"தேர்தல் சீர்திருத்தம் - ஜனநாயகத்திற்காகப் போராடுவோம்!!" - என்ற கருத்தின் மீதான விமர்சனம்

முகநூல் நேரலை வீடியோ மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள "தேர்தல் சீர்திருத்தம் - ஜனநாயகத்திற்காகப் போராடுவோம்!!" என்ற தலைப்பிலான கருத்தரங்கைப் பொறுத்து, மார்க்சிய-லெனினிய (M-L) கண்ணோட்டத்தில் சில முக்கியமான விமர்சனக் கருத்துக்களைக் கீழே காணலாம்.

இந்தப் பகுதியை ஒலி வடிவில் கேட்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் தோழர்களே

தேர்தல் என்ன? எதற்கு?

தேர்தலில் பெருவாரியான மக்கள் ஓட்டு போட்டு வேட்பாளரை தேர்ந்தெடுக்கின்றனர் ஆனால் அந்த தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு சாதகமாக செயல்படுகிறாரா? அல்லது சிறுபான்மையிலான செல்வம் மூலதனம் சொத்துடைய கூட்டத்தின் நலனுக்கு செயல்படுகின்றனா? யோசியுங்கள்!

1. நாடாளுமன்றம் குறித்த பார்வை

மார்க்சிய-லெனினிய தத்துவத்தின்படி, தற்போதைய நாடாளுமன்ற ஜனநாயக முறை என்பது "முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் மேலாதிக்கத்தைப் பாதுகாக்கும் ஒரு கருவி" மட்டுமே.

 சீர்திருத்தங்கள், தற்போதைய தேர்தல் முறையைச் சரிசெய்து அதன் மூலம் ஜனநாயகத்தை மீட்டெடுக்க முடியும் என்ற தொனியில் உள்ளன. ஆனால், லெனினின் "அரசும் புரட்சியும்" (State and Revolution) நூலின்படி:

"முதலாளித்துவ நாடாளுமன்றம் என்பது எந்த வர்க்கம் மக்களை ஒடுக்க வேண்டும் என்பதை சில ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தீர்மானிக்கும் ஒரு கருவி மட்டுமே."

எனவே, தேர்தல் சீர்திருத்தங்கள் என்பது மேலோட்டமான மாற்றங்களே (Superstructural changes). உற்பத்தியில் நிலவும் வர்க்க உறவுகளை (Production Relations) மாற்றாமல், வெறும் வாக்குப் பதிவு முறையை மாற்றுவது என்பது சுரண்டல் அமைப்பை நீட்டிக்கவே உதவும் என்பது மார்க்சியப் பார்வை.

• விமர்சனம்: தேர்தல் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் இந்த அமைப்பைச் சரிசெய்துவிட முடியும் என்று நம்புவது, லெனின் குறிப்பிட்ட "நாடாளுமன்ற மாயை" (Parliamentary Cretinism) என்பதற்குள் அடங்கும். ஒரு புரட்சிகரக் கட்சித் தேர்தலைப் பயன்படுத்த வேண்டுமே தவிர, அதையே தீர்வாகக் கருதக்கூடாது.
• பயன்பாடு: லெனினிய முறைப்படி, நாடாளுமன்றத்தை ஒரு "பரப்புரை மேடையாக" (Agitation platform) மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். அதாவது, மக்கள் மன்றத்தில் இருக்கும் ஓட்டைகளை அம்பலப்படுத்தி, மக்களைப் புரட்சிப் பாதைக்குத் திரட்டுவதே நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

2. அரசு இயந்திரம் மற்றும் அதிகார வர்க்கம்

இந்தக் கருத்தரங்கில் வலியுறுத்தப்பட்ட சீர்திருத்தங்கள், பழைய அரசு இயந்திரத்தை (Old State Machinery) அப்படியே வைத்துக்கொண்டு மாற்றங்களைச் செய்ய விளைகின்றன. மேலும் வீடியோவில் பேசப்பட்ட முக்கியமான கருத்துக்களில் ஒன்று, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளை மக்கள் விரும்பாதபோது திரும்பப் பெறும் அதிகாரம். இது வரவேற்கத்தக்க, ஜனநாயகக் கோரிக்கையாகத் தெரிந்தாலும், இதைச் செயல்படுத்துவதில் உள்ள சிக்கல்களை மார்க்சியம் சுட்டிக்காட்டுகிறது:

• பாரிஸ் கம்யூன் அனுபவம்: 1871 பாரிஸ் கம்யூனில் பிரதிநிதிகள் எப்போது வேண்டுமானாலும் திரும்பப் பெறத்தக்கவர்களாக இருந்தனர். ஆனால் அது ஒரு புரட்சிகர அரசில் மட்டுமே சாத்தியமானது.
• விமர்சனம்: அதிகார வர்க்கமும் (Bureaucracy), ராணுவமும், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களும் அதிகாரத்தில் இருக்கும் ஒரு அமைப்பில், 'திரும்பப் பெறும் அதிகாரம்' என்பது வெறும் காகித அளவிலேயே இருக்கும். அரசு இயந்திரத்தை உடைக்காமல் இதை முழுமையாகச் செயல்படுத்த முடியாது.

• மார்க்சிய நிலைப்பாடு: தொழிலாளர் வர்க்கம் பழைய அரசு இயந்திரத்தைக் கைப்பற்றித் தன் வசப்படுத்த முடியாது; அதை முற்றிலும் உடைத்தெறிய வேண்டும். * பாரிஸ் கம்யூன் பாடம்: அதிகாரிகள் மற்றும் பிரதிநிதிகள் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் தவறு செய்யும் போது "உடனடியாகத் திரும்பப் பெறும் அதிகாரம்" (Right to Recall) மக்களுக்கு இருக்க வேண்டும். இந்த அடிப்படை மாற்றமில்லாத எந்தச் சீர்திருத்தமும் முதலாளித்துவத்திற்குத் தான் சாதகமாக முடியும்.

3. பாசிசம் மற்றும் தேர்தல் கூட்டணி

தற்போதைய அரசியல் சூழலில் பாசிசத்திற்கு எதிராக ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்குவது அவசியம் என்றாலும், அதில் ஒரு தெளிவான வர்க்க அரசியல் இருக்க வேண்டும். தற்போதைய சூழலில் பாசிசத்திற்கு எதிராக ஜனநாயக சக்திகள் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்ற குரல் வீடியோவில் ஒலிக்கிறது. லெனினிய கண்ணோட்டத்தில் இது "ஐக்கிய முன்னணி" (United Front) தந்திரோபாயத்திற்கு உட்பட்டது.

• பார்வை: பாசிசத்தை வீழ்த்த தற்காலிகமாகத் தேர்தல் சீர்திருத்தங்களுக்காகப் போராடுவது அவசியம்தான். ஆனால், இந்தப் போராட்டம் நாடாளுமன்றப் பாதையோடு நின்றுவிடக் கூடாது.
• எச்சரிக்கை: தேர்தல் சீர்திருத்தமே இறுதி இலக்காக மாறும் போது, அது பாட்டாளி வர்க்கத்தை "மிதவாத முதலாளித்துவத்தின்" வால்பிடியாக மாற்றிவிடும் அபாயம் உள்ளது.

• வர்க்க அரசியல்: தேர்தல் கூட்டணிகள் என்பது தற்காலிகமானதாக இருக்கலாம். ஆனால், பாட்டாளி வர்க்கம் தனது தனித்துவமான புரட்சிகர அரசியலை விட்டுக்கொடுத்துவிட்டு, தாராளவாத முதலாளித்துவக் கட்சிகளுடன் ஐக்கியமாவது மார்க்சிய-லெனினியக் கொள்கைக்கு முரணானது.
• இலக்கு: தேர்தல் வெற்றி என்பதை விட, உழைக்கும் மக்களின் அதிகாரத்தை (Proletarian Dictatorship) நிலைநாட்டுவதே இறுதி இலக்காக இருக்க வேண்டும்.

4. "பொது வாக்கெடுப்பு" (Referendum) - ஒரு அரசியல் ஆயுதம்

மக்களின் அடிப்படை உரிமைகள் பறிக்கப்படும்போது அல்லது முக்கிய கொள்கை முடிவுகள் எடுக்கப்படும்போது 'பொது வாக்கெடுப்பு' நடத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை புரட்சிகரமானது.

• இது ஆட்சியாளர்களின் தன்னிச்சையான போக்கிற்குத் தடையாக இருக்கும்.
• ஆனால், மார்க்சிய-லெனினிய வர்க்க அரசியலின்படி, ஊடகங்களும் பொருளாதாரமும் முதலாளிகளின் கையில் இருக்கும்போது, பொது வாக்கெடுப்புகளின் முடிவுகளை அவர்கள் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாற்றியமைக்க வாய்ப்புள்ளது. எனவே, அரசு எதிரியின் கையில் உள்ள பொழுது ஜனநாயகக் கோரிக்கைகள் முழுமையடையாது.

5. பொருளாதார அடித்தளம்

மார்க்சியத்தின் அடிப்படை விதியான "அடித்தளம் (Economy) மற்றும் மேல்கட்டுமானம் (Politics/Culture)" என்பதன்படி, பொருளாதார மாற்றம் இன்றி அரசியல் மாற்றம் சாத்தியமில்லை.

விமர்சனம்: நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் ஏகாதிபத்தியச் சார்புடைய பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை மாற்றாமல், வெறும் தேர்தல் நடைமுறைகளை (எ.கா: விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்துவம்) மாற்றுவது என்பது மேலோட்டமான சிகிச்சையாகவே அமையும்.

வீடியோவில் வலியுறுத்தப்படும் மற்றொரு சீர்திருத்தம் விகிதாசாரத் தேர்தல் முறை. இது சிறிய கட்சிகளுக்கும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலுக்கும் இடம் கொடுக்கும் என்பது உண்மைதான். ஆனால், மார்க்சியவாதிகள் இதைப் பார்க்கும் விதம்:

• இது நாடாளுமன்றத்தில் ஜனநாயக இடைவெளியை (Democratic Space) சற்றே விரிவுபடுத்தும்.
• ஆனால், அதிகாரத்தின் உண்மையான மையம் நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியே (வங்கிகள், பெருநிறுவனங்கள், ராணுவம்) இருப்பதை இது மாற்றப்போவதில்லை.

இந்த முன்னெடுப்பு, மக்களிடையே நிலவும் தேர்தல் அரசியல் மீதான விரக்தியை ஒரு முற்போக்கான திசையில் திருப்ப முயல்கிறது. ஒரு மார்க்சிய-லெனினியவாதியாக, இக்கோரிக்கைகளை ஆதரிக்கும் அதே வேளையில், பின்வரும் உண்மைகளை நாம் மக்களிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டும்:

1. சீர்திருத்தங்கள் தீர்வல்ல: தேர்தல் சீர்திருத்தங்கள் என்பது போராட்டத்திற்கான ஒரு களம் மட்டுமே; அதுவே இறுதி விடுதலையல்ல.
2. அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தல்: பழைய அதிகார வர்க்க அரசு இயந்திரத்தைத் தகர்த்து, உழைக்கும் மக்களின் நேரடி அதிகாரத்தை நிறுவுவதே உண்மையான ஜனநாயகம்.
3. வர்க்கப் போராட்டம்: வாக்குப்பெட்டியை விட, தொழிற்சாலைகளிலும் வயல்வெளிகளிலும் கட்டியெழுப்பப்படும் வர்க்கப் போராட்டமே சமூக மாற்றத்தை உறுதி செய்யும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், இந்தத் தேர்தல் சீர்திருத்தக் கோரிக்கைகள் "புரட்சிகரப் போராட்டத்திற்கான ஒரு ஆயத்தப் பணியாக" (Preparatory work) இருக்க வேண்டுமே தவிர, அதுவே ஒரு "முடிவாக" (End in itself) இருக்கக் கூடாது.

இந்தப் பகுதியை ஒலி மற்றும் ஒளி வடிவில்

இந்தக் கட்டுரை தேர்தல் சீர்திருத்தங்கள் குறித்த முன்மொழிவுகளை மார்க்சிய-லெனினிய கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் ஆழமாக விமர்சிக்கிறது. தற்போதைய நாடாளுமன்ற முறை என்பது முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் நலன்களைப் பாதுகாக்கும் ஒரு கருவி என்றும், வெறும் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் இதில் மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முடியாது என்றும் இது விளக்குகிறது. பழைய அரசு இயந்திரத்தை முழுமையாகத் தகர்த்து, உழைக்கும் மக்களின் அதிகாரத்தை நிறுவுவதே உண்மையான ஜனநாயகத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்று ஆதாரம் வலியுறுத்துகிறது. விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் பிரதிநிதிகளைத் திரும்பப் பெறும் அதிகாரம் போன்ற கோரிக்கைகள் ஒரு புரட்சிகரப் போராட்டத்திற்கான ஆயத்தப் பணிகளாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அவையே இறுதி இலக்காகிவிடக் கூடாது என எச்சரிக்கிறது. இறுதியில், பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில் மாற்றம் ஏற்படாமல் செய்யப்படும் அரசியல் மாற்றங்கள் வெறும் மேலோட்டமானவை என்பதே இக்கட்டுரையின் மையக்கருத்தாகும். ஒரு தெளிவான புரட்சிகரக் கட்சியின் வழிகாட்டுதல் இன்றி நடத்தப்படும் போராட்டங்கள் மீண்டும் முதலாளித்துவத்தையே வலுப்படுத்தும் என்று இப்பாடம் எடுத்துரைக்கிறது.

தேர்தல் சீர்திருத்தங்கள் குறித்து லெனினிய தத்துவம் முன்வைக்கும் முதன்மையான விமர்சனங்கள் யாவை?

பழைய அரசு இயந்திரத்தை உடைத்தெறிவது பற்றி மார்க்சிய-லெனினிய கண்ணோட்டம் கூறுவது என்ன?

உண்மையான ஜனநாயகத்தை அடைவதில் வர்க்கப் போராட்டத்தின் பங்கு என்னவாக இருக்க வேண்டும்?