பெயர் மாற்றம் போன்ற அடையாள அரசியல் நடவடிக்கைகளுக்கும் சமூக-பொருளாதார விடுதலைக்கும் இடையிலான தொடர்பை ஒரு மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஆய்வு செய்கிறது. ஒரு சமூகத்தின் பெயரை மாற்றுவது என்பது வெறும் குறியீட்டு அங்கீகாரம் மட்டுமே என்றும், அது தனியார்மயமாக்கல் மற்றும் உலகமயமாக்கலால் உருவான கல்வி, மருத்துவம் மற்றும் வேலைவாய்ப்புச் சிக்கல்களை தீர்க்காது என்றும் இக்கட்டுரை வாதிடுகிறது. நில உரிமை மற்றும் உற்பத்தி
பெயர் மாற்றமா? சமூக மாற்றமா? மார்க்சிய ஆய்வு
படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகத்தின் மையக் கருத்து: "ஆதி திராவிடர்" என்ற சாதிப் பெயருக்கு பதிலாக "தொல்குடி தமிழர்" என்ற பெயரை அரசு பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையாக தெரிகிறது. இந்தக் கோரிக்கையை மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஆராயும்போது, பெயர் மாற்றம் மற்றும் சமூக–பொருளாதார மாற்றம் ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
குறிப்பு: இந்தப் படம் ஒரு அரசியல் கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அதில் உள்ள தகவல்கள் அல்லது மேற்கோள்களின் உண்மைத்தன்மையை நான் தனியாக உறுதிப்படுத்தவில்லை. கீழே வழங்கப்படுவது, அந்தக் கருத்தின் அடிப்படையில் செய்யப்படும் ஒரு மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனப் பகுப்பாய்வு மட்டுமே.
"பெயர் மாற்றமா? சமூக மாற்றமா?" – ஒரு மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனம்
1. மார்க்சியக் கேள்வி: பெயர் மாறினால் உற்பத்தி உறவுகள் மாறுமா?
மார்க்சியம் முதலில் கேட்கும் கேள்வி:
"மனிதர்களின் வாழ்க்கை நிலை மாறுகிறதா?"
ஒரு சமூகத்தின் பெயரை மாற்றுவது:
நிலமற்றவருக்கு நிலம் தருமா?
கூலித்தொழிலாளியை உற்பத்திச் சாதனங்களின் உரிமையாளராக்குமா?
சாதி அடிப்படையிலான தொழில் பிரிவினையை ஒழிக்குமா?
கல்வி, வேலை, அதிகாரத்தில் சமத்துவத்தை உருவாக்குமா?
இவற்றில் எதற்கும் பெயர் மாற்றம் மட்டும் பதிலாக அமையாது.
2. லெனின் கூறிய அரசு பற்றிய பார்வை
லெனின், அரசு என்பது நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல என்று வலியுறுத்தினார்.
அரசு என்பது:
ஆளும் வர்க்கத்தின் அதிகாரக் கருவி.
வர்க்க ஆதிக்கத்தை பாதுகாக்கும் இயந்திரம்.
இந்தப் பார்வையில் பார்க்கும்போது,
ஒரு அரசு:
பெயரை மாற்றலாம்,
நினைவுச் சின்னங்களை அமைக்கலாம்,
புதிய விழாக்களை அறிவிக்கலாம்,
ஆனால்
நில உரிமை, செல்வ உரிமை, உற்பத்தி உறவுகள், சுரண்டல் அமைப்பு ஆகியவற்றைத் தொடாமல் விட்டால், அடிப்படை முரண்பாடு நீங்காது என்பதே மார்க்சிய வாதம்.
3. சாதியின் அடிப்படை என்ன?
மார்க்சிய ஆய்வில்,
சாதி என்பது வெறும் பெயர் அல்ல.
அது
தொழில் பிரிவினை,
உழைப்பின் மரபுவழி கட்டுப்பாடு,
திருமணக் கட்டுப்பாடு,
சொத்து பரம்பரை,
சமூக அதிகாரம்,
மதச் சட்டபூர்வமாக்கல்
ஆகியவற்றின் வரலாற்றுச் சமூக அமைப்பு.
எனவே,
"ஆதி திராவிடர்" என்ற பெயரை "தொல்குடி தமிழர்" என்று மாற்றினாலும், இந்த அமைப்புகள் தொடர்ந்தால் சாதியும் தொடரும் என்று மார்க்சிய பகுப்பாய்வு கூறும்.
4. பெயர் மாற்ற அரசியல் ஏன் உருவாகிறது?
மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரப் பார்வையில்,
அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க இயலாத அரசுகள் பல நேரங்களில்
அடையாள அரசியல்,
பெயர் மாற்றம்,
சிலை அமைத்தல்,
நினைவு நாள்,
உணர்ச்சி அரசியல்
போன்ற நடவடிக்கைகளை முன்னிறுத்துகின்றன.
ஏனெனில்,
இவை:
குறைந்த செலவு,
உடனடி அரசியல் தாக்கம்,
ஆதரவு வட்டாரங்களுக்கு ஒரு குறியீட்டு அங்கீகாரம்
அளிக்கக்கூடும்.
ஆனால்,
அவை சமூக–பொருளாதார உறவுகளைத் தானாக மாற்றாது.
5. அடிமைக்கு புதிய பெயர் வைத்தால் அடிமைத்தனம் ஒழியுமா?
மார்க்சிய பார்வையில்,
ஒரு அடிமைக்கு
"அடிமை" என்பதற்குப் பதில்
"மரபு மனிதர்"
என்று பெயர் வைத்தாலும்,
அவன் இன்னும்
அடிமையாகவே வேலை செய்தால்,
உரிமையற்றவனாக இருந்தால்,
உற்பத்தி சாதனங்களின் உரிமை இல்லாமல் இருந்தால்,
அடிமைத்தனம் நீங்காது.
அதேபோல்,
ஒரு சமூகத்தின் பெயரை மாற்றினாலும்,
அந்த மக்களின்
வாழ்வாதாரம்,
வர்க்க நிலை,
உழைப்பின் மீது கட்டுப்பாடு,
சமூக சமத்துவம்
மாறாவிட்டால், அது அடிப்படை மாற்றமாகக் கருதப்படாது.
6. சாதியை ஒழிக்க மார்க்சிய அணுகுமுறை
மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறையில், சாதி ஒழிப்பிற்கு தேவையானவை:
நிலச் சீர்திருத்தம்.
அனைவருக்கும் தரமான பொதுக் கல்வி.
உற்பத்திச் சாதனங்களின் மீது ஜனநாயகக் கட்டுப்பாடு.
தொழில் மரபுரிமை கட்டமைப்பை உடைத்தல்.
சமூக சமத்துவத்தை உறுதிப்படுத்தும் சட்ட அமலாக்கம்.
வர்க்க ஒற்றுமையை வளர்த்தல்.
சாதி அடிப்படையிலான ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக அரசின் பயனுள்ள நடவடிக்கை.
இவை இல்லாமல், பெயர் மாற்றம் மட்டும் போதுமான தீர்வாக இருக்காது என்பதே இந்தக் கண்ணோட்டம்.
7. அதே நேரத்தில் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு அம்சம்
மார்க்சிய விமர்சனம், அடையாளத்தின் குறியீட்டு முக்கியத்துவத்தை முற்றிலும் மறுப்பதில்லை.
ஒரு சமூகத்திற்கு இழிவாகக் கருதப்படும் பெயரை மாற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கை, அந்த சமூகத்தின் மரியாதை, சுயஅடையாளம், வரலாற்று அங்கீகாரம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.
எனவே,
பெயர் மாற்றத்தை விரும்பும் மக்களின் அனுபவங்களையும் மரியாதையையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
அதே நேரத்தில், அது மட்டுமே சாதி ஒழிப்பிற்கு போதுமான தீர்வாகாது என்பதையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.
முடிவுரை
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில், "ஆதி திராவிடர்" என்பதை "தொல்குடி தமிழர்" என்று மாற்றுவது ஒரு குறியீட்டு அல்லது அடையாள அரசியல் நடவடிக்கையாக இருக்கலாம்; ஆனால் அது மட்டும் சாதி அமைப்பின் பொருளாதார, சமூக, அரசியல் அடித்தளங்களைத் தானாக ஒழிக்காது. சாதி ஒழிப்பு என்பது பெயர் மாற்றத்தின் மூலம் அல்ல; உற்பத்தி உறவுகள், சொத்து உறவுகள், கல்வி, வேலை, நில உரிமை, சமூக அதிகாரம் போன்ற அடிப்படை அமைப்புகளில் நிகழும் ஆழமான மாற்றங்களின் மூலம் மட்டுமே சாத்தியமாகும் என்றே மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.
பெயர் மாற்றமா? சமூக மாற்றமா? – உலகமயமாக்கல், சாதி மற்றும் அரசின் இயலாமை பற்றிய ஒரு மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வு
முன்னுரை
ஒரு சமூகத்தின் பெயரை மாற்றுவது அரசியல் ரீதியாக முக்கியமான விவாதமாக இருக்கலாம். சில சமூகங்கள் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பெயர் இழிவான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது என்று கருதி, புதிய பெயரை கோரலாம். அந்தக் கோரிக்கையை மரியாதையுடன் அணுகுவது அவசியம். ஆனால் மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறை ஒரு அடிப்படைக் கேள்வியை எழுப்புகிறது:
"பெயர் மாறினால் மக்களின் வாழ்க்கை மாறுகிறதா?"
இன்று இந்தியாவிலும் தமிழ்நாட்டிலும் மக்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் என்ன?
வேலைவாய்ப்பின்மை
விவசாய நெருக்கடி
கல்வியின் தனியார்மயமாக்கல்
மருத்துவத்தின் வணிகமயமாக்கல்
ஒப்பந்த வேலை மற்றும் பாதுகாப்பற்ற உழைப்பு
நிலமின்மை
பெருநிறுவன ஆதிக்கம்
செல்வச் சமமின்மை
இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கு ஒரு பெயர் மாற்றம் தீர்வாக அமையுமா? என்பதே மார்க்சிய–லெனினிய ஆய்வின் மையக் கேள்வியாகும்.
1. உலகமயமாக்கலுக்குப் பிறகு இந்திய சமூகத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றம்
1991-க்குப் பிறகு இந்தியாவில் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகள் நடைமுறைக்கு வந்தன.
அவற்றின் முக்கிய அம்சங்கள்:
தனியார்மயமாக்கல்
தாராளமயமாக்கல்
உலகமயமாக்கல்
இவை பொருளாதார வளர்ச்சியை உருவாக்கும் என்று கூறப்பட்டாலும், மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதார ஆய்வில் வேறுபட்ட மதிப்பீடுகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.
பல துறைகளில் தனியார் பங்கு அதிகரித்தது:
கல்வி
மருத்துவம்
போக்குவரத்து
காப்பீடு
வங்கி
மின்சாரம்
தொழிலாளர் சந்தை
இதன் விளைவாக, சமூக உரிமைகளாகக் கருதப்பட்ட பல சேவைகள் சந்தைப் பொருட்களாக மாறின.
2. கல்வி – உரிமையிலிருந்து வணிகப் பொருளாக
ஒரு காலத்தில் அரசுப் பள்ளி, அரசுக் கல்லூரி வழியாக ஏழை மக்களுக்கும் கல்வி கிடைத்தது.
இன்று நிலைமை:
தனியார் பள்ளிகள்
தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள்
அதிக கட்டணக் கல்வி
கல்விக் கடன்
வேலை உறுதியில்லாத பட்டதாரிகள்
என்ற சூழல் உருவாகியுள்ளது.
இப்போது கேள்வி:
"ஆதி திராவிடர்" என்பதற்குப் பதிலாக "தொல்குடி தமிழர்" என்று பெயர் மாற்றினால், மருத்துவக் கல்லூரி கட்டணம் குறையுமா?
பொறியியல் கல்வி அனைவருக்கும் இலவசமாகுமா?
மார்க்சிய பதில்:
இல்லை.
ஏனெனில் பிரச்சினை பெயரில் இல்லை; கல்வி சந்தைப்படுத்தப்பட்ட பொருளாக மாறியிருப்பதில்தான் உள்ளது.
3. மருத்துவம் – மனித உரிமையா? சந்தைப் பொருளா?
உலகமயமாக்கலுக்குப் பிறகு
கார்ப்பரேட் மருத்துவமனைகள்
மருத்துவக் காப்பீட்டு சந்தை
அதிக சிகிச்சைக் கட்டணம்
பெரிய அளவில் வளர்ந்தன.
இன்று ஏழை மக்களுக்கு மருத்துவச் செலவு மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சுமையாக உள்ளது.
இப்போது கேள்வி:
பெயர் மாற்றம் மருத்துவச் செலவை குறைக்குமா?
தனியார் மருத்துவமனைகளை பொதுச் சொத்தாக மாற்றுமா?
மருந்து விலையை குறைக்குமா?
பதில்:
இல்லை.
4. வேலைவாய்ப்பு – இளைஞர்களின் நெருக்கடி
இன்று இந்தியாவில் பல இளைஞர்கள்
ஒப்பந்த வேலை
Gig Economy
தற்காலிக வேலை
வேலைஇன்மை
போன்ற சூழலில் வாழ்கின்றனர்.
பல லட்சம் பட்டதாரிகள் அரசுப் பணிக்காக காத்திருக்கின்றனர்.
ஏன்?
ஏனெனில்
அரசுத் துறைகள் குறைக்கப்படுகின்றன.
தனியார் நிறுவனங்கள் குறைந்த சம்பளத்தில் வேலை வாங்குகின்றன.
இப்போது கேள்வி:
பெயர் மாற்றம் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குமா?
அரசுத் துறைகளில் காலிப் பணியிடங்களை நிரப்புமா?
ஒப்பந்த வேலை முறையை ஒழிக்குமா?
மார்க்சிய ஆய்வு:
இல்லை.
5. அரசு என்ன செய்கிறது?
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில்,
அரசு பல நேரங்களில் இரண்டு வகையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்கிறது.
(அ) அடிப்படை மாற்றங்கள்
நிலச் சீர்திருத்தம்
பொதுக் கல்வி
பொதுச் சுகாதாரம்
வேலைவாய்ப்பு
தொழிலாளர் உரிமைகள்
இவை சமூக அமைப்பை மாற்றும்.
(ஆ) குறியீட்டு நடவடிக்கைகள்
பெயர் மாற்றம்
நினைவு நாள்
சிலைகள்
விழாக்கள்
அடையாள அங்கீகாரம்
இவை சமூக மனநிலைக்கு தாக்கம் ஏற்படுத்தலாம்; ஆனால் உற்பத்தி உறவுகளைத் தானாக மாற்றாது.
மார்க்சிய விமர்சனம் கூறுவது:
இரண்டாவது வகை நடவடிக்கைகள், முதல் வகை மாற்றங்களுக்கு மாற்றாக இருக்க முடியாது.
6. சாதி ஒழியுமா?
சாதி என்பது
ஒரு பெயர் அல்ல.
அது
நில உரிமை
தொழில் பிரிவினை
சமூக அதிகாரம்
உழைப்பின் கட்டுப்பாடு
திருமண அமைப்பு
மத நியாயப்படுத்தல்
ஆகியவற்றின் வரலாற்று அமைப்பு.
அதனால்
பெயர் மாறினாலும், நில உறவுகள் மாறாவிட்டால் சாதி நீடிக்கும்.
7. உலகமயமாக்கலும் புதிய சுரண்டலும்
இன்று உலகமயமாக்கலுக்குப் பிறகு
சாதி ஒடுக்குமுறையுடன் சேர்ந்து
புதிய பொருளாதாரச் சுரண்டலும் வளர்ந்துள்ளது.
உதாரணமாக:
தகவல் தொழில்நுட்பத்தில் பாதுகாப்பற்ற வேலை
ஒப்பந்த உழைப்பு
செயலி (App) வழி வேலை
தொழிலாளர் உரிமைகள் குறைதல்
வேளாண் நெருக்கடி
கார்ப்பரேட் நிலக் கையகப்படுத்தல்
இந்தப் பிரச்சினைகள் அனைத்தும்
வர்க்க உறவுகளோடும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளோடும் தொடர்புடையவை.
8. அடையாள அரசியல் மற்றும் வர்க்க அரசியல்
மார்க்சிய–லெனினிய பார்வை, அடையாள அரசியலின் அனைத்து கோரிக்கைகளையும் தள்ளுபடி செய்யாது.
ஒரு சமூகத்திற்கு அவமானமாக உணரப்படும் பெயரை மாற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அவர்களின் சுயமரியாதை மற்றும் வரலாற்று அங்கீகாரத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.
ஆனால், அதே நேரத்தில் மார்க்சிய விமர்சனம் கூறுவது:
அடையாள அங்கீகாரம் அவசியமானதாக இருக்கலாம்.
ஆனால் அது பொருளாதார நீதிக்கு மாற்றாக இருக்க முடியாது.
பெயர் மாற்றம் மட்டுமே சமூக விடுதலையை உறுதி செய்யாது.
9. மார்க்சிய–லெனினிய மாற்றுத் திட்டம்
மக்களின் வாழ்க்கையை உண்மையாக மாற்ற வேண்டுமெனில், பின்வரும் நடவடிக்கைகள் முக்கியம்:
அனைவருக்கும் இலவச மற்றும் தரமான கல்வி.
அனைவருக்கும் இலவச, பொதுச் சுகாதார அமைப்பு.
நிரந்தர வேலைவாய்ப்பை விரிவுபடுத்துதல்.
ஒப்பந்த வேலை முறையை கட்டுப்படுத்துதல் அல்லது ஒழித்தல்.
நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு நிலச் சீர்திருத்தம்.
பொதுத்துறை நிறுவனங்களை வலுப்படுத்துதல்.
தொழிலாளர் உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல்.
சாதி அடிப்படையிலான ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக சட்ட அமலாக்கத்தை வலுப்படுத்துதல்.
உற்பத்தி வளங்களின் மீதான ஜனநாயகக் கட்டுப்பாட்டை விரிவுபடுத்துதல்.
இந்த மாற்றங்களே, மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில், சமூக விடுதலையின் பொருளாதார அடித்தளத்தை உருவாக்கும்.
முடிவுரை
மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறையில், ஒரு சமூகத்தின் பெயரை மாற்றுவது அவர்களின் அடையாளம் அல்லது மரியாதை தொடர்பான ஒரு குறியீட்டு நடவடிக்கையாக இருக்கலாம். ஆனால் அது மட்டும் கல்வி, மருத்துவம், வேலைவாய்ப்பு, நில உரிமை, உற்பத்தி உறவுகள், செல்வப் பகிர்வு போன்ற அடிப்படைப் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வாகாது. உலகமயமாக்கலுக்குப் பிறகு உருவான தனியார்மயமாக்கல், சந்தை ஆதிக்கம் மற்றும் செல்வக் குவிப்பு போன்ற கட்டமைப்பு மாற்றங்களை எதிர்கொள்ள, பெயர் மாற்றத்தைத் தாண்டிய சமூக–பொருளாதார மாற்றங்கள் தேவை என்பதே இந்தக் கண்ணோட்டத்தின் மைய வாதமாகும்.
அதே சமயம், ஒரு சமூகத்தின் சுயஅடையாளக் கோரிக்கையை இகழாமல், அதை மரியாதையுடன் அணுகியபடியே, குறியீட்டு அங்கீகாரத்தையும் கட்டமைப்பு மாற்றங்களையும் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாக அல்ல, வேறுபட்ட அரசியல் நிலைகளாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதும் சமநிலையான அணுகுமுறையாகும்.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக