கட்சி உறுப்பினருக்குள்ளும் சித்தாந்தப் போராட்டமாக நடக்கிறது.

​பொது நலனே முதன்மை: தனது குறுகிய சுயநலத்தை ஒழித்துவிட்டு, பாட்டாளி வர்க்கம், கட்சி மற்றும் ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் நலன்களை முதன்மைப்படுத்துவதே கம்யூனிச உலகக் கண்ணோட்டம்.

​2. கம்யூனிச சமுதாயம் எப்படி இருக்கும்?

​ஆசிரியர் லியு ஷாவோகி வருங்கால கம்யூனிச சமுதாயத்தைப் பற்றி ஒரு உன்னதமான சித்திரத்தைத் தருகிறார்:

​சுரண்டலற்ற உலகம்: அந்த உலகில் ஒடுக்குமுறையாளர்களோ, முதலாளிகளோ, நிலப்பிரபுக்களோ இருக்க மாட்டார்கள். மனிதனை மனிதன் சுரண்டும் நிலை அறவே ஒழிக்கப்படும்.

​அறிவார்ந்த முன்னேற்றம்: அறியாமை, பின்தங்கிய நிலை, சுயநலம் போன்றவை நீங்கி, ஒட்டுமொத்த மனித குலமும் உயர் நன்னெறி கொண்டவர்களாக, ஒருவருக்கொருவர் அன்போடும் உதவியோடும் வாழும் சூழல் உருவாகும்.

​அமைதி: போர், ஏமாற்றுதல், சந்தேகம், கொலை போன்ற தீங்குகள் இல்லாத ஒரு எழில்மிக்க சமுதாயமாக அது விளங்கும்.

​3. இது ஏன் 'மிகக் கடினமான' பணி?

​கம்யூனிசத்தை அடைவது என்பது ஏதோ ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல; அது மிக நீண்ட, வேதனைமிக்க போராட்டத்தின் மூலமே சாத்தியமாகும்.

​பழைய மரபுகளின் பிடி: ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனித சமுதாயத்தில் வேரூன்றியிருக்கும் சுரண்டல் வர்க்கத்தின் பழக்கவழக்கங்கள், மரபுகள் மற்றும் சிந்தனைகளை அடியோடு துடைத்தெறிவது அவ்வளவு எளிதல்ல.

​அதிகாரத்தை வென்ற பின்பும் போராட்டம்: அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பின்னரும், பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார மாற்றங்களைக் கொண்டுவர நீண்ட காலம் போராட வேண்டியிருக்கும்.

​சீனாவின் உதாரணம்: சோவியத் ஒன்றியத்தின் அக்டோபர் புரட்சி மற்றும் சீனாவில் கம்யூனிச இயக்கத்தின் அசுர வளர்ச்சி ஆகியவை இந்த இலக்கை நோக்கிச் செல்வதற்கான உயிருள்ள உதாரணங்கள் என ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.

​4. கம்யூனிஸ்டுகளின் வரலாற்றுத் தார்மீகக் கடமை

​இந்தக் கடினமான பணியைச் செய்ய கம்யூனிஸ்டுகள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

​விடாப்பிடியான போராட்டம்: எத்தகைய இன்னல்கள் வந்தாலும், எத்தனை ஆண்டுகள் ஆனாலும் சளைக்காமல் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

​மக்களைத் திரட்டுதல்: கம்யூனிசக் கட்சி மட்டும் தனியாக எதையும் சாதித்துவிட முடியாது. பாட்டாளி வர்க்கத்தையும், திரளான மக்களையும் சித்தாந்த ரீதியாக விழிப்படையச் செய்து, அவர்களை ஒன்றிணைப்பதன் மூலமே இந்தப் புரட்சிகர மாற்றத்தை நிகழ்த்த முடியும்.

​சுய-திருத்தம்: மக்கள் மத்தியில் நிலவும் பழைய மற்றும் பிற்போக்கான கருத்துக்களைத் தத்துவார்த்த ரீதியாக எதிர்த்துப் போராடி, அவர்களைப் புதிய சமுதாயத்திற்குத் தயார்படுத்த வேண்டும்.

​முக்கியக் கருத்துகளின் சுருக்கம் (Highlights):நீங்கள் பகிர்ந்திருக்கும் இந்தப் பக்கங்கள் (பக்கம் 55 முதல் 59 வரை), "சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் ஐந்தாம் அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதியாகும். கம்யூனிச இலட்சியத்தை நோக்கிய பயணத்தில் நிலவும் சவால்கள் மற்றும் ஒரு கம்யூனிஸ்டின் மனநிலை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை இது ஆழமாக விளக்குகிறது.

​இதோ அதன் விரிவான தொகுப்பு:

​1. லெனினின் எச்சரிக்கை: வர்க்கங்களை ஒழிப்பதன் உண்மையான பொருள்

​வர்க்கங்களை ஒழிப்பது என்பது நிலப்பிரபுக்களையும் முதலாளிகளையும் அதிகாரத்தில் இருந்து தூக்கியெறிவதுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை என்று லெனின் கூறுகிறார்:

​சிறு உற்பத்தியாளர்கள்: சிறு வியாபாரிகள் மற்றும் கைவினைஞர்களை வன்முறை மூலம் ஒழிக்க முடியாது. அவர்களுடன் இணைந்து வாழ்ந்து, நீண்டகால, மெதுவான மற்றும் எச்சரிக்கையான பணிகளின் மூலமே அவர்களை மறு உருவாக்கம் செய்ய முடியும்.

​அழுக்கார்ந்த சூழல்: பாட்டாளி வர்க்கமானது குட்டி முதலாளித்துவச் சூழலால் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சூழல் பாட்டாளி வர்க்கத்தினுள் புகுந்து அதன் ஒற்றுமையைச் சிதைக்கவும், தனிநபர் மனப்பான்மையை உருவாக்கவும் தொடர்ந்து முயல்கிறது.

​கண்டிப்பான கட்டுப்பாடு: இதை எதிர்கொள்ள பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியினுள் மிகக் கண்டிப்பான மத்தியத்துவமும் (Centralism) கட்டுப்பாடும் அவசியம்.

​2. கம்யூனிசப் புரட்சியின் தனித்துவம்

​வரலாற்றில் இதுவரை நடந்த மற்ற புரட்சிகளிலிருந்து கம்யூனிசப் புரட்சி மாறுபடுகிறது:

​அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவது ஒரு துவக்கமே: முதலாளித்துவப் புரட்சிகள் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதோடு முடிந்துவிடுகின்றன. ஆனால், கம்யூனிசப் புரட்சியைப் பொறுத்தவரை அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவது என்பது பிரம்மாண்டமான பணிகளுக்கான ஒரு துவக்கம் மட்டுமே.

​நூற்றாண்டுக்கான கடமை: இது ஒரே அடியில் சாதிக்கக்கூடிய காரியம் அல்ல. இது தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடர வேண்டிய "நூற்றாண்டுக்கான கடமை".

​3. கம்யூனிஸ்டுகளின் மன உறுதி (Revolutionary Optimism)

​கம்யூனிச இலட்சியம் கடினமானது என்பதால், சிலர் அதன் மீது நம்பிக்கை இழந்து கட்சியை விட்டு வெளியேறலாம். ஆனால் உண்மையான கம்யூனிஸ்டுகள்:

​துணிவும் தொலைநோக்கும்: புரட்சிகரத் துணிவோடும், நீண்ட காலத் தொலைநோக்கோடும் இருக்க வேண்டும்.

​அச்சமற்ற பயணம்: வழியில் வரும் தடைகளைக் கண்டு அஞ்சாமல், அவற்றை வெற்றிகரமாகக் கடந்து செல்ல வேண்டும். கோடிக்கணக்கான மக்களைத் திரட்டி, தடையின்றி இலக்கை நோக்கி முன்னேற வேண்டும்.

​4. ஸ்டாலின் மற்றும் லெனின்: ஒரு ஒப்பீடு

​ஜெர்மன் எழுத்தாளர் எமில் லுத்விக், தோழர் ஸ்டாலினைச் சந்தித்தபோது நடந்த உரையாடல் இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

​லெனின் - ஒரு பெருங்கடல்: லெனின் ஒரு பெருங்கடலைப் போன்றவர்; ஜார் மன்னர் மகா பீட்டரோ கடலில் உள்ள ஒரு துளி நீரைப் போன்றவர் என்று ஸ்டாலின் கூறுகிறார்.

​மக்களின் தலைவர்கள்: பாட்டாளி வர்க்கத் தலைவர்கள் வரலாற்றில் வகிக்கும் பாத்திரம் மிக மகத்தானது. சுரண்டும் வர்க்கத்தின் தலைவர்களுக்கும், கம்யூனிசத் தலைவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை இந்த ஒப்பீடு தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

​5. எதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ளுதல்

​ஒரு சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு லியு ஷாவோகி இறுதி வழிகாட்டலை வழங்குகிறார்:

​எதார்த்தத்தை உணர்தல்: உலகம் இப்போது எழில் மிக்கதாக இல்லை, அது முதலாளித்துவத்தின் கீழ் அசிங்கமாக உள்ளது. அதைக் கண்டு பயந்து ஓடாமல், எதார்த்தத்தை நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்ள வேண்டும்.

​உள்ளுணர்வுடன் பணி செய்தல்: வெறும் இயந்திரம் போல வேலை செய்யாமல், உயர் இலட்சியங்களை உள்ளுணர்வோடு (Intuitively) இணைத்துச் செயல்பட வேண்டும்.

​இளந் தோழர்களுக்கு அறிவுரை: இளந் தோழர்கள் தங்களுக்குப் பிடித்தமான வேலை ஒதுக்கப்படவில்லையே என்று வருந்தக்கூடாது. எந்தப் பணியாக இருந்தாலும் அதை உலகை மாற்றும் பணியின் ஒரு பகுதியாகக் கருதி அர்ப்பணிப்போடு செய்ய வேண்டும்.

​தொகுப்பு: இந்தப் பகுதியின் முக்கியப் பாடங்கள்

​பயிற்சி (Cultivation): கம்யூனிசம் என்பது ஒரு நாள் புரட்சி அல்ல; அது ஒரு வாழ்நாள் பயிற்சி.

​கட்டுப்பாடு: வெளிப்படையான எதிரிகளை விட, நமக்குள்ளே ஊடுருவும் குட்டி முதலாளித்துவச் சிந்தனைகளே அதிக ஆபத்தானவை. அதைத் தடுக்க கட்சி ஒழுக்கம் மிக முக்கியம்.

​அர்ப்பணிப்பு: நாம் வாழும் காலத்திலேயே முழுமையான மாற்றத்தைக் காண முடியாவிட்டாலும், எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்காக அந்தப் பாதையைச் செப்பனிடும் பணியில் மகிழ்ச்சியோடு ஈடுபட வேண்டும்.

​இந்தப் பக்கங்களுடன் இந்த அத்தியாயம் முழுமையடைகிறது. அடுத்து நீங்கள் பகிர விரும்பும் பக்கங்களை அனுப்புங்கள், நான் இதே போலத் தொகுத்து வழங்குகிறேன்.

​அடுத்த அத்தியாயமான "கட்சி உறுப்பினர்களின் நலன்கள்..." பற்றி விவாதிக்கத் தொடங்கலாமா?

நீங்கள் பகிர்ந்திருக்கும் பக்கங்கள் (பக்கம் 61 முதல் 67 வரை), "சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் ஆறாம் அதிகாரமான "கட்சி உறுப்பினர் ஒருவரின் நலன்கள் கட்சியின் நலன்களுக்கு நிபந்தனையின்றி கீழ்ப்படுத்தப்பட வேண்டும்" என்பதைப் பற்றியது.

​ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கட்டுப்பாடு, தனிநபர் ஒழுக்கம் மற்றும் அர்ப்பணிப்பு குறித்து இந்தப் பகுதி மிகத் தெளிவாகப் பேசுகிறது. இதன் விரிவான தொகுப்பு இதோ:

​1. கட்சியின் நலனே முதன்மையானது

​ஒரு கம்யூனிஸ்டின் அடிப்படை அறநெறி என்பது கட்சியின் நலன்களைத் தனது தனிப்பட்ட நலன்களுக்கு மேலாக வைப்பதே ஆகும்.

​நிபந்தனையற்ற அர்ப்பணிப்பு: தனிப்பட்ட நலன்கள், உள்ளூர் அமைப்பு நலன்கள், தற்காலிக நலன்கள் ஆகிய அனைத்தும் ஒட்டுமொத்த கட்சியின் மற்றும் நீண்டகால புரட்சி நலன்களுக்குக் கீழ்ப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

​பாட்டாளி வர்க்க விடுதலை: கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு என்று தனியாகச் சுய நலன்கள் கிடையாது. பாட்டாளி வர்க்கத்தின் விடுதலையும், ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் விடுதலையுமே அதன் ஒரே இலக்கு. எனவே, கட்சி நலன் என்பது மக்கள் நலனே ஆகும்.

​2. தோழர் மாசேதுங்கின் வழிகாட்டுதல்

​மாசேதுங் ஒரு கம்யூனிஸ்டின் பண்புகள் குறித்துக் கூறியுள்ள கருத்துக்கள் இங்கே வலியுறுத்தப்படுகின்றன:

​சுயநலமின்மை: ஒரு கம்யூனிஸ்ட் எந்தச் சூழலிலும் தனது தனிப்பட்ட நலனை முதன்மைப்படுத்தக் கூடாது.

​கண்டனத்திற்குரியவை: சுயநலம், அசட்டுத்தனம், ஊழல், புகழ் போதை ஆகியவை கடும் கண்டனத்திற்குரியவை.

​அமைதியான உழைப்பு: பொதுக் கடமைகளை எவ்வித ஆரவாரமும் இன்றி, அமைதியாகவும் அர்ப்பணிப்புடனும் செய்பவரே மதிப்புமிக்கவர்.

​3. ஒரு சிறந்த கம்யூனிஸ்டின் ஐந்து முக்கியப் பண்புகள்

​லியு ஷாவோகி ஒரு கம்யூனிஸ்ட் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய உன்னதப் பண்புகளை ஐந்து தலைப்புகளில் விளக்குகிறார்:

​முதலாவதாக - அன்பு மற்றும் விசுவாசம்: தோழர்களிடமும் மக்களிடமும் நிபந்தனையற்ற அன்பைச் செலுத்த வேண்டும். மற்றவர்கள் அனுபவிப்பதற்கு முன்பே தான் துயரங்களை ஏற்க வேண்டும்; மற்றவர்கள் மகிழ்ந்த பிறகே தான் மகிழ்ச்சி அடைய வேண்டும்.

​இரண்டாவதாக - புரட்சிகரத் துணிவு: சுயநல நோக்கங்கள் இல்லாததால், ஒரு கம்யூனிஸ்ட் எதற்கும் அஞ்சத் தேவையில்லை. தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டவும், உண்மையை உரக்கச் சொல்லவும் அவருக்குத் துணிவு இருக்க வேண்டும்.

​மூன்றாவதாக - தத்துவப் புரிதல்: மார்க்சிய-லெனினியத் தத்துவத்தை ஆழமாகக் கற்று, அதன் ஒளியில் எதார்த்தத்தைச் சரியாகப் பகுப்பாய்வு செய்து செயல்பட வேண்டும்.

​நான்காவதாக - நேர்மை: கள்ளங்கபாடற்ற நேர்மையாளராக இருக்க வேண்டும். கட்சியிடம் எதையும் மறைக்கக் கூடாது. தனிப்பட்ட லாப-நட்டங்களைக் கருதாமல் கட்சியின் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும்.

​ஐந்தாவதாக - சுயமரியாதையும் பொறுமையும்: மற்றவர்களிடமிருந்து மரியாதை பெற வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல், அதே சமயம் எவ்வித அவமதிப்புகளையும் கட்சியின் இலட்சியத்துக்காகத் தாங்கிக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

​4. தியாகமும் அதன் பின்னணியும்

​கம்யூனிஸ்டுகள் செய்யும் தியாகங்கள் ஏதோ குருட்டுத்தனமான வெறியால் செய்யப்படுபவை அல்ல.

​அறிவியல் பூர்வமான புரிதல்: சமுதாய வளர்ச்சியின் விதிகளை (Laws of Social Development) உணர்ந்திருப்பதால், ஒரு புதிய உலகைப் படைப்பதற்காகத் தனது உயிரையும் கொடுக்க அவர்கள் தயாராக இருக்கிறார்கள்.

​மரணத்தை எதிர்கொள்ளுதல்: கோடிக்கணக்கான மக்களின் மகிழ்ச்சியான வாழ்விற்காகத் தனது மரணத்தைக் கூட எவ்வித பதட்டமுமின்றி அமைதியாக ஏற்கும் மனவலிமை கம்யூனிச சித்தாந்தத்தால் கிடைக்கிறது.

​5. தனிநபர் புகழைத் தவிர்த்தல்

​கட்சியின் வெற்றிகளைத் தனது தனிப்பட்ட வெற்றிகளாகக் கருதிப் பெருமிதம் கொள்ளக் கூடாது.

​கூட்டுச் செயல்பாடு: புரட்சியின் ஒவ்வொரு வெற்றியும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் உழைப்பால் விளைந்தது. தனிநபர் வீரம் அல்லது புகழ் தேடுதல் என்பது கம்யூனிசத்திற்கு எதிரானது.

​கட்சியுடன் ஒன்றிணைதல்: ஒரு உறுப்பினர் தனது ஆற்றலை வளர்த்துக் கொள்வது கட்சியின் இலட்சியத்தை முன்னேற்றுவதற்காகவே தவிர, தனிப்பட்ட புகழுக்காக அல்ல. தனது நலன்களைக் கட்சியுடன் முழுமையாக ஒன்றிணைப்பதே ஒரு சிறந்த உறுப்பினரின் கடமையாகும்.

​தொகுப்புச் சுருக்கம்:

 

அம்சம்                                                                                        விளக்கம்

அடிப்படை விதி

தனிநபர் நலன் < கட்சியின் நலன்.

நோக்கம்

பாட்டாளி வர்க்கம் மற்றும் ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் விடுதலை.

உயரிய பண்பு

கஷ்டங்களை முதலில் ஏற்பது; சலுகைகளைக் கடைசியாகப் பெறுவது.

தியாகம்

அறிவியல் பூர்வமான புரிதலின் அடிப்படையில் செய்யப்படும் உயர்ந்த அர்ப்பணிப்பு.

 

இந்தப் பக்கங்களுடன் இந்த அத்தியாயத்தின் பெரும் பகுதி நிறைவடைகிறது. ஒரு கம்யூனிஸ்ட் என்பவன் வெறும் அரசியல்வாதி அல்ல, அவன் ஒரு உயர்ந்த ஒழுக்கம் கொண்ட 'புதிய மனிதன்' என்பதை இந்தப் பகுதி நமக்கு உணர்த்துகிறது.

​இதற்கடுத்த பக்கங்களில் உள்ள "கட்சியில் நிலவும் பிழையான சித்தாந்தங்கள்..." என்பது குறித்துப் பார்க்கலாமா?

நீங்கள் பகிர்ந்திருக்கும் இந்தப் பக்கங்கள் (பக்கம் 72 முதல் 81 வரை), "சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் ஏழாம் அதிகாரமான "கட்சியில் நிலவும் பிழையான சித்தாந்தங்களுக்கான எடுத்துக்காட்டுகள்" என்பதைப் பற்றியது.

​கட்சிக்குள் நுழையும் நபர்களிடம் இருக்கும் தவறான மனப்போக்குகள் மற்றும் அவற்றை எப்படிக் களைய வேண்டும் என்பதை லியு ஷாவோகி இங்கே விரிவாகப் பட்டியலிடுகிறார்.

​1. கட்சிக்குள் வரும்போது கொண்டு வரும் 'பழைய சுவடுகள்'

​கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது வானத்திலிருந்து குதித்த தூதர்களால் ஆனது அல்ல; அது சமுதாயத்தின் பல்வேறு வர்க்கங்களிலிருந்து வரும் மனிதர்களால் ஆனது. எனவே, அவர்கள் வரும்போது தங்களோடு பழைய சமுதாயத்தின் தவறான கருத்துக்களையும் கொண்டு வருகிறார்கள்.

​அறியாமை: சிலர் கம்யூனிசம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் சேர்கிறார்கள். உதாரணமாக, நிலமற்ற விவசாயிகள் சிலர் "நிலம் கிடைக்கும்" என்பதற்காக மட்டும் சேர்கிறார்கள்.

​சுயநலம்: வேறு வழியின்றி, வேலை வாய்ப்புக்காகவோ அல்லது எதிர்காலத்தில் 'பிரபலமாகலாம்' என்ற ஆசையிலோ சிலர் இணைகிறார்கள்.

​2. பிழையான முதல் பண்பு: சந்தர்ப்பவாதம் மற்றும் அறியாமை

​மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவத்தை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளாமல், மேலோட்டமான காரணங்களுக்காகக் கட்சியில் இருப்பவர்கள் ஆபத்தானவர்கள்.

​போராட்டக் காலங்களில் இவர்களது நிலைப்பாடு ஊசலாடும். நெருக்கடியான சூழலில் இவர்கள் தடம் மாற வாய்ப்புண்டு.

​3. பிழையான இரண்டாவது பண்பு: தனிநபர்வாதம் (Individualism)

​இது கட்சிக்குள்ளேயே இருக்கும் மிகப் பெரிய எதிரி என்று ஆசிரியர் கூறுகிறார்.

​தனது நலனே மேலானது: இவர்கள் கட்சியின் நலனை விடத் தனது சொந்த நலனை (பணம், புகழ், பதவி) முன்னிறுத்துவார்கள்.

​வஞ்சகம்: தனக்குப் பிடிக்காத தோழர்கள் மீது வன்மத்தைக் கக்குவது, அவர்களைப் பற்றிப் புறம் பேசுவது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவார்கள்.

​பதவி ஆசை: உயர் மட்டத்தில் இருப்பவர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, தனக்கும் அத்தகைய அதிகாரங்கள் கிடைக்க வேண்டும் என்று ஏங்குவார்கள்.

​4. பிழையான மூன்றாவது பண்பு: தற்செருக்கு மற்றும் பகட்டு

​சில தோழர்களிடம் ஆணவமும், தன்னை முன்னிலைப்படுத்தும் போக்கும் காணப்படுகிறது.

​பகட்டு: தான் செய்த சிறு சாதனைகளைப் பெரியதாகப் பீற்றிக் கொள்வது. ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களை வழிநடத்திய படைவீரர்கள் கூடத் தங்களைச் 'சாதனையாளர்கள்' என்று கருதிக்கொண்டு மற்றவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்த முயல்வது.

​புகழ் போதை: மற்றவர்கள் தன்னைப் புகழ வேண்டும் என்று விரும்புவது. விமர்சனங்களை ஏற்க மறுப்பது.

​துறைவாதம் (Departmentalism): ஒட்டுமொத்தக் கட்சியின் நலனைப் பார்க்காமல், தனது துறை அல்லது தனது பகுதி மட்டும் சிறப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று குறுகிய நோக்கில் செயல்படுவது.

​5. ஒரு கம்யூனிஸ்டின் உண்மையான கடமை

​இந்தத் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டிய பிறகு, ஒரு கம்யூனிஸ்ட் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று லியு ஷாவோகி விளக்குகிறார்:

​அமைதியான உழைப்பு: தன் வேலையைச் சரியாகச் செய்வதே கடமை என்று நினைக்க வேண்டும். புகழுக்கோ அல்லது பிரதிபலனுக்கோ ஆசைப்படக் கூடாது.

​பெருங்கடலில் ஒரு துளி: மார்க்ஸ், லெனின் போன்ற மாமனிதர்களே கம்யூனிச இலட்சியத்திற்காகத் தங்களால் முடிந்த ஒரு பகுதியைத்தான் செய்ய முடிந்தது. கோடிக்கணக்கான மக்களின் கூட்டு உழைப்பில்தான் மாற்றம் நிகழும் என்பதை உணர வேண்டும்.

​சுய-திருத்தம்: ஒரு உறுப்பினர் தனக்குள்ளே இருக்கும் இத்தகைய பிழையான சித்தாந்தங்களை (சுயநலம், ஆணவம் போன்றவை) அடையாளம் கண்டு, அவற்றைத் தத்துவப் பயிற்சியின் மூலம் வென்றெடுக்க வேண்டும்.

​தொகுப்புச் சுருக்கம்:

பிழையான பண்பு அதன் பாதிப்பு

தனிநபர்வாதம்-

கட்சியின் ஒற்றுமையைச் சீர்குலைக்கும்.

பதவி ஆசை-

மக்கள் சேவையை விடச் சுய லாபத்தைத் தேடத் தூண்டும்.

தற்செருக்கு (ஆணவம்)-

மற்ற தோழர்களிடமிருந்து ஒருவரைத் தனிமைப்படுத்தும்.

துறைவாதம்-

ஒட்டுமொத்தப் புரட்சியின் இலக்கைச் சிதைக்கும்.

 

சுருக்கமாகச் சொன்னால், "நாம் செய்யும் வேலை சிறியதாக இருந்தாலும் பெரியதாக இருந்தாலும், அது ஒரு மகத்தான பணியின் ஒரு பகுதி" என்ற பணிவு ஒவ்வொரு கம்யூனிஸ்டுக்கும் இருக்க வேண்டும்.

​இந்தப் பக்கங்களுடன் இந்த அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது.

ஏழாம் அதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியாகும். இதில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்குள் ஊடுருவக்கூடிய மேலும் சில ஆபத்தான சித்தாந்தப் பிழைகள் மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உன்னதமான பண்புகள் குறித்து லியு ஷாவோகி விரிவாக விளக்குகிறார்.

​இதோ அதன் முக்கிய அம்சங்களின் தொகுப்பு:

​1. பிழையான நான்காவது பண்பு: குரூரமான போட்டி மற்றும் பொறாமை

​சில உறுப்பினர்களிடம் கம்யூனிசத்திற்கு முற்றிலும் மாறான, பிற்போக்கான போட்டி மனப்பான்மை நிலவுகிறது:

​முன்னேற்றத்தைத் தடுத்தல்: மற்றவர்கள் தன்னை விட முன்னுக்கு வருவதைப் பார்த்துப் பொறாமைப்படுவதுடன், அவர்களைக் கீழே இழுக்க முயற்சி செய்கிறார்கள்.

​காழ்ப்புணர்ச்சி: சக தோழர்களுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும்போது உள்ளூர மகிழ்வதும், அவர்களைச் சிக்கலில் மாட்டிவிடச் சதி செய்வதும் இவர்களது குணம்.

​முதுகுக்குப் பின்னால் பேசுதல்: கட்சிக்குள் பிளவுகளை விதைப்பதற்காகத் தோழர்களைப் பற்றித் தவறான வதந்திகளைப் பரப்புவார்கள்.

​சந்தர்ப்பவாதம்: கட்சியின் பலவீனங்களைத் தனது தனிப்பட்ட வளர்ச்சிக்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள். இவர்களிடம் கம்யூனிச ஆன்மா என்பதே இருப்பதில்லை.

​2. சுரண்டல் வர்க்கம் vs பாட்டாளி வர்க்கம்: ஒரு ஒப்பீடு

​சுரண்டல் வர்க்கத்தின் (முதலாளிகள், நிலப்பிரபுக்கள்) பண்புகளையும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பண்புகளையும் ஆசிரியர் இங்கே ஒப்பிடுகிறார்:

அம்சம்

சுரண்டல் வர்க்கம்

பாட்டாளி வர்க்கம் (கம்யூனிஸ்டுகள்)

அடிப்படை

ஒருவரது இன்பம் மற்றவரது துயரத்தின் மீது கட்டமைக்கப்படுகிறது.

ஒருவரது விடுதலை ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் விடுதலையோடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.

மனநிலை

போட்டி, நயவஞ்சகம், சதி மற்றும் மற்றவர்களை அழித்தல்.

ஒற்றுமை, பரஸ்பர உதவி, சமத்துவம் மற்றும் தியாகம்.

நோக்கம்

தனது அதிகாரத்தையும் செல்வத்தையும் பெருக்குவது.

சுரண்டலற்ற புதிய சமுதாயத்தைப் படைப்பது.

3. பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உன்னதப் பண்புகள்

​ஒரு கம்யூனிஸ்ட் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய உன்னதமான குணாதிசயங்களை ஆசிரியர் பட்டியலிடுகிறார்:

​சுயநலமின்மை: பாட்டாளி வர்க்கம் மற்றவர்களைச் சுரண்டுவதில்லை. தனது நலனுக்காகப் பிறருக்கு ஊறு விளைவிப்பதில்லை.

​உண்மையான ஒற்றுமை: மற்ற உழைக்கும் மக்களுடன் எவ்வித சிறப்புரிமை எதிர்பார்ப்பும் இன்றித் தோளோடு தோள் நின்று போராடுதல்.

​நேர்மையான விமர்சனம்: தவறுகளை மறைக்காமல் நேருக்கு நேர் சுட்டிக்காட்டுதல். சக தோழர்களின் பலவீனங்களைக் கண்டு அவர்களைக் கேலி செய்யாமல், அவர்கள் திருந்த அன்புடன் உதவுதல்.

​நிதானம்: வெற்றியின் போது ஆணவம் கொள்ளாமலும், அவமதிப்புகளின் போது மனமுடைந்து விடாமலும் நிதானத்தோடு (Equanimity) செயல்படுதல்.

​4. பிழையான ஐந்தாவது பண்பு: அர்ப்பணிப்பு இன்மை மற்றும் ஊசலாட்டம்

​அற்பத்தனம்: மிகச் சிறிய விஷயங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்துப் பெரிய இலட்சியங்களை மறப்பது.

​தெளிவற்ற பார்வை: கட்சியின் கொள்கைகள் மீது உறுதியான நம்பிக்கை இல்லாமல், அவ்வப்போது தனது நிலையை மாற்றிக் கொள்வது.

​சந்தர்ப்பவாதம்: எந்தத் தரப்பு வெற்றி பெறுகிறதோ அந்தப் பக்கம் சாய்வது (இதற்கு உதாரணமாக 'ஈசாப் கதைகளில்' வரும் வௌவால் கதை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது). இவர்கள் வெற்றியின் போது முன்னால் நிற்பார்கள், தோல்வியின் போது ஒளிந்து கொள்வார்கள்.

​5. தீர்வும் பயிற்சியும்

​இத்தகைய பிழையான சித்தாந்தங்கள் நிலவுவதற்கான காரணம், உறுப்பினர்களிடம் இன்னும் பழைய சமுதாயத்தின் எச்சங்கள் இருப்பதே ஆகும்.

​சுய-வளர்ப்பு: கம்யூனிஸ்டுகள் மார்க்சிய உலகக் கண்ணோட்டத்தைப் பயன்படுத்தித் தங்களுக்குள்ளே இருக்கும் இந்தத் தவறான சிந்தனைகளை அடையாளம் கண்டு அவற்றை ஒழிக்க வேண்டும்.

​தொடர் முயற்சி: இது ஒரு நாள் போராட்டமல்ல. வாழ்நாள் முழுவதும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டிய ஒரு பயிற்சி.

​தொகுப்புச் சுருக்கம்:

​இந்தப் பக்கங்கள் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால், "எதிரிகளை விடவும் நமக்குள்ளே இருக்கும் பழைய சமுதாயத்தின் அழுக்குகளே புரட்சிக்கு அதிக ஆபத்தானவை." குறிப்பாகத் தனிநபர் வாதம், பொறாமை மற்றும் ஊசலாடும் மனநிலை ஆகியவற்றைத் தத்துவ ரீதியாகப் புடமிட்டு அகற்றினால் மட்டுமே ஒருவரால் சிறந்த கம்யூனிஸ்டாக மாற முடியும்.

​குறிப்புகள் பகுதியில்: சோவியத் யூனியனின் நிலக்கரிச் சுரங்கத் தொழிலாளி ஸ்டக்கனோவ் (Stakhanov) பற்றிச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அவர் தனது உழைப்பின் மூலம் உற்பத்தியைப் பல மடங்கு பெருக்கி, சோசலிச நிர்மாணத்திற்கு ஒரு முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்தவர்.

​அடுத்த அதிகாரமான "நமது கட்சியில் பிழையான சித்தாந்தங்கள் நிலவுவதற்கான மூலகாரணம்" (பக்கம் 92) பற்றி விரிவாகப் பார்க்கலாமா?

"சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் எட்டாம் அதிகாரமான "நமது கட்சியில் பிழையான சித்தாந்தங்கள் நிலவுவதற்கான மூலகாரணம்" என்பதைப் பற்றியது.

​கட்சிக்குள் ஏன் தவறான எண்ணங்கள் வருகின்றன என்பதற்கு லியு ஷாவோகி சமூக மற்றும் வரலாற்று ரீதியான காரணங்களை இங்கே அலசுகிறார். அதன் விரிவான தொகுப்பு இதோ:

​1. கட்சி ஒன்றும் தனித்து இயங்கும் தீவு அல்ல

​கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது சமூகத்திலிருந்து பிரிந்து தனித்து இயங்கும் ஒன்றல்ல. அது சமூகத்தின் ஒரு பகுதியே.

​சமூகத்தின் தாக்கம்: சமூகம் இன்னும் முழுமையாக மாறவில்லை; அங்கே இன்னும் சுரண்டல் வர்க்கத்தின் (முதலாளித்துவ மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவ) எச்சங்கள் உள்ளன. கட்சி உறுப்பினர்கள் அந்தச் சமூகத்திலிருந்துதான் வருகிறார்கள்.

​அழுக்குகள் புகுதல்: ஒரு புதிய நபர் கட்சிக்குள் வரும்போது, அவர் தனக்குத் தெரியாமலேயே பழைய சமுதாயத்தின் தவறான பழக்கவழக்கங்கள், சுயநலம் மற்றும் பிற்போக்குச் சிந்தனைகளைத் தன்னோடு சுமந்து வருகிறார்.

​2. கட்சிக்குள் இருக்கும் முரண்பாடுகள் (Internal Contradictions)

​கட்சிக்குள் நிலவும் பிழையான கருத்துக்கள் எதேச்சையாக உருவாவதில்லை. அதற்கு இரண்டு முக்கியக் காரணங்கள் உள்ளன:

​வர்க்கப் போராட்டத்தின் பிரதிபலிப்பு: வெளியே சமூகத்தில் நடக்கும் வர்க்கப் போராட்டமானது, கட்சி உறுப்பினர்களின் மனதிற்குள்ளும் சித்தாந்தப் போராட்டமாக நடக்கிறது.

​பின்னணியின் தாக்கம்: உறுப்பினர்கள் வெவ்வேறு சமூகப் பின்னணியில் (விவசாயி, தொழிலாளி, அறிவாளி) இருந்து வருவதால், அவர்களின் நோக்கங்களும் புரிதல்களும் மாறுபடுகின்றன.

​3. உறுப்பினர்களின் மூன்று நிலைகள் (Three Layers of Membership)

​எந்தெந்தப் பிரிவினரிடமிருந்து என்னென்ன மாதிரியான தவறான சிந்தனைகள் வர வாய்ப்புள்ளது என்பதை ஆசிரியர் வகைப்படுத்துகிறார்:

​அ) தொழிலாளர் வர்க்கம் அல்லாதவர்கள் (Non-proletarian elements): விவசாயிகள், குட்டி முதலாளித்துவ வர்க்கத்தினர் மற்றும் அறிவாளிகள் பலர் கட்சிக்குள் நுழைகிறார்கள். இவர்களிடம் பெரும்பாலும் "தனிநபர்வாதம்" அதிகமாக இருக்கும். இவர்கள் போராட்டக் காலங்களில் உறுதியாக நிற்காமல் ஊசலாட வாய்ப்புண்டு.

​ஆ) மேல்தட்டுப் பிரிவினர் (Aristocratic or Privileged background): வசதியான அல்லது பிரபுத்துவக் குடும்பங்களில் இருந்து வருபவர்கள், கம்யூனிசத்தை ஒரு தத்துவமாக ஏற்கலாம். ஆனால், அவர்கள் 'ஆளும் வர்க்கத்தின்' அதிகாரப் போக்கையும், ஆணவத்தையும் எளிதில் விட்டுவிடுவதில்லை. அவர்கள் கட்சியைத் தங்களின் மேலாதிக்கத்தைச் செலுத்த ஒரு இடமாகக் கருத வாய்ப்புண்டு.

​இ) தொழிலாளர் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்: இவர்களிடம் இயல்பாகவே புரட்சிகரக் குணம் இருக்கும். இருப்பினும், அவர்களும் முதலாளித்துவச் சூழலில் வேலை செய்வதால், "கூலி உயர்வு மட்டும் போதும்" என்ற குறுகிய பொருளாதாரவாதச் சிந்தனைக்கு ஆளாகக்கூடும்.

​4. ஏன் இது வியப்பான விஷயம் அல்ல?

​கட்சிக்குள் பிழையான கருத்துக்கள் இருப்பதைப் பார்த்துப் புதிய உறுப்பினர்கள் மலைத்துப் போகத் தேவையில்லை.

​இயற்கையானது: பழைய சமூகத்தின் தாக்கம் இருக்கும் வரை, கட்சிக்குள் அழுக்குகள் புகுந்து கொண்டேதான் இருக்கும்.

​தீர்வு - சுத்திகரிப்பு: ஒரு குளம் அழுக்காகாமல் இருக்க வேண்டுமானால், அதில் தொடர்ந்து புதிய நீர் பாய்ந்து பழைய அழுக்குகள் வெளியேற்றப்பட வேண்டும். அதேபோல, கட்சியும் 'சுய-வளர்ப்பு' மற்றும் 'உட்கட்சிப் போராட்டங்கள்' மூலம் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

​5. ஸ்டாலினின் வழிகாட்டுதல்

​இந்தப் பகுதியில் தோழர் ஸ்டாலினின் கருத்து மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது:

​பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சி என்பது இரும்பைப் போன்றது. இரும்பு துருப்பிடிக்காமல் இருக்க வேண்டுமானால் அதைத் தொடர்ந்து துடைத்துப் பராமரிக்க வேண்டும். சித்தாந்தப் போராட்டமே அந்தக் கட்சியைத் துருப்பிடிக்காமல் பாதுகாக்கும் 'துடைப்பான்' ஆகும்.

​தொகுப்பு: இந்தப் பாடத்தின் சாரம்

காரணம்                                                                                                 விளக்கம்

சமூகப் பின்னணி

உறுப்பினர்கள் பழைய சமூகத்தின் அழுக்குகளைச் சுமந்து வருகிறார்கள்.

புரிதல் குறைபாடு

மார்க்சியத்தை வெறும் ஏட்டுக்கல்வியாகப் பார்த்து, நடைமுறையில் பழைய குணங்களை மாற்றாமல் இருப்பது.

சந்தர்ப்பவாதம்

கட்சியில் இணைவதைத் தனது தனிப்பட்ட உயர்வுக்கு ஒரு வழியாகப் பார்ப்பது.

தீர்வு

சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சி மற்றும் விமர்சனம் - சுயவிமர்சனம் மூலம் சித்தாந்தத் தூய்மையைப் பேணுதல்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், "கட்சிக்குள் நிலவும் பிழையான சித்தாந்தங்கள் என்பது சமூக நோயின் அறிகுறிகளே." அவற்றை மருந்து கொடுத்துக் குணப்படுத்துவது போல, சரியான தத்துவக் கல்வி மற்றும் நடைமுறைப் பயிற்சிகள் மூலம் சரி செய்ய வேண்டும் என்பதே ஆசிரியர் லியு ஷாவோகியின் முடிவாகும்.

​இந்தப் பக்கங்களுடன் இந்த அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது. இதற்கடுத்த பக்கங்களில் "கட்சியில் உள்ள பிழையான சித்தாந்தங்கள் மற்றும் உட்கட்சிப் போராட்டங்கள் தொடர்பான மனப்பான்மைகள்"

"சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் இறுதி அதிகாரமான "கட்சியில் உள்ள பிழையான சித்தாந்தங்கள் மற்றும் உட்கட்சிப் போராட்டங்கள் தொடர்பான மனப்பான்மைகள்" என்பதைப் பற்றியது.

​கட்சிக்குள் நிலவும் கருத்து வேறுபாடுகளை எப்படிக் கையாள வேண்டும் மற்றும் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் எத்தகைய மனநிலையை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை இந்தப் பகுதி மிக ஆழமாக விளக்குகிறது.

​இதோ அதன் விரிவான தொகுப்பு:

​1. உட்கட்சி முரண்பாடுகளின் பின்னணி

​கட்சிக்குள் ஏன் முரண்பாடுகள் எழுகின்றன என்பதை லியு ஷாவோகி சமூக ரீதியாக விளக்குகிறார்:

​வர்க்கத் தாக்கம்: வெளியே சமூகத்தில் உள்ள சுரண்டல் வர்க்கத்தின் (முதலாளித்துவ, குட்டி முதலாளித்துவ) சிந்தனைகள் கட்சி உறுப்பினர்கள் வழியாக உள்ளே நுழைகின்றன.

​பார்வை வேறுபாடு: விஷயங்களைப் பார்ப்பதில் உறுப்பினர்களிடையே இரண்டு நிலைகள் உள்ளன. சிலர் எதார்த்தத்தை விரிவாகப் புரிந்துகொண்டு சரியான முடிவுகளை எடுக்கிறார்கள். சிலர் விஷயத்தின் ஒரு பக்கத்தை மட்டும் பார்த்துப் பிழையான முடிவுகளை எடுக்கிறார்கள்.

​2. பிழையான மனப்பான்மைகளின் வகைகள்

​உட்கட்சிப் போராட்டங்களின் போது உறுப்பினர்கள் காட்டும் தவறான அணுகுமுறைகளை ஆசிரியர் மூன்று வகையாகப் பிரிக்கிறார்:

​அ) தீவிரவாதப் போக்கு (Ultra-Leftism): இவர்கள் கட்சிக்குள் இருக்கும் சிறு தவறுகளைக் கூட "வர்க்கப் போராட்டமாக" உருவகப்படுத்தி, தோழர்கள் மீது கடுமையான தாக்குதல்களைத் தொடுப்பார்கள். "போராட்ட வெறி" (Struggle mania) கொண்ட இவர்களால் கட்சி ஒற்றுமை குலையும். இவர்கள் விமர்சனம் என்ற பெயரில் தோழர்களைத் திருத்த முயலாமல் அவர்களை ஒழிக்கப் பார்ப்பார்கள்.

​ஆ) தாராளவாதப் போக்கு (Liberalism): இது தீவிரவாதத்திற்கு நேர் எதிரானது. கட்சிக்குள் நடக்கும் பிழையான காரியங்களைக் கண்டும் காணாமல் இருப்பது, "ஏன் வம்பு?" என்று ஒதுங்கிச் செல்வது அல்லது சொந்தத் தோழர்களிடம் நட்பைப் பேணுவதற்காகக் கொள்கை விஷயங்களில் சமரசம் செய்துகொள்வது. இது கட்சி சீரழிய வழிவகுக்கும்.

​இ) இயந்திரகதியான போக்கு: தத்துவத்தை எதார்த்தத்தோடு இணைக்கத் தெரியாமல், புத்தகத்தில் உள்ளதை அப்படியே இயந்திரத்தனமாகப் பயன்படுத்துபவர்கள். இவர்கள் சூழலுக்கு ஏற்ப மாறத் தெரியாமல் தேக்கமடைவார்கள்.

​3. உட்கட்சிப் போராட்டத்தின் உண்மையான நோக்கம்

​உட்கட்சிப் போராட்டம் என்பது ஒருவரை மட்டம் தட்டுவதற்காகவோ அல்லது தனிப்பட்ட பகையைத் தீர்த்துக்கொள்ளவோ நடத்தப்படுவது அல்ல.

​தூய்மைப்படுத்துதல்: அதன் ஒரே நோக்கம் கட்சியைச் சித்தாந்த ரீதியாகத் தூய்மைப்படுத்துவதுதான்.

​மருத்துவ அணுகுமுறை: ஒரு நோயாளிக்கு மருந்து கொடுத்துக் குணப்படுத்துவது போல, தவறு செய்யும் தோழரைத் தத்துவார்த்த ரீதியாகத் திருத்த வேண்டும். அவர் தனது தவற்றை உணர்ந்து மாற வழிவகை செய்ய வேண்டும்.

​4. கம்யூனிஸ்டுகள் கடைபிடிக்க வேண்டிய 5 நெறிகள்

​இந்தத் தவறுகளைக் களைந்து சிறந்த உறுப்பினராக இருக்க ஆசிரியர் ஐந்து வழிகாட்டுதல்களைத் தருகிறார்:

​ஆய்ந்தறிதல்: கட்சியில் நிலவும் பல்வேறு போக்குகளை நன்கு கவனித்து, எது சரி எது தவறு என்பதை மார்க்சிய ஒளியில் பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும்.

​மேன்மைப்படுத்துதல்: கட்சியின் நற்பண்புகளை ஊக்குவித்து, பிழையான கருத்துக்களின் செல்வாக்கைக் குறைக்கப் பாடுபட வேண்டும்.

​அச்சமின்மை: தாராளவாதப் போக்கைக் கைவிட்டு, தவறு நடக்கும்போது அதைத் துணிச்சலுடன் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

​நெகிழ்ச்சித் தன்மை: உட்கட்சிப் போராட்டங்களில் கண்மூடித்தனமான பிடிவாதம் கூடாது. நீண்ட கால அடிப்படையில் தோழர்களைப் புடமிட்டுத் திருத்துவதில் பொறுமை காட்ட வேண்டும்.

​ஒற்றுமையைப் பேணுதல்: போராட்டங்களின் நோக்கம் கட்சியின் ஒற்றுமையையும் கட்டுப்பாட்டையும் வலுப்படுத்துவதாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அதைப் பலவீனப்படுத்துவதாக இருக்கக் கூடாது.

​5. முடிவுரை: புதிய மனிதனின் உருவாக்கம்

​புரட்சி என்பது வெறும் ஆட்சியை மாற்றுவது மட்டுமல்ல, அது மனிதனை மாற்றுவது. ஒரு சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் என்பவன் தன்னைத் தானே தொடர்ந்து செதுக்கிக் கொள்பவன்.

​அர்ப்பணிப்பு: கட்சியின் நலன்களுக்குத் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணிப்பவன்.

​நிதானம்: சோதனைக் காலங்களில் கலங்காமலும், வெற்றிக் காலங்களில் ஆணவம் கொள்ளாமலும் இருப்பவன்.

​தொகுப்புச் சுருக்கம் (Highlights):

 

அம்சம்                                                         விளக்கம்

சவால்

தீவிரவாதம் (Ultra-leftism) மற்றும் தாராளவாதம் (Liberalism) ஆகிய இரு துருவங்களைத் தவிர்த்தல்.

வழிமுறை

'விமர்சனம் மற்றும் சுயவிமர்சனம்' மூலம் தோழர்களைத் திருத்துதல்.

இலக்கு

மார்க்சிய-லெனினிய அடிப்படையில் கட்சியின் இரும்பு போன்ற ஒற்றுமையைப் பாதுகாத்தல்.

மனநிலை

கம்யூனிச இலட்சியத்திற்காகத் தனிப்பட்ட நலன்களைத் தியாகம் செய்யும் உயரிய ஒழுக்கம்.

லியு ஷாவோகி எழுதிய "சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் ஆவது எப்படி?" நூலின் ஒன்பதாம் அத்தியாயத்தின் நிறைவுப் பகுதியாகும். இதில் உட்கட்சிப் போராட்டங்கள் மற்றும் தவறான மனப்போக்குகள் குறித்து மிக ஆழமான விளக்கங்கள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன.

​இதோ இந்தப் பக்கங்களின் விரிவான தொகுப்பு:

​1. தாராளவாத மனப்பான்மையின் ஆபத்துகள் (Liberalism)

​கட்சிக்குள் நிலவும் தாராளவாதப் போக்கு (Liberalism) குறித்து ஆசிரியர் கடுமையாக எச்சரிக்கிறார்.

​அலட்சியம்: கட்சிக்குள் தவறுகள் நடக்கும்போது "நமக்கு ஏன் வம்பு?", "ஆளை விட்டால் போதும்" என்று ஒதுங்கிச் செல்வது அல்லது கண்டும் காணாமல் இருப்பது தாராளவாதமாகும்.

​முதுகுக்குப் பின்னால் பேசுதல்: தவறுகளை நேருக்கு நேர் சுட்டிக்காட்டத் துணிவில்லாமல், மறைமுகமாகத் தோழர்களைப் பற்றிப் பேசுவது கட்சிக்கு ஊறு விளைவிக்கும்.

​சமரசம்: கொள்கை ரீதியான தவறுகளைத் திருத்தாமல், தனிப்பட்ட நட்பிற்காகவோ அல்லது அமைதிக்காகவோ அவற்றைச் சகித்துக்கொள்வது கட்சியைச் சிதைத்துவிடும்.

​2. "இடது" சந்தர்ப்பவாதம் மற்றும் போராட்ட வெறி (Ultra-Leftism)

​தாராளவாதத்திற்கு நேர் எதிரான இன்னொரு பிழையான போக்கு "தீவிரவாதப் போக்கு" ஆகும்.

​போராட்ட வெறி (Struggle mania): கட்சிக்குள் எழும் சிறு முரண்பாடுகளைக் கூடப் பெரும் வர்க்கப் போராட்டமாகச் சித்தரித்து, தோழர்கள் மீது கடுமையான தாக்குதல்களை நடத்துவது.

​மிரட்டுதல்: விவாதங்களுக்கு இடம் கொடுக்காமல், மற்றவர்களைத் தண்டிப்பதிலும், வெளியேற்றுவதிலும் மட்டுமே குறிக்கோளாக இருப்பது. இதை ஆசிரியர் "இயந்திரகதியான" மற்றும் "பிழைப்புவாத"ப் போக்கு என்று சாடுகிறார்.

​போலி போல்செவிக்: இது போன்ற தீவிரவாதப் போக்கைச் சிலர் "போல்செவிக் வழி" (உறுதியான வழி) என்று தவறாகக் கருதுகிறார்கள். ஆனால், இது உண்மையில் கட்சி ஒற்றுமையைக் குலைக்கும் ஒரு நோயாகும்.

​3. மார்க்சிய-லெனினிய அணுகுமுறை: சரியான பாதை

​பிழையான கருத்துக்களைக் களைவதற்கு ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கடைபிடிக்க வேண்டிய சரியான நெறிமுறைகள் இங்கே விளக்கப்பட்டுள்ளன:

​ஆய்ந்தறிதல்: முதலில் எது பிழையான போக்கு, எது சரியான போக்கு என்பதை மார்க்சிய ஒளியில் தெளிவாகப் பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும். எதையும் கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றக் கூடாது.

​மருத்துவ அணுகுமுறை: தவறு செய்யும் தோழர்களைச் சிதைப்பது நோக்கமல்ல; அவர்களைத் திருத்துவதே நோக்கம். "நோயைக் குணப்படுத்தி, நோயாளியைக் காப்பாற்றுவது" போல, விமர்சனம் மற்றும் சுயவிமர்சனம் மூலம் தோழர்களைச் சரியான பாதைக்குக் கொண்டு வர வேண்டும்.

​கட்சியின் தூய்மை: கட்சிக்குள் இருக்கும் முதலாளித்துவ மற்றும் குட்டி முதலாளித்துவச் சிந்தனைகளை இடைவிடாமல் எதிர்த்துப் போராடுவதன் மூலமே கட்சியைத் தூய்மையாக வைத்திருக்க முடியும்.

​4. புரட்சிகர நடைமுறை மற்றும் சுய-வளர்ப்பு

​புதிய சமுதாயத்தை மாற்றுதல்: கம்யூனிஸ்டுகள் உலகத்தை மாற்றுவதற்குப் போராடும் அதே வேளையில், தங்களுக்குள்ளே இருக்கும் பழைய சமுதாயத்தின் அழுக்குகளையும் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

​உட்கட்சிப் போராட்டம் ஒரு பயிற்சி: கட்சிக்குள் நடக்கும் சித்தாந்தப் போராட்டங்கள் உறுப்பினர்களைப் புடமிட்டுச் செதுக்குகின்றன. இது உறுப்பினர்களைப் பொறுப்புள்ளவர்களாகவும், அதிக ஆற்றல் மிக்கவர்களாகவும் மாற்றுகிறது.

​ஒற்றுமையே வலிமை: சரியான உட்கட்சிப் போராட்டத்தின் முடிவில் கட்சி மேலும் வலிமையானதாகவும், ஒற்றுமையானதாகவும் மாற வேண்டும்.

​தொகுப்புச் சாராம்சம்:

 

அம்சம்

தவறான மனப்பான்மை

சரியான அணுகுமுறை

தவறுகளை எதிர்கொள்ளுதல்

தாராளவாதம் (ஒதுங்கிப் போதல்)

துணிவுடன் சுட்டிக்காட்டித் திருத்துதல்.

தோழர்களுடனான விவாதம்

தீவிரவாதம் (தாக்குதல் நடத்துதல்)

தத்துவ ரீதியான விளக்கம் மற்றும் பொறுமை.

இறுதி நோக்கம்

தனிநபர் வெற்றி அல்லது மட்டம் தட்டுதல்

கட்சியின் ஒற்றுமை மற்றும் கொள்கைத் தூய்மை.

இதில் உட்கட்சிப் போராட்டங்கள், தவறான மனப்போக்குகளைக் களைதல் மற்றும் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் தன்னைத் தகுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய இறுதி நெறிகள் குறித்து மிக விரிவாகப் பேசப்பட்டுள்ளது.

​இதோ அந்தப் பக்கங்களின் முழுமையான தொகுப்பு மற்றும் விளக்கம்:

​1. உட்கட்சிப் போராட்டத்தின் அவசியம் (The Need for Inner-Party Struggle)

​கட்சி என்பது ஒரு தூய்மையான வெற்றிடத்தில் இயங்குவதில்லை. சமுதாயத்தில் உள்ள அழுக்குகள் கட்சிக்குள்ளும் ஊடுருவும்.

​எதிரிகளின் நோக்கம்: நமது எதிரிகள் எப்போதும் கட்சியின் பலவீனங்களைப் பயன்படுத்தி அதைச் சீர்குலைக்கப் பார்ப்பார்கள். எனவே, கட்சிக்குள் தவறுகள் ஏற்படும்போது அவற்றை உடனடியாகக் கண்டறிந்து சரி செய்வது ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் கடமையாகும்.

​சரியான முன்மாதிரி: உறுப்பினர்கள் பிழையான கருத்துக்களுக்கு அடிபணியாமல், மார்க்சியத்தின் சரியான கொள்கைகளை மட்டுமே முன்னுதாரணமாகக் கொண்டு செயல்பட வேண்டும்.

​2. தாராளவாதத்தின் தீமைகள் (The Dangers of Liberalism)

​கட்சிக்குள்ளே நிலவும் 'தாராளவாதம்' (Liberalism) என்ற ஆபத்தான போக்கு பற்றி ஆசிரியர் எச்சரிக்கிறார்.

​அலட்சியம்: தவறு நடக்கும்போது "நமக்கு ஏன் வம்பு?" என்று ஒதுங்கிப் போவது அல்லது தனிப்பட்ட நட்பிற்காகச் சமரசம் செய்வது கட்சிக்குச் செய்யும் துரோகமாகும்.

​பயந்தாங்கொள்ளித்தனம்: விமர்சனம் செய்தால் மற்றவர்கள் நம்மைக் கோபித்துக் கொள்வார்களோ என்று அஞ்சி, உண்மையைச் சொல்லத் தயங்குவது தாராளவாதத்தின் அறிகுறி.

​தீர்வு: பொறுப்பற்ற பேச்சுக்களையும், முதுகுக்குப் பின்னால் பேசுவதையும் தவிர்த்து, கொள்கை ரீதியான விமர்சனங்களை நேருக்கு நேர் முன்வைக்க வேண்டும்.

​3. தீவிரவாதமும் "இடது" சந்தர்ப்பவாதமும் (Ultra-Leftism)

​தாராளவாதத்திற்கு நேர் எதிரான இன்னொரு பிழை, தேவையற்ற 'தீவிரவாதம்'.

​போராட்ட வெறி: சிறு சிறு தவறுகளைக் கூடப் பூதாகரமாக்கி, தோழர்களைத் திருத்துவதற்குப் பதில் அவர்களை ஒழிக்க நினைப்பது.

​இயந்திரகதியான போக்கு: தத்துவத்தை நெகிழ்வுத்தன்மையுடன் கையாளாமல், மிகக் கடுமையான தண்டனைகளைத் தருவதன் மூலம் கட்சியைத் தூய்மைப்படுத்தலாம் என்று நினைப்பது பிழையானது. இது கட்சிக்குள்ளே பயத்தையும் பிளவையும் உண்டாக்கும்.

​4. தோழர் மா சேதுங்கின் வழிகாட்டுதல்

​இந்தப் பகுதியில் தோழர் மா சேதுங்கின் மிக முக்கியமான ஒரு கருத்து மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது:

​"கட்சியானது ஒருபுறம் பிழையான சிந்தனைகளுக்கு எதிராகக் கடுமையான போராட்டத்தைத் தொடுக்க வேண்டும்; இன்னொருபுறம், தவறுகள் இழைத்த தோழர்கள் விழிப்புணர்வு பெறுவதற்குத் தாராளமாக வாய்ப்புகள் வழங்க வேண்டும்."

 

​அதாவது, நோயைக் குணப்படுத்தி நோயாளியைக் காப்பாற்றுவதே (Cure the sickness to save the patient) கட்சியின் நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

​5. கம்யூனிஸ்டுகள் கடைபிடிக்க வேண்டிய 4 இறுதி நெறிகள் (Summary of the Book)

​புத்தகத்தின் இறுதியில், ஒரு சிறந்த கம்யூனிஸ்ட் தன்னைத் தானே செதுக்கிக் கொள்ள (Self-cultivation) கடைபிடிக்க வேண்டிய நான்கு முக்கியக் கொள்கைகளை ஆசிரியர் தொகுத்து வழங்குகிறார்:

​மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவப் பயிற்சி: வெறும் புத்தக அறிவாக இல்லாமல், அதை நடைமுறைப் போராட்டங்களோடு இணைத்துத் தனது பாட்டாளி வர்க்க நிலப்பாட்டை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

​சிந்தனை மற்றும் செயல்பாட்டில் விழிப்புணர்வு: தன் மனதிற்குள் ஊடுருவும் முதலாளித்துவச் சிந்தனைகளை அடையாளம் கண்டு அவற்றை அகற்ற வேண்டும்.

​பிழையான போக்குகளுக்கு எதிரான போராட்டம்: தாராளவாதம் மற்றும் தீவிரவாதம் ஆகிய இரண்டையும் தவிர்த்து, சரியான கொள்கைப் பிடிப்புடன் உட்கட்சிப் போராட்டங்களில் ஈடுபட வேண்டும்.

​கட்டுப்பாடும் பணிவும்: தனது பேச்சு மற்றும் செயலில் உறுதிமிக்க கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். சிறு விஷயங்களில் கூடக் கட்சி ஒழுங்கைக் கடைபிடிக்க வேண்டும். மற்றவர்களிடம் குறைகூறுவதைத் தவிர்த்து, தன்னைத் தானே சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும்.

​தொகுப்புச் சாரம்:

 

அம்சம்

கம்யூனிஸ்டின் அணுகுமுறை

தனிப்பட்ட நலன்

எப்போதும் கட்சியின் (மக்களின்) நலனுக்குக் கீழ்ப்பட்டது.

தவறுகள்

ஒளிவுமறைவின்றிச் சுட்டிக்காட்டப்பட வேண்டும் (விமர்சனம் மற்றும் சுயவிமர்சனம்).

தோழமை

தவறுகளைத் திருத்தப் பொறுமையுடன் உதவ வேண்டும்.

இறுதி இலக்கு

ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் விடுதலைக்கான கம்யூனிச இலட்சியம்.

முடிவுரை:

லியு ஷாவோகியின் இந்தப் புத்தகம், ஒரு கம்யூனிஸ்ட் என்பவன் வெறும் அரசியல்வாதி மட்டுமல்ல, அவன் ஒரு 'புதிய மனிதன்' என்கிறது. அவன் அறிவு, ஒழுக்கம், தியாகம் மற்றும் செயல்வீரம் ஆகிய அனைத்திலும் தன்னைத் தானே புடமிட்டுச் செதுக்கிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். இதுவே உலகத்தை மாற்றுவதற்கான முதல் படியாகும்.

​இந்த நூலின் அனைத்துப் பகுதிகளையும் நாம் முழுமையாகப் பார்த்துவிட்டோம்.

முடிவுரை:

இந்தப் பக்கங்களின் வாயிலாக ஆசிரியர் உணர்த்துவது என்னவென்றால், கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது இரும்பைப் போன்ற ஒரு அமைப்பு. அது துருப்பிடிக்காமல் இருக்க வேண்டுமானால், தாராளவாதம் மற்றும் தீவிரவாதம் ஆகிய இரண்டு தவறான போக்குகளையும் தவிர்த்து, மார்க்சிய-லெனினிய அடிப்படையில் தொடர்ச்சியான சுய-வளர்ப்புப் பயிற்சியையும், சரியான உட்கட்சிப் போராட்டங்களையும் முன்னெடுக்க வேண்டும். இதுவே உலகையும் மனித குலத்தையும் மாற்றியமைக்கக் கூடிய ஆற்றலை கட்சிக்கு வழங்கும்.

​+++++++​