இந்த ஆவணங்கள் மார்க்சிய-லெனினியம் என்பது ஒரு சர்வதேச அறிவியல் தத்துவம் என்றும், அது நாட்டுக்கு நாடு மாறுபடக்கூடியது அல்ல என்றும் வாதிடுகின்றன. இந்தியா மற்றும் தமிழ்நாட்டில் புழக்கத்திலுள்ள "இந்திய மார்க்சியம்" அல்லது "திராவிட மார்க்சியம்" போன்ற சொற்கள் மார்க்சியத்தின் அடிப்படை அறிவியல் விதிகளைச் சிதைக்கும் திரிபுவாத முயற்சிகள் என இதில் விமர்சிக்கப்படுகின்றன. இயற்பியல் விதிகளைப் போலவே மார்க்சியத்தின் வர்க்கப் போராட்டக் கோட்பாடுகளும் உலகளாவியவை, ஆனால் அவற்றின் நடைமுறைப் பயன்பாடு மட்டுமே அந்தந்த நாட்டின் சூழலுக்கு ஏற்ப அமைய வேண்டும் என்பதை இந்த உரைகள் வலியுறுத்துகின்றன. லெனின் மற்றும் மாவோ போன்ற தலைவர்கள் மார்க்சியத்தை மாற்றவில்லை, மாறாக அதன் சாரத்தைப் பாதுகாத்துத் தங்கள் நாட்டுச் சூழலில் படைப்பாற்றலுடன் பயன்படுத்தினர் என்பதை இந்தத் தொகுப்பு விளக்குகிறது. இறுதியில், சாதி அல்லது தேசிய இனப் பிரச்சினைகளை ஆய்வு செய்யும் போது மார்க்சியத்தின் வர்க்க அடிப்படையைக் கைவிடக் கூடாது என்பதே இதன் மையக் கருத்தாகும். இவ்வாறு கோட்பாட்டு உறுதியையும் சூழலுக்கேற்ற தந்திரங்களையும் இணைப்பதே உண்மையான மார்க்சிய அணுகுமுறை என இந்த ஆதாரங்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன....
"ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஒவ்வொரு மார்க்சியமா?" – மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு விமர்சன ஆய்வு
"மார்க்சிய–லெனினியம் ஒரு ஒற்றை சர்வதேசத் தத்துவமாகும்; ஆனால் ஒவ்வொரு நாட்டின் குறிப்பிட்ட வரலாற்று, பொருளாதார, சமூக நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப அதன் நடைமுறைப் பயன்பாடு அமைய வேண்டும்."
இந்தக் கருத்து மார்க்சிய–லெனினியத்தின் அடிப்படையான அறிவியல் நிலைப்பாடாகும். ஆனால் சமீப காலங்களில், குறிப்பாக இந்தியாவிலும் தமிழ்நாட்டிலும், "இந்திய மார்க்சியம்", "தமிழ் மார்க்சியம்", "திராவிட மார்க்சியம்", "அம்பேத்கரிய மார்க்சியம்", "சீன மார்க்சியம்", "ரஷ்ய மார்க்சியம்" போன்ற சொற்கள் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவை வெறும் சொல்லாடல்களா? அல்லது மார்க்சியத்தின் அறிவியல் அடித்தளத்தையே சிதைக்கும் திரிபுவாதப் போக்குகளா?
மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் இதை ஆழமாக ஆராய்வோம்.
1. மார்க்சியம் – ஒரு நாட்டின் தத்துவமல்ல; மனித சமுதாயத்தின் அறிவியல்
மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் உருவாக்கிய மார்க்சியம், ஜெர்மனிக்காக மட்டுமே உருவாக்கப்பட்ட தத்துவமல்ல. அது மனித சமுதாய வளர்ச்சியின் பொது விதிகளை ஆராய்ந்த அறிவியல்.
மார்க்ஸ் "மூலதனம்" (Capital) நூலில் இங்கிலாந்தின் முதலாளித்துவ வளர்ச்சியை ஆய்வு செய்தார். ஆனால் அவர் ஆய்வு செய்தது இங்கிலாந்தை அல்ல; முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் பொது விதிகளை ஆகும்.
அதுபோல, வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் கூறும் அடிப்படைகள்:
உற்பத்திச் சக்திகளின் வளர்ச்சி,
உற்பத்தி உறவுகளின் முரண்பாடு,
வர்க்கப் போராட்டம்,
அரசின் வர்க்கத் தன்மை,
சமூக மாற்றத்தின் சட்டங்கள்,
இவை எந்த நாட்டிலும் பொருந்தக்கூடிய பொதுவிதிகளாகும்.
அதனால்,
"இந்தியாவிற்கான தனி இயற்பியல்", "தமிழகத்திற்கான தனி வேதியியல்" என்று ஒன்று இல்லாததுபோல, தனித்தனியான நாட்டிற்கான மார்க்சியம் என்பது அதாவது "இந்திய மார்க்சியம்" என்று தனியான அறிவியலும் இருக்க முடியாது.
2. சர்வதேசத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் தத்துவம்
கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை (1848) இல் மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ்,
"உலகத் தொழிலாளர்களே, ஒன்றுபடுங்கள்!"என்று அழைக்கின்றனர்.
அவர்கள்,"ஜெர்மன் தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள்"என்று கூறவில்லை.
ஏன்?
ஏனெனில் முதலாளித்துவம் சர்வதேச அமைப்பு.
அதை எதிர்க்கும் தொழிலாளர் வர்க்கப் போராட்டமும் சர்வதேசமாக இருக்க வேண்டும்.
இதுவே மார்க்சியத்தின் சர்வதேசத் தன்மை.
3. லெனின் என்ன சொன்னார்?
லெனின் ஒருபோதும்,
"ரஷ்ய மார்க்சியம்"
என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தவில்லை.
அவர் கூறியது:
மார்க்சியத்தின் பொதுக் கோட்பாடுகளை ரஷ்யாவின் குறிப்பிட்ட நிலைமைகளுக்கு அறிவியல் ரீதியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதே.
அதனால் தான்,
ரஷ்யப் புரட்சி,
மார்க்சியத்தின் புதிய கட்டமான லெனினியத்தை உருவாக்கியது.
ஆனால்,
லெனினியம்,
மார்க்சியத்திற்கு மாற்றாக அல்ல.
மார்க்சியத்தின் ஏகாதிபத்தியக் கால வளர்ச்சியாகும்.
4. சீனப் புரட்சியும் மாவோவும்
இன்று பலர்,
"சீன மார்க்சியம்"
என்று பேசுகிறார்கள்.
ஆனால் மாவோ சேதுங்கே,
தன்னை,
"மார்க்சிய–லெனினியவாதி"
என்றே அழைத்தார்.
அவர் ஒருபோதும்,
"சீன மார்க்சியம்"
என்ற புதிய தத்துவத்தை அறிவிக்கவில்லை.
சீனாவின்
விவசாயிகள் பெரும்பான்மை,
அரைக்காலனித்துவ நிலை,
ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு,
நிலப்பிரபுத்துவ ஆதிக்கம்,
போன்ற சூழல்களுக்கு ஏற்ப,
மார்க்சிய–லெனினியத்தை நடைமுறையில் பயன்படுத்தினார்.
இதுவே குறிப்பிட்ட நிலைமைகளின் குறிப்பிட்ட பகுப்பாய்வு (Concrete Analysis of Concrete Conditions).
5. கோட்பாடு ஒன்று; பயன்பாடு பல
இங்கு முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
மாறாதவை:
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம்.
இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம்.
உபரி மதிப்புக் கோட்பாடு.
வர்க்கப் போராட்டம்.
தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் பங்கு.
அரசின் வர்க்கத் தன்மை.
மாறுபடக்கூடியவை:
புரட்சியின் பாதை.
கூட்டணி.
போராட்ட வடிவங்கள்.
அரசியல் தந்திரம்.
அமைப்பு முறைகள்.
இதைக் குழப்பும்போது,
கோட்பாடே சிதைக்கப்படுகிறது.
6. "ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஒரு மார்க்சியம்" என்பது – ஏன் தவறான கருத்து?
இந்தக் கருத்தின் ஆபத்து என்ன?
இன்று ஒருவர்,
"இந்திய சூழலுக்கு வர்க்கப் போராட்டம் தேவையில்லை"
என்று சொல்லலாம்.
மற்றொருவர்,
"தமிழகத்தில் சாதிதான் முக்கியம்; வர்க்கம் தேவையில்லை"
என்று சொல்லலாம்.
இன்னொருவர்,
"தேசிய முதலாளிகளுடன் நிரந்தரக் கூட்டணி"
என்று கூறலாம்.
இவ்வாறு,
ஒவ்வொரு அரசியல் சமரசத்திற்கும்,
"நமது நாட்டின் மார்க்சியம்"
என்று பெயர் வைக்க முடியும்.
இது அறிவியல் அல்ல.
இது திரிபுவாதம் (Revisionism).
7. தேசிய தனித்துவத்தை மறுப்பதா மார்க்சியம்?
இல்லை.
இதுதான் எதிரிகள் பரப்பும் தவறான புரிதல்.
மார்க்சியம் கூறுவது:
ஒரு நாட்டின் வரலாறு, மொழி, கலாச்சாரம், சாதி அமைப்பு, தேசிய இனப் பிரச்சினை, மத அமைப்பு ஆகியவற்றை ஆழமாக ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
ஆனால்,
அவற்றை ஆய்வு செய்வது,
மார்க்சியத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை மாற்றுவதற்காக அல்ல.
அவற்றை சரியாகப் பயன்படுத்துவதற்காக.
லெனின் கூறிய புகழ்பெற்ற வழிகாட்டுதல்:
"குறிப்பிட்ட நிலைமைகளை குறிப்பாகப் பகுப்பாய்வு செய்வதே மார்க்சியத்தின் உயிர்."
அதாவது,
கோட்பாட்டை மாற்றுவது அல்ல;
அதைச் சரியாகப் பயன்படுத்துவது. மார்க்சிய அறிவியலின் அடிப்படை
8. இந்தியச் சூழலில் இந்த விவாதம்
இந்தியாவில் பல அரசியல் போக்குகள்,
மார்க்சியத்தை,
சாதியியல்,
தேசியவாதம்,
அடையாள அரசியல்,
தேர்தல் சமரசம்,
ஆகியவற்றுடன் இணைத்து,
அதன் வர்க்க அடிப்படையை பலவீனப்படுத்த முயன்றுள்ளன.
மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சனம் கூறுவது:
சாதி, பாலினம், தேசிய இனம், மதம் போன்ற ஒடுக்குமுறைகள் உண்மையானவை; ஆனால் அவற்றை வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் அடிப்படையில், வர்க்க உறவுகளுடனான தொடர்பில் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
அவற்றை வர்க்கப் பகுப்பாய்விற்கு மாற்றாக நிறுத்த முடியாது.
9. மார்க்சிய–லெனினிய ஒற்றுமையின் அவசியம்
இன்று உலக முதலாளித்துவம்,
பன்னாட்டு நிறுவனங்கள்,
உலக நிதி மூலதனம்,
டிஜிட்டல் ஏகபோகங்கள்,
தரவு ஏகாதிபத்தியம்,
என்ற வடிவங்களில் செயல்படுகிறது.
இதை எதிர்க்க,
உலகத் தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கும் பொதுவான கோட்பாட்டு அடித்தளம் தேவை.
அந்த அடித்தளம்தான்
மார்க்சிய–லெனினியம்.
ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் தனித்தனி மார்க்சியம் என்றால், சர்வதேச தொழிலாளர் ஒற்றுமை சிதைந்து விடும். அதன் இடத்தில் தேசியவாதம் அல்லது உள்ளூர் சமரச அரசியல் மேலோங்கும் அபாயம் உள்ளது.
முடிவுரை
மார்க்சிய–லெனினியம் ஒரு நாட்டின் அனுபவத்தில் சிக்கியிருக்கும் குறுகிய சித்தாந்தம் அல்ல; அது மனித சமுதாய வளர்ச்சியின் பொதுவிதிகளை விளக்கும் அறிவியல் உலகக் கண்ணோட்டமாகும். ரஷ்யா, சீனா, வியட்நாம், கியூபா போன்ற நாடுகளின் புரட்சிகள் புதிய "தேசிய மார்க்சியங்களை" உருவாக்கவில்லை; மாறாக, ஒரே மார்க்சிய–லெனினியக் கோட்பாட்டை தங்கள் குறிப்பிட்ட வரலாற்று மற்றும் சமூகச் சூழல்களில் படைப்பாற்றலுடன் பயன்படுத்தின.
எனவே, "ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஒவ்வொரு மார்க்சியம்" என்ற கருத்து, மார்க்சிய–லெனினியத்தின் அறிவியல் சாரத்தை பிரதிபலிப்பதில்லை. ஆனால் இதே நேரத்தில், ஒவ்வொரு நாட்டின் குறிப்பிட்ட சமூக–பொருளாதார அமைப்பை ஆய்வு செய்யாமல், மற்றொரு நாட்டின் அனுபவத்தை அப்படியே நகலெடுப்பதும் மார்க்சிய அணுகுமுறை அல்ல.
ஆகவே, மார்க்சிய–லெனினிய நிலைப்பாடு இரண்டு தவறுகளையும் நிராகரிக்கிறது:
தேசியத் தனித்துவம் என்ற பெயரில் மார்க்சியத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை மாற்றுவது (திரிபுவாதம்).
வேறொரு நாட்டின் அனுபவத்தை உள்ளூர் சூழலை ஆய்வு செய்யாமல் இயந்திரத்தனமாகப் பின்பற்றுவது (கோட்பாட்டுவாதம் அல்லது டாக்மாட்டிசம்).
இந்த இரண்டுக்கும் இடையில், பொதுவான அறிவியல் கோட்பாடு + குறிப்பிட்ட நிலைமைகளின் குறிப்பிட்ட பகுப்பாய்வு என்ற இயங்கியல் ஒற்றுமையே மார்க்சிய–லெனினியத்தின் உண்மையான அணுகுமுறையாகும்..
"இந்திய மார்க்சியம்", "தமிழ் மார்க்சியம்", "திராவிட மார்க்சியம்", "அம்பேத்கரிய மார்க்சியம்", "சீன மார்க்சியம்", "ரஷ்ய மார்க்சியம்" – இவை மார்க்சியத்தின் வளர்ச்சியா? அல்லது திரிபுவாதமா?
மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு விரிவான ஆய்வு
"குறிப்பிட்ட நிலைமைகளை குறிப்பாகப் பகுப்பாய்வு செய்வதே மார்க்சியத்தின் உயிர்நாடி." – லெனின்
"தொழிலாளர்களுக்கு நாடு கிடையாது." – மார்க்ஸ் & எங்கெல்ஸ்
இந்த இரண்டு மேற்கோள்களும் மார்க்சிய–லெனினியத்தின் இரண்டு அடிப்படை உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஒன்று:
மார்க்சியம் சர்வதேச அறிவியல்.
மற்றொன்று:
ஆனால் இன்று இந்தியாவிலும் தமிழ்நாட்டிலும், "இந்திய மார்க்சியம்", "தமிழ் மார்க்சியம்", "திராவிட மார்க்சியம்", "அம்பேத்கரிய மார்க்சியம்", "சீன மார்க்சியம்", "ரஷ்ய மார்க்சியம்" போன்ற சொற்கள் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இந்தச் சொற்கள் வெறும் வசதிக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் அரசியல் சுருக்கங்களா? அல்லது மார்க்சியத்தின் அறிவியல் அடித்தளத்தையே மாற்றும் கோட்பாட்டு நிலைப்பாடுகளா? இந்தக் கேள்வியை வரலாற்று மற்றும் கோட்பாட்டு ரீதியாக ஆராய வேண்டும்.
1. மார்க்சியம் ஒரு தேசிய தத்துவமல்ல
மார்க்சியம் ஜெர்மனியில் தோன்றியது.
ஆனால் அது ஜெர்மானியர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட தத்துவமல்ல.
அது,
மனித சமுதாயத்தின் வளர்ச்சி,
வர்க்க உருவாக்கம்,
சுரண்டல்,
உற்பத்தி உறவுகள்,
அரசின் தோற்றம்,
புரட்சியின் சட்டங்கள்
ஆகியவற்றை விளக்கும் அறிவியல்.
இயற்பியல் எப்படி இந்தியாவிலும் பொருந்துகிறதோ,
வேதியியல் எப்படி சீனாவிலும் பொருந்துகிறதோ,
அதேபோல்,
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதமும் உலகம் முழுவதும் பொருந்துகிறது.
அதனால்,
"இந்திய மார்க்சியம்" என்ற தனித்த அறிவியல் இருக்க முடியாது.
2. "தேசிய மார்க்சியம்" என்ற கருத்து எங்கிருந்து வந்தது?
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு,
பல கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள்,
தங்கள் அரசியல் சமரசங்களை நியாயப்படுத்த,
தேசியச் சிறப்பியல்புகளை மிகைப்படுத்தத் தொடங்கின.
இதன் விளைவாக,
இத்தாலிய மார்க்சியம்,
பிரெஞ்சு மார்க்சியம்,
யூரோகம்யூனிசம்,
தேசிய மார்க்சியம்,
போன்ற சொல்லாடல்கள் தோன்றின.
இவை பெரும்பாலும்,
புரட்சிகர வர்க்கப் போராட்டத்திலிருந்து நாடாளுமன்ற சீர்திருத்த அரசியலுக்கான மாற்றத்தை நியாயப்படுத்தும் முயற்சிகளாக மார்க்சிய–லெனினிய விமர்சகர்களால் மதிப்பிடப்பட்டன.
3. "ரஷ்ய மார்க்சியம்" என்ற ஒன்று இருந்ததா?
இல்லை.
லெனின் ஒருபோதும்,
"ரஷ்ய மார்க்சியம்"
என்று கூறவில்லை.
அவர் கூறியது:
ரஷ்ய சமூகத்தின் குறிப்பிட்ட நிலைமைகளில் மார்க்சியத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
அதனால்,
ரஷ்யப் புரட்சி,
மார்க்சியத்தை மாற்றவில்லை.
மாறாக,
ஏகாதிபத்தியக் காலத்தில்,
அதன் வளர்ச்சியை உருவாக்கியது.
இதுவே
மார்க்சியம்–லெனினியம்.
4. "சீன மார்க்சியம்" என்ற சொல் சரியா?
மாவோ,
தன்னை,
மார்க்சிய–லெனினியவாதி
என்றே அழைத்தார்.
அவர் ஒருபோதும்,
"நான் புதிய சீன மார்க்சியத்தை உருவாக்கினேன்"
என்று கூறவில்லை.
சீனாவில்,
விவசாயிகள் பெரும்பான்மை,
நிலப்பிரபுத்துவம்,
அரைக்காலனித்துவம்,
இருந்ததால்,
புரட்சியின் பாதை மாறியது.
ஆனால்,
மாறியது
தந்திரம்.
மாறவில்லை
மார்க்சியத்தின் அடிப்படை அறிவியல்.
5. "இந்திய மார்க்சியம்" என்ற கருத்தின் அரசியல்
இந்தியாவில் சிலர் கூறுகிறார்கள்:
இந்தியாவில் சாதியே முக்கிய முரண்பாடு.
எனவே வர்க்கம் இரண்டாம் நிலை.
இது,
மார்க்சியத்தின் அடிப்படை நிலைப்பாட்டிலிருந்து விலகுகிறது.
மார்க்சியம் கூறுவது:
சாதி,
வர்க்கம்,
பாலினம்,
தேசிய இனம்,
மதம்
எல்லாவற்றையும்,
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
அவற்றை வர்க்கத்திற்கு மாற்றாக நிறுத்த முடியாது.
6. "தமிழ் மார்க்சியம்" என்ற கருத்து
தமிழ் மொழி,
தமிழர் வரலாறு,
தமிழ் கலாச்சாரம்,
தமிழகத்தின் சமூக அமைப்பு
இவற்றை ஆய்வு செய்வது அவசியம்.
ஆனால்,
அதற்காக,
வர்க்கப் போராட்டத்தை விட்டுவிட்டு,
தேசிய உணர்வை மட்டும் மையப்படுத்தினால்,
அது
மார்க்சியம் அல்ல.
அது,
தமிழ்த் தேசிய அரசியல்.
7. "திராவிட மார்க்சியம்"
திராவிட இயக்கம்,
முக்கியமான சமூகச் சீர்திருத்தங்களை மேற்கொண்டது.
ஆனால்,
அதன் தத்துவ அடிப்படை,
மார்க்சியம் அல்ல.
அதன் முக்கியக் கருத்துக்கள்,
சாதி எதிர்ப்பு,
பிராமணிய எதிர்ப்பு,
சமூகநீதி,
மொழி உரிமை,
ஆகியவை.
ஆனால்,
உற்பத்தி உறவுகள்,
உபரி மதிப்பு,
வர்க்க அரசு,
தொழிலாளர் சர்வாதிகாரம்,
சோசலிச மாற்றம்
ஆகியவை அதன் மையக் கோட்பாடுகள் அல்ல.
எனவே,
"திராவிட மார்க்சியம்"
என்பது,
இரண்டு வேறு கோட்பாட்டு மரபுகளை ஒன்றாக்கும் அரசியல் சொல்லாடலாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதைத் தனி மார்க்சியக் கோட்பாடாகக் கருதுவது மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.
8. "அம்பேத்கரிய மார்க்சியம்"
அம்பேத்கர்,
சாதி ஒழிப்பில் மிகப்பெரிய பங்களிப்பைச் செய்தவர்.
ஆனால்,
அவரது அரசியல்,
மார்க்சிய அரசியல் அல்ல.
அவர்,
அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தம்,
சட்ட மாற்றம்,
சமூக ஜனநாயகம்
ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.
மார்க்சியம்,
வர்க்கப் புரட்சியையும்,
உற்பத்தி உறவுகளின் மாற்றத்தையும்
மையமாகக் கொள்கிறது.
எனவே,
இரண்டையும் விமர்சன ரீதியாக ஒப்பிடலாம்.
ஆனால்,
இரண்டையும் ஒன்றாகக் கலந்து,
புதிய மார்க்சியம் உருவாக்க முடியாது.
9. கோட்பாடு மாறாது; பயன்பாடு மாறும்
இதுதான் முக்கியமான வேறுபாடு.
மாறாதவை:
இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம்.
வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம்.
உபரி மதிப்பு.
வர்க்கப் போராட்டம்.
அரசின் வர்க்கத் தன்மை.
சோசலிச மாற்றத்தின் அவசியம்.
மாறக்கூடியவை:
கூட்டணி.
போராட்ட வடிவங்கள்.
புரட்சியின் பாதை.
தேர்தல் தந்திரம்.
தேசிய இனக் கொள்கை.
விவசாயப் பிரச்சினைகளை அணுகும் முறை.
இவற்றை குழப்பும்போது,
மார்க்சியம்,
தேசிய அரசியலுக்குள் கரைந்து விடுகிறது.
10. திரிபுவாதம் எவ்வாறு உருவாகிறது?
எட்வர்ட் பெர்ன்ஸ்டீன்,
"முதலாளித்துவம் தானாகவே சீர்திருத்தம் அடையும்"
என்றார்.
கார்ல் காவுத்ஸ்கி,
புரட்சியை விட நாடாளுமன்றத்தை முன்னிறுத்தினார்.
யூரோகம்யூனிசம்,
தொழிலாளர் சர்வாதிகாரக் கருத்தை மங்கலாக்கியது.
இந்த வரலாற்றுப் போக்குகள் அனைத்தும், மார்க்சிய–லெனினிய மரபில் திரிபுவாதம் (Revisionism) என விமர்சிக்கப்பட்டன. அதாவது, மாறும் அரசியல் சூழ்நிலைகளுக்கேற்ப அடிப்படைக் கோட்பாடுகளையே மாற்றும் முயற்சிகள் என அவை மதிப்பிடப்பட்டன.
11. தேசியத் தனித்துவத்தை மறுப்பதா மார்க்சியம்?
இல்லை.
மார்க்சியம்,
ஒவ்வொரு நாட்டையும்,
மிக ஆழமாக ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்கிறது.
லெனின் கூறுகிறார்:
"குறிப்பிட்ட நிலைமைகளை குறிப்பாகப் பகுப்பாய்வு செய்வதே மார்க்சியத்தின் உயிர்."
அதாவது,
இந்தியாவில்,
சாதி,
நிலப்பிரபுத்துவம்,
மத அரசியல்,
தேசிய இனக் கேள்வி,
இவற்றை அறிவியல் ரீதியாக ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
ஆனால்,
அவற்றுக்காக,
மார்க்சியத்தை மாற்றக்கூடாது.
12. இன்றைய இந்திய இடதுசாரிகளுக்கான பாடம்
இன்றைய இந்திய அரசியலில், வர்க்கம், சாதி, பாலினம், மதம், மொழி, தேசிய இனம் போன்ற பல அடுக்குகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறை, இவற்றை ஒன்றை மற்றொன்றுக்கு எதிராக நிறுத்தாமல், அவற்றின் வரலாற்று மற்றும் பொருளாதார உறவுகளை ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.
அதனால், நடைமுறை அரசியலில் எந்தக் கேள்விக்கு எந்த முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும் என்பது குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையைப் பொறுத்தது; ஆனால் அந்தப் பயன்பாட்டு வேறுபாட்டை அடிப்படைக் கோட்பாட்டின் மாற்றமாகக் கருதக் கூடாது என்பதே இந்த அணுகுமுறையின் மையக் கருத்தாகும்.
முடிவுரை
"இந்திய மார்க்சியம்", "தமிழ் மார்க்சியம்", "திராவிட மார்க்சியம்", "அம்பேத்கரிய மார்க்சியம்", "சீன மார்க்சியம்", "ரஷ்ய மார்க்சியம்" போன்ற சொற்கள் பல்வேறு சூழல்களில் பல அர்த்தங்களில் பயன்படுத்தப்படலாம். ஒரு நாட்டில் மார்க்சியக் கோட்பாட்டின் நடைமுறைப் பயன்பாட்டைக் குறிக்க அவை பயன்படுத்தப்பட்டால், அது ஒரு விளக்கச் சொல்லாக இருக்கலாம். ஆனால் அவை மார்க்சியத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் நாட்டுக்கு நாடு மாறுகின்றன என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்பட்டால், அது மார்க்சிய–லெனினிய அறிவியல் மரபுடன் ஒத்துப்போகாது.
எனவே, மார்க்சிய–லெனினிய பார்வையில் சரியான நிலைப்பாடு:
ஒரே அறிவியல் மார்க்சியம்–லெனினியம்; ஆனால் ஒவ்வொரு நாட்டின் வரலாறு, சமூக அமைப்பு, பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் அரசியல் முரண்பாடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அந்த ஒரே அறிவியலைப் படைப்பாற்றலுடன் நடைமுறையில் பயன்படுத்த வேண்டும்.
இந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வதே, கோட்பாட்டு உறுதியையும் நடைமுறை நெகிழ்வையும் ஒருங்கிணைக்கும் மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறையின் அடிப்படையாகும்.
நீங்கள் வழங்கியிருக்கும் பதிவில், "ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஒவ்வொரு மார்க்சியமா?" என்ற தலைப்பில் மிக முக்கியமான ஒரு கோட்பாட்டு விவாதம் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.
இதனை முழுமையாக, ஆழமாக மற்றும் தெளிவாக விளக்கி, ஒரு முறையான அரசியல்-கோட்பாட்டுக் கட்டுரையாகக் கீழே தொகுத்து வழங்கியுள்ளேன்:
"ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஒவ்வொரு மார்க்சியமா?" – மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு கோட்பாட்டு ஆய்வு
அறிமுகம்
மனித சமுதாயத்தின் வளர்ச்சிப் போக்குகள், வர்க்க முரண்பாடுகள் மற்றும் சுரண்டலற்ற ஒரு சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கான விதிகளை விளக்கும் உன்னதமான அறிவியல் தத்துவம் மார்க்சியம்-லெனினியம் ஆகும். ஆனால் சமீப காலங்களில், குறிப்பாக இந்திய மற்றும் தமிழக அரசியல் சூழலில், "இந்திய மார்க்சியம்", "தமிழ் மார்க்சியம்", "திராவிட மார்க்சியம்" மற்றும் "அம்பேத்கரிய மார்க்சியம்" போன்ற பல புதிய சொல்லாடல்கள் பரவலாகப் பேசப்பட்டு வருகின்றன.
இவை மார்க்சியத்தின் உள்ளூர் தேவைகளுக்கான வளர்ச்சியா? அல்லது அதன் அடிப்படை அறிவியல் தன்மையையே சிதைக்கும் திரிபுவாதப் போக்கா? என்பதை மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தின் அடிப்படையில் ஆழமாக ஆராய வேண்டியது அவசியமாகிறது.
1. மார்க்சியம்: ஒரு தேசிய தத்துவமல்ல, உலகளாவிய அறிவியல்
இயற்பியல், வேதியியல் போன்ற இயற்கை அறிவியல்கள் எவ்வாறு உலக நாடுகள் அனைத்திற்கும் பொதுவானவையோ, அதேபோல் சமூக வளர்ச்சியை ஆராயும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதமும் (Historical Materialism) உலகளாவிய ஒரு பொது அறிவியலாகும்.
கார்ல் மார்க்ஸ் தனது 'மூலதனம்' (Capital) நூலில் இங்கிலாந்தின் முதலாளித்துவப் பொருளாதாரத்தை ஆய்வு செய்தார். ஆனால், அவரது நோக்கம் இங்கிலாந்தை மட்டும் விளக்குவதல்ல; முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் பொதுவான விதிகளையும் அதன் உள்ளார்ந்த சுரண்டல் தன்மையையும் அம்பலப்படுத்துவதே ஆகும்.
உற்பத்திச் சக்திகளின் வளர்ச்சி, உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான முரண்பாடு, வர்க்கப் போராட்டம், மற்றும் அரசின் வர்க்கத் தன்மை ஆகிய மார்க்சியக் கோட்பாடுகள் எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டிற்கு மட்டும் உரித்தானவை அல்ல. எனவே, "இந்தியாவிற்கு என்று தனி இயற்பியல்" இருக்க முடியாது என்பதைப் போல, "இந்தியாவிற்கு என்று தனி மார்க்சிய அறிவியலும்" இருக்க முடியாது.
2. சர்வதேசத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் ஒற்றுமை
148 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளியான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில், மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் "உலகத் தொழிலாளர்களே, ஒன்றுபடுங்கள்!" என்றே பிரகடனம் செய்தனர். அவர்கள் ஜெர்மன் தொழிலாளர்களையோ அல்லது ஐரோப்பிய தொழிலாளர்களையோ மட்டும் குறிவைத்து விளிக்கவில்லை.
ஏனெனில், முதலாளித்துவமும் உலகளாவிய நிதி மூலதனமும் சர்வதேச ரீதியாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ள ஒரு உலகளாவிய அமைப்பு. அதை வீழ்த்த வேண்டிய பாட்டாளி வர்க்கத்தின் தத்துவமும் சர்வதேசத் தன்மை கொண்டதாகவே இருக்க வேண்டும். 'தேசிய மார்க்சியம்' என்ற குறுகிய பார்வை இந்தச் சர்வதேசத் தொழிலாளர் ஒற்றுமையைச் சிதைத்துவிடும் ஆபத்து கொண்டது.
3. லெனின் மற்றும் மாவோவின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பு
"ரஷ்ய மார்க்சியம்" அல்லது "சீன மார்க்சியம்" என்ற சொற்களை லெனினோ அல்லது மாவோவோ ஒருபோதும் பயன்படுத்தவில்லை.
லெனினியம்: லெனின் மார்க்சியத்தின் அடிப்படைகளை மாற்றவில்லை. மாறாக, முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்தியக் கட்டத்தை எட்டியிருந்த சூழலில், ரஷ்யாவின் குறிப்பிட்ட சமூக-அரசியல் நிலைமைகளுக்கு மார்க்சியப் பொதுக் கோட்பாடுகளை அறிவியல் பூர்வமாகப் பயன்படுத்தினார்.
மாவோ சிந்தனை: சீனப் புரட்சியின் போது மாவோ, சீனாவின் குறிப்பிட்ட சூழலான நிலப்பிரபுத்துவ ஆதிக்கம், விவசாயிகள் பெரும்பான்மையாக இருந்த நிலை மற்றும் அரைக்காலனித்துவச் சூழல் ஆகியவற்றை பகுப்பாய்வு செய்து புரட்சிப் பாதையை (விவசாயிகள் வழிப் புரட்சி) வடிவமைத்தார். ஆனால் அவர் தன்னை எப்போதும் ஒரு 'மார்க்சிய-லெனினியவாதி' என்றே அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார்.
இவர்கள் காட்டிய வழிமுறை: கோட்பாட்டின் அடிப்படைகளைப் பாதுகாப்பது + உள்ளூர் சூழலுக்கு ஏற்ப அதை படைப்பாற்றலுடன் பயன்படுத்துவது என்பதாகும்.
4. மாறாத கோட்பாடும் மாறுபடும் தந்திரங்களும் (Theory vs Application)
மார்க்சியத்தில் எவை மாறாதவை, எவை சூழலுக்கு ஏற்ப மாறுபடக்கூடியவை என்ற தெளிவு நமக்கு அவசியம்:
| மாறாத அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் (Theory) | மாறுபடக்கூடிய நடைமுறைத் தந்திரங்கள் (Tactics) |
| இயக்கவியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் | புரட்சிக்கான குறிப்பிட்ட பாதை மற்றும் வடிவங்கள் |
| உபரி மதிப்பைச் சுரண்டுதல் பற்றிய கோட்பாடு | தற்காலிக அரசியல் கூட்டணிகள் |
| வர்க்கப் போராட்டமே சமூக மாற்றத்தின் உந்துசக்தி | தேர்தல் மற்றும் நாடாளுமன்ற உத்திகள் |
| அரசின் வர்க்கத் தன்மை மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வாதிகாரம் | குறிப்பிட்ட நாட்டின் விவசாய/தேசிய இனக் கொள்கைகள் |
இந்த இரண்டையும் குழப்பிக் கொண்டு, அரசியல் சமரசங்களுக்காகவும் உள்ளூர் வாக்கு வங்கி அரசியலுக்காகவும் வர்க்கப் போராட்டத்தையே கைவிடுவது "திரிபுவாதம்" (Revisionism) எனப்படும்.
5. இந்தியச் சூழலில் "தேசிய/அடையாள மார்க்சியங்கள்" – ஓர் அலசல்
இந்திய மற்றும் தமிழகச் சூழலில் முன்வைக்கப்படும் பல்வேறு 'மார்க்சிய' வடிவங்களை மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வையில் இவ்வாறு மதிப்பிடலாம்:
அ) சாதி மற்றும் வர்க்க முரண்பாடு (அம்பேத்கரிய மார்க்சியம்)
இந்தியாவில் சாதிய ஒடுக்குமுறை என்பது மிகக் கொடூரமான நிதர்சனம். ஆனால், சாதியை வர்க்கப் பகுப்பாய்விற்கு மாற்றாக நிறுத்தக் கூடாது. மாறாக, சாதிய அமைப்பானது எவ்வாறு நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளோடு பின்னிப் பிணைந்து, உழைக்கும் வர்க்கத்தைப் பிளவுபடுத்தப் பயன்படுகிறது என்பதை வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத அடிப்படையில் ஆராய்ந்து, சாதி ஒழிப்பையும் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் இணைத்துக் கொண்டு செல்வதே உண்மையான மார்க்சிய அணுகுமுறை.
ஆ) திராவிட மற்றும் தமிழ் மார்க்சியம்
திராவிட இயக்கம் தமிழகத்தில் பிராமணிய எதிர்ப்பு, சமூக நீதி (இடஒதுக்கீடு) மற்றும் மொழி உரிமை ஆகியவற்றில் மிக முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளது. இருப்பினும், அதன் தத்துவ அடித்தளம் என்பது முதலாளித்துவ உற்பத்தி உறவுகளை மாற்றுவதையோ, உபரி மதிப்புச் சுரண்டலை ஒழிப்பதையோ அல்லது சோசலிசப் பொருளாதாரத்தை அமைப்பதையோ நோக்கமாகக் கொண்டதல்ல. எனவே, திராவிட அல்லது தமிழ்த் தேசிய அரசியலின் முற்போக்குக் கூறுகளை மார்க்சியவாதிகள் ஆதரிக்கலாமே தவிர, அவற்றையே மார்க்சியத்திற்கு மாற்றான தனித் தத்துவமாகக் கருத முடியாது.
6. தேசியத் தனித்துவத்தை மார்க்சியம் மறுக்கிறதா?
"ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் தனி மார்க்சியம் இல்லை" என்று கூறுவது, அந்தந்த நாட்டின் தனித்துவமான மொழி, கலாச்சாரம், சாதி, மத அமைப்புகளைப் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்று பொருள்படாது.
லெனின் கூறியது போல, "குறிப்பிட்ட நிலைமைகளை குறிப்பாகப் பகுப்பாய்வு செய்வதே மார்க்சியத்தின் உயிர்நாடி" (Concrete analysis of concrete conditions). ஒரு நாட்டின் அகச் சூழலை ஆழமாகப் படிக்காமல், வேறொரு நாட்டின் (உதாரணமாக ரஷ்ய அல்லது சீனப் புரட்சியின்) அனுபவங்களை அப்படியே இயந்திரத்தனமாக நகலெடுப்பது "கோட்பாட்டுவாதம்" அல்லது "டாக்மாட்டிசம்" (Dogmatism) என்னும் தவறான போக்கிற்கு இட்டுச்செல்லும். மார்க்சியம் இந்த இயந்திரத்தனமான போக்கையும் நிராகரிக்கிறது.
முடிவுரை
சுருக்கமாகக் கூறின், மார்க்சியம்-லெனினியம் என்பது இருமுனைத் தவறுகளையும் ஒரே நேரத்தில் நிராகரிக்கிறது:
தேசியத் தனித்துவம் என்ற பெயரில் மார்க்சியத்தின் வர்க்கப் போராட்ட மற்றும் சர்வதேச அடிப்படைக் கோட்பாடுகளைச் சிதைப்பது (திரிபுவாதம்).
உள்ளூர் சமூக-பொருளாதார யதார்த்தங்களை ஆராயாமல் பிற நாட்டு அனுபவங்களை அப்படியே இறக்குமதி செய்வது (கோட்பாட்டுவாதம்).
உலகமயமாக்கல், டிஜிட்டல் ஏகபோகங்கள் மற்றும் கார்ப்பரேட் பாசிசம் நிறைந்த இன்றைய 21-ஆம் நூற்றாண்டுச் சூழலில், உலகத் தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கு வழிகாட்ட ஒரே ஒரு சர்வதேச அறிவியல் தத்துவமே உள்ளது; அதுவே மார்க்சியம்-லெனினியம். அந்த ஒரே அறிவியலை, இந்தியாவின் சாதிய, மதவாத, பின்தங்கிய பொருளாதாரச் சூழலுக்கு ஏற்ப படைப்பாற்றலுடன் பிரயோகித்து வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கட்டியெழுப்புவதே இன்றைய புரட்சிகர இடதுசாரிகளின் உண்மையான பணியாகும்.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக