கார்ல் மார்க்ஸின் "Theses on Feuerbach" என்ற புகழ்பெற்ற ஆவணம், வெறும்
மார்க்ஸின் ஃபயர்பாக் ஆய்வுரைகள்: உலகை மாற்றும் புரட்சிகர நடைமுறை கோட்பாடு
இது 1845இல் எழுதப்பட்டாலும், 1888ஆம் ஆண்டு பிரெட்ரிக் எங்கெல்ஸ் தனது Ludwig
Feuerbach and the End of Classical German Philosophy நூலின் இணைப்பாக முதன்முறையாக வெளியிட்டார். மார்க்ஸ் தனது
வாழ்நாளில் இதை வெளியிடவில்லை. இருப்பினும், இந்தச் சிறிய ஆவணம் மார்க்சியத் தத்துவத்தின்
"பிறப்புச் சாசனம்" என்று பல ஆய்வாளர்களால் கருதப்படுகிறது.
உலகத்தை விளக்குவதா? மாற்றுவதா?
கார்ல் மார்க்ஸின் Theses
on Feuerbach (1845) – ஒரு ஆழமான மார்க்சியத் தத்துவ ஆய்வு
முன்னுரை
ஒரு தத்துவம் உலகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்காக மட்டுமா?
அல்லது உலகத்தை மாற்றுவதற்காகவா?
வரலாற்றுப் பின்னணி
1840களில் ஜெர்மனியில் ஹெகலின் தத்துவம் ஆதிக்கம் செலுத்தியது.
ஹெகல் உலகை "கருத்தின் வளர்ச்சி" என்று விளக்கினார்.
இதற்கு எதிராக லுட்விக் ஃபயர்பாக் மதத்தை விமர்சித்து,
இயற்கை மற்றும் மனிதனை அடிப்படையாகக் கொண்ட
பொருள்முதல்வாதத்தை முன்வைத்தார்.
ஆனால் மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
ஃபயர்பாக் ஹெகலை மறுத்தார்; ஆனால் உலகத்தை மாற்றும் மனிதனின் செயற்பாட்டை விளக்கவில்லை.
இதுவே Theses on Feuerbach எழுதப்பட்ட காரணம்.
மார்க்ஸ் முதல் ஆய்வுரையிலேயே கூறுகிறார்:
முந்தைய பொருள்முதல்வாதிகள் உலகத்தை "பார்க்கப்படும் பொருள்" (Object)
என்று மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டனர்.
அவர்கள்:
- இயற்கையைப்
பற்றி பேசினர்.
- மனிதனைப்
பற்றி பேசினர்.
- புலனுணர்வைப்
பற்றி பேசினர்.
ஆனால்
மனிதன் உலகத்தை மாற்றும் செயற்பாட்டைப் பற்றி பேசவில்லை.
அதனால் அவர்களின் பொருள்முதல்வாதம் "செயலற்ற பொருள்முதல்வாதம்" (Contemplative
Materialism) ஆகவே இருந்தது.
மனிதன் வெறும் பார்வையாளரல்ல
மார்க்ஸ் கூறுகிறார்:
மனிதன் இயற்கையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் உயிரினம் மட்டுமல்ல.
அவன்:
- உழைக்கிறான்.
- உற்பத்தி
செய்கிறான்.
- சமூக
உறவுகளை உருவாக்குகிறான்.
- இயற்கையையும்
சமூகத்தையும் மாற்றுகிறான்.
அதனால் மனிதனைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால் அவனுடைய நடைமுறையை (Praxis) புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
உண்மையின் அளவுகோல்
மார்க்ஸ் ஒரு அடிப்படை கேள்வியை எழுப்புகிறார்.
ஒரு கருத்து உண்மையா என்பதை எப்படி அறியலாம்?
அவர் பதிலளிக்கிறார்:
நடைமுறையில் அது நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்.
அதாவது,
ஒரு கோட்பாடு
- புத்தகத்தில்
சரியாக இருப்பது போதாது.
- விவாதத்தில்
வெல்வதும் போதாது.
அது சமூக நடைமுறையில் சோதிக்கப்பட்டு உண்மையென்று நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்.
இதுவே பின்னர் மார்க்சிய அறிவியலின் முக்கியக் கொள்கையாக மாறியது.
மனிதனின் சாராம்சம்
ஃபயர்பாக் மனிதனை ஒரு தனிநபராகப் புரிந்துகொண்டார்.
மார்க்ஸ் அதனை மறுக்கிறார்.
அவர் கூறுகிறார்:
மனிதனின் சாராம்சம் தனிநபருக்குள் மறைந்திருக்கும் ஏதோ நிலையான இயல்பு அல்ல.
மாறாக,
மனிதனின் சாராம்சம் என்பது சமூக உறவுகளின் மொத்தத்
தொகுப்பாகும்.
இது மார்க்சிய சமூகவியலின் அடிப்படைச் சூத்திரமாகும்.
மனிதன்:
- குடும்பத்தில்,
- உற்பத்தியில்,
- வர்க்க
உறவுகளில்,
- அரசியல்
அமைப்பில்,
வாழ்கிறான்.
எனவே சமூகத்தை மாற்றாமல் மனிதனை மாற்ற முடியாது.
மதத்தின் விமர்சனம்
ஃபயர்பாக் மதம் மனிதனின் கற்பனை என்று கூறினார்.
மார்க்ஸ் அதைவிட ஒரு படி முன்னேறுகிறார்.
அவர் கூறுகிறார்:
மதம் ஏன் உருவாகிறது?
ஏனெனில்
மனிதன் உண்மையான வாழ்க்கையில் அந்நியமடைந்திருக்கிறான்.
அதனால்
மதத்தை விமர்சிப்பது மட்டும் போதாது.
மதத்தை உருவாக்கும் சமூக உறவுகளையும் மாற்ற வேண்டும்.
கல்வியும் சமூகமும்
மார்க்ஸ் மற்றொரு முக்கியமான கருத்தை முன்வைக்கிறார்.
சமூகத்தை மாற்ற வேண்டுமானால் மனிதர்களைக் கல்வி கற்பிக்க வேண்டும் என்று சிலர்
கூறுகின்றனர்.
மார்க்ஸ் கேட்கிறார்:
அப்படியானால் கல்வி கற்பிப்பவர்களை யார் கல்வி
கற்பிப்பார்கள்?
அவர் பதிலளிக்கிறார்:
சமூகத்தை மாற்றும் செயல்முறையிலேயே மனிதர்களும் மாறுகின்றனர்.
அதாவது,
மாற்றம் மேலிருந்து வழங்கப்படுவதில்லை.
மக்கள் தங்களது போராட்டங்களின் வழியாகவே புதிய மனிதர்களாக உருவாகின்றனர்.
புரட்சிகர நடைமுறை (Praxis)
இந்த நூலின் மிகப்பெரிய பங்களிப்பு "Praxis" என்ற கருத்தாகும்.
Praxis என்பது:
- சிந்தனை
மட்டும் அல்ல.
- செயல்
மட்டும் அல்ல.
மாறாக,
அறிவும் செயலுமாகிய ஒன்றிணைந்த புரட்சிகர நடைமுறை.
இதில்
- ஆய்வு,
- கோட்பாடு,
- மக்களுடனான
தொடர்பு,
- வர்க்கப்
போராட்டம்,
- சமூக
மாற்றம்
அனைத்தும் ஒன்றிணைகின்றன.
பதினொன்றாவது ஆய்வுரை
இந்த நூலின் கடைசி ஆய்வுரை உலகப் புகழ்பெற்றது.
மார்க்ஸ் எழுதுகிறார்:
"இதுவரை தத்துவஞானிகள் உலகத்தை பலவாறு விளக்கியுள்ளனர்;
ஆனால் முக்கியமானது அதை மாற்றுவதாகும்."
இந்த ஒரு வாக்கியம் மார்க்சியத் தத்துவத்தின் முழு நோக்கத்தையும்
சுருக்குகிறது.
அதன் பொருள்:
- உலகைப்
புரிந்துகொள்வது அவசியம்.
- ஆனால்
புரிந்துகொள்வதிலேயே நிற்கக் கூடாது.
- சமூக
மாற்றத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.
மார்க்சியத் தத்துவத்தின் பிறப்பு
Theses on Feuerbach மூலம் மார்க்ஸ் மூன்று முக்கியமான மாற்றங்களை
ஏற்படுத்துகிறார்.
1. பொருள்முதல்வாதத்தை இயக்கவியலாக்குகிறார்
பொருள் நிலையாக இல்லை.
மனித நடைமுறையுடன் இணைந்த இயக்கத்தில் உள்ளது.
2. அறிவை நடைமுறையுடன் இணைக்கிறார்
உண்மை என்பது ஆய்வகத்திலோ நூலகத்திலோ மட்டும் நிரூபிக்கப்படுவதில்லை.
சமூக நடைமுறையில்தான் அது சோதிக்கப்படுகிறது.
3. தத்துவத்தைப் புரட்சியுடன் இணைக்கிறார்
தத்துவம் இனி வெறும் சிந்தனை அல்ல.
அது சமூக மாற்றத்திற்கான ஆயுதமாக மாறுகிறது.
பின்னர் மார்க்சியத்தில் இதன் வளர்ச்சி
இந்தச் சிறிய ஆவணத்தில் உள்ள கருத்துக்கள் பின்னர் முழுமையான வடிவம் பெற்றன.
- The German Ideology (1845–46)
– வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாதம்.
- The Communist Manifesto (1848)
– வர்க்கப்
போராட்டத்தின் அரசியல் வடிவம்.
- Das Kapital (1867)
– முதலாளித்துவத்தின்
அறிவியல் விமர்சனம்.
- லெனின் – Materialism and Empirio-Criticism
– அறிவும் பொருளும்
பற்றிய மார்க்சிய விளக்கம்.
- லெனின் – What Is To Be Done?
– புரட்சிகர
நடைமுறை மற்றும் அமைப்பின் அவசியம்.
- மாவோ சேதுங் – On Practice
– "நடைமுறையிலிருந்து
அறிவு; அறிவிலிருந்து மீண்டும் நடைமுறை" என்ற மார்க்சிய வளர்ச்சி.
சமகாலப் பொருத்தம்
Theses on Feuerbach இன்று கூட பல துறைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
- சமூக
அறிவியல்
- அரசியல்
பொருளாதாரம்
- கல்வியியல்
- வளர்ச்சி
ஆய்வுகள்
- சமூக
இயக்கங்கள்
ஆகியவற்றில், "நடைமுறை இல்லாத அறிவு முழுமையல்ல" என்ற மார்க்ஸின்
கருத்து தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படுகிறது.
முடிவுரை
இந்த 11 ஆய்வுரைகள், மார்க்சியத்தின் மூன்று அடிப்படைத் தூண்களை நிறுவுகின்றன: இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதம், வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம், மற்றும் புரட்சிகர நடைமுறை (Praxis). இதனால், Theses on Feuerbach ஒரு சிறிய குறிப்பேடு என்றாலும், அது உலகத் தத்துவ வரலாற்றில் மிகப்பெரிய அறிவுசார் புரட்சியைத் தொடங்கிய ஆவணமாகக் கருதப்படுகிறது.
இங்கே கட்டுரையின் அறிமுகத்தை எழுதவும்...
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக