இந்தக் கட்டுரைகள் மார்க்சியத்தின் "பொருளாதார அடித்தளம்" மற்றும் "மேற்கட்டுமானம்" ஆகிய கோட்பாடுகளைப் பற்றி விரிவாக விளக்குகின்றன.
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
மார்க்சிய அடித்தளமும் மேற்கட்டுமானமும்: ஓர் ஆய்வு
"பொருளாதாரம்" என்ற சொல்லை மக்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில் பயன்படுத்தும் பொருளும், மார்க்சியம் கூறும் "பொருளாதார அடித்தளம்" (Economic Base) என்பதன் பொருளும் ஒன்றல்ல. இந்த இரண்டையும் குழப்புவதால் மார்க்சியத்தைப் பற்றிய பல தவறான புரிதல்கள் உருவாகின்றன.
கீழே அதனை மார்க்சிய–லெனினிய அடிப்படையில் விளக்குகிறேன்.
"பொருளாதார அடித்தளம்" என்றால் என்ன? – மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு விளக்கம்
முன்னுரை
மார்க்ஸ் பயன்படுத்திய "பொருளாதார அடித்தளம்" (Economic Base) என்ற கருத்தை, மக்கள் பொதுவாகப் பேசும் "பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள்" (விலை உயர்வு, வேலையின்மை, வறுமை போன்றவை) என்ற பொருளில் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதுதான்.
ஆனால் மார்க்சியத்தில் "பொருளாதார அடித்தளம்" என்பது வெறும் பணம், வருமானம் அல்லது விலைவாசி அல்ல. அது அந்த குறிப்பிட்ட முழு சமூக அமைப்பின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பைக் குறிக்கிறது.
1. மக்கள் புரிந்துகொள்ளும் "பொருளாதாரப் பிரச்சினை"
பொதுவாக மக்கள் பொருளாதாரம் என்றால்:
வேலை இல்லாமை
விலைவாசி உயர்வு
சம்பளம் குறைவு
கடன் சுமை
வறுமை
விவசாய நெருக்கடி
பணவீக்கம்
இவற்றைத்தான் நினைக்கிறார்கள்.
இவை அனைத்தும் உண்மையில் பொருளாதாரத்தின் விளைவுகள் (effects). ஆனால் மார்க்சியம் கேட்கும் கேள்வி வேறு:
"இந்தப் பிரச்சினைகள் ஏன் மீண்டும் மீண்டும் உருவாகின்றன?"
அந்தக் காரணத்தையே மார்க்சியம் தேடுகிறது.
2. மார்க்சியம் கூறும் "பொருளாதார அடித்தளம்"
மார்க்ஸ், "A Contribution to the Critique of Political Economy" நூலின் முன்னுரையில் எழுதுகிறார்:
"மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் சமூக உற்பத்தியில் குறிப்பிட்ட உற்பத்தி உறவுகளுக்குள் நுழைகிறார்கள்; அந்த உற்பத்தி உறவுகளின் மொத்தமே சமூகத்தின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பாகும்."
இதன் பொருள்:
பொருளாதார அடித்தளம் =
உற்பத்திச் சக்திகள் (Productive Forces)
உற்பத்தி உறவுகள் (Relations of Production)
இரண்டின் ஒற்றுமை.
(அ) உற்பத்திச் சக்திகள்
நிலம்
தொழிற்சாலைகள்
இயந்திரங்கள்
தொழில்நுட்பம்
அறிவியல்
தொழிலாளர்களின் உழைப்புத் திறன்
(ஆ) உற்பத்தி உறவுகள்
யார் தொழிற்சாலையின் உரிமையாளர்?
யார் நிலத்தின் உரிமையாளர்?
யார் வேலை செய்கிறார்கள்?
உற்பத்தி செய்யப்பட்ட செல்வம் யாருக்குச் சொந்தமாகிறது?
இலாபத்தை யார் பெறுகிறார்கள்?
இதுவே பொருளாதார அடித்தளம்.
3. உதாரணம்
ஒரு துணி ஆலை இருக்கிறது.
அதைப் பற்றி இரண்டு விதமாகப் பார்க்கலாம்.
பொதுப் பார்வை
தொழிலாளர்களுக்கு சம்பளம் குறைவு.
போனஸ் கிடைக்கவில்லை.
விலை உயர்ந்துவிட்டது.
இவை பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள்.
மார்க்சியப் பார்வை
மார்க்சியம் கேட்கும் கேள்விகள்:
ஆலையின் உரிமையாளர் யார்?
தொழிலாளர்கள் ஏன் தங்கள் உழைப்புச் சக்தியை விற்க வேண்டியிருக்கிறது?
இலாபம் எப்படி உருவாகிறது?
தொழிலாளி உருவாக்கிய மதிப்பில் எவ்வளவு அவருக்கு திரும்புகிறது?
உபரி மதிப்பை (Surplus Value) யார் கைப்பற்றுகிறார்கள்?
இதுதான் பொருளாதார அடித்தளத்தின் ஆய்வு.
4. அடித்தளமும் மேற்கட்டுமானமும்
மார்க்சியத்தில்:
அடித்தளம் (Base)
உற்பத்தி முறை
சொத்து உறவுகள்
வர்க்க உறவுகள்
இவற்றின் மீது உருவாகுவது:
மேற்கட்டுமானம் (Superstructure)
அரசு
சட்டம்
நீதிமன்றம்
கல்வி
மதம்
ஊடகம்
கலாச்சாரம்
அரசியல்
அதாவது, அரசு வானிலிருந்து விழுவதில்லை; அது ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளாதார அமைப்பின் மீது உருவாகிறது.
5. ஏன் இதை "அடித்தளம்" என்று அழைக்கிறார்?
ஒரு வீட்டை நினைத்துப் பாருங்கள்.
மேலே:
சுவர்
கதவு
ஜன்னல்
கூரை
ஆனால் அவை அனைத்தும் நிற்பது அடித்தளத்தின் மீது.
அடித்தளம் மாறினால் வீடும் மாறும்.
அதேபோல:
நிலப்பிரபுத்துவம் → முடியாட்சி
முதலாளித்துவம் → நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம்
சோசலிச உற்பத்தி உறவுகள் → புதிய அரசியல் மற்றும் சமூக அமைப்புகள்
6. "பொருளாதாரம் முக்கியம்" என்றால் என்ன?
மார்க்சியம் ஒருபோதும்,
"பணம் மட்டுமே முக்கியம்" என்று சொல்லவில்லை.
அது கூறுவது:
"மனிதர்கள் எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறார்கள், யார் உற்பத்திச் சாதனங்களை உடையவர்கள், யார் உழைக்கிறார்கள், யார் உபரி மதிப்பை கைப்பற்றுகிறார்கள்" என்பதுதான் சமூகத்தின் அடிப்படை.
இதுவே "பொருளாதார அடித்தளம்".
8. அரசியல் விளைவு
ஒரு அரசியல் கட்சி:
விலைவாசி குறைப்போம்.
இலவசத் திட்டங்கள் தருவோம்.
உதவித்தொகை உயர்த்துவோம்.
என்று மட்டும் கூறினால், அது பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளுக்கான உடனடி தீர்வுகளை முன்வைக்கிறது.
ஆனால் மார்க்சியம் கேட்கும் கேள்வி:
உற்பத்திச் சாதனங்கள் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன?
உழைப்பின் பலனை யார் கைப்பற்றுகிறார்கள்?
உழைக்கும் வர்க்கம் ஏன் சுரண்டப்படுகிறது?
இந்த அடிப்படை உறவுகளை மாற்றாமல் வறுமை மீண்டும் மீண்டும் உருவாகும் என்று மார்க்சியம் வாதிடுகிறது.
முடிவுரை
எனவே, "பொருளாதார அடித்தளம்" என்பது சம்பளம், விலை, வேலைவாய்ப்பு போன்ற உடனடி பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அது சமூகத்தின் உற்பத்தி முறை, சொத்து உறவுகள், வர்க்க உறவுகள், உற்பத்திச் சக்திகள் மற்றும் உற்பத்தி உறவுகள் ஆகியவற்றின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பைக் குறிக்கிறது. மக்கள் அனுபவிக்கும் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள் இந்த அடித்தளத்தின் வெளிப்பாடுகள். மார்க்சிய ஆய்வு அந்த வெளிப்பாடுகளை மட்டும் அல்ல, அவற்றை உருவாக்கும் அடிப்படை உற்பத்தி உறவுகளையும் மாற்ற வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது.
பொருளாதார அடித்தளம்–மேற்கட்டுமானம்: மார்க்சிய–லெனினியக் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு விரிவான ஆய்வு
மார்க்சிய தத்துவத்தில் அதிகம் பேசப்பட்டும், அதே நேரத்தில் அதிகம் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டும் இருக்கும் கருத்துகளில் ஒன்று "பொருளாதார அடித்தளம் (Economic Base) – மேற்கட்டுமானம் (Superstructure)" ஆகும். சிலர் இதை, "மார்க்சியம் பொருளாதாரத்தை மட்டுமே தீர்மானகரமான காரணமாகக் கருதுகிறது" என்று எளிமைப்படுத்துகின்றனர். மறுபுறம், சிலர் அரசியல், மதம், கலாச்சாரம், சாதி, பாலினம் போன்றவை பொருளாதாரத்திலிருந்து முற்றிலும் சுயாதீனமானவை எனக் கருதுகின்றனர். இந்த இரு அணுகுமுறைகளும் மார்க்சியத்தின் உண்மையான நிலைப்பாட்டை முழுமையாக பிரதிபலிப்பதில்லை.
கார்ல் மார்க்ஸ் தனது A Contribution to the Critique of Political Economy (1859) நூலின் முன்னுரையில், மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை உற்பத்தி செய்யும் முறையில் உருவாகும் உற்பத்தி உறவுகளின் மொத்தமே சமூகத்தின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு என்று விளக்குகிறார். அதன்மீதே சட்டம், அரசு, அரசியல், மதம், கல்வி, தத்துவம், கலை போன்ற மேற்கட்டுமானங்கள் உருவாகின்றன. ஆனால் அவை வெறும் "நிழல்கள்" அல்ல; சமூக வாழ்க்கையில் செயல்படும் உண்மையான சக்திகளாகவும் விளங்குகின்றன.
1. பொருளாதார அடித்தளம் என்றால் என்ன?
மார்க்சியத்தில் "பொருளாதாரம்" என்பது சந்தை விலை, பணவீக்கம் அல்லது வருமானம் போன்றவற்றைக் குறிப்பதல்ல. அது மனித சமூகம் தனது வாழ்வாதாரத்தை எவ்வாறு உற்பத்தி செய்கிறது என்பதைக் குறிக்கிறது.
பொருளாதார அடித்தளம் இரண்டு கூறுகளைக் கொண்டது:
(அ) உற்பத்திச் சக்திகள் (Productive Forces)
இவை:
இயற்கை வளங்கள்
நிலம்
இயந்திரங்கள்
தொழில்நுட்பம்
அறிவியல்
தொழிலாளர்களின் திறன் மற்றும் உழைப்பு
உற்பத்தி அனுபவம்
(ஆ) உற்பத்தி உறவுகள் (Relations of Production)
இவை:
உற்பத்திச் சாதனங்களின் உரிமை யாருக்கு?
யார் உழைக்கிறார்கள்?
யார் உற்பத்தியை கட்டுப்படுத்துகிறார்கள்?
உபரி உழைப்பை யார் கைப்பற்றுகிறார்கள்?
வர்க்கங்களுக்கிடையேயான உறவு என்ன?
இந்த இரண்டும் சேர்ந்து சமூகத்தின் பொருளாதார அடித்தளத்தை உருவாக்குகின்றன.
2. மேற்கட்டுமானம் என்றால் என்ன?
மேற்கட்டுமானம் என்பது அடித்தளத்தின் மீது உருவாகும் சமூக மற்றும் கருத்தியல் அமைப்புகளின் மொத்தமாகும்.
அதில் அடங்குபவை:
அரசு
சட்டம்
நீதித்துறை
காவல்துறை
இராணுவம்
கல்வி
மதம்
ஊடகங்கள்
குடும்ப அமைப்பு
கலை, இலக்கியம்
அரசியல் கட்சிகள்
தத்துவம் மற்றும் கருத்தியல்
இவை அனைத்தும் சமுதாயத்தை ஒழுங்குபடுத்துகின்றன; அதே நேரத்தில் நிலவும் உற்பத்தி உறவுகளைப் பாதுகாக்கவோ அல்லது மாற்றவோ பங்காற்றுகின்றன.
3. அடித்தளம் மற்றும் மேற்கட்டுமானம்: இயந்திரத் தொடர்பு அல்ல
மார்க்சியத்தை விமர்சிப்பவர்கள், "அடித்தளம் மாறினால் மேற்கட்டுமானம் தானாகவே மாறிவிடும்" என்று மார்க்சியம் கூறுகிறது என விமர்சிக்கின்றனர். ஆனால் இது மார்க்சியத்தின் கருத்து அல்ல.
பிரெட்ரிக் எங்கல்ஸ், ஜோசப் ப்ளோக்கிற்கு எழுதிய கடிதத்தில் (1890), பொருளாதாரக் காரணி "இறுதியில் தீர்மானகரமானது" என்றாலும், அரசியல், சட்டம், கருத்தியல், மதம் போன்றவை வரலாற்றின் போக்கில் உண்மையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்று தெளிவுபடுத்துகிறார்.
அதாவது:
அடித்தளம் மேற்கட்டுமானத்தை உருவாக்குகிறது.
மேற்கட்டுமானமும் மீண்டும் அடித்தளத்தைப் பாதிக்கிறது.
இவை இயக்கவியல் (dialectical) உறவிலுள்ளவை; ஒருவழிச் செயல்பாடு அல்ல.
4. வரலாற்று எடுத்துக்காட்டுகள்
(அ) நிலப்பிரபுத்துவ சமூகம்
அடித்தளம்:
நிலம் முக்கிய உற்பத்திச் சாதனம்.
நிலப்பிரபுக்கள் நிலத்தை கட்டுப்படுத்துகிறார்கள்.
விவசாயிகள் சார்புநிலையிலிருக்கிறார்கள்.
மேற்கட்டுமானம்:
முடியாட்சி
மதகுருமார்களின் ஆதிக்கம்
பிறப்புரிமைச் சட்டங்கள்
சமய நியாயப்படுத்தல்
(ஆ) முதலாளித்துவ சமூகம்
அடித்தளம்:
தொழிற்சாலைகள், மூலதனம், இயந்திர உற்பத்தி.
தனியார் சொத்து.
கூலித் தொழிலாளர்–முதலாளர் உறவு.
மேற்கட்டுமானம்:
நாடாளுமன்ற அரசு
முதலாளித்துவ சட்ட அமைப்பு
தனியார் சொத்து பாதுகாப்பு
முதலாளித்துவ ஊடகங்கள்
சந்தைச் சுதந்திரக் கருத்தியல்
5. லெனினின் பங்களிப்பு
விளாதிமிர் லெனின் இந்தக் கோட்பாட்டை அரசின் வர்க்கத் தன்மையுடன் இணைத்து வளர்த்தார்.
The State and Revolution நூலில் அவர் வலியுறுத்துவது:
அரசு என்பது நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல.
அது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை ஆளும் கருவி.
முதலாளித்துவ அரசின் சட்டம், நீதிமன்றம், காவல்துறை, இராணுவம் ஆகியவை நிலவும் உற்பத்தி உறவுகளைப் பாதுகாக்கின்றன.
எனவே, சோசலிச மாற்றம் என்பது வெறும் அரசை கைப்பற்றுவது மட்டுமல்ல; உற்பத்தி உறவுகளையும் மாற்ற வேண்டும்.
6. பொருளாதாரவாதமும் (Economism), கருத்துமுதல்வாதமும் (Idealism)
மார்க்சியம் இரண்டு தவறுகளையும் நிராகரிக்கிறது.
பொருளாதாரவாதம்
"எல்லாம் பொருளாதாரமே; அரசியல், கலாச்சாரம், சாதி, மதம் ஆகியவை முக்கியமல்ல" என்று கூறுவது.
இது தவறு.
கருத்துமுதல்வாதம்
"கருத்துக்களை மட்டும் மாற்றினால் சமூகம் மாறிவிடும்; பொருளாதார அமைப்பை மாற்றத் தேவையில்லை" என்று கூறுவது.
இதுவும் தவறு.
மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறை:
சமூக மாற்றத்திற்கு உற்பத்தி உறவுகளையும் மாற்ற வேண்டும்; அதே நேரத்தில் அரசியல், கருத்தியல், கலாச்சாரப் போராட்டங்களும் அவசியம்.
7. புரட்சியும் மேற்கட்டுமானமும்
ஒரு சோசலிசப் புரட்சிக்குப் பிறகும் பழைய கருத்துக்கள் உடனடியாக மறைந்துவிடுவதில்லை.
லெனின் மற்றும் பின்னர் பல மார்க்சிய சிந்தனையாளர்கள் சுட்டிக்காட்டியபடி:
பழைய சட்ட மனப்பான்மை,
பிற்போக்கு சமுக சடங்கு உணர்வு,
மதக் கருத்துக்கள்,
ஆணாதிக்கம்,
தேசிய வெறுப்பு
போன்றவை தொடரலாம்.
எனவே பொருளாதார மாற்றத்துடன் இணைந்து கலாச்சார மற்றும் கருத்தியல் போராட்டமும் அவசியம்.
8. இன்று இந்தக் கோட்பாட்டின் பொருத்தம்
இன்றைய முதலாளித்துவத்தில்:
பெருநிறுவனங்கள் உற்பத்தியை கட்டுப்படுத்துகின்றன.
ஊடகங்களின் ஒரு பகுதி பெருநிறுவன நலன்களுடன் இணைந்திருக்கலாம்.
கல்வி, விளம்பரம், டிஜிட்டல் தளங்கள் ஆகியவை நுகர்வோர் மனப்பான்மையை உருவாக்குகின்றன.
அரசியல் மற்றும் பொருளாதார அதிகாரம் பல சூழல்களில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புபட்டிருக்கிறது.
இந்த சூழலில், அடித்தளம்–மேற்கட்டுமானம் என்ற கோட்பாடு சமூக அமைப்பை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள உதவும் ஒரு பகுப்பாய்வுக் கருவியாகத் திகழ்கிறது.
முடிவுரை
பொருளாதார அடித்தளம்–மேற்கட்டுமானம் என்ற கோட்பாடு, "பொருளாதாரமே எல்லாம்" என்ற எளிமையான வாதமல்ல. அது மனித சமுதாயத்தின் உற்பத்தி முறை, சொத்து உறவுகள், வர்க்க உறவுகள் ஆகியவை அரசியல், சட்டம், மதம், கல்வி, கலாச்சாரம் போன்ற அமைப்புகளுடன் எவ்வாறு பரஸ்பரத் தொடர்பில் உள்ளன என்பதை விளக்கும் இயக்கவியல் கோட்பாடாகும்.
மார்க்சிய–லெனினிய அணுகுமுறையில், சமூக மாற்றம் என்பது வெறும் அரசியல் ஆட்சிமாற்றமோ அல்லது கருத்தியல் மாற்றமோ அல்ல. உற்பத்தி உறவுகளை மாற்றும் பொருளாதாரப் புரட்சியையும், அதனுடன் இணைந்த அரசியல், கலாச்சார, கருத்தியல் மாற்றங்களையும் ஒருங்கிணைக்கும் வரலாற்றுச் செயல்முறையாக அது புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. இந்தப் பார்வையே "அடித்தளம்–மேற்கட்டுமானம்" என்ற கோட்பாட்டின் உயிர்ப்பும், அதன் இன்றைய அரசியல் மற்றும் சமூகப் பொருத்தமும் ஆகும்.
.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக