இலக்கு இணைய இதழின் நோக்கம்

சோவியத் வீழ்ச்சி, பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தைக் கைவிட்டதன் விளைவு. அதைக் கைவிட்டதற்குக் காரணம், கட்சிக்குள் வளர்ந்த திருத்தல்வாதம் மற்றும் குட்டி முதலாளித்துவ அடுக்கின் செல்வாக்கு. இந்தப்போக்குகளை புரிந்துக் கொள்ளாத திருத்தவாதம் சீர்திருத்தவாதம் லெனினியத்தை கைவிட்டுவிட்டு ஆளும் வர்க்கத்திடம் அடிபணிந்து அடிமையாக கிடக்கிறது. அதே நேரம் மார்க்சியம் பெயரில் மார்க்சிய விரோத போக்கு சோசலிசம் இனி சாத்தியம் இல்லை என்று முதலாளித்துவதிற்கு பாத பூசை செய்கிறது இவர்களை எதிர்த்தே மார்க்சிய ஆசான்களின் எழுத்துகளை இன்றைய பொருத்தப்பாடுடன் வெளியிடுவதும் விவாதிப்பதுமே எமது நோக்கமாக கொண்டுள்ளோம். 

இலக்கு 107 பேசியதையும் அதன் சாரத்தையும் வாசிக்க இதன் முழுமையையும் வாசிக்கவும் தோழர்களே.

இலக்கு 107 இணைய இதழை பிடிஎப் வடிவில் வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்துங்கள் தோழர்களே

இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

1. மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டின்படி, போலி மார்க்சியவாதிகளுக்கும் (திருத்தல்வாதிகள்/சந்தர்ப்பவாதிகள்) உண்மையான கம்யூனிஸ்டுகளுக்கும் இடையிலான முதன்மை வேறுபாடுகள் பின்வருமாறு வரையறுக்கப்படுகின்றன:

2. கோட்பாட்டு உறுதிப்பாடும் மார்க்சிய ஆசான்களின் வழிகாட்டலும்:

   • உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்: மார்க்சியத்தை ஒரு அறிவியல் பூர்வமான சமூக அறிவியலாக அணுகுகிறார். கார்ல் மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ், லெனின் போன்ற மார்க்சிய ஆசான்களின் போதனைகளையும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத விதிகளையும் ஏற்றுக்கொண்டு, குறிப்பிட்ட வரலாற்றுப் புறநிலைச் சூழலுக்கு ஏற்ப (Concrete Analysis of Concrete Conditions) கொள்கை முடிவுகளை எடுக்கிறார்.
   • போலி மார்க்சியவாதி: மார்க்சிய ஆசான்களின் போதனைகளை மூடிமறைத்து, "மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம்" என்ற பெயரில் தன்னிச்சையாகக் கொள்கை வகுத்து, ஆளும் வர்க்கத்தின் பின்னணியில் வால்பிடித்துச் செயல்படுகிறார்.

3. புரட்சிகரப் பாதையா அல்லது சீர்திருத்தவாதமா (Revisionism & Reformism):

   • உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்: முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தைத் தகர்த்து, தொழிலாளர்கள் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை நிறுவுவதையும், உற்பத்தி சாதனங்களைச் சமூகமயமாக்குவதையுமே தனது நீண்டகால இலக்காகக் கொண்டு செயல்படுகிறார்.
   • போலி மார்க்சியவாதி: எட்வர்ட் பெர்ன்ஸ்டீன், காவுத்ஸ்கி போன்ற வரலாற்றுத் திருத்தல்வாதிகளைப் போல, முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் நாடாளுமன்றச் சீர்திருத்தங்கள் அல்லது தற்காலிகச் சலுகைகளைப் பெறுவதோடு திருப்தியடைந்து, வர்க்கப் போராட்டத்தின் புரட்சிகர உள்ளடக்கத்தைச் சீர்குலைக்கிறார்.

4. சோசலிச வர்க்க உணர்வூட்டலா அல்லது பாப்புலிசப் போக்கா (Tailism vs Leadership):

   • உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்: தொழிலாளர்களின் அன்றாடத் தன்னிச்சையான போராட்டங்களுக்கு அப்பால், ஒரு புரட்சிகரக் கட்சியின் (Vanguard Party) மூலம் சோசலிச அரசியல் விழிப்புணர்வையும் வர்க்க உணர்வையும் மக்களுக்கு ஊட்டி வழிகாட்டுகிறார்.
   • போலி மார்க்சியவாதி: கொள்கையற்ற வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட பாப்புலிசத்தையும் (பிரபல்ய அரசியல்), தற்காலிகப் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்கான தொழிற்சங்க வாதத்தையும் (Economism) மட்டுமே நம்பி, மக்களின் உடனடி உணர்ச்சிகளுக்குப் பின்னால் செல்லும் 'வால்பிடித்தல்' (Tailism) போக்கைக் கொண்டிருக்கிறார்.

5. சமூகக் கொடுமைகள் மற்றும் அடையாள அரசியல் அணுகுமுறை:

   • உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்: சாதி ஒழிப்பு, தீண்டாமை மற்றும் சமூகக் கொடுமைகளுக்கு எதிராகப் போராடும் அதே வேளையில், அனைத்து உழைக்கும் மக்களின் வர்க்க ஒற்றுமையைப் பாதுகாத்து, அவற்றை ஒட்டுமொத்த அரசு இயந்திரம் மற்றும் வர்க்கச் சுரண்டலுக்கு எதிரான போராட்டத்துடன் இணைக்கிறார்.
   • போலி மார்க்சியவாதி: சமூகப் பிரச்சனைகளை அவற்றின் பொருளாதார அடித்தளத்திலிருந்தும் உற்பத்தி முறையிலிருந்தும் துண்டித்து, தனித்தனி அடையாள அரசியலாகப் (Identity Politics) பிரித்து உழைக்கும் மக்களிடையே பிளவை ஏற்படுத்துகிறார்.

6. தேசிய சுயநிர்ணய உரிமையும் சர்வதேசவாதமும்:

   • உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்: ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை (பிரிந்துபோகும் உரிமை உட்பட) நிபந்தனையின்றி ஆதரிக்கும் அதே நேரத்தில், சர்வதேச தொழிலாளர் வர்க்க நலனுக்கு உட்பட்டே தேசிய நலனைப் பார்க்கும் சர்வதேசவாதியாகத் (Internationalist) திகழ்கிறார்.
   • போலி மார்க்சியவாதி: கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் சுரண்டலுக்குத் துணையாகத் தேசிய சுயநிர்ணய உரிமையை மறுக்கிறார் அல்லது பிற தேசிய இன உழைப்பாளர்களுக்கு எதிராகப் பகையைத் தூண்டும் குறுந்தேசியவாதத்தில் ஈடுபடுகிறார்.

*************************

லெனின் வலியுறுத்திய தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள் கோட்பாடு மற்றும் பாட்டாளி வர்க்க முன்னணிப் படையின் ஸ்தாபன விதிகள் குறித்து விரிவான ஆய்வுக் கட்டுரை தயாரித்து வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதில் லெனினிய அமைப்புக் கோட்பாட்டிற்கான வரலாற்றுப் பின்னணி, பொருளாதாரவாதம் மற்றும் வால்பிடித்தல் மீதான விமர்சனம், ஜனநாயக மத்தியத்துவத்தின் விதிகள் மற்றும் 'சாரக் கூண்டு' உவமையின் மூலம் கட்சி அமைப்பைக் கட்டியெழுப்பும் முறைகள் ஆகியவை ஆழமாகப் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன.

லெனினிய ஸ்தாபனக் கோட்பாடு: தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்களும் பாட்டாளி வர்க்க முன்னணிப் படையும்

மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவத்தில், முதலாளித்துவ வர்க்கச் சுரண்டலையும் ஏகாதிபத்திய அடக்குமுறையையும் வீழ்த்தி, சோசலிச சமுதாயத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்குப் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு ஒரு வழிகாட்டும் ஸ்தாபன இயந்திரம் அவசியமாகிறது. 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் மற்றும் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வி.இ. லெனின் முன்வைத்த ஸ்தாபனக் கோட்பாடுகளும், தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்களைக் கொண்ட பாட்டாளி வர்க்க முன்னணிப் படை (Vanguard Party) பற்றிய வரையறைகளும் கம்யூனிச இயக்க வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் திறந்தன. 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' (What Is To Be Done? - 1902) மற்றும் 'எங்கிருந்து தொடங்குவது?' (Where to Begin? - 1901) ஆகிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க படைப்புகளில் லெனின் வகுத்தளித்த அமைப்புக் கோட்பாடும் ஸ்தாபன விதிகளும், தொழிலாளி வர்க்கத்தின் தன்னிச்சையான இயக்கத்தை அறிவியல் பூர்வமான புரட்சிகர இயக்கமாக மாற்றியமைத்தன.

1. வரலாற்றுப் பின்னணியும் கோட்பாட்டுத் தேவையும்: தன்னிச்சைவாதத்திலிருந்து புரட்சிகர உணர்விற்கு

1890-களின் இறுதியில் ரஷ்ய சமூக-ஜனநாயக தொழிலாளர் கட்சி (RSDLP) நிறுவப்பட்டபோதிலும், ஜார் ஆட்சியின் கடுமையான அடக்குமுறைகள் காரணமாக நாடு முழுவதும் சிதறிக்கிடந்த குழுக்களாகவே அது இயங்கியது. மத்திய அமைப்போ, தெளிவான வேலைத்திட்டமோ இல்லாத சூழலில், மார்க்சிய இயக்கத்திற்குள் மூன்று தவறான மற்றும் ஆபத்தான போக்குகள் தலைதூக்கின. இவற்றை முறியடிப்பதே லெனினிய ஸ்தாபனக் கோட்பாட்டின் முதல் தேவையாக அமைந்தது.

1.1. 'பொருளாதாரவாதம்' (Economism) மற்றும் 'வால்பிடித்தல்' (Tailism) மீதான விமர்சனம்

தொழிலாளர்கள் தொழிற்சாலைகளில் தங்களின் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு மற்றும் பணிச்சூழல் மேம்பாடு போன்ற உடனடிப் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்காகப் போராடினால் போதும்; அரசியல் போராட்டங்களை முதலாளிகளிடமும் தாராளவாதிகளிடமும் விட்டுவிடலாம் என்ற 'பொருளாதாரவாதப்' போக்கு தீவிரமடைந்தது. லெனின் இதனை உறுதியாக மறுத்தார். தொழிலாளர்கள் தங்களின் அன்றாடப் போராட்டங்களின் வழியாகத் தன்னிச்சையாகப் பெறக்கூடிய விழிப்புணர்வு வெறும் 'தொழிற்சங்க உணர்வு' (Trade-Union Consciousness) மட்டுமே தவிர, அது முதலாளித்துவ அமைப்பையே தலைகீழாக மாற்றிப் போடும் சோசலிச வர்க்க உணர்வாகாது என்பதை லெனின் சுட்டிக்காட்டினார்.

அரசியல் வர்க்க உணர்வூட்டாமல், மக்களின் தன்னிச்சையான கோபத்திற்கும் உடனடி உணர்ச்சிகளுக்கும் பின்னணியில் செல்லும் போக்கை லெனின் 'வால்பிடித்தல்' (Tailism) என்று கடுமையாகச் சாடினார். மக்கள் திரளின் தன்னிச்சையான இயக்கத்திற்கு முன்னால் நின்று, அவர்களுக்கு சோசலிச அரசியல் வழிகாட்டுதலை வழங்குவதே கம்யூனிஸ்டுகளின் முதன்மைப் பணியாகும்.

1.2. தனிநபர் பயங்கரவாதத்தின் (Individual Terrorism) பலவீனங்கள்

மற்றொருபுறம், சோஷலிஸ்ட்-புரட்சியாளர்கள் மற்றும் நேரோத்னிக்குகள் வழியில் வந்த சிலர், ஜார் அரசின் உயர் அதிகாரிகளையும் ஆட்சியாளர்களையும் தனிப்பட்ட முறையில் படுகொலை செய்வதன் (Individual Terrorism) மூலம் புரட்சியைத் தூண்டிவிடலாம் என்று நம்பினர். மார்க்சியக் கோட்பாட்டின்படி, ராணுவ நடவடிக்கைகளின் ஒரு பகுதியாக வன்முறை நிராகரிக்கப்படுவதில்லை என்றாலும், மக்கள் திரள் போராட்டத்திலிருந்து துண்டிக்கப்பட்ட தனிநபர் சாகசங்களை லெனின் முற்றாக நிராகரித்தார்.

"தனிநபர் பயங்கரவாதம் என்பது பெருந்திரளான உழைக்கும் மக்களின் ஆற்றலை நம்புவதற்குப் பதிலாக, சில தனிநபர் 'வீரர்களின்' செயலாகப் புரட்சியைச் சுருக்கிவிடும். இது அரசமைப்பின் அடக்குமுறையை அதிகப்படுத்துமே தவிர, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகர அமைப்பைப் பலப்படுத்தாது."

2. 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள்' (Professional Revolutionaries): வரைவிலக்கணமும் அவசியமும்

லெனினிய அமைப்புக் கோட்பாட்டின் மையக்கல்லாக விளங்குவது 'தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள்' (Professional Revolutionaries) எனும் கருத்தாக்கமாகும். முதலாளித்துவ அரசின் காவல்துறை மற்றும் உளவுத்துறை அடக்குமுறைகளை எதிர்கொண்டு, ரகசியமாகவும் உறுதியாகவும் புரட்சிப் பணியை முன்னெடுக்க சாதாரண பகுதிநேர ஆர்வலர்கள் மட்டும் போதாது என்பதை லெனின் கண்டறிந்தார்.

2.1. தொழில்முறைப் புரட்சியாளரின் பண்புகள்

தொழில்முறைப் புரட்சியாளர் என்பவர், புரட்சிகரப் பணியையே தனது வாழ்வின் முதன்மைத் தொழிலாகவும் இலக்காகவும் கொண்டவர் ஆவார். இவர்களிடம் காணப்படும் முதன்மையான கூறுகள்:

• சித்தாந்தத் தெளிவு: மார்க்சிய தத்துவத்தையும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத விதிகளையும் ஆழமாகக் கற்றுத் தேர்ந்து, குறிப்பிட்ட வரலாற்றுப் புறநிலைச் சூழலைத் திட்டவட்டமாகப் பகுப்பாய்வு செய்யும் திறன்.
• ரகசியப் பயிற்சி (Conspiratorial Skills): ஜார்சாரிய உளவுத்துறையிடமிருந்து அமைப்பைப் பாதுகாக்கும் வகையில் சட்டவிரோத ரகசிய வேலைகளைச் நேர்த்தியாக நடத்தும் தொழில்முறைத் திறன்.
• இரும்பு போன்ற ஒழுக்கம்: கட்சியின் முடிவுகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு, எந்தவொரு தியாகத்திற்கும் ஆயத்தமாக இருக்கும் அர்ப்பணிப்பு உணர்வு.

2.2. வெளியிலிருந்து ஊட்டப்படும் சோசலிச உணர்வு

பாட்டாளி வர்க்கம் தனது சொந்த உழைப்புச் சுரண்டல் அனுபவத்திலிருந்து மட்டும் சோசலிசத் தத்துவத்தை தன்னிச்சையாக உருவாக்க முடியாது. அறிவியல் பூர்வமான சோசலிசத் தத்துவம் என்பது அறிவுஜீவிகளாலும் தத்துவ ஆசான்களாலும் உருவாக்கப்பட்டு, புரட்சிகரக் கட்சியின் மூலம் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு வெளியிலிருந்தே கொண்டுவரப்பட வேண்டும். இந்த மகத்தான கடமையை நிறைவேற்றுபவர்களே தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள் ஆவர்.

3. பாட்டாளி வர்க்க முன்னணிப் படையின் (Vanguard Party) ஸ்தாபன விதிகளும் கட்டமைப்பும்

மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டில் கட்சி என்பது வெறும் தேர்தல் பிரச்சார அமைப்போ அல்லது விருப்பம்போல் வந்து செல்லும் தொண்டு நிறுவனமோ அல்ல. அது பாட்டாளி வர்க்கத்தின் அரசியல் முன்னணிப் படையாகும் (Vanguard of the Proletariat).

3.1. ஜனநாயக மத்தியத்துவம் (Democratic Centralism)

லெனினியக் கட்சியின் முதன்மையான ஸ்தாபன விதி 'ஜனநாயக மத்தியத்துவம்' ஆகும். இதன் சாரம்: "விவாதத்தில் ஜனநாயகம், செயலில் ஏகமனதான மத்தியத்துவம்" (Freedom of discussion, unity of action).

1. கீழ்மட்ட விவாதம்: கொள்கை முடிவுகள் எடுப்பதற்கு முன், கட்சியின் அனைத்துக் குழுக்களிலும் உறுப்பினர்களிடையே ஜனநாயகப் பூர்வமான விவாதங்களும் கருத்துப் பரிமாற்றங்களும் நடைபெறும்.
2. மத்தியத்துவச் செயல்பாடு: பெரும்பான்மை முடிவக்கப்பட்ட பிறகு அல்லது மத்தியக் குழு முடிவெடுத்த பிறகு, அனைத்து உறுப்பினர்களும் மாற்றுக்கருத்துக்களைக் கடந்து அம்முடிவை முழுமையாகச் செயல்படுத்தக் கடமைப்பட்டவர்கள்.
3. கீழ்மட்டம் மேல்மட்டத்திற்குக் கட்டுப்படுதல்: கட்சியின் கீழ்மட்ட அமைப்புகள் மேல்மட்டக் கமிட்டிகளின் முடிவுகளுக்குக் கட்டுப்பட வேண்டும்; சிறுபான்மையினர் பெரும்பான்மையினரின் முடிவிற்கு இணைய வேண்டும்.

3.2. கட்சியின் உறுப்பினர் தகுதியும் கட்டுப்பாடும்

1903-இல் நடைபெற்ற RSDLP-யின் இரண்டாவது காங்கிரஸில், கட்சி உறுப்பினர் தகுதி குறித்து லெனினுக்கும் மார்த்தோவிற்கும் (மென்ஷ்விக் தலைவர்) இடையே கடுமையான தத்துவார்த்த மோதல் ஏற்பட்டது. மார்த்தோவ், கட்சியின் அனுதாபிகள் மற்றும் பத்திரிகையை ஆதரிப்பவர்கள் அனைவரையும் உறுப்பினராக்கலாம் என்றார். ஆனால் லெனின் அதனைத் திட்டவட்டமாக மறுத்தார்.

லெனினிய விதிகளின்படி, கட்சி உறுப்பினராவதற்கு மூன்று அடிப்படை நிபந்தனைகள் கட்டாயமாகும்:

• கட்சியின் திட்டத்தையும் கோட்பாட்டையும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளுதல்.
• கட்சிக்கு நிதி உதவி அளித்தல்.
• கட்சியின் ஏதேனும் ஒரு ஸ்தாபன அமைப்பில் நேரடியாக இணைந்து தீவிரமாகப் பணியாற்றுதல்.

இந்தக் கண்டிப்பான விதிமுறையே கட்சியைப் பழைப்புவாதிகள், ஊசலாட்டக்காரர்கள் மற்றும் மென்ஷ்விக் திருத்தல்வாதிகளிடமிருந்து பாதுகாத்து, இரும்பு போன்ற கட்டுப்பாடான புரட்சிகரப் படையாக உருவமைத்தது.

4. 'சாரக் கூண்டு' (Scaffolding) உவமையும் அகில ரஷ்ய நாளிதழின் ஸ்தாபகப் பங்களிப்பும்

1901-இல் லெனின் எழுதிய 'எங்கிருந்து தொடங்குவது?' கட்டுரையில், சிதறிக்கிடந்த புரட்சியாளர்களை ஒன்றிணைத்து ஒரு வலுவான அகில ரஷ்ய அமைப்பை உருவாக்குவதற்கு 'அகில ரஷ்ய அரசியல் நாளிதழ்' (Iska - தீப்பொறி) எனும் நடைமுறை உத்தியை முன்வைத்தார்.

4.1. சாரக் கூண்டு உவமை

ஒரு பிரம்மாண்டமான கட்டிடத்தைக் கட்டும்போது, அதனைச் சுற்றிப் போடப்படும் மரச்சாரத்தை (Scaffolding) லெனின் உவமையாகக் கூறுகிறார். மரச்சாரம் என்பது கட்டிடத்தின் புறவடிவத்தைக் காட்டுவதோடு, வெவ்வேறு பகுதியில் பணியாற்றும் சிற்பிகளுக்கிடையே தொடர்பை ஏற்படுத்தி வேலைகளைப் பிரித்துக் கொடுக்க உதவுகிறது.

அதேபோல, நாளிதழுக்குச் செய்திகளைத் திரட்டுவது, அச்சிடுவது மற்றும் நாடு முழுவதும் ரகசியமாக விநியோகிப்பது ஆகிய அன்றாட வேலைகள் மூலம் நாடு முழுவதிலும் உள்ள புரட்சியாளர்களை இணைக்கும் முகவர்களின் வலைப்பின்னல் (Network of Agents) இயல்பாகவே உருவாகிறது. இந்த வலைப்பின்னலே பின்னாளில் புரட்சிகரக் கட்சியின் இரும்பு போன்ற ஸ்தாபனக் கட்டமைப்பாக மாறுகிறது.

4.2. நாளிதழின் முப்பரிமாணப் பங்கு

அகில ரஷ்ய அரசியல் நாளிதழ் மூன்று முக்கியப் பணிகளை ஒரே நேரத்தில் ஆற்றுகிறது:

• கூட்டுத்துவப் பிரச்சாரகன் (Collective Propagandist): மார்க்சியக் கோட்பாடுகளையும் அரசியல் விழிப்புணர்வையும் நாடு முழுவதும் சீராகப் பரப்புகிறது.
• கூட்டுத்துவக் கிளர்ச்சிக்காரன் (Collective Agitator): ஜார் ஆட்சியின் அக்கிரமங்களையும் வர்க்கச் சுரண்டலையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவந்து மக்களிடம் அரசியல் கொந்தளிப்பை உருவாக்குகிறது.
• கூட்டுத்துவ அமைப்பாளன் (Collective Organizer): கட்சியின் முகவர்களை ஒருங்கிணைத்து அமைப்பைக் கட்டியெழுப்புகிறது.

5. ஸ்தாபன அணுகுமுறைகளின் ஒப்பீட்டுப் பகுப்பாய்வு

லெனினிய முன்னணிப் படை அமைப்பானது, முதலாளித்துவக் கட்சிகள், சீர்திருத்தவாதத் தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் பாப்புலிச இயக்கங்களிலிருந்து எவ்வாறெல்லாம் வேறுபடுகிறது என்பதைப் பின்வரும் அட்டவணை தெளிவுபடுத்துகிறது.

பகுப்பாய்வுக் கூறு	லெனினிய முன்னணிப் படை (Vanguard Party)	பாப்புலிச / கவர்ச்சிவாத இயக்கம்	சீர்திருத்தவாத / தேர்தல் கட்சி
முதன்மை இலக்கு	முதலாளித்துவ அரசை வீழ்த்தி பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை நிறுவுதல்	தற்காலிக மக்கள் கோபத்தைத் திரட்டிப் பிரபலமடைதல்	முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்குள் சலுகைகளும் தேர்தல்களும் பெறுதல்
உறுப்பினர் தன்மை	தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள், கண்டிப்பான ஸ்தாபனக் கட்டுப்பாடு	கொள்கையற்ற வெறும் பார்வையாளர்கள் மற்றும் கூட்டம்	தளர்வான ஆதரவாளர்கள் மற்றும் வாக்காளர்கள்
அமைப்புக் கோட்பாடு	ஜனநாயக மத்தியத்துவம் (Democratic Centralism)	தனிநபர் தலைமைத்துவ வழிபாடு (Hero Worship)	நாடாளுமன்றப் பிழைப்புவாதம் மற்றும் தேர்தல் கூட்டணிகள்
விழிப்புணர்வு நிலை	சோசலிச அரசியல் வர்க்க உணர்வு (Socialist Consciousness)	உணர்ச்சிவசப்பட்ட பாப்புலிச உணர்வு	தொழிற்சங்க உணர்வு (Trade-Union Consciousness)
செயல் உத்தி	வெகுஜனப் போராட்டங்களை சோசலிச திசைவழியில் நடத்துதல்	தலைவர்களின் பிரபல்யத்திற்காகப் போராட்டங்களை நடத்துதல்	ஆளும் வர்க்கத்தின் பின்னணியில் வால்பிடித்தல் (Tailism)

மேற்கண்ட ஒப்பீட்டின்படி, லெனினிய அமைப்புக் கோட்பாடு மட்டுமே தற்காலிகச் சலுகைகளுடன் நின்றுவிடாமல், சமூகத்தின் உற்பத்தி உறவுகளையும் அரசு இயந்திரத்தையும் புரட்சிகரமாக மாற்றியமைக்கும் திறன் கொண்டது என்பது தெளிவாகிறது.

6. சமூக ஒடுக்குமுறைகளும் ஒடுக்கப்பட்டோரின் சாம்பியனும் (Tribune of the People)

லெனினியக் கட்சி என்பது வெறும் தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்களின் சம்பளப் பிரச்சனையோடு தனது பார்வையை முடித்துக் கொள்வதில்லை. 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' நூலில் லெனின் சுட்டிக்காட்டியபடி, பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சி சமுதாயத்தில் நிலவும் அனைத்து விதமான அரசியல், சமூக, மத, சாதிய மற்றும் தேசிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிராக அனைத்து ஒடுக்கப்பட்டோரின் சாம்பியனாக (Tribune of the People) முன்னிற்க வேண்டும்.

• சாதிய மற்றும் சமூகக் கொடுமைகள்: சாதியத் தீண்டாமை மற்றும் சமூக இழிவுகளுக்கு எதிராகப் போராடும் அதே வேளையில், உழைக்கும் மக்களின் வர்க்க ஒற்றுமையைப் பாதுகாத்து, அவற்றை முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்திற்கு எதிரான போராட்டத்துடன் இணைப்பதே லெனினியப் பாதையாகும்.
• தேசிய சுயநிர்ணய உரிமை: ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை (பிரிந்துபோகும் உரிமை உட்பட) நிபந்தனையின்றி ஆதரிக்கும் அதே நேரத்தில், சர்வதேச உழைக்கும் வர்க்க நலனுக்கு உட்பட்டே தேசிய விடுதலைப் போராட்டங்களை லெனினியம் அணுகுகிறது.

7. முடிவுரை

வி.இ. லெனின் முன்வைத்த தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள் கோட்பாடும், பாட்டாளி வர்க்க முன்னணிப் படையின் ஸ்தாபன விதிகளும் வெறும் கடந்த கால ரஷ்ய வரலாற்றுக்கானவை மட்டுமல்ல; அவை உலகெங்கும் உழைக்கும் மக்களின் விடுதலைக்கான அறிவியல் பூர்வமான வழிகாட்டும் மூலக் கோட்பாடுகளாகும்.

தன்னிச்சையான வெகுஜனக் கிளர்ச்சிகளோ, கொள்கையற்ற பாப்புலிசமோ அல்லது நாடாளுமன்றச் சீர்திருத்தவாதமோ முதலாளித்துவச் சுரண்டலை ஒழித்துவிட முடியாது என்பதை வரலாறு நிரூபித்துள்ளது. சித்தாந்தத் தெளிவு, இரும்பு போன்ற ஒழுக்கம், ஜனநாயக மத்தியத்துவம் மற்றும் மக்களுடன் இணைந்த புரட்சிகர நடைமுறை (Praxis) ஆகியவற்றைக்கொண்ட லெனினிய முன்னணிப் படையைக் கட்டியெழுப்புவதன் மூலமே சுரண்டலற்ற சமத்துவ சோசலிசச் சமூகத்தைப் படைக்க முடியும்..

---

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

• 
  முந்தையப்பகுதியை வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
  

***

எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.