முந்தைய இரு விவாதங்களின் தொடர்ச்சியே...
மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவத்தின் அடிப்படையில் "கம்யூனிஸ்டுகள் யார்? அவர்களின் பணி என்ன?" என்பது குறித்த விரிவான விளக்கம்
கம்யூனிஸ்டுகள்: தத்துவமும் நடைமுறையும் - ஓர் ஆய்வு
"கம்யூனிஸ்டுகள்" என்பது வெறும் ஒரு கட்சியின் உறுப்பினர்களைக் குறிக்கும் சொல்லல்ல; அது ஒரு சமூக மாற்றத்திற்கான விஞ்ஞானப் பூர்வமான உலகக் கண்ணோட்டத் தைக் கொண்டிருப்பவர்களைக் குறிக்கிறது. தத்துவத்திற்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைத்து, உழைக்கும் மக்களின் விடுதலையை லட்சியமாகக் கொண்டவர்களே உண்மையான கம்யூனிஸ்டுகள்.
1. கம்யூனிஸ்டுகள்
யார்?
மார்க்சிய வரையறைப்படி, கம்யூனிஸ்டுகள் என்பவர்கள்:
- வர்க்க உணர்வு கொண்டவர்கள்: சமூகம் சுரண்டுவோர் மற்றும் சுரண்டப்படுவோர் என இரு
வர்க்கங்களாகப் பிரிந்து கிடப்பதை உணர்ந்து, சுரண்டப்படுபவர்களின் (பாட்டாளி வர்க்கத்தின்) பக்கம்
நிற்பவர்கள்.
- விஞ்ஞானப் பார்வை உடையவர்கள்: சமூக மாற்றத்தை வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட கோரிக்கையாகப்
பார்க்காமல், 'வரலாற்றுப்
பொருள்முதல்வாத' (Historical Materialism) அடிப்படையில் அணுகுபவர்கள்.
- தன்னலமற்றவர்கள்: தனிப்பட்ட லாபத்திற்கோ அல்லது புகழுக்கோ அன்றி, ஒட்டுமொத்த சமூக மாற்றத்திற்காகத் தங்களை
அர்ப்பணித்துக் கொள்பவர்கள்.
2. கம்யூனிஸ்டுகளின்
பணி என்னவாக இருக்க வேண்டும்? (தத்துவ
அடிப்படை)
மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவம் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு மூன்று
முக்கியப் பணிகளை வழங்குகிறது:
- வர்க்கத் திரட்டல்: தொழிலாளர்களையும் உழைக்கும் மக்களையும் சாதி, மத அடையாளங்களைக் கடந்து 'வர்க்கமாக' ஒன்றிணைப்பது.
- அரசியல் கல்வி: உழைக்கும் மக்களுக்குத் தங்களின் அடிமைத்தனத்திற்கான காரணத்தையும், அதிலிருந்து விடுபடும் வழியையும் கற்பிப்பது. லெனின்
கூறியது போல, "புரட்சிகர தத்துவம் இன்றி புரட்சிகர இயக்கம் இருக்க முடியாது."
- அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுதல்: வெறும் சீர்திருத்தங்களுக்காக மட்டும் போராடாமல், அரசு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி சோசலிச சமூகத்தை
நிறுவுவதை இறுதி இலக்காகக் கொண்டு செயல்படுவது.
3. தற்போதைய
சூழல்: நடைமுறையில் கம்யூனிஸ்டுகளின் பணி என்னவாக உள்ளது?
இன்றைய சூழலில் (குறிப்பாக இந்திய மற்றும் தமிழகச் சூழலில்), கம்யூனிஸ்டுகளின் பணி சில சவால்களையும் மாற்றங்களையும்
சந்தித்துள்ளது:
- தேர்தல் காலப் பணி: தத்துவார்த்தப் பணிகளை விட, தேர்தல் அரசியலில் கூட்டணிகளை உருவாக்குவதிலும், இடங்களைக் கைப்பற்றுவதிலும் அதிக கவனம்
செலுத்தப்படுகிறது.
- பாசிச எதிர்ப்பு: இன்றைய சூழலில் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், வளர்ந்து வரும் பாசிச சக்திகளை எதிர்க்கவும்
கம்யூனிஸ்டுகள் முன்னணியில் நிற்க வேண்டியுள்ளது.
- மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகள்: விலைவாசி உயர்வு, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புப் பறிப்பு போன்ற உடனடிப்
பிரச்சினைகளுக்காகப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றனர்.
4. தத்துவம் vs நடைமுறை: நிலவும் நெருக்கடி:- தத்துவத்திற்கும் நடைமுறைக்கும் இடையே சில முரண்பாடுகள் தற்போதைய இயக்கங்களில் காணப்படுகின்றன:
- பொருளாதாரவாதம் (Economism): கூலி உயர்வு, போனஸ் போன்ற பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுடன் போராட்டங்கள்
முடிந்துவிடுகின்றன. இது தொழிலாளர்களை அரசியல் ரீதியாக வளர்த்தெடுப்பதில்
தடையாக உள்ளது.
- திருத்தல்வாதம் (Revisionist Trends): புரட்சிகரமான கொள்கைகளைத் தற்காலச் சூழலுக்கு ஏற்ப
மாற்றுவதாகக் கூறி, அதன் அடிப்படை வீரியத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யும் போக்குகள் சில
இடங்களில் நிலவுகின்றன.
- தத்துவார்த்தப் பயிற்சி இன்மை: புதிய தலைமுறை உறுப்பினர்களிடையே ஆழமான மார்க்சியக்
கல்வி இல்லாதது, அவர்களைக் கவர்ச்சி அரசியலின் பக்கம் இழுத்துச் செல்கிறது.
5. தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டிய பாதை, கம்யூனிஸ்டுகள் தங்களின் பணியைத் துரிதப்படுத்த பின்வருவனவற்றைச் செய்ய வேண்டும்:-
- மக்களிடம் செல்லுதல்: "மக்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள், மக்களுக்கே கற்பியுங்கள்" என்ற மாவோவின்
சிந்தனைப்படி அடிமட்ட மக்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு வைத்திருக்க வேண்டும்.
- சுயவிமர்சனம்: தவறு நேரும்போது அதை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொண்டு, சுயவிமர்சனம் செய்துகொண்டு முன்னேற வேண்டும்.
- நவீனச் சுரண்டலைப் புரிந்துகொள்ளுதல்: கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் புதிய காலச் சுரண்டல்
முறைகளையும், தொழில்நுட்ப
அடிமைத்தனத்தையும் தத்துவ ரீதியாக எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
முடிவாக:- கம்யூனிஸ்டுகள் என்பவர்கள் வெறும் வரலாற்றைப் படிப்பவர்கள் அல்ல; வரலாற்றைப் படைப்பவர்கள். தத்துவத்தைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு, அதை இன்றைய காலச் சூழலுக்கேற்ற நடைமுறையோடு இணைப்பதே ஒரு கம்யூனிஸ்டின் உண்மையான கடமையாகும். கம்யூனிஸ்டுகள் யார்? என்ற தேடல், இறுதியில் சமத்துவமான ஒரு சமூகத்தை நோக்கிய பயணமாகவே இருக்க வேண்டும்."தத்துவத்திற்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான சமரசமற்ற போராட்டமே புரட்சியை வெற்றியை நோக்கி நகர்த்தும்."
தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள் யார்? அவர்களின் நோக்கமும் விளைவுகளும்
அறிமுகம்
"தத்துவப்
போராட்டம் இன்றி வர்க்கப் போராட்டம் இல்லை" என்பது மார்க்சியத்தின் அடிப்படை.
ஆனால், நடைமுறைவாதம் பேசும் பல குழுக்கள் தத்துவப் போராட்டத்தைச் 'சண்டித்தனம்' என்றும், 'நேரத்தை வீணடிக்கும் செயல்' என்றும் கூறி அதனைத் தவிர்க்கின்றன. தத்துவப் போராட்டத்தை
மறுப்பவர்கள் யார், அவர்கள் ஏன் அவ்வாறு
செய்கிறார்கள் என்பதை ஆராய்வது ஒரு கம்யூனிஸ்டின் கடமையாகும்.
1. தத்துவப்
போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள் யார்?
தத்துவப் போராட்டத்தை முதன்மையாகப் பின்வரும் பிரிவினர்
மறுக்கின்றனர்:
- நடைமுறைவாதிகள் (Pragmatists): "தத்துவம் பேசி என்ன பயன்? களத்தில் இறங்கி வேலை செய்ய வேண்டும்" எனக் கூறி, தத்துவார்த்த விவாதங்களை ஒதுக்கித் தள்ளுபவர்கள்.
- பொருளாதாரவாதிகள் (Economists): தொழிலாளர்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளான கூலி உயர்வு, போனஸ் போன்றவற்றுக்காக மட்டும் போராடினால் போதும், அவர்களுக்குத் தத்துவம் தேவையில்லை என நினைப்பவர்கள்.
- சந்தர்ப்பவாதிகள் (Opportunists): தேர்தல் காலக் கூட்டணிகளுக்காகவும், தற்காலிக லாபங்களுக்காகவும் தங்களின் அடிப்படைச்
சித்தாந்தத்தைச் சமரசம் செய்துகொள்பவர்கள். இவர்களுக்குத் தத்துவப் போராட்டம்
என்பது தடையாக இருக்கும்.
- திருத்தல்வாதிகள் (Revisionists): மார்க்சியத்தின் புரட்சிகரக் கூறுகளை நீர்த்துப்போகச்
செய்பவர்கள், தத்துவார்த்த
ரீதியாகத் தங்களை யாராவது கேள்வி கேட்டால், அதை "பழமைவாதம்" என்று முத்திரை குத்தித்
தவிர்ப்பார்கள்.
2. அவர்கள்
ஏன் தத்துவப் போராட்டத்தை மறுக்கின்றனர்?
அவர்கள் தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பதற்குக் பின்வரும்
காரணங்கள் உள்ளன:
அ) வர்க்கச் சமரசம் (Class Collaboration):
தத்துவப் போராட்டம் என்பது எதிரி யார், நண்பன் யார் என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டும். தத்துவப்
போராட்டத்தை நடத்தினால், முதலாளித்துவ
சக்திகளுடனும், நவதாராளவாத
சக்திகளுடனும் மறைமுகமாக வைத்துக் கொண்டுள்ள உறவு அம்பலமாகிவிடும் என்பதால் அதனை
மறுக்கின்றனர்.
ஆ) அறிவுஜீவித்தனம் என்ற போலி முத்திரை:
தத்துவ விவாதங்களில் ஈடுபடுபவர்களை "அறைக்குள்
அமர்ந்து பேசுபவர்கள்" (Armchair Intellectuals) என எள்ளி நகையாடுவதன் மூலம், தங்களின் தத்துவார்த்த வறுமையை மறைக்க முயல்கின்றனர்.
இ) கட்சியின் தூய்மையைப் பாதுகாக்க விரும்பாதது:
லெனின் கூறியது போல, "கட்சி என்பது ஒரு தன்னார்வ அமைப்பு; அதில் தவறான கருத்துடையவர்கள் இருந்தால் அவர்களை
வெளியேற்றுவது தத்துவப் போராட்டத்தின் மூலமே சாத்தியம்." ஆனால், எண்ணிக்கையை மட்டும் உயர்த்திப் பிழைப்பு நடத்த
நினைப்பவர்கள், தத்துவப் போராட்டத்தை
நடத்தினால் கட்சி பிளவுபடும் எனக் கூறி அதனைத் தவிர்ப்பார்கள்.
ஈ) குட்டி முதலாளித்துவ மனோபாவம்:
தத்துவப் போராட்டம் என்பது 'சுயவிமர்சனத்தை' உள்ளடக்கியது.
தனது தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ள விரும்பாத குட்டி முதலாளித்துவ அகந்தை கொண்டவர்கள், தத்துவப் போராட்டத்தை ஒரு சுமையாகக் கருதுகின்றனர்.
3. தத்துவப்
போராட்டத்தின் அவசியம் (லெனினியப் பார்வை)
லெனின் தனது 'என்ன
செய்ய வேண்டும்?' நூலில் தெளிவாகக்
குறிப்பிடுகிறார்:
"புரட்சிகரத்
தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகர இயக்கம் இருக்க முடியாது. தத்துவப் போராட்டத்தை
மறுப்பது என்பது உண்மையில் முதலாளித்துவச் சித்தாந்தத்திற்கு அடிபணிவதாகும்."
- சித்தாந்தத் தெளிவு: தத்துவப் போராட்டம் மட்டுமே ஒரு கம்யூனிஸ்டை கவர்ச்சி
அரசியலில் இருந்து பாதுகாக்கும்.
- திசைவழியைத் தீர்மானித்தல்: நாம் எங்குச் செல்கிறோம், எதற்காகப் போராடுகிறோம் என்பதைத் தத்துவம் மட்டுமே
விளக்கும். தத்துவம் இல்லாத நடைமுறை என்பது திசைகாட்டி இல்லாத கப்பல்
போன்றது.
4. இன்றைய
சூழலில் இதன் தாக்கம்
இன்று இந்தியாவில் தத்துவ-நடைமுறை
நெருக்கடி அதிகரிப்பதற்குக் காரணமே, இயக்கங்களுக்குள் தத்துவப் போராட்டம் மழுங்கிப் போனதுதான்.
தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள், பாட்டாளி
வர்க்கத்தை வெறும் 'கூலி உயர்வு' கோரும் கூட்டமாக மாற்றி, அவர்களை முதலாளித்துவ அரசியலுக்குப் பலிகொடுக்கின்றனர்.
முடிவுரை
தத்துவப் போராட்டத்தை மறுப்பவர்கள் உண்மையில் மார்க்சியத்தை ஒரு சடங்காக மாற்றுபவர்கள். ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட், தனது அமைப்புக்குள்ளும் வெளியேயும் நிலவும் தவறான போக்குகளைத் தத்துவ ரீதியாக எதிர்த்துப் போராட வேண்டும். அப்போதுதான் பாட்டாளி வர்க்கம் ஒரு சுதந்திரமான அரசியல் சக்தியாக எழுச்சி பெற முடியும்.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
