இந்த ஆதாரங்கள் பெண்களின் சமூக நிலை, பண்டைய நாகரிகங்களின் வீழ்ச்சி மற்றும் தமிழகத்தின் வரலாற்றுப் பரிணாமம் ஆகியவற்றை மார்க்சிய மற்றும் மானுடவியல் நோக்கில் விளக்குகின்றன. நிலப்பரப்பு மற்றும் உற்பத்தி முறைகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களே ஆண் மேலாதிக்கம், தனிச்சொத்துரிமை மற்றும் அரசு உருவாக்கம் ஆகியவற்றிற்கு அடிப்படையாக அமைந்ததை இவை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சங்க இலக்கியங்களை வெறும் கற்பனையாகப் பார்க்காமல், தொல்லியல் சான்றுகளுடன் இணைத்து சமூக வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தை இப்பாடப்பகுதி வலியுறுத்துகிறது. குறிப்பாக, அசமத்துவ வளர்ச்சி விதி மற்றும் திணைக் கோட்பாடு மூலம் தமிழகத்தின் பண்டைய பொருளாதார படிநிலைகள் விரிவாக ஆராயப்பட்டுள்ளன. இறுதியாக, சாதி அமைப்பு என்பது வெறும் மதக் கோட்பாடு மட்டுமல்ல, அது உழைப்பைச் சுரண்டுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பொருளாதார நிறுவனம் என்பதையும் இத்தொகுப்பு தெளிவுபடுத்துகிறது.
விவசாயத் தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் பெண்களின் சமூக நிலையை எவ்வாறு மாற்றின?
சங்க கால 'திணை' கோட்பாடு சமூக வளர்ச்சியை எவ்வாறு பிரதிபலிக்கிறது?
பண்டைய நாகரிகங்களின் வீழ்ச்சிக்கு ஆளும் வர்க்கத்தின் சுரண்டல் எப்படி காரணமாக அமைந்தது?
இந்தப்பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே
சங்க இலக்கியமும் தொல்லியலும் - ஆய்வுச் சுருக்கம்
1. வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் பார்வை
கார்டன் சைல்ட்: "மனிதன் தன்னைத்தானே உருவாக்கிக் கொள்கிறான்",
"வரலாற்றில் நடந்ததென்ன?"
ஆகிய நூல்களின் மூலம் மனித முன்னேற்றத்தை விளக்குகிறார்.
ஜார்ஜ் தாம்சன்: கிரேக்கச் சமுதாயத்தை ஹோமருடைய "இலியட்",
"ஒடிசி" காப்பியங்கள் மற்றும்
தொல்லியல் சான்றுகள் கொண்டு ஆய்வு செய்தார். இவரது ஆய்வு முறையையே பேராசிரியர்
சிவத்தம்பி தமிழகச் சூழலுக்குப் பயன்படுத்தினார்.
கே.என். சிவராஜபிள்ளை: "பண்டைத் தமிழர் கால அட்டவணை" என்ற நூலில்,
இறையனார் களவியல் உரையில் கூறப்படும் முச்சங்கம் பற்றிய
செய்திகள் 'மோசடி'
என்று குறிப்பிட்டார். இது அறிஞர்களிடையே பெரும் விவாதத்தை
ஏற்படுத்தியது.
2. சங்க இலக்கியத்தின் தன்மை
நீலகண்ட சாஸ்திரி: சங்க இலக்கியங்கள் அக்காலச் சமுதாயத்தை உள்ளபடி காட்டும் 'நம்பத்தக்கவை' என்கிறார்.
கைலாசபதி: சங்க இலக்கியம் என்பது வீரயுகப் பாடல்கள் (Heroic
Poetry) என்றும்,
அவை வீரகாவியத் தன்மை வாய்ந்தவை என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.
சிவத்தம்பி: சங்க காலத்தில் அரசு அமைப்பு உருவான போதிலும்,
எழுத்துமுறை இருந்ததில்லை; வாய்மொழிப் பாடல்களே வரலாற்றைப் பரிமாறிக் கொள்ளப்
பயன்பட்டன என்கிறார்.
3. தொல்லியல் மற்றும் காலக்கணிப்பு
ஐராவதம் மகாதேவன்: கி.மு. 2-ம் நூற்றாண்டு அளவில் பிராமி எழுத்துமுறைக்குப் பின் தமிழ்
எழுத்துமுறை தோன்றியதாகக் கருதுகிறார்.
வில்லியம் ஸ்மித்: கி.மு. 800-ல் பெருங்கற்காலப் பண்பாடு உருவானதாகக் கூறுகிறார்.
ஹெய்மண்டார்ஃப்: திராவிட மக்கள் கி.மு. 500-ல் பெருங்கற்கால நாகரிகத்தைத் தமிழகத்தில் பரப்பினார்கள்
என்று வாதிடுகிறார்.
இரும்புப் பயன்பாடு: இரும்பு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிறகே பழங்காலத் தமிழன்
மலையிலிருந்து கீழே இறங்கி காடுகளில் குடியேறினான். இது மலைவாழ் மக்களைக் 'காடுவாழ்' மக்களாக மாற்றியது.
4. திணை மற்றும் சமூக மாற்றங்கள்
முல்லைத் திணை: பேராசிரியர் சிவத்தம்பி முல்லை நிலத்தை மானுடவியல் நோக்கில்
ஆராய்கிறார். முல்லை நிலத்தில் கால்நடைகளை வசப்படுத்துவதே வேளாண்மைக்கு முதல்படி.
தந்தைவழிச் சமூகம்: "ஆநிரை மேய்த்த 'கோ' என்பவனே மன்னனாகிறான்." 'இருத்தல்' என்பது தலைவன் வரும்வரை காத்திருக்கும் நிமித்தம்.
தனிச்சொத்துரிமை: 'கற்பு' என்னும்
துறை எப்பொழுது தோன்றியதோ, அப்பொழுதே தனிச்சொத்துரிமையும் தந்தைவழிச் சமூகமும் தோன்றியிருக்க வேண்டும்
என்பது பேராசிரியர் சிவத்தம்பியின் துணிபு.
5. ஆய்வின் முடிவுரை
பேராசிரியர் சிவத்தம்பியின் ஆய்வுகள் 'திணை' என்பதையே பண்டைய தமிழ்ச் சமூகத்தின் அமைப்பு,
குடும்பம், சொத்துடைமை மற்றும் அரசு ஆகியவற்றை அறியும் 'திறவுகோல்' எனக் கருதுகின்றன. சங்க கால வரலாற்றை வெறும் இலக்கியச்
சான்றுகள் கொண்டு மட்டும் பார்க்காமல், தொல்லியல், நாணயவியல் மற்றும் மானுடவியல் சான்றுகளோடு இணைத்துப்
பார்க்க வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறார்.
"சங்க இலக்கியமும் தொல்லியலும்: ஒரு
வரலாற்றுப் பார்வை" என்ற தலைப்பில் விரிவான மற்றும் தெளிவான தொகுப்பை கீழே
கொடுத்துள்ளேன்.
சங்க இலக்கியமும் தொல்லியலும்: வரலாற்று ஆய்வுகளின் தொகுப்பு
இந்தத் தொகுப்பு, பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி மற்றும் பிற வரலாற்று அறிஞர்களின் ஆய்வுகளை
அடிப்படையாகக் கொண்டு, பண்டைய தமிழ்ச் சமூகத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியை விளக்குகிறது.
1. வரலாற்று ஆய்வு முறையியல்
வரலாற்று ஆய்வு என்பது வெறும் தகவல்களைத் திரட்டுவது மட்டுமல்ல,
அது மனித குலத்தின் முன்னேற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு
இன்பப் பயணம். தொல்லியல் ஆய்வறிஞர் கார்டன் சைல்ட், மனிதன் கற்காலம் முதல் உலோகக் காலம் வரை தனது உழைப்பால்
தன்னைத்தானே செதுக்கிக்கொண்ட விதத்தை "வரலாற்றில் நடந்ததென்ன?"
போன்ற நூல்களில் விளக்கியுள்ளார். இதே முறையியலைப்
பின்பற்றி, பேராசிரியர்
ஜார்ஜ் தாம்சன் கிரேக்கச் சமுதாயத்தை ஆய்வு செய்தது போலவே,
சிவத்தம்பி அவர்கள் சங்க காலத் தமிழ்ச் சமூகத்தை
அணுகுகிறார்.
2. சங்க இலக்கியம் குறித்த விவாதங்கள்
சங்க இலக்கியங்களின் வரலாற்றுத் தன்மை குறித்து அறிஞர்களிடையே மாறுபட்ட
கருத்துக்கள் உள்ளன:
கே.என். சிவராஜபிள்ளை: இறையனார் களவியல் உரையில் சொல்லப்படும் 'முச்சங்கங்கள்' பற்றிய செய்திகள் புனைவுகள் அல்லது 'மோசடி' என்று கடுமையாக விமர்சித்தார்.
கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரி: சங்க இலக்கியங்கள் அக்காலச் சமுதாயத்தை அப்படியே
பிரதிபலிக்கும் 'உண்மைச் சான்றுகள்' என்றும், அவை
நம்பத்தக்கவை என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.
கைலாசபதி: இவை 'வீரயுகப் பாடல்கள்' (Heroic Poetry) என்றும், தனிமனித வீரத்தைப் போற்றும் தன்மை கொண்டவை என்றும்
வகைப்படுத்துகிறார்.
3. சமூக மாற்றமும் பொருளாதார வளர்ச்சியும்
பண்டைய தமிழ்ச் சமூகம் நாடோடி வாழ்க்கையிலிருந்து நிலைபெற்ற சமூகமாக மாறியதை
சிவத்தம்பி அவர்கள் 'திணை'
கோட்பாட்டின் மூலம் விளக்குகிறார்:
முல்லை நிலம் (காடும் காடு சார்ந்த இடமும்): இதுவே நிலையான குடியிருப்புகள்
தோன்றிய முதல் படி. இங்கு ஆநிரை (பசுக்கூட்டம்) மேய்த்தலே முக்கியத் தொழில்.
ஆநிரைகளை வசப்படுத்துவதே வேளாண்மையின் தொடக்கமாகும்.
அரசு உருவாக்கம்: "கோ" எனப்படும் ஆநிரை மேய்ப்பவனே நாளடைவில்
மன்னனாக மாறினான். ஆநிரைகளைக் கவர்தல் அல்லது போருக்காகக் காத்திருக்கும்
"இருத்தல்" என்ற ஒழுக்கமே வீரர்களை ஒரு தலைவனின் கீழ் கொண்டு வந்தது.
தனிச்சொத்துரிமை: 'கற்பு' என்ற
ஒழுக்கம் நிலைபெற்றபோது, அதனுடன் இணைந்து 'தந்தைவழிச் சமூகம்' மற்றும் 'தனிச்சொத்துரிமை'
(Private Property) ஆகியவையும்
உருவாயின என்று சிவத்தம்பி வாதிடுகிறார்.
4. தொல்லியல் மற்றும் கல்வெட்டுச் சான்றுகள்
இலக்கியச் சான்றுகளுக்கு வலுசேர்க்கும் விதமாகத் தொல்லியல் தரவுகள்
முன்வைக்கப்படுகின்றன:
எழுத்துமுறை: ஐராவதம் மகாதேவன் போன்றோர் கி.மு. 2-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னரே தமிழ் பிராமி உருவானதாகக்
கருதினாலும், மயி்லை
சீனி. வேங்கடசாமி போன்றோர் பிராமிக்கு முன்னரே தமிழில் எழுத்துமுறை இருந்திருக்க
வேண்டும் என்றும், பிராமியின் வருகைக்குப் பின் அவை மறைந்திருக்கலாம் என்றும் கருதுகின்றனர்.
உலோகக் காலம்: தென்னிந்தியாவில் இரும்புப் பட்டறைகள் ஐரோப்பாவை விடப்
பழமையானவை. இரும்பு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிறகே தமிழர்கள் மலைகளிலிருந்து கீழே
இறங்கி காடுகளைத் திருத்தி விவசாயம் செய்யத் தொடங்கினர்.
நாணயவியல்: ஆர். கிருஷ்ணமூர்த்தி போன்ற ஆய்வாளர்கள் சங்க காலச் சோழர் மற்றும்
பாண்டியர் நாணயங்கள் மூலம் அக்காலப் பொருளாதார வளர்ச்சியை உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.
5. ஆய்வின் முக்கியத்துவம்
சங்க இலக்கியங்களை வெறும் கவிதைகளாகப் பார்க்காமல்,
அவற்றை உரையூர், கொற்கை, காவிரிப்பூம்பட்டினம் போன்ற இடங்களில் கிடைத்த
தொல்பொருட்களோடும், ரோமானிய வாணிபத் தொடர்புகளோடும் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
முடிவாக:
பண்டைய தமிழ்ச் சமூகத்தின் உருவாக்கம், குடும்ப அமைப்பு, அரசுத் தோற்றம் ஆகியவற்றை அறிய "திணை" என்பதே
முதன்மையான திறவுகோல். சங்க இலக்கியச் சான்றுகளுடன் தொல்லியல் மற்றும் மானுடவியல்
தரவுகளை இணைப்பதன் மூலமே உண்மையான வரலாற்றை மீட்டெடுக்க முடியும் என்பதை இப்பகுதி
வலியுறுத்துகிறது.
திணைக் கோட்பாட்டின் சமூக அடிப்படைகள்
1. இந்தியாவின் புவியியல் மற்றும் சமூக அமைப்பு
தனித்தனியாகப் பூகோளப் பகுதிகளையும், சமூகக் குழுக்களையும் கொண்ட இந்திய நாடு,
"அசமத்துவ வளர்ச்சி விதிக்கு"
(Law
of Uneven Development) ஓர் உதாரணமாகும்.
இந்தியாவின் கடந்த காலத்தை அறிவதில் அக்கறை கொண்டுள்ள அகழ்வாராய்ச்சியாளர்களும்,
பொருளாதாரத் திட்டமிடுபவர்களும் இந்த இயல்பை
அறிந்துள்ளார்கள்.
அல்சின் (Allchin) கருத்து:
"இந்தியா முழுவதிலும் பல்வேறு வளர்ச்சிக் கட்டங்களில் அடுத்தடுத்து பல
பண்பாடுடைய மக்கள் முன்பும் தற்பொழுதும் வாழ்ந்து வருகிறார்கள் என்பதை நினைவில்
கொள்ள வேண்டும்."
சுப்பாராவ் (B. Subbarao) கருத்து: இந்தியாவை 'கவர்ச்சி நிலப் பகுதிகள்' (Areas of
Attraction), 'தனிமை நிலப்பகுதிகள்'
(Areas of Isolation) எனப்
பகுக்கிறார். இதன்படி, நம் நாட்டின் வளர்ச்சி என்பது ஒரே சீராக இல்லாமல்,
சில பகுதிகள் முன்னேறியும் சில பகுதிகள் பழமையிலேயே
தேங்கியும் காணப்படுகின்றன.
2. தமிழ்நாட்டின் புவியியல் சூழல்
சுப்பாராவ் தமிழ்நாட்டை ஒரு 'கவர்ச்சி நிலப்பரப்பு' என்று வருணிக்கிறார். இருப்பினும்,
தமிழ்நாட்டிற்குள்ளேயே பல பூகோள வேறுபாடுகள் உள்ளன:
மலைப்பகுதிகள்: பழனிமலை, நீலகிரி, மேற்கு மலைத்தொடர்.
நன்செய்ப் பகுதிகள் (மருதம்): தஞ்சாவூர், திருச்சிராப்பள்ளி, மதுரை.
புல்வெளி மற்றும் இதர பகுதிகள்: சேலம், கோயம்புத்தூர், திருநெல்வேலியின் தேரிப் பகுதிகள்.
இத்தகைய வேறுபாடுகளால், தமிழகம் சமூகரீதியாகவும் பொருளாதாரரீதியாகவும் சமத்துவமற்ற
பல்வேறு வளர்ச்சிக் கட்டங்களைக் கொண்ட குழுக்களைத் தன்னுள் கொண்டுள்ளது.
3. சங்க இலக்கியமும் ஆற்றுப்படை நூல்களும்
சங்க இலக்கியங்களை ஆராய்ந்தால் அவை ஒருவழிப் போக்கான பரிணாம வளர்ச்சியை
மட்டும் கூறாமல், பல்வேறு நிலப்பகுதிகளின் யதார்த்தங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக
பத்துப்பாட்டில் உள்ள ஆற்றுப்படை நூல்கள் இதற்குச் சிறந்த சான்றாகும்.
ஒரு பாணன் அல்லது கூத்தன் ஒரு வள்ளலிடம் பரிசு பெறச் செல்லும்போது,
அவன் கடந்து செல்லும் பல்வேறு நிலப்பகுதிகளையும் அங்கு
வாழும் மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளையும் இந்நூல்கள் விரிவாக வருணிக்கின்றன.
சிறுபாணாற்றுப்படை மற்றும் பெரும்பாணாற்றுப்படை வருணனைகள்:
சிறுபாணாற்றுப்படையில் (வரிகள் 143 - 222) நன்னனது அரண்மனையை அடையும் முன் பாணன் கடந்து சென்ற நெய்தல்,
முல்லை, மருதம் போன்ற நிலப்பகுதிகள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
பெரும்பாணாற்றுப்படை (வரிகள் 46 - 392) காட்டும் சமூக நிலைகள்:
[8:35 am, 22/3/2026] M.
Jio: வரிகள் வருணிக்கப்படும் பகுதி /
மக்கள்
46 - 145 உணவு தேடும் வாழ்க்கை நிலையிலுள்ள மக்கள் வாழும் காட்டுப்
பகுதி.
147 - 190 ஆயர்கள் வாழும் பள்ளத்தாக்குப் பகுதி.
196 - 202 மருத நிலப்பகுதி.
203 - 282 உள்நாட்டு குளங்களில் மீன்பிடித்து வாழும் மீனவர்கள்.
283 - 351 நீர்ப்பெயர் கடற்கரைப் பட்டினம்.
351 - 362 நெய்தல் நிலப்பகுதியிலுள்ள சாகுபடிக்கு ஏற்ற நிலங்கள்.
363 - 371 கடற்கரைப் பகுதி வழியே செல்லும் சாலைகள்.
371 - 392 திருவெஃகா என்னும் சோலையினை வருணிக்கின்றன.
முடிவுரை:
இந்த வருணனைகள் அனைத்தும் ஒரே காலத்தில் பல்வேறு வளர்ச்சி நிலைகளில் (Hunting,
Pastoral, Agricultural, Trading) மக்கள்
வாழ்ந்ததைக் குறிக்கின்றன. எனவே, மனித சமுதாயம் ஒரே நேர்க்கோட்டில் தான் வளர்ந்தது என்ற 'ஒருவழிப் போக்கான வளர்ச்சிக் கோட்பாடு'
சங்க கால தமிழகத்திற்குப் பொருந்தாது என்பதை இப்பாடப்பகுதி
உறுதிப்படுத்துகிறது.
சங்க காலச் சமூகமும் அசமத்துவ வளர்ச்சியும்: ஒரு விரிவான பார்வை
வரலாறு என்பது ஒரு நேர்க்கோட்டில் (Linear) நடக்கும் பயணம் அல்ல. அதாவது, வேட்டைச் சமூகம் அழிந்து பிறகு மேய்ச்சல் சமூகம் உருவானது,
அது மறைந்து விவசாயச் சமூகம் வந்தது என்று நாம் எளிமையாகக்
கூறிவிட முடியாது. ஒரே காலத்தில், ஒரு பகுதியில் மக்கள் கணினித் துறையில் இருக்கும்போது,
மற்றொரு பகுதியில் மக்கள் இன்னும் வேட்டைத் தொழிலில்
இருப்பதை இன்றும் காண்கிறோம். இதையே வரலாற்று ஆசிரியர்கள் 'அசமத்துவ வளர்ச்சி விதி' என்கிறார்கள்.
1. இந்தியாவின் புவியியல் மற்றும் பண்பாட்டுப் பல்வகைமை
அறிஞர் சுப்பாராவ் இந்தியாவை இரு பகுதிகளாகப் பிரிக்கிறார்:
கவர்ச்சி நிலப் பகுதிகள் (Areas of Attraction): நதிக்கரைச் சமவெளிகள் மற்றும் வளமான நிலங்கள். இங்குத்
தொழில் நுட்பம், அரசு
உருவாக்கம் மற்றும் நாகரிகம் விரைவாக வளர்ந்தன.
தனிமை நிலப்பகுதிகள் (Areas of Isolation): அடர்ந்த காடுகள் மற்றும் மலைப் பகுதிகள். இங்கு வாழ்ந்த
மக்கள் வெளியுலகத் தொடர்பின்றித் தங்களின் பழமையான பண்பாட்டிலேயே நீண்ட காலம்
நீடித்தனர்.
இந்த இரண்டு நிலைகளும் இந்தியாவில் ஒரே காலகட்டத்தில் நிலவின. இதையே அல்சின்
போன்ற அறிஞர்கள் "பல்வேறு வளர்ச்சிக் கட்டங்களில் உள்ள மக்கள் இன்றும்
இந்தியாவில் வாழ்கிறார்கள்" என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.
2. தமிழகத்தின் திணைக் கோட்பாடு: ஒரு சமூகப் பாலம்
தமிழகத்தின் சங்க இலக்கியம் கூறும் 'ஐந்திணை' என்பது வெறும் நிலப்பாகுபாடு மட்டுமல்ல,
அது சமூக வளர்ச்சி நிலைகளின் (Stages
of Social Evolution) பிரதிபலிப்பாகும்.
குறிஞ்சி: வேட்டை மற்றும் உணவு சேகரிக்கும் நிலை.
முல்லை: கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் மேய்ச்சல் நிலை.
மருதம்: நிலைபெற்ற வேளாண்மை மற்றும் அரசு உருவாக்கம்.
நெய்தல்: கடல் கடந்த வணிகம் மற்றும் மீன்பிடித் தொழில்.
பாலை: வறண்ட நிலப்பகுதி மற்றும் கவர்தல் (பறித்தல்) தொழில்.
3. ஆற்றுப்படை நூல்கள் காட்டும் சமூக யதார்த்தம்
சங்க இலக்கியத்தில் உள்ள சிறுபாணாற்றுப்படை மற்றும் பெரும்பாணாற்றுப்படை ஆகிய
நூல்கள் ஒரு பயணக் கட்டுரையைப் போன்றவை. பரிசு பெறச் செல்லும் ஒரு பாணன்,
காஞ்சிபுரம் வரையிலான பயணத்தில் சந்திக்கும்
நிலப்பரப்புகளைப் பேராசிரியர் சிவத்தம்பி மிக அழகாக வரிசைப்படுத்துகிறார்.
பயணத்தில் தென்படும் சமூக அடுக்குகள்:
காட்டுப் பகுதி (வேட்டை நிலை): உணவைத் தேடி அலையும் மனிதர்கள்.
பள்ளத்தாக்கு (மேய்ச்சல் நிலை): கால்நடைகளுடன் வாழும் ஆயர்கள்.
மருத நிலம் (விவசாய நிலை): உழவுத் தொழில் செய்யும் மக்கள்.
கடற்கரை (வணிக நிலை): கப்பல்கள் வந்து செல்லும் பட்டினங்கள் மற்றும்
வணிகர்கள்.
இங்கு முக்கியமாகக் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால்,
ஒரு பாணன் சில நூறு மைல்கள் நடக்கும்போது,
அவன் வரலாற்றின் பல ஆயிரம் ஆண்டுகால சமூக மாற்றங்களை நேரில்
காண்கிறான். ஒரு பகுதியில் வேட்டை நடக்கிறது, அதற்குச் சில மைல்கள் தள்ளி விவசாயம் நடக்கிறது. இதுதான் 'அசமத்துவ வளர்ச்சி'.
4. தந்தைவழிச் சமூகம் மற்றும் அரசு உருவாக்கம்
பேராசிரியர் சிவத்தம்பியின் கண்ணோட்டத்தில், முல்லை நிலமே சமூக மாற்றத்தின் மையம்.
ஆநிரை (பசுக்கள்) கவர்தலே போராக மாறியது.
பசுக்களைப் பாதுகாக்கும் தலைவன் 'கோ' (மன்னன்) ஆனான்.
பெண்கள் மீதான ஆதிக்கம் (கற்பு நெறி) மற்றும் தனிச்சொத்துரிமை ஆகியவை இந்த
மேய்ச்சல் நிலப் பொருளாதாரத்திலிருந்தே வேரூன்றத் தொடங்கின.
5. முடிவுரை
சங்க இலக்கியம் என்பது வெறும் கற்பனைக் கவிதைகள் அல்ல;
அவை பண்டைய தமிழகத்தின் உயிருள்ள சமூக வரைபடம். ஒரு பாணன்
தன் வறுமையைப் போக்க நடக்கும் அந்தப் பாதை, உண்மையில் மனித சமுதாயம் கடந்து வந்த நாகரிகப் பாதையாகும்.
இரும்பு காலத் தொழில்நுட்பம் வந்த பிறகே, மக்கள் மலைகளிலிருந்து இறங்கிச் சமவெளிக்கு வந்தனர்
என்பதும்,
காடுகள் திருத்தப்பட்டுப் பேரரசுகள் உருவாயின என்பதும்
வரலாற்று உண்மை.
++++++++++++++++++++++++++++++++
சாதி என்பது வெறும் சமூகப் படிநிலை மட்டுமல்ல; அது ஆழமான பொருளாதார வேர்களைக் கொண்ட ஒரு கட்டமைப்பாகும்.
நிலவுடைமைச் சமூகத்தில் உருவான சாதி அமைப்பு, இன்றைய முதலாளித்துவச் சூழலிலும் தனது பிடியைத் தளர்த்தாமல்
புதிய வடிவங்களை எடுத்துள்ளது. சாதிக்கும் வர்க்கத்திற்கும் இடையிலான உறவை
அறிந்துகொள்வது சமூக மாற்றத்தை விரும்புவோருக்கு மிக அவசியமாகும்.
1. சாதியின் பொருளாதார அடித்தளம்
சாதியின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும் எளிய மறு உற்பத்தி (Simple
Reproduction) முறையுடன்
தொடர்புடையவை. நிலவுடைமை காலத்தில், கிராமத்தின் சுயதேவைக்காக உருவான இந்த அமைப்பு,
முதலாளித்துவ வளர்ச்சி நிலைக்கு வரும்போது அதன் பொருளாதார
அடிப்படை தகர்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், சாதியின் கலாச்சாரப் பிடிப்பு தளர்வதில்லை. முதலாளித்துவ
விவசாய முறையிலும், உபரி மதிப்பைச் சுரண்டுவதற்குச் சாதி ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இதனால் சாதி என்பது வெறும் சமூகப் பிரிவு மட்டுமல்லாமல்,
ஒரு 'பொருளாதார ஒடுக்குமுறை வடிவமாகவும்'
நீடிக்கிறது.
2. சமயமும் சாதியும்
சமயம் என்பது ஒருவரின் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டிய
ஜனநாய உரிமை என்றாலும், இந்தியாவில் அது பிறப்பின் அடிப்படையில் சாதியோடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.
சைவ,
வைணவ சமயங்கள் சாதி வேறுபாடுகளுக்கு இடம் கொடுத்துள்ளன.
இருப்பினும், வரலாற்று நெருக்கடி காலங்களில் (உதாரணமாக பக்தி இயக்கம்),
சாதி கடந்த சமத்துவம் பேணப்பட்டுள்ளது. எல்லாச் சாதிகளையும்
சேர்ந்த நாயன்மார்கள் உருவானது இதனால்தான்.
இராமானுஜர் போன்றோர் அனைவருக்கும் வேதம் ஓதிப் பார்ப்பனராக்கும் முயற்சியை
மேற்கொண்டனர். இன்றைய காலத்திலும் ஐயப்பன், ஆதிபராசக்தி வழிபாடு போன்றவற்றில் சாதி கடந்த ஒரு தற்காலிக
சமரசம் காணப்படுகிறது. ஆனால், இவை சாதி வேறுபாடுகளை முழுமையாக நிராகரிக்கவில்லை.
3. அரசியலில் சாதியின் செல்வாக்கு
அரசியல் மற்றும் சமூகத் துறைகளில் சாதியின் பிடிப்பு இன்றும் அதிகமாக உள்ளது.
வாக்கு வங்கி அரசியல்: கிராமப்புறங்களில் எந்தவொரு அரசியல் கட்சியும் அந்தப்
பகுதியின் பெரும்பான்மைச் சாதியைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் வேட்பாளரை நிறுத்துவதில்லை.
சாதிச் சங்கங்கள்: வன்னியர் சங்கம், நாடார் சங்கம் போன்ற தனித்தனியான சாதி அமைப்புகள் இறுதியில்
ஏதோ ஒரு அரசியல் கட்சியுடன் இணைந்து, அந்தச் சாதியின் மேல் வர்க்கத்தினர் அரசியல் அதிகாரத்தைப்
பெறுவதற்கான கருவியாகச் செயல்படுகின்றன.
4. சாதி ஒழிப்பும் தேசிய இனமும்
ஒரு தேசிய இனம் தன்னை ஒரு தேசமாக உருவாக்கிக் கொள்ள முயலும்போது,
அதற்குள் இருக்கும் சாதிப் பிரிவினைகள் முட்டுக்கட்டையாக
அமைகின்றன. எனவே, தேசிய இன வளர்ச்சியை விரும்பும் இயக்கங்கள் சாதி அமைப்புகளை எதிர்க்க வேண்டிய
கட்டாயத்தில் உள்ளன. தந்தை பெரியாரின் தொடக்க கால வெற்றிகள் இதைக் காட்டுகின்றன.
ஆனால்,
சாதியத்தை வெறும் 'பார்ப்பனியமாக' மட்டுமே சுருக்கிப் பார்த்தது,
பிற்படுத்தப்பட்ட உயர் சாதியினரின் ஆதரவுக்காகச் செய்த
சமரசங்கள் போன்றவை சாதி ஒழிப்புப் போராட்டத்தைத் தோல்வியடையச் செய்தன.
ஆளும் வர்க்க அணுகுமுறை: சாதி அமைப்பைத் தமது சுரண்டலுக்குப் பயன்படுத்திக்
கொள்கிறது. தகுதியான இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு வழங்காமல் சாதிப் பெயரைச்
சொல்லிப் பிரித்து ஆள்கிறது.
இடைத்தட்டு வர்க்க அணுகுமுறை: இவர்கள் சாதி ஒழிப்பைக் கோருவதில்லை. கல்வி
மற்றும் இட ஒதுக்கீடு மூலம் தத்தமது சாதியினரை மேம்படுத்தினால் சாதி ஒழிந்துவிடும்
என்று நம்புகிறார்கள்.
பாட்டாளி வர்க்க அணுகுமுறை: இது சாதி அமைப்பை முழுமையாக ஒழிக்க
விரும்புகிறது. சாதியை ஒரு ஒடுக்குமுறை வடிவமாகக் கண்டு,
அதனை வேரோடு அழிக்கப் போராடுகிறது.
கோ. கேசவன் அவர்களின் "தலித்தியம்" மற்றும்
சாதியக் கட்டமைப்பு குறித்த மிக முக்கியமான வரலாற்று ஆய்வுக் குறிப்புகளைக் கீழே
அரசர்கள் தங்களை 'மனுநெறிக்காவலர்' என்று அழைத்துக்கொண்டனர்.
இருப்பினும், நடைமுறையில் பிராமண, சத்திரிய, வைசிய,
சூத்திர என்ற நான்கு வருணப் பாகுபாடு தமிழ்ச் சமூகத்தின்
செயல்பாட்டுத் தளத்தில் முழுமையாக இல்லை. மாறாக பிராமணர்,
சூத்திரர், பஞ்சமர் என்ற பாகுபாடே மேலோங்கி இருந்தது. மன்னர்களும் போர்
வீரர்களும் தங்களை 'சத்திரியர்கள்' என்றும், வணிகர்கள்
தங்களை 'வைசியர்' என்றும் அழைக்கவே விரும்பினர்.
2. சாதியும் பிரதேசத் தொடர்ச்சியும்
ஆரிய மொழிகளைப் பேசும் வட இந்தியப் பகுதிகளில், ஒரே சாதி பல மாநிலங்களில் பரந்து விரிந்து காணப்படுகிறது
(எ.கா: காயஸ்தர், ராசபுத்திரர்). ஆனால் திராவிட மொழி பேசும் தென்னிந்தியாவில் இத்தகையப்
பிரதேசத் தொடர்ச்சி இல்லை.
பெரும்பாலான சாதிகள் ஒரு குறிப்பிட்ட மாநிலம் அல்லது மொழியோடு
எல்லைக்குட்பட்டே உள்ளன. (எ.கா: கம்மா, ரெட்டி - ஆந்திரா; நாயர், ஈழவர் - கேரளா; லிங்காயத்துகள் - கர்நாடகா; வன்னியர் - தமிழகம்).
தமிழகத்திற்குள்ளேயே கூட வன்னியர்கள் வட ஆற்காடு,
தென்னாற்காடு, செங்கல்பட்டு போன்ற குறிப்பிட்ட மாவட்டங்களில் மட்டுமே ஒரு
தொடர்ச்சியான பிரதேச அமைப்பைக் கொண்டுள்ளனர்.
3. இனக்குழுவிலிருந்து சாதியத்திற்கு மாற்றம்
ஒரு இனக்குழுவில் (Tribe) உற்பத்திச் சக்திகளின் செழுமை மற்றும் தொழில்நுட்ப மேம்பாடு
ஏற்படும்போது, அங்குப்
பல்வேறு தொழில் பிரிவுகள் தோன்றுகின்றன.
தொடக்கத்தில் சமத்துவமாக இருந்த சமூகத்தில், ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான உழைப்புப்
பிரிவினையில் மாற்றம் ஏற்பட்டு 'ஆண் மேலாதிக்கம்' உருவானது.
இரத்த உறவு அடிப்படையிலான பிரிவுகள், பொருளாதார உறவாக மாறத் தொடங்கின.
ஒரு குறிப்பிட்ட இனக்குழு மற்றொன்றை வெல்லும்போது,
தோல்வியடைந்தவர்கள் அடிமைகளாக்கப்பட்டனர் அல்லது கீழ்நிலைத்
தொழில்களைச் செய்யக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். இதுவே சாதியத்தின் தொடக்கக்
கூறுகளாக அமைந்தன.
4. வேளாண்மை சமூகமயமாக்கலும் சாதியமும்
சாதியம் ஒரு சமூக நிறுவனமாக உருவெடுக்க 'வேளாண்மை மூலம் கிடைத்த உபரி உற்பத்தி'
மிக முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது.
நதியோரப் பகுதிகளில் வேளாண்மை மூலம் கிடைத்த அதிகப்படியான உற்பத்தி,
ஒரு நிலையான நாகரிக வாழ்வை ஏற்படுத்தியது.
வேளாண்மை சமூகமயமாக்கல் (Agrarian Socialization): நிலவுடைமையாளர்கள் நேரடி உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து
உபரியைக் குத்தகை வடிவில் அபகரித்தனர்.
வேளாண்மைச் சார்ந்த கைவினைத் தொழில்கள் மற்றும் சேவைத் தொழில்கள் உருவாகின.
உற்பத்தியில் நேரடியாக ஈடுபடுவோருக்கு 'விளைச்சலில் ஒரு பங்கு' கொடுக்கும் முறை வந்தது.
5. பிறவி வழித் தொழில் நிர்ணயம்
வேளாண்மைச் சமூகம் விரிவடைந்தபோது, அதிகப்படியான வேலைப் பிரிவினைகளும் ஆட்களும் தேவைப்பட்டனர்.
இதை உறுதிப்படுத்த 'பிறவி வாயிலான தொழில் நிர்ணயம்' ஒரு விதியாக மாற்றப்பட்டது.
ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியில் பிறந்தவர் அந்தத் தொழிலைத் தவிர வேறு எதற்கும்
மாறிவிட முடியாது என்ற நிலை உருவானது.
இது தனிமனிதனின் திறமையையோ வளர்ச்சியையோ கணக்கில் கொள்ளவில்லை.
இத்தகையக் கடுமையான வேலைப் பிரிவினையை உறுதிப்படுத்திய அமைப்பை 'இரத்த உறவு வர்க்கங்கள்' (Kin Classes) என்று ஆய்வாளர்கள் அழைக்கின்றனர்.
தொகுப்புரை:
சாதியம் என்பது வெறும்
சமயக் கோட்பாடு மட்டுமல்ல; அது நிலவுடைமை மற்றும் வேளாண்மைப் பொருளாதாரத்தைச் சீராகக் கொண்டு செல்வதற்காக
உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சமூக-பொருளாதார நிறுவனம் என்பதை இந்தப் பக்கங்கள்
வலியுறுத்துகின்றன.
