'கம்யூனிஸ்டின் எளிமை – வாழ்க்கை முறையா, வர்க்க அரசியலா?'

கம்யூனிஸ்டின் பெருமை அவர் வாழும் வாழ்க்கையில் மட்டுமல்ல; அவர் நடத்தும் வர்க்கப் போராட்டத்தில் இருக்கிறது!

கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்களின் எளிமையான வாழ்க்கை பற்றிய வரலாற்று நினைவுகள் வெறும் பழைய கதைகளாகக் கடந்து போகக்கூடாது. அவை இன்றைய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்கள் தங்களுடைய அரசியல் ஒழுக்கத்தையும் நடைமுறையையும் சுயவிமர்சனத்திற்கு உட்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

ஆனால் எளிமையை மட்டுமே கம்யூனிசத்தின் அடையாளமாக மாற்றுவதும் தவறு. எளிமையான வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டே திருத்தல்வாத அரசியலை முன்னெடுக்க முடியும். அதேபோல் தனிநபர் வசதிகளைப் பயன்படுத்துகிற ஒருவர் அவசியம் வர்க்க விரோதியாகிவிடுவதுமில்லை.

முக்கியமானது, அந்த வாழ்க்கை முறையின் சமூக உள்ளடக்கமும் அதன் அரசியல் நடைமுறையும்தான்.

மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின் ஆகியோர் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது தனிநபர்

ஒழுக்கத்தை மட்டும் அல்ல; முதலாளித்துவச் சமூக அமைப்பை அறிவியல் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்து, அதை மாற்றுவதற்கான புரட்சிகர இயக்கத்தை உருவாக்குவதையே.

எனவே சு. வெங்கடேசனின் பதிவுக்கு எதிரான விமர்சனமும் அவருக்கு ஆதரவான விளக்கமும் இரண்டுமே தனிநபர் தோற்றம் என்ற எல்லையைக் கடந்து அரசியல் உள்ளடக்கத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும். ஆனால் இங்கு இல்லை என்பதே வருத்தம் அளிக்கிறது!

ஒரு கம்யூனிஸ்டின் பெருமை அவர் எந்தக் காரில் வருகிறார் என்பதில் இல்லை; எந்த வர்க்கத்தின் பக்கம் நிற்கிறார் என்பதில் இருக்கிறது.

அவர் அணியும் ஆடையில் இல்லை; அவர் முன்னெடுக்கும் அரசியலில் இருக்கிறது.

அவர் பயன்படுத்தும் பதவிச் சலுகைகளில் இல்லை; அந்தப் பதவியை உழைக்கும் மக்களின் விடுதலைக்காக எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறார் என்பதில் இருக்கிறது.

தனது எளிமையைப் பற்றிப் பெருமை பேசுவதில் இல்லை; சுரண்டலற்ற சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கான போராட்டத்தில் தனது வாழ்க்கையையே அர்ப்பணிப்பதில்தான் உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் பெருமை அடங்கியிருக்கிறது!

இந்த விவாதத்தை ஒரு தனிநபரின் கார், சட்டை, ரயில் பயணம் ஆகியவற்றோடு சுருக்கிவிடக்கூடாது.

அதேநேரத்தில் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் மக்கள் பிரதிநிதி என்பதற்காக அவருடைய வாழ்க்கை முறையும் அரசியல் செயல்பாடுகளும் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை என்றும் கருதக்கூடாது.

இந்த விவாதத்திலிருந்து பின்வரும் கேள்விகளை எழுப்ப வேண்டும்.

  1. கம்யூனிஸ்ட் பிரதிநிதிகளின் வாழ்க்கை முறை தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வாழ்க்கை நிலைமைகளோடு எவ்வாறு தொடர்புபட்டிருக்கிறது?
  2. நாடாளுமன்றப் பதவி கட்சியின் புரட்சிகர அரசியல் நோக்கங்களுக்கு எவ்வாறு பயன்படுகிறது?
  3. மக்கள் பிரதிநிதிகள் பயன்படுத்தும் அரசு வசதிகளுக்கும் அவர்களுடைய அரசியல் பொறுப்புணர்வுக்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது?
  4. கட்சியின் அரசியல் நடைமுறையில் தனிநபர் செல்வாக்கும் பதவி அரசியலும் வளர்ந்து வருகிறதா?
  5. கட்சியின் உறுப்பினர்கள் தங்களுடைய அரசியல் செயல்பாடுகளையும் வாழ்க்கை முறையையும் சுயவிமர்சனத்திற்கு உட்படுத்துகிறார்களா?
  6. தேர்தல் வெற்றிகளுக்கு இணையாக தொழிலாளர், விவசாயி மக்களின் சுயேச்சையான வர்க்கப் போராட்டங்களும் வளர்க்கப்படுகின்றனவா?

இவைதான் உண்மையான மார்க்சிய அரசியல் விவாதத்தை முன்னெடுக்கும் கேள்விகள். அவை இங்கு காணவில்லையே!!!?

மேலும் ஆழமான புரிதலுக்கு....

ஒரு சாதாரண முதலாளித்துவ அரசியல் கட்சியின் உறுப்பினருக்கும் ஒரு புரட்சிகர கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினருக்கும் அடிப்படையான வேறுபாடு இருக்க வேண்டும்.

முதலாளித்துவ அரசியலில் தனிநபர் வளர்ச்சி, பதவி, தேர்தல் வெற்றி, அரசியல் செல்வாக்கு போன்றவை முக்கியமான இலக்குகளாக மாறுகின்றன.

ஆனால் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினர் தனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும் அரசியல் கடமையையும் முற்றிலும் பிரித்துப் பார்க்க முடியாது.

லெனினின் என்ன செய்ய வேண்டும்? நூல் புரட்சிகர சித்தாந்தம், அரசியல் உணர்வு, அமைப்பு, ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கட்சிப் பணி ஆகியவற்றின் அவசியத்தை எடுத்துரைக்கிறது.

ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தேர்தலில் வெற்றி பெறுவதற்காக மட்டும் இயங்குவதில்லை. அது தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் பணியை நிறைவேற்றுவதற்கான அரசியல் அமைப்பாக இருக்க வேண்டும்.

இதனால் ஒரு மக்கள் பிரதிநிதியிடம் எதிர்பார்க்கப்படுவது என்ன?

  1. கட்சியின் வர்க்க அரசியல் நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.
  2. தொழிலாளர், விவசாயி மக்களுடன் உயிரோட்டமான தொடர்பு கொண்டிருக்க வேண்டும்.
  3. மக்களின் போராட்டங்களிலிருந்து விலகி அதிகார மையங்களில் மட்டும் செயல்படக்கூடாது.
  4. கட்சியின் அரசியல் மற்றும் அமைப்புக் கட்டுப்பாட்டிற்கு உட்பட்டிருக்க வேண்டும்.
  5. தனது செயல்பாடுகள் குறித்து கட்சிக்கும் மக்களுக்கும் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும்.

இதில் ஏதேனும் குறைபாடு இருக்குமானால் அது தனிநபரின் வாழ்க்கை முறை பற்றிய விமர்சனத்தைத் தாண்டி கட்சியின் அரசியல் நடைமுறை பற்றிய விமர்சனமாக மாறுகிறது.

***********************************

ஒரு விமர்சனம்...
பத்தாண்டுகள் முதல்வராக இருந்தவர் நிரூபன் சக்கரவர்த்தி.. தேர்தலில் தோற்றபின் வெறும் பையுடன் வெளியேறியதாக அறிந்து அவரின் எளிமையையும் நேர்மையையும் கண்டு இந்தியாவே வியந்தது..
ஜோதிபாசு மற்றும் புத்ததேவ பட்டாச்சார்யா போன்றவர்களின் எளிமையும் நேர்மையும் நிரூபணமான ஒன்று..
ஒரு முறை நாகையில் கம்யூனிஸ்ட் எம் பி கே. முருகையன் ஒரு தேனீர் கடையில் தேனீர் அருந்தி.... ஏறக்குறைய பத்து நபர்களுக்கு தேனீர் அருந்தக் கொடுத்துவிட்டு ஒரு நோட்டில் பற்று வைத்துக்கொள்ளும்படி கூறியது ஆச்சர்யமாய் இருந்தது.. அப்போது தேனீர் ரூ 1.50 காசுகள்..
..... ஆலத்தம்பாடியில் அன்றைய திருத்துறைப் பூண்டி எம் எல் ஏ கம்யூனிஸ்ட் பழனிச்சாமி....... அவர் வீடு ஒரு குடிசை தான் அப்போது..

ஆனால் இன்றைய எம்பி சு.வெங்கடேசனின் ஆடம்பர வாழ்க்கை கம்யூனிஸ்ட்களின் மேல் உள்ள பிம்பமான எளிமை மற்றும் நேர்மையை சுக்கல் சுக்கலாக உடைத்தெறிந்து விட்டது எப்போதோ.... 

********************************************

இனி அவரே என்ன சொல்கிறார் பாருங்கள்

  
Follow

 
ஒரு கம்யூனிஸ்ட் என்பதில் அளவிலாத பெருமை கொள்கிறேன். கம்யூனிசம் எனக்குக் கேள்வி கேட்கக் கற்றுத் தந்தது. அந்தக் கேள்வி அதற்குரிய எதிர்வினையை உருவாக்கும்போது கேள்வியின் நியாயம் உறுதிபடுத்தப்படுகிறது. இந்தப் பாடத்தை எந்த அவதூறும் அழித்துவிட முடியாது.
நான் இரயில்நிலையம் வந்திறங்கிய கார் கொண்டு விமர்சிக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
இத்தகைய விமர்சனங்கள் உண்மைகளைச் சரிபார்க்காமல், மேலோட்டமான அவதானிப்பின் அடிப்படையில் முன்வைக்கப்படும்போது, அவை ஒரு சார்புநிலையை வெளிப்படுத்துவதுடன், தனிநபர் தாக்குதலாகவும் மாறுகின்றன.
அது மலிவான தனிநபர் தாக்குதல். அது என் காரும் இல்லை; எனக்கு இன்று வரை சொந்தக் கார் ஏதுமில்லை.
நாடாளுமன்ற உறுப்பினருக்கான பயண உரிமை சார்ந்ததே என் ரயில் பயணம்.
முதல் வகுப்பில் பயணிப்பதால் ஒருவரின் கருத்து தவறாகிவிடாது; ஸ்லீப்பர் வகுப்பில் பயணிப்பதால் ஒருவர் சொல்வது சரியாகிவிடாது.
இது போன்ற ஒப்பீட்டை அறிவார்ந்த சமூகம் எடைபோட மறக்காது. எந்த ஒரு மனிதர் மீதான சமூகத்தின் நன்மதிப்பும் அவரது கருத்துகளாலும் செயல்களாலும் உருவாகிறது.
நாங்கள் அணியும் சட்டைக்காகவும், வந்திறங்கும் காருக்காகவும், பயணிக்கும் வகுப்புக்காகவும் இன்னும் கேள்விக்கு உட்படுத்தப்படுகிறோம்.
இக்கேள்வி "தூய்மை மற்றும் எளிமை" எனும் எங்களின் கோட்பாடு சார்ந்து முன்வைக்கும் போது அதற்கு பொறுப்போடு பதில் சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறோம். அப்படியொரு பெருமைமிகு கட்சியால்தான் நாங்கள் வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறோம்.
ஆனால், ஆடை பரிசோதகரின் தத்துவம் மற்றும் அரசியல் என்ன என்பது
எல்லாவற்றையும் விட முக்கியம். பாவபுண்ணியத்திற்கும் பகுத்தறிவுக்குமான போராட்டத்தில் நாங்கள் நிற்கும் தரப்புக்காக பெருமையோடு என்றும் முன்நிற்போம்.
ஏனெனில் இந்தப் போராட்டம் எங்களோடு தொடங்கியதும் இல்லை; எங்களோடு முடியப்போவதும் இல்லை.
*******************************************************


.


தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

இதற்கு பிந்தைய விவாதம் வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

இலக்கு 108 இணைய இதழ் பிடிஎப் மற்றும் ஒலி வடிவில்

மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு

உருவாக்கப்பட்ட இந்த இலக்கு இதழின் தொகுப்பில், கம்யூனிசக் கோட்பாடுகள், வர்க்கப் போராட்டம் மற்றும் மார்க்சிய சிந்தனைகள் விரிவாக ஆராயப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக தோழர் மாசேதுங்கின் சுய-சார்பு மற்றும் மக்கள் படை பற்றிய கொள்கைகள், ரஷ்யாவில் சோவிதம் வீழ்ச்சியடைந்ததற்கான காரணங்கள் மற்றும் ஸ்டாலின் மீதான விமர்சனங்கள் ஆகியவை ஆழமாகப் அலசப்பட்டுள்ளன. மேலும், லெனினின் அறிவு மற்றும் நடைமுறை கோட்பாடுகள், மார்க்சிய இயக்கவியலின் அடிப்படையிலான முரண்பாடுகள் மற்றும் இந்திய இடதுசாரி இயக்கங்களின் வரலாற்றுப் போக்குகள் குறித்து இத்தமிழ்ச் செய்திகள் விமர்சனக் கண்ணோட்டத்துடன் விளக்குகின்றன.

இந்த இலக்கு 108 இணைய இதழை பிடிஎப்பில் பதிவிறக்கம் செய்ய இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

இந்த இதழை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

இந்த இதழில் பேசப்பட்டுள்ள தலைப்புகள்


1. ஆசிரியரிடமிருந்து
2. மாவோவின் சிந்தனைகள் – சண்முகதாசன் ( பாகம் 18) : சுய-சார்பு
3.  நடைமுறை பற்றி மாவோ, பாகம் 1
4. ரஷ்யாவில் சோசலிசம் வீழ்த்தப்பட்டதற்கு காரணம் ஸ்டாலின்தான் என்ற டிராட்ஸ்கியவாதிகளின் அவதூறுகளைப் புரிந்துகொள்வோம் – பாகம் 1
5. ஊழியர் பயிற்சி – லெனின் (பாகம் 1)
6. ஊழியர் பயிற்சி – லெனின் (பாகம் 2)

1. ஆசிரியரிடமிருந்து: ரஷ்யப் அக்டோபர் புரட்சியும் இன்றைய புரட்சிகர கடமைகளும்

  • கம்யூனிஸ்ட் என்பவர் யார்?: சிவப்புச் சட்டை அணிவதாலோ, கட்சி உறுப்பினர் அட்டை வைத்திருப்பதாலோ அல்லது மார்க்ஸ்-லெனின் பெயரை உச்சரிப்பதாலோ ஒருவர் கம்யூனிஸ்ட் ஆகிவிட முடியாது. இயக்கவியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத அறிவியல் கண்ணோட்டத்தை ஏற்று, தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வரலாற்றுப் பணியை நடைமுறையில் செயல்படுத்துபவரே உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் ஆவார்.

  • அரசும் புரட்சியும்: முதலாளித்துவ அரசு என்பது நடுநிலையான அமைப்பு அல்ல; அது ஆளும் வர்க்கத்தின் அடக்குமுறைக் கருவி. எனவே பழைய அரசு இயந்திரத்தை உடைத்து, சோவியத்துகள் போன்ற புதிய மக்கள் அதிகார அமைப்புகளை உருவாக்க வேண்டும் என்பதே லெனினின் அடிப்படை வாதம்.

  • இரு பக்க ஆபத்துகள்: முதலாளித்துவ அமைப்புக்குள் நிரந்தரச் சீர்திருத்தங்களை மட்டுமே இலக்காகக் கொள்ளும் சீர்திருத்தவாதம் / திருத்தல்வாதம் ஒருபுறமும், தொழிற்சங்கம், சாதி எதிர்ப்பு, பெண்கள் விடுதலை மற்றும் தேர்தல் களங்களைப் புறக்கணித்து மக்களிடமிருந்து விலகி நிற்கும் குறுங்குழுவாதம் மறுபுறமும் வர்க்க இயக்கத்திற்கு ஆபத்தானவை. பாராளுமன்றத்தைப் புரட்சிக்கு மாற்றாகக் கருதாமல், மக்களுக்கு அரசியல் பாடம் கற்பிக்கும் ஒரு களமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

  • இந்தியச் சூழலும் சமகாலப் போக்குகளும்: இந்தியாவில் வர்க்கச் சுரண்டல் என்பது சாதி, பாலினம், நிலவுறவுகள் ஆகியவற்றுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. அம்பேத்கரிய, பெரியாரிய அரசியலை ஒற்றை வரியில் நிராகரிக்காமல், அவை சாதிய அமைப்பைத் தகர்த்து வர்க்க விடுதலைக்குத் துணைநிற்கின்றனவா என்ற அடிப்படையில் மதிப்பிட வேண்டும். இன்றைய நவீன உலகில் தளவாதப் பணிகள் (Platform work), செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), உலகமய உற்பத்திச் சங்கிலி ஆகியவற்றின் மூலம் சுரண்டல் புதிய வடிவங்களை எடுத்துள்ளது. தமிழகச் சூழலில் திமுக, தவெக போன்ற கட்சிகளின் சீர்திருத்தவாதப் போக்குகளும், வர்க்கப் போராட்டத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யும் பிராங்க்பர்ட் பள்ளி (Frankfurt School) சிந்தனைகளும் விமர்சிக்கப்படுகின்றன.

2. மாவோவின் சிந்தனைகள் (பாகம் 18): சுய-சார்பு

  • சுய-சார்பின் அடிப்படை: எந்தவொரு நாட்டின் புரட்சியும் அந்த நாட்டு மக்களின் சொந்த முயற்சிகளாலேயே நடத்தப்பட வேண்டும். புறச்சூழல்களும் வெளிநாட்டு உதவிகளும் துணைப் பாத்திரம் மட்டுமே வகிக்க முடியும்; தீர்மானகரமான சக்தி அகத்தில் உள்ள மக்களிடமே உள்ளது. சோவியத் தலைவர் குருசேவ் சீனாவுக்கான அனைத்து உதவிகளையும் நிறுத்தியபோதும், மாவோ தலைமையிலான சீனா தனது சுய-சார்புக் கொள்கையாலேயே நெருக்கடியை வென்றது.

  • மக்கள் படையும் கட்டுப்பாடும்: "அரசியல் அதிகாரம் துப்பாக்கிக் குழாயிலிருந்து பிறக்கிறது; ஆனால் கட்சி எப்போதும் துப்பாக்கியைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்" என்பதே மாவோவின் கோட்பாடு. மக்கள் படை மக்களோடு மீன் நீரில் நீந்துவது போலக் கலந்து வாழ வேண்டும்; இதற்காக மூன்று பிரதான விதிகளும், கவனத்திற்கான எட்டு அம்சங்களும் வகுக்கப்பட்டன.

  • செய்வதன் மூலமே கற்றல்: நீந்துவதன் மூலமே நீந்தப் பழக முடியும் என்பது போல, புரட்சி செய்வதன் மூலமே புரட்சி செய்யக் கற்க வேண்டும்.

  • இந்தியச் சூழலுடன் ஒப்பீடு: இந்தியப் பாராளுமன்ற இடதுசாரிகள் முதலாளித்துவக் கட்சிகளுடன் கூட்டுச் சேர்வதும், மாவோயிஸ்ட் இயக்கங்கள் மக்கள்திரள் அமைப்புகளைக் கட்டியெழுப்பத் தவறியதும் விமர்சிக்கப்படுகின்றன. இந்தியாவில் பொருளாதார மாற்றத்துடன் சேர்த்து சாதியக் கட்டமைப்பு மற்றும் மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான பண்பாட்டுப் புரட்சியும் அவசியம் என வலியுறுத்தப்படுகிறது.

3. நடைமுறை பற்றி மாவோ (பாகம் 1)

  • அறிவின் ஊற்று: 1937-இல் மாவோ ஆற்றிய இவ்வுரை, கட்சிக்குள் நிலவிய பிடிவாதவாதம் (Dogmatism) மற்றும் அனுபவவாதம் (Empiricism) ஆகிய இரு அகநிலைவாதத் தவறுகளை அம்பலப்படுத்துகிறது. மனிதனின் உற்பத்திச் செயல்பாடு, வர்க்கப் போராட்டம், அரசியல் மற்றும் அறிவியல் நடைமுறைகளே அறிவு உருவாவதற்கான முதன்மை ஊற்றாகும். சமூக நடைமுறை மட்டுமே உண்மையைக் கண்டறியும் ஒரே அளவுகோல்.

  • அறிதல் செயல்பாட்டின் இரு கட்டங்கள்:

    1. புலனுணர்வு நிலை (Perceptual Stage): புலன்களின் வழியாகப் பொருட்களின் வெளித்தோற்றங்களையும் தனித்தனி அம்சங்களையும் அறியும் மேலோட்டமான முதல் கட்டம்.

    2. பகுத்தறிவு / தருக்க அறிவு நிலை (Rational Stage): நடைமுறை தொடரும்போது மூளையில் ஏற்படும் இயக்கவியல் பாய்ச்சலால் (Dialectical Leap), கருத்துருக்கள், தீர்ப்புகள் மற்றும் ஊகங்கள் உருவாகி, பொருளின் சாரத்தையும் உள்ளார்ந்த முரண்பாடுகளையும் புரிந்துகொள்ளும் இரண்டாம் கட்டம்.

  • இந்திய இடதுசாரி வரலாற்றுப் படிப்பினை: 1948-இல் பி.டி. ரணதிவே முன்வைத்த கல்கத்தா ஆய்வறிக்கை இந்திய எதார்த்தத்தைப் புறக்கணித்த பிடிவாதவாதத்திற்கும், தேர்தலிலும் கூலி உயர்வுப் போராட்டங்களிலும் மட்டுமே சுருங்கிப்போன போக்கு அனுபவவாதத்திற்கும் உதாரணங்களாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன. கீழவெண்மணி மற்றும் தெலங்கானா போராட்டங்களில் சாதிய ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டமும் நிலவுடைமை எதிர்ப்பும் இணைந்தபோதே வர்க்கப் போராட்டம் வீரியம் பெற்றது.

4. ரஷ்யாவில் சோசலிசம் வீழ்த்தப்பட்டதற்கு ஸ்டாலின்தான் காரணமா? (பாகம் 1)

  • டிராட்ஸ்கியவாத அவதூறுகளுக்கு மறுப்பு: சோவியத் யூனியனில் சோசலிசம் வீழ்ச்சியடைந்ததற்குத் தனிநபரான ஸ்டாலின்தான் காரணம் என்பது வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்திற்கு எதிரான வாதம். ஸ்டாலின் மறைந்த பிறகு குருசேவ் தலைமையில் உருவான திருத்தல்வாதமும், கட்சிக்குள் உருவான சிறப்புரிமை பெற்ற அதிகாரத்துவத் தட்டும் (Bureaucratic elite) பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தைக் கைவிட்டதாலேயே முதலாளித்துவ மீட்சி ஏற்பட்டது.

  • மாவோவின் 70:30 மதிப்பீடு: ஸ்டாலினின் பங்களிப்புகளை 70 விழுக்காடு சாதனைகள் என்றும், 30 விழுக்காடு தவறுகள் என்றும் மாவோ அறிவியல் பூர்வமாக மதிப்பிட்டார். லெனினிசத்தைப் பாதுகாத்தது, ஐந்தாண்டுத் திட்டங்கள் மூலம் சோவியத் யூனியனை வல்லரசாக மாற்றியது, இரண்டாம் உலகப் போரில் நாஜி பாசிசத்தை வீழ்த்தியது மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய சோசலிச நாடுகளுக்குத் துணைநின்றது ஆகியவை அவரது 70% சாதனைகளாகும்.

  • இரு வகை முரண்பாடுகள்: 1936-க்குப் பிறகு சோவியத் சமூகத்தில் வர்க்கப் போராட்டம் முடிந்துவிட்டதாகக் கருதிய ஸ்டாலின், மக்களுக்கு இடையிலான பகைமையற்ற முரண்பாடுகளையும் (Non-antagonistic contradictions), எதிரிகளுடனான பகைமை முரண்பாடுகளையும் (Antagonistic contradictions) குழப்பிக்கொண்டு நிர்வாக அடக்குமுறைகளைப் பயன்படுத்தியதே அவரது 30% தவறுகளுக்குக் காரணமாக அமைந்தது. மக்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளை "ஒற்றுமை - விமர்சனம் - ஒற்றுமை" என்ற ஜனநாயக முறையிலேயே தீர்க்க வேண்டும் என மாவோ நிறுவினார்.

5. ஊழியர் பயிற்சி - லெனின் (பாகம் 1 & பாகம் 2)

  • புரட்சிகர ஊழியர்களின் தேவை (பாகம் 1): கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்பது பாட்டாளி வர்க்கத்தின் முன்னணிப் படையாகும். தொழிலாளர்களின் போராட்டங்களைக் கூலி உயர்வு போன்ற குறுகிய எல்லைக்குள் சுருக்கும் பொருளாதாரவாதத்தை (Economism) நிராகரித்து, தொழிலாளர்களைப் புரட்சி வீரர்களாக உயர்த்தும் முழுநேர ஊழியர்களை உருவாக்க வேண்டும். கம்யூனிஸ்டுகள் பதவிமோகம், தன்னலம் இன்றி மக்களுடன் இணைந்து பணியாற்ற வேண்டும்; ஆனால் மக்களின் குறைகளைப் பக்குவமாகத் திருத்த வேண்டுமே தவிர, மக்களுக்கு வால்பிடித்துச் செல்லக் கூடாது.

  • ஜனநாயக மத்தியத்துவமும் சுயகட்டுப்பாடும் (பாகம் 2): கட்சி கீழிருந்து மேல்வரை ஜனநாயக முறையில் கட்டப்பட வேண்டும். விவாத சுதந்திரமும், முடிவெடுத்த பின் நடவடிக்கையில் முழு ஒற்றுமையும் கொண்ட ஜனநாயக மத்தியத்துவமே கட்சியின் உயிர்நாடி. குருட்டுத்தனமான கீழ்ப்படிதலுக்குப் பதிலாக, சித்தாந்தத் தெளிவின் அடிப்படையிலான சுயமான கட்டுப்பாடே அவசியம்.

  • கம்யூனிசத்தைக் கற்றலும் அதிகாரத்துவ எதிர்ப்பும்: ஏட்டுப் படிப்பு மட்டும் போதாது; அன்றாடப் போராட்டத்தின் மூலமே கம்யூனிசத்தைக் கற்க வேண்டும். தலைமைப் பதவியில் உள்ளவர்களை மக்கள் கீழிருந்து கண்காணிப்பதன் மூலம் அதிகாரத்துவ மனப்போக்கைத் தடுக்க வேண்டும். மேலும், தொழிற்சங்கங்கள் போன்ற வெகுஜன அமைப்புகள் கட்சியின் சித்தாந்த வழிகாட்டலின் கீழ் இயங்க வேண்டும்; பாட்டாளி வர்க்க சர்வதேசியவாதத்தை உயர்த்திப் பிடிக்க வேண்டும்.

  • இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் இயக்க விமர்சனம்: 1964 பிளவுக்குப் பிறகும் இந்தியப் பாராளுமன்ற இடதுசாரி அமைப்புகளில் ஜனநாயக மத்தியத்துவம் 'அதிகாரத்துவ மத்தியத்துவமாக' மாறியதாகவும், தொழிற்சங்கங்களில் பொருளாதாரவாதம் மேலோங்கியதாகவும், ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்தபோது சிங்கூர், நந்திகிராம் போன்ற நிகழ்வுகளில் நிர்வாக எந்திரத்தோடு ஒன்றிணைந்து மக்கள் போராட்டங்களை ஒடுக்கியதாகவும் கட்டுரையின் விளக்கப் பகுதி விமர்சிக்கிறது.

.


தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.

இலக்கு இதழின் கட்டுரைகள்

கம்யூனிஸ்டின் எளிமை – தனிநபர் ஒழுக்கமா? அல்லது மார்க்சிய அரசியல் நடைமுறையின் வெளிப்பாடா?

இங்கே பலரும் முகநூலில் சாரம்சமாக பேசுவது, சாமிநாதன் ஐயா கோவிலுக்கு போங்க அங்க இந்துகளுக்கே எவ்வளவு வித்தியாசங்களையும் பாகுபாடுகளையும் வச்சுக...

செய்தியை சார்ந்த அலசல்