இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
"புனித குடும்பம்": மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் இணைந்து எழுதிய முதல் படைப்பின் மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்திலான பகுப்பாய்வு
முன்னுரை
1844ஆம் ஆண்டு இலையுதிர்காலத்தில் பாரிஸில் கார்ல் மார்க்ஸும் ஃபிரடெரிக் ஏங்கெல்சும் இணைந்து எழுதிய "புனித குடும்பம், அல்லது விமர்சனக் குழுவிற்கு எதிரான விமர்சனம்: ப்ரூனோ பாயரும் கூட்டாளிகளும்" (The Holy Family, or Critique of Critical Critique: Against Bruno Bauer and Co.) என்னும் நூல், இவ்விருவரின் முதல் கூட்டு அறிவுசார் படைப்பாகும். இந்நூல் எழுதப்பட்ட காலம் மிக முக்கியமானது—இதே காலகட்டத்தில்தான் மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் இலட்சியவாதத்திலிருந்து பொருள்முதல்வாதத்திற்கும், புரட்சிகர ஜனநாயகவாதத்திலிருந்து கம்யூனிசத்திற்கும் தங்கள் தத்துவ இடமாற்றத்தை நிறைவு செய்தனர். மார்க்சிசம்-லெனினியம் நிறுவனத்தின் மதிப்பீட்டின்படி, இந்நூல் இயங்கியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் பல அடிப்படைக் கருத்தாக்கங்களை முதன்முதலில் உருவாக்குகிறது.
இந்நூலின் இலக்கு—பெர்லினை மையமாகக் கொண்ட "இளம் ஹெகலியர்கள்" குழுவினர், குறிப்பாக ப்ரூனோ பாயரும் அவரது "Allgemeine Literatur-Zeitung" இதழைச் சுற்றியிருந்த "விமர்சனக் குழுவினரும்" (Critical Criticism). இவர்கள் தங்களை "தூய சுய-உணர்வு" (Self-Consciousness) என்ற முழுமுதற் கொள்கையின் பிரதிநிதிகளாகவும், வரலாற்றின் உண்மையான படைப்பாளிகளாகவும் கருதி, சாதாரண மக்களை—"திரள்" அல்லது "மாஸ்" (the mass)—வெறும் செயலற்ற, சிந்தனையற்ற பொருளாகவே பார்த்தனர். இக்கருத்தியலுக்கு எதிராக மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் நடத்திய போராட்டமே இந்நூலின் மையம்.
பகுதி ஒன்று: "விமர்சனக் குழு" எனும் மத மாயையை உடைத்தல்
வரலாற்றை உருவாக்குபவர் யார்—"தூய சுய-உணர்வா," மக்களா?
புனித குடும்பத்தின் மிக முக்கியமான பங்களிப்பு, வரலாற்றைப் பற்றிய இலட்சியவாதப் பார்வையை மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ் கடுமையாக நிராகரிப்பதே. பாயரும் அவரது குழுவும் வரலாற்றை, "சுய-உணர்வு" எனும் ஒரு சுருக்கமான, அரூப "ஆவியின்" சுய-வளர்ச்சியாகச் சித்தரித்தனர்; சாதாரண மக்கள் ("திரள்") இந்த ஆவியின் வளர்ச்சிக்கு எதிரான தடையாகவும், "விமர்சனத்தால்" வழிநடத்தப்பட வேண்டிய செயலற்ற பொருளாகவும் காணப்பட்டனர்.
இதற்கு எதிராக, மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கெல்ஸ் தெளிவாக முன்வைக்கும் கருத்து: மக்கள்தொகையே, திரளே, வரலாற்றின் உண்மையான படைப்பாளி. மேலும், சமூகத்தில் நிகழும் மாற்றம் எவ்வளவு ஆழமானதாகவும் விரிவானதாகவும் இருக்கிறதோ, அந்த மாற்றத்தை நிகழ்த்தும் மக்கள்தொகையின் எண்ணிக்கையும் அவ்வளவு பெரியதாக இருக்கும் என்பதும் இந்நூலில் வலியுறுத்தப்படுகிறது. லெனின் இந்த கருத்தை வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் மிக ஆழமான, முக்கியமான கருத்தாக்கங்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிட்டார்.
இது வெறும் அறிவுசார் விவாதம் அல்ல—இது ஒரு அரசியல் போராட்டமும் கூட. வரலாற்றை "மேதைகளின்," "விழிப்புணர்வு பெற்ற தனிநபர்களின்," அல்லது "விமர்சன அறிவுஜீவிகளின்" செயலாகக் காட்டும் எந்தத் தத்துவமும், இறுதியில் மக்களைவிட்டு விலகிய உயரடுக்கு அரசியலுக்கே இட்டுச்செல்லும் என்பதே மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் இங்கு எச்சரிக்கும் ஆபத்து.
"விமர்சனம்" எனும் மத மாதிரி
நூலின் நகைச்சுவை நிறைந்த, ஆனால் கூர்மையான பகுதிகளில் ஒன்று, "விமர்சனக் குழு" தன்னை எவ்வாறு ஒரு புதிய மதத்தின் "புனித குடும்பமாக" (பெயருக்கே காரணமான குறிப்பு) கட்டமைத்துக்கொள்கிறது என்பதைக் காட்டுவது. "விமர்சனம்" திரளுக்கு "தன் ஒரே பேறான மகனை" அனுப்பியதாகவும், திரளை அதன் "திரள்தன்மையிலிருந்து மீட்க" வேண்டும் என்றும் பேசும் பாணியை, மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் கிண்டலடித்து, இது ஹெகலிய இலட்சியவாதத்தின் மதவாத மறுவடிவமே தவிர வேறில்லை எனக் காட்டுகின்றனர்.
பகுதி இரண்டு: பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் பங்கு—ஒரு புறநிலை உண்மை
புனித குடும்பத்தின் நான்காம் அத்தியாயத்தில், மார்க்ஸ் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகரப் பங்கு பற்றி ஒரு அடிப்படையான வாதத்தை முன்வைக்கிறார். இது இந்நூலின் மிக முக்கியமான தத்துவார்த்தக் கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று.
தனிச் சொத்தும் பாட்டாளி வர்க்கமும்: மார்க்ஸ் விளக்குகிறார்—தனியார் சொத்து அதன் பொருளாதார இயக்கத்தின் மூலமே, தன் விருப்பமின்றி, தன்னையே அழிக்கும் திசையில் இயங்குகிறது. ஏனெனில் அது பாட்டாளி வர்க்கத்தை உருவாக்குகிறது—தன் ஆன்மீக மற்றும் உடல் வறுமையை உணரும், தன் மனிதத்தன்மையின்மையை உணரும், அதனால் தன்னை-அழிக்கும் ஒரு வர்க்கம். பாட்டாளி வர்க்கம் தனியார் சொத்து தன் மீதே பிறப்பித்த தண்டனையை நிறைவேற்றுகிறது.
பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பங்கு விருப்பம் அல்ல, புறநிலை நிலைப்பாடு: இங்கு மார்க்ஸின் வாதம் மிக முக்கியமானது—பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு இந்த வரலாற்றுப் பங்கு வழங்கப்படுவது, சோசலிச எழுத்தாளர்கள் தொழிலாளர்களை "தெய்வங்களாகக்" கருதுவதால் அல்ல. மாறாக, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வாழ்க்கை நிலைமைகளே, இன்றைய முதலாளித்துவ சமூகத்தின் அனைத்து மனிதத்தன்மையற்ற நிலைமைகளையும் தங்களுக்குள் உள்வாங்கிக் கொண்டிருப்பதால், அது இந்த மனிதத்தன்மையின்மைக்கு எதிராகக் கிளர்ந்தெழ கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறது. "எந்தப் பாட்டாளி, அல்லது இந்நேரம் முழு பாட்டாளி வர்க்கமும் தன் இலக்காகக் கருதுவது என்ன என்பதல்ல கேள்வி. கேள்வி என்னவெனில், பாட்டாளி வர்க்கம் என்ன, அந்த இருப்பின் விளைவாக அது என்ன செய்யக் கட்டாயப்படுத்தப்படும் என்பதே."
இது மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் மிக முக்கியமான ஒரு வேறுபாட்டைத் தருகிறது: புரட்சி என்பது தார்மீக விருப்பமோ, தலைமையின் விருப்பமோ அல்ல; அது வர்க்க நிலைப்பாட்டின், பொருளாதார அமைப்பின் புறநிலை தர்க்கத்தின் விளைவு.
பகுதி மூன்று: "பிரெஞ்சு பொருள்முதல்வாதத்திற்கு எதிரான விமர்சனப் போர்"—பொருள்முதல்வாதமும் கம்யூனிசமும்
ஆறாம் அத்தியாயத்தின் "பிரெஞ்சு பொருள்முதல்வாதத்திற்கு எதிரான விமர்சனப் போர்" எனும் பகுதி, இந்நூலின் தத்துவ ரீதியில் மிக முக்கியமான பகுதிகளில் ஒன்று. இதில் மார்க்ஸ் மேற்கு ஐரோப்பிய தத்துவத்தில் பொருள்முதல்வாதத்தின் வளர்ச்சியை சுருக்கமாக விவரித்து, பொருள்முதல்வாதத்தின் தர்க்கரீதியான முடிவே கம்யூனிசம் என்பதைக் காட்டுகிறார்.
இரண்டு போக்குகள்
மார்க்ஸ் பிரெஞ்சு பொருள்முதல்வாதத்தில் இரண்டு போக்குகளை அடையாளம் காட்டுகிறார்:
- தேக்கார்த்திலிருந்து தொடங்கும் போக்கு — இயந்திரவியல் பொருள்முதல்வாதம், இது பிரெஞ்சு இயற்கை அறிவியலுடன் இணைகிறது.
- லாக்கிலிருந்து தொடங்கும் போக்கு — இது நேரடியாக சோசலிசத்தையும் கம்யூனிசத்தையும் நோக்கி இட்டுச்செல்கிறது.
பேக்கனிலிருந்து தொடங்கி, ஹாப்ஸ், லாக் வழியாக, காண்டிலாக் ஊடாக, இறுதியில் எல்வேசியஸ் மற்றும் ஹோல்பாக் வரை இந்தப் போக்கு வளர்கிறது. இங்கிலாந்திலிருந்து பிரான்சிற்குச் சென்ற லாக்கின் தத்துவம், பிரெஞ்சு அறிவொளி இயக்கத்தால் "நாகரிகப்படுத்தப்பட்டு," உணர்ச்சி, சதை-ரத்தம், சொல்லாற்றல் பெற்றது என மார்க்ஸ் விவரிக்கிறார்.
பொருள்முதல்வாதத்திலிருந்து கம்யூனிசத்திற்கான தர்க்கரீதியான தொடர்பு
மார்க்ஸின் மைய வாதம் இதுதான்: மனிதன் தன் அனைத்து அறிவையும், உணர்ச்சிகளையும் புலனுலகிலிருந்தும் அனுபவத்திலிருந்தும் பெறுகிறான் என்றால்—
- அனுபவ உலகம் மனிதனுக்கு உண்மையிலேயே மனிதத்தன்மையான அனுபவங்களைத் தரும் வகையில் அமைக்கப்பட வேண்டும்.
- சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட "தன்னலம்" அறத்தின் அடிப்படை என்றால், தனிநபர் நலனும் மனிதகுல நலனும் ஒன்றிணைய வேண்டும்.
- மனிதன் தன் சூழலால் வடிவமைக்கப்படுகிறான் என்றால், அந்தச் சூழல் மனிதத்தன்மையுடையதாக மாற்றப்பட வேண்டும்.
- மனிதன் இயல்பாகவே சமூக உயிரினம் என்றால், அவனது இயல்பான ஆற்றல் தனிமனிதனின் சக்தியால் அல்ல, சமூகத்தின் சக்தியால் அளக்கப்பட வேண்டும்.
இந்த ஒவ்வொரு தத்துவ முடிவும், நேரடியாக சமூகவாத-கம்யூனிச அரசியல் கோரிக்கைகளாக மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது என்பதே மார்க்ஸின் அடிப்படை நிரூபணம். ஃபூரியே பிரெஞ்சு பொருள்முதல்வாதிகளின் போதனையிலிருந்து நேரடியாகத் தொடர்கிறார்; ஓவன் பெந்தாமின் (எல்வேசியஸை அடிப்படையாகக் கொண்ட) அமைப்பிலிருந்து ஆங்கிலக் கம்யூனிசத்தை உருவாக்குகிறார். இவ்வாறு, தத்துவமும் அரசியல் நடைமுறையும் பிரிக்க முடியாத தொடர்புடையவை என்பதே மார்க்ஸின் மையக் கருத்து.
பகுதி நான்கு: ஊக இயங்கியலுக்கு எதிரான போராட்டம்
ஏங்கெல்ஸ் எழுதிய முதல் அத்தியாயங்களில், "விமர்சனம்" தன் புறவுலகைப் புரிந்துகொள்ளாமல், சாதாரண செய்தித்தாள் தகவல்களைக் கூட தன் "ஊக" சட்டகத்திற்குள் திணித்து புரிந்துகொள்ளும் விதத்தை—பஞ்சத்தையும், வர்க்கப் போராட்டத்தையும் கூட "தத்துவார்த்த வகைகளாக" மாற்றும் அபத்தத்தை—நையாண்டியுடன் விமர்சிக்கிறார். இது, யதார்த்தத்தை புறநிலையாக ஆய்வு செய்வதற்குப் பதிலாக, முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்ட தத்துவ அமைப்புக்குள் யதார்த்தத்தை வலுக்கட்டாயமாகப் பொருத்தும் ஒவ்வொரு அணுகுமுறையையும் எச்சரிக்கும் ஒரு பொதுவான படிப்பினையாகும்.
இன்றைய தேவைக்கு இந்நூல் தரும் பாடங்கள்
புனித குடும்பம் 1844இல் எழுதப்பட்ட, குறிப்பிட்ட பெர்லின் அறிவுஜீவிகள் குழு ஒன்றுக்கு எதிரான நூல் என்றாலும், அதன் மையக் கருத்துகள் இன்றும் ஆழமான பொருத்தப்பாட்டைக் கொண்டுள்ளன:
1. மக்களை மையமாகக் கொள்ளாத எந்த "விடுதலைக் கோட்பாடும்" சந்தேகத்திற்குரியது
இன்று உலகெங்கும் தலைவர் வழிபாடு, தனிநபர்-மைய அரசியல், அல்லது "விழிப்புணர்வு பெற்ற சிறு குழுவே" மாற்றத்தை நிகழ்த்தும் என்ற எண்ணம் பரவலாக உள்ளது. புனித குடும்பம் இதற்கு எதிரான ஒரு தெளிவான எச்சரிக்கையைத் தருகிறது—வரலாற்றை உருவாக்குவது மக்கள் திரளே, தனிநபர்களோ சிறு உயரடுக்கு குழுக்களோ அல்ல. எந்த இயக்கமும், தன்னை "விமர்சன உணர்வின்" அல்லது "விழிப்புணர்வின்" தனித்துவமான வாகனமாகக் கருதி, மக்களிடமிருந்து விலகி நிற்கும்போது, அது இலட்சியவாத மாயையில் விழுகிறது.
2. வர்க்க நிலைப்பாட்டின் புறநிலைத் தன்மையை மறந்துவிடக் கூடாது
பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகரப் பங்கு பற்றிய மார்க்ஸின் வாதம்—அது தார்மீக நல்லெண்ணத்தால் அல்ல, மாறாக பொருளாதார அமைப்பின் புறநிலைத் தர்க்கத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பது—இன்றைய அடையாள அரசியலின் (identity politics) சூழலில் மிக முக்கியமான ஒரு நினைவூட்டல். வர்க்க பகுப்பாய்வை புறக்கணித்து, வெறும் தார்மீக அல்லது கருத்தியல் வாதங்களை மட்டும் முன்வைக்கும் அணுகுமுறைகள், பொருளாதார அமைப்பின் ஆழமான தர்க்கத்தைக் கண்டுகொள்ளத் தவறும் அபாயம் உள்ளது.
3. தத்துவமும் நடைமுறை அரசியலும் பிரிக்க முடியாதவை
"பிரெஞ்சு பொருள்முதல்வாதத்திற்கு எதிரான விமர்சனப் போர்" பகுதி நமக்குக் காட்டுவது—தத்துவக் கருத்துகள் வெறும் கல்விசார் விவாதங்கள் அல்ல; அவை நேரடியான அரசியல் விளைவுகளைக் கொண்டவை. இன்று, தத்துவத்தையும் அரசியல் நடைமுறையையும் பிரித்து, "தூய தத்துவம்" அல்லது "தூய கல்வித்துறை மார்க்சிசம்" என்று பேசும் போக்குகளுக்கு எதிராக, மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் ஒரு தெளிவான பாடத்தைத் தருகிறார்கள்—சரியான தத்துவப் புரிதல் இறுதியில் சரியான புரட்சிகர நடைமுறைக்கே இட்டுச்செல்ல வேண்டும்.
4. அறிவுஜீவித்துவ மேட்டிமைத்தனத்திற்கு எதிரான எச்சரிக்கை
"விமர்சனக் குழுவினர்" தங்களை மக்களிலிருந்து உயர்ந்தவர்களாகக் கருதி, மக்களுக்கு "பரிதாபப்படும்" மனப்பான்மையை, மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் கடுமையாகக் கிண்டலடிக்கின்றனர். இது இன்றைய இடதுசாரி இயக்கங்களுக்கும் ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கை—புரட்சிகர கோட்பாடு, மக்களிலிருந்து பிரிந்த ஒரு தனித்த அறிவுஜீவி அடுக்காக மாறினால், அது தன் புரட்சிகர சாராம்சத்தையே இழந்துவிடும். லெனின் பின்னாளில் வலியுறுத்திய "மக்கள் தொடர்பு" (mass line) எனும் கொள்கையின் தத்துவார்த்த வேர்களை நாம் இங்கு காணமுடிகிறது.
முடிவுரை
புனித குடும்பம், தன் அசல் இலக்காக ஒரு குறிப்பிட்ட, இன்று பெரும்பாலும் மறக்கப்பட்ட பெர்லின் அறிவுஜீவிகள் குழுவைக் கொண்டிருந்தாலும், அதன் மையக் கருத்துகள் நிரந்தரமான மதிப்புடையவை. மக்கள் திரளே வரலாற்றின் உண்மையான படைப்பாளி என்ற கருத்து, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகரப் பங்கு புறநிலைத் தர்க்கத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்ற கண்டுபிடிப்பு, மற்றும் பொருள்முதல்வாதம் தர்க்கரீதியாக கம்யூனிசத்திற்கே இட்டுச்செல்கிறது என்ற நிரூபணம்—இவை மூன்றும் இணைந்து, மார்க்சிய-லெனினிய உலகக் கண்ணோட்டத்தின் அடிக்கல்லாக அமைகின்றன.
இன்றைய நெருக்கடி நிறைந்த உலகில், மக்களிலிருந்து விலகிய உயரடுக்கு அரசியலுக்கும், வர்க்க பகுப்பாய்வைப் புறக்கணிக்கும் அடையாள அரசியலுக்கும், தத்துவத்தையும் நடைமுறையையும் பிரிக்கும் கல்விசார் மேட்டிமைத்தனத்திற்கும் எதிராக, 1844இல் மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் முன்வைத்த இந்த அடிப்படைக் கருத்துகள் இன்றும் ஒரு தெளிவான, மறுக்கமுடியாத திசைகாட்டியாக இருக்கின்றன.
இக்கட்டுரை, "The Holy Family, or Critique of Critical Critique" (1844) நூலின் மார்க்சிசம்-லெனினியம் நிறுவனத்தின் பதிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்ட ஒரு பகுப்பாய்வாகும். மேலும் விரிவான படிப்புக்கு, மூல நூலை நேரடியாகப் படிப்பது பரிந்துரைக்கப்படுகிறது..
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக