லெனின் பிறந்தநாள் 22 ஏப்ரல். ஆக ஆசானை நினைவுப்படுத்தும் அதே வேளையில் அவரின் ஒவ்வொரு செயலும் நம் முன் நிற்கிறது. அதில் முக்கியமாக அவர் சுட்டிக்காட்டிய தவறான நடைமுறை சித்தாந்தங்களை எதிர்த்த போராட்டமும் ஆகும். ஆகையால் அதனை மட்டும் அலசுவோம்.
லெனினியம் கற்போம்
லெனினும் தீவிரமாக இதனை எதிர் கொண்டார். பிற்போக்கு நிலப் பிரபுத்துவ, முதலாளித்துவ சித்தந்தங் களிலிருந்து பாட்டாளி வர்க்கம் தானாக மாறி புரட்சிகர வர்க்க உணர்வு பெற்றிடும் என்ற கருத்தை எதிர்த்துப் போராடியதோடு, இப்பிரச்னைக்கு ஒரு தீர்வினையும் லெனினியம் கண்டது. அதுதான் ”ஸ்தாபனம்” எனப்படும் கட்சி அமைப்பு முறை.
முதலாளித்துவ அரசு ஒரு மைனாரிட்டி அரசு. ஏனெனில் அது சமூகத்தில் எண்ணிக்கையில் சிறுபான்மையாக இருக்கும் முதலாளித்துவ வர்க்கங்களைப் பாதுகாத்து வளர்த்தெடுக்கிறது. அந்த அரசு உழைக்கும் மக்களை கடுமையாக சுரண்டுவதற்கும் தன்னை பலப்படுத்தி கொள்வதற்கும் இடையறாமல் முயற்சிக்கிறது. அது மட்டுமல்லாது, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் ஒற்றுமை வராமல் தடுத்து, அது புரட்சிகர சக்தியாக வளர்ந்திடாமல் தடுக்க, இடைவிடாமல் முயன்று வருகிறது. எனவே அரசு பற்றிய பிரச்னைகளும், அதனை பாட்டாளி வர்க்கம் கைப்பற்றும் பிரச்னைகளும் முக்கியமானதாக லெனினியம் கருதுகிறது.
மானுடம் அடிமைத்தனத்திலிருந்தும், சுரண்டலிலிருந்தும் விடுதலை பெற மார்க்ஸ் ஏங்கெல்ஸ் வடிவமைத்த தத்துவம் வழிகாட்டுகிறது. புரட்சி எனும் வரலாற்று கடமையை பாட்டாளி வர்க்கம் நிறைவேற்றியதற்கு எதிர்ப்படும் பிரச்சனைகளை தீர்த்திட லெனினியம் வழிகாட்டுகிறது.எனவே, லெனினது எழுத்துக்கள் விரிவான வாசிப்பிற்கு கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும். இது இன்றைய சூழலில் தேவைப் படுகிற உன்னதமான பெரும் பணி.
லெனின் புரட்சி பற்றித்தான் 24 மணி நேரமும் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தார் என்றால் அது மிகையாகாது. மார்க்ஸீய நிலைபாட்டில் நின்று, கள அனுபவங்களின் அடிப்படையில், சமகால அரசியல், சமூக, பண்பாட்டு, பொருளாதார தளங்களில் மார்க்ஸீய புரிதலை மேம்படுத்திக்கொண்டே இருந்தவர் லெனின். அந்த அடிப்படையில், அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் ரஷ்யாவில் சோசலிச புரட்சி வெற்றிபெற தொழிலாளி-விவசாயி கூட்டு என்பது இன்றியமையாதது என்ற நிலைப்பாட்டிற்கு ஆழமான கள அனுபவமும் (குறிப்பாக, 1905 ரஷ்ய விவசாயிகளின் எழுச்சி) மார்க்சீய புரிதலும் லெனினை இட்டுச்சென்றது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் ஜனநாயக புரட்சியில் விவசாயிகளின் பங்கு பற்றி லெனின் முன்வைத்த புரிதல் மார்க்சீயத்தின் வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கிய மைல்கல் எனலாம்.
வெளி நாடுகளில் இருந்தாலும் லெனினின் செயல் சிந்தனை என அனைத்தும் `சோவியத் ரஷ்யா' கனவாகவே இருந்தது. வெகு தூரத்தில் இருந்தாலும் மக்களுக்கு தன் கருத்துகள் சென்று சேர வேண்டும் என எண்ணினார் லெனின். அதற்காக தொடங்கப்பட்டதே `புதுவாழ்வு, தீப்பொறி, உண்மை, சமூக ஜனநாயகவாதி' ஆகிய பத்திரிகைகள். இதில் பல புரட்சிகரக் கருத்துகளை கட்டுரைகளாக வடித்தார். படிப்போர் நெஞ்சங்களில் போராடத் தூண்டும் வகையில் அவரின் எழுத்துகள் இருந்தன. ஜார் ஆட்சியை வீழ்த்துவதைக் குறைந்தபட்ச செயல்திட்டமாகவும், அதே இடத்தில் சோசலிச அமைப்பை உருவாக்குவதை அதிகபட்ச செயல் திட்டமாகவும் கொண்ட ரஷ்ய சமூக ஜனநாயக் கட்சியை உருவாக்கினார். மக்களை ஒருமுகப்படுத்தி அணி திரட்டினார்.
1. நரோதினிக்குகளுக்கு (Narodniks) எதிரான போராட்டம்:- 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ரசியாவில் 'நரோதினிசம்' செல்வாக்கு பெற்று இருந்தது. இவர்கள் விவசாயிகளே புரட்சிகரமானவர்கள் என்றும், தனிநபர் பயங்கரவாதமே (கொலைகள்) மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் என்றும் நம்பினர். லெனின் தனது "மக்களின் நண்பர்கள் யார்?"என்ற நூலில் நரோதினிக்குகளைச் சாடினார். ரசியாவில் முதலாளித்துவம் வளர்ந்து வருவதையும், தொழிலாளி வர்க்கமே (Proletariat) புரட்சிக்குத் தலைமை தாங்கும் தகுதி கொண்டது என்பதையும் அவர் தரவுகளுடன் நிரூபித்தார். வெற்றி தனிநபர் படுகொலைகளால் ஜார் ஆட்சியை வீழ்த்த முடியாது, மாறாகத் தொழிலாளர் - விவசாயிகள் கூட்டணியால் மட்டுமே அது சாத்தியம் என்பதை நிலைநாட்டினார்.
2. பொருளாதார வாதிகளுக்கு (Economists) எதிரான போராட்டம்:- 1890-களில் கம்யூனிச இயக்கத்திற்குள் 'பொருளாதாரவாதம்' என்ற போக்கு உருவானது. இவர்கள் தொழிலாளர்கள் தங்களின் கூலி உயர்வு, வேலை நேரக் குறைப்பு போன்ற பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுக்காக மட்டும் போராடினால் போதும்; அரசியலைப் பற்றிப் பேச வேண்டியதில்லை என வாதிட்டனர். "என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்ற நூலில் லெனின் இவர்களைக் கடுமையாக விமர்சித்தார். "அரசியல் உணர்வு இல்லாத தொழிலாளர் இயக்கம் என்பது முதலாளிகளின் அடிமைத்தனத்திற்கே வழிவகுக்கும்" என்றார். தொழிலாளர்கள் வெறும் பொருளாதார நன்மைகளுக்காக மட்டும் போராடாமல், அரசு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்கான அரசியல் போராட்டத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதை உறுதிப்படுத்தினார்.
3. திருத்தல்வாதிகளுக்கு (Revisionists) எதிரான போராட்டம்:- சர்வதேச அளவில் பெர்ன்ஸ்டைன் போன்றவர்கள் மார்க்சியத்தைத் திருத்தி எழுத முயன்றனர். முதலாளித்துவம் தானாகவே சோசலிசமாக மாறிவிடும் என்றும், புரட்சி தேவையில்லை என்றும் அவர்கள் கூறினர். மார்க்சியம் என்பது ஒரு மாறாத சட்டம் அல்ல, அது ஒரு வழிகாட்டி என்று கூறிய லெனின், திருத்தல்வாதம் என்பது முதலாளித்துவத்திற்குச் செய்யப்படும் சேவை என்றார். வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிடுவது என்பது பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு இழைக்கப்படும் துரோகம் என வாதிட்டார்.
மார்க்சியத்தின் புரட்சிகர ஆன்மாவைப் பாதுகாத்து, சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு எதிராகச் சர்வதேச அளவில் கம்யூனிஸ்டுகளை அணிதிரட்டினார்.
4. சட்டவாதிகளுக்கு (Legal Marxists) எதிரான போராட்டம்:
ரசியாவில் ஒரு குழுவினர் மார்க்சியத்தை வெறும் ஆய்வுப் பொருளாக மட்டும் பயன்படுத்தினர். இவர்கள் ஜார் அரசின் சட்டங்களுக்கு உட்பட்டுச் செயல்பட வேண்டும் என்றும், புரட்சிகரமான வேலைகளில் ஈடுபடக் கூடாது என்றும் கூறினர்.
இவர்கள் மார்க்சியத்தின் பெயரால் முதலாளித்துவத்தை வளர்க்க முயல்வதாக லெனின் குற்றஞ்சாட்டினார். சட்டப்பூர்வமான வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டுமே தவிர, சட்டத்திற்கு அடிமையாகிப் புரட்சிகர இலக்கைக் கைவிடக் கூடாது என எச்சரித்தார்.கட்சியின் ரகசியக் கட்டமைப்பு மற்றும் சட்டவிரோதப் போராட்ட வடிவங்களின் முக்கியத்துவத்தை நிலைநாட்டினார்.
5. மென்ஷ்விக்குகளுக்கு (Mensheviks) எதிரான போராட்டம்:- 1903-ல் கட்சி உடைந்தபோது, மென்ஷ்விக்குகள் கட்சியை ஒரு தளர்வான அமைப்பாக மாற்ற முயன்றனர். இவர்கள் முதலாளித்துவ வர்க்கத்துடன் கூட்டணி வைக்க வேண்டும் என விரும்பினர்.
லெனின், “கட்சி என்பது ஒரு இரும்பு போன்ற உறுதியான அமைப்பாக இருக்க வேண்டும்” என்றார். முதலாளித்துவ வர்க்கம் ஒருபோதும் புரட்சியை முழுமையாக ஆதரிக்காது; தொழிலாளர்களே தலைமை தாங்க வேண்டும் என வாதிட்டார்.
இலக்கு:- 'போல்ஷ்விசம்' என்ற புதிய வகையிலான பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சியை உருவாக்கி, அதன் மூலம் 1917 அக்டோபர் புரட்சியைச் சாத்தியமாக்கினார்.
சுருக்கமாக
லெனினின் சித்தாந்தப் போராட்டங்கள் நமக்குக் கற்பிக்கும் பாடம் இதுதான்: "சரியான புரட்சிகர தத்துவம் இல்லாமல், சரியான புரட்சிகர இயக்கம் இருக்க முடியாது."
மேலும் ஆசான் லெனின் முதலாளித்துவ பாராளுமன்றத்தின் பால் கடைபிடிக்க வேண்டிய வழிமுறைகளை நமது நாட்டின் கம்யூனிஸ்டுகள் பின்பற்றவேயில்லை இன்றுவரை புரட்சி பேசிக் கொண்டிருந்த ஒரு கும்பல் தேர்தல் சீர்திருத்தம் கோரி வக்காலத்து வாங்குகிறது அவர்கள் எந்தளவு ஆசான் லெனின் தத்துவ போதனைகளை உள்வாங்கியுள்ளனர் தெரியவில்லை! கீழே ஆசான் சொன்னதே
1. சோவியத்துகள்: வெகுஜன அமைப்பின் புதிய வடிவம் (Soviets as the Form of Mass Organization): பாராளுமன்ற ஜனநாயகம் என்பது பணக்காரர்களுக்கான ஒரு போலியான ஜனநாயகம்; அதில் சாதாரண உழைக்கும் மக்கள் அரசியல் அதிகாரத்திலிருந்து தந்திரமாக விலக்கி வைக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால், சோவியத்துகள் (Soviets) என்பவை சுரண்டப்படும் மக்களின் நேரடியான வெகுஜன அமைப்புகளாகும். இவை சட்டமன்ற மற்றும் நிர்வாக அதிகாரங்களை ஒருங்கிணைத்து, அரசு நிர்வாக இயந்திரத்திற்கு மிக நெருக்கமாக உழைக்கும் மக்களைக் கொண்டுவருகின்றன. லட்சக்கணக்கான மக்கள் அரசு நிர்வாகத்தில் நேரடியாகவும் தொடர்ச்சியாகவும் பங்கேற்பதை உறுதி செய்வதே பாட்டாளி வர்க்க ஜனநாயகத்தின் (Proletarian Democracy) உண்மையான வெகுஜன அணிதிரட்டல் ஆகும்.
2. தொழிலாளர்-விவசாயி கூட்டணி (Worker-Peasant Alliance): வெகுஜன அணிதிரட்டல் என்பது நகர்ப்புற தொழிலாளர்களோடு மட்டும் நின்றுவிடக் கூடாது. ஒரு புரட்சியின் வெற்றிக்கு கிராமப்புற வெகுஜனங்களின் ஆதரவு இன்றியமையாததாகும்.
மார்க்சிய லெனினிய வழிகாட்டல்
மானுடம் அடிமைத்தனத் திலிருந்தும், சுரண்டலி லிருந்தும் விடுதலை பெற மார்க்ஸ் ஏங்கெல்ஸ் வடிவமைத்த தத்துவம் வழிகாட்டுகிறது. புரட்சி எனும் வரலாற்று கடமையை பாட்டாளி வர்க்கம் நிறைவேற்றிய தற்கு எதிர்ப்படும் பிரச்சனைகளை தீர்த்திட லெனினியம் வழிகாட்டு கிறது.
முதலாளித்துவம் வரலாற்றில் அந்திம சகாப்தமாக உள்ளது என்று மார்க்சியம் அறிவியல் பூர்வமாக எடுத்துரைக்கிறது. இயக்கவியல் வரலாற்று பொருள்முதல்வாதம் இந்த முடிவுக்கே இட்டுச் செல்கிறது. இதனை சொல்லுகிறபோது ஒரு தவறான புரிதல் இயல்பாக ஏற்படுகிறது.
முதலாளித்துவம் பொருளாதார ரீதியில் பரிணாம வளர்ச்சி ஏற்பட்டு, தானாக சோசலிசத்தை வந்தடையும் என்ற கருத்து புரட்சி இயக்கத்தில் தோன்றுகிறது. இதனை எதிர்த்த கருத்துப் போராட்டத்தை ரோசா லக்சம்பர்க் போன்ற போராளிகள் நிகழ்த்தியுள்ளனர். பெரும்பாலும் ஆதிக்கத்துக்கு எதிராக குரல் கொடுக்கும் மாபெரும் புரட்சியாளர்களை, மக்கள் இனம் காண்பதற்கு முன்னர், சர்வாதிகாரிகளே அடையாளம் காண்கிறார்கள். அவர்களே மாபெரும் தலைவர்களை உருவாக்குகிறார்கள். அவ்வழியில் ஜார் மன்னன் லெனினைக் கைது செய்து சிறையில் அடைக்க உத்தரவிட்டார். கிழக்கு சைபீரியாவுக்கு நாடு கடத்தப்பட்ட லெனின் அங்கு தன்னைப்போலவே ஒற்றைக் கருத்துடைய குரூப்ஸ்கயாவைக் காதலித்து திருமணம் செய்துகொண்டார். கைது செய்யப்பட்டிருந்த நிலையிலும் இருவரும் ஒன்றாகவே வாழ்ந்தார்கள்.
வீடியோவில் காண இந்த இணைப்பை அழுத்துங்கள் தோழர்களே
இந்தியா பற்றி லெனின்
ப்ரோலெதாரி (Proletary) என்ற, லெனினை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவந்த, பத்திரிக்கையில் 1908 ஜூலை 23 இதழில், “உலக அரசியலில் தீப்பற்றி பரவக்கூடிய பொருட்கள்” என்ற தலைப்பில் லெனின் பின்வருமாறு எழுதுகிறார்:
“இந்தியாவில் தங்களது எழுத்தாளர்களுக்காகவும் அரசியல் தலைவர்களுக்காகவும் சாதாரண மக்கள் போராடத் துவங்கியுள்ளனர்…….. இந்திய ஜனநாயகவாதியான திலக் மீது பிரிட்டிஷ் குள்ளநரிகள் விதித்துள்ள தண்டனையை எதிர்த்து வீதிகளில் ஆர்ப்பாட்டங்களும் பம்பாய் நகரில் வேலை நிறுத்தமும் நிகழ்ந்துள்ளன. இந்தியாவிலும் கூட உணர்வுபூர்வமான அரசியல் வெகு மக்கள் போராட்டத்தை நடத்தும் அளவிற்கு தொழிலாளி வர்க்கம் வளர்ந்துள்ளது. இதன் பொருள், ரஷ்ய பாணியில் இந்தியாவில் செயல்படும் பிரிட்டிஷ் சர்வாதிகார ஆட்சி அழிந்தே தீரும் என்பதாகும்.”
ஐரோப்பிய நாடுகளில் பாட்டாளி வர்க்க இயக்கங்கள் சில பின்னடைவுகளை சந்தித்த நேரத்தில் 1913இல் ‘பின் தங்கிய ஐரோப்பாவும் முன்னேறிய ஆசியாவும்’ என்ற தலைப்பில் லெனின் எழுதிய கட்டுரையில் அவர் கூறுகிறார்:
“ஆசியாவின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் ஜனநாயக இயக்கம் வளர்ந்து, விரிவடைந்து, வலுப்பெற்று வருகிறது……….பல கோடி ஆசிய உழைப்பாளி மக்களுக்கு நம்பத் தகுந்த நேச சக்தியாக வளர்ந்த நாடுகளின் தொழிலாளி வர்க்கம் உள்ளது. இதன் வெற்றியை உலகில் எந்த சக்தியாலும் தடுக்க முடியாது. இதன்மூலம் ஐரோப்பிய (உழைக்கும்) மக்களும் ஆசிய (உழைக்கும்) மக்களும் விடுதலை பெறுவார்கள்.”
இந்த ஆதாரங்கள் விளாடிமிர் லெனினின் புரட்சிகரப் பயணத்தையும், அவர் மார்க்சியக் கோட்பாடுகளைப் பாதுகாப்பதற்காக முன்னெடுத்த சித்தாந்தப் போராட்டங்களையும் விரிவாக விளக்குகின்றன. வெறும் ஆயுதப் போராட்டத்தோடு நில்லாமல், தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அரசியல் விழிப்புணர்விற்காக அவர் நடத்திய அறிவுப்போர் மற்றும் போல்ஷ்விக் கட்சியின் உருவாக்கத்தை இவை கோடிட்டுக் காட்டுகின்றன. பொருளாதாரவாதம், திருத்தல்வாதம் மற்றும் மென்ஷ்விக்குகளின் கொள்கைகளை லெனின் எவ்வாறு முறியடித்தார் என்பதை இக்கட்டுரைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. குறிப்பாக, தொழிலாளர்-விவசாயி கூட்டணி மற்றும் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெறத் தேவையான அரசியல் ஸ்தாபனத்தின் முக்கியத்துவத்தை இவை வலியுறுத்துகின்றன. மேலும், இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் பாலகங்காதர திலகர் மற்றும் ஆசிய நாடுகளின் எழுச்சி குறித்து லெனின் கொண்டிருந்த ஆழமான பார்வைகளையும் இந்தத் தொகுப்பு பதிவு செய்கிறது. ஒட்டுமொத்தமாக, ஒரு சரியான புரட்சிகர தத்துவமே வெற்றிகரமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்ற லெனினியப் பாடத்தை இவை முன்வைக்கின்றன.
தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:
***
எமது இலக்கு இணைய இதழ்-ன் மார்க்சிய லெனினிய சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்க எம்மைப் பின்தொடரவும்.
