ஒரு மக்கள் இயக்கத்தை அல்லது போராட்டத்தை மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் மதிப்பிடுவது என்பது, அந்த இயக்கத்தின் நோக்கம், நடைமுறை, அரசியல் கல்வி, அமைப்புப்
பணி, மற்றும் நீண்டகால இலக்கு ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்வதாகும்.
லெனின் "என்ன செய்ய வேண்டும்?"
நூலில் எழுப்பிய முக்கியமான கேள்வி:
மக்களின் தன்னியல்பான போராட்டத்தை அப்படியே பின்பற்றுவது
போதுமா? அல்லது அந்தப்
போராட்டத்தை உயர்ந்த அரசியல் உணர்விற்கு வளர்க்கும் பணியை கம்யூனிஸ்டுகள் செய்ய
வேண்டுமா?
லெனினின் பதில் தெளிவானது.
ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அமைப்பு,
- மக்கள்
எழுப்பும் கோரிக்கைகளை ஆதரிக்க வேண்டும்.
- ஆனால்
அதிலேயே நின்றுவிடக் கூடாது.
- அந்தப்
பிரச்சினையின் சமூக, பொருளாதார,
அரசியல் வேர்களை விளக்க வேண்டும்.
- மக்களின்
அனுபவத்தை வர்க்க அரசியல் புரிதலாக வளர்க்க வேண்டும்.
இதுவே அவரது மையக் கருத்தாகும்.
போராட்டத்தின் உடனடி இலக்கும் நீண்டகால அரசியல் இலக்கும்
ஒரு மக்கள் இயக்கம் ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வு அல்லது நிர்வாகத் தவறை மையமாகக்
கொண்டு உருவாகலாம்.
உதாரணமாக:
- ஒரு
அமைச்சர் பதவி விலக வேண்டும்.
- தவறு செய்த
அதிகாரி மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
- பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு
நிவாரணம் வழங்க வேண்டும்.
இவை உடனடி அரசியல் கோரிக்கைகளாக இருக்கலாம்.
ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் இதற்கு அடுத்த கேள்வி:
இந்தப் பிரச்சினையை உருவாக்கிய கட்டமைப்பு என்ன?
இந்தக் கேள்வி விவாதிக்கப்படாமல் விட்டால், போராட்டம் ஒரு நிகழ்வின் எதிர்வினையாக மட்டுமே முடிவடையும் அபாயம் உள்ளது.
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
லெனின் விமர்சித்த "வால் பிடிக்கும் அரசியல்"
லெனின் "வால் பிடித்தல்" (tailism)
என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தும்போது, மக்கள்
ஏற்கனவே கூறிக்கொண்டிருக்கும் கோரிக்கைகளை அரசியல் ரீதியாக விரிவுபடுத்தாமல்
அவற்றையே மீண்டும் கூறிக்கொண்டிருக்கும் போக்கை விமர்சித்தார்.
அவரது கருத்து:
கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் மக்களின் பின்னால் நடக்கக் கூடாது; மக்களைவிட்டு பிரிந்தும் இருக்கக் கூடாது.
மக்களோடு இணைந்து, அவர்களின் போராட்டத்தின் அரசியல் எல்லைகளை
விரிவுபடுத்த வேண்டும்.
இதன் பொருள், ஒரு
மக்கள் இயக்கத்தில் கலந்து கொள்வது மட்டும் போதாது; அந்த
இயக்கத்தை சமூக அமைப்பு, அரசு, பொருளாதார
உறவுகள், மற்றும் வர்க்க அரசியல் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கும்
பணியும் அவசியம்.
ஒரு மார்க்சிய–லெனினிய மதிப்பீட்டுக்கான கேள்விகள்
ஒரு அமைப்பு அல்லது இயக்கத்தை லெனினின் அளவுகோலில் மதிப்பிட வேண்டுமெனில்
பின்வரும் கேள்விகள் எழலாம்:
- உடனடி
கோரிக்கைகளுடன் சேர்த்து, பிரச்சினையின் கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள் விளக்கப்பட்டனவா?
- போராட்டம்
அரசியல் கல்விக்கான வாய்ப்பாக பயன்படுத்தப்பட்டதா?
- பல்வேறு
மக்களின் அனுபவங்கள் பரந்த சமூகப் பகுப்பாய்வுடன் இணைக்கப்பட்டனவா?
- நீண்டகால அமைப்புப் பணிக்கான திட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டனவா?
லெனின் "என்ன செய்ய வேண்டும்?" நூலில் கூறிய முக்கியமான பாடம், மக்கள் போராட்டத்தை ஆதரிப்பது மட்டுமே கம்யூனிஸ்ட் பணியின் முடிவு அல்ல என்பதாகும். அவரது பார்வையில், மக்களின் உடனடி அனுபவங்களையும் கோரிக்கைகளையும் பரந்த சமூக, பொருளாதார, மற்றும் அரசியல் பகுப்பாய்வுடன் இணைத்து, அரசியல் விழிப்புணர்வை வளர்க்கும் ஒழுங்கமைந்த பணியே கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் தனிச்சிறப்பு....
ஒரு மந்திரியின் பதவி விலகலா? அல்லது கொள்கையின் அடிப்படையா?
போராட்டங்களும் அதற்கான தீர்வுகளும்: லெனினிய பார்வை
1. தன்னியல்புப் போராட்டங்களும் அவற்றின் வரம்புகளும்
லெனின் தனது புகழ்பெற்ற "என்ன செய்ய வேண்டும்?" (What Is To Be Done?, 1902) என்ற நூலில், மக்களின்
போராட்டங்களை இரு நிலைகளாகப் பிரிக்கிறார்:
- தன்னியல்பான போராட்டங்கள் (Spontaneous Struggles): மக்கள் தங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில் சந்திக்கும்
பாதிப்புகளிலிருந்து (எ.கா. விலை உயர்வு, வேலை இழப்பு,
நிர்வாக அநீதி, குறிப்பிட்டத்
தேர்வுகளால் ஏற்படும் பாதிப்புகள்) எழும் உடனடி எதிர்வினைகள்.
- உயர்ந்த அரசியல் உணர்வு (Class/Political Consciousness): சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டமைப்பு, அரசு, சட்டம், பொருளாதாரம்
மற்றும் வர்க்க உறவுகளைப் புரிந்துகொண்டு செயலாற்றும் நிலை.
தன்னியல்பான போராட்டங்கள் மக்களின் கொந்தளிப்பையும் அனுபவத்தையும்
வெளிப்படுத்துகின்றன. ஆனால், அவை
தானாகவே ஒரு முழுமையான சோசலிச அல்லது சமூக மாற்றத்திற்கான அரசியலாக மாறாது. உடனடி
கோரிக்கைகள் நிறைவேறியதும் அல்லது அரசாங்கம் சிறிய சலுகைகளை அளித்ததும்
போராட்டத்தின் வேகம் குறையும் அபாயம் இதில் உள்ளது.
2. லெனின் விமர்சித்த "வால் பிடிக்கும் அரசியல்" (Tailism)
கம்யூனிஸ்டுகள் அல்லது புரட்சிகர அமைப்புகளின் பங்கு என்ன என்பது குறித்து
லெனின் தெளிவாக எச்சரிக்கிறார்:
- மக்களுக்குப் பின்னால் செல்லக்கூடாது: மக்கள் ஏற்கனவே எழுப்பும் உடனடி கோரிக்கைகளை மட்டுமே
மீண்டும் மீண்டும் கூறிக்கொண்டு, போராட்டத்தின் அரசியல் எல்லையை விரிவுபடுத்தாமல்
இருப்பது "வால் பிடித்தல்" (Tailism)
என விமர்சிக்கப்படுகிறது.
- மக்களை விட்டுத் தனிமைப்படவும் கூடாது: மக்கள் போராட்டங்களிலிருந்து விலகி நின்று தத்துவப்
பேச்சு பேசுவது "இயக்கவாதப் பிழை" ஆகும்.
லெனினிய அணுகுமுறை: மக்களோடு இணைந்து அவர்களின் உடனடிக் கோரிக்கைகளை ஆதரிக்க
வேண்டும்; அதே நேரத்தில், அந்தப்
போராட்டத்தை அமைப்பின் கட்டமைப்பு சார்ந்த விமர்சனமாகவும் வர்க்க உணர்வாகவும்
வளர்க்க வேண்டும்.
3. தனிநபர் மாற்றமா? அல்லது கட்டமைப்பு மாற்றமா?
ஒரு போராட்டம் வெடிக்கும்போது பொதுவாக எழும் கோரிக்கைகள்:
- தவறு செய்த
அதிகாரி அல்லது அமைச்சர் பதவி விலக வேண்டும்.
- பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு
நிவாரணம் வழங்க வேண்டும்.
- குறிப்பிட்ட
ஒரு சட்டத்தை அல்லது நடைமுறையை ரத்து செய்ய வேண்டும்.
இக்கோரிக்கைகள் நியாயமானவை என்றாலும், லெனினியப் பகுப்பாய்வு அடுத்தகட்ட கேள்விகளை எழுப்புகிறது:
- இப்பிரச்சினையை உருவாக்கிய சமூக, பொருளாதார அமைப்பு எது?
- தனிநபர் மாற்றமோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட விதியை ரத்து செய்வதோ நீண்டகாலத்
தீர்வாகுமா?
உதாரணமாக, ஒரு குறிப்பிட்ட
தேர்வை (எ.கா. NEET) எதிர்த்துப் போராடும்போது, அதை ரத்து செய்யக் கோருவது உடனடி அரசியல். ஆனால், கல்வி
வணிகமயமாக்கல், பொதுக் கல்வியில் அரசு முதலீடு குறைதல்,
மற்றும் கல்வி அணுகலில் உள்ள வர்க்கச் சமத்துவமின்மை ஆகிய
அடிப்படைக் காரணங்களை விளக்குவதே லெனினிய அரசியல் பணியாகும்.
4. போராட்டங்களில் கம்யூனிஸ்டுகளின் பங்கு
லெனினின் பார்வையில், ஒவ்வொரு போராட்டமும் ஒரு "அரசியல் பள்ளி" (Political School). போராட்ட களத்தில் கம்யூனிஸ்ட் அமைப்புகள் ஆற்ற வேண்டிய முக்கியப் பணிகள்:
- அனுபவத்தை அரசியலாக்குவது: மக்களின் அன்றாடத் துயரங்களை சமூகத்தின் பொதுவான வர்க்கச் சுரண்டலுடன்
இணைத்துக் காட்டுதல்.
- வெளியிலிருந்து அரசியல் உணர்வைக் கொண்டுசெல்லுதல்: அரசு, சட்டம், ஊடகம், பொருளாதாரம் ஆகிய ஒட்டுமொத்த அமைப்பின் இயங்குதளத்தை மக்களிடம்
விளக்குதல்.
- நீண்டகால அமைப்புக் கட்டுமானம்: தற்காலிக ஆதரவு நிலையைத் தாண்டி, நீண்டகால சமூக மாற்றத்திற்கான
அமைப்புகளையும் வர்க்க ஒற்றுமையையும் உருவாக்குதல்.
5. நிறைவாக
போராட்டங்களை வெறுமனே "ஆதரிப்பது" மட்டுமே மார்க்சிய-லெனினிய
அரசியல் ஆகாது. போராட்டங்கள் என்பது முடிவல்ல, அவை சமூக மாற்றத்திற்கான தொடக்கப் புள்ளிகள்.
மக்களின் உடனடி நியாயமான கோரிக்கைகளை ஆதரித்து நிற்கும்போது, அவற்றின் பின்னால் இருக்கும் வர்க்க அமைப்பையும் கட்டமைப்புப் பிரச்சினைகளையும் மக்களுக்குக் கற்றுத் தந்து, அவர்களின் போராட்ட உணர்வைச் சமூக மாற்றத்தை நோக்கிய உயர்ந்த அரசியல் விழிப்புணர்வாக மாற்றுவதே லெனினிய அடிப்படையிலான முழுமையான தீர்வாகும்..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
